bibla-popullore.org - Benutzerbeiträge [de]

Gjoni 8

2026-10-13T06:49:47Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 ...
 
12 Masanej Jezusi ju foli apet dhe tha: „Unë jom drita e botës. Kush më ndjek mu, kurrë s’ka me ecë në terr, po ka me pasë dritën e jetës.“ 13 Atëher Farisenjtë thanë: „Ti po dëshmon për veten tane, dëshmia jote s’asht e vërtetë.“ 14 Jezusi ju përgjigj: „Edhe nëse dëshmoj për veten teme, dëshmia jeme asht e vërtetë, sepse e di prej kah kam ardhë edhe ku po shkoj. Po ju nuk e dini prej kah kam ardhë as ku po shkoj. 15 Ju gjykoni simas masave njerëzore, unë nuk gjykoj kërkon. 16 Po edhe nëse gjykoj, gjykimi jem përputhet me të vërtetën, sepse nuk jom vetëm, po Ati(Baba) që më ka dërgu asht me mu. 17 Përveç kësaj, në Ligjin tuj shkruhet: ‘Dëshmia e dy dëshmitarëve asht e vërtetë.’ 18 Unë dëshmoj për veten teme, edhe Ati që më ka dërgu dëshmon për mu.“ 19 Atëher e vetën: „Ku asht pra Ati yt?“ Jezusi ju përgjigj: „Ju nuk më njihni as mu, as Atin tem. Po t’më njihnit mu, kishit me e njoftë edhe Atin tem.“ 20 Këto i tha kur po msonte në tempull, aty ku rrishin kutia(sanaku) e dhuratave. Po kërkush nuk e kapi, sepse ora e tij hala nuk kish ardhë.
 
 
21 Masanej ju tha apet: „Unë po shkoj, edhe ju keni mem lyp, po keni me dekë në gjynahin tuj. Ku po shkoj unë, ju s’mundeni me ardhë.“ 22 Judenjtë po çuditshin: „A mos po don me e mytë veten? Pse tjetër po thotë: ‘Ku po shkoj unë, ju s’mundeni me ardhë’?“ 23 Atëher aj vazhdoi me ju shpjegu: „Ju jeni prej poshtë, unë jom prej nalt. Ju jeni prej kësaj bote, unë s’jom prej kësaj bote. 24 Për qata ju thashë: Keni me dekë në gjynahet tuja. Se nëse nuk besoni që unë jom aj, keni me dekë në gjynahet tuja.“ 25 Atëher i thanë: „Kush je ti pra?“ Jezusi ju tha: „Pse po foli unë hiç me ju? 26 Kam hala shumë me thanë për ju edhe kam shumë për qka me gjyku. Në fakt, Aj që më ka dërgu thotë të vërtetën, edhe unë po ja thom botës taman ato që i kam ni prej tij.“ 27 Po ata nuk e kuptun që aj po ju folke për Atin. 28 Atëher Jezusi tha: „Kur ta keni ngritë Birin e njeriut, atëher keni me e kuptu që unë jom aj, edhe që s’boj kurgjo pi vetes, po i thom ato që m’i ka msu Ati. 29 Edhe Aj që më ka dërgu asht me mu. Nuk më ka lanë vetëm, sepse unë gjithmonë e boj atë që i pëlqen Atij.“ 30 Kur i tha krejt këto, shumë veta besun në të.
 
 
31 Atëherë Jezusi ju kthye Judenjve që kishin nisë me besu në të: „Nëse rrini në atë që ju kam thanë, atëherë përnime jeni nxansat e mi, 32 edhe keni me e njoftë të vërtetën, edhe e vërteta ka me ju liru.“ 33 Ata ju përgjigjën: „Na jemi pasardhës të Abrahamit edhe kurrë s’kemi qenë rob të kërkujt. Qysh po thua pra: ‘Keni me u liru’?“ 34 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: Secili që bon gjynah, asht rob i gjynahit. 35 Përveç kësaj, robi nuk rrin përgjithmonë në shpi. Biri rrin përgjithmonë. 36 Pra, nëse Biri ju liron, keni me qenë përnime të lirë. 37 E di që jeni pasardhës të Abrahamit. Prapëseprapë, po kërkoni me m’mbytë, sepse fjalët e mia nuk po zënë ven te ju. 38 Unë flas për atë që kam pa kur isha te Ati jem, kurse ju boni atë që e keni ni pi babës tuej.“ 39 Ata ju përgjigjën: „Baba jonë asht Abrahami.“ Jezusi ju tha: „Po t’ishit fmi të Abrahamit, kishit me vepru si Abrahami. 40 Po ju po kërkoni me m’mbytë mu, nji njeri që ju ka thanë të vërtetën që e ka ni pi Zotit. Abrahami nuk ka vepru qashtu. 41 Ju po veproni si baba juej.“ Ata kundërshtun: „Na s’jemi lindë pi imoralitetit! Na e kemi veç nji Atë: Zotin.“
 
 
42 Atëherë Jezusi ju tha: „Po t’ishte Zoti Ati juej, kishit me m’dashtë mu, sepse unë kam ardhë pi Zoti edhe jom qitu. Nuk kam ardhë pi vetes, po Aj më ka dërgu. 43 Pse nuk po e kuptoni qka po thom? Sepse nuk jeni të zotë me i ngu fjalët e mia. 44 Djalli asht baba juej, edhe ju doni me bo qka don baba juej. Aj ka qenë vrasës pi fillimit edhe nuk i ka nejtë besnik të vërtetës, sepse s’ka të vërtetë në të. Kur rren, e kallxon kush asht përnime, sepse asht rrenacak edhe baba i rrenës. 45 Unë, përkundrazi, po e thom të vërtetën, edhe për qata nuk po më besoni. 46 Kush pi juve mundet me më dëshmu që kam bo gjynah? Nëse po e thom të vërtetën, pse nuk po më besoni? 47 Kush vjen pi Zotit, i ngon fjalët e Zotit. Prandaj ju nuk po ngoni, sepse nuk vini pi Zotit.“
 
 
48 Judenjtë ju përgjigjën: „A nuk kemi të drejtë kur thojmë: ‘Ti je Samaritan edhe ki shpirt të keq’?“ 49 Jezusi ju tha: „Unë s’kam shpirt të keq, po e nderoj Atin tem, kurse ju po ma merrni nderin. 50 Unë nuk po e kërkoj lavdinë teme. Po ka Nji që e kërkon atë, edhe Aj asht Gjykatësi. 51 Nji sen asht i sigurt: Kush i mban fjalët e mia, kurrsesi s’ka me e pa vdekjen.“ 52 Judenjtë ju përgjigjën: „Tash e dimë sigurt që ki shpirt të keq. Abrahami ka dekë, edhe pejgamberët po ashtu, e ti po thua: ‘Kush i mban fjalët e mia, kurrsesi s’ka me dekë.’ 53 A mos je ti ma i madh se baba jonë Abrahami, që ka dekë? Edhe pejgamberët kanë dekë. Kush po pretendon që je?“ 54 Jezusi ju përgjigj: „Nëse unë e lavdëroj veten, lavdia jeme s’vlen kurgjo. Ati jem asht Aj që më lavdëron, Aj për të cilin ju thoni se asht Zoti juej. 55 Po ju kurrë s’e keni njoftë, kurse unë e njoh. Edhe nëse kisha thanë që nuk e njoh, kisha qenë si ju, rrenacak. Po unë e njoh edhe e mbaj fjalën e tij. 56 Baba juej Abrahami u gëzu shumë me shpresën që ka me e pa ditën teme, edhe e ka pa atë e u gëzu.“ 57 Atëherë Judenjtë thanë: „Ti hala s’i ki as 50 vjet, e po thua se e ke pa Abrahamin?“ 58 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: Para se Abrahami me ardhë në ekzistencë, unë veç kam qenë.“ 59 Atëherë ata morën gurë për me e gjujtë, po Jezusi u mshef edhe doli pi tempullit.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v12 = Jes 9:2; 49:6; Mat 4:16; Joh 1:5, 9; 12:35
| v12 = Joh 12:46; 1Pe 2:9; 1Jo 2:8
| v14 = Joh 7:28; 13:3; 16:28
| v15 = Joh 7:24
| v16 = Joh 14:10
| v17 = 5Mo 19:15
| v18 = Joh 5:37; 2Pe 1:17; 1Jo 5:9
| v19 = Joh 16:3
| v19 = Mat 11:27; Joh 14:7
| v20 = Mar 12:41
| v20 = Joh 7:8, 30
| v21 = Joh 8:24
| v21 = Joh 7:34; 13:33
| v23 = Joh 3:13, 31; 6:62; 16:28
| v26 = Joh 18:19, 20
| v28 = 4Mo 21:8, 9; Da 7:13; Mat 26:64; Joh 3:14; 12:32, 33; Gal 3:13
| v28 = Mat 27:54
| v28 = Joh 5:19, 30
| v29 = Joh 4:34; 14:10; Heb 1:9
| v32 = Joh 17:17; 18:37
| v32 = Luk 4:18; Rö 6:14, 22; Jak 1:25
| v34 = Rö 6:6, 16; 7:14
| v38 = Joh 5:19; 14:10
| v39 = Mat 3:9; Rö 2:28, 29; 9:7, 8; Gal 3:7, 29
| v40 = Joh 8:26
| v42 = Joh 16:27; 1Jo 5:1
| v42 = Joh 3:16; 5:19, 30
| v44 = 1Mo 3:15
| v44 = Heb 2:14; 1Pe 5:8; 1Jo 3:8
| v44 = 1Mo 3:4; 2Ko 11:3, 14; Off 12:9
| v46 = 2Ko 5:21; Heb 4:15; 1Pe 2:22; 1Jo 3:5
| v47 = Joh 18:37
| v47 = Joh 10:26; 1Jo 4:6
| v48 = Joh 4:9
| v48 = Mat 12:24; Joh 7:20; 10:20
| v50 = Joh 5:41; 7:18
| v51 = Joh 5:24; 11:25, 26; 1Ko 15:54; Off 20:6
| v54 = Joh 5:41; 13:31, 32; Apg 3:13
| v55 = Joh 7:28, 29
| v56 = Mat 13:17; Heb 11:13
| v58 = Spr 8:22; Joh 1:1; 17:5; Php 2:6, 7; Kol 1:15-17
}}

Gjoni 7

2026-10-13T06:40:56Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Mas kësaj, Jezusi hala ka ecë nëpër Galile. Aj nuk donte me nejtë në Jude, sepse Judenjtë po e lypshin me e mbytë. 2 Po festa e Kasollave e Judenjve ishte afru. 3 Përqata vllaznit e tij i thanë: „Ik prej qitu e shko në Jude, që edhe nxansat tu me i pa veprat që po i bon. 4 Se kush don me u njoftë publikisht, nuk bon kurgjo fshehtas. Nëse po bon kësi senesh, atëher kallxoja veten botës.“ 5 Se vllaznit e tij nuk besojshin në të. 6 Përqata Jezusi ju tha: „Koha jeme hala s’ka ardhë, po për juve çdo kohë asht e përshtatshme. 7 Bota s’ka arsye me ju urrejtë juve, po mu më urren, sepse unë kallxoj që veprat e saj janë të këqija. 8 Ju shkoni në festë, unë hala nuk po shkoj në qit festë, sepse koha jeme hala s’ka ardhë.“ 9 Masi i tha këto fjalë, aj mbeti në Galile.
 
 
10 Po kur vllaznit e tij shkun në festë, edhe aj u nis, jo haptas para krejtve, po mshehtas. 11 Në festë Judenjtë po e lypshin. „Ku asht qaj njeri?“, veten ata. 12 Në kallabllak flitej shumë nën za për të. Do thojshin: „Asht njeri i mirë“, e do tjerë: „Jo, nuk asht qashtu, aj po i mashtron njerzt.“ 13 Po prej tutës së Judenjve, normal, kërkush nuk folte haptas për të.
 
 
14 Kur festa veç kishte mbërri në gjysmë, Jezusi hypi në tempull edhe nisi me msu. 15 Judenjtë, të habitun, vetën: „Qysh i din ky kaq mirë Shkrimet, kur s’ka studiu në shkolla?“ 16 Jezusi ju përgjigj: „Ajo që po msoj unë nuk vjen prej meje, por prej Atij që më ka dërgu. 17 Kush ka dëshirë me jetu simas vullnetit të Zotit, ka me e kuptu a asht ky mësim prej Zotit, a po flas unë prej vetes. 18 Kush flet prej vetes, e lyp lavdinë e vet. Po kush e lyp lavdinë e Atij që e ka dërgu, aj asht i besueshëm edhe s’ka kurgjo të rreme në të. 19 A nuk ju ka dhanë Moisiu Ligjin? Po asnjani prej juve nuk po i përmbahet Ligjit. Pse po doni patjetër me mytë?“ 20 Kallabllaku ju përgjigj: „Ti ki shpirt të keq. Kush po don me mytë?“ 21 Jezusi ju përgjigj: „Nji vepër të vetme e kam bo, edhe krejt po çuditeni. 22 Mendoni pak: Moisiu ju ka dhanë rrethprerjen, edhe pse ajo nuk vjen prej Moisiu, po prej t’parët, edhe ju e rrethpreni njeriun në sabat. 23 Nëse nji njeri rrethpritet në sabat që mos me u shkelë Ligji i Moisiut, pse po idhnoheni kaq shumë me mu pse e kam shënosh krejt nji njeri në sabat? 24 Mos gjykoni ma simas pamjes së jashtme, por gjykoni drejt.“
 
 
25 Atëher do banorë të Jerusalemit thanë: „A nuk asht ky njeriu që po dojnë me e mytë? 26 Po kqyrni! Aj po flet qitu haptas, e kërkush s’po i thotë kurgjo kundër. A mos udhëheqësit e kanë kuptu përnime që ky asht Krishti? 27 Po na e dimë prej kah asht ky njeri. Kur të vjen Krishti, kërkush s’ka me ditë prej kah asht.“ 28 Atëher Jezusi, derisa po msonte në tempull, thirri: „Ju më njihni edhe e dini pi kah jom. Unë nuk kam ardhë prej vetes. Po Ai që më ka dërgu ekziston përnime, e ju nuk e njihni. 29 Unë e njoh, sepse jom zavendës i tij, edhe aj më ka dërgu.“ 30 Atëher deshtën me e kapë, po kërkush nuk e preku, sepse ora e tij hala s’kishte ardhë. 31 Me krejt këtë, shumë prej kallabllakut besun në të edhe thanë: „Kur të vjen Krishti, a ka me bo ma shumë shenja se ky njeri?“
 
 
32 Farisenjtë e ninë qit mërmëritje për të, përqata kryepriftërinjtë edhe Farisenjtë i dërgun zyrtarët me e kapë. 33 Atëher Jezusi tha: „Edhe pak kohë jom me ju, para se me shku te Ai që më ka dërgu. 34 Ju keni me m’kërku, po s’keni me m’gjetë, edhe ku kam me qenë unë, ju s’mundeni me ardhë.“ 35 Atëher Judenjtë thanë mes veti: „Ku po don ky me shku, që na s’kemi me mujtë me e gjetë? A mos po don me shku te Judenjtë që janë shpërnda mes Grekëve, edhe me i msu Grekët? 36 Qka po don me thanë me: ‘Ju keni me lyp, po s’keni me m’gjetë, edhe ku kam me kan unë, ju s’mundeni me ardhë’?“
 
 
37 Në ditën e fundit, ditën e madhe të festës, Jezusi u çu në kambë edhe thirri: „Kush ka etje, le të vjen te unë edhe le të pin. 38 Kush beson në mu, ‘prej mrendësisë së tij kanë me rrjedhë lumenj uji të gjallë’, qysh thojnë Shkrimet.“ 39 Me këtë po fliste për frymën, që ata që besojshin në të kishin me e marrë së shpejti. Se fryma hala nuk ishte dhanë, sepse Jezusi hala nuk ishte lavdëru. 40 Do prej kallabllakut, kur i ninë këto, thanë: „Ky përnime asht Pejgamberi.“ 41 Tjerët thojshin: „Ky asht Krishti“, e do tjerë: „Krishti s’vjen prej Galilesë! 42 A nuk thojnë Shkrimet që Krishti vjen prej pasardhësit e Davidit edhe prej Betlehemit, katuni ku ka jetu Davidi?“ 43 Kështu u bo përçarje në kallabllak për shkak të tij. 44 Do prej tyne deshtën me e kapë, po kërkush nuk e preku.
 
 
45 Zyrtarët u kthyn te kryepriftërinjt edhe Farisenjtë, e ata i vetën: „Pse nuk e keni pru?“ 46 Zyrtarët ju përgjigjën: „Kurrë njeri s’ka folë qysh po flet ky.“ 47 Farisenjtë ju thanë: „A mos ju ka mashtru edhe juve? 48 A ka besu në të qoftë edhe njoni prej udhëheqësve a prej Farisenjve? 49 Po ky kallabllak, që nuk e njeh Ligjin, janë njerz të mallkum.“ 50 Nikodemi, që kishte ardhë ma herët te Jezusi e që ishte njoni prej Farisenjve, ju tha: 51 „A gjykon Ligji jonë nji njeri pa e ngu ma përpara dhe pa e kuptu qka ka bo?“ 52 Ata ju përgjigjën: „A mos je edhe ti prej Galilesë? Hulumto, edhe keni me pa që asnji pejgamber nuk ka me ardhë prej Galilesë.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Joh 5:18
| v2 = 3Mo 23:34
| v3 = Mat 12:46; 13:55, 56; Mar 6:3; Luk 8:19; Joh 2:12; Apg 1:14; Gal 1:19
| v5 = Mar 3:21
| v6 = Joh 2:4; 7:30
| v7 = Joh 3:19; 15:19
| v8 = Joh 8:20
| v12 = Joh 9:16
| v13 = Joh 9:22; 12:42; 19:38
| v15 = Luk 4:16, 17
| v15 = Mat 13:54; Mar 6:2; Luk 2:46, 47; Apg 4:13
| v16 = Joh 3:34; 8:28; 12:49; 14:10
| v17 = Joh 8:47
| v18 = Joh 5:41; 8:50
| v19 = 2Mo 24:3
| v19 = Mat 12:14; Mar 3:6
| v20 = Joh 8:48; 10:19-21
| v22 = 3Mo 12:2, 3
| v22 = 1Mo 17:9, 10
| v23 = Joh 5:8, 9, 15, 16
| v24 = Jes 11:3, 4; Mat 23:23
| v25 = Joh 5:18
| v27 = Mat 13:55
| v28 = Joh 5:19; 8:42
| v28 = Joh 8:54, 55
| v29 = Mat 11:27; Joh 1:18; 10:15
| v30 = Mar 11:18; Luk 19:47
| v30 = Luk 22:53; Joh 8:20
| v31 = Joh 2:23; 8:30; 10:40, 42; 11:45
| v31 = Joh 11:47
| v33 = Joh 13:33; 16:16
| v34 = Joh 8:21, 22
| v37 = Joh 7:2
| v37 = Joh 4:14; 6:35
| v38 = 2Mo 17:6; 4Mo 20:8; Joh 4:14
| v39 = Joel 2:28; Joh 14:16, 26; 15:26; 16:7; Apg 2:17
| v39 = Joh 12:16; 13:31, 32; Apg 2:33; 1Ti 3:16
| v40 = 5Mo 18:18; Joh 6:14
| v41 = Joh 4:40, 42; 6:68, 69
| v41 = Joh 1:46; 7:52
| v42 = 2Ch 13:5; Ps 89:3, 4; 132:11; Jer 23:5
| v42 = Mi 5:2; Mat 2:4-6; Luk 2:4
| v42 = 1Sa 16:1
| v46 = Mat 7:28, 29; Luk 4:22
| v48 = Joh 12:42; Apg 6:7
| v50 = Joh 3:1, 2
| v51 = 5Mo 1:16, 17
| v52 = Joh 1:46; 7:41
}}

Gjoni 7

2026-10-11T18:38:16Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Mas kësaj, Jezusi hala ka ecë nëpër Galile. Aj nuk donte me nejtë në Jude, sepse Judenjtë po e lypshin me e mbytë. 2 Po festa e Kasollave e Judenjve ishte afru. 3 Përqata vllaznit e tij i thanë: „Ik prej qitu e shko në Jude, që edhe nxansat tu me i pa veprat që po i bon. 4 Se kush don me u njoftë publikisht, nuk bon kurgjo fshehtas. Nëse po bon kësi senesh, atëher kallxoja veten botës.“ 5 Se vllaznit e tij nuk besojshin në të. 6 Përqata Jezusi ju tha: „Koha jeme hala s’ka ardhë, po për juve çdo kohë asht e përshtatshme. 7 Bota s’ka arsye me ju urrejtë juve, po mu më urren, sepse unë kallxoj që veprat e saj janë të këqija. 8 Ju shkoni në festë, unë hala nuk po shkoj në qit festë, sepse koha jeme hala s’ka ardhë.“ 9 Masi i tha këto fjalë, aj mbeti në Galile.
 
 
10 Po kur vllaznit e tij shkun në festë, edhe aj u nis, jo haptas para krejtve, po mshehtas. 11 Në festë Judenjtë po e lypshin. „Ku asht qaj njeri?“, veten ata. 12 Në kallabllak flitej shumë nën za për të. Do thojshin: „Asht njeri i mirë“, e do tjerë: „Jo, nuk asht qashtu, aj po i mashtron njerzt.“ 13 Po prej tutës së Judenjve, normal, kërkush nuk folte haptas për të.
 
 
14 Kur festa veç kishte mbërri në gjysmë, Jezusi hypi në tempull edhe nisi me msu. 15 Judenjtë, të habitun, vetën: „Qysh i din ky kaq mirë Shkrimet, kur s’ka studiu në shkolla?“ 16 Jezusi ju përgjigj: „Ajo që po msoj unë nuk vjen prej meje, por prej Atij që më ka dërgu. 17 Kush ka dëshirë me jetu simas vullnetit të Zotit, ka me e kuptu a asht ky mësim prej Zotit, a po flas unë prej vetes. 18 Kush flet prej vetes, e lyp lavdinë e vet. Po kush e lyp lavdinë e Atij që e ka dërgu, aj asht i besueshëm edhe s’ka kurgjo të rreme në të. 19 A nuk ju ka dhanë Moisiu Ligjin? Po asnjani prej juve nuk po i përmbahet Ligjit. Pse po doni patjetër me mytë?“ 20 Kallabllaku ju përgjigj: „Ti ki shpirt të keq. Kush po don me mytë?“ 21 Jezusi ju përgjigj: „Nji vepër të vetme e kam bo, edhe krejt po çuditeni. 22 Mendoni pak: Moisiu ju ka dhanë rrethprerjen, edhe pse ajo nuk vjen prej Moisiu, po prej t’parët, edhe ju e rrethpreni njeriun në sabat. 23 Nëse nji njeri rrethpritet në sabat që mos me u shkelë Ligji i Moisiut, pse po idhnoheni kaq shumë me mu pse e kam shënosh krejt nji njeri në sabat? 24 Mos gjykoni ma simas pamjes së jashtme, por gjykoni drejt.“
 
 
25 Atëher do banorë të Jerusalemit thanë: „A nuk asht ky njeriu që po dojnë me e mytë? 26 Po kqyrni! Aj po flet qitu haptas, e kërkush s’po i thotë kurgjo kundër. A mos udhëheqësit e kanë kuptu përnime që ky asht Krishti? 27 Po na e dimë prej kah asht ky njeri. Kur të vjen Krishti, kërkush s’ka me ditë prej kah asht.“ 28 Atëher Jezusi, derisa po msonte në tempull, thirri: „Ju më njihni edhe e dini pi kah jom. Unë nuk kam ardhë prej vetes. Po Ai që më ka dërgu ekziston përnime, e ju nuk e njihni. 29 Unë e njoh, sepse jom zavendës i tij, edhe aj më ka dërgu.“ 30 Atëher deshtën me e kapë, po kërkush nuk e preku, sepse ora e tij hala s’kishte ardhë. 31 Me krejt këtë, shumë prej kallabllakut besun në të edhe thanë: „Kur të vjen Krishti, a ka me bo ma shumë shenja se ky njeri?“
 
 
32 Farisenjtë e ninë qit mërmëritje për të, përqata kryepriftërinjtë edhe Farisenjtë i dërgun zyrtarët me e kapë. 33 Atëher Jezusi tha: „Edhe pak kohë jom me ju, para se me shku te Ai që më ka dërgu. 34 Ju keni me m’kërku, po s’keni me m’gjetë, edhe ku kam me qenë unë, ju s’mundeni me ardhë.“ 35 Atëher Judenjtë thanë mes veti: „Ku po don ky me shku, që na s’kemi me mujtë me e gjetë? A mos po don me shku te Judenjtë që janë shpërnda mes Grekëve, edhe me i msu Grekët? 36 Qka po don me thanë me: ‘Ju keni me lyp, po s’keni me m’gjetë, edhe ku kam me kan unë, ju s’mundeni me ardhë’?“
 
 
37 Në ditën e fundit, ditën e madhe të festës, Jezusi u çu në kambë edhe thirri: „Kush ka etje, le të vjen te unë edhe le të pin. 38 Kush beson në mu, ‘prej mrendësisë së tij kanë me rrjedhë lumenj uji të gjallë’, qysh thojnë Shkrimet.“ 39 Me këtë po fliste për frymën, që ata që besojshin në të kishin me e marrë së shpejti. Se fryma hala nuk ishte dhanë, sepse Jezusi hala nuk ishte lavdëru. 40 Do prej kallabllakut, kur i ninë këto, thanë: „Ky përnime asht Pejgamberi.“ 41 Tjerët thojshin: „Ky asht Krishti“, e do tjerë: „Krishti s’vjen pi Galilesë! 42 A nuk thojnë Shkrimet që Krishti vjen prej pasardhësit e Davidit edhe prej Betlehemi, katuni ku ka jetu Davidi?“ 43 Kështu u bo përçarje në kallabllak për shkak të tij. 44 Do pi tyne deshtën me e kapë, po kërkush nuk e preku.
 
