bibla-popullore.org - Benutzerbeiträge [de]

Luka 9

2026-05-30T19:52:20Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Atëher ai i thirri të dymbëdhjetit bashkë e u dha fuqi e autoritet mbi krejt frymat e këqija, dhe fuqi me i shnosh smundjet. 2 I çoi me prediku mbretninë e Zotit edhe me i bo të shënosh te smurët. 3 „Mos merrni kurgjo për rrugë“, u tha ai, „as shtaga, as torbë për ushqim, as bukë, as pare, dhe as nji teshë ma shumë. 4 Kurdo që hini në një shpi, aty rrini, edhe prej aty nisuni apet. 5 E kur s’ju pranojnë, me tu dalë prej atij qyteti, shkuni pluhnin prej kamve si paralajmërim për njerzit.“ 6 Ata u nisën e shkojshin katun më katun, e kudo e shpallshin lajmin e mirë edhe i shërojshin të smurët.
 
7 Krejt kjo i ra në vesh edhe Herodit, sundimtarit të asaj krahine, e ai u hutua, se disa thojshin që Gjoni osht çu prej të vdekunve, 8 të tjerë thojshin që Elịa osht paraqit apet, dhe tjerë thojshin që u çu nji profet i vjetër. 9 Herodi tha: „Gjonin unë ja kom pre kryt. Po kush osht ky, për të cilin po i nij krejt kto fjal?“ E donte patjetër me e pa.
 
10 Kur u kthyn nxansat, i kallxun Jezusit krejt qka kishin bo. Masanej i mori me vete dhe u largun në qytetin që thirrej Betsaida, që me kon veç. 11 Po turmat e morën vesh e shkun permas/mrapa tij. Ai i priti mirë, u foli për mbretninë e Zotit, edhe i shnoshke te smurët. 12 Kur dita nisi me perëndu, te dymbëdhjet nxansat erdhën e i thanë: „Nisjani njerzt me u shpërnda, se le t’shkojnë n’katunet rreth e rrotull e n’fshat me gjet vend me flejt e me gjet ushqim, se këtu jemi ne vend te vetmum.“ 13 Ai u tha: „Jepni ju me hanger.“ Ata thanë: „Na kemi veç pesë bukë e dy peshq. Veç nëse po shkojmë vet me ble ushqim për krejt.“ 14 Se aty jen kan rreth 5000 burra. Ai u tha nxansave: „Boni me i ul ne grupe, ka rreth 50 veta.“ 15 Ata banë qashtu, e krejt u ulën. 16 Ai i mori pesë bukët e dy peshqit, i qoj syt kah havaja dhe i bekoi. Masanej i theu bukët e ua dha nxansave, që me ua dhanë njerëzve. 17 Krejt hëngrën e u nginën. Copat që teprun i mledhën, e u mushën dymbëdhjet shporta me buke.
 
18 Ma vonë, kur ai u lutke vet, nxansat i erdhën ngat, dhe ai i veti: „Kush po thojnë njerzt që jom unë?“ 19 Ata thanë: „Do thojn: Gjoni Pagëzuesi. Do tjerë thonë: Elịa. E tjerë: u çu nji profet i vjetër.“ 20 Ai i veti: „Po ju, kush po thoni që jom unë?“ Pjetri u përgjigj: „Ti je Krishti i Zotit.“ 21 Masanej ai ua preu shkurt e ua ndaloi me ia thanë kërkujt. 22 Edhe tha: „Djali i Njeriut duhet me hek shumë, ka me u refuzu prej pleqve, kryepriftave e skribet, kan me u vra, por ditën e tretë ka me u çu prej dekes ose ka mu ringjall.“
 
23 Masanej u tha krejtve: „Kush don me kon mrapa meje, duhet me e mohu veten, çdo ditë me e marrë shtyllën e mundimit, e mem njek mu pa u nal. 24 Se kush don me pshtu jetën e vet, ka me e hup, po kush e hup jetën e vet për shkak temin, ai ka me e shpëtu. 25 Qka i vlen njeriut me fitu krejt botën, e me u hup veten ose me u shkatrru? 26 Se kush turpnohet prej meje e prej fjalëve të mia, edhe Djali i Njeriut ka me u turpnu prej tij, kur ka me ardh ne lavdin e vet, edhe ne lavdinë e Babës, edhe te melaqeve te shënjta. 27 Po po ju thom pernime: do prej këtyne që po rrijnë këtu s’kan me dek pa e pa mbretninë e Zotit.“
 
28 Rreth tet ditë masi i tha këto, ai i mori me vete Pjetrin, Gjonin e Jakobin, e u ngjit ne nji mal me u lut. 29 Tu u lut, pamja e fytyrës iu ndrru, e teshat iu banë te bardha që shndritshin. 30 Ne at çast kohe u paraqitën dy burra tu fol me të: Mojsiu dhe Elịa. 31 U dukën ne lavdi e po folshin për largimin e tij, që ka me ndodh ne Jerusalem. 32 Pjetri dhe ata tjerët i kishte marrë gjumi, por kur u çuan mirë, e panë lavdinë e tij edhe dy burrat që rrishin me të. 33 Kur ata dy po dojshin me u nda prej tij, Pjetri i tha Jezusit: „Msues, sa mirë që jemi këtu! Hajde me ngrit tri çadra: nji për ty, nji për Mojsiun, e nji për Elịan.“ Ai s’e dijke qka po folke. 34 Derisa po i thojke këto, u bo nji re e i mbuloi. Kur reja i mloj krejt, ata u tuten. 35 Atëher erdh nji za prej resë: „Ky osht Djali jem, i zgjedhuni. Ngojoni ate!“ 36 Kur foli ai za, Jezusi u pa apet qe u kan veç. Nxansat e majtën për vete, e ne at kohë s’i thanë kërkujt qka kishin pa.
 
37 Ditën tjetër zbritën prej malit, e nji turmë e madhe i doli Jezusit përpara. 38 Nji burrë prej turmës bërtiti: „Mësues, t’lutna, kqyre djalin tem, se e kom veç kët! 39 Nji shpirt i keq e kap, ai papritmas bërtet, e qet n’kriza, i del shkumë prej goje. E lëndon, e s’e lëshon lehtë. 40 I luta nxansat e tu me e nxjerr, po s’mujtën.“ 41 Jezusi tha: „O gjeneratë pa besim e e prishun! Sa gjatë ka me m’duhet me nejt me ju e me ju duru? Sille djalin këtu.“ 42 Edhe kur djali u afru, shpirt i keq e rrxoi për tokë e e mundojke me kriza t’randa. Po Jezusi e qortoi shpirtin e keq, e shëroi djalin, e ja ktheu babës së vet. 43 Krejt u çuditën për fuqinë e madhe të Zotit.
 
Derisa njerzt po çuditshin për krejt qka po bënte, ai u tha nxansave të vet: 44 „Ndigjoni mirë e majini n’mend këto fjalë, se Biri i Njeriut ka me u tradhtu n’dorë t’njerëzve.“ 45 Po ata s’e kuptun qka po thojke. U rrike e msheftë për ta, që mos me e kuptu, e s’guxojshin as me e vetë.
 
46 Masanej fillun me u grind kush prej tyne osht ma i madhi. 47 Jezusi e dijke qka po mendojshin n’zemër, e mori nji fmi e e qiti n’krah të vet, 48 e tha: „Kush e pranon këtë fmi n’emnin tem, m’pranon edhe mu. E kush m’pranon mu, e pranon edhe Atë që m’ka çu. Se ai që sillet ma i përvulun n’mes juve, ai osht i madh.“
 
49 Johạnnesi tha: „Mësues, na e pamë nji njeri tu e përdor emnin tand me i nxjerr shpirtnat e këqij. Na u munum me e nal, se s’po t’ndjek me neve.“ 50 Jezusi u tha: „Mos e nalni, se kush s’osht kundër jush, osht për ju.“
 
51 Kur u afrun ditët e ngjitjes së tij n’qiell, ai u vendos fort me shku n’Jerusalem. 52 I çoi disa lajmëtarë përpara, e ata shkun n’ni katun samaritan me ja përgatit vendin. 53 Po ata s’e pranuan, se ai ishte nis me shku n’Jerusalem. 54 Kur e panë këtë nxansat Jakobi e Johạnnesi, thanë: „Zot, a don me thirr zjarr prej qiellit me i zhduk?“ 55 Po ai u kthy e i qortoi. 56 Masanej shkun n’ni katun tjetër.
 
57 Tu ec rrugës, dikush i tha: „Unë t’ndjek kudo që shkon.“ 58 Jezusi i tha: „Dhelprat i kanë strofullat e veta, edhe zogjt e qiellit i kanë fole, po Biri i Njeriut s’ka ku me e ul kryet.“ 59 Nji tjetri i tha: „Eja mrapa meje!“ Ai i tha: „Zot, m’lejo ma parë me shku me varros babën tem.“ 60 Jezusi i tha: „Lëri t’vdekunët me i varros t’vdekunët e vet, po ti shko e shpalle mbretninë e Zotit kudo.“ 61 Nji tjetër tha: „Ka me t’ndjek, Zot, po m’lejo ma parë me i përshëndet ata t’shpisë.“ 62 Jezusi i tha: „Askush që e vnon dorën n’parmend e kqyr mbrapa, s’osht i zoti për mbretninë e Zotit.“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mar 3:14, 15
| v3 = Luk 10:4
| v4 = Luk 10:5, 7
| v5 = Luk 10:10, 11; Apg 13:50, 51
| v8 = Mat 16:13, 14; Mar 8:27, 28; Luk 9:18, 19
| v9 = Mat 14:3, 10
| v9 = Luk 23:8
| v13 = 2Kö 4:42-44
| v19 = Luk 9:7, 8
| v20 = Joh 1:41; 6:68, 69
| v22 = Jes 53:5, 8; Luk 17:25
| v23 = Php 3:7, 8
| v23 = Mat 10:38; Luk 14:27
| v24 = Mat 10:39; Luk 17:33; Joh 12:25; Apg 20:24; Off 2:10
| v25 = Ps 49:6, 7
| v26 = Mat 10:33; Luk 12:9; 2Ti 2:12
| v31 = Luk 9:22; 13:33
| v32 = 2Pe 1:16
| v34 = 2Mo 40:34, 35
| v35 = Luk 3:22; Joh 12:28
| v35 = Ps 2:7; Jes 42:1; Mat 3:17; 2Pe 1:17, 18
| v35 = 5Mo 18:15; Apg 3:22, 23
| v39 = Mar 1:26
| v41 = 5Mo 32:5
| v43 = Ps 147:5
| v44 = Luk 18:31-33
| v46 = Luk 22:24
| v48 = Mat 10:40; Luk 10:16; Joh 12:44
| v48 = Spr 18:12; Mat 20:26, 27; 23:11, 12; Mar 10:43, 44; Luk 22:26; Rö 12:10
| v49 = 4Mo 11:26-29
| v51 = Apg 1:1, 2; 1Ti 3:16
| v51 = Mar 10:33, 34; Luk 18:31
| v53 = Joh 4:9
| v54 = Mar 3:17
| v54 = 2Kö 1:10
| v58 = Luk 14:33
| v60 = Eph 2:1
| v62 = 1Mo 19:17
| v62 = Mat 10:37; Mar 10:29, 30; 1Ko 9:24; Php 3:13
}}

Luka 9

2026-05-30T19:25:28Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Atëher ai i thirri të dymbëdhjetit bashkë e u dha fuqi e autoritet mbi krejt frymat e këqija, dhe fuqi me i shnosh smundjet. 2 I çoi me prediku mbretninë e Zotit edhe me i bo të shënosh te smurët. 3 „Mos merrni kurgjo për rrugë“, u tha ai, „as shtaga, as torbë për ushqim, as bukë, as pare, dhe as nji teshë ma shumë. 4 Kurdo që hini në një shpi, aty rrini, edhe prej aty nisuni apet. 5 E kur s’ju pranojnë, me tu dalë prej atij qyteti, shkuni pluhnin prej kamve si paralajmërim për njerzit.“ 6 Ata u nisën e shkojshin katun më katun, e kudo e shpallshin lajmin e mirë edhe i shërojshin të smurët.
 
7 Krejt kjo i ra në vesh edhe Herodit, sundimtarit të asaj krahine, e ai u hutua, se disa thojshin që Gjoni osht çu prej të vdekunve, 8 të tjerë thojshin që Elịa osht paraqit apet, dhe tjerë thojshin që u çu nji profet i vjetër. 9 Herodi tha: „Gjonin unë ja kom pre kryt. Po kush osht ky, për të cilin po i nij krejt kto fjal?“ E donte patjetër me e pa.
 
10 Kur u kthyn nxansat, i kallxun Jezusit krejt qka kishin bo. Masanej i mori me vete dhe u largun në qytetin që thirrej Betsaida, që me kon veç. 11 Po turmat e morën vesh e shkun permas/mrapa tij. Ai i priti mirë, u foli për mbretninë e Zotit, edhe i shnoshke te smurët. 12 Kur dita nisi me perëndu, te dymbëdhjet nxansat erdhën e i thanë: „Nisjani njerzt me u shpërnda, se le t’shkojnë n’katunet rreth e rrotull e n’fshat me gjet vend me flejt e me gjet ushqim, se këtu jemi ne vend te vetmum.“ 13 Ai u tha: „Jepni ju me hanger.“ Ata thanë: „Na kemi veç pesë bukë e dy peshq. Veç nëse po shkojmë vet me ble ushqim për krejt.“ 14 Se aty jen kan rreth 5000 burra. Ai u tha nxansave: „Boni me i ul ne grupe, ka rreth 50 veta.“ 15 Ata banë qashtu, e krejt u ulën. 16 Ai i mori pesë bukët e dy peshqit, i qoj syt kah havaja dhe i bekoi. Masanej i theu bukët e ua dha nxansave, që me ua dhanë njerëzve. 17 Krejt hëngrën e u nginën. Copat që teprun i mledhën, e u mushën dymbëdhjet shporta me buke.
 
18 Ma vonë, kur ai u lutke vet, nxansat i erdhën afër, e ai i pyt: „Kush po thonë njerzt që jom unë?“ 19 Ata thanë: „Disa: Gjoni Pagëzuesi. Po tjerë thonë: Elịa. E tjerë: u çu nji profet i vjetër.“ 20 Ai i pyt: „Po ju, kush po thoni që jom unë?“ Pjetri u përgjigj: „Ti je Krishti i Zotit.“ 21 Pastaj ai ua preu shkurt e ua ndaloi me ia thanë kërkujt. 22 Edhe tha: „Biri i Njeriut duhet me hek shumë, ka me u refuzu prej pleqve, kryepriftave e shkrimtarëve, ka me u vra, edhe ditën e tretë ka me u çu prej t’vdekunve.“
 
23 Pastaj u tha krejtve: „Kush don me kon mrapa meje, duhet me e mohu veten, çdo ditë me e marrë shtyllën e mundimit, e me m’ndjek pa u nal. 24 Se kush don me e shpëtu jetën e vet, ka me e hup, po kush e hup jetën e vet për shkak temin, ai ka me e shpëtu. 25 Qka i vlen njeriut me fitu krejt botën, e me u hup vet ose me u shkatrru? 26 Se kush turpnohet prej meje e prej fjalëve të mia, edhe Biri i Njeriut ka me u turpnu prej tij, kur ka me ardh n’lavdinë e vet, edhe n’lavdinë e Babës, edhe t’engjëjve t’shënt. 27 Po po ju thom të vërtetën: disa prej këtyne që po rrijnë këtu s’kan me vdek pa e pa mbretninë e Zotit.“
 
28 Rreth tet ditë masi i tha këto, ai i mori me vete Pjetrin, Johạnnesin e Jakobin, e u ngjit n’ni mal me u lut. 29 Tu u lut, pamja e fytyrës iu ndrru, e rrobat iu banë t’bardha që shndritshin. 30 N’at çast u shfaqën dy burra tu fol me të: Mosiu edhe Elịa. 31 U dukën n’lavdi e po folshin për largimin e tij, që ka me u kry n’Jerusalem. 32 Pjetri edhe ata tjerët i kishte marrë gjumi, po kur u çuan mirë, e panë lavdinë e tij edhe dy burrat që rrishin me të. 33 Kur ata dy po dojshin me u nda prej tij, Pjetri i tha Jezusit: „Mësues, sa mirë që jemi këtu! Hajde me ngrit tri çadra: nji për ty, nji për Mosin, e nji për Elịan.“ Ai s’e dijke qka po folke. 34 Derisa po i thojke këto, u bo nji re e i mbuloi. Kur reja i përfshiu, ata u friksun. 35 Atëher erdh nji za prej resë: „Ky osht Biri jem, i zgjedhuni. Ndigjoni atij!“ 36 Kur foli ai za, Jezusi u pa prap veç. Nxansat e majtën për vete, e n’at kohë s’i thanë kërkujt qka kishin pa.
 
37 Ditën tjetër zbritën prej malit, e nji turmë e madhe i doli Jezusit përpara. 38 Nji burrë prej turmës bërtiti: „Mësues, t’lutna, kqyre djalin tem, se e kom veç kët! 39 Nji shpirt i keq e kap, ai papritmas bërtet, e qet n’kriza, i del shkumë prej goje. E lëndon, e s’e lëshon lehtë. 40 I luta nxansat e tu me e nxjerr, po s’mujtën.“ 41 Jezusi tha: „O gjeneratë pa besim e e prishun! Sa gjatë ka me m’duhet me nejt me ju e me ju duru? Sille djalin këtu.“ 42 Edhe kur djali u afru, shpirt i keq e rrxoi për tokë e e mundojke me kriza t’randa. Po Jezusi e qortoi shpirtin e keq, e shëroi djalin, e ja ktheu babës së vet. 43 Krejt u çuditën për fuqinë e madhe të Zotit.
 
Derisa njerzt po çuditshin për krejt qka po bënte, ai u tha nxansave të vet: 44 „Ndigjoni mirë e majini n’mend këto fjalë, se Biri i Njeriut ka me u tradhtu n’dorë t’njerëzve.“ 45 Po ata s’e kuptun qka po thojke. U rrike e msheftë për ta, që mos me e kuptu, e s’guxojshin as me e vetë.
 
46 Masanej fillun me u grind kush prej tyne osht ma i madhi. 47 Jezusi e dijke qka po mendojshin n’zemër, e mori nji fmi e e qiti n’krah të vet, 48 e tha: „Kush e pranon këtë fmi n’emnin tem, m’pranon edhe mu. E kush m’pranon mu, e pranon edhe Atë që m’ka çu. Se ai që sillet ma i përvulun n’mes juve, ai osht i madh.“
 
49 Johạnnesi tha: „Mësues, na e pamë nji njeri tu e përdor emnin tand me i nxjerr shpirtnat e këqij. Na u munum me e nal, se s’po t’ndjek me neve.“ 50 Jezusi u tha: „Mos e nalni, se kush s’osht kundër jush, osht për ju.“
 
51 Kur u afrun ditët e ngjitjes së tij n’qiell, ai u vendos fort me shku n’Jerusalem. 52 I çoi disa lajmëtarë përpara, e ata shkun n’ni katun samaritan me ja përgatit vendin. 53 Po ata s’e pranuan, se ai ishte nis me shku n’Jerusalem. 54 Kur e panë këtë nxansat Jakobi e Johạnnesi, thanë: „Zot, a don me thirr zjarr prej qiellit me i zhduk?“ 55 Po ai u kthy e i qortoi. 56 Masanej shkun n’ni katun tjetër.
 
57 Tu ec rrugës, dikush i tha: „Unë t’ndjek kudo që shkon.“ 58 Jezusi i tha: „Dhelprat i kanë strofullat e veta, edhe zogjt e qiellit i kanë fole, po Biri i Njeriut s’ka ku me e ul kryet.“ 59 Nji tjetri i tha: „Eja mrapa meje!“ Ai i tha: „Zot, m’lejo ma parë me shku me varros babën tem.“ 60 Jezusi i tha: „Lëri t’vdekunët me i varros t’vdekunët e vet, po ti shko e shpalle mbretninë e Zotit kudo.“ 61 Nji tjetër tha: „Ka me t’ndjek, Zot, po m’lejo ma parë me i përshëndet ata t’shpisë.“ 62 Jezusi i tha: „Askush që e vnon dorën n’parmend e kqyr mbrapa, s’osht i zoti për mbretninë e Zotit.“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mar 3:14, 15
| v3 = Luk 10:4
| v4 = Luk 10:5, 7
| v5 = Luk 10:10, 11; Apg 13:50, 51
| v8 = Mat 16:13, 14; Mar 8:27, 28; Luk 9:18, 19
| v9 = Mat 14:3, 10
| v9 = Luk 23:8
| v13 = 2Kö 4:42-44
| v19 = Luk 9:7, 8
| v20 = Joh 1:41; 6:68, 69
| v22 = Jes 53:5, 8; Luk 17:25
| v23 = Php 3:7, 8
| v23 = Mat 10:38; Luk 14:27
| v24 = Mat 10:39; Luk 17:33; Joh 12:25; Apg 20:24; Off 2:10
| v25 = Ps 49:6, 7
| v26 = Mat 10:33; Luk 12:9; 2Ti 2:12
| v31 = Luk 9:22; 13:33
| v32 = 2Pe 1:16
| v34 = 2Mo 40:34, 35
| v35 = Luk 3:22; Joh 12:28
| v35 = Ps 2:7; Jes 42:1; Mat 3:17; 2Pe 1:17, 18
| v35 = 5Mo 18:15; Apg 3:22, 23
| v39 = Mar 1:26
| v41 = 5Mo 32:5
| v43 = Ps 147:5
| v44 = Luk 18:31-33
| v46 = Luk 22:24
| v48 = Mat 10:40; Luk 10:16; Joh 12:44
| v48 = Spr 18:12; Mat 20:26, 27; 23:11, 12; Mar 10:43, 44; Luk 22:26; Rö 12:10
| v49 = 4Mo 11:26-29
| v51 = Apg 1:1, 2; 1Ti 3:16
| v51 = Mar 10:33, 34; Luk 18:31
| v53 = Joh 4:9
| v54 = Mar 3:17
| v54 = 2Kö 1:10
| v58 = Luk 14:33
| v60 = Eph 2:1
| v62 = 1Mo 19:17
| v62 = Mat 10:37; Mar 10:29, 30; 1Ko 9:24; Php 3:13
}}

Marku 2

2026-02-28T13:51:27Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = Bearbeitung
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Mas do ditëve, ai u kthy apet në Kapernaum, dhe u perhap fjala që ai osht në shpi. 2 Te ajo shpi u mledhen kaq shum njerz, sa qe mo nuk kish ven kërkun, as te dera e shpisë. Jezusi po rrike me ta edhe po ju kallxojke lajmin e mirë. 3 At’her ja prunë nji njeri të paralizum, qe e qojshin katër veta. 4 Se prej kallabllakut nuk mujshin me e pru drejt te Jezusi. U ngjiten në kulm, e çelen kulmin përmi venin ku u kon Jezusi, e bon nji birë me hij mrena edhe e lëshun posht shtratin ku nejke ai i paralizumi. 5 Kur e pa Jezusi sa besim kishin ata, i tha atij të paralizumit: “Djali jem, gabimet tua jan falë.” 6 Aty jan kane ulë edhe do mësus të ligjit, e po menonin me veti në zemer: 7 “Qysh po guxon ky me fol kshtu? Ky po e shan Zotin. Veç Zoti munet me falë gabimet, kërkush tjetër jo.” 8 Jezusi menjiherë e kuptoj në veti qka po menojshin ata, dhe ju tha: “Pse po i shtini kto mendime në zemrat e juve? 9 Qysh osht ma lehtë? Me i thanë këtij të paralizumit: ‘Gabimet t’u kan falë’, a me i thanë: ‘Çohu, merre shtratin edhe ec’?’ 10 Po veç që me dit ju se Djali i njeriut e ka autoritetin këtu në tokë me i falë gabimet…” Edhe iu drejtu atij të paralizumit: 11 “Une po të thom ty: çohu, merre shtratin ton edhe shko në shpi.” 12 Ai menjiherë u çu, e mori shtratin edhe doli para syve të krejtve. Njerzt u habiten, e lavduen Zotin edhe thojshin: “Kurr nuk kemi pa diqka qeshtu!”
 
13 Kur po kalonte apet Jezusi kah deti, u mblodhen shumë njerz dhe ai nisi me i msu. 14 Tu ecë Jesusi, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu nejt në zyrën ku mblidhen paret. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi meniher mas tij. 15 Ma von Jezusi u kon për darkë ne shpin e Mateut
. Shum njerz qe i mbledhin paret per shtet dhe mëkatart hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. 16 Kur e panë qe Jesusi po han dreke, me mëkataret e me ata njerz qe i mledhin paret per shtet,skribet dhe farisejt i kan thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me keta njerz gabimqar?” 17 Jezusi kur i ngoj, ju tha: “Mjekun nuk e lypin ata qe jon shnosh, por ata qe jon te smut. Une s’jom ardh me i thirrë të drejtit, por ata qe bajn gabime.”
 
18 Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin agjerim. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit po ninojn, edhe nxonsat e farisejve po ninojn, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” 19 Jezusi ju tha: “Shokët e dhandrit a munen me agjëru ose ninu sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, nuk munen me agjëru . 20 Ka me ardh dita kur dhandri ka mu largu prej tyne. At ditë atëher ata kan me agjëru . 21 Kurrkush s’e harrnon nji tesh ose mantill të vjetër, me nji copë të re, që kur hyn ne uje copa ajo mlidhet dhe prishet hala ma keq . , . 22
23 Në një sabat, kur po kalojke Jezusi nëpër arat me grun, nxonsat e tij tu ecë fillun me keput bishtat e grunit. 24 Farisejt i thanë: “Kqyre qka po bajn ata! Po bajn diqka qe nuk lejohet në sabat.” 25 Ai ju tha: “A nuk e kini lexu kurr se qka ka boni Davidi kur ka met ngusht, ai edhe shokt e tij qe jan kon të unt pa bukë? 26 Qysh ka hi në shpin e Zotit, në vaktin e kryepriftit Abjathar, edhe i ka hangër bukët qe jon ofru përpara Zotit si kurban [kurban = Opfergabe për Zotin; n’Gheg: diqka qe e çon njeriu për Zotin, si dhuratë e shenjtë], edhe u ka dhonë dhe shokve të vet, edhe pse nuk kish drejt kërkush tjeter me i hangër, perveç priftave. 27 Masanej ju tha: “Sabati osht bo për njeriun, jo njeriu për sabatin. 28 Përqata Djali i njeriut osht edhe zotni edhe zotni i sabatit.”

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 4:13
| v2 = Jes 61:1; Eph 2:17; Heb 2:3
| v5 = Apg 14:9, 10
| v5 = Jes 53:11; Luk 7:47, 48
| v7 = Joh 10:33; Apg 6:11
| v7 = Jes 43:25
| v8 = Luk 6:8; Joh 2:24, 25; Off 2:23
| v10 = Da 7:13
| v10 = Jes 53:11
| v12 = Mat 9:33; Joh 7:31; 9:32
| v15 = Luk 15:1, 2
| v17 = Jes 61:1; Luk 15:7; 19:10; 1Ti 1:15
| v19 = Mat 22:2; 2Ko 11:2; Off 19:7
| v19 = Joh 3:28, 29
| v20 = Luk 17:22
| v23 = 2Mo 12:16; 5Mo 23:25
| v25 = 1Sa 21:1-6
| v26 = 1Sa 22:20
| v26 = 2Mo 25:30; 3Mo 24:5-9
| v27 = 2Mo 20:9, 10; Hes 20:12
}}

Marku 2

2026-02-28T13:37:13Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = Bearbeitung
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Mas disa ditësh, ai u kthy apet në Kapernaum, dhe u perhap fjala që ai osht në shpi. 2 Te ajo shpi u mblodhen kaq shum njerz, sa qe mo nuk kish ven kërkun, as te dera e shpisë. Jezusi po rrike me ta edhe po ju kallxojke lajmin e mirë. 3 At’her ja prunë nji njeri të paralizum, qe e qojshin katër veta. 4 Se prej kallabllakut nuk mujshin me e pru drejt te Jezusi. U ngjiten në kulm, e çelen kulmin përmi venin ku u kon Jezusi, e bon nji birë me hij mrena edhe e lëshun posht shtratin ku nejke ai i paralizumi. 5 Kur e pa Jezusi sa besim kishin ata, i tha atij të paralizumit: “Djali jem, gabimet tua jan falë.” 6 Aty jan kane ulë edhe do mësus të ligjit, e po menonin me veti në zemer: 7 “Qysh po guxon ky me fol kshtu? Ky po e shan Zotin. Veç Zoti munet me falë gabimet, kërkush tjetër jo.” 8 Jezusi menjiherë e kuptoj në veti qka po menojshin ata, dhe ju tha: “Pse po i shtini kto mendime në zemrat e juve? 9 Qysh osht ma lehtë? Me i thanë këtij të paralizumit: ‘Gabimet t’u kan falë’, a me i thanë: ‘Çohu, merre shtratin edhe ec’?’ 10 Po veç që me dit ju se Djali i njeriut e ka autoritetin këtu në tokë me i falë gabimet…” Edhe iu drejtu atij të paralizumit: 11 “Une po të thom ty: çohu, merre shtratin ton edhe shko në shpi.” 12 Ai menjiherë u çu, e mori shtratin edhe doli para syve të krejtve. Njerzt u habiten, e lavduen Zotin edhe thojshin: “Kurr nuk kemi pa diqka qeshtu!”
 
13 Kur po kalonte apet Jezusi kah deti, u mblodhen shumë njerz dhe ai nisi me i msu. 14 Tu ecë Jesusi, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu nejt në zyrën ku mblidhen paret. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi meniher mas tij. 15 Ma von Jezusi u kon për darkë ne shpin e Mateut
. Shum njerz qe i mbledhin paret per shtet dhe mëkatart hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. 16 Kur e panë qe Jesusi po han dreke, me mëkataret e me ata njerz qe i mledhin paret per shtet,skribet dhe farisejt i kan thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me keta njerz gabimqar?” 17 Jezusi kur i ngoj, ju tha: “Mjekun nuk e lypin ata qe jon shnosh, por ata qe jon smut. Une s’jom ardh me i thirrë të drejtit, por ata qe bajn gabime.”
 
18 Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin agjerim. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit po ninojn, edhe nxonsat e farisejve po ninojn, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” 19 Jezusi ju tha: “Shokët e dhandrit a munen me agjëru sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, nuk munen me agjëru . 20 Ka me ardh dita kur dhandri ka mu largu prej tyne. At ditë atëherë kan me agjëru . 21 Kurrkush s’e harrnon nji tesh mantill të vjetër, ; me nji copë të re, që kur hyn ne uje copa ajo mlidhet dhe prishet ma keq . , . 22
23 Në një sabat, kur po kalojke Jezusi nëpër arat me grun, nxonsat e tij tu ecë fillun me kput bishtat e grunit. 24 Farisejt i thanë: “Kqyre qka po bajn ata! Po bajn diqka qe nuk lejohet në sabat.” 25 Ai ju tha: “A nuk e kini lexu kurr se qka ka bo Davidi kur ka met ngusht, ai edhe shokt e tij qe jan kon të unt pa bukë? 26 Qysh ka hi në shpin e Zotit, në vaktin e kryepriftit Abjathar, edhe i ka hangër bukët qe jon ofru përpara Zotit si kurban [kurban = Opfergabe për Zotin; n’Gheg: diqka qe e çon njeriu për Zotin, si dhuratë e shenjtë], edhe u ka dhonë dhe shokve të vet, edhe pse nuk kish drejt kërkush tjeter me i hangër, veç priftave. 27 Masanej ju tha: “Sabati osht bo për njeriun, jo njeriu për sabatin. 28 Përqata Djali i njeriut osht edhe zotni ose zot i sabatit.”

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 4:13
| v2 = Jes 61:1; Eph 2:17; Heb 2:3
| v5 = Apg 14:9, 10
| v5 = Jes 53:11; Luk 7:47, 48
| v7 = Joh 10:33; Apg 6:11
| v7 = Jes 43:25
| v8 = Luk 6:8; Joh 2:24, 25; Off 2:23
| v10 = Da 7:13
| v10 = Jes 53:11
| v12 = Mat 9:33; Joh 7:31; 9:32
| v15 = Luk 15:1, 2
| v17 = Jes 61:1; Luk 15:7; 19:10; 1Ti 1:15
| v19 = Mat 22:2; 2Ko 11:2; Off 19:7
| v19 = Joh 3:28, 29
| v20 = Luk 17:22
| v23 = 2Mo 12:16; 5Mo 23:25
| v25 = 1Sa 21:1-6
| v26 = 1Sa 22:20
| v26 = 2Mo 25:30; 3Mo 24:5-9
| v27 = 2Mo 20:9, 10; Hes 20:12
}}

Marku 2

2026-02-28T13:33:06Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = Bearbeitung
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Mas disa ditësh, ai u kthy apet në Kapernaum, dhe u perhap fjala që ai osht në shpi. 2 Te ajo shpi u mblodhen kaq shum njerz, sa qe mo nuk kish ven kërkun, as te dera e shpisë. Jezusi po rrike me ta edhe po ju kallxojke lajmin e mirë. 3 At’her ja prunë nji njeri të paralizum, qe e qojshin katër veta. 4 Se prej kallabllakut nuk mujshin me e pru drejt te Jezusi. U ngjiten në kulm, e çelen kulmin përmi venin ku u kon Jezusi, e bon nji birë me hij mrena edhe e lëshun posht shtratin ku nejke ai i paralizumi. 5 Kur e pa Jezusi sa besim kishin ata, i tha atij të paralizumit: “Djali jem, gabimet tua jan falë.” 6 Aty jan kane ulë edhe do mësus të ligjit, e po menonin me veti në zemer: 7 “Qysh po guxon ky me fol kshtu? Ky po e shan Zotin. Veç Zoti munet me falë gabimet, kërkush tjetër jo.” 8 Jezusi menjiherë e kuptoj në veti qka po menojshin ata, dhe ju tha: “Pse po i shtini kto mendime në zemrat e juve? 9 Qysh osht ma lehtë? Me i thanë këtij të paralizumit: ‘Gabimet t’u kan falë’, a me i thanë: ‘Çohu, merre shtratin edhe ec’?’ 10 Po veç që me dit ju se Djali i njeriut e ka autoritetin këtu në tokë me i falë gabimet…” Edhe iu drejtu atij të paralizumit: 11 “Une po të thom ty: çohu, merre shtratin ton edhe shko në shpi.” 12 Ai menjiherë u çu, e mori shtratin edhe doli para syve të krejtve. Njerzt u habiten, e lavduen Zotin edhe thojshin: “Kurr nuk kemi pa diqka qeshtu!”
 
13 Kur po kalonte apet Jezusi kah deti, u mblodhen shumë njerz dhe ai nisi me i msu. 14 Tu ecë Jesusi, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu nejt në zyrën ku mblidhen paret. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi meniher mas tij. 15 Ma von Jezusi u kon për darkë ne shpin e Mateut
. Shum njerze qe i mbledhin paret per shtet dhe mëkatart hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. 16 Kur e panë qe Jesusi po han dreke, me mëkatar e me ata njerz qe i mledhin paret per shtet, i thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me keta njerz gabimqare?” 17 Jezusi kur i ngoj, ju tha: “Mjekun nuk e lypin ata qe jon shnosh, por ata qe jon smut. Une s’jom ardh me i thirrë të drejtit, por ata qe bajn gabime.”
 
18 Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin agjerim. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit po ninojn, edhe nxonsat e farisejve po ninojn, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” 19 Jezusi ju tha: “Shokët e dhandrit a munen me agjëru sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, nuk munen me agjëru . 20 Ka me ardh dita kur dhandri ka mu largu prej tyne. At ditë atëherë kan me agjëru . 21 Kurrkush s’e harrnon nji tesh mantill të vjetër, ; me nji copë të re, që kur hyn ne uje copa ajo mlidhet dhe prishet ma keq . , . 22
23 Në një sabat, kur po kalojke Jezusi nëpër arat me grun, nxonsat e tij tu ecë fillun me kput bishtat e grunit. 24 Farisejt i thanë: “Kqyre qka po bajn ata! Po bajn diqka qe nuk lejohet në sabat.” 25 Ai ju tha: “A nuk e kini lexu kurr se qka ka bo Davidi kur ka met ngusht, ai edhe shokt e tij qe jan kon të unt pa bukë? 26 Qysh ka hi në shpin e Zotit, në vaktin e kryepriftit Abjathar, edhe i ka hangër bukët qe jon ofru përpara Zotit si kurban [kurban = Opfergabe për Zotin; n’Gheg: diqka qe e çon njeriu për Zotin, si dhuratë e shenjtë], edhe u ka dhonë dhe shokve të vet, edhe pse nuk kish drejt kërkush tjeter me i hangër, veç priftave. 27 Masanej ju tha: “Sabati osht bo për njeriun, jo njeriu për sabatin. 28 Përqata Djali i njeriut osht edhe zotni ose zot i sabatit.”

