bibla-popullore.org - Benutzerbeiträge [de]

Luka 18

2026-07-16T10:08:39Z

Ganimete:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ju kallxoj nji krahasim, për me ju kallxu pse asht kaq me randësi me u lutë gjithmonë edhe mos me u dorëzu kurrë. 2 Tha: „Në nji qytet ishte nji gjykatës që s’kishte tutë pi Zotit edhe s’kishte respekt për njerz. 3 Në qat qytet ishte edhe nji vejushë, që shkonte vazhdimisht te gjykatësi e i thoshte: ‘Ma jep të drejtën në rastin tem kundër kundërshtarit tem në gjyq!’ 4 Për nji kohë aj s’deshti me ja bo. Po masanej tha me veti: ‘Edhe pse s’kam tutë pi Zotit e as respekt për njerz, 5 pasi qikjo vejushë po mërzit pa nalë, kam me ja dhanë të drejtën, që mos me ardhë vazhdimisht e me m’lodhë me kërkesën e saj.’“ 6 Zotnia shtoi: „Ngoni qka ka thanë gjykatësi, edhe pse ishte i padrejtë! 7 A nuk ka me ju dhanë Zoti patjetër të drejtën të zgjedhunve të vet, që i thrrasin ditë e natë, derisa aj po tregon durim me ta? 8 Po ju thom: Aj ka me ju dhanë të drejtën shumë shpejt. Po kur të vjen Biri i njeriut, a ka me gjetë përnime qit lloj besimi në tokë?“
 
9 Aj ju kthye edhe disave që u mbështetshin në drejtësinë e vet edhe i shihshin të tjerët si kurgjo, e ju tregoi qit krahasim: 10 „Dy burra hypën në tempull për me u lutë, njoni Farise e tjetri tagrambledhës. 11 Fariseu rrinte në kambë edhe lutej me veti: ‘O Zot, po të falënderoj që s’jom si krejt tjerët, grabitës, të padrejtë, kurvarë, e sidomos jo si qiky tagrambledhës. 12 Unë agjëroj dy herë në javë edhe e jap të dhjetën pi krejt qka fitoj.’ 13 Tagrambledhësi, përkundrazi, rrinte pak larg, edhe s’guxonte as sytë me i çu kah qielli, po e rrehte gjoksin vazhdimisht e thoshte: ‘O Zot, ki dhimt për mu, nji gjynahqar.’ 14 Po ju thom: Ky njeri u kthye në shpi ma i drejtë para Zotit se Fariseu. Se secili që e nalton veten, ka me u ulë, po kush e ulë veten, ka me u naltu.“
 
15 Tash njerzt po ja sillshin Jezusit edhe fmitë e vegjël, që aj me i prekë, po kur nxansat e panë këtë, nisën me i ndalë. 16 Po Jezusi i thirri fmitë e vegjël te vetja edhe tha: „Leni fmitë me ardhë te unë! Mos i pengoni, se mbretnia e Zotit ju takon njerzve si kta. 17 Përnime po ju thom: Kush nuk e pranon mbretninë e Zotit si nji thfmiji, kurrsesi s’ka me hy në të.“
 
18 hNji udhëheqës deshti me ditë pi tij: „Mësues i mirë, qka duhet me bo për me trashëgu jetë t’amshume?“ 19 Jezusi ju përgjigj: „Pse po më quen të mirë? Kërkush s’asht i mirë përveç njonit: Zotit. 20 Ti i din urdhnimet: ‘Mos bo kurvni’, ‘Mos vra’, ‘Mos vjedh’, ‘Mos jep dëshmi të rreme’, ‘Nderoje babën edhe nanën tane’.“ 21 Burri tha: „Krejt këto i kam mbajtë pi rinisë teme.“ 22 Kur Jezusi e nivi këtë, i tha: „Edhe nji sen po të mungon: shite krejt qka ki, jepja të vorfnive paret, edhe ke me pasë thesar në qiell. Pastaj hajde, m’ndjek mu!“ 23 Kur burri e nivi këtë, u mërzit shumë, se ishte tepër i pasun.
 
24 Jezusi e kqyri edhe tha: „Sa zor ka me qenë për ata që kanë pare me hy në mbretninë e Zotit! 25 Përnime, ma lehtë asht për nji deve me kalu nëpër vrimën e gjylpanës, se për nji të pasun me hy në mbretninë e Zotit.“ 26 Ata që po e ngonshin pytën: „Kush, pra, mundet me u shpëtu?“ 27 Aj tha: „Ajo që asht e pamundshme për njerz, asht e mundshme për Zotin.“ 28 Atëherë Pjetri tha: „Kqyr, na kemi lanë krejt qka kishim edhe të kemi ndjekë ty.“ 29 Aj ju përgjigj: „Përnime po ju thom: S’ka njeri që e ka lanë shpinë, grunë, vllaznit, prindtë a fmitë për shkak të mbretnisë së Zotit, 30 e që s’ka me marrë shumë herë ma shumë në qit kohë, edhe në sistemin e ardhshëm të botës jetë t’amshume.“
 
31 Masanej i mori të Dymbëdhjetët anash edhe ju tha: „Po hypim për Jerusalem, edhe krejt qka asht shkru pi pejgamberëve për Birin e njeriut ka me u përmbushë. 32 Për shembull, kanë me ja dorëzu njerzve pi kombeve tjera, kanë me e përqeshë, kanë me e poshtëru edhe kanë me e pshty. 33 Edhe masi ta rrahin me kamxhik, kanë me e mbytë, po ditën e tretë ka me u ringjallë.“ 34 Po ata s’e kuptun qka domethanë krejt këto, se kuptimi i këtyne fjalëve ishte i msheftë pi tyne. Ata s’e kuptun qka u tha.
 