 
45 Zyrtarët u kthyn te kryepriftërinjt edhe Farisenjtë, e ata i vetën: „Pse nuk e keni pru?“ 46 Zyrtarët ju përgjigjën: „Kurrë njeri s’ka folë qysh po flet ky.“ 47 Farisenjtë ju thanë: „A mos ju ka mashtru edhe juve? 48 A ka besu në të qoftë edhe njoni pi udhëheqësve a prej Farisenjve? 49 Po ky kallabllak, që nuk e njeh Ligjin, janë njerz të mallkum.“ 50 Nikodemi, që kishte ardhë ma herët te Jezusi e që ishte njoni prej Farisenjve, ju tha: 51 „A gjykon Ligji jonë nji njeri pa e ngu së pari edhe pa e kuptu qka ka bo?“ 52 Ata ju përgjigjën: „A mos je edhe ti pi Galilesë? Hulumto, edhe ke me pa që asnji pejgamber nuk ka me ardhë prej Galilesë.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Joh 5:18
| v2 = 3Mo 23:34
| v3 = Mat 12:46; 13:55, 56; Mar 6:3; Luk 8:19; Joh 2:12; Apg 1:14; Gal 1:19
| v5 = Mar 3:21
| v6 = Joh 2:4; 7:30
| v7 = Joh 3:19; 15:19
| v8 = Joh 8:20
| v12 = Joh 9:16
| v13 = Joh 9:22; 12:42; 19:38
| v15 = Luk 4:16, 17
| v15 = Mat 13:54; Mar 6:2; Luk 2:46, 47; Apg 4:13
| v16 = Joh 3:34; 8:28; 12:49; 14:10
| v17 = Joh 8:47
| v18 = Joh 5:41; 8:50
| v19 = 2Mo 24:3
| v19 = Mat 12:14; Mar 3:6
| v20 = Joh 8:48; 10:19-21
| v22 = 3Mo 12:2, 3
| v22 = 1Mo 17:9, 10
| v23 = Joh 5:8, 9, 15, 16
| v24 = Jes 11:3, 4; Mat 23:23
| v25 = Joh 5:18
| v27 = Mat 13:55
| v28 = Joh 5:19; 8:42
| v28 = Joh 8:54, 55
| v29 = Mat 11:27; Joh 1:18; 10:15
| v30 = Mar 11:18; Luk 19:47
| v30 = Luk 22:53; Joh 8:20
| v31 = Joh 2:23; 8:30; 10:40, 42; 11:45
| v31 = Joh 11:47
| v33 = Joh 13:33; 16:16
| v34 = Joh 8:21, 22
| v37 = Joh 7:2
| v37 = Joh 4:14; 6:35
| v38 = 2Mo 17:6; 4Mo 20:8; Joh 4:14
| v39 = Joel 2:28; Joh 14:16, 26; 15:26; 16:7; Apg 2:17
| v39 = Joh 12:16; 13:31, 32; Apg 2:33; 1Ti 3:16
| v40 = 5Mo 18:18; Joh 6:14
| v41 = Joh 4:40, 42; 6:68, 69
| v41 = Joh 1:46; 7:52
| v42 = 2Ch 13:5; Ps 89:3, 4; 132:11; Jer 23:5
| v42 = Mi 5:2; Mat 2:4-6; Luk 2:4
| v42 = 1Sa 16:1
| v46 = Mat 7:28, 29; Luk 4:22
| v48 = Joh 12:42; Apg 6:7
| v50 = Joh 3:1, 2
| v51 = 5Mo 1:16, 17
| v52 = Joh 1:46; 7:41
}}

Gjoni 6

2026-10-07T13:05:54Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Mas kësaj, Jezusi kaloi anej Liqenit të Galilesë, domethanë Liqenit të Tiberiadës. 2 Nji kallabllak i madh njerzish po i shkonte përmas, sepse po i shihshin shenjat mrekulluse që i bante kur i shëronte të smutët. 3 Atëher Jezusi hypi në nji mal edhe u ul aty me nxansat e vet. 4 Festa e Pashkës e Judenjve u kan afru. 5 Kur Jezusi kqyri përpjetë edhe pa nji kallabllak të madh tu ardhë kah aj, e veti Filipin: „Ku kemi me ble bukë, që qita njerz me pasë qka me hangër?“ 6 Po këtë e tha për me e sprovu, se vetë e dinte qka ka me bo. 7 Filipi ju përgjigj: „Edhe nëse blejmë bukë për 200 denarë, s’kishim mujtë me ja dhanë secilit as ka nji copë të vogël.“ 8 Njani pi nxansave të tij, Andrea, vllau i Simon Pjetrit, i tha: 9 „Qitu asht nji djalë i vogël që i ka pesë bukë elbi edhe dy peshq të vogël. Po qka janë këto për kaq shumë njerz?“
 
 
10 Por Jezusi tha: „Thujuni njerzve me u ulë.“ Veni ku u ulën rreth 5000 burra u kan livadh plot me bari . 11 Jezusi i mori bukët, bani lutje falënderimi edhe jau shpërndau krejt atyne që ishin ulë aty. Qashtu bani edhe me peshqit e vegjël, edhe secili mori sa deshti. 12 Kur u nginën krejt, aj ju tha nxansave të vet: „Mblidhni copat që kanë tepru, që mos me u hupë kurgjo.“ 13 Përqata i mblodhën ato që kishin tepru masi kishin hangër prej pesë bukëve të elbit, edhe i mushën dymbëdhjetë shporta.
 
 
14 Kur njerzt e panë qit shenjë, thanë: „Ky përnime asht Pejgamberi që duhej me ardhë në botë.“ 15 Jezusi e kuptoi që njerzt ishin gati me ardhë e me e marrë me zor për me e bo mret, përqata u largu apet në mal, krejt vetë.
 
 
16 Kur u bo mramje, nxansat e tij zhdrypën te liqeni 17 edhe hypën në nji barkë për me kalu matanë në Kapernaum. Tash veç ishte bo terr, e Jezusi hala s’kishte ardhë te ta. 18 Përveç kësaj, po frynte erë e fortë edhe liqeni u trazu. 19 Kur kishin vozitë rreth 5 a 6 kilometra, e panë Jezusin tu ecë përmbi liqen e tu iu afru barkës, edhe u frikësun. 20 Po aj i qetësoi: „Unë jom! Mos kini tut.“ 21 Atëher deshtën me e marrë në barkë, edhe menjiherë mbrrinën te bregu ku po shkojshin.
 
 
22 Të nesërmen, njerzt që kishin mbetë në anën tjetër të liqenit panë që aty s’kishte asnji barkë. Nji barkë e vogël u kan aty, po nxansat kishin hypë pa Jezusin edhe kishin shku. 23 Po masanej erdhën barka prej Tiberiadës afër venit ku kishin hangër bukën, pasi Zotnia kishte bo lutje të falënderimit. 24 Kur njerzt e kuptun që as Jezusi e as nxansat e tij s’ishin aty, hypën në barka edhe shkun në Kapernaum me e lyp ku ësht Jezusi.
 
 
25 Kur e gjetën në anën tjetër të liqenit, e vetën: „Rabi, kur erdhe qitu?“ 26 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: Ju nuk po më kërkoni pse keni pa shenja, po pse keni hangër prej bukëve edhe jeni ngi. 27 Mos u mundoni për ushqimin që prishet, po për ushqimin që nuk prishet e që çon në jetë t’amshume, ushqim që ka me jau dhanë Biri i njeriut. Se atë Ati, vetë Zoti, e ka ba me vul me pranimin e vet.“
 
 
28 Atëher deshtën me ditë prej tij: „Qka duhet me bo na? Qysh mundemi me bo qka don Zoti?“ 29 Jezusi ju përgjigj: „Zoti don që ju me besu në atë që aj e ka dërgu.“ 30 Atëher e vetën: „Çfarë shenje ki me bo, që na me e pa edhe me të besu? Qka ki me bo? 31 Të parët tonë kanë hangër manën në shkretinë, qysh shkruhet në Shkrime: ‘Aj ju dha bukë prej havas me hangër.’“ 32 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: Nuk jua dha Moisiu bukën prej havas, por Ati jem po ju jep bukën e vërtetë prej havas. 33 Se buka e Zotit asht aj që zhdrypi prej havas edhe i jep jetë botës.“ 34 Atëher ata i thanë: „Zotni, na jep gjithmonë qit bukë.“
 
 
35 Jezusi ju tha: „Unë jom buka e jetës. Kush vjen te unë, kurrë s’ka me pasë uri, edhe kush beson në mu, kurrë s’ka me pasë etje. 36 Po qysh ju thashë, ju bile më keni pa e apet nuk besoni. 37 Krejt ata që Ati m’i jep, kanë me ardhë te unë, edhe atë që vjen te unë, kurrë s’kam me e përzanë jashtë. 38 Se unë kam zhdrypë prej havas jo për me bo qka du vetë, po qka don Aj që m’ka dërgu. 39 Ky asht vullneti i Atij që m’ka dërgu: që unë mos me e humbë asnjonin prej krejt atyne që m’i ka dhanë, por me i ringjallë në ditën e fundit. 40 Se vullneti i Atit tem asht që secili që e pranon Birin edhe beson në të, me pasë jetë t’amshume, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit.“
 
 
41 Atëher Judenjtë nisën me folë kundër tij, se kishte thanë: „Unë jom buka që ka zhdrypë prej havas.“ 42 Ata thojshin mes veti: „A s’asht ky Jezusi, djali i Jozefit? Na ja njohim babën edhe nanën! Qysh po thotë tash: ‘Kam zhdrypë prej havas’?“ 43 Atëher Jezusi ju tha: „Mos u ankoni mes veti! 44 Kërkush s’mundet me ardhë te unë, nëse Ati që m’ka dërgu nuk e ngren ose afron, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit. 45 Në Shkrimet e Pejgamberëve shkruhet: ‘Krejt kanë me u mësu prej Jehovait.’ Secili që e ka ngu Atin edhe ka mësu prej tij, vjen te unë. 46 Jo që dikush e ka pa Atin, përveç atij që vjen pej Zoti; aj e ka pa Atin. 47 Nji sen asht i sigurt: Kush beson, ka jetë t’amshume.
 
 
48 Unë jom buka e jetës. 49 Të parët tuj kanë hangër manën në shkretinë, po apet se apet kanë dekë. 50 Po kush han prej kësaj buke që zhdryp prej havas, nuk ka me dekë. 51 Unë jom buka e gjallë që ka zhdrypë prej havas. Nëse dikush han prej kësaj buke, ka me jetu përgjithmonë. E përnime, buka që kam me dhanë asht mishi i jem, që kam me e dhanë për jetën e botës.“
 
 
52 Kjo shtini përlamje (grindje) midis Judenjve, edhe ata thojshin: „Qysh mundet ky me na dhanë mishin e vet me hangër?“ 53 Jezusi ju shpjegoi: „Nji sen asht i sigurt: Nëse nuk hani mishin e Birit të njeriut edhe nuk pini gjakun e tij, nuk keni jetë në veten e juve. 54 Kush ushqehet me mishin tem edhe pin gjakun tem, ka jetë t’amshume, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit. 55 Se mishi jem asht ushqimi i vërtetë, edhe gjaku jem asht pija e vërtetë. 56 Kush ushqehet me mishin tem edhe pin gjakun tem, mbetet i lidhun me mu, edhe unë me të. 57 Qysh Ati i gjallë më ka dërgu, edhe unë jetoj për shkak të Atit, qashtu edhe aj që ushqehet me mu ka me jetu përmes meje. 58 Kjo asht buka që ka zhdrypë prej havas. S’asht si atëher kur të parët tuj hëngrën e apet diqën. Kush ushqehet me qit bukë, ka me jetu përgjithmonë.“ 59 Krejt këto i shpjegoi kur po msonte në nji sinagogë në Kapernaum.
 
 
60 Kur e ninë këtë, shumë prej nxansave të tij i thanë: „Kjo që po thotë asht e randë! Kush mundet me e ngu?“ 61 Jezusi e dinte që nxansat e tij po flitshin kundër fjalëve të tij, përqata i veti: „A po pengoheni për këtë? 62 E qka atëher, nëse e shihni Birin e njeriut tu hypë atje ku u kan ma herët? 63 Fryma asht ajo që jep jetë. Mishi s’ka kurrfarë dobie. Fjalët që jau kam thanë janë frymë edhe janë jetë. 64 Po mes juve ka disa që nuk besojnë.“ Se Jezusi e dinte prej fillimit kush nuk besonte edhe kush kishte me e tradhtu. 65 Masanej shtoi: „Për qata ju kam thanë që kërkush s’mundet me ardhë te unë, nëse nuk ja lejon Ati.“
 
 
66 Për qata shumë prej nxansave të tij u kthyn te ajo që e kishin lanë mbrapa (përmas), edhe nuk ecën ma me të. 67 Atëher Jezusi i veti të Dymbëdhjetët: „A mos po doni edhe ju me shku?“ 68 Simon Pjetri ju përgjigj: „Zotni, te kush me shku? Ti i ke fjalët e jetës t’amshume. 69 Na besojmë edhe e dimë që ti je i Shenjti i Zotit.“ 70 Jezusi ju përgjigj: „A nuk ju kam zgjedhë unë ju të dymbëdhjetët? Po njoni prej juve asht shpifës(tradhtar).“ 71 Këtë e tha për Judën, djalin e Simon Iskariotit, që kishte me e tradhtu, edhe pse ishte njoni prej të Dymbëdhjetëve.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v4 = Joh 2:13; 5:1
| v5 = Joh 1:44
| v9 = 2Kö 4:42-44
| v14 = 5Mo 18:15, 18; Luk 24:19; Apg 3:22
| v15 = Joh 17:16; 18:36
| v18 = Mat 8:24
| v21 = Mat 14:34
| v25 = Joh 1:38
| v26 = Joh 6:11
| v27 = Mat 6:31-33
| v27 = Joh 4:14; 17:3; Rö 6:23
| v27 = Mat 3:17; Apg 2:22; 2Pe 1:17
| v29 = Joh 7:29; 8:42; Apg 16:31; 1Jo 3:23
| v30 = Mat 12:38; Mar 8:12; Joh 2:18; 1Ko 1:22
| v31 = 2Mo 16:4, 15; 4Mo 11:7
| v31 = Ne 9:15; Ps 105:40
| v33 = Joh 3:16
| v35 = Joh 4:14; 7:37; Off 22:17
| v36 = Joh 6:64
| v37 = Mat 11:28, 29; Joh 17:6
| v38 = Joh 3:13; 8:23, 42
| v38 = Mat 26:39; Joh 5:30
| v39 = Joh 17:12; 18:9
| v39 = Joh 5:28, 29; Rö 6:5
| v40 = Joh 10:27, 28
| v40 = Joh 11:24; Apg 17:31; 1Th 4:16; Off 20:12
| v41 = Joh 6:33
| v42 = Mat 13:55; Mar 6:3; Luk 4:22
| v44 = Joh 6:65; 2Th 2:13
| v44 = Joh 11:24
| v45 = Jer 31:33, 34; Mi 4:2
| v46 = 2Mo 33:17, 20
| v46 = Mat 11:27; Luk 10:22; Joh 1:18
| v47 = Joh 3:16
| v48 = Joh 6:33
| v49 = Joh 6:31
| v51 = Heb 10:10
| v53 = Joh 6:33
| v54 = Joh 6:40; 1Ko 15:51, 52; 1Th 4:16
| v56 = Joh 15:4
| v57 = Joh 5:26; 1Ko 15:22
| v58 = Joh 6:51
| v62 = Joh 3:13; 6:38; 8:23; Apg 1:9; Eph 4:8
| v63 = Gal 6:8
| v63 = 5Mo 8:3; Mat 4:4
| v64 = Mat 9:3, 4; Joh 2:24, 25; 13:11
| v65 = Joh 6:44
| v66 = Luk 9:62
| v68 = Mat 16:16; Mar 8:29
| v68 = Joh 6:63; 17:3
| v69 = Luk 9:20
| v70 = Luk 6:13
| v70 = Luk 22:3; Joh 13:18
| v71 = Mat 26:14, 15; Luk 6:13, 16; Joh 12:4
}}

Gjoni 6

2026-10-07T12:04:06Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Mas kësaj, Jezusi kaloi anej Liqenit të Galilesë, domethanë Liqenit të Tiberiadës. 2 Nji kallabllak i madh njerzish po i shkonte përmas, sepse po i shihshin shenjat mrekulluse që i bante kur i shëronte të smutët. 3 Atëher Jezusi hypi në nji mal edhe u ul aty me nxansat e vet. 4 Festa e Pashkës e Judenjve u kan afru. 5 Kur Jezusi kqyri përpjetë edhe pa nji kallabllak të madh tu ardhë kah aj, e veti Filipin: „Ku kemi me ble bukë, që qita njerz me pasë qka me hangër?“ 6 Po këtë e tha për me e sprovu, se vetë e dinte qka ka me bo. 7 Filipi ju përgjigj: „Edhe nëse blejmë bukë për 200 denarë, s’kishim mujtë me ja dhanë secilit as ka nji copë të vogël.“ 8 Njani pi nxansave të tij, Andrea, vllau i Simon Pjetrit, i tha: 9 „Qitu asht nji djalë i vogël që i ka pesë bukë elbi edhe dy peshq të vogël. Po qka janë këto për kaq shumë njerz?“
 
 
10 Por Jezusi tha: „Thujuni njerzve me u ulë.“ Veni ku u ulën rreth 5000 burra u kan livadh plot me bari . 11 Jezusi i mori bukët, bani lutje falënderimi edhe jau shpërndau krejt atyne që ishin ulë aty. Qashtu bani edhe me peshqit e vegjël, edhe secili mori sa deshti. 12 Kur u nginën krejt, aj ju tha nxansave të vet: „Mblidhni copat që kanë tepru, që mos me u hupë kurgjo.“ 13 Përqata i mblodhën ato që kishin tepru masi kishin hangër prej pesë bukëve të elbit, edhe i mushën dymbëdhjetë shporta.
 
 
14 Kur njerzt e panë qit shenjë, thanë: „Ky përnime asht Pejgamberi që duhej me ardhë në botë.“ 15 Jezusi e kuptoi që njerzt ishin gati me ardhë e me e marrë me zor për me e bo mret, përqata u largu apet në mal, krejt vetë.
 
 
16 Kur u bo mramje, nxansat e tij zhdrypën te liqeni 17 edhe hypën në nji barkë për me kalu matanë në Kapernaum. Tash veç ishte bo terr, e Jezusi hala s’kishte ardhë te ta. 18 Përveç kësaj, po frynte erë e fortë edhe liqeni u trazu. 19 Kur kishin vozitë rreth 5 a 6 kilometra, e panë Jezusin tu ecë përmbi liqen e tu iu afru barkës, edhe u frikësun. 20 Po aj i qetësoi: „Unë jom! Mos kini tut.“ 21 Atëher deshtën me e marrë në barkë, edhe menjiherë mbrrinën te bregu ku po shkojshin.
 
 
22 Të nesërmen, njerzt që kishin mbetë në anën tjetër të liqenit panë që aty s’kishte asnji barkë. Nji barkë e vogël u kan aty, po nxansat kishin hypë pa Jezusin edhe kishin shku. 23 Po masanej erdhën barka prej Tiberiadës afër venit ku kishin hangër bukën, pasi Zotnia kishte bo lutje të falënderimit. 24 Kur njerzt e kuptun që as Jezusi e as nxansat e tij s’ishin aty, hypën në barka edhe shkun në Kapernaum me e lyp ku ësht Jezusi.
 
 
25 Kur e gjetën në anën tjetër të liqenit, e vetën: „Rabi, kur erdhe qitu?“ 26 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: Ju nuk po më kërkoni pse keni pa shenja, po pse keni hangër prej bukëve edhe jeni ngi. 27 Mos u mundoni për ushqimin që prishet, po për ushqimin që nuk prishet e që çon në jetë t’amshume, ushqim që ka me jau dhanë Biri i njeriut. Se atë Ati, vetë Zoti, e ka ba me vul me pranimin e vet.“
 
 
28 Atëher deshtën me ditë prej tij: „Qka duhet me bo na? Qysh mundemi me bo qka don Zoti?“ 29 Jezusi ju përgjigj: „Zoti don që ju me besu në atë që aj e ka dërgu.“ 30 Atëher e vetën: „Çfarë shenje ki me bo, që na me e pa edhe me të besu? Qka ki me bo? 31 Të parët tonë kanë hangër manën në shkretinë, qysh shkruhet në Shkrime: ‘Aj ju dha bukë prej havas me hangër.’“ 32 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: Nuk jua dha Moisiu bukën prej havas, po Ati jem po jau jep bukën e vërtetë prej havas. 33 Se buka e Zotit asht aj që zhdryp prej havas edhe i jep jetë botës.“ 34 Atëher i thanë: „Zotni, na jep gjithmonë qit bukë.“
 
 
35 Jezusi ju tha: „Unë jom buka e jetës. Kush vjen te unë, kurrë s’ka me pasë uri, edhe kush beson në mu, kurrë s’ka me pasë etje. 36 Po qysh ju thashë, ju bile m’keni pa e apet nuk besoni. 37 Krejt ata që Ati m’i jep, kanë me ardhë te unë, edhe atë që vjen te unë, kurrë s’kam me e përzanë jashtë. 38 Se unë kam zhdrypë prej havas jo për me bo qka du vetë, po qka don Aj që m’ka dërgu. 39 Ky asht vullneti i Atij që m’ka dërgu: që unë mos me e humbë asnjonin prej krejt atyne që m’i ka dhanë, po me i ringjallë në ditën e fundit. 40 Se vullneti i Atit tem asht që secili që e pranon Birin edhe beson në të, me pasë jetë t’amshume, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit.“
 
 
41 Atëherë Judenjtë nisën me folë kundër tij, se kishte thanë: „Unë jom buka që ka zhdrypë pi qiellit.“ 42 Ata thojshin mes veti: „A s’asht ky Jezusi, djali i Jozefit? Na ja njohim babën edhe nanën! Qysh po thotë tash: ‘Kam zhdrypë pi qiellit’?“ 43 Atëherë Jezusi ju tha: „Mos murmurisni mes veti! 44 Kërkush s’mundet me ardhë te unë, nëse Ati që m’ka dërgu nuk e tërheq, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit. 45 Në Shkrimet e Pejgamberëve shkruhet: ‘Krejt kanë me u mësu pi Jehovajt.’ Secili që e ka ngu Atin edhe ka mësu pi tij, vjen te unë. 46 Jo që dikush e ka pa Atin, përveç atij që vjen pi Zoti; aj e ka pa Atin. 47 Nji sen asht i sigurt: Kush beson, ka jetë t’amshume.
 
 
48 Unë jom buka e jetës. 49 Të parët tuej kanë hangër manën në shkretinë, po prapë kanë dekë. 50 Po kush han pi kësaj buke që zhdryp pi qiellit, nuk ka me dekë. 51 Unë jom buka e gjallë që ka zhdrypë pi qiellit. Nëse dikush han pi kësaj buke, ka me jetu përgjithmonë. E përnime, buka që kam me dhanë asht mishi jem, që kam me e dhanë për jetën e botës.“
 
 
52 Kjo shkaktoi grindje mes Judenjve, edhe ata thojshin: „Qysh mundet ky me na dhanë mishin e vet me hangër?“ 53 Jezusi ju shpjegoi: „Nji sen asht i sigurt: Nëse nuk hani mishin e Birit të njeriut edhe nuk pini gjakun e tij, nuk keni jetë në veten tuej. 54 Kush ushqehet me mishin tem edhe pin gjakun tem, ka jetë t’amshume, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit. 55 Se mishi jem asht ushqimi i vërtetë, edhe gjaku jem asht pija e vërtetë. 56 Kush ushqehet me mishin tem edhe pin gjakun tem, mbetet i lidhun me mu, edhe unë me të. 57 Qysh Ati i gjallë më ka dërgu, edhe unë jetoj për shkak të Atit, qashtu edhe aj që ushqehet me mu ka me jetu përmes meje. 58 Kjo asht buka që ka zhdrypë pi qiellit. S’asht si atëherë kur të parët tuej hëngrën e prapë vdiqën. Kush ushqehet me qit bukë, ka me jetu përgjithmonë.“ 59 Krejt këto i shpjegoi kur po msonte në nji sinagogë në Kapernaum.
 
 
60 Kur e ninë këtë, shumë pi nxansave të tij thanë: „Kjo që po thotë asht e randë! Kush mundet me e ngu?“ 61 Jezusi e dinte që nxansat e tij po flitshin kundër fjalëve të tij, prandaj i pyti: „A po pengoheni për këtë? 62 E qka atëherë, nëse e shihni Birin e njeriut tu hypë atje ku ishte ma parë? 63 Fryma asht ajo që jep jetë. Mishi s’ka kurrfarë dobie. Fjalët që jau kam thanë janë frymë edhe janë jetë. 64 Po mes juve ka disa që nuk besojnë.“ Se Jezusi e dinte pi fillimit kush nuk besonte edhe kush kishte me e tradhtu. 65 Pastaj shtoi: „Për qata ju kam thanë që kërkush s’mundet me ardhë te unë, nëse nuk ja lejon Ati.“
 
 
66 Për qata shumë pi nxansave të tij u kthyn te ajo që e kishin lanë mbrapa, edhe nuk ecën ma me të. 67 Atëherë Jezusi i pyti të Dymbëdhjetët: „A mos po doni edhe ju me shku?“ 68 Simon Pjetri ju përgjigj: „Zotni, te kush me shku? Ti i ke fjalët e jetës t’amshume. 69 Na besojmë edhe e dimë që ti je i Shenjti i Zotit.“ 70 Jezusi ju përgjigj: „A nuk ju kam zgjedhë unë ju të dymbëdhjetët? Po njoni pi juve asht shpifës.“ 71 Këtë e tha për Judën, djalin e Simon Iskariotit, që kishte me e tradhtu, edhe pse ishte njoni pi të Dymbëdhjetëve.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v4 = Joh 2:13; 5:1
| v5 = Joh 1:44
| v9 = 2Kö 4:42-44
| v14 = 5Mo 18:15, 18; Luk 24:19; Apg 3:22
| v15 = Joh 17:16; 18:36
| v18 = Mat 8:24
| v21 = Mat 14:34
| v25 = Joh 1:38
| v26 = Joh 6:11
| v27 = Mat 6:31-33
| v27 = Joh 4:14; 17:3; Rö 6:23
| v27 = Mat 3:17; Apg 2:22; 2Pe 1:17
| v29 = Joh 7:29; 8:42; Apg 16:31; 1Jo 3:23
| v30 = Mat 12:38; Mar 8:12; Joh 2:18; 1Ko 1:22
| v31 = 2Mo 16:4, 15; 4Mo 11:7
| v31 = Ne 9:15; Ps 105:40
| v33 = Joh 3:16
| v35 = Joh 4:14; 7:37; Off 22:17
| v36 = Joh 6:64
| v37 = Mat 11:28, 29; Joh 17:6
| v38 = Joh 3:13; 8:23, 42
| v38 = Mat 26:39; Joh 5:30
| v39 = Joh 17:12; 18:9
| v39 = Joh 5:28, 29; Rö 6:5
| v40 = Joh 10:27, 28
| v40 = Joh 11:24; Apg 17:31; 1Th 4:16; Off 20:12
| v41 = Joh 6:33
| v42 = Mat 13:55; Mar 6:3; Luk 4:22
| v44 = Joh 6:65; 2Th 2:13
| v44 = Joh 11:24
| v45 = Jer 31:33, 34; Mi 4:2
| v46 = 2Mo 33:17, 20
| v46 = Mat 11:27; Luk 10:22; Joh 1:18
| v47 = Joh 3:16
| v48 = Joh 6:33
| v49 = Joh 6:31
| v51 = Heb 10:10
| v53 = Joh 6:33
| v54 = Joh 6:40; 1Ko 15:51, 52; 1Th 4:16
| v56 = Joh 15:4
| v57 = Joh 5:26; 1Ko 15:22
| v58 = Joh 6:51
| v62 = Joh 3:13; 6:38; 8:23; Apg 1:9; Eph 4:8
| v63 = Gal 6:8
| v63 = 5Mo 8:3; Mat 4:4
| v64 = Mat 9:3, 4; Joh 2:24, 25; 13:11
| v65 = Joh 6:44
| v66 = Luk 9:62
| v68 = Mat 16:16; Mar 8:29
| v68 = Joh 6:63; 17:3
| v69 = Luk 9:20
| v70 = Luk 6:13
| v70 = Luk 22:3; Joh 13:18
| v71 = Mat 26:14, 15; Luk 6:13, 16; Joh 12:4
}}

Gjoni 6

2026-10-05T14:02:57Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Mas kësaj, Jezusi kaloi anej Liqenit të Galilesë, domethanë Liqenit të Tiberiadës. 2 Nji kallabllak i madh njerzish po i shkonte përmas, sepse po i shihshin shenjat mrekulluse që i bante kur i shëronte të smutët. 3 Atëher Jezusi hypi në nji mal edhe u ul aty me nxansat e vet. 4 Festa e Pashkës e Judenjve u kan afru. 5 Kur Jezusi kqyri përpjetë edhe pa nji kallabllak të madh tu ardhë kah aj, e veti Filipin: „Ku kemi me ble bukë, që qita njerz me pasë qka me hangër?“ 6 Po këtë e tha për me e sprovu, se vetë e dinte qka ka me bo. 7 Filipi ju përgjigj: „Edhe nëse blejmë bukë për 200 denarë, s’kishim mujtë me ja dhanë secilit as ka nji copë të vogël.“ 8 Njani pi nxansave të tij, Andrea, vllau i Simon Pjetrit, i tha: 9 „Qitu asht nji djalë i vogël që i ka pesë bukë elbi edhe dy peshq të vogël. Po qka janë këto për kaq shumë njerz?“
 
 
10 Por Jezusi tha: „Thujuni njerzve me u ulë.“ Veni ku u ulën rreth 5000 burra u kan livadh plot me bari . 11 Jezusi i mori bukët, bani lutje falënderimi edhe jau shpërndau krejt atyne që ishin ulë aty. Qashtu bani edhe me peshqit e vegjël, edhe secili mori sa deshti. 12 Kur u nginën krejt, aj ju tha nxansave të vet: „Mblidhni copat që kanë tepru, që mos me u hupë kurgjo.“ 13 Përqata i mblodhën ato që kishin tepru masi kishin hangër prej pesë bukëve të elbit, edhe i mushën dymbëdhjetë shporta.
 