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 4:13
| v2 = Jes 61:1; Eph 2:17; Heb 2:3
| v5 = Apg 14:9, 10
| v5 = Jes 53:11; Luk 7:47, 48
| v7 = Joh 10:33; Apg 6:11
| v7 = Jes 43:25
| v8 = Luk 6:8; Joh 2:24, 25; Off 2:23
| v10 = Da 7:13
| v10 = Jes 53:11
| v12 = Mat 9:33; Joh 7:31; 9:32
| v15 = Luk 15:1, 2
| v17 = Jes 61:1; Luk 15:7; 19:10; 1Ti 1:15
| v19 = Mat 22:2; 2Ko 11:2; Off 19:7
| v19 = Joh 3:28, 29
| v20 = Luk 17:22
| v23 = 2Mo 12:16; 5Mo 23:25
| v25 = 1Sa 21:1-6
| v26 = 1Sa 22:20
| v26 = 2Mo 25:30; 3Mo 24:5-9
| v27 = 2Mo 20:9, 10; Hes 20:12
}}

Marku 1

2026-02-22T12:35:00Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = Bearbeitung
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Ktu ja nis lajmi i mirë për Jezus Krishtin, djalin e Zotit. 2 Se qeshtu osht, siç shkruhet në librin e pejgamberit Isaja: “Une po ta qoj përpara lajmëtarin tem. Aj ka me ta bo gati udhën.” 3 “Nji zo po thirr në venin e shkret: ‘Bani gati udhën e Jehovajit. Boni gati udhen për ta.’” 4 Gjoni Pagëzori qe rrinte në venin e shkret në shkretin. Aj i lajmeronte njerzt me u zhyt në ujë mu pagzu, me pranu e me kuptu që jon pishmon, për gabimet që Zoti me ja fal. 5 Prej krejt Judesë edhe krejt populli i Jerusalemit shkojshin te aj. Ata u zhytshin në ujë prej tij në lumin Jordan edhe ata i kallxojshin gjynahet e veta. 6 Gjoni ka pasë teshat prej leshit të devës edhe nji rryp lëkure në bel. Aj ka hongër karkaleca dhe mjaltë të egër. 7 Aj thirrke: “Mas meje po vjen dikush ma i fortë se une. Une nuk jam i denjë ose drejtë as me u përkul me ja zgidh lidhset e sandalleve. 8 Une ju kom zhyt në ujë, po aj ka me ju zhyt me Frymën e Shenjtë.”
 
9 Atë kohë Jezusi erdh prej Nazaretit të Galilesë dhe shkoi në Jordan, ku Gjoni e ka zhyt në ujë. 10 Veç sa doli prej ujit, aj e pa havan tu çel edhe Fryma zbriti përmi te si nji pllum. 11 Prej havës u ni nji zo: “Ti je djali jem, i dashni jem. Une jom i kënaqun me ty.”
 
12 Menjiherë mas ksaj, Fryma e qoj në nje vend te shkret Jezuin . 13 Për 40 ditë aj njeti në venin e shkret, edhe Shejtani po e sprovonke. Aj ka nejt aty me kafshet e egra, po melaqet i rrinin gati ati.
 
14 Masanej, kur Gjonin e kapën edhe e qiten në burg, Jezusi shkoi apet në Galile. Aj po e shpallke lajmin e mirë të Zotit 15 dhe thojke: “U ardh koha. Mretnia e Zotit u afru ngat. Bini pishmon pagzohuni dhe besoni lajmin e mirë.”
 
16 Kur po ecte Jezusi kah deti i Galilesë, i pa dy vllazni: Simonin, qe e thirrshin Pjetër, edhe vllavin e tij Andrean. Ata po e qitshin mrezhen në det, se jonë kon peshkatarë. 17 Jezusi ju tha: “Hajdeni mas meje, dhe une ju boj peshkatar njerzish.” 18 Ata menjiherë i lanë mrezhat dhe shkun mas tij. 19 Kur eci edhe pak, ai e pa Jakovin, djalin e Zebedeut, dhe vllavin e tij Gjonin. Ata jonë kon në anije tu i ndreq mrezhat e peshkimit. 20 Menjiherë i thirri, dhe ata e lanë babën e vet Zebedeun bashkë me puntort në anije edhe shkun mas Jezusit. 21 Kshtu ata mrrin në Kapernaum.
 
Si ja nisi dita e sabatit, ai shkoi në shpin e Zotit, në vendin ku mblidheshin judenjt, edhe nisi me i msu. 22 Njerzt u quditën qysh po i msonte, se i msonjke si dikush qe e ka dije te madhe , jo si ata qe i msojn shkrimet e shenjta. 23 Në shpin e zotit u kon nji burrë qe ka pas fryme të keqe sehire. Ky ja nisi me bërtitë: 24 “Qka do ti prej neve, o Jezus Nazareasi? A ke ardh me na hup? Une fort mirë e di kush je ti: i Shenjti i Zotit!” 25 Po Jezusi e urdhnoj: “Mshele gojën dhe dil prej tij!” 26 Fryma e keqe e shtini atë njeri në nji dridhje të fortë dhe ai doli jasht prej tij tu bërtitë fort. 27 Krejt u quditën dhe nisën me fol mes veti: “Qka eshte kjo? duket mu kan nje mesim i ri! ky ka pushtet ai i jep urdhna dhe frymave të kqia, edhe ato po e ngojn.” 28 S’shkoj shum kohe edhe fjala për të u përhap në krejt venin e Galilenë.
 
29 Masanej ata dolën prej shpis se Zotit dhe, bashkë me Jakovin edhe Gjonin, shkun në shpijën e Simonit dhe Andreasit. 30 Vjehrra e Simonit u kon e shtrit në krevet me ethe e smut.Ata menjiherë i kallxun Jezusit. 31 Ai shkoi te ajo, ja mori dorën dhe e qoj në kam. Ethet e lan dhe ajo menjiherë nisi me ju bo hyzmet atyne.
 
32 Në aksham, masi praroj dilli, njerzt i prunë te ai krejt të smutit edhe ata qe i kishin kap sehiret. 33 Krejt qyteti u mledh para deres. 34 Ai i shnoshi shumë njerz qe hekshin prej tuliqfar smuje, dhe i largonte shumë sehire përjashta. Po sehireve ose frymave të kqija nuk i la me fol, se ata e dinin qe aj osht Krishti.
 
35 Herët në sabah, sa u kon hala terr, ai u qu, doli jasht, shkoi në nji ven të vetmum dhe u lut. 36 Shpejt Simoni bashkë me te tjerët shkun me e lyp. 37 Kur e gjetën, i thanë: “Krejt po të lypin ku je.” 38 Po ai ju tha: “Hajde po shkojmë edhe në ne qytetet përreth, që edhe atje me i msu njerzit, se per qet punë kom ardh.” 39 Kshtu aj shkoi e po i msonjke njerzt në krejt Galilenë, në sinagogat e tyne, edhe e i largonte sehiret përjashta.
 
40 Te ai erdh nji i njeri, dikush qe u kon smut prej lekurës, dhe i ra në guj dhe u lut: “Zotni, veç nese don ti, munesh mem shnosh.” 41 Jezusit i erdhi shum keq për të. E zgati dorën, e preku dhe i tha: “Po dua shnoshu!” 42 Në at moment iu hjek smundja e lekures dhe aj u shnosh krejt. 43 Jezusi i dha urdhna dhe ai menjiherë u nis me shku. 44 Ai tha: “Kqyre, mos i kallxo kurkujna kurgjo, po shko,te prifti, dhe bone për veti kurbanin qysh e ka shkru Musa për pastrimin tan, si dëshmi qe je shnosh.” 45 Po ai njeri veç sa doli, nisi me ju kallxu krejteve dhe krejt qka i kishte ndodh. Qeshtu Jezusi nuk guzonte ma me hy rahat në qytet. Aj rrike jashta në venet e shkreta, po apet se apet njerzt prej krejt aneve vinin te ai me pa.

{{Querverweise-Metadaten
| v2 = Mat 3:1, 3; 11:10; Luk 1:17; 3:4-6; 7:27
| v3 = Joh 1:23
| v4 = Apg 13:24; 19:4
| v6 = 2Kö 1:8
| v6 = 3Mo 11:21, 22
| v7 = Luk 3:16; Joh 1:26, 27; Apg 13:25
| v8 = Joel 2:28; Apg 1:5; 2:1, 4; 11:16; 1Ko 12:13
| v10 = Jes 42:1; Joh 1:32-34
| v11 = Ps 2:7; Mat 17:5; Heb 1:5; 5:5; 2Pe 1:17, 18
| v14 = Mat 14:3-5
| v14 = Luk 8:1
| v16 = Mat 10:2; Joh 1:40
| v16 = Luk 5:2-4
| v18 = Mat 19:27
| v19 = Luk 5:10, 11
| v22 = Mat 7:28, 29; Luk 24:19; Joh 7:40
| v24 = Mat 8:28, 29; Mar 3:11, 12; Luk 4:41
| v24 = Jak 2:19
| v26 = Mar 9:20, 26
| v30 = 1Ko 9:5
| v32 = Mat 4:24
| v34 = Jes 53:4
| v34 = Mat 17:18; Luk 6:18
| v34 = Mar 3:11, 12
| v35 = Mat 14:23; Mar 14:32; Heb 5:7
| v38 = Jes 61:1; Joh 17:4
| v41 = Ps 72:13; Mat 9:36; 14:14; 15:32; Mar 6:34; Luk 7:13; Heb 5:2
| v41 = Heb 2:17
| v44 = 3Mo 14:2-4, 10, 11; 5Mo 24:8; Luk 17:14
}}

Marku 1

2026-02-15T13:18:38Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = Bearbeitung
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Ktu ja nis lajmi i mirë për Jezus Krishtin, djalin e Zotit. 2 Se qeshtu osht, siç shkruhet në librin e pejgamberit Isaja: “Une po ta qoj përpara lajmëtarin tem. Aj ka me ta bo gati udhën.” 3 “Nji zo po thirr në venin e shkret: ‘Bani gati udhën e Jehovajit. Boni gati udhen për ta.’” 4 Gjoni Pagëzori qe rrinte në venin e shkret në shkretin. Aj i lajmeronte njerzt me u zhyt në ujë mu pagzu, me pranu e me kuptu që jon pishmon, për gabimet që Zoti me ja fal. 5 Prej krejt Judesë edhe krejt populli i Jerusalemit shkojshin te aj. Ata u zhytshin në ujë prej tij në lumin Jordan edhe ata i kallxojshin gjznahet e veta. 6 Gjoni ka pasë teshat prej leshit të devës edhe nji rryp lëkure në bel. Aj ka hongër karkaleca dhe mjaltë të egër. 7 Aj thirrke: “Mas meje po vjen dikush ma i fortë se une. Une nuk jam i denjë ose drejtë as me u përkul me ja zgidh lidhset e sandalleve. 8 Une ju kom zhyt në ujë, po aj ka me ju zhyt me Frymën e Shenjtë.”
 
9 Atë kohë Jezusi erdh prej Nazaretit të Galilesë dhe shkoi në Jordan, ku Gjoni e ka zhyt në ujë. 10 Veç sa doli prej ujit, aj e pa havan tu çel edhe Fryma zbriti përmi te si nji pllum. 11 Prej havës u ni nji zo: “Ti je djali jem, i dashni jem. Une jom i kënaqun me ty.”
 
12 Menjiherë mas ksaj, Fryma e qoj në nje vend te shkret Jezuin . 13 Për 40 ditë aj njeti në venin e shkret, edhe Shejtani po e sprovonke. Aj ka nejt aty me kafshet e egra, po melaqet i rrinin gati ati.
 
14 Masanej, kur Gjonin e kapën edhe e qiten në burg, Jezusi shkoi apet në Galile. Aj po e shpallke lajmin e mirë të Zotit 15 dhe thojke: “U ardh koha. Mretnia e Zotit u afru ngat. Bini pishmon pagzohuni dhe besoni lajmin e mirë.”
 
16 Kur po ecte Jezusi kah deti i Galilesë, i pa dy vllazni: Simonin, qe e thirrshin Pjetër, edhe vllavin e tij Andrean. Ata po e qitshin mrezhen në det, se jonë kon peshkatarë. 17 Jezusi ju tha: “Hajdeni mas meje, dhe une ju boj peshkatar njerzish.” 18 Ata menjiherë i lanë mrezhat dhe shkun mas tij. 19 Kur eci edhe pak, ai e pa Jakovin, djalin e Zebedeut, dhe vllavin e tij Gjonin. Ata jonë kon në anije tu i ndreq mrezhat e peshkimit. 20 Menjiherë i thirri, dhe ata e lanë babën e vet Zebedeun bashkë me puntort në anije edhe shkun mas Jezusit. 21 Kshtu ata mrriën në Kapernaum.
 
Si ja nisi dita e sabatit, ai shkoi në shpin e zotit, në vendin ku mblidheshin judenjt, edhe nisi me i msu. 22 Njerzt u quditën qysh po i msonte, se i msonjke si dikush qe e ka dije te madhe , jo si ata qe i msojn shkrimet e shenjta. 23 Në shpin e zotit u kon nji burrë qe ka pas fryme të keqe sehire. Ky ja nisi me bërtitë: 24 “Qka do ti prej neve, o Jezus Nazareasi? A ke ardh me na hup? Une fort mirë e di kush je ti: i Shenjti i Zotit!” 25 Po Jezusi e urdhnoj: “Mshele gojën dhe dil prej tij!” 26 Fryma e keqe e shtini atë njeri në nji dridhje të fortë dhe ai doli jasht prej tij tu bërtitë fort. 27 Krejt u quditën dhe nisën me fol mes veti: “Qka eshte kjo? duket mu kan nje mesim i ri! ky ka pushtet i jep urdhna dhe frymave të kqia, edhe ato po e ngojn.” 28 S’shkoj shum kohe edhe fjala për të u përhap në krejt venin Galilenë.
 
29 Masanej ata dolën prej shpis se zotit dhe, bashkë me Jakovin edhe Gjonin, shkun në shpijën e Simonit dhe Andreasit. 30 Vjehrra e Simonit u kon e shtrit në krevet me ethe e smut.Ata menjiherë ia kallxun Jezusit. 31 Ai shkoi te ajo, ja mori dorën dhe e qoj në kam. Zjarmia e la dhe ajo menjiherë nisi me ju bo hysmet atyne.
 
32 Në aksham, mas praroj dilli, njerzt i prunë te ai krejt të smutit edhe ata qe i kishin kap sehiret. 33 Krejt qyteti u mledh para deres. 34 Ai i shnoshi shumë njerz qe hekshin prej tuliqfar smuje, dhe i qiti shumë sehire përjashta. Po sehireve ose frymave të kqija nuk i la me fol, se ata e dinin ose dishin qe aj osht Krishti.
 
35 Herët në sabah, sa u kon hala terr, ai u qu, doli jasht, shkoi në nji ven të vetmum dhe u lut. 36 Shpejt Simoni bashkë me tjerët i ra me e lyp. 37 Kur e gjetën, i thanë: “Krejt po të lypin ku je.” 38 Po ai ju tha: “Hajde po shkojmë edhe në ne qytetet përreth, që edhe atje me i msu njerzve, se per qet punë kom ardh.” 39 Kshtu aj shkoi e po i msonjke njerzt në krejt Galilenë, në sinagogat e tyne, edhe i qite ose largonte sehiret përjashta.
 
40 Te ai erdh nji i lebrosun, dikush qe u kon smut me lekurë, dhe i ra në guj tu e lut: “Zotni, veç nese don ti, munesh mem bo të shnosh.” 41 Jezusit i erdhi shum keq për të. E zgati dorën, e preku dhe i tha: “Po du. Banu shnosh!” 42 Në at moment iu hoq lebrosja dhe aj u bo krejt shnosh. 43 Jezusi i dha urdhna të rrepta dhe menjiherë e nise me shku. 44 Ai tha: “Kqyre, mos i kallxo kurrkujna kurgjo, po shko,te prifti, dhe bone për veti kurbanin qe e ka shkrun Musa për pastrimin tan, si dëshmi se je shnosh.” 45 Po ai njeri veç sa doli, nisi me kallxu kah do dhe krejt qka i kishte ndodh. Qeshtu Jezusi mo nuk mujshe me hy ose hij rahat në qytet haptas. Aj rrike jashta në venet e shkreta, po apet njerzt prej krejt aneve vishin te ai.

{{Querverweise-Metadaten
| v2 = Mat 3:1, 3; 11:10; Luk 1:17; 3:4-6; 7:27
| v3 = Joh 1:23
| v4 = Apg 13:24; 19:4
| v6 = 2Kö 1:8
| v6 = 3Mo 11:21, 22
| v7 = Luk 3:16; Joh 1:26, 27; Apg 13:25
| v8 = Joel 2:28; Apg 1:5; 2:1, 4; 11:16; 1Ko 12:13
| v10 = Jes 42:1; Joh 1:32-34
| v11 = Ps 2:7; Mat 17:5; Heb 1:5; 5:5; 2Pe 1:17, 18
| v14 = Mat 14:3-5
| v14 = Luk 8:1
| v16 = Mat 10:2; Joh 1:40
| v16 = Luk 5:2-4
| v18 = Mat 19:27
| v19 = Luk 5:10, 11
| v22 = Mat 7:28, 29; Luk 24:19; Joh 7:40
| v24 = Mat 8:28, 29; Mar 3:11, 12; Luk 4:41
| v24 = Jak 2:19
| v26 = Mar 9:20, 26
| v30 = 1Ko 9:5
| v32 = Mat 4:24
| v34 = Jes 53:4
| v34 = Mat 17:18; Luk 6:18
| v34 = Mar 3:11, 12
| v35 = Mat 14:23; Mar 14:32; Heb 5:7
| v38 = Jes 61:1; Joh 17:4
| v41 = Ps 72:13; Mat 9:36; 14:14; 15:32; Mar 6:34; Luk 7:13; Heb 5:2
| v41 = Heb 2:17
| v44 = 3Mo 14:2-4, 10, 11; 5Mo 24:8; Luk 17:14
}}

Judë 1

2026-02-07T09:40:06Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = Testleser
}}
1 Juda, nji sherbetor i Jezus Krishtit dhe vllavi i Jakobit, u shkrun atyne qe Zoti Baba i do edhe i ka rujt për Jezus Krishtin.
 
2 Ju uroj gjithmonë sa ma shumë dhemshuri, paqe edhe dashni.
3 Vllazni të dashun, edhe pse kom pas qef me ju shkru për pshtimin qe e kemi te perbashkët, e kom pa qe u dasht me ju lut me mish e shpirt me qëndru te fort ne besim – ate besim që ju ka dhonë nji herë e pergjithmonë të shenjtve.
4 Sepse do njerz jonë përzi midis juve tinza – për ta u shkru kaherë se kanë me u gjyku. Ata janë të pabesë, e keqpërdorin dhemshurin e Zotit tonë për me bo qka t’ju don qefi i tyne per interesat e veta edhe nuk e njohin si duhet Zotnin tonë të vetëm dhe Pronarin e tij – Jezus Krishtin.
 
5 Edhe pse i dini qito sene, po du me ju përkujtu: Zoti i shpëtoi njerëzit e vet prej Egjiptit, ama ma vonë i myti vrau ata që nuk kan kallxu besim .
6 Edhe melaqet që nuk kanë nejtë aty ku ju takonte ne hava po e kanë lon vendin e tyne, Zoti i ka lidh me zingjir të përjetshëm në terr të thellë deri në ditën e gjykimit.
7 Si Sodoma e Gomorra edhe qytetet përreth tyne – jonë dorëzu në deshira te gabume edhe ne lakmi të poshtër dhe ne imoralitet të ran seksual. Për qata u dënun me zjarr të përjetshëm, dhe jan ba per neve si shembull paralajmrimi.
 
8 Edhe këta njerz jetojn si ne andrrava jo ne realitet – e fëlliqin trupin e tyne, s’e rrespektojnë kurkan dhe e shajnë e folin keq per ata qe kan venin ma te lant dhe te lavdishmit.
9 Por krejt ndryshe asht shembulli i krye-Melaqes Mikaelit – kur ai ka BA fjale me shejtanin për trupin e Musës,ai s’ka pas fjal të keqe me i thanë kurgjo, veç ka thanë: “Zoti të dhaft denimin qe meriton.”
10 Dhe këta njerz i shajnë krejt .. edhe per senet qe vet nuk i kuptojnë – edhe ato senet qe i dinë i kuptojne vetëm si kafshët qe nuk kan men,keshtu e prishin veten.
 
11 Mjerë ata! Kanë ndjek rrugen e Kainit, kan hec me lakmi drejt rruges se Balamit për pare dhe kanë marr fun si Korahu për shkak të mendjemadhsis e te folnit te tij pa men.
12 Kur ju shtroni festa per me hanger ata njerz janë si gur të msheft nen uj, – hanë ushqimin me ju, pa pikë marre, si barinj qe menojne veç per barkin e vet. Janë si ret pa ujë, që i fryn fryma e i çon anej dhe knej. Si pem pa fryt ne vjeshten e vonshme, dy herë te thame e të shkulne me rraj.
13 Si përplasjen valet e forta të detit shkumojne e nxjerrin bërllokun e vet te kqijat e juve , si yjzi pa drejtim, për ata osht kufini dhe ruhet shkaterrimi i perhershem.
 
14 Edhe Enoku, i shtati prej Ademit, e ka thane qysh perpara për ata: “Kqyre, Zoti Jehova po vjen me dhjetra mijra melaqe te tij te shejta –
15 Ai erdhi me i gjyku krejt njerzit e me i nxjerrë fajtor për krejt veprat e poshtëra që i kanë ba e për krejt fjalët e kqija që i kanë fol keta njerz me gjynah kunder Zotit.”
 
16 Kta njerz janë ankues,jo te kenaqur me jeten e tyne, gjith tu u kajt për hallin e vet, ecin sipas deshirave te trupit, i kanë fjalët e mëdhaja dhe i lavdrojnë te tjerte për interes të vetin.
 
17 Por ju, vllazni te dashun, kujtoni fjalet qka u kanë thanë nxansave te Zotnise tonë Jezus Krishtit.
18 Ata ju kanë thane apet se apet : “Ne kohën e fundit kanë me dal njerz te ligë qe bajn hajgare që ecin sipas deshirave te gabume te trupit dhe nuk e kanë hiq tut prej Zotit.”
19 Keshtu janë keta njerz qe i ndajnë te tjerët – keta njerz janë si kafshë,qe nuk i udhezon fryma e shenjt e Zotit.
20 por ju, vllazni, te dashun forcohuni në besimin tuaj të shenjtë – dhe lutuni me frymë të shenjtë.
21 dhe keshtu muni me nejt në dashnin e Zotit dhe pritni me sy te drejtuar te dhemshunia e Zotnis tonë Jezus Krisht për me fitu jetën e pergjithmon.
22 dhe per ata që kanë dyshime – kini dhimt për ta.
23 dhe runi ata qe prej zjarrit te shkatrrimit te shpetojn. Edhe për tjerët vazhdoni te kini dhimtë, por tu e rujt veten mos me gabu edhe na – urrejeni edhe teshat qe i kan flliqur prej gjynahit te tyre .
 
24 I bekum koft Ai që ka fuqinë me ju rujt qe mos me u rrezu qe ju me met pa asnje sheje, me gezim, para lavdisë së tij –
25 i vetmi Perendi, Shpëtimtari jonë, përmes Jezus Krishtit Zotnise tonë.Atij i koftë lavdia, madhështia, fuqia dhe pozita e nalt tash e pergjithmon.Amin.

{{Querverwe-Metadaten
| v1 = Mat 13:55; Mar 6:3; Gal 2:9; Jak 1:1
| v1 = Heb 3:1
| v1 = Joh 17:15; 1Pe 1:5
| v3 = Heb 2:3
| v3 = Eph 6:11; 1Ti 1:18, 19; 6:12
| v4 = Gal 5:19
| v4 = Apg 20:29, 30; 2Pe 2:1
| v5 = 2Mo 12:41
| v5 = 4Mo 14:35; 1Ko 10:1, 5; Heb 3:16, 19
| v6 = Luk 8:30, 31; 2Pe 2:4; Off 20:1, 2
| v6 = 1Mo 6:1-4; 1Pe 3:19, 20
| v7 = 1Mo 19:4, 5; 3Mo 18:22
| v7 = 1Mo 19:24; 2Pe 2:6
| v8 = 2Mo 22:28; 2Pe 2:10; 3Jo 9, 10
| v9 = 1Th 4:16
| v9 = Da 10:21; 12:1
| v9 = 5Mo 34:5, 6
| v9 = 2Pe 2:11
| v9 = Sach 3:2
| v10 = Jud 19
| v10 = 2Pe 2:12
| v11 = 1Mo 4:5, 8; 1Jo 3:12
| v11 = 4Mo 22:32; 2Pe 2:15, 16; Off 2:14
| v11 = 4Mo 16:3, 32
| v11 = 1Ti 1:20
| v12 = 2Pe 2:13
| v12 = Hes 34:8
| v12 = 2Pe 2:17
| v13 = Jes 57:20
| v13 = Heb 6:4-6; Off 21:8
| v14 = 1Mo 5:21, 22
| v14 = 5Mo 33:2; Da 7:10; Sach 14:5
| v15 = 2Th 1:6
| v15 = Mat 12:36
| v16 = 1Ko 10:10; Php 2:14
| v16 = 2Pe 2:18
| v16 = Jak 2:9
| v18 = Apg 20:29, 30; 1Ti 4:1; 2Pe 2:1; 3:2, 3
| v19 = Rö 16:17; 3Jo 9, 10
| v20 = Rö 8:26; Eph 6:18
| v21 = Joh 15:10; Rö 8:38, 39
| v21 = Tit 3:7; 1Jo 1:2; 2:25
| v22 = Mat 5:7; 9:13; Jak 2:13
| v22 = Jak 1:6
| v23 = Gal 6:1; Jak 5:19, 20
| v23 = Gal 5:19-21
| v24 = Rö 8:33; Eph 1:4; Kol 1:22
}}

Judë 1

2025-12-24T13:57:34Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = Testleser
}}
1 Juda, nji sherbetor i Jezus Krishtit dhe vllavi i Jakobit, u shkrun atyne qe Zoti Baba i do edhe i ka rujt për Jezus Krishtin.
 
2 Ju uroj gjithmonë sa ma shumë dhemshuri, paqe edhe dashni.
3 Vllazni të dashun, edhe pse kom pas qef me ju shkru për pshtimin qe e kemi te perbashkët, e kom pa të arsyshme me ju lut me mish e shpirt me qëndru te fort ne besim – ate besim që ju ka dhonë nji herë e pergjithmonë të shenjtve.
4 Sepse do njerz jonë përzi midis juve tinza – për ta u shkru kaherë se kanë me u gjyku. Ata janë të pabesë, e keqpërdorin dhemshurin e Zotit tonë për me bo qka t’ju don qefi i tyne per interesat e veta edhe nuk e njohin si duhet Zotnin tonë të vetëm dhe Pronarin e tij – Jezus Krishtin.
 
5 Edhe pse i dini qito sene, po du me ju përkujtu: Zoti i shpëtoi njerëzit e vet prej Egjiptit, ama ma vonë i myti vrau ata që nuk kan kallxu besim .
6 Edhe melaqet që nuk kanë nejtë aty ku ju takonte ne hava po e kanë lon vendin e tyne, Zoti i ka lidh me zingjir të përjetshëm në terr të thellë deri në ditën e gjykimit.
7 Si Sodoma e Gomorra edhe qytetet përreth tyne – jonë dorëzu në deshira te gabume edhe ne lakmi të poshtër dhe ne imoralitet të ran seksual. Për qata u dënun me zjarr të përjetshëm, dhe jan ba per neve si shembull paralajmrimi.
 
8 Edhe këta njerz jetojn si ne andrrava jo ne realitet – e fëlliqin trupin e tyne, s’e rrespektojnë kurkan dhe e shajnë e folin keq per ata qe kan venin ma te lant dhe te lavdishmit.
9 Por krejt ndryshe asht shembulli i krye-Melaqes Mikaelit – kur ai ka BA fjale me shejtanin për trupin e Musës,ai s’ka pas fjal të keqe me i thanë kurgjo, veç ka thanë: “Zoti të dhaft denimin qe meriton.”
10 Dhe këta njerz i shajnë krejt .. edhe per senet qe vet nuk i kuptojnë – edhe ato senet qe i dinë i kuptojne vetëm si kafshët qe nuk kan men,keshtu e shkatërrojn veten.
 
11 Mjerë ata! Kanë ndjek rrugen e Kainit, kan hec me lakmi drejt rruges se Balamit për pare dhe kanë marr fun si Korahu për shkak të mendjemadhsis e te folmit te tij pa men.
12 Kur ju shtroni festa per me hanger ata njerz janë si gur të msheft nen uj, – hanë ushqimin me ju, pa pikë marre, si barinj qe menojne veç per barkin e vet. Janë si ret pa ujë, që i fryn fryma e i çon anej dhe knej. Si pem pa fryt ne vjeshten e vonshme, dy herë te thame e të shkulne me rraj.
13 Si përplasjen valet e forta të detit shkumojne e nxjerrin bërllokun e vet te kqijat e juve , si yjzi pa drejtim, për ata osht kufini dhe ruhet shkaterrimi i perhershem.
 
14 Edhe Enoku, i shtati prej Ademit, e ka thane qysh perpara për ata: “Kqyre, Zoti JEHOVA po vjen me dhjetra mijra melaqe te tij te shejta –
15 Ai erdhi me i gjyku krejt njerzit e me i nxjerrë fajtor për krejt veprat e poshtëra që i kanë ba e për krejt fjalët e kqija që i kanë fol keta njerz me gjynah kunder Zotit.”
 
16 Kta njerz janë ankues,jo te kenaqur me jeten e tyne, gjith tu u kajt për hallin e vet, ecin sipas deshirave te trupit, i kanë fjalët e mëdhaja dhe i lavdrojnë te tjerte për interes te vetin.
 
17 Por ju, vllazni te dashun, kujtoni fjalet qka u kanë thanë nxansave te Zotnise tonë Jezus Krishtit.
18 Ata ju kanë thane apet se apet : “Ne kohën e fundit kanë me dal njerz te ligë qe bajn hajgare që ecin sipas deshirave te gabume te trupit dhe nuk e kanë hiq tut prej Zotin.”
19 Keshtu janë keta njerz qe i ndajnë te tjerët – keta njerz janë si kafshë,qe nuk i udhezon fryma e shenjt e Zotit.
20 por ju, vllazni, te dashun forcohuni në besimin tuaj të shenjtë – dhe lutuni me frymë të shenjtë.
21 dhe keshtu muni me nejt në dashnin e Zotit dhe pritni me sy te drejtuar te dhemshunia e Zotnis tonë Jezus Krisht për me fitu jetën e pergjithmon.
22 dhe per ata që kanë dyshime – kini dhimt për ta.
23 dhe runi ata qe prej zjarrit te shkatrrimit te shpetojn. Edhe për tjerët vazhdoni te kini dhimtë, por tu e rujt veten – urrejeni edhe teshat qe i kan flliqur prej gjynahit te tyre .
 
24 I bekum koft Ai që ka fuqinë me ju rujt qe mos me u rrezu qe ju me met pa asnje dank pa njollë, me gezim, para lavdisë së tij –
25 i vetmi Perendi, Shpëtimtari jonë, përmes Jezus Krishtit Zotnise tonë.Atij i koftë lavdia, madhështia, fuqia dhe autoriteti prej tani e pergjithmon.Amin.

{{Querverwe-Metadaten
| v1 = Mat 13:55; Mar 6:3; Gal 2:9; Jak 1:1
| v1 = Heb 3:1
| v1 = Joh 17:15; 1Pe 1:5
| v3 = Heb 2:3
| v3 = Eph 6:11; 1Ti 1:18, 19; 6:12
| v4 = Gal 5:19
| v4 = Apg 20:29, 30; 2Pe 2:1
| v5 = 2Mo 12:41
| v5 = 4Mo 14:35; 1Ko 10:1, 5; Heb 3:16, 19
| v6 = Luk 8:30, 31; 2Pe 2:4; Off 20:1, 2
| v6 = 1Mo 6:1-4; 1Pe 3:19, 20
| v7 = 1Mo 19:4, 5; 3Mo 18:22
| v7 = 1Mo 19:24; 2Pe 2:6
| v8 = 2Mo 22:28; 2Pe 2:10; 3Jo 9, 10
| v9 = 1Th 4:16
| v9 = Da 10:21; 12:1
| v9 = 5Mo 34:5, 6
| v9 = 2Pe 2:11
| v9 = Sach 3:2
| v10 = Jud 19
| v10 = 2Pe 2:12
| v11 = 1Mo 4:5, 8; 1Jo 3:12
| v11 = 4Mo 22:32; 2Pe 2:15, 16; Off 2:14
| v11 = 4Mo 16:3, 32
| v11 = 1Ti 1:20
| v12 = 2Pe 2:13
| v12 = Hes 34:8
| v12 = 2Pe 2:17
| v13 = Jes 57:20
| v13 = Heb 6:4-6; Off 21:8
| v14 = 1Mo 5:21, 22
| v14 = 5Mo 33:2; Da 7:10; Sach 14:5
| v15 = 2Th 1:6
| v15 = Mat 12:36
| v16 = 1Ko 10:10; Php 2:14
| v16 = 2Pe 2:18
| v16 = Jak 2:9
| v18 = Apg 20:29, 30; 1Ti 4:1; 2Pe 2:1; 3:2, 3
| v19 = Rö 16:17; 3Jo 9, 10
| v20 = Rö 8:26; Eph 6:18
| v21 = Joh 15:10; Rö 8:38, 39
| v21 = Tit 3:7; 1Jo 1:2; 2:25
| v22 = Mat 5:7; 9:13; Jak 2:13
| v22 = Jak 1:6
| v23 = Gal 6:1; Jak 5:19, 20
| v23 = Gal 5:19-21
| v24 = Rö 8:33; Eph 1:4; Kol 1:22
}}

Judë 1

2025-12-24T13:51:08Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = Testleser
}}
1 Juda, nji sherbetor i Jezus Krishtit dhe vllavi i Jakobit, u shkrun atyne qe Zoti Baba i do edhe i ka rujt për Jezus Krishtin.
 
2 Ju uroj gjithmonë sa ma shumë dhemshuri, paqe edhe dashni.
3 Vllazni të dashun, edhe pse kom pas qef me ju shkru për pshtimin qe e kemi te perbashkët, e kom pa të arsyshme me ju lut me mish e shpirt me qëndru te fort ne besim – ate besim që ju ka dhonë nji herë e pergjithmonë të shenjtve.
4 Sepse do njerz jonë përzi midis juve tinza – për ta u shkru kaherë se kanë me u gjyku. Ata janë të pabesë, e keqpërdorin dhemshurin e Zotit tonë për me bo qka t’ju don qefi i tyne per interesat e veta edhe nuk e njohin si duhet Zotnin tonë të vetëm dhe Pronarin e tij – Jezus Krishtin.
 
5 Edhe pse i dini qito sene, po du me ju përkujtu: Zoti i shpëtoi njerëzit e vet prej Egjiptit, ama ma vonë i myti vrau ata që nuk kan kallxu besim .
6 Edhe melaqet që nuk kanë nejtë aty ku ju takonte ne hava po e kanë lon vendin e tyne, Zoti i ka lidh me zingjir të përjetshëm në terr të thellë deri në ditën e gjykimit.
7 Si Sodoma e Gomorra edhe qytetet përreth tyne – jonë dorëzu në deshira te gabume edhe ne lakmi të poshtër dhe ne imoralitet të ran seksual. Për qata u dënun me zjarr të përjetshëm, dhe jan ba per neve si shembull paralajmrimi.
 