35 Kur Jezusi po i afrohej Jerikos, nji i verbët rrinte ulë anash rrugës edhe lypte lëmoshë. 36 Aj e nivi kallabllakun tu kalu atypari edhe deshti me ditë qka po ndodhte. 37 I tregun: „Jezusi Nazareas po kalon.“ 38 Atëherë aj thirri me za të madh: „Jezus, Biri i Davidit, ki dhimt për mu!“ 39 Ata që ishin përpara i thanë me inat me heshtë, po aj bërtiti edhe ma shumë: „Biri i Davidit, ki dhimt për mu!“ 40 Atëherë Jezusi u nal edhe urdhnoi me ja pru atë burrë. Kur i verbti ju afru, Jezusi e pyti: 41 „Qka po don? Qka me bo për ty?“ Aj ju lut: „Zotni, po du me pa prapë.“ 42 Jezusi i tha: „Ke me pa prapë. Besimi yt të ka shëru.“ 43 Në qat moment ju kthye të pamit. Aj e ndoqi Jezusin edhe nisi me i dhanë lavdi Zotit. Edhe krejt njerzt që e panë këtë, e lavdërun Zotin.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Luk 11:9; Rö 12:12; Eph 6:18; Php 4:6; Kol 4:2; 1Th 5:17
| v5 = Luk 11:7, 8
| v7 = Off 6:9, 10
| v7 = 2Pe 3:9
| v9 = Luk 10:29
| v11 = Joh 7:47-49
| v12 = 3Mo 27:30; Mat 23:23
| v13 = Ps 51:1-3
| v14 = Jes 66:2; Mat 21:28-31
| v14 = Jes 2:11; Mat 23:12; Jak 4:6; 1Pe 5:5
| v16 = 1Pe 2:2
| v17 = Mat 18:3
| v18 = Luk 10:25-28
| v20 = Rö 13:9; Eph 6:2
| v22 = Mat 6:20; Luk 12:33; 1Ti 6:18, 19
| v24 = Spr 11:28; 1Ti 6:9
| v27 = 1Mo 18:14; Jer 32:17; Sach 8:6
| v30 = Off 2:10
| v31 = Ps 16:10; 22:16-18; 34:20; 41:9; 69:21; Jes 53:1-12; Mi 5:1; Sach 9:9; 11:12; 13:7
| v31 = Mat 16:21
| v32 = Ps 2:1, 2; Mat 27:2; Apg 3:13; 4:27, 28
| v32 = Ps 22:7
| v32 = Jes 50:6
| v33 = Jes 53:5, 7
| v33 = Luk 9:22
| v34 = Mar 9:31, 32
| v42 = Luk 7:50; 17:19
| v43 = Luk 5:26
}}

Luka 18

2026-07-16T10:06:44Z

Ganimete:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ju kallxoj nji krahasim, për me ju kallxu pse asht kaq me randësi me u lutë gjithmonë edhe mos me u dorëzu kurrë. 2 Tha: „Në nji qytet ishte nji gjykatës që s’kishte tutë pi Zotit edhe s’kishte respekt për njerz. 3 Në qat qytet ishte edhe nji vejushë, që shkonte vazhdimisht te gjykatësi e i thoshte: ‘Ma jep të drejtën në rastin tem kundër kundërshtarit tem në gjyq!’ 4 Për nji kohë aj s’deshti me ja bo. Po masanej tha me veti: ‘Edhe pse s’kam tutë pi Zotit e as respekt për njerz, 5 pasi qikjo vejushë po mërzit pa nalë, kam me ja dhanë të drejtën, që mos me ardhë vazhdimisht e me m’lodhë me kërkesën e saj.’“ 6 Zotnia shtoi: „Ngoni qka ka thanë gjykatësi, edhe pse ishte i padrejtë! 7 A nuk ka me ju dhanë Zoti patjetër të drejtën të zgjedhunve të vet, që i thrrasin ditë e natë, derisa aj po tregon durim me ta? 8 Po ju thom: Aj ka me ju dhanë të drejtën shumë shpejt. Po kur të vjen Biri i njeriut, a ka me gjetë përnime qit lloj besimi në tokë?“
 
9 Aj ju kthye edhe disave që u mbështetshin në drejtësinë e vet edhe i shihshin të tjerët si kurgjo, e ju tregoi qit krahasim: 10 „Dy burra hypën në tempull për me u lutë, njoni Farise e tjetri tagrambledhës. 11 Fariseu rrinte në kambë edhe lutej me veti: ‘O Zot, po të falënderoj që s’jom si krejt tjerët, grabitës, të padrejtë, kurvarë, e sidomos jo si qiky tagrambledhës. 12 Unë agjëroj dy herë në javë edhe e jap të dhjetën pi krejt qka fitoj.’ 13 Tagrambledhësi, përkundrazi, rrinte pak larg, edhe s’guxonte as sytë me i çu kah qielli, po e rrehte gjoksin vazhdimisht e thoshte: ‘O Zot, ki dhimt për mu, nji gjynahqar.’ 14 Po ju thom: Ky njeri u kthye në shpi ma i drejtë para Zotit se Fariseu. Se secili që e nalton veten, ka me u ulë, po kush e ulë veten, ka me u naltu.“
 
15 Tash njerzt po ja sillshin Jezusit edhe fmitë e vegjël, që aj me i prekë, po kur nxansat e panë këtë, nisën me i ndalë. 16 Po Jezusi i thirri fmitë e vegjël te vetja edhe tha: „Leni fmitë me ardhë te unë! Mos i pengoni, se mbretnia e Zotit ju takon njerzve si kta. 17 Përnime po ju thom: Kush nuk e pranon mbretninë e Zotit si nji fmi, kurrsesi s’ka me hy në të.“
 
18 hNji udhëheqës deshti me ditë pi tij: „Mësues i mirë, qka duhet me bo për me trashëgu jetë t’amshume?“ 19 Jezusi ju përgjigj: „Pse po më quen të mirë? Kërkush s’asht i mirë përveç njonit: Zotit. 20 Ti i din urdhnimet: ‘Mos bo kurvni’, ‘Mos vra’, ‘Mos vjedh’, ‘Mos jep dëshmi të rreme’, ‘Nderoje babën edhe nanën tane’.“ 21 Burri tha: „Krejt këto i kam mbajtë pi rinisë teme.“ 22 Kur Jezusi e nivi këtë, i tha: „Edhe nji sen po të mungon: shite krejt qka ki, jepja të vorfnive paret, edhe ke me pasë thesar në qiell. Pastaj hajde, m’ndjek mu!“ 23 Kur burri e nivi këtë, u mërzit shumë, se ishte tepër i pasun.
 
24 Jezusi e kqyri edhe tha: „Sa zor ka me qenë për ata që kanë pare me hy në mbretninë e Zotit! 25 Përnime, ma lehtë asht për nji deve me kalu nëpër vrimën e gjylpanës, se për nji të pasun me hy në mbretninë e Zotit.“ 26 Ata që po e ngonshin pytën: „Kush, pra, mundet me u shpëtu?“ 27 Aj tha: „Ajo që asht e pamundshme për njerz, asht e mundshme për Zotin.“ 28 Atëherë Pjetri tha: „Kqyr, na kemi lanë krejt qka kishim edhe të kemi ndjekë ty.“ 29 Aj ju përgjigj: „Përnime po ju thom: S’ka njeri që e ka lanë shpinë, grunë, vllaznit, prindtë a fmitë për shkak të mbretnisë së Zotit, 30 e që s’ka me marrë shumë herë ma shumë në qit kohë, edhe në sistemin e ardhshëm të botës jetë t’amshume.“
 
31 Masanej i mori të Dymbëdhjetët anash edhe ju tha: „Po hypim për Jerusalem, edhe krejt qka asht shkru pi pejgamberëve për Birin e njeriut ka me u përmbushë. 32 Për shembull, kanë me ja dorëzu njerzve pi kombeve tjera, kanë me e përqeshë, kanë me e poshtëru edhe kanë me e pshty. 33 Edhe masi ta rrahin me kamxhik, kanë me e mbytë, po ditën e tretë ka me u ringjallë.“ 34 Po ata s’e kuptun qka domethanë krejt këto, se kuptimi i këtyne fjalëve ishte i msheftë pi tyne. Ata s’e kuptun qka u tha.
 