 
14 Kur njerzt e panë qit shenjë, thanë: „Ky përnime asht Pejgamberi që duhej me ardhë në botë.“ 15 Jezusi e kuptoi që njerzt ishin gati me ardhë e me e marrë me zor për me e bo mret, përqata u largu apet në mal, krejt vetë.
 
 
16 Kur u bo mramje, nxansat e tij zhdrypën te liqeni 17 edhe hypën në nji barkë për me kalu matanë në Kapernaum. Tash veç ishte bo terr, e Jezusi hala s’kishte ardhë te ta. 18 Përveç kësaj, po frynte erë e fortë edhe liqeni u trazu. 19 Kur kishin vozitë rreth 5 a 6 kilometra, e panë Jezusin tu ecë përmbi liqen e tu iu afru barkës, edhe u frikësun. 20 Po aj i qetësoi: „Unë jom! Mos kini tut.“ 21 Atëher deshtën me e marrë në barkë, edhe menjiherë mbrrinën te bregu ku po shkojshin.
 
 
22 Të nesërmen, njerzt që kishin mbetë në anën tjetër të liqenit panë që aty s’kishte asnji barkë. Nji barkë e vogël u kan aty, po nxansat kishin hypë pa Jezusin edhe kishin shku. 23 Po masanej erdhën barka pi Tiberiadës afër venit ku kishin hangër bukën, pasi Zotnia kishte bo lutje të falënderimit. 24 Kur njerzt e kuptun që as Jezusi e as nxansat e tij s’ishin aty, hypën në barka edhe shkun në Kapernaum me e lyp ku ësht Jezusi.
 
 
25 Kur e gjetën në anën tjetër të liqenit, e vetën: „Rabi, kur erdhe qitu?“ 26 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: Ju nuk po më kërkoni pse keni pa shenja, po pse keni hangër prej bukëve edhe jeni ngi. 27 Mos u mundoni për ushqimin që prishet, po për ushqimin që nuk prishet e që çon në jetë t’amshume, ushqim që ka me jau dhanë Biri i njeriut. Se atë Ati, vetë Zoti, e ka ba me vul me pranimin e vet.“
 
 
28 Atëher deshtën me ditë prej tij: „Qka duhet me bo na? Qysh mundemi me bo qka don Zoti?“ 29 Jezusi ju përgjigj: „Zoti don që ju me besu në atë që aj e ka dërgu.“ 30 Atëher e vetën: „Çfarë shenje ki me bo, që na me e pa edhe me të besu? Qka ki me bo? 31 Të parët tonë kanë hangër manën në shkretinë, qysh shkruhet në Shkrime: ‘Aj ju dha bukë prej havas me hangër.’“ 32 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: Nuk jua dha Moisiu bukën prej havas, po Ati jem po jau jep bukën e vërtetë prej havas. 33 Se buka e Zotit asht aj që zhdryp prej havas edhe i jep jetë botës.“ 34 Atëher i thanë: „Zotni, na jep gjithmonë qit bukë.“
 
 
35 Jezusi ju tha: „Unë jom buka e jetës. Kush vjen te unë, kurrë s’ka me pasë uri, edhe kush beson në mu, kurrë s’ka me pasë etje. 36 Po qysh ju thashë, ju bile m’keni pa e apet nuk besoni. 37 Krejt ata që Ati m’i jep, kanë me ardhë te unë, edhe atë që vjen te unë, kurrë s’kam me e përzanë jashtë. 38 Se unë kam zhdrypë prej havas jo për me bo qka du vetë, po qka don Aj që m’ka dërgu. 39 Ky asht vullneti i Atij që m’ka dërgu: që unë mos me e humbë asnjonin prej krejt atyne që m’i ka dhanë, po me i ringjallë në ditën e fundit. 40 Se vullneti i Atit tem asht që secili që e pranon Birin edhe beson në të, me pasë jetë t’amshume, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit.“
 
 
41 Atëherë Judenjtë nisën me folë kundër tij, se kishte thanë: „Unë jom buka që ka zhdrypë pi qiellit.“ 42 Ata thojshin mes veti: „A s’asht ky Jezusi, djali i Jozefit? Na ja njohim babën edhe nanën! Qysh po thotë tash: ‘Kam zhdrypë pi qiellit’?“ 43 Atëherë Jezusi ju tha: „Mos murmurisni mes veti! 44 Kërkush s’mundet me ardhë te unë, nëse Ati që m’ka dërgu nuk e tërheq, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit. 45 Në Shkrimet e Pejgamberëve shkruhet: ‘Krejt kanë me u mësu pi Jehovajt.’ Secili që e ka ngu Atin edhe ka mësu pi tij, vjen te unë. 46 Jo që dikush e ka pa Atin, përveç atij që vjen pi Zoti; aj e ka pa Atin. 47 Nji sen asht i sigurt: Kush beson, ka jetë t’amshume.
 
 
48 Unë jom buka e jetës. 49 Të parët tuej kanë hangër manën në shkretinë, po prapë kanë dekë. 50 Po kush han pi kësaj buke që zhdryp pi qiellit, nuk ka me dekë. 51 Unë jom buka e gjallë që ka zhdrypë pi qiellit. Nëse dikush han pi kësaj buke, ka me jetu përgjithmonë. E përnime, buka që kam me dhanë asht mishi jem, që kam me e dhanë për jetën e botës.“
 
 
52 Kjo shkaktoi grindje mes Judenjve, edhe ata thojshin: „Qysh mundet ky me na dhanë mishin e vet me hangër?“ 53 Jezusi ju shpjegoi: „Nji sen asht i sigurt: Nëse nuk hani mishin e Birit të njeriut edhe nuk pini gjakun e tij, nuk keni jetë në veten tuej. 54 Kush ushqehet me mishin tem edhe pin gjakun tem, ka jetë t’amshume, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit. 55 Se mishi jem asht ushqimi i vërtetë, edhe gjaku jem asht pija e vërtetë. 56 Kush ushqehet me mishin tem edhe pin gjakun tem, mbetet i lidhun me mu, edhe unë me të. 57 Qysh Ati i gjallë më ka dërgu, edhe unë jetoj për shkak të Atit, qashtu edhe aj që ushqehet me mu ka me jetu përmes meje. 58 Kjo asht buka që ka zhdrypë pi qiellit. S’asht si atëherë kur të parët tuej hëngrën e prapë vdiqën. Kush ushqehet me qit bukë, ka me jetu përgjithmonë.“ 59 Krejt këto i shpjegoi kur po msonte në nji sinagogë në Kapernaum.
 
 
60 Kur e ninë këtë, shumë pi nxansave të tij thanë: „Kjo që po thotë asht e randë! Kush mundet me e ngu?“ 61 Jezusi e dinte që nxansat e tij po flitshin kundër fjalëve të tij, prandaj i pyti: „A po pengoheni për këtë? 62 E qka atëherë, nëse e shihni Birin e njeriut tu hypë atje ku ishte ma parë? 63 Fryma asht ajo që jep jetë. Mishi s’ka kurrfarë dobie. Fjalët që jau kam thanë janë frymë edhe janë jetë. 64 Po mes juve ka disa që nuk besojnë.“ Se Jezusi e dinte pi fillimit kush nuk besonte edhe kush kishte me e tradhtu. 65 Pastaj shtoi: „Për qata ju kam thanë që kërkush s’mundet me ardhë te unë, nëse nuk ja lejon Ati.“
 
 
66 Për qata shumë pi nxansave të tij u kthyn te ajo që e kishin lanë mbrapa, edhe nuk ecën ma me të. 67 Atëherë Jezusi i pyti të Dymbëdhjetët: „A mos po doni edhe ju me shku?“ 68 Simon Pjetri ju përgjigj: „Zotni, te kush me shku? Ti i ke fjalët e jetës t’amshume. 69 Na besojmë edhe e dimë që ti je i Shenjti i Zotit.“ 70 Jezusi ju përgjigj: „A nuk ju kam zgjedhë unë ju të dymbëdhjetët? Po njoni pi juve asht shpifës.“ 71 Këtë e tha për Judën, djalin e Simon Iskariotit, që kishte me e tradhtu, edhe pse ishte njoni pi të Dymbëdhjetëve.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v4 = Joh 2:13; 5:1
| v5 = Joh 1:44
| v9 = 2Kö 4:42-44
| v14 = 5Mo 18:15, 18; Luk 24:19; Apg 3:22
| v15 = Joh 17:16; 18:36
| v18 = Mat 8:24
| v21 = Mat 14:34
| v25 = Joh 1:38
| v26 = Joh 6:11
| v27 = Mat 6:31-33
| v27 = Joh 4:14; 17:3; Rö 6:23
| v27 = Mat 3:17; Apg 2:22; 2Pe 1:17
| v29 = Joh 7:29; 8:42; Apg 16:31; 1Jo 3:23
| v30 = Mat 12:38; Mar 8:12; Joh 2:18; 1Ko 1:22
| v31 = 2Mo 16:4, 15; 4Mo 11:7
| v31 = Ne 9:15; Ps 105:40
| v33 = Joh 3:16
| v35 = Joh 4:14; 7:37; Off 22:17
| v36 = Joh 6:64
| v37 = Mat 11:28, 29; Joh 17:6
| v38 = Joh 3:13; 8:23, 42
| v38 = Mat 26:39; Joh 5:30
| v39 = Joh 17:12; 18:9
| v39 = Joh 5:28, 29; Rö 6:5
| v40 = Joh 10:27, 28
| v40 = Joh 11:24; Apg 17:31; 1Th 4:16; Off 20:12
| v41 = Joh 6:33
| v42 = Mat 13:55; Mar 6:3; Luk 4:22
| v44 = Joh 6:65; 2Th 2:13
| v44 = Joh 11:24
| v45 = Jer 31:33, 34; Mi 4:2
| v46 = 2Mo 33:17, 20
| v46 = Mat 11:27; Luk 10:22; Joh 1:18
| v47 = Joh 3:16
| v48 = Joh 6:33
| v49 = Joh 6:31
| v51 = Heb 10:10
| v53 = Joh 6:33
| v54 = Joh 6:40; 1Ko 15:51, 52; 1Th 4:16
| v56 = Joh 15:4
| v57 = Joh 5:26; 1Ko 15:22
| v58 = Joh 6:51
| v62 = Joh 3:13; 6:38; 8:23; Apg 1:9; Eph 4:8
| v63 = Gal 6:8
| v63 = 5Mo 8:3; Mat 4:4
| v64 = Mat 9:3, 4; Joh 2:24, 25; 13:11
| v65 = Joh 6:44
| v66 = Luk 9:62
| v68 = Mat 16:16; Mar 8:29
| v68 = Joh 6:63; 17:3
| v69 = Luk 9:20
| v70 = Luk 6:13
| v70 = Luk 22:3; Joh 13:18
| v71 = Mat 26:14, 15; Luk 6:13, 16; Joh 12:4
}}

Gjoni 6

2026-10-05T13:49:39Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Mas kësaj, Jezusi kaloi anej Liqenit të Galilesë, domethanë Liqenit të Tiberiadës. 2 Nji kallabllak i madh njerzish po i shkonte përmas, sepse po i shihshin shenjat mrekulluse që i bante kur i shëronte të smutët. 3 Atëher Jezusi hypi në nji mal edhe u ul aty me nxansat e vet. 4 Festa e Pashkës e Judenjve u kan afru. 5 Kur Jezusi kqyri përpjetë edhe pa nji kallabllak të madh tu ardhë kah aj, e veti Filipin: „Ku kemi me ble bukë, që qita njerz me pasë qka me hangër?“ 6 Po këtë e tha për me e sprovu, se vetë e dinte qka ka me bo. 7 Filipi ju përgjigj: „Edhe nëse blejmë bukë për 200 denarë, s’kishim mujtë me ja dhanë secilit as ka nji copë të vogël.“ 8 Njani pi nxansave të tij, Andrea, vllau i Simon Pjetrit, i tha: 9 „Qitu asht nji djalë i vogël që i ka pesë bukë elbi edhe dy peshq të vogël. Po qka janë këto për kaq shumë njerz?“
 
 
10 Por Jezusi tha: „Thujuni njerzve me u ulë.“ Veni ku u ulën rreth 5000 burra ishte plot me bar. 11 Jezusi i mori bukët, bani lutje falënderimi edhe jau shpërndau krejt atyne që ishin ulë aty. Qashtu bani edhe me peshqit e vegjël, edhe secili mori sa deshti. 12 Kur u nginën krejt, aj ju tha nxansave të vet: „Mblidhni copat që kanë tepru, që mos me u hupë kurgjo.“ 13 Përqata i mblodhën ato që kishin tepru masi kishin hangër prej pesë bukëve të elbit, edhe i mushën dymbëdhjetë shporta.
 
 
14 Kur njerzt e panë qit shenjë, thanë: „Ky përnime asht Pejgamberi që duhej me ardhë në botë.“ 15 Jezusi e kuptoi që njerzt ishin gati me ardhë e me e marrë me zor për me e bo mbret, prandaj u tërhoq prapë në mal, krejt vetë.
 
 
16 Kur u bo mramje, nxansat e tij zhdrypën te liqeni 17 edhe hypën në nji barkë për me kalu matanë në Kapernaum. Tash veç ishte bo terr, e Jezusi hala s’kishte ardhë te ta. 18 Përveç kësaj, po frynte erë e fortë edhe liqeni u trazu. 19 Kur kishin vozitë rreth 5 a 6 kilometra, e panë Jezusin tu ecë përmbi liqen e tu iu afru barkës, edhe u frikësun. 20 Po aj i qetësoi: „Unë jom! Mos kini frikë.“ 21 Atëherë deshtën me e marrë në barkë, edhe menjiherë mbrrinën te bregu ku po shkojshin.
 
 
22 Të nesërmen, njerzt që kishin mbetë në anën tjetër të liqenit panë që aty s’kishte asnji barkë. Nji barkë e vogël kishte qenë aty, po nxansat kishin hypë pa Jezusin edhe kishin shku. 23 Po masanej erdhën barka pi Tiberiadës afër venit ku kishin hangër bukën, pasi Zotnia kishte bo lutje falënderimi. 24 Kur njerzt e kuptun që as Jezusi e as nxansat e tij s’ishin aty, hypën në barka edhe shkun në Kapernaum me e kërku Jezusin.
 
 
25 Kur e gjetën në anën tjetër të liqenit, e pytën: „Rabi, kur erdhe qitu?“ 26 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: Ju nuk po më kërkoni pse keni pa shenja, po pse keni hangër pi bukëve edhe jeni ngi. 27 Mos u mundoni për ushqimin që prishet, po për ushqimin që nuk prishet e që çon në jetë t’amshume, ushqim që ka me jau dhanë Biri i njeriut. Se atë Ati, vetë Zoti, e ka vulosë me pranimin e vet.“
 
 
28 Atëherë deshtën me ditë pi tij: „Qka duhet me bo na? Qysh mundemi me bo qka don Zoti?“ 29 Jezusi ju përgjigj: „Zoti don që ju me besu në atë që aj e ka dërgu.“ 30 Atëherë e pytën: „Çfarë shenje ki me bo, që na me e pa edhe me të besu? Qka ki me bo? 31 Të parët tonë kanë hangër manën në shkretinë, qysh shkruhet në Shkrime: ‘Aj ju dha bukë pi qiellit me hangër.’“ 32 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: Nuk jua dha Moisiu bukën pi qiellit, po Ati jem po jau jep bukën e vërtetë pi qiellit. 33 Se buka e Zotit asht aj që zhdryp pi qiellit edhe i jep jetë botës.“ 34 Atëherë i thanë: „Zotni, na jep gjithmonë qit bukë.“
 
 
35 Jezusi ju tha: „Unë jom buka e jetës. Kush vjen te unë, kurrsesi s’ka me pasë uri, edhe kush beson në mu, kurrsesi s’ka me pasë etje. 36 Po qysh ju thashë, ju bile m’keni pa e prapë nuk besoni. 37 Krejt ata që Ati m’i jep, kanë me ardhë te unë, edhe atë që vjen te unë, kurrë s’kam me e përzanë jashtë. 38 Se unë kam zhdrypë pi qiellit jo për me bo qka du vetë, po qka don Aj që m’ka dërgu. 39 Ky asht vullneti i Atij që m’ka dërgu: që unë mos me e humbë asnjonin pi krejt atyne që m’i ka dhanë, po me i ringjallë në ditën e fundit. 40 Se vullneti i Atit tem asht që secili që e pranon Birin edhe beson në të, me pasë jetë t’amshume, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit.“
 
 
41 Atëherë Judenjtë nisën me folë kundër tij, se kishte thanë: „Unë jom buka që ka zhdrypë pi qiellit.“ 42 Ata thojshin mes veti: „A s’asht ky Jezusi, djali i Jozefit? Na ja njohim babën edhe nanën! Qysh po thotë tash: ‘Kam zhdrypë pi qiellit’?“ 43 Atëherë Jezusi ju tha: „Mos murmurisni mes veti! 44 Kërkush s’mundet me ardhë te unë, nëse Ati që m’ka dërgu nuk e tërheq, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit. 45 Në Shkrimet e Pejgamberëve shkruhet: ‘Krejt kanë me u mësu pi Jehovajt.’ Secili që e ka ngu Atin edhe ka mësu pi tij, vjen te unë. 46 Jo që dikush e ka pa Atin, përveç atij që vjen pi Zoti; aj e ka pa Atin. 47 Nji sen asht i sigurt: Kush beson, ka jetë t’amshume.
 
 
48 Unë jom buka e jetës. 49 Të parët tuej kanë hangër manën në shkretinë, po prapë kanë dekë. 50 Po kush han pi kësaj buke që zhdryp pi qiellit, nuk ka me dekë. 51 Unë jom buka e gjallë që ka zhdrypë pi qiellit. Nëse dikush han pi kësaj buke, ka me jetu përgjithmonë. E përnime, buka që kam me dhanë asht mishi jem, që kam me e dhanë për jetën e botës.“
 
 
52 Kjo shkaktoi grindje mes Judenjve, edhe ata thojshin: „Qysh mundet ky me na dhanë mishin e vet me hangër?“ 53 Jezusi ju shpjegoi: „Nji sen asht i sigurt: Nëse nuk hani mishin e Birit të njeriut edhe nuk pini gjakun e tij, nuk keni jetë në veten tuej. 54 Kush ushqehet me mishin tem edhe pin gjakun tem, ka jetë t’amshume, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit. 55 Se mishi jem asht ushqimi i vërtetë, edhe gjaku jem asht pija e vërtetë. 56 Kush ushqehet me mishin tem edhe pin gjakun tem, mbetet i lidhun me mu, edhe unë me të. 57 Qysh Ati i gjallë më ka dërgu, edhe unë jetoj për shkak të Atit, qashtu edhe aj që ushqehet me mu ka me jetu përmes meje. 58 Kjo asht buka që ka zhdrypë pi qiellit. S’asht si atëherë kur të parët tuej hëngrën e prapë vdiqën. Kush ushqehet me qit bukë, ka me jetu përgjithmonë.“ 59 Krejt këto i shpjegoi kur po msonte në nji sinagogë në Kapernaum.
 
 
60 Kur e ninë këtë, shumë pi nxansave të tij thanë: „Kjo që po thotë asht e randë! Kush mundet me e ngu?“ 61 Jezusi e dinte që nxansat e tij po flitshin kundër fjalëve të tij, prandaj i pyti: „A po pengoheni për këtë? 62 E qka atëherë, nëse e shihni Birin e njeriut tu hypë atje ku ishte ma parë? 63 Fryma asht ajo që jep jetë. Mishi s’ka kurrfarë dobie. Fjalët që jau kam thanë janë frymë edhe janë jetë. 64 Po mes juve ka disa që nuk besojnë.“ Se Jezusi e dinte pi fillimit kush nuk besonte edhe kush kishte me e tradhtu. 65 Pastaj shtoi: „Për qata ju kam thanë që kërkush s’mundet me ardhë te unë, nëse nuk ja lejon Ati.“
 
 
66 Për qata shumë pi nxansave të tij u kthyn te ajo që e kishin lanë mbrapa, edhe nuk ecën ma me të. 67 Atëherë Jezusi i pyti të Dymbëdhjetët: „A mos po doni edhe ju me shku?“ 68 Simon Pjetri ju përgjigj: „Zotni, te kush me shku? Ti i ke fjalët e jetës t’amshume. 69 Na besojmë edhe e dimë që ti je i Shenjti i Zotit.“ 70 Jezusi ju përgjigj: „A nuk ju kam zgjedhë unë ju të dymbëdhjetët? Po njoni pi juve asht shpifës.“ 71 Këtë e tha për Judën, djalin e Simon Iskariotit, që kishte me e tradhtu, edhe pse ishte njoni pi të Dymbëdhjetëve.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v4 = Joh 2:13; 5:1
| v5 = Joh 1:44
| v9 = 2Kö 4:42-44
| v14 = 5Mo 18:15, 18; Luk 24:19; Apg 3:22
| v15 = Joh 17:16; 18:36
| v18 = Mat 8:24
| v21 = Mat 14:34
| v25 = Joh 1:38
| v26 = Joh 6:11
| v27 = Mat 6:31-33
| v27 = Joh 4:14; 17:3; Rö 6:23
| v27 = Mat 3:17; Apg 2:22; 2Pe 1:17
| v29 = Joh 7:29; 8:42; Apg 16:31; 1Jo 3:23
| v30 = Mat 12:38; Mar 8:12; Joh 2:18; 1Ko 1:22
| v31 = 2Mo 16:4, 15; 4Mo 11:7
| v31 = Ne 9:15; Ps 105:40
| v33 = Joh 3:16
| v35 = Joh 4:14; 7:37; Off 22:17
| v36 = Joh 6:64
| v37 = Mat 11:28, 29; Joh 17:6
| v38 = Joh 3:13; 8:23, 42
| v38 = Mat 26:39; Joh 5:30
| v39 = Joh 17:12; 18:9
| v39 = Joh 5:28, 29; Rö 6:5
| v40 = Joh 10:27, 28
| v40 = Joh 11:24; Apg 17:31; 1Th 4:16; Off 20:12
| v41 = Joh 6:33
| v42 = Mat 13:55; Mar 6:3; Luk 4:22
| v44 = Joh 6:65; 2Th 2:13
| v44 = Joh 11:24
| v45 = Jer 31:33, 34; Mi 4:2
| v46 = 2Mo 33:17, 20
| v46 = Mat 11:27; Luk 10:22; Joh 1:18
| v47 = Joh 3:16
| v48 = Joh 6:33
| v49 = Joh 6:31
| v51 = Heb 10:10
| v53 = Joh 6:33
| v54 = Joh 6:40; 1Ko 15:51, 52; 1Th 4:16
| v56 = Joh 15:4
| v57 = Joh 5:26; 1Ko 15:22
| v58 = Joh 6:51
| v62 = Joh 3:13; 6:38; 8:23; Apg 1:9; Eph 4:8
| v63 = Gal 6:8
| v63 = 5Mo 8:3; Mat 4:4
| v64 = Mat 9:3, 4; Joh 2:24, 25; 13:11
| v65 = Joh 6:44
| v66 = Luk 9:62
| v68 = Mat 16:16; Mar 8:29
| v68 = Joh 6:63; 17:3
| v69 = Luk 9:20
| v70 = Luk 6:13
| v70 = Luk 22:3; Joh 13:18
| v71 = Mat 26:14, 15; Luk 6:13, 16; Joh 12:4
}}

Gjoni 5

2026-09-26T18:35:26Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Mas kësaj u bo nji festë e judenjve, edhe Jezusi shkoj në Jerusalem. 2 Në Jerusalem, te Porta e Delmeve, ka nji bazen uji që në hebraisht quhet Betzata, me pesë kolona i rrethum. 3 Në qato kolona rrishin shtritë shumë të smutë, qorra, sakat edhe njerz me gjymtyrë të thame. 4 –– 5 Aty ishte edhe nji burrë që qe 38 vjet ishte i smutë. 6 Jezusi e pa burrin tu nejtë shtritë, edhe pasi e dinte që aj qe shumë kohë ishte i smutë, e veti: „A po don me u shënosh?“ 7 I smuti ju përgjigj: „Zotni, s’kam kërkon që me m’qitë në bazen kur uji livritet. E derisa unë të mbrrij deri aty, dikush tjetër veç ka zhdrypë para meje.“ 8 Jezusi i tha: „Çohu! Merre shtrojën tane edhe ec.“ 9 Menjiherë burri u shëru, e mori shtrojën e vet edhe nisi me ecë.
 
Kjo ndodhi në nji sabat. 10 Masanej Judenjtë i thanë atij që u shëru: „Asht sabat! Nuk guxon me e bajt(majt) shtrojën.“ 11 Po aj ju përgjigj: „Burri që m’shënoshi, aj më tha: ‘Merre shtrojën tane edhe ec.’“ 12 Atëherë deshtën me ditë: „Kush ishte aj burrë? Kush të tha me e marrë edhe me ecë?“ 13 Po i shëruemi nuk e dinte kush u kan, se Jezusi ishte largu mes kallabllakut që ishte aty.
 
 
14 Ma vonë Jezusi e gjeti në tempull edhe i tha: „Qe, je shëru. Mos bo ma gjynah, që mos me të ndodhë diçka edhe ma keq.“ 15 Atëherë burri shkoi edhe ju kallxoi Judenjve që Jezusi ishte aj që e ka shëru. 16 Për shkak se Jezusi po bante kësi senesh në sabat, Judenjtë nisën me e përndjekë. 17 Po aj ju përgjigj: „Ati jem ka punu pa nalë deri tash, edhe unë po punoj pa nalë.“ 18 Për qata Judenjtë edhe ma shumë kërkojshin me e mytë, sepse aj jo veç që nuk po e respektonte sabatin, po edhe e quante Zotin Atin e vet, tu e bo veten të barabartë me Zotin.
 
 
19 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: Biri s’mundet me bo kurgjo vet prej vetes, po veç atë që e sheh Atin tu e bo. Çkado që bon Ati, qashtu e bon edhe Biri. 20 Se Ati e don Birin edhe ja kallxon krejt qka bon vetë. Edhe ka me ja kallxu vepra ma të mëdhaja se këto, që ju me u çuditë. 21 Se qysh Ati i ringjall të dekunit edhe i bon të gjallë, qashtu edhe Biri i bon të gjallë ata që don. 22 Se Ati nuk gjykon kërkon, po krejt gjykimin ja ka dhanë Birit, 23 që krejt me e nderu Birin qysh e nderojnë Atin. Kush nuk e nderon Birin, nuk e nderon as Atin që e ka dërgu. 24 Nji sen asht i sigurt: Kush e ngon fjalën teme edhe i beson Atij që m’ka dërgu, ka jetë të amshume edhe nuk gjykohet, po ka kalu prej dekës në jetë.
 