8 Edhe këta njerz jetojn si ne andrrava jo ne realitet – e fëlliqin trupin e tyne, s’e rrespektojnë kurkan dhe e shajnë e folin keq per ata qe kan venin ma te lant dhe te lavdishmit.
9 Por krejt ndryshe asht shembulli i krye-Melaqes Mikaelit – kur ai ka BA fjale me shejtanin për trupin e Musës,ai s’ka pas fjal të keqe me i thanë kurgjo, veç ka thanë: “Zoti të dhaft denimin qe meriton.”
10 Dhe këta njerz i shajnë krejt .. edhe per senet qe vet nuk i kuptojnë – edhe ato senet qe i dinë i kuptojne vetëm si kafshët qe nuk kan men,keshtu e shkatërrojn veten.
 
11 Mjerë ata! Kanë ndjek rrugen e Kainit, kan hec me lakmi drejt rruges se Balamit për pare dhe kanë marr fun si Korahu për shkak të mendjemadhsis e te folmit te tij pa men.
12 Kur ju shtroni festa per me hanger ata njerz janë si gur të msheft nen uj, – hanë ushqimin me ju, pa pikë marre, si barinj qe menojne veç per barkin e vet. Janë si ret pa ujë, që i fryn fryma e i çon anej dhe knej. Si pem pa fryt ne vjeshten e vonshme, dy herë te thame e të shkulne me rraj.
13 Si përplasjen valet e forta të detit shkumojne e nxjerrin bërllokun e vet te kqijat e juve , si yjzi pa drejtim, për ata osht kufini dhe ruhet shkaterrimi i perhershem.
 
14 Edhe Enoku, i shtati prej Ademit, e ka thane qysh perpara për ata: “Kqyre, Zoti JEHOVA po vjen me dhjetra mijra melaqe te tij te shejta –
15 Ai erdhi me i gjyku krejt njerzit e me i nxjerrë fajtor për krejt veprat e poshtëra që i kanë ba e për krejt fjalët e kqija që i kanë fol keta njerz me gjynah kunder Zotit.”
 
16 Kta njerz janë ankues,jo te kenaqur me jeten e tyne, gjith tu u kajt për hallin e vet, ecin sipas deshirave te trupit, i kanë fjalët e mëdhaja dhe i lavdrojnë te tjerte për interes te vetin.
 
17 Por ju, vllazni te dashun, kujtoni fjalet qka u kanë thanë nxansave te Zotnise tonë Jezus Krishtit.
18 Ata ju kanë thane apet se apet : “Ne kohën e fundit kanë me dal njerz te ligë qe bajn hajgare që ecin sipas deshirave te gabume te trupit dhe nuk e kanë hiq tut prej Zotin.”
19 Keshtu janë keta njerz qe i ndajnë te tjerët – keta njerz janë si kafshë,qe nuk i udhezon fryma e shenjt e Zotit.
20 por ju, vllazni, te dashun forcohuni në besimin tuaj të shenjtë – dhe lutuni me frymë të shenjtë.
21 dhe keshtu muneni me nejt në dashninë e Zotit dhe pritni me sy te drejtuar te dhemshunia e Zotnis tonë Jezus Krisht për me fitu jetën e pergjithmon.
22 dhe per ata që kanë dyshime – kini meshirë për ta.
23 dhe runi ata qe prej zjarrit te shkatrrimit te shpetojn. Edhe për tjerët vazhdoni te kini meshirë, por tu e rujt veten – urrejeni edhe teshat qe i kan flliqur prej gjynahit te tyre .
 
24 I bekum koft Ai që ka fuqinë me ju rujt qe mos me u rrezu qe ju me u paraqit pa njollë, me gezim, para lavdisë së vet –
25 i vetmi Perendi, Shpëtimtari jonë, përmes Jezus Krishtit Zotnise tonë.Atij i koftë lavdia, madhështia ose fisnikria, fuqia dhe autoriteti prej tani e pergjithmon.Amin.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 13:55; Mar 6:3; Gal 2:9; Jak 1:1
| v1 = Heb 3:1
| v1 = Joh 17:15; 1Pe 1:5
| v3 = Heb 2:3
| v3 = Eph 6:11; 1Ti 1:18, 19; 6:12
| v4 = Gal 5:19
| v4 = Apg 20:29, 30; 2Pe 2:1
| v5 = 2Mo 12:41
| v5 = 4Mo 14:35; 1Ko 10:1, 5; Heb 3:16, 19
| v6 = Luk 8:30, 31; 2Pe 2:4; Off 20:1, 2
| v6 = 1Mo 6:1-4; 1Pe 3:19, 20
| v7 = 1Mo 19:4, 5; 3Mo 18:22
| v7 = 1Mo 19:24; 2Pe 2:6
| v8 = 2Mo 22:28; 2Pe 2:10; 3Jo 9, 10
| v9 = 1Th 4:16
| v9 = Da 10:21; 12:1
| v9 = 5Mo 34:5, 6
| v9 = 2Pe 2:11
| v9 = Sach 3:2
| v10 = Jud 19
| v10 = 2Pe 2:12
| v11 = 1Mo 4:5, 8; 1Jo 3:12
| v11 = 4Mo 22:32; 2Pe 2:15, 16; Off 2:14
| v11 = 4Mo 16:3, 32
| v11 = 1Ti 1:20
| v12 = 2Pe 2:13
| v12 = Hes 34:8
| v12 = 2Pe 2:17
| v13 = Jes 57:20
| v13 = Heb 6:4-6; Off 21:8
| v14 = 1Mo 5:21, 22
| v14 = 5Mo 33:2; Da 7:10; Sach 14:5
| v15 = 2Th 1:6
| v15 = Mat 12:36
| v16 = 1Ko 10:10; Php 2:14
| v16 = 2Pe 2:18
| v16 = Jak 2:9
| v18 = Apg 20:29, 30; 1Ti 4:1; 2Pe 2:1; 3:2, 3
| v19 = Rö 16:17; 3Jo 9, 10
| v20 = Rö 8:26; Eph 6:18
| v21 = Joh 15:10; Rö 8:38, 39
| v21 = Tit 3:7; 1Jo 1:2; 2:25
| v22 = Mat 5:7; 9:13; Jak 2:13
| v22 = Jak 1:6
| v23 = Gal 6:1; Jak 5:19, 20
| v23 = Gal 5:19-21
| v24 = Rö 8:33; Eph 1:4; Kol 1:22
}}

Zanafilla 7

2025-11-25T18:52:04Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Masanej Jehovaj i tha Noes: „Hyni ti me krejt shpinë tande ne anije, se ti je njeriu ma i drejt mes njerzve te ksaj gjenerate ose brezi.
2 Prej krejt kafshëve të pastra merr nga shtatë, qift mashkullin edhe femnën e tij, dhe prej kafshëve të papastra veç nga dy, mashkullin edhe femnën.
3 Edhe prej shpezve të qiellit merr nga shtatë,qift mashkullin edhe femnën, që me met pasardhesit e tyne gjallë në krejt tokën.
4 Se mas veç shtatë ditve une kom me leshu shi në tokë katërdhjet dit e katërdhjet net pa nalë. Ka me i fshi prej faqes së tokës krejt gjallesat që i kom bo.“
5 Kshtu Noeja bani krejt ashtu qysh i kish thanë Jehovaj.

6 Noeja i kish gjashtqind vjet kur erdh përmbytja e ujnave në tokë.
7 Para se me ardh përmbytja, Noeja hyri ne anije me djemt e vet, me grun e vet edhe me grat e djemve të vet.
8 Kafshët e pastra edhe të papastra, shpezët edhe krejt gjallesat që lëvizin në tokë,
9 hynin dy nga dy te Noeja ne anije, mashkull e femën, ashtu si i kish urdhnu Zoti Noen.
10 Mas shtatë ditve uji i përmbytjes e mbuloj tokën.

11 Në vitin e gjashtqindtë t’jetës së Noes, ditën e shtatëmbëdhjetë t’muajt të dytë, atë ditë u çelën krejt burimet e ujnav t’thella edhe u çelen portat e qiellit.
12 Shiu ra në tokë katëdhet dit e katëdhet net pa nalë.
13 Pikërisht at ditë hyri Noeja n’anije me djemt e vet, Semin, Hamin edhe Jafetin, me grun e vet edhe me tri grat e djemve të tij.
14 Me ta hynin gjithashtu çdo lloj shtaze e egër, çdo lloj kafshe e shpisë, çdo lloj gjallese që zvarritet në tokë, çdo lloj shpeze e zog t’krahut.
15 Dy nga dy prej çdo lloji gjallese që ka frym jete hynin te Noeja n’anije.
16 Hynin mashkull e femën prej çdo lloji, ashtu si i kish urdhnu Zoti Noen. Masanej Jehovaj ja msheli derën e arkes.

17 Përmbytja zgjati katëdhet dit mbi tokë, uji u rrit e u çu anijen përpjet, e anija nisi me notu nalt mbi tokë.
18 Uji u rrit edhe ma shumë e e mbuloj tokën krejt, po anija notonte përmi uj.
19 Uji u rrit aq shumë n’tokë sa u mbuluen krejt malet e nalta nën qiell.
20 Uji i tejkaloj malet deri n’përdiku pesëmbëdhjetë kut përmi ta.

21 Krejt gjallesat n’tokë vdiqën: shpezët, kafshët e shpisë, shtazët e egra, krejt gjallesat e vogla që zvarriten n’tokë edhe krejt njerzt.
22 Krejt ata që jetojshin n’tokë të thatë e kishin frym jete n’hunë, vdiqën.
23 U zhduk krejt qka kish në tokë: njerzt, kafshët, gjallesat që zvarriten n’tokë edhe shpezët e qiellit. U fshin prej tokës. Veç Noeja edhe ata që ishin me të n’anije mbetën gjallë.
24 Uji e mbuloj tokën për pesëdhetë dit t’tjera.

Zanafilla 7

2025-11-25T18:47:11Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Masanej Jehovaj i tha Noes: „Hyni ti me krejt shpinë tande ne anije, se ti je njeriu ma i drejt mes njerzve te ksaj gjenerate ose brezi.
2 Prej krejt kafshëve të pastra merr nga shtatë, qift mashkullin edhe femnën e tij, dhe prej kafshëve të papastra veç nga dy, mashkullin edhe femnën.
3 Edhe prej shpezve të qiellit merr nga shtatë,qift mashkullin edhe femnën, që me met pasardhesit e tyne gjallë në krejt tokën.
4 Se mas veç shtatë ditve une kom me leshu shi në tokë katërdhjet dit e katërdhjet net pa nalë. Ka me i fshi prej faqes së tokës krejt gjallesat që i kom bo.“
5 Kshtu Noeja bani krejt ashtu qysh i kish thanë Jehovaj.

6 Noeja i kish gjashtqind vjet kur erdh përmbytja e ujnave në tokë.
7 Para se me ardh përmbytja, Noeja hyri n’anije me djemt e vet, me grun e vet edhe me grat e djemve të vet.
8 Kafshët e pastra edhe të papastra, shpezët edhe krejt gjallesat që lëvizin në tokë,
9 hynin dy nga dy te Noeja n’anije, mashkull e femën, ashtu si i kish urdhnu Zoti Noen.
10 Mas shtatë ditve uji i përmbytjes e mbuloj tokën.

11 Në vitin e gjashtqindtë t’jetës së Noes, ditën e shtatëmbëdhjetë t’muajt të dytë, atë ditë u çelën krejt burimet e ujnav t’thella edhe u çelen portat e qiellit.
12 Shiu ra në tokë katëdhet dit e katëdhet net pa nalë.
13 Pikërisht at ditë hyri Noeja n’anije me djemt e vet, Semin, Hamin edhe Jafetin, me grun e vet edhe me tri grat e djemve të tij.
14 Me ta hynin gjithashtu çdo lloj shtaze e egër, çdo lloj kafshe e shpisë, çdo lloj gjallese që zvarritet në tokë, çdo lloj shpeze e zog t’krahut.
15 Dy nga dy prej çdo lloji gjallese që ka frym jete hynin te Noeja n’anije.
16 Hynin mashkull e femën prej çdo lloji, ashtu si i kish urdhnu Zoti Noen. Masanej Jehovaj ja msheli derën.

17 Përmbytja zgjati katëdhet dit mbi tokë, uji u rrit e u çu anijen përpjet, e anija nisi me notu nalt mbi tokë.
18 Uji u rrit edhe ma shumë e e mbuloj tokën krejt, po anija notonte përmi uj.
19 Uji u rrit aq shumë n’tokë sa u mbuluen krejt malet e nalta nën qiell.
20 Uji i tejkaloj malet deri n’përdiku pesëmbëdhjetë kut përmi ta.

21 Krejt gjallesat n’tokë vdiqën: shpezët, kafshët e shpisë, shtazët e egra, krejt gjallesat e vogla që zvarriten n’tokë edhe krejt njerzt.
22 Krejt ata që jetojshin n’tokë të thatë e kishin frym jete n’hunë, vdiqën.
23 U zhduk krejt qka kish në tokë: njerzt, kafshët, gjallesat që zvarriten n’tokë edhe shpezët e qiellit. U fshin prej tokës. Veç Noeja edhe ata që ishin me të n’anije mbetën gjallë.
24 Uji e mbuloj tokën për pesëdhetë dit t’tjera.

Zanafilla 6

2025-11-25T13:50:08Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Kur fillun me u shtu njerzt ne tokë dhe u linden çika,
2 bijt ose melaqet e Zotit e panë që çikat e njerzve jon kan te bukra. Ata i morën për gra krejt ato qe i zgedhen dhe që i deshtën.
3 Masanej Jehovaj tha: „Fryma jeme nuk ka me e duru njeriun përgjithmonë, se ai osht veç mish. Perqata jeta e tij ka me zgat veç deri 120 vjet.“

4 Ne at kohë, dhe masanej, në tokë jon kon Nefilimat Gjigantat e mdhaj. Atëherë bijt e Zotit flenë me çikat e njerzve dhe atyne u linden djem prej tyne Gjigantave. Ata ishin te fortit, trima të famshem te koheve te vjetra ose lashta.

5 Jehovaj e pa që ligesija e njerzve ne tokë ish bo shumë e madhe, edhe krejt mendimet dhe zemra e tyne ishin te shtyjm veç kah e keqja, gjat krejtë kohës.
6 Jehovajt i ardhi keq që i kish bo njerzt në tokë, u trishtua dhe i dhembte zemra.
7 Perqata Jehovaj tha: „Ka me i fshi njerzit që i kom kriju prej faqes së tokës, bashkë me kafshët te shpijës, shtazët që livriten ne tokë edhe shpezët e qiellit. Se po me vjen keq që i kom bo ose kriju.“
8 Por Noen Jehovaj e pa me pelqim ose miratim.

9 Kjo osht historia e Noes. Noeja ish njeri i drejt. Ne brezin me njerzt te tjerë te asaj kohe, ai jetoj drejt dhe pastër u kan i paqortueshem. Noeja eci rrugës me Zotin e vërtetë.
10 Noeja i ka pas tre djem: Semin, Kamin edhe Jafetin.
11 Por toka para Zotit ish prish keq dhe u kan e mbushur plot me dhunë ose te kqija.
12 Zoti e kqyri token edhe e pa që ish prish shume, se krejt njerzt ne tokë e kishin marrë rrugën e keqe ose te shtremt.

13 Atëher Zoti i tha Noes: „Kom ba plan me i dhan fun njerzve, se toka për faj te tyne u mbush me dhunë. Po e bij nji shkatrrim per njerzit dhe per token.Perqata kam me shkaterru njerzit dhe token.
14 Bane nji anije te madhe prej drunit me rrëshinë. Ndaje mrena ne oda dhoma, edhe lyje me rrëshinë ose zift mrena edhe jashtë.
15 Kjo anije ka me kon 300 kut e gat, 50 kut e gjanë dhe 30 kut e naltë.
16 Nalt, poshtë kulmit, qit nji dritare përreth nji kut te hapët. Derën e hymjes se anijes bane anashë ose me nji an. Bane anijen nji kat te poshtëm, nji te mesëm edhe nji te nalt.

17 Se kam me pru nje përmbytjen ne tokë, uji ka me mbulu krejt tokën, me zhduk prej tokës çdo send që ka frym jete nën qiell ose hava. Krejt qka ka në tokë ka me dek.
18 Po me ty kom me bo nji marrveshje ose beslidhje. Hyn ne anije ti, djemt e tu, gruaja jote edhe grat e djemve tu.
19 Prej krejt kafshëve biri ne anije nga dy copa prej çdo lloji ose sorte, mashkull dhe femën, që ato kafsh me met gjall bashkë me ty.
20 Prej shpezve te ndryshëm, prej kafshëve te ndryshme të shpijes edhe prej krejt gjallesave që livriten naper tokë.Nga dy copa ka me ardh te ti, që ato me met gjall.
21 Merr me veti edhe ushqim te çdollojti për veti edhe për ta.Kështu qe keni me pasë qka me hangër ju dhe kafshet.“

22 Noeja bani krejt ashtu qysh i tha Zoti. Ai bani taman qashtu.

Zanafilla 6

2025-11-25T13:43:02Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Kur fillun me u shtu njerzt ne tokë dhe u linden çika,
2 bijt ose melaqet e Zotit e panë që çikat e njerzve jon kan te bukra. Ata i morën për gra krejt ato qe i zgedhen dhe që i deshtën.
3 Masanej Jehovaj tha: „Fryma jeme nuk ka me e duru njeriun përgjithmonë, se ai osht veç mish. Perqata jeta e tij ka me zgat veç deri 120 vjet.“

4 Ne at kohë, dhe masanej, në tokë jon kon Nefilimat Gjigantat e mdhaj. Atëherë bijt e Zotit flenë me çikat e njerzve dhe atyne u linden djem prej tyne Gjigantave. Ata ishin te fortit, trima të famshem te koheve te vjetra ose lashta.

5 Jehovaj e pa që ligesija e njerzve ne tokë ish bo shumë e madhe, edhe krejt mendimet dhe zemra e tyne ishin te shtyjm veç kah e keqja, gjat krejtë kohës.
6 Jehovajt i ardhi keq që i kish bo njerzt në tokë, u trishtua dhe i dhembte zemra.
7 Perqata Jehovaj tha: „Ka me i fshi njerzit që i kom kriju prej faqes së tokës, bashkë me kafshët te shpijës, shtazët që livriten ne tokë edhe shpezët e qiellit. Se po me vjen keq që i kom bo ose kriju.“
8 Por Noen Jehovaj e pa me pelqim ose miratim.

9 Kjo osht historia e Noes. Noeja ish njeri i drejt. Ne brezin me njerzt te tjerë te asaj kohe, ai jetoj drejt dhe pastër u kan i paqortueshem. Noeja eci rrugës me Zotin e vërtetë.
10 Noeja i ka pas tre djem: Semin, Kamin edhe Jafetin.
11 Por toka para Zotit ish prish keq dhe u kan e mbushur plot me dhunë ose te kqija.
12 Zoti e kqyri token edhe e pa që ish prish shume, se krejt njerzt ne tokë e kishin marrë rrugën e keqe ose te shtremt.

13 Atëher Zoti i tha Noes: „Kom vendos me i dhan fun njerzve, se toka për faj te tyne u mbush me dhunë. Po e bij nji shkatrrim per njerzit dhe per token.Perqata kam me shkaterru njerzit dhe token.
14 Bane nji anije te madhe prej drunit me rrëshinë. Ndaje mrena ne oda dhoma, edhe lyje me rrëshinë ose zift mrena edhe jashtë.
15 Kjo anije ka me kon 300 kut e gat, 50 kut e gjanë dhe 30 kut e naltë.
16 Nalt, poshtë kulmit, qit nji dritare përreth nji kut te hapët. Derën e hymjes se anijes bane anashë ose me nji an. Bane anijen nji kat te poshtëm, nji te mesëm edhe nji te nalt.

17 Se kam me pru nje përmbytjen ne tokë, uji ka me mbulu krejt tokën, me zhduk prej tokës çdo send që ka frym jete nën qiell ose hava. Krejt qka ka në tokë ka me dek.
18 Po me ty kom me bo nji marrveshje ose beslidhje. Hyn ne anije ti, djemt e tu, gruaja jote edhe grat e djemve tu.
19 Prej krejt kafshëve biri ne anije nga dy copa prej çdo lloji ose sorte, mashkull dhe femën, që ato kafsh me met gjall bashkë me ty.
20 Prej shpezve te ndryshëm, prej kafshëve te ndryshme të shpijes edhe prej krejt gjallesave që livriten naper tokë, nga dy copa ka me ardh te ti, që ato me met gjall.
21 Merr me veti edhe ushqim te çdollojti për veti edhe për ta, që me pasë qka me hangër ju dhe kafshet.“

22 Noeja bani krejt ashtu qysh i tha Zoti. Ai bani taman qashtu.

Zanafilla 6

2025-11-25T13:32:41Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Kur fillun me u shtu njerzt ne tokë dhe u linden çika,
2 bijt ose melaqet e Zotit e panë që çikat e njerzve jon kan te bukra. Ata i morën për gra krejt ato qe i zgedhen dhe që i deshtën.
3 Masanej Jehovaj tha: „Fryma jeme nuk ka me e duru njeriun përgjithmonë, se ai osht veç mish. Perqata jeta e tij ka me zgat veç deri 120 vjet.“

4 Ne at kohë, dhe masanej, në tokë jon kon Nefilimat Gjigantat e mdhaj. Atëherë bijt e Zotit flenë me çikat e njerzve dhe atyne u linden djem prej tyne Gjigantave. Ata ishin te fortit, trima të famshem te koheve te vjetra ose lashta.

5 Jehovaj e pa që ligesija e njerzve ne tokë ish bo shumë e madhe, edhe krejt mendimet dhe zemra e tyne ishin te shtyjm veç kah e keqja, gjat krejtë kohës.
6 Jehovajt i ardhi keq që i kish bo njerzt në tokë, u trishtua dhe i dhembte zemra.
7 Perqata Jehovaj tha: „Ka me i fshi njerzit që i kom kriju prej faqes së tokës, bashkë me kafshët te shpijës, shtazët që livriten ne tokë edhe shpezët e qiellit. Se po me vjen keq që i kom bo ose kriju.“
8 Por Noen Jehovaj e pa me pelqim ose miratim.

9 Kjo osht historia e Noes. Noeja ish njeri i drejt. Ne brezin me njerzt te tjerë te asaj kohe, ai jetoj drejt dhe pastër u kan i paqortueshem. Noeja eci rrugës me Zotin e vërtetë.
10 Noeja i ka pas tre djem: Semin, Kamin edhe Jafetin.
11 Por toka para Zotit ish prish keq dhe u kan e mbushur plot me dhunë ose te kqija.
12 Zoti e kqyri token edhe e pa që ish prish shume, se krejt njerzt ne tokë e kishin marrë rrugën e keqe ose te shtremt.

13 Atëher Zoti i tha Noes: „Kom vendos me i dhan fun njerzve, se toka për faj te tyne u mbush me dhunë. Po e bij nji shkatrrim per njerzit dhe per token.Perqata kam me shkaterru njerzit dhe token.
14 Bane nji anije te madhe prej drunit me rrëshinë. Ndaje mrena ne oda dhoma, edhe lyje me rrëshinë ose zift mrena edhe jashtë.
15 Kjo anije ka me kon 300 kut e gat, 50 kut e gjanë dhe 30 kut e naltë.
16 Nalt, poshtë kulmit, qit nji dritare përreth nji kut te hapët. Derën e anijes qite ne anë. Bane nji kat t’poshtëm, nji t’mesëm edhe nji t’nalt.

17 Se po e sjelli përmbytjen n’tokë, uj me mbulu krejt tokën, me zhduk prej tokës çdo send që ka frym jete nën qiell. Krejt qka ka në tokë ka me vdek.
18 Po me ty kom me bo nji marrveshje. Hyn n’anije ti, djemt e tu, gruaja jote edhe grat e djemve tu.
19 Prej krejt kafshëve sill n’anije nga dy cop prej çdo lloji, mashkull e femën, që me met gjall bashkë me ty.
20 Prej shpezve t’ndryshëm, prej kafshëve t’ndryshme të shpijës edhe prej krejt gjallesave që zvarriten n’tokë, nga dy cop ka me ardh te ti, që me met gjall.
21 Merr me veti edhe ushqim t’çdollojti për veti edhe për ta, që me pasë qka me hangër.“

22 Noeja i bani krejt ashtu qysh i tha Zoti. Qashtu veproi.

Zanafilla 6

2025-11-25T13:14:17Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Kur fillun me u shtu njerzt ne tokë dhe u linden çika,
2 bijt ose melaqet e Zotit e panë që çikat e njerzve jon kan te bukra. Ata i morën për gra krejt ato qe i zgedhen dhe që i deshtën.
3 Masanej Jehovaj tha: „Fryma jeme nuk ka me e duru njeriun përgjithmonë, se ai osht veç mish. Prandaj jeta e tij ka me zgjat veç deri 120 vjet.“

4 Ne at kohë, dhe masanej, në tokë jon kon Nefilimat Gjigantat e mdhaj. Atëherë bijt e Zotit flenë me çikat e njerzve dhe atyne u linden djem prej tyne Gjigantave. Ata ishin te fortit, trima të famshem te koheve te vjetra ose lashta.

5 Jehovaj e pa që ligesija e njerzve ne tokë ish bo shumë e madhe, edhe krejt mendimet dhe zemra e tyne ishin te shtyjm veç kah e keqja, gjat krejtë kohës.
6 Jehovajt i ardhi keq që i kish bo njerzt në tokë, u trishtua dhe i dhembte zemra.
7 Prandaj Jehovaj tha: „Ka me i fshi njerzt që i kom kriju prej faqes së tokës, bashkë me kafshët te shpijës, shtazët që livriten ne tokë edhe shpezët e qiellit. Se po me vjen keq që i kom bo ose kriju.“
8 Por Noen Jehovaj e pa me pelqim ose miratim.

9 Kjo osht historia e Noes. Noeja ish njeri i drejt. N’krahasim me njerzt tjerë t’asaj kohe, ai jetojke drejt e pastër. Noeja ec rrugës me Zotin e vërtetë.
10 Noeja i pati tre djem: Semin, Hamin edhe Jafetin.
11 Po toka para Zotit ish prish keq edhe ish mbush me dhunë.
12 Zoti e kqyri token edhe e pa që ish e prishme, se krejt njerzt n’tokë e kishin marrë rrugën e keqe.

13 Atëherë Zoti i tha Noes: „Kom vendos me ja dhan fund njerzve, se toka për faj t’tyne u mbush me dhunë. Po e sjelli shkatrrimin mbi ta bashkë me token.
14 Bane nji anije t’madhe prej drunit me rrëshinë. Ndaje mrena n’oda, edhe lyje me rrëshinë mrena edhe jashtë.
15 Kjo anije ka me kon 300 kut e gjat, 50 kut e gjanë edhe 30 kut e naltë.
16 Nalt, poshtë kulmit, qit nji dritare përreth nji kut t’hapët. Derën e anijes qite n’anë. Bane nji kat t’poshtëm, nji t’mesëm edhe nji t’nalt.

17 Se po e sjelli përmbytjen n’tokë, uj me mbulu krejt tokën, me zhduk prej tokës çdo send që ka frym jete nën qiell. Krejt qka ka në tokë ka me vdek.
18 Po me ty kom me bo nji marrveshje. Hyn n’anije ti, djemt e tu, gruaja jote edhe grat e djemve tu.
19 Prej krejt kafshëve sill n’anije nga dy cop prej çdo lloji, mashkull e femën, që me met gjall bashkë me ty.
20 Prej shpezve t’ndryshëm, prej kafshëve t’ndryshme të shpijës edhe prej krejt gjallesave që zvarriten n’tokë, nga dy cop ka me ardh te ti, që me met gjall.
21 Merr me veti edhe ushqim t’çdollojti për veti edhe për ta, që me pasë qka me hangër.“

22 Noeja i bani krejt ashtu qysh i tha Zoti. Qashtu veproi.

Zanafilla 5

2025-11-25T08:42:34Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Ky osht libri ku tregohet historia e Adamit. Atë ditë kur Zoti e ka kriju Adamin, e ka bo me i ngja vetes së vet.
2 I krijoi ata mashkull edhe femën. Ditën kur i krijoi, i bekoi edhe ju vnoi emnin Njeri.

3 Adami i pati 130 vjet, masanej i lindi nji djal që i ngjante ose pergante atij, sikur kopje e tij. Atij djalit i vnoi emnin Set.
4 Mas lindjes së Setit, Adami ka jetu edhe 800 vjet te tjera edhe ai pati hala djem e çika.
5 Ne krejt jeten bashkë, Adami ka jetu 930 vjet e masanej ai ka dek.

6 Kur Seti u kan 105 vjet, i ka lind i biri Enohi.
7 Mas lindjes së Enohit, Seti ka jetu edhe 807 vjet te tjera dhe ka pat hala djem e çika.
8 Ne krejt jeten bashkë, Seti jetoj 912 vjet, dhe masanej ai ka dek.

9 Kur Enohi u kan 90 vjet, i lindi i biri Kenani.
10 Mas lindjes së Kenanit, Enohi ka jetu edhe 815 vjet te tjera dhe ai pati hala djem e çika.
11 Ne krejt jeten bashkë, Enohi jetoj 905 vjet, dhe masanej ai ka dek.

12 Kur Kenani i ka pas 70 vjet, i lindi i biri Mahalaleli.
13 Mas lindjes së Mahalalelit, Kenani ka jetu edhe 840 vjet tjerë dhe ai pati hala djem e çika.
14 Ne krejt jeten bashkë, Kenani jetoj 910 vjet, dhe masanej ai ka dek.

15 Kur Mahalaleli i ki pas 65 vjet, i lindi i biri Jaredi.
16 Mas lindjes së Jaredit, Mahalaleli ka jetu edhe 830 vjet tjerë edhe i pati hala djem e çika.
17 Ne krejt jetn bashkë, Mahalaleli jetoj 895 vjet,dhe masanej ai ka dek.

18 Kur Jaredi i ka pas 162 vjet, i lindi i biri Henoku.
19 Mas lindjes së Henokut, Jaredi ka jetu edhe 800 vjet te tjera dhe ai pati hala djem e çika.
20 Ne krejt jeten bashkë, Jaredi ka jetu 962 vjet, dhe masanej ai ka dek.

21 Kur Henoku u kan 65 vjet, i lindi i biri Metushalahi.
22 Mas lindjes së Metushalahit, Enoku ka ec ne rrugë me Zotin edhe 300 vjet te tjera, dhe ai pati djem e çika.
23 Ne krejt jeten bashkë, Enoku ka jetu 365 vjet.
24 Enoku eci ne udhën e Zotit, masanej nuk u pa ma, se Zoti e mori.

25 Kur Metuzelahi u kan 187 vjet, i lindi i biri Lameku.
26 Mas lindjes së Lamekut, Metuszelahi ka jetu edhe 782 vjet te tjera dhe ai pati hala djem e çika.
27 Ne krejt jeten bashkë, Metuszelahi ka jetu 969 vjet, dhe masanej ai ka dek.

28 Kur Lameku i ka pas 182 vjet, i ka lind i biri.
29 Ai i vnoi emnin Noe dhe tha: „Ky ka me na sjell rahati ose qlirim prej punës se ranë te duerve tona në ket tokë që Jehovaj e ka mallku.“
30 Mas lindjes së Noes, Lameku ka jetu edhe 595 vjet te tjera edhe ai pati hala djem e çika.
31 Ne krejt jeten bashkë, Lameku ka jetu 777 vjet, dhe masanej ai ka dek.

32 Masi Noeja i mbushi 500 vjet, ai i ka pas tre djem: Semin, Hamin edhe Jafetin.

Zanafilla 5

2025-11-25T08:37:38Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Ky osht libri ku tregohet historia e Adamit. Atë ditë kur Zoti e ka kriju Adamin, e ka bo me i ngja vetes së vet.
2 I krijoi ata mashkull edhe femën. Ditën kur i krijoi, i bekoi edhe ju vnoi emnin Njeri.

3 Adami i pati 130 vjet, masanej i lindi nji djal që i ngjante ose pergante atij, sikur kopje e tij. Atij djalit i vnoi emnin Set.
4 Mas lindjes së Setit, Adami ka jetu edhe 800 vjet te tjera edhe ai pati hala djem e çika.
5 Ne krejt jeten bashkë, Adami ka jetu 930 vjet e masanej ai ka dek.

6 Kur Seti u kan 105 vjet, i lindi i biri Enohi.
7 Mas lindjes së Enohit, Seti ka jetu edhe 807 vjet te tjera dhe ka pat hala djem e çika.
8 Ne krejt jeten bashkë, Seti jetoj 912 vjet, dhe masanej ai ka dek.

9 Kur Enohi u kan 90 vjet, i lindi i biri Kenani.
10 Mas lindjes së Kenanit, Enohi ka jetu edhe 815 vjet te tjera dhe ai pati hala djem e çika.
11 Ne krejt jeten bashkë, Enohi jetoj 905 vjet, dhe masanej ai ka dek.

12 Kur Kenani i ka pas 70 vjet, i lindi i biri Mahalaleli.
13 Mas lindjes së Mahalalelit, Kenani ka jetu edhe 840 vjet tjerë dhe ai pati hala djem e çika.
14 Ne krejt jeten bashkë, Kenani jetoj 910 vjet, dhe masanej ai ka dek.

15 Kur Mahalaleli i ki pas 65 vjet, i lindi i biri Jaredi.
16 Mas lindjes së Jaredit, Mahalaleli ka jetu edhe 830 vjet tjerë edhe i pati hala djem e çika.
17 Ne krejt jetn bashkë, Mahalaleli jetoj 895 vjet,dhe masanej ai ka dek.

18 Kur Jaredi i ka pas 162 vjet, i lindi i biri Henoku.
19 Mas lindjes së Henokut, Jaredi ka jetu edhe 800 vjet te tjera dhe ai pati hala djem e çika.
20 Ne krejt jeten bashkë, Jaredi ka jetu 962 vjet, dhe masanej ai ka dek.

21 Kur Henoku u kan 65 vjet, i lindi i biri Metushalahi.
22 Mas lindjes së Metushalahit, Enoku ka ec ne rrugë me Zotin edhe 300 vjet te tjera, dhe ai pati djem e çika.
23 Ne krejt jeten bashkë, Enoku ka jetu 365 vjet.
24 Enoku eci ne udhën e Zotit, masanej nuk u pa ma, se Zoti e mori.

25 Kur Metuzelahi u kan 187 vjet, i lindi i biri Lameku.
26 Mas lindjes së Lamekut, Metuszelahi ka jetu edhe 782 vjet te tjera dhe ai pati hala djem e çika.
27 Ne krejt jeten bashkë, Metuszelahi ka jetu 969 vjet, dhe masanej ai ka dek.

28 Kur Lameku i ka pas 182 vjet, i ka lind i biri.
29 Ai i vnoi emnin Noe dhe tha: „Ky ka me na sjell rahati ose qlirim prej punës se ranë te duerve tona në ket tokë që Jehovaj e ka mallku.“
30 Mas lindjes së Noes, Lameku ka jetu edhe 595 vjet te tjera edhe ai pati hala djem e çika.
31 Ne krejt jeten bashkë, Lameku ka jetu 777 vjet, dhe masanej ai ka dek.

32 Masi Noeja i mbushi 500 vjet, ai i ka pas tre djem: Semin, Hamin edhe Jafetin.

Zanafilla 5

2025-11-25T08:19:18Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Ky osht libri ku tregohet historia e Adamit. Atë ditë kur Zoti e ka kriju Adamin, e ka bo me i ngja vetes së vet.
2 I krijoi ata mashkull edhe femën. Ditën kur i krijoi, i bekoi edhe ju vnoi emnin Njeri.

3 Adami i pati 130 vjet, masanej i lindi nji djal që i ngjante ose pergante atij, sikur kopje e tij. Atij djalit i vnoi emnin Set.
4 Mas lindjes së Setit, Adami ka jetu edhe 800 vjet te tjera edhe ai pati hala djem e çika.
5 Ne krejt jeten bashkë, Adami ka jetu 930 vjet e masanej ai ka dek.

6 Kur Seti u kan 105 vjet, i lindi i biri Enohi.
7 Mas lindjes së Enohit, Seti ka jetu edhe 807 vjet te tjera dhe ka pat hala djem e çika.
8 Ne krejt jeten bashkë, Seti jetoj 912 vjet, dhe masanej ai ka dek.

9 Kur Enohi u kan 90 vjet, i lindi i biri Kenani.
10 Mas lindjes së Kenanit, Enohi ka jetu edhe 815 vjet te tjera dhe ai pati hala djem e çika.
11 Ne krejt jeten bashkë, Enohi jetoj 905 vjet, dhe masanej ai ka dek.

12 Kur Kenani i kish 70 vjet, i lindi i biri Mahalaleli.
13 Mas lindjes së Mahalalelit, Kenani ka jetu edhe 840 vjet tjerë dhe ai pati hala djem e çika.
14 Ne krejt jeten bashkë, Kenani jetoj 910 vjet, dhe masanej ai ka dek.