35 Kur Jezusi po i afrohej Jerikos, nji i verbët rrinte ulë anash rrugës edhe lypte lëmoshë. 36 Aj e nivi kallabllakun tu kalu atypari edhe deshti me ditë qka po ndodhte. 37 I tregun: „Jezusi Nazareas po kalon.“ 38 Atëherë aj thirri me za të madh: „Jezus, Biri i Davidit, ki dhimt për mu!“ 39 Ata që ishin përpara i thanë me inat me heshtë, po aj bërtiti edhe ma shumë: „Biri i Davidit, ki dhimt për mu!“ 40 Atëherë Jezusi u nal edhe urdhnoi me ja pru atë burrë. Kur i verbti ju afru, Jezusi e pyti: 41 „Qka po don? Qka me bo për ty?“ Aj ju lut: „Zotni, po du me pa prapë.“ 42 Jezusi i tha: „Ke me pa prapë. Besimi yt të ka shëru.“ 43 Në qat moment ju kthye të pamit. Aj e ndoqi Jezusin edhe nisi me i dhanë lavdi Zotit. Edhe krejt njerzt që e panë këtë, e lavdërun Zotin.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Luk 11:9; Rö 12:12; Eph 6:18; Php 4:6; Kol 4:2; 1Th 5:17
| v5 = Luk 11:7, 8
| v7 = Off 6:9, 10
| v7 = 2Pe 3:9
| v9 = Luk 10:29
| v11 = Joh 7:47-49
| v12 = 3Mo 27:30; Mat 23:23
| v13 = Ps 51:1-3
| v14 = Jes 66:2; Mat 21:28-31
| v14 = Jes 2:11; Mat 23:12; Jak 4:6; 1Pe 5:5
| v16 = 1Pe 2:2
| v17 = Mat 18:3
| v18 = Luk 10:25-28
| v20 = Rö 13:9; Eph 6:2
| v22 = Mat 6:20; Luk 12:33; 1Ti 6:18, 19
| v24 = Spr 11:28; 1Ti 6:9
| v27 = 1Mo 18:14; Jer 32:17; Sach 8:6
| v30 = Off 2:10
| v31 = Ps 16:10; 22:16-18; 34:20; 41:9; 69:21; Jes 53:1-12; Mi 5:1; Sach 9:9; 11:12; 13:7
| v31 = Mat 16:21
| v32 = Ps 2:1, 2; Mat 27:2; Apg 3:13; 4:27, 28
| v32 = Ps 22:7
| v32 = Jes 50:6
| v33 = Jes 53:5, 7
| v33 = Luk 9:22
| v34 = Mar 9:31, 32
| v42 = Luk 7:50; 17:19
| v43 = Luk 5:26
}}

Luka 15

2026-07-04T14:53:12Z

Ganimete:

{{Textstatus
| Status = Abnahme
| Notiz = Alte Übersetzung; Bitte Begriffserklärungen durch Umschreibungen nachbessern.
}}
1 Krejt personat që i marrën parët njerzve për shtetin [''taksambledhësit ''] edhe gabimqarët ju kan afru ngat Jezusit për me ngu.
2 Përqata farisenjt edhe ata personat që i studiojnë shkrimët [''skribët''] ankoheshin edhe folshin nëmes veti: „Ky njeri i hap kraht për gabimqarët edhe han me ta.“
3 Tani Jezusi e tha ket krahasim:
4 „Cili prej juve i ka 100 dele edhe qofse njona prej tynve hupet, nuk i le 99 në fushë e me shku me lyp atë që ka hup deri sa e gjon.
5 Edhe kur e gjon atë që e ka hup, e merr, e qet në krahin e vet edhe gzohet.
6 Sa ka ardh te shpia i thirr bashk shokt e vet edhe kujshit edhe i thot atynve: ‚Gzonu me mu pse une e kom gjet delen që e kam hup.‘
7 Une po ju thom: Bash qashtu ka në hava [''qiell''] ma shumë gzim për nji gabimqar që i bjen pishmon për gabimet e veta se sa për 99 njerzt të drejt që nuk kanë nevoj Zoti mi ja fal gabimet. 
8 Ose ta marrim që një grua i ka 10 dinar [''drahma''] edhe e hup nja prej tynve. A nuk e kall dritën [''llambën''] edhe e fshin shpijen e saj bash qysh duhet edhe e lyp mirë derisa e gjon qat dinarin?
9 Edhe sa e gjet dinarin, i thirr bashk shoqet dhe kujshit edhe thot: ‚Gzonu me mu, sepse e kom gjet dinarin që e kam hup.‘
10 Une po ju thom juve: Bash qashtu gzohen melaqet [''engjëjt''] e Zotit për nji gabimqar që i bje pishmon për gabimet e veta.“ 
11 Masanej tha: „Nji njeri i ka dy djem.
12 Aj ma i riu i thot nji ditë: ‚Bab, ama pjesen e pasunis që më takon mu.‘ Tani baba ja ndan pasunin dy djemve.
13 Do ditë ma vonë ky djali i ri i merr krejt senet që i takojn edhe e merr ni rrug në gyrbet, në nji ven shumë larg nga shpia. Aty aj e çon nji jet kurvallaqe [''pa moral''] edhe i harxhit krejt qka ka pasë.
14 Kur nuk ka mo kurrgjo bohet qat ven nji zi buke edhe s’ka mo me hangër. Aj bjen në nevojë të rron
15 edhe vjen deri qaty që nji njeri i ati venit e vendos me qit te thit [''derrat''] mi rrujt në arë.
16 Atijna i bjen malli me hangër edhe mu ngi me bukën e kafsheve [''bishtajat''] që ata thit e hajn. Por atij kurrkush nuk i jep diçka. 
17 Në fund, kur i bjen në men, thot: ‚Sa shumë punëtort e babës tem kanë boll bukë e une po du me dek pi untit [''urris''].
18 Une po çohna edhe po kthena te baba jem edhe kom mi thon: ‚Bab, une kom gabu kundra havajës [''qiellit''] edhe kundra teje.
19 Une nuk meritoj mo mu kon djali yt. Bonum sikur ni puntor i yti.‘
20 Kështu aj çohet edhe shkon te baba. Kur ke hala larg, baba e pa pi s’largit edhe i erdh shumë gjynah. N’gajti, e qafi edhe e puthi me mall.
21 Tani djali thot: ‚Bab, une kom gabu kundra havajës [''qiellit''] edhe kundra teje. Une nuk meritoj mo mu kon djali yt.‘
22 Por baba i thot hysmexharëve të vet: ‚Shpejt, bjeni nji mantill të gjat, ma t‘mirin, edhe veshjani. Qitnja nji unaz në dorë edhe mathjani sandalet në kom.
23 Masanej bjerne viçin e shnosh, preni edhe le ta hajm e le të gzohemi,
24 sepse ky djali jem u konë i dekun e u kthy apet n’jet. U konë i hupt edhe u gjet.‘ Kshtu ata fillojn me festu. 
25 Qat kohë djali ma i madh u konë në arë. Kur u afru ngat shpijes, niti kongt edhe kcime [''valle''].
26 Përqata e thirri nji hysmexhar edhe e veti qka u bo aty.
27 Hysmexhari i tha: ‚Vllavi jot u kthy edhe baba yt e ka pre nji viç të shnosh, sepse vllavi yt erdhi shnosh e mirë.‘
28 Por ky vllavi i madh u idhnu edhe s’deshte me hi mrena. Tani baba doli jasht edhe e luti djalin i madh me hi mrena.
29 Por aj i tha babës: ‚Sa shumë vjet kom punu si nji hysmexhar për ty edhe as nji herë nuk e kom shkel fjalën tane. E ti as nji herë nuk ma ke dhon nji dhij për mu knaq me shokt e mi.
30 Por kur u kthy ky djali yt që e hangri krejt pasunin tane me kurvat e veta, menjiherë e prejte nji viç të shnosh për atë.‘
31 E baba i tha: ‚O djali jem, ti je konë gjith me mu edhe krejt qka osht e jemja, osht e jotja.
32 Por na duhet mu gzu edhe me festu pa çare, sepse ky vllavi yt u konë i dekun e u kthy apet ne jet. U konë i hupt edhe u gjet.‘“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 9:10, 11; Mar 2:15, 16; Luk 5:29, 30; 19:2-6; 1Ti 1:15
| v2 = Luk 7:39; 19:7
| v4 = Hes 34:11, 16; Mat 18:12, 13; Luk 19:10
| v6 = Mat 18:14; Rö 12:15; 1Pe 2:25
| v7 = Hes 33:11; Luk 5:32
| v7 = Luk 19:8-10
| v10 = Mat 9:13; Mar 2:17
| v15 = 3Mo 11:7, 8
| v21 = 2Ch 7:14; Ps 32:5; 51:4; Spr 28:13; Luk 18:13; 1Jo 1:9
| v24 = Rö 6:13; Eph 2:4, 5; Kol 2:13
| v24 = Luk 15:7, 10
}}