 
25 Nji sen asht i sigurt: Po vjen koha, po bile veç ka ardhë, kur të dekunit kanë me e nij zanin e Birit të Zotit. Edhe ata që e kanë ngu, kanë me jetu. 26 Se qysh Ati ka jetë në veten e vet, qashtu ja ka dhanë edhe Birit me pasë jetë në veten e vet. 27 Edhe ja ka dhanë pushtetin me gjyku, sepse aj asht Biri i njeriut. 28 Mos u çuditni për këtë, se po vjen koha kur krejt ata që janë në varre kanë me e ni zanin e tij 29 edhe kanë me dalë. Ata që kanë bo mirë, kanë me pasë ringjallje për jetë, e ata që kanë bo keq,në ringjallje për gjykim. 30 Unë nuk mundem me bo kurgjo vet prej vetes. Gjykoj qysh ngoj, edhe gjykimi jem asht i drejtë, sepse nuk po e lypi vullnetin tem, po vullnetin e Atij që më ka dërgu.
 
 
31 Nëse veç unë dëshmoj për veten, atëher dëshmia jeme nuk asht përnime. 32 Ka nji tjetër që dëshmon për mu, edhe unë e di: ajo që aj dëshmon për mu asht përnime. 33 Ju keni dërgu njerz te Gjoni, edhe aj ka dëshmu për të vërtetën. 34 Po unë nuk pranoj dëshmi prej njeriut, por po i thom këto që ju me u pshëtu. 35 Ky njeri u kan nji llampë që digjej e ban dritë shumë, edhe për pak kohë ju ishit të gatshëm me u gëzu shumë në dritën e tij. 36 Po dëshmia që unë e jap asht ma e madhe se ajo e Gjonit, sepse veprat që po i kryej me urdhën të Atit tem, taman këto vepra dëshmojnë që Ati më ka dërgu. 37 Edhe vetë Ati që më ka dërgu ka dëshmu për mu. Ju kurrë s’e keni ni zanin e tij, as s’e keni pa pamjen e tij, 38 edhe fjala e tij nuk rrin mrena juve, sepse taman atij që aj e ka dërgu, ju nuk po i besoni.
 
 
39 Ju i kqyrni me vëmenje Shkrimet, sepse menoni që përmes tyne keni me pasë jetë të amshume, edhe taman ato dëshmojnë për mu. 40 Apet se apet, ju nuk doni me ardhë te unë që me pasë jetë. 41 Unë nuk pranoj lavdi prej njerzve, 42 po për ju e di mirë që nuk keni dashni për Zotin mrena vetes. 43 Unë kam ardhë në emën të Atit tem, po ju nuk po më pranoni. Po të vjen dikush tjetër në emën të vet, atë kishit me e pranu. 44 E qysh keni me pasë besim ju, kur pranoni lavdi prej njani-tjetri, e nuk mundoheni për lavdinë që vjen prej Zotit të vetëm? 45 Po mos menoni që unë kam me ju akuzu te Ati. Ka dikush që ju akuzon: Moisiu, te i cili ju e keni vnu shpresën. 46 Se po t’i besonit Moisiut, kishit me më besu edhe mu, sepse aj ka shkru për mu. 47 Po nëse nuk ju besoni shkrimeve të tij, qysh keni me besu qka po thom unë?“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = 2Mo 12:14; 5Mo 16:1, 16; Joh 2:13; 6:4
| v2 = Ne 3:1
| v6 = Ps 72:13; Jes 53:3
| v8 = Mat 9:6; Mar 2:10, 11; Luk 5:24, 25; Apg 3:7
| v9 = Joh 9:14
| v10 = 2Mo 20:9, 10; Mat 12:2; Luk 6:2
| v16 = Mat 12:10, 14
| v17 = Joh 4:34; 5:36; 9:4; 10:25; 14:10
| v18 = Joh 10:33; 14:28; Php 2:5, 6
| v19 = Joh 5:30; 7:28; 8:28; 12:49
| v20 = Mat 3:17; Joh 3:35; 10:17; 2Pe 1:17
| v20 = Luk 8:25; Joh 6:10, 11, 19
| v21 = 2Kö 4:32-34; Heb 11:35
| v21 = Luk 7:12, 14; 8:52-54; Joh 11:25
| v22 = Apg 10:42; 17:31; 2Ko 5:10; 2Ti 4:1
| v23 = Luk 10:16; Joh 15:23; 1Jo 2:23
| v24 = Joh 3:16; 6:40; 8:51
| v24 = 1Jo 3:14
| v26 = Ps 36:9; Apg 17:28
| v26 = Joh 11:25
| v27 = Da 7:13
| v27 = Joh 5:22; 2Ti 4:1
| v28 = Hi 14:13; Jes 25:8; 26:19; Apg 24:15
| v29 = Off 20:12, 15
| v30 = Jes 11:4
| v30 = Mat 26:39; Joh 4:34; 6:38
| v31 = 5Mo 19:15
| v32 = Mat 3:17; Mar 9:7; Joh 12:28-30; 1Jo 5:9
| v33 = Joh 1:15, 32
| v35 = Mat 3:1, 5, 6; Mar 6:20
| v36 = Mat 11:5; Joh 3:2; 7:31; 10:25
| v37 = Mar 1:11; Joh 8:18
| v37 = 5Mo 4:11, 12; Joh 1:18; 6:46
| v39 = Luk 11:52
| v39 = 5Mo 18:15
| v40 = Jes 53:3; Joh 1:11
| v44 = Mat 6:5; Luk 11:43
| v44 = Joh 12:42, 43
| v45 = 5Mo 31:26, 27; Joh 7:19
| v46 = 5Mo 18:15; Luk 24:44; Joh 1:45; Apg 26:22, 23
| v47 = Luk 16:31
}}

Gjoni 5

2026-09-20T06:12:12Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Mas kësaj u bo nji festë e judenjve, edhe Jezusi shkoj në Jerusalem. 2 Në Jerusalem, te Porta e Delmeve, ka nji bazen uji që në hebraisht quhet Betzata, me pesë kolona i rrethum. 3 Në qato kolona rrishin shtritë shumë të smutë, qorra, sakat edhe njerz me gjymtyrë të thame. 4 –– 5 Aty ishte edhe nji burrë që qe 38 vjet ishte i smutë. 6 Jezusi e pa burrin tu nejtë shtritë, edhe pasi e dinte që aj qe shumë kohë ishte i smutë, e veti: „A po don me u shënosh?“ 7 I smuti ju përgjigj: „Zotni, s’kam kërkon që me m’qitë në bazen kur uji livritet. E derisa unë të mbrrij deri aty, dikush tjetër veç ka zhdrypë para meje.“ 8 Jezusi i tha: „Çohu! Merre shtrojën tane edhe ec.“ 9 Menjiherë burri u shëru, e mori shtrojën e vet edhe nisi me ecë.
 
Kjo ndodhi në nji sabat. 10 Prandaj Judenjtë i thanë atij që u shëru: „Asht sabat! Nuk guxon me e bartë shtrojën.“ 11 Po aj ju përgjigj: „Burri që m’shëroi, aj më tha: ‘Merre shtrojën tane edhe ec.’“ 12 Atëherë deshtën me ditë: „Kush ishte aj burrë? Kush të tha me e marrë edhe me ecë?“ 13 Po i shëruemi nuk e dinte kush ishte, se Jezusi ishte largu mes kallabllakut që ishte aty.
 
 
14 Ma vonë Jezusi e gjeti në tempull edhe i tha: „Qe, je shëru. Mos bo ma gjynah, që mos me të ndodhë diçka edhe ma keq.“ 15 Atëherë burri shkoi edhe ju kallxoi Judenjve që Jezusi ishte aj që e kishte shëru. 16 Për shkak se Jezusi po bante kësi senesh në sabat, Judenjtë nisën me e përndjekë. 17 Po aj ju përgjigj: „Ati jem ka punu pa nalë deri tash, edhe unë po punoj pa nalë.“ 18 Për qata Judenjtë edhe ma shumë kërkojshin me e mbytë, sepse aj jo veç që nuk po e respektonte sabatin, po edhe e quante Zotin Atin e vet, tu e bo veten të barabartë me Zotin.
 
 
19 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: Biri s’mundet me bo kurgjo vet pi vetes, po veç atë që e sheh Atin tu e bo. Çkado që bon Ati, qashtu e bon edhe Biri. 20 Se Ati e don Birin edhe ja kallxon krejt qka bon vetë. Edhe ka me ja kallxu vepra ma të mëdhaja se këto, që ju me u çuditë. 21 Se qysh Ati i ringjall të dekunit edhe i bon të gjallë, qashtu edhe Biri i bon të gjallë ata që don. 22 Se Ati nuk gjykon kërkon, po krejt gjykimin ja ka dhanë Birit, 23 që krejt me e nderu Birin qysh e nderojnë Atin. Kush nuk e nderon Birin, nuk e nderon as Atin që e ka dërgu. 24 Nji sen asht i sigurt: Kush e ngon fjalën teme edhe i beson Atij që m’ka dërgu, ka jetë t’amshume edhe nuk gjykohet, po ka kalu pi vdekja në jetë.
 
 
25 Nji sen asht i sigurt: Po vjen koha, po bile veç ka ardhë, kur të dekunit kanë me e ni zanin e Birit të Zotit. Edhe ata që e kanë ngu, kanë me jetu. 26 Se qysh Ati ka jetë në veten e vet, qashtu ja ka dhanë edhe Birit me pasë jetë në veten e vet. 27 Edhe ja ka dhanë pushtetin me gjyku, sepse aj asht Biri i njeriut. 28 Mos u çuditni për këtë, se po vjen koha kur krejt ata që janë në varre kanë me e ni zanin e tij 29 edhe kanë me dalë. Ata që kanë bo mirë, kanë me pasë ringjallje për jetë, e ata që kanë bo keq, ringjallje për gjykim. 30 Unë s’mundem me bo kurgjo vet pi vetes. Gjykoj qysh dëgjoj, edhe gjykimi jem asht i drejtë, sepse nuk po e lypi vullnetin tem, po vullnetin e Atij që m’ka dërgu.
 
 
31 Nëse veç unë dëshmoj për veten, atëherë dëshmia jeme nuk asht e vërtetë. 32 Ka nji tjetër që dëshmon për mu, edhe unë e di: ajo që aj dëshmon për mu asht e vërtetë. 33 Ju keni dërgu njerz te Gjoni, edhe aj ka dëshmu për të vërtetën. 34 Po unë nuk pranoj dëshmi pi njeriut, por po i thom këto që ju me u shpëtu. 35 Ky njeri ishte nji llampë që digjej e ndriçonte fort, edhe për pak kohë ju ishit të gatshëm me u gëzu shumë në dritën e tij. 36 Po dëshmia që unë e jap asht ma e madhe se ajo e Gjonit, sepse veprat që po i kryej me urdhën të Atit tem, pikërisht këto vepra dëshmojnë që Ati më ka dërgu. 37 Edhe vetë Ati që më ka dërgu ka dëshmu për mu. Ju kurrë s’e keni ni zanin e tij, as s’e keni pa pamjen e tij, 38 edhe fjala e tij nuk rrin mrena juve, sepse pikërisht atij që aj e ka dërgu, ju nuk po i besoni.
 
 
39 Ju i hulumtoni Shkrimet, sepse menoni që përmes tyne keni me pasë jetë t’amshume, edhe pikërisht ato dëshmojnë për mu. 40 Prapëseprapë, ju nuk doni me ardhë te unë që me pasë jetë. 41 Unë nuk pranoj lavdi pi njerzve, 42 po për ju e di mirë që nuk keni dashni për Zotin mrena vetes. 43 Unë kam ardhë në emën të Atit tem, po ju nuk po më pranoni. Po të vinte dikush tjetër në emën të vet, atë kishit me e pranu. 44 E qysh keni me pasë besim ju, kur pranoni lavdi pi njani-tjetri, e nuk mundoheni për lavdinë që vjen pi Zotit të vetëm? 45 Po mos menoni që unë kam me ju akuzu te Ati. Ka dikush që ju akuzon: Moisiu, te i cili ju e keni vu shpresën. 46 Se po t’i besonit Moisiut, kishit me m’besu edhe mu, sepse aj ka shkru për mu. 47 Po nëse nuk ju besoni shkrimeve të tij, qysh keni me besu qka po thom unë?“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = 2Mo 12:14; 5Mo 16:1, 16; Joh 2:13; 6:4
| v2 = Ne 3:1
| v6 = Ps 72:13; Jes 53:3
| v8 = Mat 9:6; Mar 2:10, 11; Luk 5:24, 25; Apg 3:7
| v9 = Joh 9:14
| v10 = 2Mo 20:9, 10; Mat 12:2; Luk 6:2
| v16 = Mat 12:10, 14
| v17 = Joh 4:34; 5:36; 9:4; 10:25; 14:10
| v18 = Joh 10:33; 14:28; Php 2:5, 6
| v19 = Joh 5:30; 7:28; 8:28; 12:49
| v20 = Mat 3:17; Joh 3:35; 10:17; 2Pe 1:17
| v20 = Luk 8:25; Joh 6:10, 11, 19
| v21 = 2Kö 4:32-34; Heb 11:35
| v21 = Luk 7:12, 14; 8:52-54; Joh 11:25
| v22 = Apg 10:42; 17:31; 2Ko 5:10; 2Ti 4:1
| v23 = Luk 10:16; Joh 15:23; 1Jo 2:23
| v24 = Joh 3:16; 6:40; 8:51
| v24 = 1Jo 3:14
| v26 = Ps 36:9; Apg 17:28
| v26 = Joh 11:25
| v27 = Da 7:13
| v27 = Joh 5:22; 2Ti 4:1
| v28 = Hi 14:13; Jes 25:8; 26:19; Apg 24:15
| v29 = Off 20:12, 15
| v30 = Jes 11:4
| v30 = Mat 26:39; Joh 4:34; 6:38
| v31 = 5Mo 19:15
| v32 = Mat 3:17; Mar 9:7; Joh 12:28-30; 1Jo 5:9
| v33 = Joh 1:15, 32
| v35 = Mat 3:1, 5, 6; Mar 6:20
| v36 = Mat 11:5; Joh 3:2; 7:31; 10:25
| v37 = Mar 1:11; Joh 8:18
| v37 = 5Mo 4:11, 12; Joh 1:18; 6:46
| v39 = Luk 11:52
| v39 = 5Mo 18:15
| v40 = Jes 53:3; Joh 1:11
| v44 = Mat 6:5; Luk 11:43
| v44 = Joh 12:42, 43
| v45 = 5Mo 31:26, 27; Joh 7:19
| v46 = 5Mo 18:15; Luk 24:44; Joh 1:45; Apg 26:22, 23
| v47 = Luk 16:31
}}

Gjoni 4

2026-09-20T05:42:17Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Zotnia e mori vesh qka kishin nij farisenjtë për të, domethanë që Jezusi po bante ma shumë nxansa edhe po pagëzonte ma shumë se Gjoni, 2 edhe pse Jezusi vetë nuk pagëzonte, po nxansat e tij. 3 Atëher aj e la Judenë edhe u nis apet për Galile. 4 Po duhej me kalu nëpër Samari. 5 Kështu ka ardhë në nji qytet samaritan me emnin Sikar, afër arës që Jakupi që ja kishte dhanë djalit të vet Jozefit. 6 Aty ishte edhe pusi i Jakupit. Jezusi u ul te pusi, se ishte lodhë pej rrugës. Ishte diku kah ora e 6-të(12 drekë).
 
 
7 Nji gru Samaritane ka ardhë me marrë ujë, edhe Jezusi i tha: „Bima pak ujë me pi.“ 8 Nxansat e tij kishin shku në qytet me ble ushqim. 9 Samaritania e veti: „Qysh po më lyp ti ujë mu, kur ti je Jude e unë jom gru Samaritane?“ Se Judenjtë nuk shkojshim mirë me Samaritanët. 10 Jezusi ju përgjigj: „Sikur ta dije qka asht dhurata e Zotit edhe kush asht aj që po të thotë: ‘Bima pak ujë me pi’, ti kishe lypë prej tij, edhe aj ta kishte dhanë ujë të gjallë.“ 11 Ajo i tha: „Zotni, ti s’ki as kovë me veti, e pusi asht fellë. Prej kah e ki atëher qit ujë të gjallë? 12 A mos je ma i madh se paraardhësi jonë Jakupi, që na e ka dhanë qit pus, edhe vetë ka pij prej tij, bashkë me djemtë e vet edhe bagëtinë e vet?“ 13 Jezusi ju përgjigj: „Secili që pij prej qitij uji, apet ka me pasë etje. 14 Po kush pij prej ujit që unë ja jap, kurrë ma s’ka me pasë etje. Ky ujë ka me u bo mrena tij nji burim që gurgullon e jep jetë t’amshume.“ 15 Gruaja i tha: „Zotni, ma jep qit ujë, që mos me pasë ma etje edhe mos me ardhë shpesh qitu me marrë ujë.“
 
 
16 Aj i tha: „Shko thirre burrin tand.“ 17 Gruaja tha: „S’kam burrë.“ Jezusi ju përgjigj: „Mirë ke than: ‘S’kam burrë.’ 18 Se i ke pasë pesë burra, po burri me të cilin je tash, nuk asht burri yt. Këtu e ke than të vërtetën.“ 19 Gruaja i tha: „Zotni, po e shoh që je pejgamber. 20 Të parët tonë e kanë adhuru Zotin në qit mal, po ju thoni që duhet me e adhuru në Jerusalem.“ 21 Jezusi ju përgjigj: „Besom, oj gru, po vjen koha kur s’keni me e adhuru Atin as në qit mal, as në Jerusalem. 22 Ju e adhuroni atë që nuk e njihni, kurse na e adhurojmë atë që e njohim, se shpëtimi nis prej Judenjve. 23 Po vjen koha, po bile veç ka ardhë, kur adhuruesit e vërtetë kanë me e adhuru Atin(Babën) me frymë edhe me të vërtetë, se Ati po lyp adhurues të tillë. 24 Zoti asht frymë, edhe ata që e adhurojnë, duhet me e adhuru me frymë edhe me të vërtetë.“ 25 Gruaja ju përgjigj: „E di që ka me ardhë Mesia, që thirret Krisht. Kur të vjen aj, ka me na i shpjegu krejt senet.“ 26 Jezusi i tha: „Unë jom aj, ky që po foli me ty.“
 
 
27 Në qat moment erdhën nxansat e tij edhe u çuditën që po ai folke me nji gru. Po normal, kërkush s’e veti: „Qka po bon?“, a: „Pse po fol me të?“ 28 Gruaja e la shtambën e ujit aty, shkoi në qytet edhe ju kallxoi njerzve: 29 „Hajdeni e kqyrne nji njeri që m’i ka kallxu krejt qka kam bo. A mos asht ky Krishti?“ 30 Atëher njerzt dolën prej qytetit edhe shkun te aj.
 
 
31 Në at kohë nxansat po i thojshin: „Rabi, ha diçka.“ 32 Aj ju përgjigj: „Unë kam nji ushqim që ju s’e dini.“ 33 Atëher nxansat thanë mes veti: „A mos i ka pru dikush diçka me hangër?“ 34 Jezusi ju shpjegoi: „Ushqimi jem asht me e bo vullnetin e Atij që m’ka dërgu edhe me e kry veprën e tij deri në fund. 35 A nuk thoni ju që kanë mbetë edhe katër muj deri sa vjen korrja? Po unë po ju thom: çoni sytë e kqyrni arat, se janë pjekë gati për korrje. Tashmë 36 korrësi po e merr rrogën e vet edhe po mbledh fryt për jetë t’amshume, që edhe aj që ka mbjellë, edhe aj që korr, me u gëzu bashkë. 37 Këtu po del e vërtetë ajo fjala: Njani mbjell, tjetri korr. 38 Unë ju kam dërgu me korrë atë për të cilën ju s’jeni lodhë. Tjerët janë lodhë, e ju po përfitoni prej punës së tyne të randë.“
 
 
39 Shumë Samaritanë prej atij qyteti besun në të për shkak të dëshmisë së grus që thojke: „M’i ka kallxu krejt qka kam bo.“ 40 Masanej, kur Samaritanët erdhën te aj, ju lutën me nejtë aty, edhe aj ndejti aty dy ditë. 41 Si rezultat, edhe shumë ma shumë njerz u ban besimtar për shkak të fjalëve të tij, 42 edhe i thanë grus: „Tash nuk po besojmë veç për shkak të fjalëve tua, se e kemi ni vetë edhe e dimë që ky njeri përnime asht Shpëtimtari i botës.“
 
 
43 Mas dy ditësh, aj vazhdoi rrugën për Galile. 44 Vetë Jezusi kishte dëshmu që nji pejgamber nuk nderohet në vendlindjen e vet. 45 Kur mbrrini në Galile, njerzt e pritën mirë, sepse ishin kan në Jerusalem në festë edhe i kishin pa krejt qka kishte bo atje.
 
 
46 Masanej aj shkoi apet në Kanë të Galilesë, ku e kishte kthy ujin në venë. Në Kapernaum ishte nji zyrtar mbretnor që e kishte djalin e smutë. 47 Kur ky burrë mori vesh që Jezusi kishte ardhë prej Judesë në Galile, shkoi te aj edhe ju lut me zhdrypë në Kapernaum e me ja shëru djalin, që ishte tu dekë. 48 Po Jezusi i tha: „Nëse nuk shihni shenja edhe mrekulli, ju kurrë s’keni me besu.“ 49 Zyrtari mbretnor ju lut: „Zotni, zhdryp para se me m’dekë thfëmija!“ 50 Jezusi ju përgjigj: „Shko në shpi, djali yt jeton.“ Burri i besoi asaj që i tha Jezusi edhe shkoi. 51 Hala ishte rrugës, kur shërbëtorët e tij i dolën përpara edhe i thanë që djali i tij jeton. 52 Atëher i veti saktë prej kur i ishte bo ma mirë, e ata ju përgjigjën: „Dje në orën e 7-të i ka ikë temperatura.“ 53 Atëher baba e kuptoi që kjo kishte ndodhë taman në qat orë kur Jezusi i kishte thanë: „Djali yt jeton.“ Kështu aj edhe krejt shpija e tij besun. 54 Kjo ishte shenja e dytë që Jezusi e bani kur erdh prej Judesë në Galile.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Joh 3:22
| v3 = Mat 4:12; Luk 4:14
| v5 = 1Mo 33:18, 19; Jos 24:32
| v6 = Joh 4:12
| v9 = 2Kö 17:24; Luk 9:52, 53; Apg 10:28
| v10 = Eph 2:8
| v10 = Joh 7:37
| v14 = Joh 6:35
| v14 = Joh 7:38; Rö 6:23; 1Jo 5:20; Off 22:17
| v19 = Mat 21:11; Luk 7:16; 24:19; Joh 9:17
| v20 = 5Mo 12:5, 6; 1Kö 9:3; 2Ch 7:12; Ps 122:Überschrift-9
| v22 = 2Kö 17:29, 33
| v22 = Jes 2:3; Rö 9:4
| v23 = 2Ch 16:9; Ps 43:3; 1Ti 2:3, 4; 2Jo 4
| v24 = 2Ko 3:17; 1Ti 1:17; Heb 11:27
| v24 = Rö 12:1
| v25 = 5Mo 18:18
| v26 = Joh 9:35-37
| v31 = Joh 1:38
| v34 = Mat 4:4; 26:42; Joh 6:38; Heb 10:7
| v34 = Joh 5:17, 30, 36; 17:4; 19:30
| v35 = Mat 9:37
| v36 = 1Ko 3:8
| v39 = Joh 4:29
| v42 = Jes 49:6; Mat 1:21; Joh 1:29; 1Ti 1:15; 1Jo 4:14
| v44 = Mat 13:57; Mar 6:4; Luk 4:24
| v45 = 5Mo 16:16
| v45 = Joh 2:23
| v46 = Joh 2:1-11
| v48 = Mat 16:1; Joh 2:18; 1Ko 1:22
| v50 = Mat 8:13; Mar 7:29, 30
| v52 = Mat 8:14, 15; Apg 28:8
| v53 = Mat 8:13
| v54 = Joh 2:11
}}

Gjoni 4

2026-09-20T05:26:17Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Zotnia e mori vesh qka kishin nij farisenjtë për të, domethanë që Jezusi po bante ma shumë nxansa edhe po pagëzonte ma shumë se Gjoni, 2 edhe pse Jezusi vetë nuk pagëzonte, po nxansat e tij. 3 Atëher aj e la Judenë edhe u nis apet për Galile. 4 Po duhej me kalu nëpër Samari. 5 Kështu ka ardhë në nji qytet samaritan me emnin Sikar, afër arës që Jakupi që ja kishte dhanë djalit të vet Jozefit. 6 Aty ishte edhe pusi i Jakupit. Jezusi u ul te pusi, se ishte lodhë pej rrugës. Ishte diku kah ora e 6-të(12 drekë).
 
 
7 Nji gru Samaritane ka ardhë me marrë ujë, edhe Jezusi i tha: „Bima pak ujë me pi.“ 8 Nxansat e tij kishin shku në qytet me ble ushqim. 9 Samaritania e veti: „Qysh po më lyp ti ujë mu, kur ti je Jude e unë jom gru Samaritane?“ Se Judenjtë nuk shkojshim mirë me Samaritanët. 10 Jezusi ju përgjigj: „Sikur ta dije qka asht dhurata e Zotit edhe kush asht aj që po të thotë: ‘Bima pak ujë me pi’, ti kishe lypë prej tij, edhe aj ta kishte dhanë ujë të gjallë.“ 11 Ajo i tha: „Zotni, ti s’ki as kovë me veti, e pusi asht fellë. Prej kah e ki atëher qit ujë të gjallë? 12 A mos je ma i madh se paraardhësi jonë Jakupi, që na e ka dhanë qit pus, edhe vetë ka pij prej tij, bashkë me djemtë e vet edhe bagëtinë e vet?“ 13 Jezusi ju përgjigj: „Secili që pij prej qitij uji, apet ka me pasë etje. 14 Po kush pij prej ujit që unë ja jap, kurrë ma s’ka me pasë etje. Ky ujë ka me u bo mrena tij nji burim që gurgullon e jep jetë t’amshume.“ 15 Gruaja i tha: „Zotni, ma jep qit ujë, që mos me pasë ma etje edhe mos me ardhë shpesh qitu me marrë ujë.“
 
 
16 Aj i tha: „Shko thirre burrin tand.“ 17 Gruaja tha: „S’kam burrë.“ Jezusi ju përgjigj: „Mirë ke than: ‘S’kam burrë.’ 18 Se i ke pasë pesë burra, po burri me të cilin je tash, nuk asht burri yt. Këtu e ke than të vërtetën.“ 19 Gruaja i tha: „Zotni, po e shoh që je pejgamber. 20 Të parët tonë e kanë adhuru Zotin në qit mal, po ju thoni që duhet me e adhuru në Jerusalem.“ 21 Jezusi ju përgjigj: „Besom, oj gru, po vjen koha kur s’keni me e adhuru Atin as në qit mal, as në Jerusalem. 22 Ju e adhuroni atë që nuk e njihni, kurse na e adhurojmë atë që e njohim, se shpëtimi nis prej Judenjve. 23 Po vjen koha, po bile veç ka ardhë, kur adhuruesit e vërtetë kanë me e adhuru Atin(Babën) me frymë edhe me të vërtetë, se Ati po lyp adhurues të tillë. 24 Zoti asht frymë, edhe ata që e adhurojnë, duhet me e adhuru me frymë edhe me të vërtetë.“ 25 Gruaja ju përgjigj: „E di që ka me ardhë Mesia, që thirret Krisht. Kur të vjen aj, ka me na i shpjegu krejt senet.“ 26 Jezusi i tha: „Unë jom aj, ky që po foli me ty.“
 
 
27 Në qat moment erdhën nxansat e tij edhe u çuditën që po ai folke me nji gru. Po normal, kërkush s’e veti: „Qka po bon?“, a: „Pse po fol me të?“ 28 Gruaja e la shtambën e ujit aty, shkoi në qytet edhe ju kallxoi njerzve: 29 „Hajdeni e kqyrne nji njeri që m’i ka kallxu krejt qka kam bo. A mos asht ky Krishti?“ 30 Atëher njerzt dolën prej qytetit edhe shkun te aj.
 