15 Kur Mahalaleli i kish 65 vjet, i lindi i biri Jaredi.
16 Mas lindjes së Jaredit, Mahalaleli ka jetu edhe 830 vjet tjerë edhe i pati djem e çika.
17 N’krejt bashkë, Mahalaleli jetoj 895 vjet, edhe pastaj dek.

18 Kur Jaredi i kish 162 vjet, i lindi i biri Henoku.
19 Mas lindjes së Henokut, Jaredi ka jetu edhe 800 vjet tjerë edhe i pati djem e çika.
20 N’krejt bashkë, Jaredi jetoj 962 vjet, edhe pastaj dek.

21 Kur Henoku i kish 65 vjet, i lindi i biri Metushalahi.
22 Mas lindjes së Metushalahit, Henoku ka ec rrugës me Zotin edhe 300 vjet tjerë, edhe i pati djem e çika.
23 N’krejt bashkë, Henoku jetoj 365 vjet.
24 Henoku ec rrugës me Zotin, pastaj nuk u pa ma, se Zoti e mori.

25 Kur Metushalahi i kish 187 vjet, i lindi i biri Lameku.
26 Mas lindjes së Lamekut, Metushalahi ka jetu edhe 782 vjet tjerë edhe i pati djem e çika.
27 N’krejt bashkë, Metushalahi jetoj 969 vjet, edhe pastaj dek.

28 Kur Lameku i kish 182 vjet, i lindi i biri.
29 Ai i vnoi emnin Noe edhe tha: „Ky ka me na sjell rahat prej punës s’randë t’duerve tona në ket tokë që Jehovaj e ka mallku.“
30 Mas lindjes së Noes, Lameku ka jetu edhe 595 vjet tjerë edhe i pati djem e çika.
31 N’krejt bashkë, Lameku jetoj 777 vjet, edhe pastaj dek.

32 Masi Noe i mbushi 500 vjet, i pati tre djem: Semin, Hamin edhe Jafetin.

Zanafilla 4

2025-11-25T08:00:49Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Adami flejti me grun e vet Evën edhe ajo meti shtatzanë. Kur e lindi Kainin, ajo tha: „Me ndihmën e Jehovajt kom lind nji djal.“
2 Ma vonë lindi apet dhe e pati edhe nji djal tjetër, vllavin e Kainit, Abelin.

Abeli u bo bari i dhelmeve, por Kaini u bo bujk,ai e punojke token.
3 Nji ditë Kaini ja bani Jehovajt si dhuratë ose kurban frytit e mira te tokës.
4 Edhe Abeli ja bani kurban disa prej kingjave ma te parë te turishtës, bashkë me vjamin e tyne. Jehovaj e pa me qef Abelin dhe kurbanin ose dhuratën e tij.
5 Por Kainin dhe dhuratën e tij nuk e pa me qef. Atëher Kaini u mush me inat u nervozu dhe u merzit shum.
6 Jehovaj i tha Kainit: „Pse je ba kaq nervoz, pse je mërzit?
7 Nëse ti bon mirë, a nuk ka me te pranu Zoti? Po nëse nuk bon mirë, gjynahi po te rri përpara derës tu prit me te kap. Ajo don me te sundu ty, por ti duhesh me e majt nën kontroll.“

8 Masanej Kaini i tha vllaut të vet, Abelit: „Hajde po dalim në arë.“ Kur ishin ata ne arë, Kaini ju turr vllaut të vet, Abelit, edhe e myti.
9 Ma vonë Jehovaj i tha Kainit: „Ku osht vllau yt, Abeli?“ Ai tha: „S’e di. A mos jon unë rojtari i vllaut tem?“
10 Atëherë Zoti i tha: „Qka ke bo kshtu? Kuku! Gjaku i vllaut tand po britë ose bertet prej tokës te unë.
11 Tash ti je i mallkum, po te largoj prej tokës që ka hap gojën me e pi gjakun e vllaut tand që e derdhe me dorën tande.
12 Kur ta punosh token, ajo nuk ka me te dhon mo fryt si duhet. Ke me u endë si i huj nëpër tokë.“
13 Kaini i tha Jehovajt: „Dënimi që po ma jep osht shumë i randë, nuk po muj me e përballu.
14 Po më qet sot prej ksaj toke, edhe nuk ka me m’pa ma as ti. Kam me u endë si i huj nëpër tokë,dhe kush me gjan gjalle ka me mbyt.“
15 Jehovaj i tha: „Jo kshtu. Kush e mbyt Kainin, për at njeri ka me u marrë hak shtat herë.“ Edhe Jehovaj ia vnoi Kainit nji shenjë, që kush e sheh mos me e mbyt.

16 Atëher Kaini doli prej pranisë së Jehovajt edhe shkoi me jetu ne anën e lindjes te Edenit, ne venin e mërgimit.

17 Masanej Kaini flejti me grun e vet, edhe ajo mbeti shtatzanë e lindi Henokin. Kaini filloi me ndërtu nji qytet edhe qytetit ia vnoi emnin Henok, si emnin e djalit të vet.
18 Henoku e pati djal Iradin. Iradi e pati djal Mehujaelin. Mehujaeli e pati djal Metushaelin. Metushaeli e pati djal Lamekun.

19 Lameku mori dy gra. Njonës i thojshin Ada, tjetres Zila.
20 Ada i lindi Jabalin. Ai ish i pari prej atyne që jetojnë naper çadra dhe rritin bagëti.
21 Vllai i tij quhej Jubal. Ai ish i pari prej atyne që luejnë vegla te tingullit, si harpë e fylli.
22 Edhe Zila lindi nji djal, Tubal-Kainin, që punojke si mjeshter e i bonte krejt veglat prej bakrit dhe prej hekurit. Motra e Tubal-Kainit e ka pas emnin Naama.

23 Lameku ju tha dy grave të veta, Adës edhe Zilës:
„Ninma fjalën, ju gra te Lamekut,
ninma qka po ju thom:
Nji burr e kom myt se me ka plagu,
po, nji djal të ri se me ka ra me grusht.

24 Nëse për Kainin merret hak shtat herë,
atëher për Lamekun shtatëdheteshtat ose 77 herë.“

25 Adami apet flejti me grun e vet edhe ajo lindi nji djal. Ajo i vnoi emnin Set, se tha: „Zoti me ka dhon nji farë tjetër ne ven te Abelit, se Kaini e ka myt.“
26 Edhe Setit i lindi nji djal, dhe ai i vnoi emnin Enoh. Në at kohë njerzt fillun me thirr emnin e Jehovait.

Zanafilla 4

2025-11-25T07:52:41Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Adami flejti me grun e vet Evën edhe ajo meti shtatzanë. Kur e lindi Kainin, ajo tha: „Me ndihmën e Jehovajt kom lind nji djal.“
2 Ma vonë lindi apet dhe e pati edhe nji djal tjetër, vllavin e Kainit, Abelin.

Abeli u bo bari i dhelmeve, por Kaini u bo bujk,ai e punojke token.
3 Nji ditë Kaini ja qiti Jehovajt si dhuratë ose kurban frytit e mira te tokës.
4 Edhe Abeli ja qiti disa prej kingjave ma te parë te turishtës, bashkë me vjamin e tyne. Jehovaj e pa me qef Abelin dhe kurbanin ose dhuratën e tij.
5 Por Kainin dhe dhuratën e tij nuk e pa me qef. Atëher Kaini u mush me inat shum dhe u deshpru.
6 Jehovaj i tha Kainit: „Pse u bane kaq nervoz, pse je mërzit?
7 Nëse ti bon mirë, a nuk ka me te pranu Zoti? Po nëse nuk bon mirë, gjynahi po te rri përpara derës tu prit me te kap. Ajo don me te sundu ty, por ti duhesh me e majt nën kontroll.“

8 Masanej Kaini i tha vllaut të vet, Abelit: „Hajde po dalim në arë.“ Kur ishin ata ne arë, Kaini ju turr vllaut të vet, Abelit, edhe e myti.
9 Ma vonë Jehovaj i tha Kainit: „Ku osht vllau yt, Abeli?“ Ai tha: „S’e di. A mos jon unë rojtari i vllaut tem?“
10 Atëherë Zoti i tha: „Qka ke bo kshtu? Kuku! Gjaku i vllaut tand po britë ose bertet prej tokës te unë.
11 Tash ti je i mallkum, po te largoj prej tokës që ka hap gojën me e pi gjakun e vllaut tand që e derdhe me dorën tande.
12 Kur ta punosh token, ajo nuk ka me te dhon mo fryt si duhet. Ke me u endë si i huj nëpër tokë.“
13 Kaini i tha Jehovajt: „Dënimi që po ma jep osht shumë i randë, nuk po muj me e përballu.
14 Po më qet sot prej ksaj toke, edhe nuk ka me m’pa ma as ti. Kam me u endë si i huj nëpër tokë,dhe kush me gjan gjalle ka me mbyt.“
15 Jehovaj i tha: „Jo kshtu. Kush e mbyt Kainin, për at njeri ka me u marrë hak shtat herë.“ Edhe Jehovaj ia vnoi Kainit nji shenjë, që kush e sheh mos me e mbyt.

16 Atëher Kaini doli prej pranisë së Jehovajt edhe shkoi me jetu ne anën e lindjes te Edenit, ne venin e mërgimit.

17 Masanej Kaini flejti me grun e vet, edhe ajo mbeti shtatzanë e lindi Henokin. Kaini filloi me ndërtu nji qytet edhe qytetit ia vnoi emnin Henok, si emnin e djalit të vet.
18 Henoku e pati djal Iradin. Iradi e pati djal Mehujaelin. Mehujaeli e pati djal Metushaelin. Metushaeli e pati djal Lamekun.

19 Lameku mori dy gra. Njonës i thojshin Ada, tjetres Zila.
20 Ada i lindi Jabalin. Ai ish i pari prej atyne që jetojnë naper çadra dhe rritin bagëti.
21 Vllai i tij quhej Jubal. Ai ish i pari prej atyne që luejnë vegla te tingullit, si harpë e fylli.
22 Edhe Zila lindi nji djal, Tubal-Kainin, që punojke si mjeshter e i bonte krejt veglat prej bakrit dhe prej hekurit. Motra e Tubal-Kainit e ka pas emnin Naama.

23 Lameku ju tha dy grave të veta, Adës edhe Zilës:
„Ninma fjalën, ju gra te Lamekut,
ninma qka po ju thom:
Nji burr e kom myt se me ka plagu,
po, nji djal të ri se me ka ra me grusht.

24 Nëse për Kainin merret hak shtat herë,
atëher për Lamekun shtatëdheteshtat ose 77 herë.“

25 Adami apet flejti me grun e vet edhe ajo lindi nji djal. Ajo i vnoi emnin Set, se tha: „Zoti me ka dhon nji farë tjetër ne ven te Abelit, se Kaini e ka myt.“
26 Edhe Setit i lindi nji djal, dhe ai i vnoi emnin Enoh. Në at kohë njerzt fillun me thirr emnin e Jehovait.

Zanafilla 3

2025-11-25T07:31:53Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Gjarpri u kan me menje mashtruse dhe dinake më shum se krejt shtazët e egra të tokës që i kish bo Zoti. Ai i tha grus: „A ka thonë Zoti që nuk guxoni me hangër prej asnji druni në kopsht?“
2 Gruja iu kthy gjarprit e i tha: „Na mujna me hanger fruta ose pemë prej krejt drujve te kopshtit.
3 Veç për frutat e drunit që osht midis kopshtit Zoti ka thonë: ‘Mos hani prej atij, as mos e prekni, se keni me dek përnime.’“
4 Atëherë gjarpri i tha grus: „Jo bre, ju nuk keni me dek.
5 Zoti e din që ditën që hani prej atij druni kan me ju çel syt,dhe keni me u bo si Zoti, se keni me dit qysh osht e mira dhe e keqja.“

6 Gruja e pa që druni i kish frutat e mira për me hangër, i dokshin të mira për sy, edhe iu duk se prej atij druni mundesh me u bo ma i meçum.E mori pak prej frytit të tij dhe e hangri. Kur erdh edhe burri i saj ngat, ajo ja dha edhe atij prej frytit, dhe ai e hëngri.
7 Atëherë të dyve ju çelen syt edhe kuptun që ishin të zveshur ose patrsha. Përqato i kepën fletat e fiqit bashkë dhe i bonën përparsa me u mbulu belin ose trupin.

8 Ma vonë njeriu edhe gruaja e tij e ndijnë zërin e Jehovajt Zotit tu ec napër kopsht, në vaktin kur fryn nji erë ose frym e lehtë. Atëher u mshefen prej Jehovajt Zotit mes drujve të kopshtit.
9 Po Jehovaj Zoti e thirri njerin: „Ku je ti?“
10 Ma ne fun Adami tha: „E nijta zërin tan në kopsht, u tuta se jam i zhveshun, përqata u mshefa.“
11 Perendia i tha: „Kush të ka kallxoj që je i zhveshun? A ke hanger prej atij druni që të kom thanë mos me hangër?“
12 Burri tha: „Gruja që ma ke dhan me nejt me mu, ajo më ka dhon fruta prej drunit, dhe une e hangra.“
13 Atëher Zoti e vet grun: „Qka ke bo kshtu?“ Gruja tha: „Gjarpri me ka mashtru, edhe une e hangra.“

14 Atëherë Jehovaj Zoti i tha gjarprit: „Pse e ke bo ket punë, ti je i mallkum ma shumë se krejt kafshët e shpijës edhe ma shumë se krejt shtazët e egra te tokës. Ka me livrit me bark, edhe pluhur ke me hangër krejt ditët e jetës tande.
15 Unë ka me shti armiqsi midis teje dhe grues, midis farës tane edhe farës së saj. Ai ka me ta shkel kryet, e ti ka me plagon ne themerrë.“

16 Masanej grus Eves i tha: „Ka me ta shtu shumë dhimbjen e shtatzanis; me dhimbje të mdhaja ke me i lind thfmit. Ka me ta pasë mendjen te burri yt, e ai ka me sundu mbi ty.“

17 Dhe Adamit i tha: „Se i ki ni fjalët e grus edhe ke hangër prej drunit për të cilin t’kom thonë: ‘Mos ha prej tij’, toka për fajin tand osht e mallkume. Tash tan jetën ke me u lodh tu punu për me hangër prej tokes.
18 Ajo ka me nxjerr therra e gjemba për ty, edhe ti ka me i hangër bimët e fushës.
19 Me djersën e ballit ke me hangër bukën, derisa te kthehesh apet ne tokë,se prej saj je marrë. Sepse pluhur je dhe në pluhur ke me u kthy.“

20 Masanej Adami grus së vet i vnoi emnin Evë , se ajo u ba nana e krejt atyne që jetojnë.
21 Edhe Jehovaj Zoti i bani Adamit dhe grus së tij resha te gata prej likure edhe i veshi me to.

22 Masanej Jehovaj Zoti tha: „Qe, njeriu u bo si njoni prej nesh, se po din te mirën dhe te keqen. Veç mos po e zgat dorën tash edhe me marrë fruta prej drunit te jetës, me hangër dhe me jetu për gjithmonë...“
23 Masanej Jehovaj Zoti e largoj prej kopshtit te Edenit, që me punu token prej ka ish marrë ose kriju.
24 Kshtu e qiti njerin jasht, ne anën e lindjes se kopshtit te Edenit i vnoi kerubinë ose melaqet dhe nji shpate të ndezun ose vizlluse që sillët gjithkah, për me rujt udhën per te druni i jetës.

Zanafilla 3

2025-11-25T07:23:43Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Gjarpri u kan me menje mashtruse dhe dinake më shum se krejt shtazët e egra të tokës që i kish bo Zoti. Ai i tha grus: „A ka thonë Zoti që nuk guxoni me hangër prej asnji druni në kopsht?“
2 Gruja iu kthy gjarprit e i tha: „Na mujna me hanger fruta ose pemë prej krejt drujve te kopshtit.
3 Veç për frutat e drunit që osht midis kopshtit Zoti ka thonë: ‘Mos hani prej atij, as mos e prekni, se keni me dek përnime.’“
4 Atëherë gjarpri i tha grus: „Jo bre, ju nuk keni me dek.
5 Zoti e din që ditën që hani prej atij druni kan me ju çel syt,dhe keni me u bo si Zoti, se keni me dit qysh osht e mira dhe e keqja.“

6 Gruja e pa që druni i kish frutat e mira për me hangër, i dokshin të mira për sy, edhe iu duk se prej atij druni mundesh me u bo ma i meçum.E mori pak prej frytit të tij dhe e hangri. Kur erdh edhe burri i saj ngat, ajo ja dha edhe atij prej frytit, dhe ai e hëngri.
7 Atëherë të dyve ju çelen syt edhe kuptun që ishin të zveshur ose patrsha. Përqato i kepën fletat e fiqit bashkë dhe i bonën përparsa me u mbulu belin ose trupin.

8 Ma vonë njeriu edhe gruaja e tij e ndijnë zërin e Jehovajt Zotit tu ec napër kopsht, në vaktin kur fryn nji erë ose frym e lehtë. Atëher u mshefen prej Jehovajt Zotit mes drujve të kopshtit.
9 Po Jehovaj Zoti e thirri njerin: „Ku je ti?“
10 Ma ne fun Adami tha: „E nijta zërin tan në kopsht, u tuta se jam i zhveshun, përqata u mshefa.“
11 Perendia i tha: „Kush të ka kallxoj që je i zhveshun? A ke hanger prej atij druni që të kom thanë mos me hangër?“
12 Burri tha: „Gruja që ma ke dhan me nejt me mu, ajo më ka dhon fruta prej drunit, dhe une e hangra.“
13 Atëher Zoti e vet grun: „Qka ke bo kshtu?“ Gruja tha: „Gjarpri me ka mashtru, edhe une e hangra.“

14 Atëherë Jehovaj Zoti i tha gjarprit: „Pse e ke bo ket punë, ti je i mallkum ma shumë se krejt kafshët e shpijës edhe ma shumë se krejt shtazët e egra te tokës. Ka me livrit me bark, edhe pluhur ke me hangër krejt ditët e jetës tande.
15 Unë ka me shti armiqsi midis teje dhe grues, midis farës tane edhe farës së saj. Ai ka me ta shkel kryet, e ti ka me plagon ne themerrë.“

16 Masanej grus Eves i tha: „Ka me ta shtu shumë dhimbjen e shtatzanis; me dhimbje të mdhaja ke me i lind thfmit. Ka me ta pasë mendjen te burri yt, e ai ka me sundu mbi ty.“

17 Dhe Adamit i tha: „Se i ki ni fjalët e grus edhe ke hangër prej drunit për të cilin t’kom thonë: ‘Mos ha prej tij’, toka për fajin tand osht e mallkume. Tash tan jetën ke me u lodh tu punu për me hangër prej tokes.
18 Ajo ka me nxjerr therra e gjemba për ty, edhe ti ka me i hangër bimët e fushës.
19 Me djersën e ballit ke me e hangër bukën, derisa te kthehesh apet ne tokë,se prej ka je marrë. Sepse pluhur je dhe në pluhur ke me u kthy.“

20 Masanej Adami grus së vet i vnoi emnin Evë , se ajo u ba nana e krejt atyne që jetojnë.
21 Edhe Jehovaj Zoti i bani Adamit dhe grus së tij resha te gata prej likure edhe i veshi me to.

22 Masanej Jehovaj Zoti tha: „Qe, njeriu u bo si njoni prej nesh, se po din te mirën dhe te keqen. Veç mos po e zgat dorën tash edhe me marrë fruta prej drunit te jetës, me hangër dhe me jetu për gjithmonë...“
23 Masanej Jehovaj Zoti e largoj prej kopshtit te Edenit, që me punu token prej ka ish marrë ose kriju.
24 Kshtu e qiti njerin jasht, ne anën e lindjes se kopshtit te Edenit i vnoi kerubinë ose melaqet dhe nji shpate të ndezun ose vizlluse që sillët gjithkah, për me rujt udhën per te druni i jetës.

Isaia 65

2025-11-24T20:31:44Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
1 I kam lan mem lyp ata që kurr s’kanë vet për mu.
I kam lan mem gjetë ata që kurr nuk me kanë lypë.
Nje popull qe nuk i lutet emnit tem i thash: “Qe ku jam, qe ku jam!” nji popull që s’e thirri kurr emnin tem.

2 Tanë ditën jam lodh tu prit krahehapur nji populle kryjefortë,
që shkojnë n’rrugë që nuk asht e mirë,
e ndjekin veç mendjen e vete.

3 Nji popull që pa marre pa ftyre me ofendojn turptojn,
që pren kurbane neper kopshte edhe qet tym kurbani përmi tulla.

4 Rrin mrenda vorreve
dhe e kalojnë natën neper vende te mshefta,
hajn mishin e derrit
dhe e mbajnë supën e fliqt*jo te paqte neper enë.

5 Ata thojnë: “Rri aty ku je, mos m’u rri ngat ose avyt,
se une jam ma i shenjt se ti.”
Kta janë tym ne hunën teme, nji zjarm që s’nalet tanë ditën e gat.

6 Kqyre, kjo osht e shkrume para meje.
S’kom me nejt i qet,
po kom me jau kthy,
kom me jau kthy qysh e keni lyp deri ne fund

7 për gjynahet e tyne e të t’parve te tyne, thotë Zoti.
Ne bjeshkë ose male ata kanë pre kurban dhe kan ba tym kurbani
e ne kodra më kan marru ose turpnu.
Perqata kan me e marr secili prej tyne qysh i ka taku denimin e vet.

8 Kshtu thotë Zoti:
Si nji rraj rrushi qe prodhon ose ka lëng t’ri mrena
e dikush thotë: “Mos e prish, se ka lang te mirë ne të!”,
ashtu unë, për hatër të shërbtorëve të mi, nuk ju kom me zhduk krejt.

9 Prej Jakobit kom me nxjerr nje farë,
prej Judës trashëgimtarët e malëve të mia.
Te zgjedhunit e mi kanë me i marrë tokat
dhe shërbtorët e mi kanë me banu ose jetu aty.

10 Per popullin tem qe me lyp mua
Sharoni ka me u ba livadh për dele.
Lugina e Akorit ka mu ba nje vend pushimi për bagëti.

11 Po ju jeni ata që me harrut u largut nga une Jehovain,
që e kan harru malin tem te shenjt.
Që i shtroni sofër zotit te fatit te mir
e i mbushni kupa me ver te perzime për zotin e shortit ose Riskut.

12 Perqata fati i juve ka mu kan shpata,
krejt ju kini me u ul ne guj pertoke për me u pre.
Sepse ju thirra e ju s’u përgjegjtë,
kur fola e ju s’keni desht me ni.
Keni ba shpesh ate qe s’ishte e mir ne syt e mi
e keni zgedht bash qat sen që s’e du hiq.

13 Prerqata, thotë Zotnia Sovran Jehova:
Shërbtorët e mi kanë me hangër, ju keni keni me pas uri.
Shërbtorët e mi kanë me pi, ju keni me kan etë.
Ata kanë me u gëzu,e juve ka me ju ardh turp ose marre.

14 Shërbtorët e mi kanë me bertitë prej gëzimit ne zemer.
Ju keni me bërtitë prej dhimbjes ne zemer
e keni me kajt për shpirtin e thyem.

15 Ju keni me e lanë nje emen te keq.Populli jem ka me perdor për mallkim shembullin e juve.Vdekja ka me ardh per ju prej dores teme thote Zotnia Zoti.
Po shërbtorët e mi ka me i thirrë me nji emën tjetër.

16 Kështu,krejt njerzit ne tokë,qe lypin nje bekim kan me u beku prej Zotit te vërtetë.
E kush betohet ne tokë per mu, ka me u betu per Zotin e vërtetë.
Se vujtjet e kalume kanë me u harru,
kam mi heq prej syve të mi .

17 Se kqyre, po baj qiell ose hava te ri dhe tokë te re.
Perjetimet e kqija nuk kan me ju ardhë ma naper mend as ne zemer.

18 Perqata gzohuni e bertitni prej gzimit përjetë per qka ka me baj ose krijoj!
Se Jerusalemin po e baj vend gëzimi dhe
popullin tem burim gzimi e hareje ose feste.

19 Unë kom me u gëzu për Jerusalemin e kom me u gëzu për popullin tem.
Ne at ven nuk ka me u ndi ma as vaj as ulërima prej halleve.

20 Nuk ka me pas thfëmij që ka me jetu veq pak ditë,
as plak që s’e mbush moshën e vet.
Sepse ai që vdes në moshen 100 vjet ka me u thirr si djal i ri.
Ai që ban mëkat edhe me i mbush 100 vjet ka me thirr i mallkum.

21 Kanë me ndërtu ose maru shpija e kanë me jetu ne to,
kanë me mbjellë vneshta e kanë me hangër frytin e tyne.

22 Nuk kanë me ndërtu ose maru për tjerët me jetu,
as me mbjellë qe te tjerët me hangër.
Se populli jem ka me e pasë jetën e gatë si nji peme,
e te zgjedhunit e mi kanë me gëzu krejt punën e dorës së vet.

23 Nuk kanë me u lodh badihava,
as me lind thfëmi për me pa tu vujt ata
Sepse ata janë fara e bekume e Zotit
bashkë me pasardhësit e vet.

24 Para se me thirrë, unë kam me ju përgjigj.
Sa tja nisin me folë, unë kam me i ngue ose plotesu deshiren.

25 Ujku e kingji kanë me kullotë bashkë,
luani ka me hangër kashtë si demi,
e gjarpni ka me hanger dhé.
Ne krejt malin tem te shenjt s’ka me pasë asnje te keqe dhe asnje dem, thotë Zoti Jehova.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Jes 55:6, 7
| v1 = Rö 10:20, 21
| v2 = 5Mo 31:27; Ne 9:29; Sach 7:11
| v2 = Jes 59:7, 8; Jer 35:15
| v2 = Jer 5:23
| v3 = 2Kö 17:16, 17; Jer 32:29
| v3 = Jes 1:29; 66:17
| v4 = 4Mo 19:16
| v4 = 3Mo 11:7, 8; Jes 66:17
| v4 = 5Mo 14:3
| v6 = Ps 50:3, 21; Jer 16:18; Hes 11:21
| v7 = 2Mo 20:4, 5; 3Mo 26:39
| v7 = 1Kö 22:41, 43; 2Kö 12:3
| v8 = Jer 30:11; Am 9:8
| v9 = Jes 60:21; Hes 37:21; Ob 17
| v9 = Jes 61:7; Ze 3:20
| v10 = Jes 33:9
| v10 = Jos 7:24; Hos 2:15
| v11 = Jes 1:4
| v11 = 2Ch 28:24; 34:25
| v12 = 3Mo 26:25; Hes 6:13
| v12 = Hes 9:6
| v12 = 2Ch 36:15, 16
| v12 = Jes 66:3
| v13 = Ps 37:19, 25; Am 8:11
| v13 = Jes 49:10
| v13 = Jes 66:14
| v13 = Jes 66:5
| v15 = Jes 62:2; Jer 33:16
| v16 = 5Mo 6:13
| v16 = Jes 12:1; Jer 31:12; Ze 3:14, 15
| v17 = Esr 5:2; Jes 51:16; 66:22; 2Pe 3:13
| v17 = Off 21:1, 4
| v18 = Jes 51:11
| v19 = Jes 62:4; Jer 32:41
| v19 = Jes 25:8; Jer 31:12
| v21 = Jer 31:4
| v21 = Jes 62:8; Am 9:14
| v22 = Ps 92:12-14
| v23 = 3Mo 26:3-5; 5Mo 28:4
| v23 = Jes 61:9
| v23 = Jes 66:22
| v25 = Jes 35:9; Hos 2:18
| v25 = Jes 2:3, 4; 11:6-9; Mi 4:2
}}

Isaia 65

2025-11-24T20:19:04Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
1 I kam lan mem lyp ata që kurr s’kanë vet për mu.
I kam lan mem gjetë ata që kurr nuk me kanë lypë.
Nje popull qe nuk i lutet emnit tem i thash: “Qe ku jam, qe ku jam!” nji popull që s’e thirri kurr emnin tem.

2 Tanë ditën jam lodh tu prit krahehapur nji populle kryjefortë,
që shkojnë n’rrugë që nuk asht e mirë,
e ndjekin veç mendjen e vete.

3 Nji popull që pa marre pa ftyre me ofendojn turptojn,
që pren kurbane neper kopshte edhe qet tym kurbani përmi tulla.

4 Rrin mrenda vorreve
dhe e kalojnë natën neper vende te mshefta,
hajn mishin e derrit
dhe e mbajnë supën e fliqt*jo te paqte neper enë.

5 Ata thojnë: “Rri aty ku je, mos m’u rri ngat ose avyt,
se une jam ma i shenjt se ti.”
Kta janë tym ne hunën teme, nji zjarm që s’nalet tanë ditën e gat.

6 Kqyre, kjo osht e shkrume para meje.
S’kom me nejt i qet,
po kom me jau kthy,
kom me jau kthy qysh e keni lyp deri ne fund

7 për gjynahet e tyne e të t’parve te tyne, thotë Zoti.
Ne bjeshkë ose male ata kanë pre kurban dhe kan ba tym kurbani
e ne kodra më kan marru ose turpnu.
Perqata kan me e marr secili prej tyne qysh i ka taku denimin e vet.

8 Kshtu thotë Zoti:
Si nji rraj rrushi qe prodhon ose ka lëng t’ri mrena
e dikush thotë: “Mos e prish, se ka lang te mirë ne të!”,
ashtu unë, për hatër të shërbtorëve të mi, nuk ju kom me zhduk krejt.

9 Prej Jakobit kom me nxjerr nje farë,
prej Judës trashëgimtarët e malëve të mia.
Te zgjedhunit e mi kanë me i marrë tokat
dhe shërbtorët e mi kanë me banu ose jetu aty.

10 Per popullin tem qe me lyp mua
Sharoni ka me u ba livadh për dele.
Lugina e Akorit ka mu ba nje vend pushimi për bagëti.

11 Po ju jeni ata që me harrut u largut nga une Jehovain,
që e kan harru malin tem te shenjt.
Që i shtroni sofër zotit te fatit te mir
e i mbushni kupa me ver te perzime për zotin e shortit ose Riskut.

12 Perqata fati i juve ka mu kan shpata,
krejt ju kini me u ul ne guj pertoke për me u pre.
Sepse ju thirra e ju s’u përgjegjtë,
kur fola e ju s’keni desht me ni.
Keni ba shpesh ate qe s’ishte e mir ne syt e mi
e keni zgedht bash qat sen që s’e du hiq.

13 Prerqata, thotë Zotnia Sovran Jehova:
Shërbtorët e mi kanë me hangër, ju keni keni me pas uri.
Shërbtorët e mi kanë me pi, ju keni me kan etë.
Ata kanë me u gëzu,e juve ka me ju ardh turp ose marre.

14 Shërbtorët e mi kanë me bertitë prej gëzimit ne zemer.
Ju keni me bërtitë prej dhimbjes ne zemer
e keni me kajt për shpirtin e thyem.

15 Ju keni me e lanë nje emen te keq.Populli jem ka me perdor për mallkim shembullin e juve.Vdekja ka me ardh per ju prej dores teme thote Zotnia Zoti.
Po shërbtorët e mi ka me i thirrë me nji emën tjetër.

16 Kështu,krejt njerzit ne tokë,qe lypin nje bekim kan me u beku prej Zotit te vërtetë.
E kush betohet ne tokë per mu, ka me u betu per Zotin e vërtetë.
Se vujtjet e kalume kanë me u harru,
kam mi heq prej syve të mi .

17 Se kqyre, po baj qiell ose hava te ri dhe tokë te re.
Perjetimet e kqija nuk kan me ju ardhë ma naper mend as ne zemer.

18 Perqata gzohuni e bertitni prej gzimit përjetë per qka ka me baj ose krijoj!
Se Jerusalemin po e baj vend gëzimi dhe
popullin tem burim gzimi e hareje ose feste.

19 Unë kom me u gëzu për Jerusalemin e kom me u gëzu për popullin tem.
Ne at ven nuk ka me u ndi ma as vaj as ulërima prej halleve.

20 S’ka me pas fëmi që ka me jetu veq pak ditë,
as plak që s’e mbush moshën e vet.
Sepse ai që vdes në 100 vjet ka me u thirr djal i ri,
e ai që ban mëkat edhe me i mbush 100 vjet ka me thirr i mallkum.

21 Kanë me ndërtu shpija e kanë me banu ne to,
kanë me mbjellë vneshta e kanë me hangër frytin e tyne.

22 S’kanë me ndërtu për tjerët me banu,
as me mbjellë qe te tjerët me hangër.
Se populli jem ka me e pasë jetën e gjatë si pema,
e te zgjedhunit e mi kanë me u gëzu krejt ose plot me punën e dorës së vet.

23 Nuk kanë me u lodh badihava,
as me lind fëmi për me pa tu vujt ata ,
sepse ata janë fara e bekume e Zotit
bashkë me pasardhësit e vet.

24 Para se me thirrë, unë kam me ju përgjigj.
Sa tja nisin me folë, unë veç po i ngoj ose degjoj.

25 Ujku e kingji kanë me kullosë bashkë,
luani ka me hangër kashtë si demi,
e gjarpni ka me hanger dhé.
Ne krejt malin tem te shenjt s’ka me pasë asnje dëm dhe asnje të keqe, thotë Zoti.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Jes 55:6, 7
| v1 = Rö 10:20, 21
| v2 = 5Mo 31:27; Ne 9:29; Sach 7:11
| v2 = Jes 59:7, 8; Jer 35:15
| v2 = Jer 5:23
| v3 = 2Kö 17:16, 17; Jer 32:29
| v3 = Jes 1:29; 66:17
| v4 = 4Mo 19:16
| v4 = 3Mo 11:7, 8; Jes 66:17
| v4 = 5Mo 14:3
| v6 = Ps 50:3, 21; Jer 16:18; Hes 11:21
| v7 = 2Mo 20:4, 5; 3Mo 26:39
| v7 = 1Kö 22:41, 43; 2Kö 12:3
| v8 = Jer 30:11; Am 9:8
| v9 = Jes 60:21; Hes 37:21; Ob 17
| v9 = Jes 61:7; Ze 3:20
| v10 = Jes 33:9
| v10 = Jos 7:24; Hos 2:15
| v11 = Jes 1:4
| v11 = 2Ch 28:24; 34:25
| v12 = 3Mo 26:25; Hes 6:13
| v12 = Hes 9:6
| v12 = 2Ch 36:15, 16
| v12 = Jes 66:3
| v13 = Ps 37:19, 25; Am 8:11
| v13 = Jes 49:10
| v13 = Jes 66:14
| v13 = Jes 66:5
| v15 = Jes 62:2; Jer 33:16
| v16 = 5Mo 6:13
| v16 = Jes 12:1; Jer 31:12; Ze 3:14, 15
| v17 = Esr 5:2; Jes 51:16; 66:22; 2Pe 3:13
| v17 = Off 21:1, 4
| v18 = Jes 51:11
| v19 = Jes 62:4; Jer 32:41
| v19 = Jes 25:8; Jer 31:12
| v21 = Jer 31:4
| v21 = Jes 62:8; Am 9:14
| v22 = Ps 92:12-14
| v23 = 3Mo 26:3-5; 5Mo 28:4
| v23 = Jes 61:9
| v23 = Jes 66:22
| v25 = Jes 35:9; Hos 2:18
| v25 = Jes 2:3, 4; 11:6-9; Mi 4:2
}}

Isaia 65

2025-11-24T19:38:57Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
1 I kam lan mem lyp ata që kurr s’kanë vet për mu.
I kam lan mem gjetë ata që kurr nuk me kanë lypë.
Nje popull qe nuk i lutet emnit tem i thash: “Qe ku jam, qe ku jam!” nji popull që s’e thirri kurr emnin tem.

2 Tanë ditën jam lodhe tu prit krahehapur nji populle kryjefortë,
që shkojnë n’rrugë që nuk asht e mirë,
e ndjekin veç mendjen e vete.

3 Nji popull që pa marre pa ftyre me ofendojn turptojn,
që pren kurbane neper kopshte edhe qet tym kurbani përmi tulla.

4 Rrin mrenda vorreve
dhe e kalojnë natën neper vende te mshefta,
hajn mishin e derrit
dhe e mbajnë supën e fliqt*jo te paqte neper enë.

5 Ata thojnë: “Rri aty ku je, mos m’u rri ngat ose avyt,
se une jam ma i shenjt se ti.”
Kta janë tym ne hunën teme, nji zjarm që s’nalet tanë ditën e gat.