Marku 9

2026-03-11T19:17:24Z

Ganimete:

{{Textstatus
| Status = KI
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Masanej ju tha: “Po ju thom me siguri: do prej atyne qe jon tu nejt ktu s’kan me shiju vdekjen para se me pa Mretninë e Zotit tu ardh me fuqi.” 2 Mas gjashtë ditëve, Jezusi i mori me veti Pjetrin, Jakovin edhe Gjonin, i çoi në një mal të nalt, veç ata të tret, vet me ta. Aty, para syve të tyne, ju shndërru(ndryshu) pamja e tij. 3 Teshat e tij të jashtme ja nisen me shkëlqy, u bënë aq të bardha sa kurrkush në dynja s’din me i la qashtu të bardha. 4 Aty ju doli përpara Elija bashkë me Moisiun, dhe po folshin me Jezusin. 5 Atëher Pjetri i tha Jezusit: “Mësus, mirë osht qe jena ktu. Hajde ti bojna tri çadra: nji për ty, nji për Moisiun dhe nji për Elijen.” 6 Se nuk po dijke qysh me fol, se u kish kap shumë tuta. 7 U duk nji re, i mbuloi, edhe prej resë doli nji zo: “Ky osht djali jem, i dashni i jem. Ndigjoni at!” 8 Kur shikun përqark, nuk pan ma kërkon me ta, veç Jezusin vet.
 
9 Kur po zhdrypshin prej malit, ai ju bani me dije në mënyr të rreptë mos i kallxu kerkujt qka kishin pa, deri sa Biri i njeriut ka me u çu ose me u ngrit prej të vdekunve. 10 Ata e morën ket fjalët seriozisht, po flitshin mes veti çka don me thanë “me u çu prej të vdekunve”. 11 Dhe e vetën: “Pse po thojnë mësusit e ligjit qe ma përpara duhet me ardh Elija?” 12 Ai u tha: “Osht e vertet qe Elija vjen ma parpara dhe i kthen krejt gjonat(senet) në vend vet. Po pse atëher për Birin e njeriut osht shkrun qe duhet me hek shum edhe me u përbuzë ose përkesh? 13 Po po ju thom se Elija veç ka ardh, edhe i kanë bo qysh kanë dasht me te, siç osht shkrun për te.”
 
14 Kur u kthyën te nxonsat të tjerë, pan nji turmë të madhe rreth tyne, dhe do mësus të ligjit tu u fjalos me ta. 15 Sa e pan njerzt Jezusin, u habitën, ngajtën te ai për me e përshëndet. 16 Ai i veti: “Për qka po përhaleni me ta?” 17 Njoni prej turmës u përgjegj: “Mësus, ta kom pru djalin tem, se e ka mrena në veti nji frymë qe nuk e len me fol. 18 Kur ta kap ajo frymë, e rrëxon për tokë, ai qet shkumën prej goje, shtrëngohet me dhambë dhe e hup fuqinë. U thash nxonsave të tu me e qit jasht ose me largu, po nuk mujtën.” 19 Jezusi tha: “Oj gjeneratë pa besim, edhe sa duhet me nejt me ju? Edhe sa duhet me ju duru? Qojeni djalin te une.” 20 Ata ja prunë. Sa e pa fryma Jezusin, menjiherë e shtini djalin në dridhje. Ai ra për tokë, u përdridhke tu u rrokullisë ose rrotullu dhe tu qit shkumë prej goje. 21 Jezusi e veti babën e tij: “Qe sa ja ka nis kjo?” Ai u përgjegj: “Prej kur u kan i vogël. 22 Shpesh e ka gjujt në zjarm edhe në ujë për me ja marr shpirtin. Po nese munesh me ba naj sen, ki rahmet(mëshir) dhe na ndihmo.” 23 Jezusi i tha: “Pse po thu ‘nese munesh’? Për ata qe ka besim, krejt gjonat(senet) jan të mundshme.” 24 Menjiherë baba i djalit bërtiti: “Kom besim! Ndihmom ku jam i dobt në besim!”
 