 
31 Ndërkohë nxansat po i thojshin: „Rabi, ha diçka.“ 32 Aj ju përgjigj: „Unë kam nji ushqim që ju s’e dini.“ 33 Atëherë nxansat thanë mes veti: „A mos i ka pru dikush diçka me hangër?“ 34 Jezusi ju shpjegoi: „Ushqimi jem asht me e bo vullnetin e Atij që m’ka dërgu edhe me e kry veprën e tij deri në fund. 35 A nuk thoni ju që kanë mbetë edhe katër muj deri në korrje? Po unë po ju thom: çoni sytë e kqyrni arat, se janë pjekë për korrje. Tashmë 36 korrësi po e merr pagën e vet edhe po mbledh fryt për jetë t’amshume, që edhe aj që ka mbjellë, edhe aj që korr, me u gëzu bashkë. 37 Këtu po del e vërtetë ajo fjala: Njani mbjell, tjetri korr. 38 Unë ju kam dërgu me korrë atë për të cilën ju s’jeni lodhë. Tjerët janë lodhë, e ju po përfitoni pi punës së tyne të randë.“
 
 
39 Shumë Samaritanë pi atij qyteti besun në të për shkak të dëshmisë së grues që thoshte: „M’i ka kallxu krejt qka kam bo.“ 40 Prandaj, kur Samaritanët erdhën te aj, ju lutën me nejtë aty, edhe aj ndejti aty dy ditë. 41 Si rezultat, edhe shumë ma shumë njerz erdhën te besimi për shkak të fjalëve të tij, 42 edhe i thanë grues: „Tash nuk po besojmë veç për shkak të fjalëve tua, se e kemi ni vetë edhe e dimë që ky njeri përnime asht Shpëtimtari i botës.“
 
 
43 Mas dy ditësh, aj vazhdoi rrugën për Galile. 44 Vetë Jezusi kishte dëshmu që nji pejgamber nuk nderohet në vendlindjen e vet. 45 Kur mbrrini në Galile, njerzt e pritën mirë, sepse kishin qenë në Jerusalem në festë edhe i kishin pa krejt qka kishte bo atje.
 
 
46 Pastaj aj shkoi prapë në Kanë të Galilesë, ku e kishte kthy ujin në venë. Në Kapernaum ishte nji zyrtar mbretnor që e kishte djalin e smutë. 47 Kur ky burrë mori vesh që Jezusi kishte ardhë pi Judesë në Galile, shkoi te aj edhe ju lut me zhdrypë në Kapernaum e me ja shëru djalin, që ishte tu dekë. 48 Po Jezusi i tha: „Nëse nuk shihni shenja edhe mrekulli, ju kurrë s’keni me besu.“ 49 Zyrtari mbretnor ju lut: „Zotni, zhdryp para se me m’dekë fëmija!“ 50 Jezusi ju përgjigj: „Shko në shpi, djali yt jeton.“ Burri i besoi asaj që i tha Jezusi edhe shkoi. 51 Hala ishte rrugës, kur shërbëtorët e tij i dolën përpara edhe i thanë që djali i tij jeton. 52 Atëherë i pyti saktë pi kur i ishte bo ma mirë, e ata ju përgjigjën: „Dje në orën e 7-të i ka ikë temperatura.“ 53 Atëherë baba e kuptoi që kjo kishte ndodhë pikërisht në qat orë kur Jezusi i kishte thanë: „Djali yt jeton.“ Kështu aj edhe krejt shpija e tij besun. 54 Kjo ishte shenja e dytë që Jezusi e bani kur erdh pi Judesë në Galile.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Joh 3:22
| v3 = Mat 4:12; Luk 4:14
| v5 = 1Mo 33:18, 19; Jos 24:32
| v6 = Joh 4:12
| v9 = 2Kö 17:24; Luk 9:52, 53; Apg 10:28
| v10 = Eph 2:8
| v10 = Joh 7:37
| v14 = Joh 6:35
| v14 = Joh 7:38; Rö 6:23; 1Jo 5:20; Off 22:17
| v19 = Mat 21:11; Luk 7:16; 24:19; Joh 9:17
| v20 = 5Mo 12:5, 6; 1Kö 9:3; 2Ch 7:12; Ps 122:Überschrift-9
| v22 = 2Kö 17:29, 33
| v22 = Jes 2:3; Rö 9:4
| v23 = 2Ch 16:9; Ps 43:3; 1Ti 2:3, 4; 2Jo 4
| v24 = 2Ko 3:17; 1Ti 1:17; Heb 11:27
| v24 = Rö 12:1
| v25 = 5Mo 18:18
| v26 = Joh 9:35-37
| v31 = Joh 1:38
| v34 = Mat 4:4; 26:42; Joh 6:38; Heb 10:7
| v34 = Joh 5:17, 30, 36; 17:4; 19:30
| v35 = Mat 9:37
| v36 = 1Ko 3:8
| v39 = Joh 4:29
| v42 = Jes 49:6; Mat 1:21; Joh 1:29; 1Ti 1:15; 1Jo 4:14
| v44 = Mat 13:57; Mar 6:4; Luk 4:24
| v45 = 5Mo 16:16
| v45 = Joh 2:23
| v46 = Joh 2:1-11
| v48 = Mat 16:1; Joh 2:18; 1Ko 1:22
| v50 = Mat 8:13; Mar 7:29, 30
| v52 = Mat 8:14, 15; Apg 28:8
| v53 = Mat 8:13
| v54 = Joh 2:11
}}

Gjoni 3

2026-09-20T05:16:16Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
}}
1 Aty u kan nji Farise me emnin Nikodem, nji udhëheqës i Judenjve. 2 Aj ka ardhë te Jezusi natën dhe i tha: „Rabi, na e dimë që Zoti të ka dërgu si mësues, se kërkush s’mundet me i bo qito shenja që po i bon ti, përveç nëse Zoti asht me të.“ 3 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: nëse dikush nuk lind apet, s’mundet me e pa mretninë e Zotit.“ 4 Nikodemi e veti: „Qysh mundet nji njeri me lindë kur veç asht plak? A mundet me u kthy apet në bark të nanës së vet edhe me lindë për herë të dytë?“ 5 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: nëse dikush nuk lind prej ujit edhe prej frymës, s’mundet me hy në mretninë e Zotit. 6 Qka ka lindë prej njerzve, asht njeri, edhe qka ka lindë prej frymës, asht frymë. 7 Mos u çudit që të thashë: Ju duhet me lindë apet. 8 Era fryn ku të don, edhe ti ja nin ushtimën, po nuk e din prej kah vjen e kah po shkon. Qashtu asht edhe me secillin që ka lindë prej frymës.“
 
 
9 Nikodemi ju përgjigj: „Qysh mundet me kan e mundshme nji sen i tillë?“ 10 Jezusi ju përgjigj: „Ti je mësues i Izraelit, e apet se apet s’e din kët? 11 Nji sen asht i sigurt: Na folim për atë që e dimë, edhe dëshmojmë për atë që e kemi pa, po ju nuk po e pranoni dëshminë tonë. 12 Nëse ju kam folë për sene tokësore e ju apet nuk besoni, qysh keni me besu nëse ju foli për sene të havas? 13 Përveç kësaj, kërkush s’ka hypë në hava nalt, përveç atij që ka zhdrypë prej havas: Biri i njeriut. 14 Edhe qysh Moisiu e ngriti gjarpnin në shkretinë, qashtu duhet me u ngritë edhe Biri i njeriut, 15 që secili që beson në të, me pasë jetë të amshume.
 
 
16 Se Zoti e ka dashtë botën aq shumë, sa e dha Birin e vet të vetëmlindun, që secili që beson në të, mos me u shkatërru, po me pasë jetë të amshume. 17 Se Zoti nuk e dërgoi Birin e vet në botë për me e gjyku botën, po që bota me u pshtu përmes tij. 18 Kush beson në të, nuk gjykohet. Kush nuk beson, veç asht i gjykum, sepse nuk ka besu në emnin e Birit të vetëmlindun të Zotit. 19 Baza për gjykim asht kjo: Drita ka ardhë në botë, po njerzt e kanë dashtë terrin ma shumë se dritën, sepse veprat e tyne jen kan të këqija. 20 Kush bon të këqija, e urren dritën edhe nuk vjen te drita, që mos me ju zbulu veprat. 21 Po kush bon atë që asht e drejtë, vjen te drita, që me u pa kthjellt se veprat e tij janë bo në harmoni me Zotin.“
 
 
22 Mas kësaj, Jezusi kaloi pak kohë me nxansat e vet napër katune të Judesë edhe po pagëzonte. 23 Edhe Gjoni po pagëzonte, në Enon ngat Salimit, sepse aty kishte shumë ujë. Njerzt po vishin pa u nal edhe po pagëzoheshin, 24 se Gjonin nuk e ishin shti hala nuk burg.
 
 
25 Nxansat e Gjonit patën nji fjalosje me nji Jude për çashtjen e pastërtisë. 26 Masanej shkun te Gjoni edhe i thanë: „Rabi, aj burri që ishte me ty në anën tjetër të Jordanit, për të cilin ti ke dëshmu, tash po pagëzon vetë, edhe krejt po shkojnë te aj.“ 27 Gjoni ju përgjigj: „Njeriu s’mundet me marrë as senin ma të vogël, nëse nuk i jepet prej havas. 28 Ju vetë më jeni dëshmitarë që kam thanë: ‘Unë nuk jom Krishti, po jom dërgu përpara tij.’ 29 Kush e ka nusen, aj asht dhandrri, po shoku i dhandrrit, që rrin aty, gëzohet shumë kur ja nin zanin dhandrrit. Për qata gëzimi jem asht bo i plotë. 30 Aj duhet me u rritë hala e ma shumë, e unë me u zvogëlu gjithnjë e ma shumë.“
 
 
31 Aj që vjen prej nalt, asht mbi krejt tjerët. Aj që asht prej tokës,flet për senet e tokës, sepse asht prej tokës. Aj që vjen prej havas, asht mbi krejt tjerët. 32 Aj dëshmon për atë që ka pa edhe ka nij(dëgju) po kërkush nuk po e pranon dëshminë e tij. 33 Kush e ka pranu dëshminë e tij, e ka vërtetu që Zoti asht i vërtetë. 34 Se aj që e ka dërgu Zoti, i flet fjalët e Zotit, sepse Zoti nuk e jep frymën me masë. 35 Ati e don Birin edhe ja ka dhanë krejt senet në dorë. 36 Kush beson në Birin, ka jetë të amshume. Kush nuk i bindet Birit, s’ka me e pa jetën, por zemërimi i Zotit metet mbi të.
 
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Joh 7:50, 51; 19:39
| v2 = Joh 12:42
| v2 = Joh 1:38
| v2 = Joh 2:11
| v2 = Mat 7:28, 29; Joh 7:46; 14:11; Apg 2:22; 10:38
| v3 = Joh 1:12, 13; 1Pe 1:3, 23; 1Jo 3:9
| v3 = 1Ko 15:50
| v5 = Mat 28:19; Apg 8:36; 10:47
| v5 = Mat 3:11; Joh 1:33; Apg 1:5; 10:45; 11:16; 19:5, 6; 1Ko 12:13
| v7 = 1Pe 1:3, 23
| v8 = Rö 8:14, 16
| v11 = Joh 8:26
| v11 = Joh 3:32
| v12 = Luk 22:66, 67; 1Ko 2:14
| v13 = Apg 2:34; Heb 9:8
| v13 = Joh 6:38; 8:23, 42; 1Ko 15:47; Eph 4:8-10
| v14 = 4Mo 21:8, 9
| v14 = Joh 8:28; Gal 3:13
| v15 = Joh 3:36; 20:31
| v16 = 1Mo 22:2, 16; Joh 1:14; Rö 5:8; 8:32; 1Jo 4:9, 10, 19
| v16 = Ps 133:3; Joh 6:40; 17:3; 20:31; Rö 6:23; 2Ti 3:15; 1Jo 2:25; 5:13
| v17 = Luk 19:10; Joh 12:47; 1Ko 15:22; 2Ko 5:18, 19; 1Ti 1:15; 1Jo 2:1, 2; 4:14
| v18 = Mat 10:33; Heb 10:29
| v18 = Joh 5:24; Rö 8:1
| v19 = Joh 1:9; 8:12; 9:5; 12:46, 48
| v19 = Hi 24:13-17; Jes 5:20; 1Jo 2:9
| v21 = Joh 12:36, 46; 1Jo 1:7
| v22 = Joh 4:2
| v23 = Mar 1:10; Apg 8:38
| v23 = Mat 3:1, 5, 6
| v24 = Mat 14:3; Luk 3:19, 20
| v26 = Joh 1:6, 7, 33, 34
| v28 = Joh 1:19, 20; Apg 13:25
| v28 = Mal 3:1; Mat 11:7, 10; Luk 1:13, 17; Joh 1:8
| v29 = Mat 22:2; 2Ko 11:2; Eph 5:25; Off 21:9
| v30 = Joh 4:1, 2
| v31 = Joh 8:23
| v31 = Mat 3:11
| v32 = Joh 8:26; 15:15
| v32 = Joh 1:11; 3:11
| v33 = 1Jo 5:10
| v34 = Joh 7:16; 8:28; 12:49, 50; 14:10, 24
| v35 = Joh 5:20; 15:9, 10
| v35 = Mat 11:27; Luk 10:22
| v36 = Joh 3:16; 6:47; Rö 1:17; Heb 5:9
| v36 = 2Th 1:7, 8; 1Jo 5:12
| v36 = Rö 2:8; Eph 5:5, 6; Heb 10:26, 27
}}

Gjoni 3

2026-09-06T17:00:47Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
}}
1 Aty u kan nji Farise me emnin Nikodem, nji udhëheqës i Judenjve. 2 Aj ka ardhë te Jezusi natën dhe i tha: „Rabi, na e dimë që Zoti të ka dërgu si mësues, se kërkush s’mundet me i bo qito shenja që po i bon ti, përveç nëse Zoti asht me të.“ 3 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: nëse dikush nuk lind apet, s’mundet me e pa mretninë e Zotit.“ 4 Nikodemi e veti: „Qysh mundet nji njeri me lindë kur veç asht plak? A mundet me u kthy apet në bark të nanës së vet edhe me lindë për herë të dytë?“ 5 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: nëse dikush nuk lind prej ujit edhe prej frymës, s’mundet me hy në mretninë e Zotit. 6 Qka ka lindë prej njerzve, asht njeri, edhe qka ka lindë prej frymës, asht frymë. 7 Mos u çudit që të thashë: Ju duhet me lindë apet. 8 Era fryn ku të don, edhe ti ja nin ushtimën, po nuk e din prej kah vjen e kah po shkon. Qashtu asht edhe me secillin që ka lindë prej frymës.“
 
 
9 Nikodemi ju përgjigj: „Qysh mundet me kan e mundshme nji sen i tillë?“ 10 Jezusi ju përgjigj: „Ti je mësues i Izraelit, e apet se apet s’e din këtë? 11 Nji sen asht i sigurt: Na folim për atë që e dimë, edhe dëshmojmë për atë që e kemi pa, po ju nuk po e pranoni dëshminë tonë. 12 Nëse ju kam folë për sene tokësore e ju apet nuk besoni, qysh keni me besu nëse ju foli për sene të havas? 13 Përveç kësaj, kërkush s’ka hypë në hava nalt, përveç atij që ka zhdrypë prej havas: Biri i njeriut. 14 Edhe qysh Moisiu e ngriti gjarpnin në shkretinë, qashtu duhet me u ngritë edhe Biri i njeriut, 15 që secili që beson në të, me pasë jetë të amshume.
 
 
16 Se Zoti e ka dashtë botën aq shumë, sa e dha Birin e vet të vetëmlindun, që secili që beson në të, mos me u shkatërru, po me pasë jetë të amshume. 17 Se Zoti nuk e dërgoi Birin e vet në botë për me e gjyku botën, po që bota me u pshtu përmes tij. 18 Kush beson në të, nuk gjykohet. Kush nuk beson, veç asht i gjykum, sepse nuk ka besu në emnin e Birit të vetëmlindun të Zotit. 19 Baza për gjykim asht kjo: Drita ka ardhë në botë, po njerzt e kanë dashtë terrin ma shumë se dritën, sepse veprat e tyne jen kan të këqija. 20 Kush bon të këqija, e urren dritën edhe nuk vjen te drita, që mos me ju zbulu veprat. 21 Po kush bon atë që asht e drejtë, vjen te drita, që me u pa qartë se veprat e tij janë bo në harmoni me Zotin.“
 
 
22 Mas kësaj, Jezusi kaloi pak kohë me nxansat e vet nëpër zonat fshatare të Judesë edhe po pagëzonte. 23 Edhe Gjoni po pagëzonte, në Enon ngat Salimit, sepse aty kishte shumë ujë. Njerzt po vishin pa u nal edhe po pagëzoheshin, 24 se Gjonin nuk e ishin shti hala nuk burg.
 
 
25 Nxansat e Gjonit patën nji fjalosje me nji Jude për çashtjen e pastërtisë. 26 Masanej shkun te Gjoni edhe i thanë: „Rabi, aj burri që ishte me ty në anën tjetër të Jordanit, për të cilin ti ke dëshmu, tash po pagëzon vetë, edhe krejt po shkojnë te aj.“ 27 Gjoni ju përgjigj: „Njeriu s’mundet me marrë as senin ma të vogël, nëse nuk i jepet prej havas. 28 Ju vetë më jeni dëshmitarë që kam thanë: ‘Unë nuk jom Krishti, po jom dërgu përpara tij.’ 29 Kush e ka nusen, aj asht dhandrri, po shoku i dhandrrit, që rrin aty, gëzohet shumë kur ja nin zanin dhandrrit. Për qata gëzimi jem asht bo i plotë. 30 Aj duhet me u rritë gjithnjë e ma shumë, e unë me u zvogëlu gjithnjë e ma shumë.“
 
 
31 Aj që vjen prej nalt, asht mbi krejt tjerët. Aj që asht prej toka, flet për senet e tokës, sepse asht prej tokës. Aj që vjen prej havas, asht mbi krejt tjerët. 32 Aj dëshmon për atë që ka pa edhe ka ni, po kërkush nuk po e pranon dëshminë e tij. 33 Kush e ka pranu dëshminë e tij, e ka vërtetu që Zoti asht i vërtetë. 34 Se aj që e ka dërgu Zoti, i flet fjalët e Zotit, sepse Zoti nuk e jep frymën me masë. 35 Ati e don Birin edhe ja ka dhanë krejt senet në dorë. 36 Kush beson në Birin, ka jetë të amshume. Kush nuk i bindet Birit, s’ka me e pa jetën, por zemërimi i Zotit metet mbi të.
 
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Joh 7:50, 51; 19:39
| v2 = Joh 12:42
| v2 = Joh 1:38
| v2 = Joh 2:11
| v2 = Mat 7:28, 29; Joh 7:46; 14:11; Apg 2:22; 10:38
| v3 = Joh 1:12, 13; 1Pe 1:3, 23; 1Jo 3:9
| v3 = 1Ko 15:50
| v5 = Mat 28:19; Apg 8:36; 10:47
| v5 = Mat 3:11; Joh 1:33; Apg 1:5; 10:45; 11:16; 19:5, 6; 1Ko 12:13
| v7 = 1Pe 1:3, 23
| v8 = Rö 8:14, 16
| v11 = Joh 8:26
| v11 = Joh 3:32
| v12 = Luk 22:66, 67; 1Ko 2:14
| v13 = Apg 2:34; Heb 9:8
| v13 = Joh 6:38; 8:23, 42; 1Ko 15:47; Eph 4:8-10
| v14 = 4Mo 21:8, 9
| v14 = Joh 8:28; Gal 3:13
| v15 = Joh 3:36; 20:31
| v16 = 1Mo 22:2, 16; Joh 1:14; Rö 5:8; 8:32; 1Jo 4:9, 10, 19
| v16 = Ps 133:3; Joh 6:40; 17:3; 20:31; Rö 6:23; 2Ti 3:15; 1Jo 2:25; 5:13
| v17 = Luk 19:10; Joh 12:47; 1Ko 15:22; 2Ko 5:18, 19; 1Ti 1:15; 1Jo 2:1, 2; 4:14
| v18 = Mat 10:33; Heb 10:29
| v18 = Joh 5:24; Rö 8:1
| v19 = Joh 1:9; 8:12; 9:5; 12:46, 48
| v19 = Hi 24:13-17; Jes 5:20; 1Jo 2:9
| v21 = Joh 12:36, 46; 1Jo 1:7
| v22 = Joh 4:2
| v23 = Mar 1:10; Apg 8:38
| v23 = Mat 3:1, 5, 6
| v24 = Mat 14:3; Luk 3:19, 20
| v26 = Joh 1:6, 7, 33, 34
| v28 = Joh 1:19, 20; Apg 13:25
| v28 = Mal 3:1; Mat 11:7, 10; Luk 1:13, 17; Joh 1:8
| v29 = Mat 22:2; 2Ko 11:2; Eph 5:25; Off 21:9
| v30 = Joh 4:1, 2
| v31 = Joh 8:23
| v31 = Mat 3:11
| v32 = Joh 8:26; 15:15
| v32 = Joh 1:11; 3:11
| v33 = 1Jo 5:10
| v34 = Joh 7:16; 8:28; 12:49, 50; 14:10, 24
| v35 = Joh 5:20; 15:9, 10
| v35 = Mat 11:27; Luk 10:22
| v36 = Joh 3:16; 6:47; Rö 1:17; Heb 5:9
| v36 = 2Th 1:7, 8; 1Jo 5:12
| v36 = Rö 2:8; Eph 5:5, 6; Heb 10:26, 27
}}

Gjoni 3

2026-09-06T16:51:31Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
}}
1 Ishte aty nji Farise me emnin Nikodem, nji udhëheqës i Judenjve. 2 Aj ka ardhë te Jezusi natën edhe i tha: „Rabi, na e dimë që Zoti të ka dërgu si mësues, se kërkush s’mundet me i bo qito shenja që po i bon ti, përveç nëse Zoti asht me të.“ 3 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: nëse dikush nuk lind apet, s’mundet me e pa mbretninë e Zotit.“ 4 Nikodemi e veti: „Qysh mundet nji njeri me lindë kur veç asht plak? A mundet me u kthy apet në bark të nanës së vet edhe me lindë për herë të dytë?“ 5 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: nëse dikush nuk lind prej ujit edhe prej frymës, s’mundet me hy në mbretninë e Zotit. 6 Qka ka lindë prej njerzve, asht njeri, edhe qka ka lindë prej frymës, asht frymë. 7 Mos u çudit që të thashë: Ju duhet me lindë apet. 8 Era fryn ku të don, edhe ti ja nin ushtimën, po nuk e din prej kah vjen e kah po shkon. Qashtu asht edhe me secilin që ka lindë prej frymës.“
 
 
9 Nikodemi ju përgjigj: „Qysh mundet me kan e mundshme nji sen i tillë?“ 10 Jezusi ju përgjigj: „Ti je mësues i Izraelit, e apet se apet s’e din këtë? 11 Nji sen asht i sigurt: Na folim për atë që e dimë, edhe dëshmojmë për atë që e kemi pa, po ju nuk po e pranoni dëshminë tonë. 12 Nëse ju kam folë për sene tokësore e ju apet nuk besoni, qysh keni me besu nëse ju foli për sene të havas? 13 Përveç kësaj, kërkush s’ka hypë në hava nalt, përveç atij që ka zhdrypë prej havas: Biri i njeriut. 14 Edhe qysh Moisiu e ngriti gjarpnin në shkretinë, qashtu duhet me u ngritë edhe Biri i njeriut, 15 që secili që beson në të, me pasë jetë të amshume.
 
 
16 Se Zoti e ka dashtë botën aq shumë, sa e dha Birin e vet të vetëmlindun, që secili që beson në të, mos me u shkatërru, po me pasë jetë të amshume. 17 Se Zoti nuk e dërgoi Birin e vet në botë për me e gjyku botën, po që bota me u pshtu përmes tij. 18 Kush beson në të, nuk gjykohet. Kush nuk beson, veç asht i gjykum, sepse nuk ka besu në emnin e Birit të vetëmlindun të Zotit. 19 Baza për gjykim asht kjo: Drita ka ardhë në botë, po njerzt e kanë dashtë terrin ma shumë se dritën, sepse veprat e tyne jen kan të këqija. 20 Kush bon të këqija, e urren dritën edhe nuk vjen te drita, që mos me ju zbulu veprat. 21 Po kush bon atë që asht e drejtë, vjen te drita, që me u pa qartë se veprat e tij janë bo në harmoni me Zotin.“
 
 
22 Mas kësaj, Jezusi kaloi pak kohë me nxansat e vet nëpër zonat fshatare të Judesë edhe po pagëzonte. 23 Edhe Gjoni po pagëzonte, në Enon afër Salimit, sepse aty kishte shumë ujë. Njerzt po vishin pa u nal edhe po pagëzoheshin, 24 se Gjoni nuk e ishin shti hala nuk burg.
 
 
25 Nxansat e Gjonit patën nji fjalosje me nji Jude për çashtjen e pastërtisë. 26 Masanej shkun te Gjoni edhe i thanë: „Rabi, aj burri që ishte me ty në anën tjetër të Jordanit, për të cilin ti ke dëshmu, tash po pagëzon vetë, edhe krejt po shkojnë te aj.“ 27 Gjoni ju përgjigj: „Njeriu s’mundet me marrë as senin ma të vogël, nëse nuk i jepet prej havas. 28 Ju vetë më jeni dëshmitarë që kam thanë: ‘Unë nuk jom Krishti, po jom dërgu përpara tij.’ 29 Kush e ka nusen, aj asht dhandrri, po shoku i dhandrrit, që rrin aty, gëzohet shumë kur ja nin zanin dhandrrit. Për qata gëzimi jem asht bo i plotë. 30 Aj duhet me u rritë gjithnjë e ma shumë, e unë me u zvogëlu gjithnjë e ma shumë.“
 
 
31 Aj që vjen prej nalt, asht mbi krejt tjerët. Aj që asht prej toka, flet për senet e tokës, sepse asht prej tokës. Aj që vjen prej havas, asht mbi krejt tjerët. 32 Aj dëshmon për atë që ka pa edhe ka ni, po kërkush nuk po e pranon dëshminë e tij. 33 Kush e ka pranu dëshminë e tij, e ka vërtetu që Zoti asht i vërtetë. 34 Se aj që e ka dërgu Zoti, i flet fjalët e Zotit, sepse Zoti nuk e jep frymën me masë. 35 Ati e don Birin edhe ja ka dhanë krejt senet në dorë. 36 Kush beson në Birin, ka jetë të amshume. Kush nuk i bindet Birit, s’ka me e pa jetën, por zemërimi i Zotit metet mbi të.
 