6 Kqyre, kjo osht e shkrume para meje.
S’kom me nejt i qet,
po kom me jau kthy,
kom me jau kthy qysh e keni lyp deri ne fund

7 për gjynahet e tyne e të t’parve te tyne, thotë Zoti.
Ne bjeshkë ose male ata kanë pre kurban dhe kan ba tym kurbani
e ne kodra më kan marru ose turpnu.
Perqata kan me e marr secili prej tyne qysh i ka taku denimin e vet.

8 Zoti thotë:
Qysh s’e hupin troshkën kur ka lëng t’ri mrena
e dikush thotë: “Mos e prish, se ka t’mirë n’të!”,
ashtu unë, për hatër të shërbtorëve të mi, s’kom me i zhduk krejt.

9 Prej Jakovit kom me nxjerr nje farë,
prej Judës trashëgimtarët e bjeshkëve të mia.
T’zgjedhunit e mi kanë me i marrë tokat
e shërbtorët e mi kanë me banu aty.

10 Per popullin tem qe me lyp
Sharoni ka me u ba livadh për dele,
lugina e Akorit vend pushimi për bagëti.

11 Po ju që e latë Zotin,
që e harrut malin tem te shenjt,
që i shtroni sofër zotit te fatit
e i mbushni kupa me ver për zotin e shortit,

12 unë ju kom caktu për shpate,
krejt kini me u ul për me u pre,
se thirra e ju s’u përgjegjtë,
fola e ju s’keni desht me ni.
Keni ba çka s’ishte e mirë para meje
e zgedh bash qat sen që s’e du hiq.

13 Prerqata, thotë Zotnia Sovran Zoti:
Shërbtorët e mi kanë me hangër, ju keni keni me pas uri.
Shërbtorët e mi kanë me pi, ju keni me kan etë.
Ata kanë me u gëzu,e ju keni me mbetë ne turp ose marre.

14 Shërbtorët e mi kanë me bertitë prej gëzimit ne zemer,
ju keni me bërtitë prej dhimbjes n’zemer
e keni me kajt për shpirtin e thyem.

15 Emnin tuj ka me e lanë populli jem për mallkim,
e Zotnia Zoti ka me ju hjekë juve,
po shërbtorët e vet ka me i thirrë me nji emën tjetër.

16 Kështu, kush lyp bekim ne tokë, ka me u beku prej Zotit te se vërtetës,
e kush betohet ne tokë, ka me u betu me Zotin e vërtetë.
Se të kalumat kanë me u harru,
nuk kan me dalë mo para syve të mi.

17 Se kqyre, po baj qiell te ri dhe tokë te re.
Për te kaluemen s’ka me pasë ma kujtim,
as nuk ka me ju ardhë ma naper mend.

18 Gzohuni e bertitni prej gzimit përherë për qato që po baj!
Se Jerusalemin po e baj gëzim e hare
per popullin e tem.

19 Unë kom me u gëzu për Jerusalemin e kom me u gëzu për popullin tem.
Ne at ven s’ka me u ndi ma as vaj as ulërima prej halleve.

20 S’ka me pas fëmi që ka me jetu veq pak ditë,
as plak që s’e mbush moshën e vet.
Sepse ai që vdes në 100 vjet ka me u thirr djal i ri,
e ai që ban mëkat edhe me i mbush 100 vjet ka me thirr i mallkum.

21 Kanë me ndërtu shpija e kanë me banu ne to,
kanë me mbjellë vneshta e kanë me hangër frytin e tyne.

22 S’kanë me ndërtu për tjerët me banu,
as me mbjellë qe te tjerët me hangër.
Se populli jem ka me e pasë jetën e gjatë si pema,
e te zgjedhunit e mi kanë me u gëzu krejt ose plot me punën e dorës së vet.

23 Nuk kanë me u lodh badihava,
as me lind fëmi për me pa tu vujt ata ,
sepse ata janë fara e bekume e Zotit
bashkë me pasardhësit e vet.

24 Para se me thirrë, unë kam me ju përgjigj.
Sa tja nisin me folë, unë veç po i ngoj ose degjoj.

25 Ujku e kingji kanë me kullosë bashkë,
luani ka me hangër kashtë si demi,
e gjarpni ka me hanger dhé.
Ne krejt malin tem te shenjt s’ka me pasë asnje dëm dhe asnje të keqe, thotë Zoti.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Jes 55:6, 7
| v1 = Rö 10:20, 21
| v2 = 5Mo 31:27; Ne 9:29; Sach 7:11
| v2 = Jes 59:7, 8; Jer 35:15
| v2 = Jer 5:23
| v3 = 2Kö 17:16, 17; Jer 32:29
| v3 = Jes 1:29; 66:17
| v4 = 4Mo 19:16
| v4 = 3Mo 11:7, 8; Jes 66:17
| v4 = 5Mo 14:3
| v6 = Ps 50:3, 21; Jer 16:18; Hes 11:21
| v7 = 2Mo 20:4, 5; 3Mo 26:39
| v7 = 1Kö 22:41, 43; 2Kö 12:3
| v8 = Jer 30:11; Am 9:8
| v9 = Jes 60:21; Hes 37:21; Ob 17
| v9 = Jes 61:7; Ze 3:20
| v10 = Jes 33:9
| v10 = Jos 7:24; Hos 2:15
| v11 = Jes 1:4
| v11 = 2Ch 28:24; 34:25
| v12 = 3Mo 26:25; Hes 6:13
| v12 = Hes 9:6
| v12 = 2Ch 36:15, 16
| v12 = Jes 66:3
| v13 = Ps 37:19, 25; Am 8:11
| v13 = Jes 49:10
| v13 = Jes 66:14
| v13 = Jes 66:5
| v15 = Jes 62:2; Jer 33:16
| v16 = 5Mo 6:13
| v16 = Jes 12:1; Jer 31:12; Ze 3:14, 15
| v17 = Esr 5:2; Jes 51:16; 66:22; 2Pe 3:13
| v17 = Off 21:1, 4
| v18 = Jes 51:11
| v19 = Jes 62:4; Jer 32:41
| v19 = Jes 25:8; Jer 31:12
| v21 = Jer 31:4
| v21 = Jes 62:8; Am 9:14
| v22 = Ps 92:12-14
| v23 = 3Mo 26:3-5; 5Mo 28:4
| v23 = Jes 61:9
| v23 = Jes 66:22
| v25 = Jes 35:9; Hos 2:18
| v25 = Jes 2:3, 4; 11:6-9; Mi 4:2
}}

Isaia 65

2025-11-24T19:37:50Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
1 I kam lan mem lyp ata që kurr s’kanë vet për mu.
I kam lan mem gjetë ata që kurr nuk me kanë lypë.
Nje popull qe nuk i lutet emnit tem i thash: “Qe ku jam, qe ku jam!” nji popull që s’e thirri kurr emnin tem.

2 Tanë ditën jam lodhe tu prit krahehapur nji populle kryjefortë,
që shkojnë n’rrugë që nuk asht e mirë,
e ndjekin veç mendjen e vete.

3 Nji popull që pa marre pa ftyre me ofendojn turptojn,
që pren kurbane neper kopshte edhe qet tym kurbani përmi tulla.

4 Rrin mrenda vorreve
dhe e kalojnë natën neper vende te mshefta,
hajn mishin e derrit
dhe e mbajnë supën e fliqt*jo te paqte neper enë.

5 Ata thojnë: “Rri aty ku je, mos m’u rri ngat ose avyt,
se une jam ma i shenjt se ti.”
Kta janë tym ne hunën teme, nji zjarm që s’nalet tanë ditën e gat.

6 Kqyre, kjo osht e shkrume para meje.
S’kom me nejt i qet,
po kom me jau kthy,
kom me jau kthy qysh e keni lyp deri ne fund

7 për gjynahet e tyne e të t’parve te tyne, thotë Zoti.
Ne bjeshkë ose male ata kanë pre kurban dhe kan ba tym kurbani
e ne kodra më kan marru ose turpnu.
Perqata kan me e marr secili prej tyne qysh i ka taku denimin e vet.

8 Zoti thotë:
Qysh s’e hupin troshkën kur ka lëng t’ri mrena
e dikush thotë: “Mos e prish, se ka t’mirë n’të!”,
ashtu unë, për hatër të shërbtorëve të mi, s’kom me i zhduk krejt.

9 Prej Jakovit kom me nxjerr nje farë,
prej Judës trashëgimtarët e bjeshkëve të mia.
T’zgjedhunit e mi kanë me i marrë tokat
e shërbtorët e mi kanë me banu aty.

10 Per popullin tem qe me lyp
Sharoni ka me u ba livadh për dele,
lugina e Akorit vend pushimi për bagëti.

11 Po ju që e latë Zotin,
që e harrut malin tem te shenjt,
që i shtroni sofër zotit te fatit
e i mbushni kupa me ver për zotin e shortit,

12 unë ju kom caktu për shpate,
krejt kini me u ul për me u pre,
se thirra e ju s’u përgjegjtë,
fola e ju s’keni desht me ni.
Keni ba çka s’ishte e mirë para meje
e zgedh bash qat sen që s’e du hiq.

13 Prerqata, thotë Zotnia Sovran Zoti:
Shërbtorët e mi kanë me hangër, ju keni keni me pas uri.
Shërbtorët e mi kanë me pi, ju keni me kan etë.
Ata kanë me u gëzu,e ju keni me mbetë ne turp ose marre.

14 Shërbtorët e mi kanë me bertitë prej gëzimit ne zemer,
ju keni me bërtitë prej dhimbjes n’zemer
e keni me kajt për shpirtin e thyem.

15 Emnin tuj ka me e lanë populli jem për mallkim,
e Zotnia Zoti ka me ju hjekë juve,
po shërbtorët e vet ka me i thirrë me nji emën tjetër.

16 Kështu, kush lyp bekim ne tokë, ka me u beku prej Zotit te se vërtetës,
e kush betohet ne tokë, ka me u betu me Zotin e vërtetë.
Se të kalumat kanë me u harru,
nuk kan me dalë mo para syve të mi.

17 Se kqyre, po baj qiell te ri dhe tokë te re.
Për te kaluemen s’ka me pasë ma kujtim,
as nuk ka me ju ardhë ma naper mend.

18 Gzohuni e bertitni prej gzimit përherë për qato që po baj!
Se Jerusalemin po e baj gëzim e hare
per popullin e tem.

19 Unë kom me u gëzu për Jerusalemin e kom me u gëzu për popullin tem.
Ne at ven s’ka me u ndi ma as vaj as ulërima prej halleve.

20 S’ka me pas fëmi që ka me jetu veq pak ditë,
as plak që s’e mbush moshën e vet.
Sepse ai që vdes në 100 vjet ka me u thirr djal i ri,
e ai që ban mëkat edhe me i mbush 100 vjet ka me thirr i mallkum.

21 Kanë me ndërtu shpija e kanë me banu ne to,
kanë me mbjellë vneshta e kanë me hangër frytin e tyne.

22 S’kanë me ndërtu për tjerët me banu,
as me mbjellë qe te tjerët me hangër.
Se populli jem ka me e pasë jetën e gjatë si pema,
e te zgjedhunit e mi kanë me u gëzu krejt ose plot me punën e dorës së vet.

23 Nuk kanë me u lodh badihava,
as me lind fëmi për me pa tu vujt ata ,
sepse ata janë fara e bekume e Zotit
bashkë me pasardhësit e vet.

24 Para se me thirrë, unë kam me ju përgjigj.
Sa tja nisin me folë, unë veç po i ngoj ose degjoj.

25 Ujku e kingji kanë me kullosë bashkë,
luani ka me hangër kashtë si demi,
e gjarpni ka me hanger dhé.
Ne krejt malin tem te shenjt s’ka me pasë asnje dëm dhe asnje të keqe, thotë Zoti.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Jes 55:6, 7
| v1 = Rö 10:20, 21
| v2 = 5Mo 31:27; Ne 9:29; Sach 7:11
| v2 = Jes 59:7, 8; Jer 35:15
| v2 = Jer 5:23
| v3 = 2Kö 17:16, 17; Jer 32:29
| v3 = Jes 1:29; 66:17
| v4 = 4Mo 19:16
| v4 = 3Mo 11:7, 8; Jes 66:17
| v4 = 5Mo 14:3
| v6 = Ps 50:3, 21; Jer 16:18; Hes 11:21
| v7 = 2Mo 20:4, 5; 3Mo 26:39
| v7 = 1Kö 22:41, 43; 2Kö 12:3
| v8 = Jer 30:11; Am 9:8
| v9 = Jes 60:21; Hes 37:21; Ob 17
| v9 = Jes 61:7; Ze 3:20
| v10 = Jes 33:9
| v10 = Jos 7:24; Hos 2:15
| v11 = Jes 1:4
| v11 = 2Ch 28:24; 34:25
| v12 = 3Mo 26:25; Hes 6:13
| v12 = Hes 9:6
| v12 = 2Ch 36:15, 16
| v12 = Jes 66:3
| v13 = Ps 37:19, 25; Am 8:11
| v13 = Jes 49:10
| v13 = Jes 66:14
| v13 = Jes 66:5
| v15 = Jes 62:2; Jer 33:16
| v16 = 5Mo 6:13
| v16 = Jes 12:1; Jer 31:12; Ze 3:14, 15
| v17 = Esr 5:2; Jes 51:16; 66:22; 2Pe 3:13
| v17 = Off 21:1, 4
| v18 = Jes 51:11
| v19 = Jes 62:4; Jer 32:41
| v19 = Jes 25:8; Jer 31:12
| v21 = Jer 31:4
| v21 = Jes 62:8; Am 9:14
| v22 = Ps 92:12-14
| v23 = 3Mo 26:3-5; 5Mo 28:4
| v23 = Jes 61:9
| v23 = Jes 66:22
| v25 = Jes 35:9; Hos 2:18
| v25 = Jes 2:3, 4; 11:6-9; Mi 4:2
}}

Isaia 65

2025-11-24T19:36:49Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
1 I kam lan mem lyp ata që kurr s’kanë vet për mu.
I kam lan mem gjetë ata që kurr nuk me kanë lypë.
Nje popull qe nuk i lutet emnit tem i thash: “Qe ku jam, qe ku jam!” nji popull që s’e thirri kurr emnin tem.

2 Tanë ditën jam lodhe tu prit krahehapur nji populle kryjefortë,
që shkojnë n’rrugë që nuk asht e mirë,
e ndjekin veç mendjen e vete.

3 Nji popull që pa marre pa ftyre me ofendojn turptojn,
që pren kurbane neper kopshte edhe qet tym kurbani përmi tulla.

4 Rrin mrenda vorreve
dhe e kalojnë natën neper vende te mshefta,
hajn mishin e derrit
dhe e mbajnë supën e fliqt*jo te paqte neper enë.

5 Ata thojnë: “Rri aty ku je, mos m’u rri ngat ose avyt,
se une jam ma i shenjt se ti.”
Kta janë tym ne hunën teme, nji zjarm që s’nalet tanë ditën e gat.

6 Kqyre, kjo osht e shkrume para meje.
S’kom me nejt i qet,
po kom me jau kthy,
kom me jau kthy qysh e keni lyp deri ne fund

7 për gjynahet e tyne e të t’parve te tyne, thotë Zoti.
Ne bjeshkë ose male ata kanë pre kurban dhe kan ba tym kurbani
e ne kodra më kan marru ose turpnu.
Perqata kan me e marr secili prej tyne qysh i ka taku denimin e vet.

8 Zoti thotë:
Qysh s’e hupin troshkën kur ka lëng t’ri mrena
e dikush thotë: “Mos e prish, se ka t’mirë n’të!”,
ashtu unë, për hatër të shërbtorëve të mi, s’kom me i zhduk krejt.

9 Prej Jakovit kom me nxjerr nje farë,
prej Judës trashëgimtarët e bjeshkëve të mia.
T’zgjedhunit e mi kanë me i marrë tokat
e shërbtorët e mi kanë me banu aty.

10 Per popullin tem qe me lyp
Sharoni ka me u ba livadh për dele,
lugina e Akorit vend pushimi për bagëti.

11 Po ju që e latë Zotin,
që e harrut malin tem te shenjt,
që i shtroni sofër zotit te fatit
e i mbushni kupa me ver për zotin e shortit,

12 unë ju kom caktu për shpate,
krejt kini me u ul për me u pre,
se thirra e ju s’u përgjegjtë,
fola e ju s’keni desht me ni.
Keni ba çka s’ishte e mirë para meje
e zgedh bash qat sen që s’e du hiq.

13 Prerqata, thotë Zotnia Sovran Zoti:
Shërbtorët e mi kanë me hangër, ju keni keni me pas uri.
Shërbtorët e mi kanë me pi, ju keni me kan etë.
Ata kanë me u gëzu,e ju keni me mbetë ne turp ose marre.

14 Shërbtorët e mi kanë me bertitë prej gëzimit ne zemer,
ju keni me bërtitë prej dhimbjes n’zemer
e keni me kajt për shpirtin e thyem.

15 Emnin tuj ka me e lanë populli jem për mallkim,
e Zotnia Zoti ka me ju hjekë juve,
po shërbtorët e vet ka me i thirrë me nji emën tjetër.

16 Kështu, kush lyp bekim ne tokë, ka me u beku prej Zotit te se vërtetës,
e kush betohet ne tokë, ka me u betu me Zotin e vërtetë.
Se të kalumat kanë me u harru,
nuk kan me dalë mo para syve të mi.

17 Se kqyre, po baj qiell te ri dhe tokë te re.
Për te kaluemen s’ka me pasë ma kujtim,
as nuk ka me ju ardhë ma naper mend.

18 Gzohuni e bertitni prej gzimit përherë për qato që po baj!
Se Jerusalemin po e baj gëzim e hare
per popullin e tem.

19 Unë kom me u gëzu për Jerusalemin e kom me u gëzu për popullin tem.
Ne at ven s’ka me u ndi ma as vaj as ulërima prej halleve.

20 S’ka me pas fëmi që ka me jetu veq pak ditë,
as plak që s’e mbush moshën e vet.
Sepse ai që vdes në 100 vjet ka me u thirr djal i ri,
e ai që ban mëkat edhe me i mbush 100 vjet ka me thirr i mallkum.

21 Kanë me ndërtu shpija e kanë me banu ne to,
kanë me mbjellë vneshta e kanë me hangër frytin e tyne.

22 S’kanë me ndërtu për tjerët me banu,
as me mbjellë qe te tjerët me hangër.
Se populli jem ka me e pasë jetën e gjatë si pema,
e te zgjedhunit e mi kanë me u gëzu krejt ose plot me punën e dorës së vet.

23 Nuk kanë me u lodh badihava,
as me lind fëmi për me pa tu vujt ata ,
sepse ata janë fara e bekume e Zotit
bashkë me pasardhësit e vet.

24 Para se me thirrë, unë kam me ju përgjigj.
Sa tja nisin me folë, unë veç po i ngoj ose degjoj.

25 Ujku e kingji kanë me kullosë bashkë,
luani ka me hangër kashtë si demi,
e gjarpni ka me hanger dhé.
Ne krejt malin tem te shenjt s’ka me pasë asnje dëm dhe asnje të keqe, thotë Zoti.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Jes 55:6, 7
| v1 = Rö 10:20, 21
| v2 = 5Mo 31:27; Ne 9:29; Sach 7:11
| v2 = Jes 59:7, 8; Jer 35:15
| v2 = Jer 5:23
| v3 = 2Kö 17:16, 17; Jer 32:29
| v3 = Jes 1:29; 66:17
| v4 = 4Mo 19:16
| v4 = 3Mo 11:7, 8; Jes 66:17
| v4 = 5Mo 14:3
| v6 = Ps 50:3, 21; Jer 16:18; Hes 11:21
| v7 = 2Mo 20:4, 5; 3Mo 26:39
| v7 = 1Kö 22:41, 43; 2Kö 12:3
| v8 = Jer 30:11; Am 9:8
| v9 = Jes 60:21; Hes 37:21; Ob 17
| v9 = Jes 61:7; Ze 3:20
| v10 = Jes 33:9
| v10 = Jos 7:24; Hos 2:15
| v11 = Jes 1:4
| v11 = 2Ch 28:24; 34:25
| v12 = 3Mo 26:25; Hes 6:13
| v12 = Hes 9:6
| v12 = 2Ch 36:15, 16
| v12 = Jes 66:3
| v13 = Ps 37:19, 25; Am 8:11
| v13 = Jes 49:10
| v13 = Jes 66:14
| v13 = Jes 66:5
| v15 = Jes 62:2; Jer 33:16
| v16 = 5Mo 6:13
| v16 = Jes 12:1; Jer 31:12; Ze 3:14, 15
| v17 = Esr 5:2; Jes 51:16; 66:22; 2Pe 3:13
| v17 = Off 21:1, 4
| v18 = Jes 51:11
| v19 = Jes 62:4; Jer 32:41
| v19 = Jes 25:8; Jer 31:12
| v21 = Jer 31:4
| v21 = Jes 62:8; Am 9:14
| v22 = Ps 92:12-14
| v23 = 3Mo 26:3-5; 5Mo 28:4
| v23 = Jes 61:9
| v23 = Jes 66:22
| v25 = Jes 35:9; Hos 2:18
| v25 = Jes 2:3, 4; 11:6-9; Mi 4:2
}}

Zanafilla 1

2025-11-24T19:08:29Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Në fillim Zoti e ka kriju qiellin ose havan dhe tokën.

2 Toka u kan e pa formume dhe e zbrazët ose e thate, terr ka pasë përmi ujin e thellë, edhe fuqia e Zotit ka livrit përmbi uje ane knena.

3 Zoti tha: "Le të bohet dritë." Edhe u bo dritë.

4 Zoti e pa që drita ish e mirë, edhe e ndajti dritën prej territ.

5 Zoti dritën e qujti Ditë, terrin e qujti Natë. U bo mramje dhe masanej u bo sabah: dita e parë.

6 Masanej Zoti tha: "Le të ketë nji shtresë mes ujnave, që me u nda ujnat prej ujnave."

7 Edhe Zoti e boni qat shtresë,dhe i ndau ujnat poshtë saj dhe prej ujnave përmi saj. Dhe qashtu u bo .

8 Zoti qat shtresën e qujti Qiell ose Hava. U bo mramje dhe masanej u bo sabah: dita e dytë.

9 Masanej Zoti tha: "Uji poshtë havas le ta mledhin ne nji ven, e le të dalë toka e thatë." Dhe qashtu u bo.

10 dhen e thatë Zoti i dha emrin Tokë, kurse ujin e mbledhun idha emrin Dete. Edhe Zoti e pa se kjo kan mirë.

11 Masanej Zoti tha: "Le të rritet prej toke, bimë që japin fara, edhe druj që bajn fruta me farë mrena, secili simas llojit te vet." Dhe qeshtu u bo.

12 Toka doli bari, bimë që japin fara simas llojit te vet, edhe druj që bajn fruta me farë mrena simas llojit te vet. Edhe Zoti e pa që kjo u kan mirë.

13 U bo mramje masanej edhe u bo sabah: dita e tretë.

14 Masanej Zoti tha: "Në shtresën e havas le të dalin drita që me e nda ditën prej natës, per me kallxu kohët, ditët edhe vitet."

15 "Ato le të shëndrisin ose vizellojne në hava përmi tokë." Dhe qeshtu u bo.

16 Zoti i boni dy dritat e mëdhaja: dritën ma të madhe për me sundu ditën, edhe dritën ma të vogël për me sundu natën.Ai i boni edhe yjzit.

17 Zoti i vjerri në shtresën e havas që me shndritë ose vizellu përmi tokë,

18 me sundu urdhnu ditën edhe natën, edhe me e nda dritën prej territ. Edhe Zoti e pa se kjo u kan mirë.

19 Kshtu u bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e katërt.

20 Masanej Zoti tha: "Në ujna le të burojn gjallesa te gjalla, edhe shpezët le të fluturojn përmi tokë, në shtresën e qiellit ose havas."

21 masanej Zoti i ka ba krijesat e mëdhaja të detit, edhe krejt gjallesat që lëvizin naper uje, me shumice, secila simas llojit te vet, edhe çdo shpez që fluturon simas llojit te vet. Edhe Zoti e pa që kjo u kan mirë.

22 Masanej Zoti i bekoi e ju tha: "Bani thfëmij, shumohuni edhe mbushni ujnat e detit. Dhe krijesat qe fluturojn shpezët le të shumohen në tokë."

23 Kshtu u bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e pestë.

24 Masanen Zoti tha: "Toka le të nxjerr gjallesa simas llojit te vet: kafshët e buta te shpijës, gjallesat që livritin naper toke edhe shtazët e egra të tokës, secila simas llojit te vet." Dhe qeshtu u bo.

25 Zoti i boni shtazët e egra të tokës simas llojit te vet, kafshët e shpijës sipas llojit te vet, edhe krejt gjallesat që livritin nëper tokë simas llojit te vet. Edhe Zoti e pa që kjo u kan mirë.

26 Masanej Zoti tha: "Na po e bojm njerin si pamjen tonë, të ngjashëm me na. Le të sundoj mbi peshqt e detit, mbi shpezët e qiellit, mbi kafshët, mbi krejt tokën edhe mbi krejt gjallesat që livritin nëper tokë."

27 Dhe Zoti e krijoi njerin simas pamjen se vet.Zoti i krijoi ose i bani ata ngjajshem vetit.Ai i krijoi ata mashkull dhe femën.

28 Masanej Zoti i bekoi e ju tha: "Bani thfëmij, shumohuni, mbushne tokën edhe merrne nën kontroll e kujdesuni per token. Sunoni mbi peshqt e detit, mbi shpezët e qiellit ose havas dhe mbi krejt gjallesat që livritin në tokë."

29 Masanej Zoti tha: "Qe, ju kom dhon krejt farat në tokë që japin bimet ,dhe krejt drujt që bajn fruta ose pemet me farë mrena. Kto kanë me ju shërby për me i hangër."

30 E për shtazët e tokës, për shpezët e qiellit edhe për krejt gjallesat që livritin nëper tokë e që kanë frym jete, ju kom dhon krejt bimët e gjelbra për mi hanger." Dhe qashtu u bo.

31 Masanej Zoti e pa krejt çka kish bo ose kriju dhe u kan teper ose shumë mirë. U bo mramje ose akshami dhe masanej u bo sabah: dita e gjashtë.

Zanafilla 2

2025-11-24T12:29:35Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Qeshtu u kry puna e krijimit të qiellit havas edhe tokës edhe krejt qka ka nër to.
2 Ditën e shtatë Zoti e kish përfundu krejt punën e vet, edhe ne ditën e shtatë nisi me pushu prej krejt punës që e kish bo.
3 Masanej Zoti e bekoi ditën e shtatë edhe e shpalli si të shenjtë, se ne at ditë u pushoj prej krejt punës së krijimit, prej krejt asaj që ja kish nis si qellim me bo.

4 Ky osht tregimi ose historia për qiellin havan edhe tokën, kur jon kriju, ditën kur Jehovaj Zoti e ka bo tokën edhe qiellin.

5 Ne tokë hala nuk kish dal asnje kaçubë e as bimë te fushës se kishin mbu, se Zoti hala s’kish leshu shi në tokë, edhe nuk ka pas asnje njeri me punu token.
6 Veç nji avull u ngrit ose qu prej tokës dhe e ujiste krejt shtresen e jashtme te tokës.

7 Atëherë Jehovaj Zoti e formoi njerin prej lloqit te tokës, edhe i fryu ne hunë frymën e jetës, edhe njeriu u bo qenie ose shpirt i gjallë.
8 Pastaj Jehovaj Zoti e mjelli nji kopsht në Eden, kah lindja, edhe aty e vnoi njerin që e kish formu ose kriju.
9 Jehovaj Zoti bani me dalë prej tokës krejt llojet e drujve, që doken bukur e japin fruta te mira për me hangër si ushqim.Poashtu ne midis te kopshtit e bani Drunin e Jetës dhe drunin e dijes te se mirës e te se keqes.

10 Prej Edenit dilke nji lum që e ujite kopshtin, e masanej ndahej në katër lumenj.
11 Emni i lumit te par osht Pishon; ai rrethon krejt venin Havilah, ku ka dukat.
12 Dukati i atij veni osht i mirë; aty ka edhe reçinë bedelium edhe gur oniksi.
13 Emni i lumit të dytë osht Gihon; ai e rrethon krejt venin e Kushitit.
14 Lumi i tretë asht Hidekel ose Tiger, që shkon kah lindja e Asirisë, edhe lumi i katërt asht lumi Eufrat.

15 Jehovaj Zoti e mori njerin edhe e vnoi me jetu ne kopshtin e Edenit, që me e punu edhe me e rujt.
16 Jehovaj Zoti ia dha njerit edhe ket urdhnim: “Prej çdo druni ne kopsht mundesh me hangër sa te dush.
17 Po prej drunit te dijes te se mirës e te se keqes mos ha, se ditën që han prej tij, ke me dek me siguri ose patjetër.”

18 Masanej Jehovaj Zoti tha: “Nuk osht mirë qe njeriu me nejt vet. Ka me i bo nji ndihmëse nji plotsuse që i pershtatet atij.”
19 Tash Jehovaj Zoti prej tokës i formoi krejt shtazët e egra te tokës edhe krejt shpezët e havas, edhe i çoi te njeri me pa qysh ka me ju vu emnin kafsheve. Çdo gjallese ja vnoi emnin njeriu, e ai emën i meti ose e kan majt.
20 Njeriu jau vnoi emnat kafshve te shpisë, shpezve te havas dhe shtazve te egra te tokës, po për veti Adami nuk gjeti asnji ndihmëse që i pershtatet atij.
21 Atëherë Jehovaj Zoti e shtini burrin në nji gjumë te ranë; sa kur ish tu flejt, i mori nji brinjë edhe e msheli mishin ne at ven apet.
22 Jehovaj Zoti prej asaj brinje që e mori prej burrit e formoi grun dhe e qoj te burri.

23 Atëher burri tha:
“Kjo tash osht asht i ashtit tem,
edhe mish i mishit tem.
Kjo ka me u thirr Gru,
se prej burrit u mor.”

24 Perqata burri ka me e lanë babën e nanën e vet, edhe ka me u lidhë fort me grun e vet, edhe të dy kanë me u bo nji trup ose mish i vetem.
25 Te dy burri dhe gruaja e tij ishin zhvesh cullak krejt, po nuk u vinte marre prej ksaj.

Zanafilla 2

2025-11-24T12:20:34Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Qeshtu u kry puna e krijimit të qiellit havas edhe tokës edhe krejt qka ka nër to.
2 Ditën e shtatë Zoti e kish përfundu krejt punën e vet, edhe ne ditën e shtatë nisi me pushu prej krejt punës që e kish bo.
3 Masanej Zoti e bekoi ditën e shtatë edhe e shpalli si të shenjtë, se ne at ditë u pushoj prej krejt punës së krijimit, prej krejt asaj që ja kish nis si qellim me bo.

4 Ky osht tregimi ose historia për qiellin havan edhe tokën, kur jon kriju, ditën kur Jehovaj Zoti e ka bo tokën edhe qiellin.

5 Ne tokë hala nuk kish dal asnje kaçubë e as bimë te fushës se kishin mbu, se Zoti hala s’kish leshu shi në tokë, edhe nuk ka pas asnje njeri me punu token.
6 Veç nji avull u ngri prej tokës edhe e ujiste krejt shtresen e jashtme te tokës.

7 Atëherë Jehovaj Zoti e formoi njerin prej lloqit te tokës, edhe i fryu ne hunë frymën e jetës, edhe njeriu u bo qenie ose shpirt e gjallë.
8 Pastaj Jehovaj Zoti e mjelli nji kopsht në Eden, kah lindja, edhe aty e vnoi njerin që e kish formu ose kriju.
9 Jehovaj Zoti bani me dalë prej tokës krejt llojet e drujve, që doken bukur e japin fruta te mira për me hangër si ushqim.Poashtu ne midis te kopshtit e bani Drunin e Jetës dhe drunin e dijes te se mirës e te se keqes.

10 Prej Edenit dilke nji lum që e ujite kopshtin, e masanej ndahej në katër lumenj.
11 Emni i lumit te par osht Pishon; ai rrethon krejt venin Havilah, ku ka dukat.
12 Dukati i atij veni osht i mirë; aty ka edhe reçinë bedelium edhe gur oniks.
13 Emni i lumit të dytë osht Gihon; ai e rrethon krejt venin e Kushitit.
14 Lumi i tretë quhet Hidekel ose Tiger, që shkon kah lindja e Asirisë, edhe lumi i katërt osht lumi Eufrat.

15 Jehovaj Zoti e mori njerin edhe e vnoi me jetu ne kopshtin e Edenit, që me e punu edhe me e rujt.
16 Jehovaj Zoti ia dha njerit edhe ket urdhnim: “Prej çdo druni ne kopsht mundesh me hangër sa te dush.
17 Po prej drunit te dijes te se mirës e te se keqes mos ha, se ditën që han prej tij, ke me dek me siguri ose patjetër.”

18 Masanej Jehovaj Zoti tha: “Nuk osht mirë njeriu me nejt vet. Ka me i bo nji ndihmëse nji plotsusee që i pershtatet atij.”
19 Tash Jehovaj Zoti prej tokës i formoi krejt shtazët e egra te tokës edhe krejt shpezët e qiellit, edhe i çoi te njeri me pa qysh ka me ju vu emnin kafsheve. Çdo gjallese ja vnoi emnin njeriu, e ai emën i meti ose e kan majt.
20 Njeriu jau vnoi emnat kafshve te shpisë, shpezve te qiellit edhe shtazve te egra te tokës, po për veti s’u gjet asnji ndihmëse që i pershtatet atij.
21 Atëherë Jehovaj Zoti e shtini burrin në nji gjumë te randë; sa kur ish tu flejt, i mori nji brinjë edhe e msheli mishin ne at ven apet mishin.
22 Jehovaj Zoti prej asaj brinje që e mori prej burrit e formoi grun edhe e qoj te burri.

23 Atëher burri tha:
“Kjo tash osht asht ose koc prej ashtit tem,
edhe mish i mishit tem.
Kjo ka me u thirr Gru,
se prej burrit u mor.”

24 Perqata burri ka me e lanë babën e nanën e vet, edhe ka me u lidhë fort me grun e vet, edhe të dy kanë me u bo nji trup ose mish i vetem ose komplet.
25 Te dy burri dhe gruaja e tij ishin zhvesh cullak krejt, po nuk u vinte marre prej ksaj.

Isaia 65

2025-11-24T11:41:52Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
1 I kam lan mem lyp ata që kurr s’kanë vet për mu.
I kam lan mem gjetë ata që kurr nuk me kanë lypë.
Nje komb qe nuk i lutet emnit tem i thash: “Qe ku jam, qe ku jam!” nji popull që s’e thirri kurr emnin tem.

2 Tanë ditën i kom zgat durt drejt nji populli kryjefortë,
te ata që shkojnë n’rrugë që nuk asht e mirë,
i ndjekin veç mendt e veta.

3 Nji popull që pa u marru me perkesh mua,
që ban kurbane neper kopshte edhe qet tym kurbani përmi tulla.

4 Rrin mėrenda vorreve
dhe e kalojnë natën neper vend te msheftë,
hajn mishin e derrit
dhe e mbajnë supën e papaster*jo te paqte neper enë.

5 Ata thojnë: “Rri aty ku je, mos m’u afro ose avyt,
se une jam ma i shenjt se ti.”
Kta janë tym ne hunën teme, nji zjarm që s’nalet tanë ditën e gat.

6 Kqyre, kjo osht e shkrume para meje.
S’kom me nejt i qet,
po kom me jau kthy,
kom me jau kthy deri ne fund

7 për fajet e tyne e të t’parve te tyne, thotë Zoti.
Se përmi bjeshkë kanë qit tym kurbani
e ne kodra më kan marrë mu neper gojë.
Perqata shpërblimin e parë ka me e marrë secili prej tyne qysh i ka taku.

8 Zoti thotë:
Qysh s’e hupin troshkën kur ka lëng t’ri mrena
e dikush thotë: “Mos e prish, se ka t’mirë n’të!”,
ashtu unë, për hatër të shërbtorëve të mi, s’kom me i zhduk krejt.

9 Prej Jakovit kom me nxjerr nje farë,
prej Judës trashëgimtarët e bjeshkëve të mia.
T’zgjedhunit e mi kanë me i marrë tokat
e shërbtorët e mi kanë me banu aty.