25 Kur pa Jezusi qe po ngajke turma me ju afru, e qortoj( kritikoj)frymën e keqe: “O frymë e shurdhët dhe memece, po të urdhnoj: dil prej tij edhe mos u kthe ma kurrë te ai (në te).” 26 Fryma bërtiti fort, e shti në kriza të forta dhe doli. Djali met si i vdekun, sa shumica po thojshin: “Ka dek.” 27 Po Jezusi e kapi për dore, e qoi në kamë edhe ai u çu. 28 Ma von, kur hyri në shpi e metën veç ata, nxonsat e vetën: “Pse s’mujtëm me e qit(large) na?” 29 Ai ju tha: “Kjo lloj fryme nuk del përveç me lutje.”
 
30 Prej anej u nisën e kalun nëpër Galile. Ai nuk deshti kurrkush me ditë, 31 se u kon tu i msu nxonsat e vet e po ju thojke: “Biri i njeriut ka me ju dorëzu në durt e njerzve, dhe ata kan me e myt. Po masi ta mbytin, mas tri ditësh ka me u çu apet (mu ringjall).” 32 Po ata s’e kuptun këtë fjalë, edhe frigoheshin ose tuteshin me e vet.
 
33 Ata mrriën në
Kapernaum. Kur ish në shpi, i veti: “Qka po bojshi muhabet në rrugë mes veti?” 34 Po ata heshten( nuk folën), se në rrugë (udhës) kishin bisedu kush prej tyne osht ma i madhi. 35 Ai u ul, i thirri dymdhetë edhe ju tha: “Kush don me kanë i pari, le të jetë i fundit prej krejtve dhe shërbetor i krejtve.” 36 Masanej e mori nji thfmi, e qiti në mesin e tyne, e mori në prehën edhe ju tha: 37 “Kush e pranon në emnin tem nji thfmi të till, po më pranon mu. Edhe kush më pranon mu, nuk më pranon veç mu, po dhe Atin qe më ka çu ose dërgu.”
 
38 Gjoni i tha: “Mësus, na e pam nji njeri tu i qit(largu) dreqnat në emnin tan, edhe dojshim me ja ndalu, se nuk po na përcjell neve.” 39 Po Jezusi tha: “Mos ja ndaloni, se ai qe ban nji vepër të fortë në emnin tem s’munet shpejt me fol keq për mu. 40 Kush s’osht kundër nesh, osht me neve. 41 Edhe kush ju jep me pi veç nji got ujë pse jeni të Krishtit, po ju thom të vertetën, s’ka me ja hup Zoti kurrë shpërblimin. 42 Po kush e shtin me u rrëzu në besim nji prej ktyne të vogëlve qe po besojn, ma mirë kish pas kanë për te me ja varr në qaf nji gur të ran të mullini qe e sill(rrotullon) magari, edhe me e gjujt në deti.
 
43 Nese dora jote të shtyn me bo keq, preje. Ma mirë me hi në jetë me nji dorë, se me dy durt me shkue në Gehenë, në zjarmin qe nuk nalet kurr. [Gehena = emën për nji vend dënimi me zjarr; auf Deutsch in etwa „Hölle“] 45 Edhe nese kamba jote të shtyn me bo keq, preje. Ma mirë me hi në jetë me nji kambë, se me dy kambë me u gjujt në Gehenë. 47 Edhe nese syri yt të shtyn me bo keq, nxirre largoje (hiqe). Ma mirë me hi në Mretninë e Zotit me nji sy, se me dy sy me u gjujt në Gehenë, 48 ku krimbi i tyne nuk des ose vdes kurr edhe zjarmi nuk shuhet(nalet). 49 Se secili ka me u sprovu me zjarr, si me u krypë me zjarm. 50 Kripa osht send i mirë, po nese kripa e hup shijen, me çka keni me ja kthy shijen kripës? Keni krip në veti, dhe jetoni në paqe mes veti.”

{{Querverweise-Metadaten
| v2 = 2Pe 1:16-18
| v7 = Luk 3:22; Joh 12:28
| v7 = Ps 2:7; Jes 42:1; Mat 3:17; 2Pe 1:17, 18
| v7 = 5Mo 18:15; Apg 3:22, 23
| v9 = Mat 12:15, 16; Mar 8:29, 30
| v11 = Mal 4:5, 6; Mar 8:27, 28
| v12 = Da 9:26
| v12 = Ps 22:6, 7; Jes 50:6; 53:3; Luk 23:11
| v13 = Mat 11:13, 14; Luk 1:13, 17
| v19 = 5Mo 32:20
| v20 = Mar 1:26
| v23 = 2Ch 20:20; Mat 17:20; Mar 11:23; Luk 17:6; Joh 11:40; Apg 14:9, 10
| v24 = Luk 17:5; Heb 12:2
| v25 = Mar 1:23-25; Luk 4:34, 35; Apg 10:38
| v28 = Mat 17:20
| v31 = Mat 26:2
| v31 = Mat 16:21; Mar 8:31
| v33 = Luk 22:24-26
| v35 = Mat 20:26-28; 23:11, 12; Mar 10:43-45; Luk 22:25, 26; Php 2:8, 9
| v37 = Luk 18:16
| v37 = Mat 10:40; Luk 10:16; Joh 13:20
| v38 = 4Mo 11:26-29
| v41 = Mat 25:35, 36, 40
| v41 = Mat 10:42
| v42 = Luk 17:1, 2
| v43 = Mat 5:30; 10:28; Kol 3:5
| v45 = Mat 10:28; 23:33; Luk 12:5
| v47 = Gal 5:24
| v47 = Mat 5:29; Rö 8:13
| v48 = Jes 66:24
| v49 = Luk 17:29
| v50 = Mat 5:13; Luk 14:34, 35
| v50 = Kol 4:6
| v50 = Spr 15:1; Rö 12:18; Eph 4:29; 1Th 5:13; Heb 12:14
}}

Marku 8

2026-02-24T19:16:54Z

Ganimete:

{{Textstatus
| Status = KI
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Atëher apet u mblodh nji turmë e madhe njerzish, e ata nuk kishin qka me hangër. Ai i thirri nxonsat e vet dhe ju tha: 2 “Po më vjen keq për kta njerz. Qe tri ditë jon me mu dhe nuk kan kurgjo me hangër. 3 Nese i çoj udhës për në shpi, kan me u rrëzu në rrugë prej lodhjes, se do prej tyne kanë ardh prej largut.” 4 Nxonsat i thanë: “Prej kahit me u gjet buk ktyne në kët ven të shkret,që me i ngi krejt?” 5 Ai i veti: “Sa bukë keni?” Ata u përgjegjën: “Shtatë.” 6 Atëherë ai e urdhnoj turmën me u ul në tokë. I mori ato shtatë bukë, ju lut Zotit, i theu, edhe ia dha nxonsave me ja shpërnda njerzve, e ata ia qojnë njerzve me hangër. 7 Kishin edhe do peshq të vogel. Ai u lut edhe për ta, edhe urdhnoj me i shpërnda. 8 Njerzt hëngrën e u nginën. Throshat qe metën i mblodhën e i mbushën shtatë shporta të mdhaja. 9 Ata qe ishin aty u kon dikun katërmij veta, edhe masanej ai i lshoj njerzt me shku.
 