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Joh 7:50, 51; 19:39
| v2 = Joh 12:42
| v2 = Joh 1:38
| v2 = Joh 2:11
| v2 = Mat 7:28, 29; Joh 7:46; 14:11; Apg 2:22; 10:38
| v3 = Joh 1:12, 13; 1Pe 1:3, 23; 1Jo 3:9
| v3 = 1Ko 15:50
| v5 = Mat 28:19; Apg 8:36; 10:47
| v5 = Mat 3:11; Joh 1:33; Apg 1:5; 10:45; 11:16; 19:5, 6; 1Ko 12:13
| v7 = 1Pe 1:3, 23
| v8 = Rö 8:14, 16
| v11 = Joh 8:26
| v11 = Joh 3:32
| v12 = Luk 22:66, 67; 1Ko 2:14
| v13 = Apg 2:34; Heb 9:8
| v13 = Joh 6:38; 8:23, 42; 1Ko 15:47; Eph 4:8-10
| v14 = 4Mo 21:8, 9
| v14 = Joh 8:28; Gal 3:13
| v15 = Joh 3:36; 20:31
| v16 = 1Mo 22:2, 16; Joh 1:14; Rö 5:8; 8:32; 1Jo 4:9, 10, 19
| v16 = Ps 133:3; Joh 6:40; 17:3; 20:31; Rö 6:23; 2Ti 3:15; 1Jo 2:25; 5:13
| v17 = Luk 19:10; Joh 12:47; 1Ko 15:22; 2Ko 5:18, 19; 1Ti 1:15; 1Jo 2:1, 2; 4:14
| v18 = Mat 10:33; Heb 10:29
| v18 = Joh 5:24; Rö 8:1
| v19 = Joh 1:9; 8:12; 9:5; 12:46, 48
| v19 = Hi 24:13-17; Jes 5:20; 1Jo 2:9
| v21 = Joh 12:36, 46; 1Jo 1:7
| v22 = Joh 4:2
| v23 = Mar 1:10; Apg 8:38
| v23 = Mat 3:1, 5, 6
| v24 = Mat 14:3; Luk 3:19, 20
| v26 = Joh 1:6, 7, 33, 34
| v28 = Joh 1:19, 20; Apg 13:25
| v28 = Mal 3:1; Mat 11:7, 10; Luk 1:13, 17; Joh 1:8
| v29 = Mat 22:2; 2Ko 11:2; Eph 5:25; Off 21:9
| v30 = Joh 4:1, 2
| v31 = Joh 8:23
| v31 = Mat 3:11
| v32 = Joh 8:26; 15:15
| v32 = Joh 1:11; 3:11
| v33 = 1Jo 5:10
| v34 = Joh 7:16; 8:28; 12:49, 50; 14:10, 24
| v35 = Joh 5:20; 15:9, 10
| v35 = Mat 11:27; Luk 10:22
| v36 = Joh 3:16; 6:47; Rö 1:17; Heb 5:9
| v36 = 2Th 1:7, 8; 1Jo 5:12
| v36 = Rö 2:8; Eph 5:5, 6; Heb 10:26, 27
}}

Gjoni 2

2026-09-04T12:08:34Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Ditën e tretë u bo nji dasmë në Kanë të Galilesë, edhe nana e Jezusit u kan aty. 2 Edhe Jezusi me nxansat e vet ishin të ftuem në atë dasmë.
 
 
3 Kur u kry vena, nana e tij i tha Jezusit: „S’kanë venë.“ 4 Jezusi ju përgjigj: „Oj gru, pse mu kan ky merak i jemi edhe i yti? Ora jeme hala s’ka ardhë.“ 5 Atëher nana e tij ju tha shërbëtorëve: „Bone qka t’ju thotë aj.“ 6 Aty ishin gjashtë shtamba uji prej guri, qysh e kërkojshin rregullat e pastrimit te Judenjtë. Secila nxinte dy a tri masa lëngu. 7 Jezusi ju tha shërbëtorëve: „Mushni shtambat me ujë“, edhe ata i mushën deri në maje. 8 Masanej ju tha: „Merrni pak edhe çojani të parit të dasmës.“ Ata e çun. 9 I pari i dasmës e provoi ujin që ishte bo venë. Aj nuk e dinte prej kah erdhi vena, po shërbëtorët që e kishin marrë ujin e dinin. Atëher e thirri dhandrrin 10 edhe i tha: „Secili njeri e qet së pari venën e mirë, e kur njerzt të jenë dehë(pijavë), e qet atë ma pak të mirë. Po ti e paske rujtë venën e mirë deri tash.“ 11 Këtë e bani Jezusi në Kanë të Galilesë si fillim të shenjave të tij, edhe e zbuloi lavdinë e vet, dhe nxansat e tij besun në të.
 
 
12 Mas kësaj, aj zhdrypi në Kapernaum me nanën e vet, me vllaznit e vet edhe me nxansat e vet, po aty ndejtën veç pak ditë.
 
 
13 Tash po afrohej festa e Pashkës e Judenjve, edhe Jezusi hypi në Jerusalem. 14 Në tempull i pa shitësit që shitshin gjedh(kafshë), delme e pëllumba, edhe ata që ndrrojnë paret që rrishin aty. 15 Atëher e bani nji kamxhik prej konopi edhe i përzuni krejt prej tempullit, bashkë me delmet edhe gjedhët(kafshët e tjera). Ju derdhi paret tregtarve edhe ju përmbysi tavolinat. 16 E shitësve të pëllumbave ju tha: „Hiqni kto sene prej qitu! Mos e boni shpinë e Atit tem si treg( pazar)!“ 17 Atëher nxansave të tij ju ra në men që në Shkrime shkruhet: „Zelli(përkushtimi) për shpinë tande ka me m’përpi.“
 
 
18 Atëher Judenjtë deshtën me ditë prej tij: „Me çfarë shenje munesh me na dëshmu që ke të drejtë me i bo krejt këto?“ 19 Jezusi ju përgjigj: „Rrëzoni qit tempull, edhe unë kam me e ndertu për tri ditë.“ 20 Judenjtë i thanë: „46 vjet asht dashtë me u ndërtu ky tempull, e ti po don me e ngritë(ndertu) për tri ditë?“ 21 Po aj me tempull po mendonte për trupin e vet. 22 Ma vonë, masi Jezusi u ringjall prej të dekuneve, nxansave të tij ju ra në men që aj e kishte thanë shpesh qit fjalë. Edhe ata besun në atë që shkruhet në Shkrime edhe në atë që e kishte thanë Jezusi.
 
 
23 Kur ishte në Jerusalem gjatë festës së Pashkës, shumë njerz besun në emnin e tij, kur i panë shenjat që i bante. 24 Po Jezusi nuk ju besonte veten atyne, se i njihte mirë krejt. 25 Se s’kishte nevojë me ja shpjegu dikush qka ka në njeri, aj vetë e dinte qka ndodhke mrena tyne.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Joh 21:2
| v6 = Mar 7:3
| v11 = Jes 9:1, 2; Joh 1:14
| v12 = Mat 12:46; 13:55, 56; Mar 3:31; Luk 8:19; Apg 1:14; 1Ko 9:5; Gal 1:19
| v12 = Mat 4:13
| v13 = 2Mo 12:14; 4Mo 28:16; 5Mo 16:1; Joh 5:1; 6:4; 11:55; 13:1
| v14 = 3Mo 1:14
| v15 = Mat 21:12; Mar 11:15, 16; Luk 19:45
| v16 = Jer 7:11; Mat 21:13; Mar 11:17; Luk 19:46
| v18 = Mat 12:38; 16:1; Joh 4:48; 6:30
| v19 = Mat 26:59-61; 27:39, 40; Mar 14:57, 58
| v21 = Mat 16:21; Luk 24:46
| v22 = Luk 24:6-8; Joh 12:16; 14:26
| v23 = Joh 4:45
| v25 = Mat 9:3, 4; Mar 2:6-8; Joh 1:47, 48; 6:64; Off 2:23
}}

Gjoni 2

2026-09-04T12:05:05Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Ditën e tretë u bo nji dasmë në Kanë të Galilesë, edhe nana e Jezusit u kan aty. 2 Edhe Jezusi me nxansat e vet ishin të ftuem në atë dasmë.
 
 
3 Kur u kry vena, nana e tij i tha Jezusit: „S’kanë venë.“ 4 Jezusi ju përgjigj: „Oj gru, pse mu kan ky merak i jemi edhe i yti? Ora jeme hala s’ka ardhë.“ 5 Atëher nana e tij ju tha shërbëtorëve: „Bone qka t’ju thotë aj.“ 6 Aty ishin gjashtë shtamba uji prej guri, qysh e kërkojshin rregullat e pastrimit te Judenjtë. Secila nxinte dy a tri masa lëngu. 7 Jezusi ju tha shërbëtorëve: „Mushni shtambat me ujë“, edhe ata i mushën deri në maje. 8 Masanej ju tha: „Merrni pak edhe çojani të parit të dasmës.“ Ata e çun. 9 I pari i dasmës e provoi ujin që ishte bo venë. Aj nuk e dinte prej kah erdhi vena, po shërbëtorët që e kishin marrë ujin e dinin. Atëher e thirri dhandrrin 10 edhe i tha: „Secili njeri e qet së pari venën e mirë, e kur njerzt të jenë dehë(pijavë), e qet atë ma pak të mirë. Po ti e paske rujtë venën e mirë deri tash.“ 11 Këtë e bani Jezusi në Kanë të Galilesë si fillim të shenjave të tij, edhe e zbuloi lavdinë e vet, dhe nxansat e tij besun në të.
 
 
12 Mas kësaj, aj zhdrypi në Kapernaum me nanën e vet, me vllaznit e vet edhe me nxansat e vet, po aty ndejtën veç pak ditë.
 
 
13 Tash po afrohej festa e Pashkës e Judenjve, edhe Jezusi hypi në Jerusalem. 14 Në tempull i pa shitësit që shitshin gjedh(kafshë), delme e pëllumba, edhe ata që ndrrojnë paret që rrishin aty. 15 Atëher e bani nji kamxhik prej konopi edhe i përzuni krejt prej tempullit, bashkë me delmet edhe gjedhët(kafshët e tjera). Ju derdhi paret tregtarve edhe ju përmbysi tavolinat. 16 E shitësve të pëllumbave ju tha: „Hiqni kto sene prej qitu! Mos e boni shpinë e Atit tem si treg( pazar)!“ 17 Atëher nxansave të tij ju ra në men që në Shkrime shkruhet: „Zelli për shpinë tande ka me m’përpi.“
 
 
18 Atëherë Judenjtë deshtën me ditë pi tij: „Me çfarë shenje munesh me na dëshmu që ke të drejtë me i bo krejt këto?“ 19 Jezusi ju përgjigj: „Rrnojeni qit tempull, edhe unë kam me e ngritë për tri ditë.“ 20 Judenjtë i thanë: „46 vjet asht dashtë me u ndërtu ky tempull, e ti po don me e ngritë për tri ditë?“ 21 Po aj me tempull po mendonte trupin e vet. 22 Ma vonë, masi Jezusi u ringjall pi të dekuneve, nxansave të tij ju ra në men që aj e kishte thanë shpesh qit fjalë. Edhe ata besun në atë që shkruhet në Shkrime edhe në atë që e kishte thanë Jezusi.
 
 
23 Kur ishte në Jerusalem gjatë festës së Pashkës, shumë njerz besun në emnin e tij, kur i panë shenjat që i bante. 24 Po Jezusi nuk ju besonte veten atyne, se i njihte mirë krejt. 25 Se s’kishte nevojë me ja shpjegu dikush qka ka në njeri, aj vetë e dinte qka ndodhke mrena tyne.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Joh 21:2
| v6 = Mar 7:3
| v11 = Jes 9:1, 2; Joh 1:14
| v12 = Mat 12:46; 13:55, 56; Mar 3:31; Luk 8:19; Apg 1:14; 1Ko 9:5; Gal 1:19
| v12 = Mat 4:13
| v13 = 2Mo 12:14; 4Mo 28:16; 5Mo 16:1; Joh 5:1; 6:4; 11:55; 13:1
| v14 = 3Mo 1:14
| v15 = Mat 21:12; Mar 11:15, 16; Luk 19:45
| v16 = Jer 7:11; Mat 21:13; Mar 11:17; Luk 19:46
| v18 = Mat 12:38; 16:1; Joh 4:48; 6:30
| v19 = Mat 26:59-61; 27:39, 40; Mar 14:57, 58
| v21 = Mat 16:21; Luk 24:46
| v22 = Luk 24:6-8; Joh 12:16; 14:26
| v23 = Joh 4:45
| v25 = Mat 9:3, 4; Mar 2:6-8; Joh 1:47, 48; 6:64; Off 2:23
}}

Gjoni 1

2026-09-04T11:54:52Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Në fillim u kan Fjala, edhe Fjala u kan te Zoti, edhe Fjala u kan nji zot. 2 Kjo Fjalë u kan në fillim te Zoti. 3 Krejt senet erdhën në ekzistencë përmes Fjalës, edhe pa Fjalën nuk ka ardh në ekzistencë asnji sen.
 
 
Qka ka ardhë në ekzistencë 4 përmes Fjalës, u kan jetë, edhe jeta u kan drita e njerzve. 5 Edhe drita po ndriçon në terr, po terri nuk e ka mujt(fitu).
 
 
6 Ka ardhë nji njeri, i dërgum si zëvenës i Zotit. Emni i tij u kan Gjon. 7 Ky njeri ka ardhë si dëshmitar. Aj duhej me dëshmu për dritën, që përmes tij njerz të çdo lloji me ardhë në besim. 8 Aj nuk ishte qajo dritë, po duhej me dëshmu për qatë dritë.
 
 
9 Drita e vërtetë, që ju jep dritë njerzve të çdo lloji, u kan gati me ardhë në botë. 10 Aj u kan në botë, edhe bota erdh në ekzistencë përmes tij, po bota nuk e njofti. 11 Aj erdh në shpinë e vet, por populli i vet nuk e pranoi. 12 Po krejt atyne që e pranun, ju dha të drejtën me u bo thfmi të Zotit, sepse besun në emnin e tij. 13 Edhe ata nuk lindën prej njerzve, as prej dëshirës njerëzore, as prej vullnetit të nji burri, por prej Zotit.
 
 
14 Kështu Fjala u bo njeri edhe banoi mes nesh, edhe na e pamë lavdinë e tij, nji lavdi qysh e ka nji bir i vetëmlindun prej babës së vet. Aj u kan plot me pranim hyjnor edhe të vërtet. 15 Gjoni kan dëshmi për të, po, aj thirri: „Për qit njeri kam thanë: ‘Aj që vjen mas meje, asht para meje, se ka ekzistu para meje.’“ 16 Se krejt na kemi marrë prej plotësisë së tij, po, mirësi të pameritume mbi mirësi të pameritume. 17 Se Ligji u dha përmes Moisiut, po mirësia e pameritume edhe e vërteta kanë ardhë përmes Jezu Krishtit. 18 Asnji njeri s’e ka pa kurrë Zotin; zoti i vetëmlindun, që asht te ana e Atit, aj ka dhanë shpjegim për Të.
 
 
19 Kjo asht dëshmia që dha Gjoni, kur judejtë dërgun te aj do prifta edhe Levitë prej Jerusalemit me e vet: „Kush je ti?“ 20 Aj foli hapur edhe nuk e mohoi(kundershtoj): „Unë s’jom Krishti.“ 21 Atëher deshtën me ditë: „Kush je atëher? Elia?“ Aj ju përgjigj: „Nuk jom.“ „A je Pejgamberi?“ „Jo!“, u përgjigj aj. 22 Ata e vetën: „Kush je? Na kallxo, që me ju dhanë përgjigje atyne që na kanë dërgu. Qka po thua për veten?“ 23 Aj u përgjigj: „Unë jom nji za që thirr në shkretinë: ‘Rrafshone udhën e Jehovajt’, qysh ka thanë pejgamberi Isaia.“ 24 Të dërguemit ishin prej Farisenjve. 25 Tash ata deshtën me ditë prej tij: „Nëse nuk je Krishti, as Elia, as Pejgamberi, pse po pagëzon atëher?“ 26 Gjoni ju përgjigj: „Unë pagëzoj në ujë. Mes jush po rrin dikush që ju nuk e njihni, 27 aj që vjen mas meje. E unë s’jom i denjë as me ja zgidhë rripin e sandales së tij.“ 28 Kjo ka ndodh në Betani, në anën tjetër të Jordanit, ku Gjoni po pagëzonte.
 
 
29 Të nesërmen, aj e pa Jezusin tu ardhë kah aj edhe thirri: „Kqyrni, Kingji i Zotit, që e hjek gjynahin e botës! 30 Për qit njeri kam thanë: ‘Mas meje po vjen nji burrë që asht para meje, se ka ekzistu para meje.’ 31 As unë vetë s’e kam njoftë, por që aj me u njoftë qartë në Izrael, për qata kam ardhë edhe po pagëzoj në ujë.“ 32 Gjoni dëshmoi edhe këtë: „E kam pa frymën tu zhdryp prej havas si nji pëllum, edhe mbeti mbi të. 33 As unë vetë s’e kam njoftë, por po Aj që m’ka dërgu me pagëzu në ujë, m’ka thanë: ‘Mbi kon ta shohësh frymën tu zhdrypë edhe tu mbetë mbi të, aj asht ai që pagëzon me frymë të shenjtë.’ 34 Unë e kam pa këtë, edhe kam dëshmu: Ky asht Biri i Zotit.“
 
 
35 Të nesërmen, Gjoni apet rrinte me dy prej nxansave të vet, 36 edhe kur e pa Jezusin tu kalu, tha: „Kqyrni, Kingji i Zotit!“ 37 Dy nxansat e ninë këtë edhe e ndjeken Jezusin. 38 Kur Jezusi u kthye edhe pa që po e ndjeknin, i veti: „Qka po lypni?“ Ata ju përgjigjën: „Rabi, ku po rrin?“ Rabi, kur përkthehet, domethanë „Mësues“. 39 Aj ju tha: „Hajdeni, edhe keni me pa.“ Ata shkun me të edhe e panë ku po rrinte, edhe qat ditë ndejtën me të. Ishte dikun kah ora e 10-të. 40 Njani pi atyne dyve që i kishin nij fjalët e Gjonit edhe e kishin ndjekë Jezusin, quhej Andrea, vllau i Simon Pjetrit. 41 Aj së pari e takoi vllaun e vet Simonin edhe i tha: „E kemi gjetë Mesinë“, që kur përkthehet domethanë „Krisht“. 42 Masanej e çoi te Jezusi. Jezusi e kqyri edhe tha: „Ti je Simoni, djali i Gjonit. Kanë me t’qujtë Kefa“, që kur përkthehet domethanë „Pjetër“.
 
 
43 Të nesërmen, Jezusi deshti me u nisë për Galile, edhe kur e takoi Filipin, i tha: „Më ndiq.“ 44 Filipi ishte prej Betsaidës, qytetit të Andreas edhe Pjetrit. 45 Filipi e takoi Natanaelin edhe i kallxoi: „E kemi gjetë atë për të cilin ka shkru Moisiu në Ligj, edhe Pejgamberët: Jezusin, djalin e Jozefit, prej Nazaretit.“ 46 Po Natanaeli tha: „A mundet me dalë naj sen i mirë prej Nazareti?“ Filipi ju përgjigj: „Hajde e kqyre vetë.“ 47 Jezusi e pa Natanaelin tu ardhë kah aj edhe tha për të: „Kqyrni! Ky përnime asht Izraelit, në të cilin s’ka kurrfarë mashtrimi!“ 48 Natanaeli e veti: „Prej kah më njeh?“ Jezusi ju përgjigj: „Para se Filipi me të thirrë, të kam pa nën fiq.“ 49 Natanaeli ja ktheu: „Rabi, ti je Biri i Zotit, ti je Mbreti i Izraelit.“ 50 Jezusi ju përgjigj: „A po beson pse të thashë që të kam pa nën fiq? Ki me pa sene edhe ma të mëdhaja.“ 51 Masanej tha: „Nji sen asht i sigurt: keni me e pa havan të hapun edhe melaqet e Zotit tu hypë e tu zhdrypë te Biri i njeriut.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Joh 12:48, 49; Kol 1:15; Off 3:14; 19:11, 13
| v1 = Spr 8:22, 30; Joh 17:5
| v1 = Jes 9:6; Joh 1:18; 10:35, 36; Php 2:5, 6
| v2 = Mi 5:2
| v3 = Joh 1:10
| v4 = Joh 8:12
| v5 = Joh 3:19
| v6 = Mat 3:1; Luk 1:13; 3:2
| v7 = Mat 3:11; Apg 19:4
| v8 = Joh 3:28; 5:33, 36
| v8 = Joh 1:19, 20; Apg 13:25
| v9 = Mat 4:16, 17; Luk 2:30, 32; Joh 3:19; 9:5, 39; 12:46; Apg 13:47; 1Jo 2:8
| v10 = Joh 1:14
| v10 = 1Mo 1:26; Joh 1:3, 4; 1Ko 8:6; Kol 1:16; Heb 1:2
| v11 = Joh 18:35; Apg 4:10, 11
| v12 = Rö 8:14, 16; 2Ko 6:18; Eph 1:5; 1Jo 3:1
| v12 = Gal 3:26
| v13 = Joh 3:3; 1Pe 1:23; 1Jo 3:9
| v14 = Php 2:7; 1Ti 3:16; Heb 2:14
| v14 = Joh 3:16; Kol 1:15, 16; Heb 1:5, 6; 1Jo 4:9
| v14 = Eph 4:21
| v15 = Joh 8:58
| v17 = 2Mo 31:18; 5Mo 4:44
| v17 = Rö 3:23, 24; 6:14; Eph 1:5, 6
| v17 = Joh 8:31, 32; 14:6; 18:37; 2Ko 1:20
| v18 = 2Mo 33:17, 20; Joh 6:46; 1Jo 4:12
| v18 = Joh 1:1
| v18 = Spr 8:22, 30
| v18 = Mat 11:27; Luk 10:22
| v19 = Luk 3:15
| v20 = Apg 13:25
| v21 = Mal 4:5
| v21 = Luk 1:13, 17
| v21 = 5Mo 18:15; Joh 6:14, 15; 7:37, 40; Apg 3:22
| v23 = Mal 3:1
| v23 = Mat 3:1, 3; Mar 1:3; Luk 1:67, 76; 3:3, 4; 7:27, 28
| v27 = Mat 3:11; Mar 1:7; Apg 13:25
| v28 = Mat 3:1, 6
| v29 = Apg 8:32, 35; 1Ko 5:7; 1Pe 1:18, 19; Off 5:6
| v29 = Joh 6:51; 1Jo 2:1, 2; 4:14
| v29 = Jes 53:7, 11; 1Ko 15:3; Heb 9:13, 14; 1Pe 2:24; 1Jo 3:5
| v30 = Joh 1:15; 8:58
| v31 = Apg 19:4
| v32 = Mat 3:16; Mar 1:10; Luk 3:22
| v33 = Mat 3:16
| v33 = Mat 3:11; Apg 1:5; 2:1, 4
| v34 = Mat 3:17
| v36 = Off 5:12
| v40 = Mat 4:18
| v41 = Da 9:25; Joh 4:25; 11:27
| v41 = Mat 16:16; Mar 8:29; Luk 9:20
| v42 = Mat 10:2; Apg 15:14
| v42 = Mat 16:18; Mar 3:16; Joh 21:15
| v43 = Mat 10:2, 3; Joh 6:5-7; 12:20-22; 14:7-9
| v45 = Mat 10:2, 3; Luk 6:13, 14
| v45 = 5Mo 18:18; Jes 9:6; Mi 5:2; Mal 3:1; Luk 24:27; Joh 5:46
| v45 = Mat 1:16; 13:55; Luk 2:4
| v46 = Joh 7:41
| v47 = Joh 2:24, 25
| v49 = Sach 9:9; Mat 27:11; Luk 1:31, 32; Joh 12:13
| v51 = 1Mo 28:10, 12; Ps 104:4; Da 7:13; Mat 4:11; Luk 22:43
}}

Gjoni 1

2026-09-01T13:18:25Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Në fillim u kan Fjala, edhe Fjala u kan te Zoti, edhe Fjala u kan nji zot. 2 Kjo Fjalë u kan në fillim te Zoti. 3 Krejt senet erdhën në ekzistencë përmes Fjalës, edhe pa Fjalën nuk ka ardh në ekzistencë asnji sen.
 
 
Qka ka ardhë në ekzistencë 4 përmes Fjalës, u kan jetë, edhe jeta u kan drita e njerzve. 5 Edhe drita po ndriçon në terr, po terri nuk e ka mujt(fitu).
 
 
6 Ka ardhë nji njeri, i dërgum si përfaqësues i Zotit. Emni i tij u kan Gjon. 7 Ky njeri ka ardhë si dëshmitar. Aj duhej me dëshmu për dritën, që përmes tij njerz të çdo lloji me ardhë në besim. 8 Aj nuk ishte qajo dritë, po duhej me dëshmu për qatë dritë.
 
 
9 Drita e vërtetë, që ju jep dritë njerzve të çdo lloji, ishte gati me ardhë në botë. 10 Aj u kan në botë, edhe bota erdh në ekzistencë përmes tij, po bota nuk e njofti. 11 Aj erdh në shpinë e vet, por populli i vet nuk e pranoi. 12 Po krejt atyne që e pranuen, ju dha të drejtën me u bo thfmi të Zotit, sepse besun në emnin e tij. 13 Edhe ata nuk lindën prej njerzve, as prej dëshirës njerëzore, as prej vullnetit të nji burri, por prej Zotit.
 
 
14 Kështu Fjala u bo njeri edhe banoi mes nesh, edhe na e pamë lavdinë e tij, nji lavdi qysh e ka nji bir i vetëmlindun prej babës së vet. Aj u kan plot me pranim hyjnor edhe të vërtetë. 15 Gjoni dëshmoi për të, po, aj thirri: „Për qit njeri kam thanë: ‘Aj që vjen mas meje, asht para meje, se ka ekzistu para meje.’“ 16 Se krejt na kemi marrë prej plotësisë së tij, po, mirësi të pameritume mbi mirësi të pameritume. 17 Se Ligji u dha përmes Moisiut, po mirësia e pameritume edhe e vërteta kanë ardhë përmes Jezu Krishtit. 18 Asnji njeri s’e ka pa kurrë Zotin; zoti i vetëmlindun, që asht te ana e Atit, aj ka dhanë shpjegim për Të.
 
 
19 Kjo asht dëshmia që dha Gjoni, kur judejtë dërgun te aj do priftërinj edhe Levitë prej Jerusalemit me e vet: „Kush je ti?“ 20 Aj foli hapur edhe nuk e mohoi(kundershtoj): „Unë s’jom Krishti.“ 21 Atëher deshtën me ditë: „Kush je atëher? Elia?“ Aj ju përgjigj: „Nuk jom.“ „A je Pejgamberi?“ „Jo!“, u përgjigj aj. 22 Ata e vetën: „Kush je? Na kallxo, që me ju dhanë përgjigje atyne që na kanë dërgu. Qka po thua për veten?“ 23 Aj u përgjigj: „Unë jom nji za që thirr në shkretinë: ‘Rrafshone udhën e Jehovajt’, qysh ka thanë pejgamberi Isaia.“ 24 Të dërguemit ishin prej Farisenjve. 25 Tash ata deshtën me ditë prej tij: „Nëse nuk je Krishti, as Elia, as Pejgamberi, pse po pagëzon atëher?“ 26 Gjoni ju përgjigj: „Unë pagëzoj në ujë. Mes jush po rrin dikush që ju nuk e njihni, 27 aj që vjen mas meje. E unë s’jom i denjë as me ja zgidhë rripin e sandales së tij.“ 28 Kjo ka ndodh në Betani, në anën tjetër të Jordanit, ku Gjoni po pagëzonte.
 