10 Per popullin tem qe me lyp
Sharoni ka me u ba livadh për dele,
lugina e Akorit vend pushimi për bagëti.

11 Po ju që e latë Zotin,
që e harrut malin tem te shenjt,
që i shtroni sofër zotit te fatit
e i mbushni kupa me ver për zotin e shortit,

12 unë ju kom caktu për shpate,
krejt kini me u ul për me u pre,
se thirra e ju s’u përgjegjtë,
fola e ju s’keni desht me ni.
Keni ba çka s’ishte e mirë para meje
e zgedh bash qat sen që s’e du hiq.

13 Prerqata, thotë Zotnia Sovran Zoti:
Shërbtorët e mi kanë me hangër, ju keni keni me pas uri.
Shërbtorët e mi kanë me pi, ju keni me kan etë.
Ata kanë me u gëzu,e ju keni me mbetë ne turp ose marre.

14 Shërbtorët e mi kanë me bertitë prej gëzimit ne zemer,
ju keni me bërtitë prej dhimbjes n’zemer
e keni me kajt për shpirtin e thyem.

15 Emnin tuj ka me e lanë populli jem për mallkim,
e Zotnia Zoti ka me ju hjekë juve,
po shërbtorët e vet ka me i thirrë me nji emën tjetër.

16 Kështu, kush lyp bekim ne tokë, ka me u beku prej Zotit te se vërtetës,
e kush betohet ne tokë, ka me u betu me Zotin e vërtetë.
Se të kalumat kanë me u harru,
nuk kan me dalë mo para syve të mi.

17 Se kqyre, po baj qiell te ri dhe tokë te re.
Për te kaluemen s’ka me pasë ma kujtim,
as nuk ka me ju ardhë ma naper mend.

18 Gzohuni e bertitni prej gzimit përherë për qato që po baj!
Se Jerusalemin po e baj gëzim e hare
per popullin e tem.

19 Unë kom me u gëzu për Jerusalemin e kom me u gëzu për popullin tem.
Ne at ven s’ka me u ndi ma as vaj as ulërima prej halleve.

20 S’ka me pas fëmi që ka me jetu veq pak ditë,
as plak që s’e mbush moshën e vet.
Sepse ai që vdes në 100 vjet ka me u thirr djal i ri,
e ai që ban mëkat edhe me i mbush 100 vjet ka me thirr i mallkum.

21 Kanë me ndërtu shpija e kanë me banu ne to,
kanë me mbjellë vneshta e kanë me hangër frytin e tyne.

22 S’kanë me ndërtu për tjerët me banu,
as me mbjellë qe te tjerët me hangër.
Se populli jem ka me e pasë jetën e gjatë si pema,
e te zgjedhunit e mi kanë me u gëzu krejt ose plot me punën e dorës së vet.

23 Nuk kanë me u lodh badihava,
as me lind fëmi për me pa tu vujt ata ,
sepse ata janë fara e bekume e Zotit
bashkë me pasardhësit e vet.

24 Para se me thirrë, unë kam me ju përgjigj.
Sa tja nisin me folë, unë veç po i ngoj ose degjoj.

25 Ujku e kingji kanë me kullosë bashkë,
luani ka me hangër kashtë si demi,
e gjarpni ka me hanger dhé.
Ne krejt malin tem te shenjt s’ka me pasë asnje dëm dhe asnje të keqe, thotë Zoti.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Jes 55:6, 7
| v1 = Rö 10:20, 21
| v2 = 5Mo 31:27; Ne 9:29; Sach 7:11
| v2 = Jes 59:7, 8; Jer 35:15
| v2 = Jer 5:23
| v3 = 2Kö 17:16, 17; Jer 32:29
| v3 = Jes 1:29; 66:17
| v4 = 4Mo 19:16
| v4 = 3Mo 11:7, 8; Jes 66:17
| v4 = 5Mo 14:3
| v6 = Ps 50:3, 21; Jer 16:18; Hes 11:21
| v7 = 2Mo 20:4, 5; 3Mo 26:39
| v7 = 1Kö 22:41, 43; 2Kö 12:3
| v8 = Jer 30:11; Am 9:8
| v9 = Jes 60:21; Hes 37:21; Ob 17
| v9 = Jes 61:7; Ze 3:20
| v10 = Jes 33:9
| v10 = Jos 7:24; Hos 2:15
| v11 = Jes 1:4
| v11 = 2Ch 28:24; 34:25
| v12 = 3Mo 26:25; Hes 6:13
| v12 = Hes 9:6
| v12 = 2Ch 36:15, 16
| v12 = Jes 66:3
| v13 = Ps 37:19, 25; Am 8:11
| v13 = Jes 49:10
| v13 = Jes 66:14
| v13 = Jes 66:5
| v15 = Jes 62:2; Jer 33:16
| v16 = 5Mo 6:13
| v16 = Jes 12:1; Jer 31:12; Ze 3:14, 15
| v17 = Esr 5:2; Jes 51:16; 66:22; 2Pe 3:13
| v17 = Off 21:1, 4
| v18 = Jes 51:11
| v19 = Jes 62:4; Jer 32:41
| v19 = Jes 25:8; Jer 31:12
| v21 = Jer 31:4
| v21 = Jes 62:8; Am 9:14
| v22 = Ps 92:12-14
| v23 = 3Mo 26:3-5; 5Mo 28:4
| v23 = Jes 61:9
| v23 = Jes 66:22
| v25 = Jes 35:9; Hos 2:18
| v25 = Jes 2:3, 4; 11:6-9; Mi 4:2
}}

Isaia 65

2025-11-24T11:26:45Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
1 I kam lan mem lyp ata që kurr s’kanë vet për mu.
I kam lan mem gjetë ata që kurr nuk me kanë lypë.
Nje komb qe nuk i lutet emnit tem i thash: “Qe ku jam, qe ku jam!” nji popull që s’e thirri kurr emnin tem.

2 Tanë ditën i kom zgat durt drejt nji populli kryjefortë,
te ata që shkojnë n’rrugë që nuk asht e mirë,
i ndjekin veç mendt e veta.

3 Nji popull që pa u marru me perkesh mua,
që ban kurbane neper kopshte edhe qet tym kurbani përmi tulla.

4 Rrin mėrenda vorreve
dhe e kalojnë natën neper vend te msheftë,
hajn mishin e derrit
dhe e mbajnë supën e papaster*jo te paqte neper enë.

5 Ata thojnë: “Rri aty ku je, mos m’u afro ose avyt,
se une jam ma i shenjt se ti.”
Kta janë tym ne hunën teme, nji zjarm që s’nalet tanë ditën e gat.

6 Kqyre, kjo osht e shkrume para meje.
S’kom me nejt i qet,
po kom me jau kthy,
kom me jau kthy deri ne fund

7 për fajet e tyne e të t’parve te tyne, thotë Zoti.
Se përmi bjeshkë kanë qit tym kurbani
e ne kodra më kan marrë neper gojë.
Perqata shpërblimin e parë ka me e marrë secili qysh i ka taku.

8 Zoti thotë:
Qysh s’e hupin troshkën kur ka lëng t’ri mrena
e dikush thotë: “Mos e prish, se ka t’mirë n’të!”,
ashtu unë, për hatër të shërbtorëve të mi, s’kom me i zhduk krejt.

9 Prej Jakovit kom me nxjerrë nje farë,
prej Judës trashëgimtarët e bjeshkëve të mia.
T’zgjedhunit e mi kanë me i marrë tokat
e shërbtorët e mi kanë me banu aty.

10 Per popullin tem qe me lyp
Sharoni ka me u ba livadh për dele,
lugina e Akorit vend pushimi për bagëti.

11 Po ju që e latë Zotin,
që e harrut malin tem te shenjt,
që i shtroni sofër zotit te fatit
e i mbushni kupa me ver për zotin e shortit,

12 unë ju kom caktu për shpate,
krejt kini me u ul për me u pre,
se thirra e ju s’u përgjegjtë,
fola e ju s’keni desht me ni.
Keni ba çka s’ishte e mirë para meje
e zgedh bash qat sen që s’e du hiq.

13 Prerqata, thotë Zotnia Sovran Zoti:
Shërbtorët e mi kanë me hangër, ju keni keni me pas uri.
Shërbtorët e mi kanë me pi, ju keni me kan etë.
Ata kanë me u gëzu,e ju keni me mbetë ne turp ose marre.

14 Shërbtorët e mi kanë me bertitë prej gëzimit ne zemer,
ju keni me bërtitë prej dhimbjes n’zemer
e keni me kajt për shpirtin e thyem.

15 Emnin tuj ka me e lanë populli jem për mallkim,
e Zotnia Zoti ka me ju hjekë juve,
po shërbtorët e vet ka me i thirrë me nji emën tjetër.

16 Kështu, kush lyp bekim ne tokë, ka me u beku prej Zotit te se vërtetës,
e kush betohet ne tokë, ka me u betu me Zotin e vërtetë.
Se të kalumat kanë me u harru,
nuk kan me dalë mo para syve të mi.

17 Se kqyre, po baj qiell te ri dhe tokë te re.
Për te kaluemen s’ka me pasë ma kujtim,
as nuk ka me ju ardhë ma naper mend.

18 Gzohuni e bertitni prej gzimit përherë për qato që po baj!
Se Jerusalemin po e baj gëzim e hare
per popullin e tem.

19 Unë kom me u gëzu për Jerusalemin e kom me u gëzu për popullin tem.
Ne at ven s’ka me u ndi ma as vaj as ulërima prej halleve.

20 S’ka me pas fëmi që ka me jetu veq pak ditë,
as plak që s’e mbush moshën e vet.
Sepse ai që vdes në 100 vjet ka me u thirr djal i ri,
e ai që ban mëkat edhe me i mbush 100 vjet ka me thirr i mallkum.

21 Kanë me ndërtu shpija e kanë me banu ne to,
kanë me mbjellë vneshta e kanë me hangër frytin e tyne.

22 S’kanë me ndërtu për tjerët me banu,
as me mbjellë qe te tjerët me hangër.
Se populli jem ka me e pasë jetën e gjatë si pema,
e te zgjedhunit e mi kanë me u gëzu krejt ose plot me punën e dorës së vet.

23 Nuk kanë me u lodh badihava,
as me lind fëmi për me pa tu vujt ata ,
sepse ata janë fara e bekume e Zotit
bashkë me pasardhësit e vet.

24 Para se me thirrë, unë kam me ju përgjigj.
Sa tja nisin me folë, unë veç po i ngoj ose degjoj.

25 Ujku e kingji kanë me kullosë bashkë,
luani ka me hangër kashtë si demi,
e gjarpni ka me hanger dhé.
Ne krejt malin tem te shenjt s’ka me pasë asnje dëm dhe asnje të keqe, thotë Zoti.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Jes 55:6, 7
| v1 = Rö 10:20, 21
| v2 = 5Mo 31:27; Ne 9:29; Sach 7:11
| v2 = Jes 59:7, 8; Jer 35:15
| v2 = Jer 5:23
| v3 = 2Kö 17:16, 17; Jer 32:29
| v3 = Jes 1:29; 66:17
| v4 = 4Mo 19:16
| v4 = 3Mo 11:7, 8; Jes 66:17
| v4 = 5Mo 14:3
| v6 = Ps 50:3, 21; Jer 16:18; Hes 11:21
| v7 = 2Mo 20:4, 5; 3Mo 26:39
| v7 = 1Kö 22:41, 43; 2Kö 12:3
| v8 = Jer 30:11; Am 9:8
| v9 = Jes 60:21; Hes 37:21; Ob 17
| v9 = Jes 61:7; Ze 3:20
| v10 = Jes 33:9
| v10 = Jos 7:24; Hos 2:15
| v11 = Jes 1:4
| v11 = 2Ch 28:24; 34:25
| v12 = 3Mo 26:25; Hes 6:13
| v12 = Hes 9:6
| v12 = 2Ch 36:15, 16
| v12 = Jes 66:3
| v13 = Ps 37:19, 25; Am 8:11
| v13 = Jes 49:10
| v13 = Jes 66:14
| v13 = Jes 66:5
| v15 = Jes 62:2; Jer 33:16
| v16 = 5Mo 6:13
| v16 = Jes 12:1; Jer 31:12; Ze 3:14, 15
| v17 = Esr 5:2; Jes 51:16; 66:22; 2Pe 3:13
| v17 = Off 21:1, 4
| v18 = Jes 51:11
| v19 = Jes 62:4; Jer 32:41
| v19 = Jes 25:8; Jer 31:12
| v21 = Jer 31:4
| v21 = Jes 62:8; Am 9:14
| v22 = Ps 92:12-14
| v23 = 3Mo 26:3-5; 5Mo 28:4
| v23 = Jes 61:9
| v23 = Jes 66:22
| v25 = Jes 35:9; Hos 2:18
| v25 = Jes 2:3, 4; 11:6-9; Mi 4:2
}}

Isaia 65

2025-11-24T11:09:12Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
1 I kam lan mem lyp ata që kurr s’kanë vet për mu.
I kam lan mem gjetë ata që kurr nuk me kanë lypë.
Nje komb qe nuk i lutet emnit tem i thash: “Qe ku jam, qe ku jam!” nji popull që s’e thirri kurr emnin tem.

2 Tanë ditën i kom zgat durt drejt nji populli kryjefortë,
te ata që shkojnë n’rrugë që nuk asht e mirë,
i ndjekin veç mendt e veta.

3 Nji popull që pa u marru me perkesh mua,
që ban kurbane neper kopshte edhe qet tym kurbani përmi tulla.

4 Rrin mėrenda vorreve
dhe e kalojnë natën neper vend te msheftë,
hajn mishin e derrit
dhe e mbajnë supën e papaster*jo te paqte neper enë.

5 Ata thojnë: “Rri aty ku je, mos m’u afro ose avyt,
se une jam ma i shenjt se ti.”
Kta janë tym ne hunën teme, nji zjarm që s’nalet tanë ditën e gat.

6 Kqyre, kjo osht e shkrume para meje.
S’kom me nejt i qet,
po kom me jau kthy,
kom me jau kthy deri ne fund

7 për fajet e tyne e të t’parve te tyne, thotë Zoti.
Se përmi bjeshkë kanë qit tym kurbani
e ne kodra më kan marrë neper gojë.
Perqata shpërblimin e parë ka me e marrë secili qysh i ka taku.

8 Zoti thotë:
Qysh s’e hupin troshkën kur ka lëng t’ri mrena
e dikush thotë: “Mos e prish, se ka t’mirë n’të!”,
ashtu unë, për hatër të shërbtorëve të mi, s’kom me i zhduk krejt.

9 Prej Jakovit kom me nxjerrë nje farë,
prej Judës trashëgimtarët e bjeshkëve të mia.
T’zgjedhunit e mi kanë me i marrë tokat
e shërbtorët e mi kanë me banu aty.

10 Per popullin tem qe me lyp
Sharoni ka me u ba livadh për dele,
lugina e Akorit vend pushimi për bagëti.

11 Po ju që e latë Zotin,
që e harrut malin tem te shenjt,
që i shtroni sofër zotit te fatit
e i mbushni kupa me ver për zotin e shortit,

12 unë ju kom caktu për shpate,
krejt kini me u ul për me u pre,
se thirra e ju s’u përgjegjtë,
fola e ju s’keni desht me ni.
Keni ba çka s’ishte e mirë para meje
e zgedh bash qat sen që s’e du hiq.

13 Prerqata, thotë Zotnia Sovran Zoti:
Shërbtorët e mi kanë me hangër, ju keni keni me pas uri.
Shërbtorët e mi kanë me pi, ju keni me kan etë.
Ata kanë me u gëzu,e ju keni me mbetë ne turp ose marre.

14 Shërbtorët e mi kanë me bertitë prej gëzimit ne zemer,
ju keni me bërtitë prej dhimbjes n’zemer
e keni me kajt për shpirtin e thyem.

15 Emnin tuj ka me e lanë populli jem për mallkim,
e Zotnia Zoti ka me ju hjekë juve,
po shërbtorët e vet ka me i thirrë me nji emën tjetër.

16 Kështu, kush lyp bekim ne tokë, ka me u beku prej Zotit te se vërtetës,
e kush betohet ne tokë, ka me u betu me Zotin e vërtetë.
Se të kalumat kanë me u harru,
nuk kan me dalë mo para syve të mi.

17 Se kqyre, po baj qiell te ri dhe tokë te re.
Për te kaluemen s’ka me pasë ma kujtim,
as nuk ka me ju ardhë ma naper mend.

18 Gëzohuni e gzohuni përherë për qato që po i baj!
Se Jerusalemin po e baj gëzimin e hare
per popullin e tem.

19 Unë kom me u gëzu për Jerusalemin e kom me u gëzu për popullin tem.
N’at ven s’ka me u ndi ma as vaj as ulërimë.

20 S’ka me pas fëmi që vdes n’pak ditë,
as plak që s’e mbush moshën.
Ai që vdes në 100 vjet ka me u qujt djal i ri,
e ai që ban mëkat edhe me i mbush 100 vjet ka me u mallku.

21 Kanë me ndërtu shpija e kanë me banu n’to,
kanë me mbjellë vneshta e kanë me hangër frytin e tyne.

22 S’kanë me ndërtu për tjerët me banu,
as me mbjellë për tjerët me hangër.
Se populli jem ka me e pasë jetën e gjatë si pema,
e t’zgjedhunit e mi kanë me u gëzu n’punën e dorës së vet.

23 S’kanë me u lodh kot,
as me lind fëmi për me pa zi,
se janë fara e bekume e Zotit
bashkë me pasardhësit e vet.

24 Para se me thirrë, unë jau përgjigjna.
Sa t’nisin me folë, unë veç po i ndi.

25 Ujku e qingji kanë me kullosë bashkë,
luani ka me hangër kashtë si demi,
e gjarpni ka me hanger dhé.
N’krejt malin tem t’shenjt s’ka me pasë as dëm as të keqe, thotë Zoti.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Jes 55:6, 7
| v1 = Rö 10:20, 21
| v2 = 5Mo 31:27; Ne 9:29; Sach 7:11
| v2 = Jes 59:7, 8; Jer 35:15
| v2 = Jer 5:23
| v3 = 2Kö 17:16, 17; Jer 32:29
| v3 = Jes 1:29; 66:17
| v4 = 4Mo 19:16
| v4 = 3Mo 11:7, 8; Jes 66:17
| v4 = 5Mo 14:3
| v6 = Ps 50:3, 21; Jer 16:18; Hes 11:21
| v7 = 2Mo 20:4, 5; 3Mo 26:39
| v7 = 1Kö 22:41, 43; 2Kö 12:3
| v8 = Jer 30:11; Am 9:8
| v9 = Jes 60:21; Hes 37:21; Ob 17
| v9 = Jes 61:7; Ze 3:20
| v10 = Jes 33:9
| v10 = Jos 7:24; Hos 2:15
| v11 = Jes 1:4
| v11 = 2Ch 28:24; 34:25
| v12 = 3Mo 26:25; Hes 6:13
| v12 = Hes 9:6
| v12 = 2Ch 36:15, 16
| v12 = Jes 66:3
| v13 = Ps 37:19, 25; Am 8:11
| v13 = Jes 49:10
| v13 = Jes 66:14
| v13 = Jes 66:5
| v15 = Jes 62:2; Jer 33:16
| v16 = 5Mo 6:13
| v16 = Jes 12:1; Jer 31:12; Ze 3:14, 15
| v17 = Esr 5:2; Jes 51:16; 66:22; 2Pe 3:13
| v17 = Off 21:1, 4
| v18 = Jes 51:11
| v19 = Jes 62:4; Jer 32:41
| v19 = Jes 25:8; Jer 31:12
| v21 = Jer 31:4
| v21 = Jes 62:8; Am 9:14
| v22 = Ps 92:12-14
| v23 = 3Mo 26:3-5; 5Mo 28:4
| v23 = Jes 61:9
| v23 = Jes 66:22
| v25 = Jes 35:9; Hos 2:18
| v25 = Jes 2:3, 4; 11:6-9; Mi 4:2
}}

Isaia 65

2025-11-24T11:02:18Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
1 I kam lan mem lyp ata që kurr s’kanë vet për mu.
I kam lan mem gjetë ata që kurr nuk me kanë lypë.
Nje komb qe nuk i lutet emnit tem i thash: “Qe ku jam, qe ku jam!” nji popull që s’e thirri kurr emnin tem.

2 Tanë ditën i kom zgat durt drejt nji populli kryjefortë,
te ata që shkojnë n’rrugë që nuk asht e mirë,
i ndjekin veç mendt e veta.

3 Nji popull që pa u marru me perkesh mua,
që ban kurbane neper kopshte edhe qet tym kurbani përmi tulla.

4 Rrin mėrenda vorreve
dhe e kalojnë natën neper vend te msheftë,
hajn mishin e derrit
dhe e mbajnë supën e papaster*jo te paqte neper enë.

5 Ata thojnë: “Rri aty ku je, mos m’u afro ose avyt,
se une jam ma i shenjt se ti.”
Kta janë tym ne hunën teme, nji zjarm që s’nalet tanë ditën e gat.

6 Kqyre, kjo osht e shkrume para meje.
S’kom me nejt i qet,
po kom me jau kthy,
kom me jau kthy deri ne fund

7 për fajet e tyne e të t’parve te tyne, thotë Zoti.
Se përmi bjeshkë kanë qit tym kurbani
e ne kodra më kan marrë neper gojë.
Perqata shpërblimin e parë ka me e marrë secili qysh i ka taku.

8 Zoti thotë:
Qysh s’e hupin troshkën kur ka lëng t’ri mrena
e dikush thotë: “Mos e prish, se ka t’mirë n’të!”,
ashtu unë, për hatër të shërbtorëve të mi, s’kom me i zhduk krejt.

9 Prej Jakovit kom me nxjerrë nje farë,
prej Judës trashëgimtarët e bjeshkëve të mia.
T’zgjedhunit e mi kanë me i marrë tokat
e shërbtorët e mi kanë me banu aty.

10 Per popullin tem qe me lyp
Sharoni ka me u ba livadh për dele,
lugina e Akorit vend pushimi për bagëti.

11 Po ju që e latë Zotin,
që e harrut malin tem te shenjt,
që i shtroni sofër zotit te fatit
e i mbushni kupa me ver për zotin e shortit,

12 unë ju kom caktu për shpate,
krejt kini me u ul për me u pre,
se thirra e ju s’u përgjegjtë,
fola e ju s’keni desht me ni.
Keni ba çka s’ishte e mirë para meje
e zgedh bash qat sen që s’e du hiq.

13 Prerqata, thotë Zotnia Sovran Zoti:
Shërbtorët e mi kanë me hangër, ju keni keni me pas uri.
Shërbtorët e mi kanë me pi, ju keni me kan etë.
Ata kanë me u gëzu,e ju keni me mbetë ne turp ose marre.

14 Shërbtorët e mi kanë me bertitë prej gëzimit ne ezemer,
ju keni me bërtitë prej dhimbjes n’zemer
e keni me kajt për shpirtin e thyem.

15 Emnin tuj ka me e lanë populli jem për mallkim,
e Zotnia Zoti ka me ju hjekë juve,
po shërbtorët e vet ka me i thirrë me nji emën tjetër.

16 Kështu, kush lyp bekim ne tokë, ka me u beku prej Zotit te vërtetës,
e kush betohet n’tokë, ka me u betu me Zotin e vërtetë.
Se të kalumat kanë me u harru,
s’kanë me dalë mo para syve të mi.

17 Se kqyre, po baj qiell t’ri e tokë t’re.
Për t’kaluemen s’ka me pasë ma kujtesë,
as nuk ka me ju ardhë ndër mend.

18 Gëzohuni e gzohuni përherë për qato që po i baj!
Se Jerusalemin po e baj gëzim
e popullin e tij hare.

19 Unë kom me u gëzu për Jerusalemin e kom me u gëzu për popullin tem.
N’at ven s’ka me u ndi ma as vaj as ulërimë.

20 S’ka me pas fëmi që vdes n’pak ditë,
as plak që s’e mbush moshën.
Ai që vdes në 100 vjet ka me u qujt djal i ri,
e ai që ban mëkat edhe me i mbush 100 vjet ka me u mallku.

21 Kanë me ndërtu shpija e kanë me banu n’to,
kanë me mbjellë vneshta e kanë me hangër frytin e tyne.

22 S’kanë me ndërtu për tjerët me banu,
as me mbjellë për tjerët me hangër.
Se populli jem ka me e pasë jetën e gjatë si pema,
e t’zgjedhunit e mi kanë me u gëzu n’punën e dorës së vet.

23 S’kanë me u lodh kot,
as me lind fëmi për me pa zi,
se janë fara e bekume e Zotit
bashkë me pasardhësit e vet.

24 Para se me thirrë, unë jau përgjigjna.
Sa t’nisin me folë, unë veç po i ndi.

25 Ujku e qingji kanë me kullosë bashkë,
luani ka me hangër kashtë si demi,
e gjarpni ka me hanger dhé.
N’krejt malin tem t’shenjt s’ka me pasë as dëm as të keqe, thotë Zoti.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Jes 55:6, 7
| v1 = Rö 10:20, 21
| v2 = 5Mo 31:27; Ne 9:29; Sach 7:11
| v2 = Jes 59:7, 8; Jer 35:15
| v2 = Jer 5:23
| v3 = 2Kö 17:16, 17; Jer 32:29
| v3 = Jes 1:29; 66:17
| v4 = 4Mo 19:16
| v4 = 3Mo 11:7, 8; Jes 66:17
| v4 = 5Mo 14:3
| v6 = Ps 50:3, 21; Jer 16:18; Hes 11:21
| v7 = 2Mo 20:4, 5; 3Mo 26:39
| v7 = 1Kö 22:41, 43; 2Kö 12:3
| v8 = Jer 30:11; Am 9:8
| v9 = Jes 60:21; Hes 37:21; Ob 17
| v9 = Jes 61:7; Ze 3:20
| v10 = Jes 33:9
| v10 = Jos 7:24; Hos 2:15
| v11 = Jes 1:4
| v11 = 2Ch 28:24; 34:25
| v12 = 3Mo 26:25; Hes 6:13
| v12 = Hes 9:6
| v12 = 2Ch 36:15, 16
| v12 = Jes 66:3
| v13 = Ps 37:19, 25; Am 8:11
| v13 = Jes 49:10
| v13 = Jes 66:14
| v13 = Jes 66:5
| v15 = Jes 62:2; Jer 33:16
| v16 = 5Mo 6:13
| v16 = Jes 12:1; Jer 31:12; Ze 3:14, 15
| v17 = Esr 5:2; Jes 51:16; 66:22; 2Pe 3:13
| v17 = Off 21:1, 4
| v18 = Jes 51:11
| v19 = Jes 62:4; Jer 32:41
| v19 = Jes 25:8; Jer 31:12
| v21 = Jer 31:4
| v21 = Jes 62:8; Am 9:14
| v22 = Ps 92:12-14
| v23 = 3Mo 26:3-5; 5Mo 28:4
| v23 = Jes 61:9
| v23 = Jes 66:22
| v25 = Jes 35:9; Hos 2:18
| v25 = Jes 2:3, 4; 11:6-9; Mi 4:2
}}

Hauptseite

2025-11-23T17:03:32Z

Gane: /* Dhiata e re */

Letra i dytë te Timoteut 3

2025-11-23T16:58:10Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Po qat sen duhet me ditë: n’ditët e fundit kanë me kon kohë shumë t’vështira, zor me u përballu.

2 Se njerzt kanë me e dasht veç veten edhe paret. Kanë me u bo krenarë e mendjemdhaj. Kanë me sha Zotin edhe njerzit. S’kanë me ni ma per prindrit, s’kanë me dit me falenderu, as me kon ma besnik.

3 Kanë me kon pa dashni, s’kan me pranu marrëveshje, shpifin, s’e mbajn veten, jon të vrazhdë te eger, edhe s’e dojn t’mirën.

4 Kanë me tradhtu, jon kokëfortë, t’frymë prej mendjemadhësis, e e dojn ma shumë qefin se Zotin.

5 Përjashta doken si po e respektojn Zotin, po fuqia e vertet e fesë nuk shihet ne jeten e tyne. Prej ktyne njerzve largohu.

6 Prej ktyne dalin disa burra që me dredhi hyn naper shpi edhe i bajn për veti do gra te dobta, qe jan ngarkume me gjyna, që i shtyn ne qdo lloj deshire.

7 Ato gjith kohën po mundohen me mësu, po kurr s’po mrrijn me e kuptu saktë te vërtetën.

8 Si qysh Janesi edhe Jambreju i dolën kundër Moisiut, ashtu edhe kta po i dalin kundër t’vërtetës. Kta njerz jon t’prishun n’menje, edhe n’besim s’jon sprovu si duhet.

9 Po larg s’kanë me shkue, se marrëzia e tyne ka me dalë n’sy t’krejtve, si qysh u pa marrezia e atyne dyve.

10 Po ti e ke përcjell sakt mësimin tem, jetën teme, qellimin tem, besimin, durimin, dashninë edhe qendrueshmninë teme.

11 E din përndjekjet edhe vuajtjet që i kom pasë n’Antioki, n’Ikon, n’Listrë. Kto përndjekje i kom duru, edhe Zoti m’ka nxjerr prej krejt atyne.

12 N’fakt, krejt ata që dojn me jetu n’dorëzim ndaj Zotit, t’lidhun me Krishtin Jezus, kanë me u përndjekë.

13 Po njerzt e këqij edhe mashtrusat kanë me u bo edhe ma keq. Kanë me mashtru tjerët, po edhe vet kanë me u mashtru.

14 Po ti rri fort te ato gjana që i ke mësu edhe je bind për to. E din prej kujt i ke mësu.

15 Edhe prej fëminis i njeh Shkrimet e Shenjta. Ato mundën me t’dhan mençuri sa duhet, që me u shpëtu përmes besimit n’Krishtin Jezus.

16 Krejt Shkrimi i Shenjtë osht i frymëzum prej Zotit. Osht i dobishëm me mësu, me qortu, me ndreqë, edhe me edukue n’drejtësi.

17 Qështu njeriu i Zotit bohet i përgaditun krejt, edhe i gatshem për qdo punë t’mirë.

Zanafilla 1

2025-11-23T16:51:31Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Në fillim Zoti e ka kriju qiellin ose havan edhe tokën.

2 Toka u kan e pa formume edhe e zbrazët ose e thate, terr ka pasë përmi ujin e thellë, edhe fuqia e Zotit po levizke përmbi ujna.

3 Zoti tha: "Le të bohet dritë." Edhe u bo dritë.

4 Zoti e pa që drita ish e mirë, edhe e ndau dritën prej territ.

5 Zoti dritën e qujti Ditë, terrin e qujti Natë. U bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e parë.

6 Pastaj Zoti tha: "Le të ketë nji shtresë mes ujnave, që me u nda ujnat prej ujnave."

7 Edhe Zoti e boni qat shtresë, edhe i ndau ujnat poshtë saj prej ujnave përmi saj. Dhe qashtu u bo .

8 Zoti qat shtresën e qujti Qiell ose Hava. U bo mramje dhe masanej u bo sabah: dita e dytë.

9 Pastaj Zoti tha: "Uji poshtë qiellit le te mblidhen ne nji ven, e le të dalë toka e thatë." Dhe qashtu u bo.

10 Token e thatë Zoti e qujti Tokë, kurse ujin e mbledhun i qujti Deti. Edhe Zoti e pa që kjo kan mirë.

11 Masanej Zoti tha: "Le të mbijnë në tokë bar, bimë që japin fara, edhe druj që bajn fruta me farë mrena, secili simas llojit te vet." Edhe qeshtu u bo.

12 Toka e dha barin, bimë që japin fara simas llojit te vet, edhe druj që bajn fruta me farë mrena simas llojit te vet. Edhe Zoti e pa që kjo u kan mirë.

13 U bo mramje masanej edhe u bo sabah: dita e tretë.

14 Pastaj Zoti tha: "Në shtresën e qiellit le të dalin drita që me e nda ditën prej natës, per me kallxu kohët, ditët edhe vitet."

15 "Ato le të shëndrisin ose vizellojne në qiell përmi tokë." Dhe qeshtu u bo.

16 Zoti i boni dy dritat e mëdhaja: dritën ma të madhe për me sundu ditën, edhe dritën ma të vogël për me sundu natën.Ai i boni edhe yjet.

17 Zoti i vnoi në shtresën e qiellit që me shndritë ose vizellu përmi tokë,

18 me sundu ditën edhe natën, edhe me e nda dritën prej territ. Edhe Zoti e pa që kjo u kan mirë.

19 Kshtu u bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e katërt.

20 Pastaj Zoti tha: "Në ujna le të ketë boll gjallesa, edhe shpezët le të fluturojn përmi tokë, në shtresën e qiellit ose havas."

21 Keshtu Zoti i krijoi përbindshat ose krijesat e mëdhej të detit, edhe krejt gjallesat që lëvizin naper uj, që ka plot prej tyne, secila simas llojit te vet, edhe çdo shpez që fluturon simas llojit te vet. Edhe Zoti e pa që kjo u kan mirë.

22 Pastaj Zoti i bekoi e ju tha: "Bani fëmij, shumohuni edhe mbushni ujnat e detit. Edhe krijesat qe fluturojn shpezët le të shumohen në tokë."

23 Kshtu u bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e pestë.

24 Pastaj Zoti tha: "Toka le të nxjerrë gjallesa simas llojit te vet: kafshët e buta te shpijës, gjallesat që livritin naper toke edhe shtazët e egra të tokës, secila simas llojit te vet." Dhe qeshtu u bo.

25 Zoti i boni shtazët e egra të tokës simas llojit te vet, kafshët e shpijës simas llojit te vet, edhe krejt gjallesat që livritin nëper tokë simas llojit te vet. Edhe Zoti e pa që kjo u kan mirë.

26 Pastaj Zoti tha: "Na po e bojm njerin si pamjen tonë, të ngjashëm me na. Le të sundoj mbi peshqt e detit, mbi shpezët e qiellit, mbi kafshët, mbi krejt tokën edhe mbi krejt gjallesat që zvarriten në tokë."

27 Edhe Zoti e krijoi njerin simas pamjen se vet.Ai i krijoi ose i bani ata ngjajshem Zotit.Ai i krijoi ata mashkull edhe femën.

28 Pasanej Zoti i bekoi e ju tha: "Bani thfëmij, shumohuni, mbushne tokën edhe merrne nën kontroll e kujdesuni per token. Sunoni mbi peshqt e detit, mbi shpezët e qiellit ose havas dhe mbi krejt gjallesat që livritin në tokë."

29 Pasanej Zoti tha: "Qe, ju kom dhon krejt bimët në tokë që japin farë, edhe krejt drujt që bajn fruta ose pem me farë mrena. Kto kanë me ju shërby për me i hangër."

30 E për shtazët e tokës, për shpezët e qiellit edhe për krejt gjallesat që livritin nëper tokë e që kanë frym jete, ju kom dhon krejt bimët e gjelbra për mi hanger." Dhe qeshtu u bo.

31 Masanej Zoti e pa krejt çka kish bo ose kriju u kan teper ose shumë mirë. U bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e gjashtë.

Zanafilla 1

2025-11-23T16:47:20Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Në fillim Zoti e ka kriju qiellin ose havan edhe tokën.

2 Toka u kan e pa formume edhe e zbrazët ose e thate, terr ka pasë përmi ujin e thellë, edhe fuqia e Zotit po levizke përmbi ujna.

3 Zoti tha: "Le të bohet dritë." Edhe u bo dritë.

4 Zoti e pa që drita ish e mirë, edhe e ndau dritën prej territ.

5 Zoti dritën e qujti Ditë, terrin e qujti Natë. U bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e parë.

6 Pastaj Zoti tha: "Le të ketë nji shtresë mes ujnave, që me u nda ujnat prej ujnave."

7 Edhe Zoti e boni qat shtresë, edhe i ndau ujnat poshtë saj prej ujnave përmi saj. Dhe qashtu u bo .

8 Zoti qat shtresën e qujti Qiell ose Hava. U bo mramje dhe masanej u bo sabah: dita e dytë.

9 Pastaj Zoti tha: "Uji poshtë qiellit le te mblidhen ne nji ven, e le të dalë toka e thatë." Dhe qashtu u bo.

10 Token e thatë Zoti e qujti Tokë, kurse ujin e mbledhun i qujti Deti. Edhe Zoti e pa që kjo kan mirë.

11 Masanej Zoti tha: "Le të mbijnë në tokë bar, bimë që japin fara, edhe druj që bajn fruta me farë mrena, secili simas llojit te vet." Edhe qeshtu u bo.