10 Masanej, menjiherë hypi në bark anije bashkë me nxonsat e vet edhe shkoi n’krahinën e Dalmanuthës. 11 Aty erdhën farisejt, nisën me u fjalos me te, tu dashtë me e shtu n’provë. Kërkojshin prej tij naj shenjë prej qiellit. 12 Ai psherëtiu thellë n’shpirt edhe tha: “Pse po kërkon kjo gjeneratë shenjë? Po ju thom t’vertetën, kësaj gjenerate nuk ka me ju dhon kurrfar shenje.” 13 Edhe i la, hypi prap n’barkë e shkoi n’anën tjetër.
 
14 Nxonsat kishin harru me marrë buk. N’barkë s’patën me veti veç nji bukë. 15 Ai i paralajmëroj qartë: “Kini kujdes, rujuni prej brumit t’farisejve edhe prej brumit t’Herodit.” 16 Ata fillun me fol mes veti se pse po thot kshtu, se s’paskan buk. 17 Jezusi e kuptoj edhe ju tha: “Pse po folni mes veti që s’paskit buk? A hala s’po kuptoni as s’po merrni vesh? Zemra e juve hala e fortë osht? 18 A s’po shihni, edhe pse i keni syt? A s’po ndëgjoni, edhe pse i keni veshët? A s’ju kujtohet ma, 19 sa shporta me thërrime i mblodhët kur i theva pesë bukë për pesmij veta?” Ata thanë: “Dymdhetë.” 20 “Edhe kur i theva shtatë bukë për katërmij veta, sa shporta t’mdhaja i mblodhët?” Ata u përgjegjën: “Shtatë.” 21 Atëherë ai ju tha: “A hala s’po kuptoni?”
 
22 Ata arritën n’Betsaida. Aty ja prunë nji të verbër, edhe po e lypnin me t’madhe prej tij me e prek. 23 Jezusi ia kapi dorën t’verbrit edhe e nxori jasht fshatit. I tuli n’sy, ja vuni duert përmi edhe e pyeti: “Po sheh najsen?” 24 Ai kqyri nalt e tha: “Po shoh njerz, po po m’doket sikur drunj qe po ecin.” 25 Pastaj Jezusi prap ja vuni duert përmi syt. Atëherë ai filloj me pa qartë, u shnosh krejt n’sy edhe i shifte krejt sendet kjart. 26 Jezusi e nise n’shpi edhe i tha: “Mos hi n’fshat.”
 
27 Jezusi u nis me nxonsat e vet kah fshatrat rreth Cezareas së Filipit. N’rrugë i pyeti nxonsat: “Njerzt qysh po thojn për mu, kush po thojn qe jam?” 28 Ata i thanë: “Disa po thojn qe je Gjon Pagëzori, tjerë po thojn Elija, e tjerë prap po thojn qe je si nji prej pejgamberve.” 29 Atëherë ai i pyeti: “E ju, qysh po thoni, kush jam une?” Pjetri u përgjegj: “Ti je Krishti.” 30 Ai i porositi rreptë me mos i kallxu kerkuit për te.
31 Prej asaj kohe filloj me ju kallxu se Biri i njeriut duhet me hek shumë, me u hjek prej pleqve, prej kryepriftave edhe prej mësusve t’ligjit, me u vra edhe mas tri ditësh me u çu prap. 32 Kto po i thojke hapur. Atëherë Pjetri e mori mënjanë e nisi me i fol keq, si me e qortu. 33 Po ai u kthy, i kqyri nxonsat e vet edhe i tha Pjetrit: “Shko përmas meje, Shejtan, se ti s’po mendon si Zoti, po si njerzt.”
 
34 Pastaj e thirri turmën bashkë me nxonsat e vet edhe ju tha: “Kush don me ardh mas meje, le ta mohojë veten, le ta marrë kryqin e vet, edhe le të vinë mas meje. 35 Se ai qe don me e shpëtu jetën e vet, ka me e hup. Po ai qe e hup jetën e vet për mu edhe për lajmin e mirë, ai ka me e shpëtu. 36 Qysh i shërben njeriut me fitu krejt botën, nese e hup jetën e vet? 37 Me çka munet njeriu me e këmby jetën e vet? 38 Kush marrohet për mu edhe për fjalët e mija, n’kët gjeneratë t’pa besë e me gjynahe, edhe Biri i njeriut ka me u maru për te, kur të vij n’hi të Atit të vet bashkë me melaqet e shenjta.”

{{Querverweise-Metadaten
| v2 = Mat 14:14; Mar 6:34; Heb 2:17; 5:2
| v5 = Mar 6:38
| v6 = Mar 6:41
| v12 = Mat 12:38; Joh 6:30
| v15 = Luk 12:1
| v19 = Mar 6:38
| v19 = Mat 14:20; Mar 6:43; Luk 9:17; Joh 6:13
| v20 = Mat 15:37
| v22 = Mar 6:56
| v23 = Mar 7:32, 33; Joh 9:1, 6
| v28 = Mat 14:1, 2; Mar 6:14
| v28 = Mar 9:11
| v29 = Joh 1:40, 41; 6:68, 69
| v30 = Mar 9:9
| v31 = Mat 26:2
| v31 = Mat 17:22, 23
| v34 = Mat 10:38; Luk 14:27
| v35 = Mat 10:39; Joh 12:25; Off 12:11
| v37 = Ps 49:8
| v38 = Mat 10:33; Luk 12:9; Rö 1:16; 2Ti 1:7, 8
| v38 = Mat 25:31; 2Th 1:7
}}

Marku 7

2026-02-23T20:35:59Z

Ganimete:

{{Textstatus
| Status = KI
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Tash do farisej dhe do mësus të ligjit kan ardh prej Jerusalemit edhe u mbledhen rreth atij. 2 Ata po vëreshin që do prej nxonsave të tij po hanin me duar të papastra , dmth pa i pas la duert. 3 (Se farisejt, si shum judenj, s’ushqehen pa i la duert deri te brryli, se po i kapen pas adetit të pleqve. 4 Edhe kur kthehen prej pazari, nuk hanjn pa u pastru. Kan edhe plot zakone tjera, për sente vogla po kapen, psh i shpërlajn filxhanat, brokat edhe enët prej bakri.) 5 Kështu farisejt edhe mësusit e ligjit e veten: “Pse nxonsat e tu s’po i përmbahen adetit të pleqve, por po hanë me duar të papastra?” 6 Ai ju tha: “Shum mirë ka fol Isaja për ju me dy ftyra, kur ka profetizu për ju: ‘Ky popull me gojë po më nerojnë, po zemra e tyne osht larg prej meje. 7 Adhurimi i tyne nuk vlen kurgjo, se mësimet e tyne jon veç rregulla të njerzrve.’ 8 Ju i lini anash urdhna e Zotit, e kapeni fort mas adeteve të njerzve.”
 
9 Masanej ju tha: “Fort mirë po i anashkaloni urdhnat e Zotit, veç me i majt gjallë adete të tuja. 10 Se Moisiu ka thanë: ‘Nderoje babën e nanën tane’, edhe: ‘Kush e shan babën a nanën, le të denohet me vdekje.’ 11 Po ju thoni: ‘Njeriu munet me i thanë babës a nanës: “Qka kam mujt me të ndihmu ty, osht korban për Zotin”’, dmth dhuratë e veçantë për Zotin. [korban = dhuratë që i kushtohet Zotit; auf Deutsch ungefähr „Gott geweihte Gabe“] 12 Edhe prej atij momenti ju nuk po e leni ma atë njeri me bo kurgjo për babën a nanën e vet. 13 Kështu po e bani fjalën e Zotit pa efekt ose pa forc pa jetë, për shkak të adeteve qe po i trashëgoni. Edhe po bani edhe shumë sene tjera keshtu.” 14 Masanej e thirri apet turmën dhe ju tha: “Ndigjoni krejt, edhe mundohuni me kuptu. 15 Nuk ka kurgjo qe i hin njeriut prej jashtit e qe e ban të papaster(flliqët). Po çka del prej tij, ajo e ban njeriun të papaster(flliqët).”
 
17 Kur u da prej turmës edhe hyri në nji shpi, nxonsat e vet e pyetën për kët shembull. 18 Ai ju tha: “A po mbesni edhe ju pa e kuptu? A s’po e shihni që njeriun s’e ban të papastër ajo qe i hin prej jashtit? 19 Se ajo nuk hin në zemer, po në bark, e masanej del jasht në nevojtore.” Me ket fjalë ai tregoj se krejt ushqimet jon t’pastra. 20 Masanej vazhdoj: “Po çka del prej njeriut, ajo e ban t’papastër. 21 Se mrena, prej zemrës t’njerzve, dalin mendimet e kqija: kurvnítë, vjedhjet, vrasjet, 22 tradhtia martesore, lakmia, ligësia, mashtrimi, jetesa pa marre, syri me inati, sharja e Zotit, mendjemadhësia edhe marritë. 23 Krejt kto sene të kqija dalin prej mrena edhe e bajn njeriun e papastër.”
 
24 Masanej u nis prej andej e shkoi n’krahinën e Tiros e Sidonit. Hyni n’nji shpi e s’deshti kurrkush me ditë qe osht aty, po s’mujshe me met msheft. 25 Shpejt nji grue, vajza e së cilës e kish n’veti nji frymë t’keqe, e ndëgjoi për te, erdh e ra n’kambë përpara tij. 26 Ajo gruja u kon greke, prej popullit siriano-fenikas. Ajo po e lute me t’madhe me ja qit dreqin prej vajzës. 27 Po Jezusi i tha: “Ma parë duhet me u ngi fmijt. S’osht mirë me ja marr bukën fmive edhe me ja gjujt qenve t’vegjel.” 28 Ajo iu përgjegj: “Po, Zot, po edhe qent e vegjel poshtë tavolinës i hanë thërrimet qe ju bijn fmive.” 29 Ai i tha: “Për qet fjalë qe e the, shko, dreqi ka dalë prej vajzës tande.” 30 Kur shkoi n’shpi, e gjeti vajzën tu fle n’krevet, edhe dreqi kish dalë.
 
31 Masanej Jezusi doli prej krahinës së Tiros, kaloj prej Sidonit e erdh prap te deti i Galilesë, tue kalue n’për krahinën e Dekapolisit. 32 Te ai ja prunë nji njeri t’shurdhët, qe mezi folke, edhe po e lypnin me t’madhe me ja vu dorën përmi. 33 Jezusi e mori mënjanë, larg prej turmës, ia shti gishtat n’vesh, pastaj tuli pak n’tokë edhe me at pështymë ja preku gjuhën. 34 Pastaj kqyri kah qielli, psherëtiu thellë edhe i tha: “Efata”, qe dmth: “Hapu.” 35 Menjiherë ju çelën veshët, edhe gjuha ju zgjidh, e filloj me folë qartë. 36 Jezusi u dha porosi me ngulm me mos i kallxu kerkuit. Po sa ma shum qe ju ndalojke, aq ma shum e përhapshin. 37 Krejt u habitshin tepër edhe thojshin: “Krejt çka po bon ky, po e bon mirë. Edhe të shurdhit po i ban me ni, edhe të pagojet me folë.”
{{Querverweise-Metadaten
| v4 = Mat 23:25; Luk 11:38, 39
| v8 = Gal 1:14; Kol 2:8
| v10 = Eph 6:2
| v10 = 3Mo 20:9; Spr 20:20
| v12 = 1Ti 5:8
| v13 = Mar 7:3
| v15 = Tit 1:15<ref></ref>
| v17 = Luk 8:9, 10
| v21 = 1Mo 6:5; 8:21; Jer 17:9
| v23 = Gal 5:19-21
| v27 = Mat 10:5, 6; Rö 9:4; Eph 2:12
| v30 = Joh 4:49-51
| v32 = Mat 9:32, 33; Luk 11:14
| v33 = Mar 8:23; Joh 9:6
| v35 = Jes 35:5; Mat 11:5
| v36 = Jes 42:2; Mat 8:3, 4; Mar 5:42, 43
| v36 = Mar 1:43-45
| v37 = Apg 14:11
| v37 = Jes 35:5, 6
}}

Marku 7

2026-02-10T18:04:54Z

Ganimete:

{{Textstatus
| Status = KI
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Tash do farisej dhe do mësus të ligjit kan ardh prej Jerusalemit edhe u mbledhen rreth atij. 2 Ata po vëreshin që do prej nxonsave të tij po hanin me duar të papastra , dmth pa i pas la duert. 3 (Se farisejt, si shum judenj, s’ushqehen pa i la duert deri te brryli, se po i kapen pas adetit të pleqve. 4 Edhe kur kthehen prej pazari, nuk hanjn pa u pastru. Kan edhe plot zakone tjera, për sente vogla po kapen, psh i shpërlajn filxhanat, brokat edhe enët prej bakri.) 5 Kështu farisejt edhe mësusit e ligjit e veten: “Pse nxonsat e tu s’po i përmbahen adetit të pleqve, por po hanë me duar të papastra?” 6 Ai ju tha: “Shum mirë ka fol Isaja për ju me dy ftyra, kur ka profetizu për ju: ‘Ky popull me gojë po më nerojnë, po zemra e tyne osht larg prej meje. 7 Adhurimi i tyne nuk vlen kurgjo, se mësimet e tyne jon veç rregulla të njerzrve.’ 8 Ju i lini anash urdhna e Zotit, e kapeni fort mas adeteve të njerzve.”
 
9 Masanej ju tha: “Fort mirë po i anashkaloni urdhnat e Zotit, veç me i majt gjallë adete të tuja. 10 Se Moisiu ka thanë: ‘Nderoje babën e nanën tane’, edhe: ‘Kush e shan babën a nanën, le të denohet me vdekje.’ 11 Po ju thoni: ‘Njeriu munet me i thanë babës a nanës: “Qka kam mujt me të ndihmu ty, osht korban për Zotin”’, dmth dhuratë e veçantë për Zotin. [korban = dhuratë që i kushtohet Zotit; auf Deutsch ungefähr „Gott geweihte Gabe“] 12 Edhe prej atij momenti ju nuk po e leni ma atë njeri me bo kurgjo për babën a nanën e vet. 13 Kështu po e bani fjalën e Zotit pa efekt ose pa forc pa jetë, për shkak të adeteve qe po i trashëgoni. Edhe po bani edhe shumë sene tjera keshtu.” 14 Masanej e thirri apet turmën dhe ju tha: “Ndigjoni krejt, edhe mundohuni me kuptu. 15 Nuk ka kurgjo qe i hin njeriut prej jashtit e qe e ban të papaster(flliqët). Po çka del prej tij, ajo e ban njeriun të papaster(flliqët).”
 
17 Kur u da prej turmës edhe hyri në nji shpi, nxonsat e vet e pyetën për kët shembull. 18 Ai ju tha: “A po mbesni edhe ju pa e kuptu? A s’po e shihni që njeriun s’e ban të papastër ajo qe i hin prej jashtit? 19 Se ajo nuk hin në zemer, po në bark, e masanej del jasht në nevojtore.” Me ket fjalë ai tregoj se krejt ushqimet jon t’pastra. 20 Masanej vazhdoj: “Po çka del prej njeriut, ajo e ban t’papastër. 21 Se mrena, prej zemrës t’njerzve, dalin mendimet e kqija: kurvnítë, vjedhjet, vrasjet, 22 tradhtia martesore, lakmia, ligësia, mashtrimi, jetesa pa marre, syri me inati, sharja e Zotit, mendjemadhësia edhe marritë. 23 Krejt kto sene të kqija dalin prej mrena edhe e bajn njeriun e papastër.”
 
24 Masanej u nis prej andej e shkoi n’krahinën e Tiros e Sidonit. Hyni n’nji shpi e s’deshti kurrkush me ditë qe osht aty, po s’mujshe me met msheft. 25 Shpejt nji grue, vajza e së cilës e kish n’veti nji frymë t’keqe, e ndëgjoi për te, erdh e ra n’kambë përpara tij. 26 Ajo gruja u kon greke, prej popullit siriano-fenikas. Ajo po e lute me t’madhe me ja qit dreqin prej vajzës. 27 Po Jezusi i tha: “Ma parë duhet me u ngi fmijt. S’osht mirë me ja marr bukën fmive edhe me ja gjujt qenve t’vegjel.” 28 Ajo iu përgjegj: “Po, Zot, po edhe qent e vegjel poshtë tavolinës i hanë thërrimet qe ju bijn fmive.” 29 Ai i tha: “Për qet fjalë qe e the, shko, dreqi ka dalë prej vajzës tande.” 30 Kur shkoi n’shpi, e gjeti vajzën tu fle n’krevet, edhe dreqi kish dalë.
 
31 Masanej Jezusi doli prej krahinës së Tiros, kaloj prej Sidonit e erdh prap te deti i Galilesë, tue kalue n’për krahinën e Dekapolisit. 32 Te ai ja prunë nji njeri t’shurdhët, qe mezi folke, edhe po e lypnin me t’madhe me ja vu dorën përmi. 33 Jezusi e mori mënjanë, larg prej turmës, ia shti gishtat n’vesh, pastaj tuli pak n’tokë edhe me at pështymë ja preku gjuhën. 34 Pastaj kqyri kah qielli, psherëtiu thellë edhe i tha: “Efata”, qe dmth: “Hapu.” 35 Menjiherë ju çelën veshët, edhe gjuha ju zgjidh, e filloj me folë qartë. 36 Jezusi u dha porosi me ngulm me mos i kallxu kerkuit. Po sa ma shum qe ju ndalojke, aq ma shum e përhapshin. 37 Krejt u habitshin tepër edhe thojshin: “Krejt çka po bon ky, po e bon mirë. Edhe t’shurdhit po i ban me ni, edhe t’mutit me folë.”

{{Querverweise-Metadaten
| v4 = Mat 23:25; Luk 11:38, 39
| v8 = Gal 1:14; Kol 2:8
| v10 = Eph 6:2
| v10 = 3Mo 20:9; Spr 20:20
| v12 = 1Ti 5:8
| v13 = Mar 7:3
| v15 = Tit 1:15
| v17 = Luk 8:9, 10
| v21 = 1Mo 6:5; 8:21; Jer 17:9
| v23 = Gal 5:19-21
| v27 = Mat 10:5, 6; Rö 9:4; Eph 2:12
| v30 = Joh 4:49-51
| v32 = Mat 9:32, 33; Luk 11:14
| v33 = Mar 8:23; Joh 9:6
| v35 = Jes 35:5; Mat 11:5
| v36 = Jes 42:2; Mat 8:3, 4; Mar 5:42, 43
| v36 = Mar 1:43-45
| v37 = Apg 14:11
| v37 = Jes 35:5, 6
}}