 
29 Të nesërmen, aj e pa Jezusin tu ardhë kah aj edhe thirri: „Kqyrni, Kingji i Zotit, që e hjek gjynahin e botës! 30 Për qit njeri kam thanë: ‘Mas meje po vjen nji burrë që asht para meje, se ka ekzistu para meje.’ 31 As unë vetë s’e kam njoftë, por që aj me u njoftë qartë në Izrael, për qata kam ardhë edhe po pagëzoj në ujë.“ 32 Gjoni dëshmoi edhe këtë: „E kam pa frymën tu zhdryp prej havas si nji pëllum, edhe mbeti mbi të. 33 As unë vetë s’e kam njoftë, por po Aj që m’ka dërgu me pagëzu në ujë, m’ka thanë: ‘Mbi kon ta shohësh frymën tu zhdrypë edhe tu mbetë mbi të, aj asht ai që pagëzon me frymë të shenjtë.’ 34 Unë e kam pa këtë, edhe kam dëshmu: Ky asht Biri i Zotit.“
 
 
35 Të nesërmen, Gjoni apet rrinte me dy prej nxansave të vet, 36 edhe kur e pa Jezusin tu kalu, tha: „Kqyrni, Kingji i Zotit!“ 37 Dy nxansat e ninë këtë edhe e ndjeken Jezusin. 38 Kur Jezusi u kthye edhe pa që po e ndjeknin, i veti: „Qka po lypni?“ Ata ju përgjigjën: „Rabi, ku po rrin?“ Rabi, kur përkthehet, domethanë „Mësues“. 39 Aj ju tha: „Hajdeni, edhe keni me pa.“ Ata shkun me të edhe e panë ku po rrinte, edhe qat ditë ndejtën me të. Ishte dikun kah ora e 10-të. 40 Njani pi atyne dyve që i kishin nij fjalët e Gjonit edhe e kishin ndjekë Jezusin, quhej Andrea, vllau i Simon Pjetrit. 41 Aj së pari e takoi vllaun e vet Simonin edhe i tha: „E kemi gjetë Mesinë“, që kur përkthehet domethanë „Krisht“. 42 Masanej e çoi te Jezusi. Jezusi e kqyri edhe tha: „Ti je Simoni, djali i Gjonit. Kanë me t’qujtë Kefa“, që kur përkthehet domethanë „Pjetër“.
 
 
43 Të nesërmen, Jezusi deshti me u nisë për Galile, edhe kur e takoi Filipin, i tha: „Më ndiq.“ 44 Filipi ishte prej Betsaidës, qytetit të Andreas edhe Pjetrit. 45 Filipi e takoi Natanaelin edhe i kallxoi: „E kemi gjetë atë për të cilin ka shkru Moisiu në Ligj, edhe Pejgamberët: Jezusin, djalin e Jozefit, prej Nazaretit.“ 46 Po Natanaeli tha: „A mundet me dalë naj sen i mirë prej Nazareti?“ Filipi ju përgjigj: „Hajde e kqyre vetë.“ 47 Jezusi e pa Natanaelin tu ardhë kah aj edhe tha për të: „Kqyrni! Ky përnime asht Izraelit, në të cilin s’ka kurrfarë mashtrimi!“ 48 Natanaeli e veti: „Prej kah më njeh?“ Jezusi ju përgjigj: „Para se Filipi me të thirrë, të kam pa nën fiq.“ 49 Natanaeli ja ktheu: „Rabi, ti je Biri i Zotit, ti je Mbreti i Izraelit.“ 50 Jezusi ju përgjigj: „A po beson pse të thashë që të kam pa nën fiq? Ki me pa sene edhe ma të mëdhaja.“ 51 Masanej tha: „Nji sen asht i sigurt: keni me e pa havan të hapun edhe melaqet e Zotit tu hypë e tu zhdrypë te Biri i njeriut.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Joh 12:48, 49; Kol 1:15; Off 3:14; 19:11, 13
| v1 = Spr 8:22, 30; Joh 17:5
| v1 = Jes 9:6; Joh 1:18; 10:35, 36; Php 2:5, 6
| v2 = Mi 5:2
| v3 = Joh 1:10
| v4 = Joh 8:12
| v5 = Joh 3:19
| v6 = Mat 3:1; Luk 1:13; 3:2
| v7 = Mat 3:11; Apg 19:4
| v8 = Joh 3:28; 5:33, 36
| v8 = Joh 1:19, 20; Apg 13:25
| v9 = Mat 4:16, 17; Luk 2:30, 32; Joh 3:19; 9:5, 39; 12:46; Apg 13:47; 1Jo 2:8
| v10 = Joh 1:14
| v10 = 1Mo 1:26; Joh 1:3, 4; 1Ko 8:6; Kol 1:16; Heb 1:2
| v11 = Joh 18:35; Apg 4:10, 11
| v12 = Rö 8:14, 16; 2Ko 6:18; Eph 1:5; 1Jo 3:1
| v12 = Gal 3:26
| v13 = Joh 3:3; 1Pe 1:23; 1Jo 3:9
| v14 = Php 2:7; 1Ti 3:16; Heb 2:14
| v14 = Joh 3:16; Kol 1:15, 16; Heb 1:5, 6; 1Jo 4:9
| v14 = Eph 4:21
| v15 = Joh 8:58
| v17 = 2Mo 31:18; 5Mo 4:44
| v17 = Rö 3:23, 24; 6:14; Eph 1:5, 6
| v17 = Joh 8:31, 32; 14:6; 18:37; 2Ko 1:20
| v18 = 2Mo 33:17, 20; Joh 6:46; 1Jo 4:12
| v18 = Joh 1:1
| v18 = Spr 8:22, 30
| v18 = Mat 11:27; Luk 10:22
| v19 = Luk 3:15
| v20 = Apg 13:25
| v21 = Mal 4:5
| v21 = Luk 1:13, 17
| v21 = 5Mo 18:15; Joh 6:14, 15; 7:37, 40; Apg 3:22
| v23 = Mal 3:1
| v23 = Mat 3:1, 3; Mar 1:3; Luk 1:67, 76; 3:3, 4; 7:27, 28
| v27 = Mat 3:11; Mar 1:7; Apg 13:25
| v28 = Mat 3:1, 6
| v29 = Apg 8:32, 35; 1Ko 5:7; 1Pe 1:18, 19; Off 5:6
| v29 = Joh 6:51; 1Jo 2:1, 2; 4:14
| v29 = Jes 53:7, 11; 1Ko 15:3; Heb 9:13, 14; 1Pe 2:24; 1Jo 3:5
| v30 = Joh 1:15; 8:58
| v31 = Apg 19:4
| v32 = Mat 3:16; Mar 1:10; Luk 3:22
| v33 = Mat 3:16
| v33 = Mat 3:11; Apg 1:5; 2:1, 4
| v34 = Mat 3:17
| v36 = Off 5:12
| v40 = Mat 4:18
| v41 = Da 9:25; Joh 4:25; 11:27
| v41 = Mat 16:16; Mar 8:29; Luk 9:20
| v42 = Mat 10:2; Apg 15:14
| v42 = Mat 16:18; Mar 3:16; Joh 21:15
| v43 = Mat 10:2, 3; Joh 6:5-7; 12:20-22; 14:7-9
| v45 = Mat 10:2, 3; Luk 6:13, 14
| v45 = 5Mo 18:18; Jes 9:6; Mi 5:2; Mal 3:1; Luk 24:27; Joh 5:46
| v45 = Mat 1:16; 13:55; Luk 2:4
| v46 = Joh 7:41
| v47 = Joh 2:24, 25
| v49 = Sach 9:9; Mat 27:11; Luk 1:31, 32; Joh 12:13
| v51 = 1Mo 28:10, 12; Ps 104:4; Da 7:13; Mat 4:11; Luk 22:43
}}

Luka 24

2026-08-26T13:15:05Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Në ditën e parë të javës, gratë kanë ardhë shumë herët te varri, edhe i kishin me veti erëzat aromatike që i kishin përgatitë. 2 Po e panë që guri ishte rrokullisë larg prej vorrit, 3 edhe kur hynë mrena, nuk e gjetën kërkund trupin e Zotnisë Jezus. 4 Derisa po çuditshin për këtë, përnjiherë ju dolën afër dy burra me tesha që shkëlqejshin (vizëllojshin). 5 Gratë u tutën edhe e ulën krytë. Atëher burrat ju thanë: „Pse po e lypni të gjallin te të dekunit? 6 Aj s’asht qitu, po asht ringjallë. Kujtohuni qka ju ka thanë kur ishte hala në Galile: 7 që Biri i njeriut duhet me ju dorëzu gjynahqarëve, me u ekzekutu në shtyllë edhe me u ringjallë ditën e tret.“ 8 Atëher ju ranë në men fjalët e tij, 9 edhe u largun prej vorrit e ju kallxun krejt këto gjona të Njëmbëdhjetëve edhe krejt të tjerëve. 10 Ishin Maria Magdalena, Joana edhe Maria, nana e Jakovit. Edhe gratë tjera që ishin me to, jau kallxun krejt këto apostujve. 11 Por atyne ju dokën këto fjalë si marrëzi, edhe nuk ju besun grave.
 
 
12 Pjetri, përkundra, u çu edhe ngajti te vorri. Kur u përkul me kqyrë mrena, pa veç pëlhurat e linit. Masanej iku prej aty, tu u çuditë me veti qka kishte ndodh.
 
 
13 Po qat ditë, dy prej tyne po shkojshin për në nji katun me emnin Emaus, rreth 11 kilometra larg Jerusalemit, 14 edhe po bisedojshin(bojshin muhabet) për krejt qka kishte ndodhë.
 
 
15 Deri sa po bisedojshin (bajshin muhabet) edhe po diskutojshin për krejt këto, vetë Jezusi ju afrua edhe nisi me ecë me ta, 16 po sytë e tyne ishin si të mbyllun(mshelt), edhe nuk e njoften. 17 Aj i veti: „Për qka po diskutoni kaq gjallë udhës?“ Ata u nalën të mërzitun. 18 Njani prej tyne, që quhej Kleopa, ju përgjigj: „A je i vetmi i huj në Jerusalem që s’e ka marrë vesh qka ka ndodhë aty këto ditët e fundit?“ 19 Aj i veti: „Qka ka ndodhë?“ Ata thanë: „Ajo me Jezusin Nazareas. U pa që aj ishte pejgamber, i fuqishëm në fjalë e në vepra para Zotit edhe para krejt njerzve. 20 Edhe qysh kryepriftat e udhëheqësit tanë e dorëzun që me u dënu me dek, edhe masanej e gozhdun në shtyllë. 21 Na kishim shpresu që aj ishte ai që ka me e liru Izraelin. Por tash asht dita e tretë prej se kanë ndodhë krejt këto gjana. 22 Përveç kësaj, do gra prej neve na çuditën. Ato kanë shku herët në sabah te vorri, 23 po nuk e kanë gjetë kërkund trupin e tij. Masanej kanë ardhë e kanë kallxu që kishin pa nji pamje të mbinatyrshme me melaqe, që thanë se aj jeton. 24 Do prej tanëve shkun masanej te vorri, edhe ishte qashtu qysh kishin kallxu gratë, po atë nuk e panë.“
 
 
25 Atëher aj ju tha: „O ju që s’po kuptoni! Sa e ngadaltë asht zemra juve me ju besu krejt fjalëve që i kanë thanë pejgamberët! 26 A nuk duhej Krishti me i hjekë krejt këto, e masanej me hy në lavdinë e vet?“ 27 Edhe, tu ja nisë prej Moisiut e te krejt Pejgamberët, aj ju shpjegoi në krejt Shkrimet ato që ka të bajnë me të.
 
 
28 Ma në fund ju afrun katunit ku po shkojshin, edhe aj bani sikur po vazhdonte ma ec hala. 29 Por ata ngulen kamb: „Rri me neve, se gati u bo mramje, dita po kryhet.“ Atëher aj shkoi me ta edhe ndejti me ta. 30 Kur u ulën me hangër, aj e mori bukën, e bekoi, e theu edhe ju dha. 31 Atëher ju çelën sytë edhe e njohën, por aj u zhduk prej mesit të tyne. 32 Ata i thanë njani-tjetrit: „A nuk na digjej zemra mrena nesh, kur aj po folke me neve rrugës edhe po na i hapte krejt Shkrimet?“ 33 Në qat orë u çun edhe u kthyn në Jerusalem. Aty i gjetën të Njëmbëdhjetët edhe tjerët të mbledhun bashkë 34 dhe ata ju thanë: „Zotnia përnime asht ringjallë, edhe ju ka shfaqë(paraqit) Simonit!“ 35 Masanej edhe ata kallxun se qka ju kishte ndodhë rrugës, edhe qysh e kishin njoftë kur e ka theu bukën.
 
 
36 Derisa ata po i kallxojshin krejt këto, aj vetë ju paraqit(doli) përnjiherë në mesin e tyne edhe ju tha: „Paqja koft me ju!“ 37 Por prej tutës e tmerrit, ata menun që po shifshin nji shpirt. 38 Aj i veti: „Pse jeni kaq të shqetsum, edhe pse po ju dalin dyshime në zemër? 39 Kqyrni durt e mia edhe kambët e mia, e keni me pa që jom unë. Prekëmni edhe binduni vetë. Se nji shpirt s’ka mish e eshtra, qysh po shihni që kam unë.“ 40 Derisa po e thoshte këtë, ju kallxoi durt edhe kambët. 41 Po prej gëzimi e çudia hala s’mujshin me besu, masanej i veti: „A keni qitu diçka për me hangër?“ 42 Atëher ja dhanë nji copë peshk të pjekun. 43 Aj e mori edhe e hangri para syve të tyne.
 
 
44 Mananej ju shpjegoi: „Kur isha hala me ju, ju kam thanë që duhet me u përmbushë krejt qka asht shkru për mu në Ligjin e Moisiut, në Shkrimet e Pejgamberëve edhe në Psalmet.“ 45 Mas kësaj aj bani që ata me e kuptu plotësisht kuptimin e Shkrimeve, 46 edhe ju tha: „Në Shkrime shkruhet kështu: Krishti ka me hjekë edhe ditën e tretë ka me u ringjallë prej të dekuneve, 47 edhe në emnin e tij ka me u prediku në krejt popujt pendesa për faljen e gjynaheve, tu ja nisë prej Jerusalemi. 48 Ju keni me kan dëshmitarë për krejt këto sene. 49 Edhe kqyrni: unë kam me e dërgu mbi ju atë që Baba jem e ka premtu. Po ju rrini në qytet, derisa të visheni me fuqi prej naltit.“
 
 
50 Masanej i nxori jashtë deri kah Betania, i çoi durt edhe i bekoi. 51 Derisa po i bekonte, u mor pi tyne edhe u ngrit përpjetë në hava. 52 Ata u përkulën para tij edhe u kthyn në Jerusalem plot gëzim. 53 Edhe ata jen kan nonstop(krejt kohën) në tempull, tu e lavdu Zotin.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v7 = Jon 1:17; Mat 16:21; Mar 8:31; Luk 9:22
| v8 = Joh 2:22
| v10 = Luk 8:1-3
| v16 = Joh 20:14; 21:4
| v19 = Mat 2:23; 21:11
| v19 = 5Mo 18:18; Luk 7:15, 16; Joh 3:2; 6:14; Apg 2:22
| v20 = Luk 23:1; Apg 3:13; 13:27, 28
| v20 = Joh 19:17, 18
| v21 = Apg 1:6
| v22 = Mat 28:1, 8; Luk 24:9-11
| v24 = Luk 24:12; Joh 20:3
| v26 = Ps 22:16-18; Jes 53:7-9; 1Ko 15:3
| v26 = Php 2:9-11; Heb 2:9; 1Pe 1:11
| v27 = Joh 1:45; Apg 10:43; 26:22
| v30 = Mat 14:19; 15:36; Mar 6:41
| v31 = Joh 20:19
| v34 = 1Ko 15:3, 5
| v35 = Luk 24:30, 31
| v37 = Mat 14:26
| v41 = Joh 21:5
| v44 = Mat 16:21; Luk 9:22
| v44 = Luk 24:27; Joh 5:39
| v45 = Joh 12:16
| v46 = Jes 53:5; Jon 1:17; Mar 9:31
| v47 = Apg 5:31; 13:38, 39
| v47 = Gal 3:14; 1Ti 3:16
| v47 = Apg 4:1, 2; 5:27, 28
| v48 = Joh 15:26, 27; Apg 1:8
| v49 = Joel 2:28; Joh 14:16; Apg 1:4, 5; 2:1, 4
| v51 = Apg 1:9
| v52 = Joh 16:22; Apg 1:12
| v53 = Apg 2:46, 47
}}

Luka 24

2026-08-23T21:41:36Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Në ditën e parë të javës, gratë kanë ardhë shumë herët te varri, edhe i kishin me veti erëzat aromatike që i kishin përgatitë. 2 Po e panë që guri ishte rrokullisë larg prej vorrit, 3 edhe kur hynë mrena, nuk e gjetën kërkund trupin e Zotnisë Jezus. 4 Derisa po çuditshin për këtë, përnjiherë ju dolën afër dy burra me tesha që shkëlqejshin (vizëllojshin). 5 Gratë u tutën edhe e ulën krytë. Atëher burrat ju thanë: „Pse po e lypni të gjallin te të dekunit? 6 Aj s’asht qitu, po asht ringjallë. Kujtohuni qka ju ka thanë kur ishte hala në Galile: 7 që Biri i njeriut duhet me ju dorëzu gjynahqarëve, me u ekzekutu në shtyllë edhe me u ringjallë ditën e tretë.“ 8 Atëher ju ranë në men fjalët e tij, 9 edhe u largun prej vorrit e ju kallxun krejt këto gjona të Njëmbëdhjetëve edhe krejt të tjerëve. 10 Ishin Maria Magdalena, Joana edhe Maria, nana e Jakovit. Edhe gratë tjera që ishin me to, jau kallxun krejt këto apostujve. 11 Po atyne ju dokën këto fjalë si marrëzi, edhe nuk ju besun grave.
 
 
12 Pjetri, përkundra, u çu edhe ngajti te vorri. Kur u përkul me kqyrë mrena, pa veç pëlhurat e linit. Masanej iku prej aty, tu u çuditë me veti qka kishte ndodh.
 
 
13 Po qat ditë, dy prej tyne po shkojshin për në nji katun me emnin Emaus, rreth 11 kilometra larg Jerusalemit, 14 edhe po bisedojshin(bojshin muhabet) për krejt qka kishte ndodhë.
 
 
15 Deri sa po bisedojshin (bajshin muhabet) edhe po diskutojshin për krejt këto, vetë Jezusi ju afrua edhe nisi me ecë me ta, 16 po sytë e tyne ishin si të mbyllun(mshelt), edhe nuk e njoften. 17 Aj i pyti: „Për qka po diskutoni kaq gjallë udhës?“ Ata u nalën të mërzitun. 18 Njani prej tyne, që quhej Kleopa, ju përgjigj: „A je i vetmi i huj në Jerusalem që s’e ka marrë vesh qka ka ndodhë aty këto ditët e fundit?“ 19 Aj i veti: „Qka ka ndodhë?“ Ata thanë: „Ajo me Jezusin Nazareas. U pa që aj ishte pejgamber, i fuqishëm në fjalë e në vepra para Zotit edhe para krejt njerzve. 20 Edhe qysh kryepriftërinjtë e udhëheqësit tanë e dorëzun që me u dënu me dek, edhe masanej e gozhdun në shtyllë. 21 Na kishim shpresu që aj ishte ai që ka me e liru Izraelin. Po tash asht dita e tretë prej se kanë ndodhë krejt këto gjana. 22 Përveç kësaj, do gra prej neve na çuditën. Ato kanë shku herët në sabah te vorri, 23 po nuk e kanë gjetë kërkund trupin e tij. Masanej kanë ardhë e kanë kallxu që kishin pa nji pamje të mbinatyrshme me melaqe, që thanë se aj jeton. 24 Do prej tanëve shkun masanej te vorri, edhe ishte qashtu qysh kishin kallxu gratë, po atë nuk e panë.“
 
 
25 Atëher aj ju tha: „O ju që s’po kuptoni! Sa e ngadaltë asht zemra juve me ju besu krejt fjalëve që i kanë thanë pejgamberët! 26 A nuk duhej Krishti me i hjekë krejt këto, e masanej me hy në lavdinë e vet?“ 27 Edhe, tu ja nisë prej Moisiut e te krejt Pejgamberët, aj jau shpjegoi në krejt Shkrimet ato që ka të bajnë me të.
 
 
28 Ma në fund ju afrun katunit ku po shkojshin, edhe aj bani sikur po vazhdonte ma tutje. 29 Por ata ngulen kamb: „Rri me neve, se gati u bo mramje, dita po kryhet.“ Atëher aj shkoi me ta edhe ndejti me ta. 30 Kur u ulën me hangër, aj e mori bukën, e bekoi, e theu edhe jau dha. 31 Atëher ju çelën sytë edhe e njohën, po aj u zhduk prej mesit të tyne. 32 Ata i thanë njani-tjetrit: „A nuk na digjej zemra mrena nesh, kur aj po fliste me neve rrugës edhe po na i hapte krejt Shkrimet?“ 33 Në qat orë u çun edhe u kthyn në Jerusalem. Aty i gjetën të Njëmbëdhjetët edhe tjerët të mbledhun bashkë 34 dhe ata ju thanë: „Zotnia përnime asht ringjallë, edhe ju ka shfaqë(paraqit) Simonit!“ 35 Masanej edhe ata kallxun se qka ju kishte ndodhë rrugës, edhe qysh e kishin njoftë kur e ka theu bukën.
 
 
36 Derisa ata po i kallxojshin krejt këto, aj vetë u shfaq përnjiherë në mesin e tyne edhe ju tha: „Paqja koft me ju!“ 37 Por prej tutës e tmerrit, ata menun që po shihshin nji shpirt. 38 Aj i veti: „Pse jeni kaq të shqetsum, edhe pse po ju dalin dyshime në zemër? 39 Kqyrni durt e mia edhe kambët e mia, e keni me pa që jom unë. Prekëmni edhe binduni vetë. Se nji shpirt s’ka mish e eshtra, qysh po shihni që kam unë.“ 40 Derisa po e thoshte këtë, ju kallxoi durt edhe kambët. 41 Po prej gëzimi e çudia hala s’mujshin me besu, masanej i veti: „A keni qitu diçka për me hangër?“ 42 Atëher ja dhanë nji copë peshk të pjekun. 43 Aj e mori edhe e hangri para syve të tyne.
 
 
44 Mananej ju shpjegoi: „Kur isha hala me ju, ju kam thanë që duhet me u përmbushë krejt qka asht shkru për mu në Ligjin e Moisiut, në Shkrimet e Pejgamberëve edhe në Psalmet.“ 45 Mas kësaj aj bani që ata me e kuptu plotësisht kuptimin e Shkrimeve, 46 edhe ju tha: „Në Shkrime shkruhet kështu: Krishti ka me hjekë edhe ditën e tretë ka me u ringjallë prej të dekuneve, 47 edhe në emnin e tij ka me u prediku ndër krejt popujt pendesa për faljen e gjynaheve, tu ja nisë prej Jerusalemi. 48 Ju keni me kan dëshmitarë për krejt këto sene. 49 Edhe kqyrni: unë kam me e dërgu mbi ju atë që Baba jem e ka premtu. Po ju rrini në qytet, derisa të visheni me fuqi prej naltit.“
 
 
50 Masanej i nxori jashtë deri kah Betania, i çoi durt edhe i bekoi. 51 Derisa po i bekonte, u mor pi tyne edhe u ngrit përpjetë në hava. 52 Ata u përkulën para tij edhe u kthyn në Jerusalem plot gëzim. 53 Edhe ata jen kan nonstop(krejt kohën) në tempull, tu e lavdu Zotin.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v7 = Jon 1:17; Mat 16:21; Mar 8:31; Luk 9:22
| v8 = Joh 2:22
| v10 = Luk 8:1-3
| v16 = Joh 20:14; 21:4
| v19 = Mat 2:23; 21:11
| v19 = 5Mo 18:18; Luk 7:15, 16; Joh 3:2; 6:14; Apg 2:22
| v20 = Luk 23:1; Apg 3:13; 13:27, 28
| v20 = Joh 19:17, 18
| v21 = Apg 1:6
| v22 = Mat 28:1, 8; Luk 24:9-11
| v24 = Luk 24:12; Joh 20:3
| v26 = Ps 22:16-18; Jes 53:7-9; 1Ko 15:3
| v26 = Php 2:9-11; Heb 2:9; 1Pe 1:11
| v27 = Joh 1:45; Apg 10:43; 26:22
| v30 = Mat 14:19; 15:36; Mar 6:41
| v31 = Joh 20:19
| v34 = 1Ko 15:3, 5
| v35 = Luk 24:30, 31
| v37 = Mat 14:26
| v41 = Joh 21:5
| v44 = Mat 16:21; Luk 9:22
| v44 = Luk 24:27; Joh 5:39
| v45 = Joh 12:16
| v46 = Jes 53:5; Jon 1:17; Mar 9:31
| v47 = Apg 5:31; 13:38, 39
| v47 = Gal 3:14; 1Ti 3:16
| v47 = Apg 4:1, 2; 5:27, 28
| v48 = Joh 15:26, 27; Apg 1:8
| v49 = Joel 2:28; Joh 14:16; Apg 1:4, 5; 2:1, 4
| v51 = Apg 1:9
| v52 = Joh 16:22; Apg 1:12
| v53 = Apg 2:46, 47
}}

Luka 23

2026-08-23T21:21:25Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Krejt kallabllaku u çu dhe e çun te Pilati. 2 Ata ja nisën me e akuzu tu i thanë: „E kemi gjetë qit njeri tu e shtij popullin tonë, tu e ndalu me i pagu taksat Cezarit, edhe tu thanë për veti që asht Krishti, nji mret.“ 3 Atëher Pilati e veti: „A je ti Mreti i Judenjve?“ Aj ju përgjigj: „Ti vetë po thu.“ 4 Atëher Pilati ju tha kryepriftërinjve edhe kallabllakut të njerzve: „Unë s’po shoh asnji arsye me e dënu qit burrë.“ 5 Po ata ngulshin kambë: „Me msimet e veta po e shti popullin në krejt Judenë, ja ka nisë prej Galilesë e deri qitu!“ 6 Kur Pilati e nivi këtë, veti a asht ky njeri Galileas. 7 Masi u siguru që Jezusi ishte prej territorit ku sunonte Herodi, e dërgoi te aj. Edhe Herodi u kan në Jerusalem në qat kohë.
 
 
8 Kur Herodi e pa Jezusin, u gëzu shumë. Kaherë kishte pas qef me e pa, se kishte nij(ngu)shumë për të, edhe shpresonte me pa naj shenjë prej tij. 9 Herodi e veti shumë, por nuk mori kurrfarë përgjigje. 10 Kryepriftat edhe skribët u çojshin panal edhe e akuzojshin fort. 11 Atëher Herodi bashkë me ushtarët e vet e keqtrajtun me përbuzje, edhe Herodi bajke hajgare me të, tu ja veshë nji tesh të mirë(bukur). Masanej e ktheu apet te Pilati. 12 Po qat ditë Herodi edhe Pilati u banë shokë, se ma herët jen kan armiq mes veti.
 