12 Toka e dha barin, bimë që japin fara simas llojit te vet, edhe druj që bajn fruta me farë mrena simas llojit te vet. Edhe Zoti e pa që kjo u kan mirë.

13 U bo mramje masanej edhe u bo sabah: dita e tretë.

14 Pastaj Zoti tha: "Në shtresën e qiellit le të dalin drita që me e nda ditën prej natës, per me kallxu kohët, ditët edhe vitet."

15 "Ato le të shëndrisin ose vizellojne në qiell përmi tokë." Dhe qeshtu u bo.

16 Zoti i boni dy dritat e mëdhaja: dritën ma të madhe për me sundu ditën, edhe dritën ma të vogël për me sundu natën.Ai i boni edhe yjet.

17 Zoti i vnoi në shtresën e qiellit që me shndritë ose vizellu përmi tokë,

18 me sundu ditën edhe natën, edhe me e nda dritën prej territ. Edhe Zoti e pa që kjo u kan mirë.

19 Kshtu u bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e katërt.

20 Pastaj Zoti tha: "Në ujna le të ketë boll gjallesa, edhe shpezët le të fluturojn përmi tokë, në shtresën e qiellit ose havas."

21 Keshtu Zoti i krijoi përbindshat ose krijesat e mëdhej të detit, edhe krejt gjallesat që lëvizin naper uj, që ka plot prej tyne, secila simas llojit te vet, edhe çdo shpez që fluturon simas llojit te vet. Edhe Zoti e pa që kjo u kan mirë.

22 Pastaj Zoti i bekoi e ju tha: "Bani fëmij, shumohuni edhe mbushni ujnat e detit. Edhe krijesat qe fluturojn shpezët le të shumohen në tokë."

23 Kshtu u bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e pestë.

24 Pastaj Zoti tha: "Toka le të nxjerrë gjallesa simas llojit te vet: kafshët e buta te shpijës, gjallesat që livritin naper toke edhe shtazët e egra të tokës, secila simas llojit te vet." Dhe qeshtu u bo.

25 Zoti i boni shtazët e egra të tokës simas llojit te vet, kafshët e shpijës simas llojit te vet, edhe krejt gjallesat që livritin nëper tokë simas llojit te vet. Edhe Zoti e pa që kjo u kan mirë.

26 Pastaj Zoti tha: "Na po e bojm njerin si pamjen tonë, të ngjashëm me na. Le të sundoj mbi peshqt e detit, mbi shpezët e qiellit, mbi kafshët, mbi krejt tokën edhe mbi krejt gjallesat që zvarriten në tokë."

27 Edhe Zoti e krijoi njerin simas pamjen se vet.Ai i krijoi ose i bani ata ngjajshem Zotit.Ai i krijoi ata mashkull edhe femën.

28 Pasanej Zoti i bekoi e ju tha: "Bani thfëmij, shumohuni, mbushne tokën edhe merrne nën kontroll e kujdesuni per token. Sunoni mbi peshqt e detit, mbi shpezët e qiellit ose havas dhe mbi krejt gjallesat që livritin në tokë."

29 Pasanej Zoti tha: "Qe, ju kom dhon krejt bimët në tokë që japin farë, edhe krejt drujt që bajn fruta ose pem me farë mrena. Kto kanë me ju shërby për me i hangër."

30 E për shtazët e tokës, për shpezët e qiellit edhe për krejt gjallesat që livritin nëper tokë e që kanë frym jete, ju kom dhon krejt bimët e gjelbra për mi hanger." Dhe qeshtu u bo.

31 Masanej Zoti e pa krejt çka kish bo dhe u kan teper ose shumë mirë. U bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e gjashtë.

Zanafilla 1

2025-11-23T16:27:08Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Në fillim Zoti e ka kriju qiellin ose havan edhe tokën.

2 Toka u kan e pa formume edhe e zbrazët ose e thate, terr ka pasë përmi ujin e thellë, edhe fuqia e Zotit po levizke përmbi ujna.

3 Zoti tha: "Le të bohet dritë." Edhe u bo dritë.

4 Zoti e pa që drita ish e mirë, edhe e ndau dritën prej territ.

5 Zoti dritën e qujti Ditë, terrin e qujti Natë. U bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e parë.

6 Pastaj Zoti tha: "Le të ketë nji shtresë mes ujnave, që me u nda ujnat prej ujnave."

7 Edhe Zoti e boni qat shtresë, edhe i ndau ujnat poshtë saj prej ujnave përmi saj. Dhe qashtu u bo .

8 Zoti qat shtresën e qujti Qiell ose Hava. U bo mramje dhe masanej u bo sabah: dita e dytë.

9 Pastaj Zoti tha: "Uji poshtë qiellit le te mblidhen ne nji ven, e le të dalë toka e thatë." Dhe qashtu u bo.

10 Token e thatë Zoti e qujti Tokë, kurse ujin e mbledhun i qujti Deti. Edhe Zoti e pa që kjo kan mirë.

11 Masanej Zoti tha: "Le të mbijnë në tokë bar, bimë që japin fara, edhe druj që bajn fruta me farë mrena, secili simas llojit te vet." Edhe qeshtu u bo.

12 Toka e dha barin, bimë që japin fara simas llojit te vet, edhe druj që bajn fruta me farë mrena simas llojit te vet. Edhe Zoti e pa që kjo u kan mirë.

13 U bo mramje masanej edhe u bo sabah: dita e tretë.

14 Pastaj Zoti tha: "Në shtresën e qiellit le të dalin drita që me e nda ditën prej natës, per me kallxu kohët, ditët edhe vitet."

15 "Ato le të shëndrisin ose vizellojne në qiell përmi tokë." Dhe qeshtu u bo.

16 Zoti i boni dy dritat e mëdhaja: dritën ma të madhe për me sundu ditën, edhe dritën ma të vogël për me sundu natën.Ai i boni edhe yjet.

17 Zoti i vnoi në shtresën e qiellit që me shndritë ose vizellu përmi tokë,

18 me sundu ditën edhe natën, edhe me e nda dritën prej territ. Edhe Zoti e pa që kjo u kan mirë.

19 Kshtu u bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e katërt.

20 Pastaj Zoti tha: "Në ujna le të ketë boll gjallesa, edhe shpezët le të fluturojn përmi tokë, në shtresën e qiellit ose havas."

21 Keshtu Zoti i krijoi përbindshat ose krijesat e mëdhej të detit, edhe krejt gjallesat që lëvizin naper uj, që ka plot prej tyne, secila simas llojit te vet, edhe çdo shpez që fluturon simas llojit te vet. Edhe Zoti e pa që kjo u kan mirë.

22 Pastaj Zoti i bekoi e ju tha: "Bani fëmij, shumohuni edhe mbushni ujnat e detit. Edhe krijesat qe fluturojn shpezët le të shumohen në tokë."

23 Kshtu u bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e pestë.

24 Pastaj Zoti tha: "Toka le të nxjerrë gjallesa simas llojit te vet: kafshët e buta te shpijës, gjallesat që livritin naper toke edhe shtazët e egra të tokës, secila simas llojit te vet." Dhe qeshtu u bo.

25 Zoti i boni shtazët e egra të tokës simas llojit te vet, kafshët e shpijës simas llojit te vet, edhe krejt gjallesat që livritin nëper tokë simas llojit te vet. Edhe Zoti e pa që kjo u kan mirë.

26 Pastaj Zoti tha: "Na po e bojm njerin si pamjen tonë, të ngjashëm me na. Le të sundoj mbi peshqt e detit, mbi shpezët e qiellit, mbi kafshët, mbi krejt tokën edhe mbi krejt gjallesat që zvarriten në tokë."

27 Edhe Zoti e krijoi njerin si pamjen e vet. E krijoi si pamjen e Zotit. I krijoi mashkull edhe femën.

28 Pastaj Zoti i bekoi e ju tha: "Bani fëmij, shumohuni, mbushne tokën edhe merrne nën kontroll e kujdesuni per token. Sunoni mbi peshqt e detit, mbi shpezët e qiellit ose havas dhe mbi krejt gjallesat që lëvizin në tokë."

29 Pastaj Zoti tha: "Qe, ju kom dhon krejt bimët në tokë që japin farë, edhe krejt drujt që bajn fruta me farë mrena. Kto kanë me ju shërby për me hangër."

30 E për shtazët e tokës, për shpezët e qiellit edhe për krejt gjallesat që livritin nëper tokë e që kanë frym jete, ju kom dhon krejt bimët e gjelbra për mi hanger." Dhe qeshtu u bo.

31 Masanej Zoti e pa krejt çka kish bo dhe u kan teper ose shumë mirë. U bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e gjashtë.

Zanafilla 1

2025-11-23T16:05:22Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Në fillim Zoti e ka kriju qiellin edhe tokën.

2 Toka u kan e pa formume edhe e zbrazët ose thate, terr ka pasë përmi ujin e thellë, edhe fuqia e Zotit po levizke përmbi ujna.

3 Zoti tha: "Le të bohet dritë." Edhe u bo dritë.

4 Zoti e pa që drita ish e mirë, edhe e ndau dritën prej territ.

5 Zoti dritën e qujti Ditë, terrin e qujti Natë. U bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e parë.

6 Pastaj Zoti tha: "Le të ketë nji shtresë mes ujnave, që me u nda ujnat prej ujnave."

7 Edhe Zoti e boni qat shtresë, edhe i ndau ujnat poshtë saj prej ujnave përmi saj. Dhe qashtu u bo .

8 Zoti qat shtresën e qujti Qiell ose Hava. U bo mramje dhe masanej u bo sabah: dita e dytë.

9 Pastaj Zoti tha: "Uji poshtë qiellit le te mblidhen ne nji ven, e le të dalë toka e thatë." Dhe qashtu u bo.

10 Token e thatë Zoti e qujti Tokë, kurse ujin e mbledhun i qujti Deti. Edhe Zoti e pa që kjo kan e mirë.

11 Masanej Zoti tha: "Le të mbijnë në tokë bar, bimë që japin fara, edhe druj që bajn fruta me farë mrena, secili simas llojit te vet." Edhe qeshtu u bo.

12 Toka e dha barin, bimë që japin fara simas llojit te vet, edhe druj që bajn fruta me farë mrena simas llojit te vet. Edhe Zoti e pa që kjo u kan e mirë.

13 U bo mramje masanej edhe u bo sabah: dita e tretë.

14 Pastaj Zoti tha: "Në shtresën e qiellit le të dalin drita që me e nda ditën prej natës, per me kallxu kohët, ditët edhe vitet."

15 "Ato le të shëndrisin ose vizellojne në qiell përmi tokë." Dhe qeshtu u bo.

16 Zoti i boni dy dritat e mëdhaja: dritën ma të madhe për me sundu ditën, edhe dritën ma të vogël për me sundu natën. I boni edhe yjet.

17 Zoti i vnoi në shtresën e qiellit që me shndritë ose vizellu përmi tokë,

18 me sundu ditën edhe natën, edhe me e nda dritën prej territ. Edhe Zoti e pa që kjo u kan e mirë.

19 Kshtu u bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e katërt.

20 Pastaj Zoti tha: "Në ujna le të ketë boll gjallesa, edhe shpezët le të fluturojn përmi tokë, në shtresën e qiellit."

21 Keshtu Zoti i krijoi përbindshat ose krijesat e mëdhej të detit, edhe krejt gjallesat që lëvizin naper uj, që ka plot prej tyne, secila simas lloji i vet, edhe çdo shpez që fluturon simas llojit te vet. Edhe Zoti e pa që kjo u kan e mirë.

22 Pastaj Zoti i bekoi e ju tha: "Bani fëmij, shumohuni edhe mbushni ujnat e detit. Edhe shpezët le të shumohen në tokë."

23 U bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e pestë.

24 Pastaj Zoti tha: "Toka le të nxjerrë gjallesa si lloji i vet: kafshët e shpijës, gjallesat që zvarriten edhe shtazët e egra të tokës, secila si lloji i vet." Edhe qeshtu u bo.

25 Zoti i boni shtazët e egra të tokës si lloji i vet, kafshët e shpijës si lloji i vet, edhe krejt gjallesat që zvarriten në tokë si lloji i vet. Edhe Zoti e pa që ish mirë.

26 Pastaj Zoti tha: "Na po e bojm njerin si pamjen tonë, të ngjashëm me na. Le të sundoj mbi peshqt e detit, mbi shpezët e qiellit, mbi kafshët, mbi krejt tokën edhe mbi krejt gjallesat që zvarriten në tokë."

27 Edhe Zoti e krijoi njerin si pamjen e vet. E krijoi si pamjen e Zotit. I krijoi mashkull edhe femën.

28 Pastaj Zoti i bekoi e ju tha: "Bani fëmij, shumohuni, mbushne tokën edhe merrne nën kontroll. Sundoni mbi peshqt e detit, mbi shpezët e qiellit edhe mbi krejt gjallesat që lëvizin në tokë."

29 Pastaj Zoti tha: "Qe, ju kom dhon krejt bimët në tokë që japin farë, edhe krejt drujt që bajn fruta me farë mrena. Kto kanë me ju shërby për me hangër."

30 E për shtazët e tokës, për shpezët e qiellit edhe për krejt gjallesat që lëvizin në tokë e që kanë frym jete, ju kom dhon krejt bimët e gjelbra për me hangër." Edhe qeshtu u bo.

31 Masanej Zoti e pa krejt çka kish bo, edhe ish shumë mirë. U bo mramje edhe u bo sabah: dita e gjashtë.

Isaia 65

2025-11-23T15:47:13Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
1 I kam lan mem lyp ata që kurr s’kanë vet për mu.
I kam lan mem gjetë ata që kurr nuk me kanë lypë.
Nje komb qe nuk i lutet emnit tem i thash: “Qe ku jam, qe ku jam!” nji popull që s’e thirri kurr emnin tem.

2 Tanë ditën i kom zgat durt drejt nji populli kryjefortë,
te ata që shkojnë n’rrugë që nuk asht e mirë,
i ndjekin veç mendt e veta.

3 Nji popull që pa u marru me perkesh mua,
që ban kurbane neper kopshte edhe qet tym kurbani përmi tulla.

4 Rrin mėrenda vorreve
dhe e kalojnë natën neper vend te msheftë,
hajn mishin e derrit
dhe e mbajnë supën e papaster*jo te paqte neper enë.

5 Ata thojnë: “Rri aty ku je, mos m’u afro ose avyt,
se une jam ma i shenjt se ti.”
Kta janë tym ne hunën teme, nji zjarm që s’nalet tanë ditën e gat.

6 Kqyre, kjo osht e shkrume para meje.
S’kom me nejt i qet,
po kom me jau kthy,
kom me jau kthy deri ne fund

7 për fajet e tyne e të t’parve te tyne, thotë Zoti.
Se përmi bjeshkë kanë qit tym kurbani
e ne kodra më kan marrë neper gojë.
Perqata shpërblimin e parë ka me e marrë secili qysh i ka taku.

8 Zoti thotë:
Qysh s’e hupin troshkën kur ka lëng t’ri mrena
e dikush thotë: “Mos e prish, se ka t’mirë n’të!”,
ashtu unë, për hatër të shërbtorëve të mi, s’kom me i zhduk krejt.

9 Prej Jakovit kom me nxjerrë farë,
prej Judës trashëgimtarët e bjeshkëve të mia.
T’zgjedhunit e mi kanë me i marrë tokat
e shërbtorët e mi kanë me banu aty.

10 Per popullin tem qe me lyp
Sharoni ka me u ba livadh për dele,
lugina e Akorit vend pushimi për bagëti.

11 Po ju që e latë Zotin,
që e harrut malin tem t’shenjt,
që i shtroni sofër zotit t’fatit
e i mbushni kupa me ver për zotin e shortit,

12 unë ju kom caktu për shpate,
krejt kini me u ul për me u pre,
se thirra e ju s’u përgjegjtë,
fola e ju s’keni desht me ni.
Keni ba çka s’ishte e mirë para meje
e zgedh bash qat sen që s’e du hiq.

13 Prerqata, thotë Zotnia Sovran Zoti:
Shërbtorët e mi kanë me hangër, ju keni keni me pas uri.
Shërbtorët e mi kanë me pi, ju keni me kan etë.
Ata kanë me u gëzu,e ju keni me mbetë n’turp ose marre.

14 Shërbtorët e mi kanë me brohoritë prej gëzimit n’zemer,
ju keni me bërtitë prej dhimbjes n’zemer
e keni me kja për shpirtin e thyer.

15 Emnin tuj ka me e lanë populli jem për mallkim,
e Zotnia Zoti ka me ju hjekë juve,
po shërbtorët e vet ka me i thirrë me nji emën tjetër.

16 Kështu, kush lyp bekim n’tokë, ka me u beku prej Zotit t’vërtetës,
e kush betohet n’tokë, ka me u betu me Zotin e vërtetë.
Se të kalumat kanë me u harru,
s’kanë me dalë mo para syve të mi.

17 Se kqyre, po baj qiell t’ri e tokë t’re.
Për t’kaluemen s’ka me pasë ma kujtesë,
as nuk ka me ju ardhë ndër mend.

18 Gëzohuni e gzohuni përherë për qato që po i baj!
Se Jerusalemin po e baj gëzim
e popullin e tij hare.

19 Unë kom me u gëzu për Jerusalemin e kom me u gëzu për popullin tem.
N’at ven s’ka me u ndi ma as vaj as ulërimë.

20 S’ka me pas fëmi që vdes n’pak ditë,
as plak që s’e mbush moshën.
Ai që vdes në 100 vjet ka me u qujt djal i ri,
e ai që ban mëkat edhe me i mbush 100 vjet ka me u mallku.

21 Kanë me ndërtu shpija e kanë me banu n’to,
kanë me mbjellë vneshta e kanë me hangër frytin e tyne.

22 S’kanë me ndërtu për tjerët me banu,
as me mbjellë për tjerët me hangër.
Se populli jem ka me e pasë jetën e gjatë si pema,
e t’zgjedhunit e mi kanë me u gëzu n’punën e dorës së vet.

23 S’kanë me u lodh kot,
as me lind fëmi për me pa zi,
se janë fara e bekume e Zotit
bashkë me pasardhësit e vet.

24 Para se me thirrë, unë jau përgjigjna.
Sa t’nisin me folë, unë veç po i ndi.

25 Ujku e qingji kanë me kullosë bashkë,
luani ka me hangër kashtë si demi,
e gjarpni ka me hanger dhé.
N’krejt malin tem t’shenjt s’ka me pasë as dëm as të keqe, thotë Zoti.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Jes 55:6, 7
| v1 = Rö 10:20, 21
| v2 = 5Mo 31:27; Ne 9:29; Sach 7:11
| v2 = Jes 59:7, 8; Jer 35:15
| v2 = Jer 5:23
| v3 = 2Kö 17:16, 17; Jer 32:29
| v3 = Jes 1:29; 66:17
| v4 = 4Mo 19:16
| v4 = 3Mo 11:7, 8; Jes 66:17
| v4 = 5Mo 14:3
| v6 = Ps 50:3, 21; Jer 16:18; Hes 11:21
| v7 = 2Mo 20:4, 5; 3Mo 26:39
| v7 = 1Kö 22:41, 43; 2Kö 12:3
| v8 = Jer 30:11; Am 9:8
| v9 = Jes 60:21; Hes 37:21; Ob 17
| v9 = Jes 61:7; Ze 3:20
| v10 = Jes 33:9
| v10 = Jos 7:24; Hos 2:15
| v11 = Jes 1:4
| v11 = 2Ch 28:24; 34:25
| v12 = 3Mo 26:25; Hes 6:13
| v12 = Hes 9:6
| v12 = 2Ch 36:15, 16
| v12 = Jes 66:3
| v13 = Ps 37:19, 25; Am 8:11
| v13 = Jes 49:10
| v13 = Jes 66:14
| v13 = Jes 66:5
| v15 = Jes 62:2; Jer 33:16
| v16 = 5Mo 6:13
| v16 = Jes 12:1; Jer 31:12; Ze 3:14, 15
| v17 = Esr 5:2; Jes 51:16; 66:22; 2Pe 3:13
| v17 = Off 21:1, 4
| v18 = Jes 51:11
| v19 = Jes 62:4; Jer 32:41
| v19 = Jes 25:8; Jer 31:12
| v21 = Jer 31:4
| v21 = Jes 62:8; Am 9:14
| v22 = Ps 92:12-14
| v23 = 3Mo 26:3-5; 5Mo 28:4
| v23 = Jes 61:9
| v23 = Jes 66:22
| v25 = Jes 35:9; Hos 2:18
| v25 = Jes 2:3, 4; 11:6-9; Mi 4:2
}}

Isaia 65

2025-11-23T15:41:58Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
1 I kam lan mem lyp ata që kurr s’kanë vet për mu.
I kam lan mem gjetë ata që kurr nuk me kanë lypë.
Nje komb qe nuk i lutet emnit tem i thash: “Qe ku jam, qe ku jam!” nji popull që s’e thirri kurr emnin tem.

2 Tanë ditën i kom zgat durt drejt nji populli kryjefortë,
te ata që shkojnë n’rrugë që nuk asht e mirë,
i ndjekin veç mendt e veta.

3 Nji popull që pa u marru me perkesh,
që ban kurbane neper kopshte edhe qet tym kurbani përmi tulla.

4 Rrin mėrenda vorreve
dhe e kalojnë natën neper vend te msheftë,
hajn mishin e derrit
dhe e mbajnë supën e papaster*jo te paqte neper enë.

5 Ata thojnë: “Rri aty ku je, mos m’u afro ose avyt,
se une jam ma i shenjt se ti.”
Kta janë tym ne hunën teme, nji zjarm që s’nalet tanë ditën e gat.

6 Kqyre, kjo osht e shkrume para meje.
S’kom me nejt i qet,
po kom me jau kthy,
kom me jau kthy deri ne fund

7 për fajet e tyne e të t’parve te tyne, thotë Zoti.
Se përmi bjeshkë kanë qit tym kurbani
e ne kodra më kan marrë neper gojë.
Perqata shpërblimin e parë ka me e marrë secili qysh i ka taku.

8 Zoti thotë:
Qysh s’e hupin troshkën kur ka lëng t’ri mrena
e dikush thotë: “Mos e prish, se ka t’mirë n’të!”,
ashtu unë, për hatër të shërbtorëve të mi, s’kom me i zhduk krejt.

9 Prej Jakovit kom me nxjerrë farë,
prej Judës trashëgimtarët e bjeshkëve të mia.
T’zgjedhunit e mi kanë me i marrë tokat
e shërbtorët e mi kanë me banu aty.

10 Per popullin tem qe me lyp
Sharoni ka me u ba livadh për dele,
lugina e Akorit vend pushimi për bagëti.

11 Po ju që e latë Zotin,
që e harrut malin tem t’shenjt,
që i shtroni sofër zotit t’fatit
e i mbushni kupa me ver për zotin e shortit,

12 unë ju kom caktu për shpate,
krejt kini me u ul për me u pre,
se thirra e ju s’u përgjegjtë,
fola e ju s’keni desht me ni.
Keni ba çka s’ishte e mirë para meje
e zgedh bash qat sen që s’e du hiq.

13 Prerqata, thotë Zotnia Sovran Zoti:
Shërbtorët e mi kanë me hangër, ju keni keni me pas uri.
Shërbtorët e mi kanë me pi, ju keni me kan etë.
Ata kanë me u gëzu,e ju keni me mbetë n’turp ose marre.

14 Shërbtorët e mi kanë me brohoritë prej gëzimit n’zemer,
ju keni me bërtitë prej dhimbjes n’zemer
e keni me kja për shpirtin e thyer.

15 Emnin tuj ka me e lanë populli jem për mallkim,
e Zotnia Zoti ka me ju hjekë juve,
po shërbtorët e vet ka me i thirrë me nji emën tjetër.

16 Kështu, kush lyp bekim n’tokë, ka me u beku prej Zotit t’vërtetës,
e kush betohet n’tokë, ka me u betu me Zotin e vërtetë.
Se të kalumat kanë me u harru,
s’kanë me dalë mo para syve të mi.

17 Se kqyre, po baj qiell t’ri e tokë t’re.
Për t’kaluemen s’ka me pasë ma kujtesë,
as nuk ka me ju ardhë ndër mend.

18 Gëzohuni e gzohuni përherë për qato që po i baj!
Se Jerusalemin po e baj gëzim
e popullin e tij hare.

19 Unë kom me u gëzu për Jerusalemin e kom me u gëzu për popullin tem.
N’at ven s’ka me u ndi ma as vaj as ulërimë.

20 S’ka me pas fëmi që vdes n’pak ditë,
as plak që s’e mbush moshën.
Ai që vdes në 100 vjet ka me u qujt djal i ri,
e ai që ban mëkat edhe me i mbush 100 vjet ka me u mallku.

21 Kanë me ndërtu shpija e kanë me banu n’to,
kanë me mbjellë vneshta e kanë me hangër frytin e tyne.

22 S’kanë me ndërtu për tjerët me banu,
as me mbjellë për tjerët me hangër.
Se populli jem ka me e pasë jetën e gjatë si pema,
e t’zgjedhunit e mi kanë me u gëzu n’punën e dorës së vet.

23 S’kanë me u lodh kot,
as me lind fëmi për me pa zi,
se janë fara e bekume e Zotit
bashkë me pasardhësit e vet.

24 Para se me thirrë, unë jau përgjigjna.
Sa t’nisin me folë, unë veç po i ndi.

25 Ujku e qingji kanë me kullosë bashkë,
luani ka me hangër kashtë si demi,
e gjarpni ka me hanger dhé.
N’krejt malin tem t’shenjt s’ka me pasë as dëm as të keqe, thotë Zoti.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Jes 55:6, 7
| v1 = Rö 10:20, 21
| v2 = 5Mo 31:27; Ne 9:29; Sach 7:11
| v2 = Jes 59:7, 8; Jer 35:15
| v2 = Jer 5:23
| v3 = 2Kö 17:16, 17; Jer 32:29
| v3 = Jes 1:29; 66:17
| v4 = 4Mo 19:16
| v4 = 3Mo 11:7, 8; Jes 66:17
| v4 = 5Mo 14:3
| v6 = Ps 50:3, 21; Jer 16:18; Hes 11:21
| v7 = 2Mo 20:4, 5; 3Mo 26:39
| v7 = 1Kö 22:41, 43; 2Kö 12:3
| v8 = Jer 30:11; Am 9:8
| v9 = Jes 60:21; Hes 37:21; Ob 17
| v9 = Jes 61:7; Ze 3:20
| v10 = Jes 33:9
| v10 = Jos 7:24; Hos 2:15
| v11 = Jes 1:4
| v11 = 2Ch 28:24; 34:25
| v12 = 3Mo 26:25; Hes 6:13
| v12 = Hes 9:6
| v12 = 2Ch 36:15, 16
| v12 = Jes 66:3
| v13 = Ps 37:19, 25; Am 8:11
| v13 = Jes 49:10
| v13 = Jes 66:14
| v13 = Jes 66:5
| v15 = Jes 62:2; Jer 33:16
| v16 = 5Mo 6:13
| v16 = Jes 12:1; Jer 31:12; Ze 3:14, 15
| v17 = Esr 5:2; Jes 51:16; 66:22; 2Pe 3:13
| v17 = Off 21:1, 4
| v18 = Jes 51:11
| v19 = Jes 62:4; Jer 32:41
| v19 = Jes 25:8; Jer 31:12
| v21 = Jer 31:4
| v21 = Jes 62:8; Am 9:14
| v22 = Ps 92:12-14
| v23 = 3Mo 26:3-5; 5Mo 28:4
| v23 = Jes 61:9
| v23 = Jes 66:22
| v25 = Jes 35:9; Hos 2:18
| v25 = Jes 2:3, 4; 11:6-9; Mi 4:2
}}

Isaia 65

2025-11-23T15:40:37Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
1 I kam lan mem lyp ata që kurr s’kanë vet për mu.
I kam lan mem gjetë ata që kurr nuk me kanë lypë.
Nje komb qe nuk i lutet emnit tem i thash: “Qe ku jam, qe ku jam!” nji popull që s’e thirri kurr emnin tem.

2 Tanë ditën i kom zgat durt drejt nji populli kryjefortë,
te ata që shkojnë n’rrugë që nuk asht e mirë,
i ndjekin veç mendt e veta.

3 Nji popull që pa marru me perkesh,
që ban kurbane neper kopshte edhe qet tym kurbani përmi tulla.

4 Rrin mėrenda vorreve
dhe e kalojnë natën neper vend te msheftë,
hajn mishin e derrit
dhe e mbajnë supën e papaster*jo te paqte neper enë.

5 Ata thojnë: “Rri aty ku je, mos m’u afro ose avyt,
se une jam ma i shenjt se ti.”
Kta janë tym ne hunën teme, nji zjarm që s’nalet tanë ditën e gat.

6 Kqyre, kjo osht e shkrume para meje.
S’kom me nejt i qet,
po kom me jau kthy,
kom me jau kthy deri ne fund

7 për fajet e tyne e të t’parve te tyne, thotë Zoti.
Se përmi bjeshkë kanë qit tym kurbani
e ne kodra më kan marrë neper gojë.
Perqata shpërblimin e parë ka me e marrë secili qysh i ka taku.

8 Zoti thotë:
Qysh s’e hupin troshkën kur ka lëng t’ri mrena
e dikush thotë: “Mos e prish, se ka t’mirë n’të!”,
ashtu unë, për hatër të shërbtorëve të mi, s’kom me i zhduk krejt.

9 Prej Jakovit kom me nxjerrë farë,
prej Judës trashëgimtarët e bjeshkëve të mia.
T’zgjedhunit e mi kanë me i marrë tokat
e shërbtorët e mi kanë me banu aty.

10 Per popullin tem qe me lyp
Sharoni ka me u ba livadh për dele,
lugina e Akorit vend pushimi për bagëti.

11 Po ju që e latë Zotin,
që e harrut malin tem t’shenjt,
që i shtroni sofër zotit t’fatit
e i mbushni kupa me ver për zotin e shortit,

12 unë ju kom caktu për shpate,
krejt kini me u ul për me u pre,
se thirra e ju s’u përgjegjtë,
fola e ju s’keni desht me ni.
Keni ba çka s’ishte e mirë para meje
e zgedh bash qat sen që s’e du hiq.

13 Prerqata, thotë Zotnia Sovran Zoti:
Shërbtorët e mi kanë me hangër, ju keni keni me pas uri.
Shërbtorët e mi kanë me pi, ju keni me kan etë.
Ata kanë me u gëzu,e ju keni me mbetë n’turp ose marre.

14 Shërbtorët e mi kanë me brohoritë prej gëzimit n’zemer,
ju keni me bërtitë prej dhimbjes n’zemer
e keni me kja për shpirtin e thyer.

15 Emnin tuj ka me e lanë populli jem për mallkim,
e Zotnia Zoti ka me ju hjekë juve,
po shërbtorët e vet ka me i thirrë me nji emën tjetër.

16 Kështu, kush lyp bekim n’tokë, ka me u beku prej Zotit t’vërtetës,
e kush betohet n’tokë, ka me u betu me Zotin e vërtetë.
Se të kalumat kanë me u harru,
s’kanë me dalë mo para syve të mi.

17 Se kqyre, po baj qiell t’ri e tokë t’re.
Për t’kaluemen s’ka me pasë ma kujtesë,
as nuk ka me ju ardhë ndër mend.

18 Gëzohuni e gzohuni përherë për qato që po i baj!
Se Jerusalemin po e baj gëzim
e popullin e tij hare.

19 Unë kom me u gëzu për Jerusalemin e kom me u gëzu për popullin tem.
N’at ven s’ka me u ndi ma as vaj as ulërimë.

20 S’ka me pas fëmi që vdes n’pak ditë,
as plak që s’e mbush moshën.
Ai që vdes në 100 vjet ka me u qujt djal i ri,
e ai që ban mëkat edhe me i mbush 100 vjet ka me u mallku.

21 Kanë me ndërtu shpija e kanë me banu n’to,
kanë me mbjellë vneshta e kanë me hangër frytin e tyne.

22 S’kanë me ndërtu për tjerët me banu,
as me mbjellë për tjerët me hangër.
Se populli jem ka me e pasë jetën e gjatë si pema,
e t’zgjedhunit e mi kanë me u gëzu n’punën e dorës së vet.

23 S’kanë me u lodh kot,
as me lind fëmi për me pa zi,
se janë fara e bekume e Zotit
bashkë me pasardhësit e vet.

24 Para se me thirrë, unë jau përgjigjna.
Sa t’nisin me folë, unë veç po i ndi.

25 Ujku e qingji kanë me kullosë bashkë,
luani ka me hangër kashtë si demi,
e gjarpni ka me hanger dhé.
N’krejt malin tem t’shenjt s’ka me pasë as dëm as të keqe, thotë Zoti.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Jes 55:6, 7
| v1 = Rö 10:20, 21
| v2 = 5Mo 31:27; Ne 9:29; Sach 7:11
| v2 = Jes 59:7, 8; Jer 35:15
| v2 = Jer 5:23
| v3 = 2Kö 17:16, 17; Jer 32:29
| v3 = Jes 1:29; 66:17
| v4 = 4Mo 19:16
| v4 = 3Mo 11:7, 8; Jes 66:17
| v4 = 5Mo 14:3
| v6 = Ps 50:3, 21; Jer 16:18; Hes 11:21
| v7 = 2Mo 20:4, 5; 3Mo 26:39
| v7 = 1Kö 22:41, 43; 2Kö 12:3
| v8 = Jer 30:11; Am 9:8
| v9 = Jes 60:21; Hes 37:21; Ob 17
| v9 = Jes 61:7; Ze 3:20
| v10 = Jes 33:9
| v10 = Jos 7:24; Hos 2:15
| v11 = Jes 1:4
| v11 = 2Ch 28:24; 34:25
| v12 = 3Mo 26:25; Hes 6:13
| v12 = Hes 9:6
| v12 = 2Ch 36:15, 16
| v12 = Jes 66:3
| v13 = Ps 37:19, 25; Am 8:11
| v13 = Jes 49:10
| v13 = Jes 66:14
| v13 = Jes 66:5
| v15 = Jes 62:2; Jer 33:16
| v16 = 5Mo 6:13
| v16 = Jes 12:1; Jer 31:12; Ze 3:14, 15
| v17 = Esr 5:2; Jes 51:16; 66:22; 2Pe 3:13
| v17 = Off 21:1, 4
| v18 = Jes 51:11
| v19 = Jes 62:4; Jer 32:41
| v19 = Jes 25:8; Jer 31:12
| v21 = Jer 31:4
| v21 = Jes 62:8; Am 9:14
| v22 = Ps 92:12-14
| v23 = 3Mo 26:3-5; 5Mo 28:4
| v23 = Jes 61:9
| v23 = Jes 66:22
| v25 = Jes 35:9; Hos 2:18
| v25 = Jes 2:3, 4; 11:6-9; Mi 4:2
}}

Zanafilla 1

2025-11-23T14:38:46Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Në fillim Zoti e ka kriju qiellin edhe tokën.

2 Toka u kan e pa formume edhe e zbrazët ose thate, terr ka pasë përmi ujin e thellë, edhe fuqia e Zotit po levizke përmbi ujna.

3 Zoti tha: "Le të bohet dritë." Edhe u bo dritë.

4 Zoti e pa që drita ish e mirë, edhe e ndau dritën prej territ.

5 Zoti dritën e qujti Ditë, terrin e qujti Natë. U bo mramje edhe u bo sabah: dita e parë.

6 Pastaj Zoti tha: "Le të ketë nji shtresë mes ujnave, që me u nda ujnat prej ujnave."

7 Edhe Zoti e boni qat shtresë, edhe i ndau ujnat poshtë saj prej ujnave përmi saj. Dhe qashtu u bo .

8 Zoti qat shtresën e qujti Qiell ose Hava. U bo mramje edhe u bo sabah: dita e dytë.

9 Pastaj Zoti tha: "Uji poshtë qiellit le te mblidhen ne nji ven, e le të dalë toka e thatë." Dhe qashtu u bo.

10 Token e thatë Zoti e qujti Tokë, kurse ujin e mbledhun i qujti Deti. Edhe Zoti e pa që kjo kan e mirë.

11 Masanej Zoti tha: "Le të mbijnë në tokë bar, bimë që japin fara, edhe druj që bajn fruta me farë mrena, secili simas llojit te vet." Edhe qeshtu u bo.

12 Toka e dha barin, bimë që japin fara simas llojit te vet, edhe druj që bajn fruta me farë mrena simas llojit te vet. Edhe Zoti e pa që kjo u kan e mirë.

13 U bo mramje edhe u bo sabah: dita e tretë.

14 Pastaj Zoti tha: "Në shtresën e qiellit le të dalin drita që me e nda ditën prej natës, e me kallxu kohët, ditët edhe vitet."

15 "Ato le të shëndrisin ose vizellojne në qiell përmi tokë." Dhe qeshtu u bo.

16 Zoti i boni dy dritat e mëdhaja: dritën ma të madhe për me sundu ditën, edhe dritën ma të vogël për me sundu natën. I boni edhe yjet.

17 Zoti i vnoi në shtresën e qiellit që me shndritë ose vizellu përmi tokë,

18 me sundu ditën edhe natën, edhe me e nda dritën prej territ. Edhe Zoti e pa që kjo u kan e mirë.

19 Kshtu u bo mramje edhe masanej u bo sabah: dita e katërt.

20 Pastaj Zoti tha: "Në ujna le të ketë boll gjallesa, edhe shpezët le të fluturojn përmi tokë, në shtresën e qiellit."

21 Edhe Zoti i krijoi përbindshat e mëdhej të detit, edhe krejt gjallesat që lëvizin n’uj, që ka plot prej tyne, secila simas lloji i vet, edhe çdo shpez që fluturon simas llojit te vet. Edhe Zoti e pa që kjo u kan e mirë.

22 Pastaj Zoti i bekoi e ju tha: "Bani fëmij, shumohuni edhe mbushni ujnat e detit. Edhe shpezët le të shumohen në tokë."

23 U bo mramje edhe u bo sabah: dita e pestë.

24 Pastaj Zoti tha: "Toka le të nxjerrë gjallesa si lloji i vet: kafshët e shpijës, gjallesat që zvarriten edhe shtazët e egra të tokës, secila si lloji i vet." Edhe qeshtu u bo.

25 Zoti i boni shtazët e egra të tokës si lloji i vet, kafshët e shpijës si lloji i vet, edhe krejt gjallesat që zvarriten në tokë si lloji i vet. Edhe Zoti e pa që ish mirë.

26 Pastaj Zoti tha: "Na po e bojm njerin si pamjen tonë, të ngjashëm me na. Le të sundoj mbi peshqt e detit, mbi shpezët e qiellit, mbi kafshët, mbi krejt tokën edhe mbi krejt gjallesat që zvarriten në tokë."

27 Edhe Zoti e krijoi njerin si pamjen e vet. E krijoi si pamjen e Zotit. I krijoi mashkull edhe femën.

28 Pastaj Zoti i bekoi e ju tha: "Bani fëmij, shumohuni, mbushne tokën edhe merrne nën kontroll. Sundoni mbi peshqt e detit, mbi shpezët e qiellit edhe mbi krejt gjallesat që lëvizin në tokë."

29 Pastaj Zoti tha: "Qe, ju kom dhon krejt bimët në tokë që japin farë, edhe krejt drujt që bajn fruta me farë mrena. Kto kanë me ju shërby për me hangër."

30 E për shtazët e tokës, për shpezët e qiellit edhe për krejt gjallesat që lëvizin në tokë e që kanë frym jete, ju kom dhon krejt bimët e gjelbra për me hangër." Edhe qeshtu u bo.

31 Masanej Zoti e pa krejt çka kish bo, edhe ish shumë mirë. U bo mramje edhe u bo sabah: dita e gjashtë.

Zanafilla 1

2025-11-23T14:18:16Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ 

1 Në fillim Zoti e ka kriju qiellin edhe tokën.

2 Toka u kan e pa formume edhe e zbrazët ose thate, terr ka pasë përmi ujin e thellë, edhe fuqia e Zotit po levizke përmbi ujna.

3 Zoti tha: "Le të bohet dritë." Edhe u bo dritë.

4 Zoti e pa që drita ish e mirë, edhe e ndau dritën prej territ.

5 Zoti dritën e qujti Ditë, terrin e qujti Natë. U bo mramje edhe u bo sabah: dita e parë.

6 Pastaj Zoti tha: "Le të ketë nji shtresë mes ujnave, që me u nda ujnat prej ujnave."

7 Edhe Zoti e boni qat shtresë, edhe i ndau ujnat poshtë saj prej ujnat përmi saj. Dhe qashtu u bo .

8 Zoti qat shtresë e qujti Qiell. U bo mramje edhe u bo sabah: dita e dytë.

9 Pastaj Zoti tha: "Ujnt poshtë qiellit le t'mblidhen nji ven, e le të dalë toka e thatë." Dhe qashtu u bo.

10 Toka e thatë Zoti e qujti Tokë, kurse ujnt e mbledhun i qujti Detna. Edhe Zoti e pa që ish mirë.

11 Masanej Zoti tha: "Le të mbijnë në tokë bar, bimë që japin fara, edhe druj që bajn fruta me farë mrena, secili si lloji i vet." Edhe qeshtu u bo.

12 Toka dha bar, bimë që japin fara si lloji i vet, edhe druj që bajn fruta me farë mrena si lloji i vet. Edhe Zoti e pa që ish mirë.

13 U bo mramje edhe u bo sabah: dita e tretë.

14 Pastaj Zoti tha: "Në shtresën e qiellit le të dalin drita që me e nda ditën prej natës, e me kallxu kohët, ditët edhe vitet."

15 "Ato le të shëndrisin në qiell përmi tokë." Edhe qeshtu u bo.

16 Zoti i boni dy dritat e mëdhaja: dritën ma të madhe për me sundu ditën, edhe dritën ma të vogël për me sundu natën. I boni edhe yjt.

17 Zoti i vnoi në shtresën e qiellit që me shndritë përmi tokë,

18 me sundu ditën edhe natën, edhe me e nda dritën prej territ. Edhe Zoti e pa që ish mirë.

19 U bo mramje edhe u bo sabah: dita e katërt.

20 Pastaj Zoti tha: "Në ujna le të ketë boll gjallesa, edhe shpezët le të fluturojn përmi tokë, në shtresën e qiellit."

21 Edhe Zoti i krijoi përbindshat e mëdhej të detit, edhe krejt gjallesat që lëvizin n’uj, që ka plot prej tyne, secila si lloji i vet, edhe çdo shpez që fluturon si lloji i vet. Edhe Zoti e pa që ish mirë.

22 Pastaj Zoti i bekoi e ju tha: "Bani fëmij, shumohuni edhe mbushni ujnt e detit. Edhe shpezët le të shumohen në tokë."

23 U bo mramje edhe u bo sabah: dita e pestë.

24 Pastaj Zoti tha: "Toka le të nxjerrë gjallesa si lloji i vet: kafshët e shpijës, gjallesat që zvarriten edhe shtazët e egra të tokës, secila si lloji i vet." Edhe qeshtu u bo.

25 Zoti i boni shtazët e egra të tokës si lloji i vet, kafshët e shpijës si lloji i vet, edhe krejt gjallesat që zvarriten në tokë si lloji i vet. Edhe Zoti e pa që ish mirë.

26 Pastaj Zoti tha: "Na po e bojm njerin si pamjen tonë, të ngjashëm me na. Le të sundoj mbi peshqt e detit, mbi shpezët e qiellit, mbi kafshët, mbi krejt tokën edhe mbi krejt gjallesat që zvarriten në tokë."

27 Edhe Zoti e krijoi njerin si pamjen e vet. E krijoi si pamjen e Zotit. I krijoi mashkull edhe femën.

28 Pastaj Zoti i bekoi e ju tha: "Bani fëmij, shumohuni, mbushne tokën edhe merrne nën kontroll. Sundoni mbi peshqt e detit, mbi shpezët e qiellit edhe mbi krejt gjallesat që lëvizin në tokë."

29 Pastaj Zoti tha: "Qe, ju kom dhon krejt bimët në tokë që japin farë, edhe krejt drujt që bajn fruta me farë mrena. Kto kanë me ju shërby për me hangër."

30 E për shtazët e tokës, për shpezët e qiellit edhe për krejt gjallesat që lëvizin në tokë e që kanë frym jete, ju kom dhon krejt bimët e gjelbra për me hangër." Edhe qeshtu u bo.

31 Masanej Zoti e pa krejt çka kish bo, edhe ish shumë mirë. U bo mramje edhe u bo sabah: dita e gjashtë.

Isaia 65

2025-11-23T13:03:56Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
1 I kam lan mem lyp ata që kurr s’kanë vet për mu.
I kam lan mem gjetë ata që kurr nuk me kanë lypë.
Nje komb qe nuk i lutet emnit tem i thash: “Qe ku jam, qe ku jam!” nji popull që s’e thirri kurr emnin tem.

2 Tanë ditën i kom zgat durt drejt nji populli kryjefortë,
te ata që shkojnë n’rrugë që nuk asht e mirë,
i ndjekin veç mendt e veta.

3 Nji popull që pa marru me perkesh,
që ban kurbane neper kopshte edhe qet tym kurbani përmi tulla.

4 Rrin mėrenda vorreve
dhe e kalojnë natën neper vend te msheftë,
hajn mishin e derrit
dhe e mbajnë supën e papaster*jo te paqte neper enë.

5 Ata thojnë: “Rri aty ku je, mos m’u afro ose avyt,
se une jam ma i shenjt se ti.”
Kta janë tym ne hunën teme, nji zjarm që s’nalet tanë ditën e gat.

6 Kqyre, kjo osht e shkrume para meje.
S’kom me nejt i qet,
po kom me jau kthy,
kom me jau kthy deri ne fund

7 për fajet e tyne e të t’parve te tyne, thotë Zoti.
Se përmi bjeshkë kanë qit tym kurbani
e ne kodra më kan marrë neper gojë.
Perqata shpërblimin e parë ka me e marrë secili qysh i ka taku.

8 Zoti thotë:
Qysh s’e hupin troshkën kur ka lëng t’ri mrena
e dikush thotë: “Mos e prish, se ka t’mirë n’të!”,
ashtu unë, për hatër të shërbtorëve të mi, s’kom me i zhduk krejt.

9 Prej Jakovit kom me nxjerrë farë,
prej Judës trashëgimtarët e bjeshkëve të mia.
T’zgjedhunit e mi kanë me i marrë tokat
e shërbtorët e mi kanë me banu aty.

10 Sharoni ka me u ba livadh për dele,
lugina e Akorit vend pushimi për bagëti,
për popullin tem që m’kërkon.

11 Po ju që e latë Zotin,
që e harrut malin tem t’shenjt,
që i shtroni sofër zotit t’fatit
e i mbushni kupa për zotin e shortit,

12 unë ju kom caktu për shpate,
krejt kini me u ul për me u pre,
se thirra e ju s’u përgjegjtë,
fola e ju s’deshtët me ni.
Bëtë çka s’ishte e mirë para meje
e zgjodhët pikërisht qat sen që s’e du.

13 Prandaj, thotë Zotnia Zoti:
Shërbtorët e mi kanë me hangër, ju keni me u uritë.
Shërbtorët e mi kanë me pi, ju keni me u etë.
Ata kanë me u gëzu, ju keni me mbetë n’turp.

14 Shërbtorët e mi kanë me brohoritë prej gëzimit n’zemer,
ju keni me bërtitë prej dhimbjes n’zemer
e keni me kja për shpirtin e thyer.

15 Emnin tuj ka me e lanë populli jem për mallkim,
e Zotnia Zoti ka me ju hjekë juve,
po shërbtorët e vet ka me i thirrë me nji emën tjetër.

16 Kështu, kush lyp bekim n’tokë, ka me u beku prej Zotit t’vërtetës,
e kush betohet n’tokë, ka me u betu me Zotin e vërtetë.
Se të kalumat kanë me u harru,
s’kanë me dalë mo para syve të mi.

17 Se kqyre, po baj qiell t’ri e tokë t’re.
Për t’kaluemen s’ka me pasë ma kujtesë,
as nuk ka me ju ardhë ndër mend.

18 Gëzohuni e gzohuni përherë për qato që po i baj!
Se Jerusalemin po e baj gëzim
e popullin e tij hare.

19 Unë kom me u gëzu për Jerusalemin e kom me u gëzu për popullin tem.
N’at ven s’ka me u ndi ma as vaj as ulërimë.

20 S’ka me pas fëmi që vdes n’pak ditë,
as plak që s’e mbush moshën.
Ai që vdes në 100 vjet ka me u qujt djal i ri,
e ai që ban mëkat edhe me i mbush 100 vjet ka me u mallku.

21 Kanë me ndërtu shpija e kanë me banu n’to,
kanë me mbjellë vneshta e kanë me hangër frytin e tyne.

22 S’kanë me ndërtu për tjerët me banu,
as me mbjellë për tjerët me hangër.
Se populli jem ka me e pasë jetën e gjatë si pema,
e t’zgjedhunit e mi kanë me u gëzu n’punën e dorës së vet.

23 S’kanë me u lodh kot,
as me lind fëmi për me pa zi,
se janë fara e bekume e Zotit
bashkë me pasardhësit e vet.

24 Para se me thirrë, unë jau përgjigjna.
Sa t’nisin me folë, unë veç po i ndi.

25 Ujku e qingji kanë me kullosë bashkë,
luani ka me hangër kashtë si demi,
e gjarpni ka me hanger dhé.
N’krejt malin tem t’shenjt s’ka me pasë as dëm as të keqe, thotë Zoti.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Jes 55:6, 7
| v1 = Rö 10:20, 21
| v2 = 5Mo 31:27; Ne 9:29; Sach 7:11
| v2 = Jes 59:7, 8; Jer 35:15
| v2 = Jer 5:23
| v3 = 2Kö 17:16, 17; Jer 32:29
| v3 = Jes 1:29; 66:17
| v4 = 4Mo 19:16
| v4 = 3Mo 11:7, 8; Jes 66:17
| v4 = 5Mo 14:3
| v6 = Ps 50:3, 21; Jer 16:18; Hes 11:21
| v7 = 2Mo 20:4, 5; 3Mo 26:39
| v7 = 1Kö 22:41, 43; 2Kö 12:3
| v8 = Jer 30:11; Am 9:8
| v9 = Jes 60:21; Hes 37:21; Ob 17
| v9 = Jes 61:7; Ze 3:20
| v10 = Jes 33:9
| v10 = Jos 7:24; Hos 2:15
| v11 = Jes 1:4
| v11 = 2Ch 28:24; 34:25
| v12 = 3Mo 26:25; Hes 6:13
| v12 = Hes 9:6
| v12 = 2Ch 36:15, 16
| v12 = Jes 66:3
| v13 = Ps 37:19, 25; Am 8:11
| v13 = Jes 49:10
| v13 = Jes 66:14
| v13 = Jes 66:5
| v15 = Jes 62:2; Jer 33:16
| v16 = 5Mo 6:13
| v16 = Jes 12:1; Jer 31:12; Ze 3:14, 15
| v17 = Esr 5:2; Jes 51:16; 66:22; 2Pe 3:13
| v17 = Off 21:1, 4
| v18 = Jes 51:11
| v19 = Jes 62:4; Jer 32:41
| v19 = Jes 25:8; Jer 31:12
| v21 = Jer 31:4
| v21 = Jes 62:8; Am 9:14
| v22 = Ps 92:12-14
| v23 = 3Mo 26:3-5; 5Mo 28:4
| v23 = Jes 61:9
| v23 = Jes 66:22
| v25 = Jes 35:9; Hos 2:18
| v25 = Jes 2:3, 4; 11:6-9; Mi 4:2
}}

Isaia 65

2025-11-23T13:00:31Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
1 I kam lan me lyp ata që kurr s’kanë vet për mu.
I kam lan mem gjetë ata që kurr nuk me kanë lypë.
Nje komb qe nuk i lutet emnit tem i thash: “Qe ku jam, qe ku jam!” nji popull që s’e thirri kurr emnin tem.

2 Tanë ditën i kom zgat durt drejt nji populli kryjefortë,
te ata që shkojnë n’rrugë që nuk asht e mirë,
i ndjekin veç mendt e veta.

3 Nji popull që pa marru me perkesh,
që ban kurbane neper kopshte edhe qet tym kurbani përmi tulla.

4 Rrin mėrenda vorreve
dhe e kalojnë natën neper vend te msheftë,
hajn mishin e derrit
dhe e mbajnë supën e papaster*jo te paqte neper enë.

5 Ata thojnë: “Rri aty ku je, mos m’u afro ose avyt,
se une jam ma i shenjt se ti.”
Kta janë tym ne hunën teme, nji zjarm që s’nalet tanë ditën e gat.

6 Kqyre, kjo osht e shkrume para meje.
S’kom me nejt i qet,
po kom me jau kthy,
kom me jau kthy deri ne fund

7 për fajet e tyne e të t’parve te tyne, thotë Zoti.
Se përmi bjeshkë kanë qit tym kurbani
e ne kodra më kan marrë neper gojë.
Perqata shpërblimin e parë ka me e marrë secili qysh i ka taku.

8 Zoti thotë:
Qysh s’e hupin troshkën kur ka lëng t’ri mrena
e dikush thotë: “Mos e prish, se ka t’mirë n’të!”,
ashtu unë, për hatër të shërbtorëve të mi, s’kom me i zhduk krejt.

9 Prej Jakovit kom me nxjerrë farë,
prej Judës trashëgimtarët e bjeshkëve të mia.
T’zgjedhunit e mi kanë me i marrë tokat
e shërbtorët e mi kanë me banu aty.

10 Sharoni ka me u ba livadh për dele,
lugina e Akorit vend pushimi për bagëti,
për popullin tem që m’kërkon.

11 Po ju që e latë Zotin,
që e harrut malin tem t’shenjt,
që i shtroni sofër zotit t’fatit
e i mbushni kupa për zotin e shortit,

12 unë ju kom caktu për shpate,
krejt kini me u ul për me u pre,
se thirra e ju s’u përgjegjtë,
fola e ju s’deshtët me ni.
Bëtë çka s’ishte e mirë para meje
e zgjodhët pikërisht qat sen që s’e du.

13 Prandaj, thotë Zotnia Zoti:
Shërbtorët e mi kanë me hangër, ju keni me u uritë.
Shërbtorët e mi kanë me pi, ju keni me u etë.
Ata kanë me u gëzu, ju keni me mbetë n’turp.

14 Shërbtorët e mi kanë me brohoritë prej gëzimit n’zemer,
ju keni me bërtitë prej dhimbjes n’zemer
e keni me kja për shpirtin e thyer.

15 Emnin tuj ka me e lanë populli jem për mallkim,
e Zotnia Zoti ka me ju hjekë juve,
po shërbtorët e vet ka me i thirrë me nji emën tjetër.

16 Kështu, kush lyp bekim n’tokë, ka me u beku prej Zotit t’vërtetës,
e kush betohet n’tokë, ka me u betu me Zotin e vërtetë.
Se të kalumat kanë me u harru,
s’kanë me dalë mo para syve të mi.

17 Se kqyre, po baj qiell t’ri e tokë t’re.
Për t’kaluemen s’ka me pasë ma kujtesë,
as nuk ka me ju ardhë ndër mend.

18 Gëzohuni e gzohuni përherë për qato që po i baj!
Se Jerusalemin po e baj gëzim
e popullin e tij hare.

19 Unë kom me u gëzu për Jerusalemin e kom me u gëzu për popullin tem.
N’at ven s’ka me u ndi ma as vaj as ulërimë.

20 S’ka me pas fëmi që vdes n’pak ditë,
as plak që s’e mbush moshën.
Ai që vdes në 100 vjet ka me u qujt djal i ri,
e ai që ban mëkat edhe me i mbush 100 vjet ka me u mallku.

21 Kanë me ndërtu shpija e kanë me banu n’to,
kanë me mbjellë vneshta e kanë me hangër frytin e tyne.

22 S’kanë me ndërtu për tjerët me banu,
as me mbjellë për tjerët me hangër.
Se populli jem ka me e pasë jetën e gjatë si pema,
e t’zgjedhunit e mi kanë me u gëzu n’punën e dorës së vet.

23 S’kanë me u lodh kot,
as me lind fëmi për me pa zi,
se janë fara e bekume e Zotit
bashkë me pasardhësit e vet.

24 Para se me thirrë, unë jau përgjigjna.
Sa t’nisin me folë, unë veç po i ndi.

25 Ujku e qingji kanë me kullosë bashkë,
luani ka me hangër kashtë si demi,
e gjarpni ka me hanger dhé.
N’krejt malin tem t’shenjt s’ka me pasë as dëm as të keqe, thotë Zoti.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Jes 55:6, 7
| v1 = Rö 10:20, 21
| v2 = 5Mo 31:27; Ne 9:29; Sach 7:11
| v2 = Jes 59:7, 8; Jer 35:15
| v2 = Jer 5:23
| v3 = 2Kö 17:16, 17; Jer 32:29
| v3 = Jes 1:29; 66:17
| v4 = 4Mo 19:16
| v4 = 3Mo 11:7, 8; Jes 66:17
| v4 = 5Mo 14:3
| v6 = Ps 50:3, 21; Jer 16:18; Hes 11:21
| v7 = 2Mo 20:4, 5; 3Mo 26:39
| v7 = 1Kö 22:41, 43; 2Kö 12:3
| v8 = Jer 30:11; Am 9:8
| v9 = Jes 60:21; Hes 37:21; Ob 17
| v9 = Jes 61:7; Ze 3:20
| v10 = Jes 33:9
| v10 = Jos 7:24; Hos 2:15
| v11 = Jes 1:4
| v11 = 2Ch 28:24; 34:25
| v12 = 3Mo 26:25; Hes 6:13
| v12 = Hes 9:6
| v12 = 2Ch 36:15, 16
| v12 = Jes 66:3
| v13 = Ps 37:19, 25; Am 8:11
| v13 = Jes 49:10
| v13 = Jes 66:14
| v13 = Jes 66:5
| v15 = Jes 62:2; Jer 33:16
| v16 = 5Mo 6:13
| v16 = Jes 12:1; Jer 31:12; Ze 3:14, 15
| v17 = Esr 5:2; Jes 51:16; 66:22; 2Pe 3:13
| v17 = Off 21:1, 4
| v18 = Jes 51:11
| v19 = Jes 62:4; Jer 32:41
| v19 = Jes 25:8; Jer 31:12
| v21 = Jer 31:4
| v21 = Jes 62:8; Am 9:14
| v22 = Ps 92:12-14
| v23 = 3Mo 26:3-5; 5Mo 28:4
| v23 = Jes 61:9
| v23 = Jes 66:22
| v25 = Jes 35:9; Hos 2:18
| v25 = Jes 2:3, 4; 11:6-9; Mi 4:2
}}

Isaia 65

2025-11-23T12:55:05Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
1 I kam lan me lyp ata që kurr s’kanë vet për mu.
I kam lan mem gjetë ata që kurr nuk me kanë lypë.
Nje komb qe nuk i lutet emnit tem i thash: “Qe ku jam, qe ku jam!” nji popull që s’e thirri kurr emnin tem.

2 Tanë ditën i kom zgat durt drejt nji populli kryjefortë,
te ata që shkojnë n’rrugë që nuk asht e mirë,
i ndjekin veç mendt e veta.

3 Nji popull që pa marru me ofendon perkesh,
që ban kurbane neper kopshte edhe qet tym kurbani përmi tulla.

4 Rrin mėrenda vorreve
dhe e kalojnë natën neper vend te msheftë,
hajn mishin e derrit
dhe e mbajnë supën e papaster*jo te paqt neper enë.

5 Thojnë: “Rri aty ku je, mos m’u afro,
se une jam ma i shenjt se ti.”
Kta janë tym ne hunën teme, nji zjarm që s’shunet tanë ditën e gat.

6 Kqyre, kjo osht e shkrume para meje.
S’kom me nejt i qet,
po kom me jau kthy,
kom me jau kthy deri ne fund

7 për fajet e tyne e të t’parve te tyne, thotë Zoti.
Se përmi bjeshkë kanë qit tym kurbani
e n’kodra m’kanë marrë neper gojë.
Perqata shpërblimin e parë ka me e marrë secili qysh i ka taku.

8 Zoti thotë:
Qysh s’e hupin troshkën kur ka lëng t’ri mrena
e dikush thotë: “Mos e prish, se ka t’mirë n’të!”,
ashtu unë, për hatër të shërbtorëve të mi, s’kom me i zhduk krejt.

9 Prej Jakovit kom me nxjerrë farë,
prej Judës trashëgimtarët e bjeshkëve të mia.
T’zgjedhunit e mi kanë me i marrë tokat
e shërbtorët e mi kanë me banu aty.

10 Sharoni ka me u ba livadh për dele,
lugina e Akorit vend pushimi për bagëti,
për popullin tem që m’kërkon.

11 Po ju që e latë Zotin,
që e harrut malin tem t’shenjt,
që i shtroni sofër zotit t’fatit
e i mbushni kupa për zotin e shortit,

12 unë ju kom caktu për shpate,
krejt kini me u ul për me u pre,
se thirra e ju s’u përgjegjtë,
fola e ju s’deshtët me ni.
Bëtë çka s’ishte e mirë para meje
e zgjodhët pikërisht qat sen që s’e du.

13 Prandaj, thotë Zotnia Zoti:
Shërbtorët e mi kanë me hangër, ju keni me u uritë.
Shërbtorët e mi kanë me pi, ju keni me u etë.
Ata kanë me u gëzu, ju keni me mbetë n’turp.

14 Shërbtorët e mi kanë me brohoritë prej gëzimit n’zemer,
ju keni me bërtitë prej dhimbjes n’zemer
e keni me kja për shpirtin e thyer.

15 Emnin tuj ka me e lanë populli jem për mallkim,
e Zotnia Zoti ka me ju hjekë juve,
po shërbtorët e vet ka me i thirrë me nji emën tjetër.

16 Kështu, kush lyp bekim n’tokë, ka me u beku prej Zotit t’vërtetës,
e kush betohet n’tokë, ka me u betu me Zotin e vërtetë.
Se të kalumat kanë me u harru,
s’kanë me dalë mo para syve të mi.

17 Se kqyre, po baj qiell t’ri e tokë t’re.
Për t’kaluemen s’ka me pasë ma kujtesë,
as nuk ka me ju ardhë ndër mend.

18 Gëzohuni e gzohuni përherë për qato që po i baj!
Se Jerusalemin po e baj gëzim
e popullin e tij hare.

19 Unë kom me u gëzu për Jerusalemin e kom me u gëzu për popullin tem.
N’at ven s’ka me u ndi ma as vaj as ulërimë.

20 S’ka me pas fëmi që vdes n’pak ditë,
as plak që s’e mbush moshën.
Ai që vdes në 100 vjet ka me u qujt djal i ri,
e ai që ban mëkat edhe me i mbush 100 vjet ka me u mallku.

21 Kanë me ndërtu shpija e kanë me banu n’to,
kanë me mbjellë vneshta e kanë me hangër frytin e tyne.

22 S’kanë me ndërtu për tjerët me banu,
as me mbjellë për tjerët me hangër.
Se populli jem ka me e pasë jetën e gjatë si pema,
e t’zgjedhunit e mi kanë me u gëzu n’punën e dorës së vet.

23 S’kanë me u lodh kot,
as me lind fëmi për me pa zi,
se janë fara e bekume e Zotit
bashkë me pasardhësit e vet.

24 Para se me thirrë, unë jau përgjigjna.
Sa t’nisin me folë, unë veç po i ndi.

25 Ujku e qingji kanë me kullosë bashkë,
luani ka me hangër kashtë si demi,
e gjarpni ka me hanger dhé.
N’krejt malin tem t’shenjt s’ka me pasë as dëm as të keqe, thotë Zoti.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Jes 55:6, 7
| v1 = Rö 10:20, 21
| v2 = 5Mo 31:27; Ne 9:29; Sach 7:11
| v2 = Jes 59:7, 8; Jer 35:15
| v2 = Jer 5:23
| v3 = 2Kö 17:16, 17; Jer 32:29
| v3 = Jes 1:29; 66:17
| v4 = 4Mo 19:16
| v4 = 3Mo 11:7, 8; Jes 66:17
| v4 = 5Mo 14:3
| v6 = Ps 50:3, 21; Jer 16:18; Hes 11:21
| v7 = 2Mo 20:4, 5; 3Mo 26:39
| v7 = 1Kö 22:41, 43; 2Kö 12:3
| v8 = Jer 30:11; Am 9:8
| v9 = Jes 60:21; Hes 37:21; Ob 17
| v9 = Jes 61:7; Ze 3:20
| v10 = Jes 33:9
| v10 = Jos 7:24; Hos 2:15
| v11 = Jes 1:4
| v11 = 2Ch 28:24; 34:25
| v12 = 3Mo 26:25; Hes 6:13
| v12 = Hes 9:6
| v12 = 2Ch 36:15, 16
| v12 = Jes 66:3
| v13 = Ps 37:19, 25; Am 8:11
| v13 = Jes 49:10
| v13 = Jes 66:14
| v13 = Jes 66:5
| v15 = Jes 62:2; Jer 33:16
| v16 = 5Mo 6:13
| v16 = Jes 12:1; Jer 31:12; Ze 3:14, 15
| v17 = Esr 5:2; Jes 51:16; 66:22; 2Pe 3:13
| v17 = Off 21:1, 4
| v18 = Jes 51:11
| v19 = Jes 62:4; Jer 32:41
| v19 = Jes 25:8; Jer 31:12
| v21 = Jer 31:4
| v21 = Jes 62:8; Am 9:14
| v22 = Ps 92:12-14
| v23 = 3Mo 26:3-5; 5Mo 28:4
| v23 = Jes 61:9
| v23 = Jes 66:22
| v25 = Jes 35:9; Hos 2:18
| v25 = Jes 2:3, 4; 11:6-9; Mi 4:2
}}

Isaia 65

2025-11-23T12:42:17Z

Gane:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
1 I kam lan me lyp ata që kurr s’kanë vet për mu.
I kam lan mem gjetë ata që kurr nuk me kanë lypë.
Nje komb qe nuk i lutet emnit tem i thash: “Qe ku jam, qe ku jam!” nji popull që s’e thirri kurr emnin tem.

2 Tanë ditën i kom zgat durt drejt nji populli kokëfortë,
te ata që shkojnë n’rrugë që s’osht e mirë,
ndjekin veç mendt e veta.

3 Nji popull që pa marru m’ofendon,
që ban kurbane nper kopshte edhe qet tym flijimi përmi tulla.

4 Rrin mėrenda vorrezave
e e kalojnë natën nper vend t’msheftë,
hajn mish derrit
e e mbajnë supën e ndyt nper enë.

5 Thojnë: “Rri aty ku je, mos m’u afro,
se une jam ma i shenjt se ti.”
Kta janë tym n’hundë teme, nji zjarm që s’shunet tanë ditën.

6 Kqyre, kjo osht e shkrume para meje.
S’kom me nejt i qet,
po kom me jau kthy,
kom me jau kthy deri n’fund

7 për fajet e tyne e të t’parve t’tyne, thotë Zoti.
Se përmi bjeshkë kanë qit tym flijimi
e n’kodra m’kanë marrë nper gojë.
Prandaj shpërblimin e parë ka me e marrë secili qysh i takon.

8 Zoti thotë:
Qysh s’e hupin troshkën kur ka lëng t’ri mrena
e dikush thotë: “Mos e prish, se ka t’mirë n’të!”,
ashtu unë, për hatër të shërbtorëve të mi, s’kom me i zhduk krejt.

9 Prej Jakovit kom me nxjerrë farë,
prej Judës trashëgimtarët e bjeshkëve të mia.
T’zgjedhunit e mi kanë me i marrë tokat
e shërbtorët e mi kanë me banu aty.

10 Sharoni ka me u ba livadh për dele,
lugina e Akorit vend pushimi për bagëti,
për popullin tem që m’kërkon.

11 Po ju që e latë Zotin,
që e harrut malin tem t’shenjt,
që i shtroni sofër zotit t’fatit
e i mbushni kupa për zotin e shortit,

12 unë ju kom caktu për shpate,
krejt kini me u ul për me u pre,
se thirra e ju s’u përgjegjtë,
fola e ju s’deshtët me ni.
Bëtë çka s’ishte e mirë para meje
e zgjodhët pikërisht qat sen që s’e du.

13 Prandaj, thotë Zotnia Zoti:
Shërbtorët e mi kanë me hangër, ju keni me u uritë.
Shërbtorët e mi kanë me pi, ju keni me u etë.
Ata kanë me u gëzu, ju keni me mbetë n’turp.

14 Shërbtorët e mi kanë me brohoritë prej gëzimit n’zemer,
ju keni me bërtitë prej dhimbjes n’zemer
e keni me kja për shpirtin e thyer.

15 Emnin tuj ka me e lanë populli jem për mallkim,
e Zotnia Zoti ka me ju hjekë juve,
po shërbtorët e vet ka me i thirrë me nji emën tjetër.

16 Kështu, kush lyp bekim n’tokë, ka me u beku prej Zotit t’vërtetës,
e kush betohet n’tokë, ka me u betu me Zotin e vërtetë.
Se të kalumat kanë me u harru,
s’kanë me dalë mo para syve të mi.

17 Se kqyre, po baj qiell t’ri e tokë t’re.
Për t’kaluemen s’ka me pasë ma kujtesë,
as nuk ka me ju ardhë ndër mend.

18 Gëzohuni e gzohuni përherë për qato që po i baj!
Se Jerusalemin po e baj gëzim
e popullin e tij hare.

19 Unë kom me u gëzu për Jerusalemin e kom me u gëzu për popullin tem.
N’at ven s’ka me u ndi ma as vaj as ulërimë.

20 S’ka me pas fëmi që vdes n’pak ditë,
as plak që s’e mbush moshën.
Ai që vdes në 100 vjet ka me u qujt djal i ri,
e ai që ban mëkat edhe me i mbush 100 vjet ka me u mallku.

21 Kanë me ndërtu shpija e kanë me banu n’to,
kanë me mbjellë vneshta e kanë me hangër frytin e tyne.

22 S’kanë me ndërtu për tjerët me banu,
as me mbjellë për tjerët me hangër.
Se populli jem ka me e pasë jetën e gjatë si pema,
e t’zgjedhunit e mi kanë me u gëzu n’punën e dorës së vet.

23 S’kanë me u lodh kot,
as me lind fëmi për me pa zi,
se janë fara e bekume e Zotit
bashkë me pasardhësit e vet.

24 Para se me thirrë, unë jau përgjigjna.
Sa t’nisin me folë, unë veç po i ndi.

25 Ujku e qingji kanë me kullosë bashkë,
luani ka me hangër kashtë si demi,
e gjarpni ka me hanger dhé.
N’krejt malin tem t’shenjt s’ka me pasë as dëm as të keqe, thotë Zoti.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Jes 55:6, 7
| v1 = Rö 10:20, 21
| v2 = 5Mo 31:27; Ne 9:29; Sach 7:11
| v2 = Jes 59:7, 8; Jer 35:15
| v2 = Jer 5:23
| v3 = 2Kö 17:16, 17; Jer 32:29
| v3 = Jes 1:29; 66:17
| v4 = 4Mo 19:16
| v4 = 3Mo 11:7, 8; Jes 66:17
| v4 = 5Mo 14:3
| v6 = Ps 50:3, 21; Jer 16:18; Hes 11:21
| v7 = 2Mo 20:4, 5; 3Mo 26:39
| v7 = 1Kö 22:41, 43; 2Kö 12:3
| v8 = Jer 30:11; Am 9:8
| v9 = Jes 60:21; Hes 37:21; Ob 17
| v9 = Jes 61:7; Ze 3:20
| v10 = Jes 33:9
| v10 = Jos 7:24; Hos 2:15
| v11 = Jes 1:4
| v11 = 2Ch 28:24; 34:25
| v12 = 3Mo 26:25; Hes 6:13
| v12 = Hes 9:6
| v12 = 2Ch 36:15, 16
| v12 = Jes 66:3
| v13 = Ps 37:19, 25; Am 8:11
| v13 = Jes 49:10
| v13 = Jes 66:14
| v13 = Jes 66:5
| v15 = Jes 62:2; Jer 33:16
| v16 = 5Mo 6:13
| v16 = Jes 12:1; Jer 31:12; Ze 3:14, 15
| v17 = Esr 5:2; Jes 51:16; 66:22; 2Pe 3:13
| v17 = Off 21:1, 4
| v18 = Jes 51:11
| v19 = Jes 62:4; Jer 32:41
| v19 = Jes 25:8; Jer 31:12
| v21 = Jer 31:4
| v21 = Jes 62:8; Am 9:14
| v22 = Ps 92:12-14
| v23 = 3Mo 26:3-5; 5Mo 28:4
| v23 = Jes 61:9
| v23 = Jes 66:22
| v25 = Jes 35:9; Hos 2:18
| v25 = Jes 2:3, 4; 11:6-9; Mi 4:2
}}