 
13 Masanej Pilati i thirri bashkë kryepriftat, udhëheqësit edhe popullin 14 dhe ju tha: „Ma keni pru qit njeri si nxitës(shtis) të popullit. Unë e mora në pytje para juve, po s’gjeta kurgjo që i vërteton akuzat e juve. 15 As Herodi s’ka gjetë kurgjo, se na e ka kthy apet. Dhe kqyrni: ky s’ka bo kurgjo për me meritu me dek. 16 Masanej kam me e dënu dhe masanej kam me e liru apet.“ 17 –– 18 Po krejt kallabllaku bërtiti: „Hiqe qafe qita! Liroje Barabën!“ 19 Baraba u kan në burg për shkak të nji kryengritjeje në qytet dhe për vrasje. 20 Pilati ju foli edhe nji herë, se donte me e liru Jezusin. 21 Por ata bërtitshin me za të madh: „Vnoni në shtyllë me të! Vnoni në shtyllë me të!“ 22 Atëher ju tha për herë të tretë: „Pse? Qka ka bo ky njeri keq? Unë s’kam gjetë kurgjo te aj për me meritu me dek. Masanej kam me e dënu edhe kam me e liru apet.“ 23 Po ata ngulën kambë, tu kërku me za të madh që aj të denohet, dhe me britmat e tyne kërsesa u pranu. 24 Masanej Pilati vendosi që të bohej qka po kërkojshin(lypshin) ata. 25 E liroi njeriun që ata e lypën, atë që u kan në burg për kryengritje edhe vrasje, por Jezusin ja dorëzoi simas vullnetit të popullit.
 
 
26 Kur po e çojshin, rrugës ushtart e kapën nji farë Simoni prej Kirenës, që po vinke prej arave, edhe ja ngarkun shtyllën e munimit, që ta mante mas Jezusit. 27 Shumë njerz po i shkojshin përmas, edhe gra që vajtojshin e i bijshin gjyksit prej mërzisë. 28 Jezusi u kthye kah gratë edhe ju tha: „Bija të Jerusalemit, mos kajni ma për mu. Kajni ma mirë për veten edhe për thfmitë e juve, 29 se kanë me ardhë dita kur kanë me thanë: ‘Lum gratë që s’kanë lindë, barqet që s’kanë ba thfmi, edhe gjinjtë që s’kanë dhanë gji!’ 30 Atëher kanë me ju thanë maleve: ‘Bini përmbi neve!’, edhe kodrave: ‘Na mloni!’ 31 Nëse këto sene po i bojnë kur druni asht i njomë, qka ka me ndodhë kur druni të thahet?“
 
 
32 Edhe dy burra tjerë, kriminelë, u çun për me u ekzekutu. 33 Kur mbrrinën te veni që thirret „Kafka“, e gozhdun Jezusin në shtyllë ngat kriminelëve, njoni në të djatht e tjetri në të shmajtë të tij. 34 Po Jezusi tha: „Bab, fali, se s’e dinë qka po bojnë.“ Ata qitën edhe short për me i nda teshat e tij. 35 Deri sa populli ka nejt aty tu kqyrë, udhëheqësit e përqeshën edhe i thojshin: „Tjerët i ka pshtu. Nëse ky asht Krishti i Zotit, i Zgjedhuni, le ta pshëtojë veten tash.“ 36 Edhe ushtarët bajshin hajgare me të. Ju avytshin, i ofrojshin venë të thartë me pi 37 edhe i thojshin: „Nëse je Mreti i Judenjve, pshtoje veten.“ 38 Përmbi to ishte vnu nji tabelë me nji mbishkrimin: „Ky asht Mreti i Judenjve.“
 
 
39 Njani pi kriminelëve që rrike i vjerrtë aty, i foli me përbuzje(përkeshje): „A nuk je ti Krishti? Atëher pshtoje veten, edhe neve!“ 40 Po tjetri e korigjoj: „A s’ki hiç tutë prej Zotit, kur edhe ti e ke marrë të njejtin dënim? 41 Neve po na ndodhë me të drejtë, se po marrim qka meritojna për veprat tona. Po ky njeri s’ka bo kurgjo të keqe.“ 42 Masanej tha: „Jezus, kujtom kur të vish në mretninë tande.“ 43 Aj ju përgjigj: „Përnime po të thom sot: ti ke me kan me mu në Parajsë(Xhenet).“
 
 
44 Në atë vakt u kan afërsisht ora e 6-të, po përnjiherë ra terr mbi krejt venin deri në orën e 9-të, 45 se u zhduk drita e dillit. Masanej perdja e shenjtores u shkyj në midis. 46 Jezusi bërtiti me za të madh edhe tha: „Bab, në durt tua po e besoj frymën teme.“ Mas këtyne fjalëve, ai diq. 47 Kur oficeri e pa qka ka ndodh, i dha lavdi Zotit edhe tha: „Ky njeri përnime u kan i drejtë.“ 48 Kur krejt ata njerz që ishin mbledhë me pa këtë ngjarje e panë qka ndodhi, u kthyn në shpi tu i ra gjyksit. 49 Krejt ata që e njihshin mirë Jezusin rrishin pak larg. Edhe gratë që e kishin përcjellë prej Galilesë ishin aty edhe i shihshin krejt këto sene.
 
 
50 Aty ishte edhe nji burrë me emnin Jozef, antar i Këshillit të Naltë, njeri i mirë edhe i drejtë. 51 Ky burrë nuk ishte pajtu me planet e liga e me veprat e tjerve. Aj u kan prej Arimatesë, nji qytet i Judenjve, edhe po prite mretninë e Zotit. 52 Ky burrë shkoi te Pilati edhe ja lypi trupin e Jezusit. 53 E zhdrypi trupin, e mbështjelli me pëlhurë të hollë edhe e vnoi në nji vorr të gdhendun në shkamb, ku hala s’kishte kan i shtrimë kërkush. 54 Ishte Dita e Përgatitjes, edhe sabati ishte tu u afru(avyt). 55 Gratë që kishin ardhë me Jezusin prej Galilesë shkun mas tij, e panë vorrin edhe e panë qysh u vnu trupi mrena. 56 Masanej shkun me përgatitë bartishte me aroma edhe vajna me erë të mirë. Po në sabat, normal, e majtën pushimin simas urdhnimit të ligjit.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v2 = Ps 35:11
| v2 = Mar 12:17; Apg 24:5
| v2 = Joh 18:36
| v4 = Heb 7:26; 1Pe 2:21, 22
| v7 = Luk 3:1
| v8 = Mat 14:1, 2; Mar 6:14; Luk 9:7-9
| v9 = Jes 53:7
| v11 = Jes 53:3
| v11 = Ps 22:7
| v11 = Ps 2:1, 2
| v14 = Joh 18:38
| v16 = Mat 27:26; Joh 19:1
| v20 = Joh 19:12
| v21 = Joh 19:6
| v22 = Ps 69:4
| v28 = Mar 13:17; Luk 19:44
| v29 = Mat 24:19; Luk 21:23
| v30 = Hos 10:8
| v32 = Jes 53:12; Mat 27:38
| v34 = Apg 7:59, 60
| v34 = Ps 22:18
| v35 = Ps 22:7, 8
| v36 = Ps 69:21
| v42 = Luk 1:32, 33
| v43 = Jes 11:6; 35:1; 65:17; Joh 5:28, 29; Apg 24:15; Off 21:1
| v45 = 2Mo 26:31-33
| v45 = Mat 27:51; Heb 10:19, 20
| v46 = Ps 31:5; Apg 7:59
| v49 = Luk 8:2, 3
| v53 = 5Mo 21:22, 23
| v53 = Jes 53:9
| v54 = Mar 15:42; Joh 19:42
| v54 = 2Mo 20:9, 10; 5Mo 5:13, 14
| v56 = 2Mo 16:29; 20:9, 10; 31:15; 5Mo 5:12
}}

Luka 23

2026-08-23T19:59:38Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Krejt kallabllaku u çu dhe e çun te Pilati. 2 Ata ja nisën me e akuzu tu i thanë: „E kemi gjetë qit njeri tu e shtij popullin tonë, tu e ndalu me i pagu taksat Cezarit, edhe tu thanë për veti që asht Krishti, nji mret.“ 3 Atëher Pilati e veti: „A je ti Mreti i Judenjve?“ Aj ju përgjigj: „Ti vetë po thu.“ 4 Atëher Pilati ju tha kryepriftërinjve edhe kallabllakut të njerzve: „Unë s’po shoh asnji arsye me e dënu qit burrë.“ 5 Po ata ngulshin kambë: „Me msimet e veta po e shti popullin në krejt Judenë, ja ka nisë prej Galilesë e deri qitu!“ 6 Kur Pilati e nivi këtë, veti a asht ky njeri Galileas. 7 Masi u siguru që Jezusi ishte prej territorit ku sunonte Herodi, e dërgoi te aj. Edhe Herodi u kan në Jerusalem në qat kohë.
 
 
8 Kur Herodi e pa Jezusin, u gëzu shumë. Kaherë kishte pas qef me e pa, se kishte nij(ngu)shumë për të, edhe shpresonte me pa naj shenjë prej tij. 9 Herodi e veti shumë, por nuk mori kurrfarë përgjigje. 10 Kryepriftat edhe skribët u çojshin panal edhe e akuzojshin fort. 11 Atëher Herodi bashkë me ushtarët e vet e keqtrajtun me përbuzje, edhe Herodi bajke hajgare me të, tu ja veshë nji tesh të mirë(bukur). Masanej e ktheu apet te Pilati. 12 Po qat ditë Herodi edhe Pilati u banë shokë, se ma herët jen kan armiq mes veti.
 
 
13 Masanej Pilati i thirri bashkë kryepriftat, udhëheqësit edhe popullin 14 dhe ju tha: „Ma keni pru qit njeri si nxitës(shtis) të popullit. Unë e mora në pytje para juve, po s’gjeta kurgjo që i vërteton akuzat e juve. 15 As Herodi s’ka gjetë kurgjo, se na e ka kthy apet. Dhe kqyrni: ky s’ka bo kurgjo për me meritu me dek. 16 Masanej kam me e dënu dhe masanej kam me e liru apet.“ 17 –– 18 Po krejt kallabllaku bërtiti: „Hiqe qafe qita! Liroje Barabën!“ 19 Baraba u kan në burg për shkak të nji kryengritjeje në qytet dhe për vrasje. 20 Pilati ju foli edhe nji herë, se donte me e liru Jezusin. 21 Por ata bërtitshin me za të madh: „Vnoni në shtyllë me të! Vnoni në shtyllë me të!“ 22 Atëher ju tha për herë të tretë: „Pse? Qka ka bo ky njeri keq? Unë s’kam gjetë kurgjo te aj për me meritu me dek. Masanej kam me e dënu edhe kam me e liru apet.“ 23 Po ata ngulën kambë, tu kërku me za të madh që aj të denohet, dhe me britmat e tyne kërsesa u pranu. 24 Masanej Pilati vendosi që të bohej qka po kërkojshin(lypshin) ata. 25 E liroi njeriun që ata e lypën, atë që u kan në burg për kryengritje edhe vrasje, por Jezusin ja dorëzoi simas vullnetit të popullit.
 
 
26 Kur po e çojshin, rrugës ushtart e kapën nji farë Simoni prej Kirenës, që po vinke prej arave, edhe ja ngarkun shtyllën e munimit, që ta mante mas Jezusit. 27 Shumë njerz po i shkojshin përmas, edhe gra që vajtojshin e i bijshin gjyksit prej mërzisë. 28 Jezusi u kthye kah gratë edhe ju tha: „Bija të Jerusalemit, mos kajni ma për mu. Kajni ma mirë për veten edhe për thfmitë e juve, 29 se kanë me ardhë dita kur kanë me thanë: ‘Lum gratë që s’kanë lindë, barqet që s’kanë ba thfmi, edhe gjinjtë që s’kanë dhanë gji!’ 30 Atëher kanë me ju thanë maleve: ‘Bini përmbi neve!’, edhe kodrave: ‘Na mloni!’ 31 Nëse këto sene po i bojnë kur druni asht i njomë, qka ka me ndodhë kur druni të thahet?“
 
 
32 Edhe dy burra tjerë, kriminelë, u çun për me u ekzekutu. 33 Kur mbrrinën te veni që thirret „Kafka“, e gozhdun Jezusin në shtyllë ngat kriminelëve, njoni në të djatht e tjetri në të shmajtë të tij. 34 Po Jezusi tha: „Bab, fali, se s’e dinë qka po bojnë.“ Ata qitën edhe short për me i nda teshat e tij. 35 Deri sa populli ka nejt aty tu kqyrë, udhëheqësit e përqeshën edhe i thojshin: „Tjerët i ka pshtu. Nëse ky asht Krishti i Zotit, i Zgjedhuni, le ta pshëtojë veten tash.“ 36 Edhe ushtarët bajshin hajgare me të. Ju avytshin, i ofrojshin venë të thartë 37 edhe i thojshin: „Nëse je Mreti i Judenjve, pshtoje veten.“ 38 Përmbi to ishte vnu nji tabelë me nji mbishkrimin: „Ky asht Mreti i Judenjve.“
 
 
39 Njani pi kriminelëve që rrike i vjerrtë aty, i foli me përbuzje(përkeshje): „A nuk je ti Krishti? Atëher pshtoje veten, edhe neve!“ 40 Po tjetri e korigjoj: „A s’ki hiç tutë prej Zotit, kur edhe ti e ke marrë të njejtin dënim? 41 Neve po na ndodhë me të drejtë, se po marrim qka meritojna për veprat tona. Po ky njeri s’ka bo kurgjo të keqe.“ 42 Masanej tha: „Jezus, kujtom kur të vish në mretninë tande.“ 43 Aj ju përgjigj: „Përnime po të thom sot: ti ke me kan me mu në Parajsë(Xhenet).“
 
 
44 Në atë vakt u kan afërsisht ora e 6-të, po përnjiherë ra terr mbi krejt venin deri në orën e 9-të, 45 se u zhduk drita e dillit. Masanej perdja e shenjtores u shkyj në midis. 46 Jezusi bërtiti me za të madh edhe tha: „Bab, në durt tua po e besoj frymën teme.“ Mas këtyne fjalëve, ai diq. 47 Kur oficeri e pa qka ka ndodh, i dha lavdi Zotit edhe tha: „Ky njeri përnime ishte i drejtë.“ 48 Kur krejt ata njerz që ishin mbledhë me pa këtë ngjarje e panë qka ndodhi, u kthyn në shpi tu i ra gjyksit. 49 Krejt ata që e njihshin mirë Jezusin rrishin pak larg. Edhe gratë që e kishin përcjellë prej Galilesë ishin aty edhe i shihshin krejt këto sene.
 
 
50 Aty ishte edhe nji burrë me emnin Jozef, antar i Këshillit të Naltë, njeri i mirë edhe i drejtë. 51 Ky burrë nuk ishte pajtu me planet e liga e me veprat e tjerve. Aj u kan prej Arimatesë, nji qytet i Judenjve, edhe po prite mretninë e Zotit. 52 Ky burrë shkoi te Pilati edhe ja lypi trupin e Jezusit. 53 E zhdrypi trupin, e mbështjelli me pëlhurë të hollë edhe e vnoi në nji vorr të gdhendun në shkamb, ku hala s’kishte kan i shtrimë kërkush. 54 Ishte Dita e Përgatitjes, edhe sabati ishte tu u afru(avyt). 55 Gratë që kishin ardhë me Jezusin prej Galilesë shkun mas tij, e panë vorrin edhe e panë qysh u vnu trupi mrena. 56 Masanej shkun me përgatitë bartishte me aroma edhe vajna me erë të mirë. Po në sabat, normal, e majtën pushimin simas urdhnimit të ligjit.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v2 = Ps 35:11
| v2 = Mar 12:17; Apg 24:5
| v2 = Joh 18:36
| v4 = Heb 7:26; 1Pe 2:21, 22
| v7 = Luk 3:1
| v8 = Mat 14:1, 2; Mar 6:14; Luk 9:7-9
| v9 = Jes 53:7
| v11 = Jes 53:3
| v11 = Ps 22:7
| v11 = Ps 2:1, 2
| v14 = Joh 18:38
| v16 = Mat 27:26; Joh 19:1
| v20 = Joh 19:12
| v21 = Joh 19:6
| v22 = Ps 69:4
| v28 = Mar 13:17; Luk 19:44
| v29 = Mat 24:19; Luk 21:23
| v30 = Hos 10:8
| v32 = Jes 53:12; Mat 27:38
| v34 = Apg 7:59, 60
| v34 = Ps 22:18
| v35 = Ps 22:7, 8
| v36 = Ps 69:21
| v42 = Luk 1:32, 33
| v43 = Jes 11:6; 35:1; 65:17; Joh 5:28, 29; Apg 24:15; Off 21:1
| v45 = 2Mo 26:31-33
| v45 = Mat 27:51; Heb 10:19, 20
| v46 = Ps 31:5; Apg 7:59
| v49 = Luk 8:2, 3
| v53 = 5Mo 21:22, 23
| v53 = Jes 53:9
| v54 = Mar 15:42; Joh 19:42
| v54 = 2Mo 20:9, 10; 5Mo 5:13, 14
| v56 = 2Mo 16:29; 20:9, 10; 31:15; 5Mo 5:12
}}

Luka 23

2026-08-14T19:18:40Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Krejt kallabllaku u çu dhe e çun te Pilati. 2 Ata ja nisën me e akuzu tu i thanë: „E kemi gjetë qit njeri tu e shtij popullin tonë, tu e ndalu me i pagu taksat Cezarit, edhe tu thanë për veti që asht Krishti, nji mret.“ 3 Atëher Pilati e veti: „A je ti Mreti i Judenjve?“ Aj ju përgjigj: „Ti vetë po thu.“ 4 Atëher Pilati ju tha kryepriftërinjve edhe kallabllakut të njerzve: „Unë s’po shoh asnji arsye me e dënu qit burrë.“ 5 Po ata ngulshin kambë: „Me msimet e veta po e shti popullin në krejt Judenë, ja ka nisë prej Galilesë e deri qitu!“ 6 Kur Pilati e nivi këtë, veti a asht ky njeri Galileas. 7 Masi u siguru që Jezusi ishte prej territorit ku sunonte Herodi, e dërgoi te aj. Edhe Herodi u kan në Jerusalem në qat kohë.
 
 
8 Kur Herodi e pa Jezusin, u gëzu shumë. Kaherë kishte pas qef me e pa, se kishte nij(ngu)shumë për të, edhe shpresonte me pa naj shenjë prej tij. 9 Herodi e veti shumë, por nuk mori kurrfarë përgjigje. 10 Kryepriftat edhe skribët u çojshin panal edhe e akuzojshin fort. 11 Atëher Herodi bashkë me ushtarët e vet e keqtrajtun me përbuzje, edhe Herodi bajke hajgare me të, tu ja veshë nji tesh të mirë(bukur). Masanej e ktheu apet te Pilati. 12 Po qat ditë Herodi edhe Pilati u banë shokë, se ma herët jen kan armiq mes veti.
 
 
13 Masanej Pilati i thirri bashkë kryepriftat, udhëheqësit edhe popullin 14 dhe ju tha: „Ma keni pru qit njeri si nxitës(shtis) të popullit. Unë e mora në pytje para juve, po s’gjeta kurgjo që i vërteton akuzat e juve. 15 As Herodi s’ka gjetë kurgjo, se na e ka kthy apet. Dhe kqyrni: ky s’ka bo kurgjo për me meritu me dek. 16 Masanej kam me e dënu dhe masanej kam me e liru apet.“ 17 –– 18 Po krejt kallabllaku bërtiti: „Hiqe qafe qita! Liroje Barabën!“ 19 Baraba u kan në burg për shkak të nji kryengritjeje në qytet dhe për vrasje. 20 Pilati ju foli edhe nji herë, se donte me e liru Jezusin. 21 Por ata bërtitshin me za të madh: „Vnoni në shtyllë me të! Vnoni në shtyllë me të!“ 22 Atëher ju tha për herë të tretë: „Pse? Qka ka bo ky njeri keq? Unë s’kam gjetë kurgjo te aj për me meritu dekjen. Masanej kam me e dënu edhe kam me e liru apet.“ 23 Po ata ngulën kambë, tu kërku me za të madh që aj të denohet, dhe me britmat e tyne u pranu. 24 Masanej Pilati vendosi që të bohej qka po kërkojshin(lypshin) ata. 25 E liroi njeriun që ata e lypën, atë që u kan në burg për kryengritje edhe vrasje, por Jezusin ja dorëzoi simas vullnetit të popullit.
 
 
26 Kur po e çojshin, rrugës ushtart e kapën nji farë Simoni prej Kirenës, që po vinke prej arave, edhe ja ngarkun shtyllën e munimit, që ta mante mas Jezusit. 27 Shumë njerz po i shkojshin përmas, edhe gra që vajtojshin e i bijshin gjyksit prej mërzisë. 28 Jezusi u kthye kah gratë edhe ju tha: „Bija të Jerusalemit, mos kajni ma për mu. Kajni ma mirë për veten edhe për thfmitë e juv, 29 se kanë me ardhë ditë kur kanë me thanë: ‘Lum gratë që s’kanë lindë, barqet që s’kanë ba thfmi, edhe gjinjtë që s’kanë dhanë gji!’ 30 Atëher kanë me ju thanë maleve: ‘Bini përmbi neve!’, edhe kodrave: ‘Na mloni!’ 31 Nëse këto sene po i bojnë kur druni asht i njomë, qka ka me ndodhë kur druni të thahet?“
 
 
32 Edhe dy burra tjerë, kriminelë, u çun për me u ekzekutu. 33 Kur mbrrinën te veni që thirret „Kafka“, e gozhdun Jezusin në shtyllë ngat kriminelëve, njoni në të djatht e tjetri në të shmajtë të tij. 34 Po Jezusi tha: „Bab, fali, se s’e dinë qka po bojnë.“ Ata qitën edhe short për me i nda teshat e tij. 35 Deri sa populli ka nejt aty tu kqyrë, udhëheqësit e përqeshën edhe i thojshin: „Tjerët i ka pshtu. Nëse ky asht Krishti i Zotit, i Zgjedhuni, le ta shpëtojë veten tash.“ 36 Edhe ushtarët bajshin hajgare me të. Ju avytshin, i ofrojshin venë të thartë 37 edhe i thojshin: „Nëse je Mreti i Judenjve, pshtoje veten.“ 38 Përmbi to ishte vnu nji tabelë me nji mbishkrimin: „Ky asht Mreti i Judenjve.“
 
 
39 Njani pi kriminelëve që rrike i vjerrtë aty, i foli me përbuzje(përkeshje): „A nuk je ti Krishti? Atëher pshtoje veten, edhe neve!“ 40 Po tjetri e korigjoj: „A s’ki hiç tutë prej Zotit, kur edhe ti e ke marrë të njejtin dënim? 41 Neve po na ndodhë me të drejtë, se po marrim qka meritojna për veprat tona. Po ky njeri s’ka bo kurgjo të keqe.“ 42 Masanej tha: „Jezus, kujtom kur të vish në mretninë tande.“ 43 Aj ju përgjigj: „Përnime po të thom sot: ti ke me kan me mu në Parajsë(Xhenet).“
 
 
44 Në atë vakt u kan afërsisht ora e 6-të, po përnjiherë ra terr mbi krejt venin deri në orën e 9-të, 45 se u zhduk drita e dillit. Masanej perdja e shenjtores u shkyj në midis. 46 Jezusi bërtiti me za të madh edhe tha: „Bab, në durt tua po e besoj frymën teme.“ Mas këtyne fjalëve, ai diq. 47 Kur oficeri e pa qka ka ndodh, i dha lavdi Zotit edhe tha: „Ky njeri përnime ishte i drejtë.“ 48 Kur krejt ata njerz që ishin mbledhë me pa këtë ngjarje e panë qka ndodhi, u kthyn në shpi tu i ra gjyksit. 49 Krejt ata që e njihshin mirë Jezusin rrishin pak larg. Edhe gratë që e kishin përcjellë prej Galilesë ishin aty edhe i shihshin krejt këto sene.
 
 
50 Aty ishte edhe nji burrë me emnin Jozef, antar i Këshillit të Naltë, njeri i mirë edhe i drejtë. 51 Ky burrë nuk ishte pajtu me planet e liga e me veprat e tjerve. Aj u kan prej Arimatesë, nji qytet i Judenjve, edhe po prite mretninë e Zotit. 52 Ky burrë shkoi te Pilati edhe ja lypi trupin e Jezusit. 53 E zhdrypi trupin, e mbështjelli me pëlhurë të hollë edhe e vnoi në nji vorr të gdhendun në shkamb, ku hala s’kishte kan i shtrimë kërkush. 54 Ishte Dita e Përgatitjes, edhe sabati ishte tu u afru(avyt). 55 Gratë që kishin ardhë me Jezusin prej Galilesë shkun mas tij, e panë vorrin edhe e panë qysh u vnu trupi mrena. 56 Masanej shkun me përgatitë bartishte me aroma edhe vajna me erë të mirë. Po në sabat, normal, e majtën pushimin simas urdhnimit të ligjit.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v2 = Ps 35:11
| v2 = Mar 12:17; Apg 24:5
| v2 = Joh 18:36
| v4 = Heb 7:26; 1Pe 2:21, 22
| v7 = Luk 3:1
| v8 = Mat 14:1, 2; Mar 6:14; Luk 9:7-9
| v9 = Jes 53:7
| v11 = Jes 53:3
| v11 = Ps 22:7
| v11 = Ps 2:1, 2
| v14 = Joh 18:38
| v16 = Mat 27:26; Joh 19:1
| v20 = Joh 19:12
| v21 = Joh 19:6
| v22 = Ps 69:4
| v28 = Mar 13:17; Luk 19:44
| v29 = Mat 24:19; Luk 21:23
| v30 = Hos 10:8
| v32 = Jes 53:12; Mat 27:38
| v34 = Apg 7:59, 60
| v34 = Ps 22:18
| v35 = Ps 22:7, 8
| v36 = Ps 69:21
| v42 = Luk 1:32, 33
| v43 = Jes 11:6; 35:1; 65:17; Joh 5:28, 29; Apg 24:15; Off 21:1
| v45 = 2Mo 26:31-33
| v45 = Mat 27:51; Heb 10:19, 20
| v46 = Ps 31:5; Apg 7:59
| v49 = Luk 8:2, 3
| v53 = 5Mo 21:22, 23
| v53 = Jes 53:9
| v54 = Mar 15:42; Joh 19:42
| v54 = 2Mo 20:9, 10; 5Mo 5:13, 14
| v56 = 2Mo 16:29; 20:9, 10; 31:15; 5Mo 5:12
}}

Luka 23

2026-08-11T17:51:49Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Krejt kallabllaku u çu dhe e çun te Pilati. 2 Ata ja nisën me e akuzu tu i thanë: „E kemi gjetë qit njeri tu e shtij popullin tonë, tu e ndalu me i pagu taksat Cezarit, edhe tu thanë për veti që asht Krishti, nji mret.“ 3 Atëher Pilati e veti: „A je ti Mreti i Judenjve?“ Aj ju përgjigj: „Ti vetë po thu.“ 4 Atëher Pilati ju tha kryepriftërinjve edhe kallabllakut të njerzve: „Unë s’po shoh asnji arsye me e dënu qit burrë.“ 5 Po ata ngulshin kambë: „Me mësimet e veta po e shti popullin në krejt Judenë, ja ka nisë prej Galilesë e deri qitu!“ 6 Kur Pilati e nivi këtë, veti a asht ky njeri Galileas. 7 Masi u siguru që Jezusi ishte prej territorit ku sunonte Herodi, e dërgoi te aj. Edhe Herodi ishte në Jerusalem në qat kohë.
 
 
8 Kur Herodi e pa Jezusin, u gëzu shumë. Kaherë kishte pas qef me e pa, se kishte nij(ngu)shumë për të, edhe shpresonte me pa naj shenjë prej tij. 9 Herodi e veti shumë, po nuk mori kurrfarë përgjigje. 10 Kryepriftat edhe skribët u çojshin panal edhe e akuzojshin fort. 11 Atëher Herodi bashkë me ushtarët e vet e keqtrajtun me përbuzje, edhe Herodi u bajke hajgare me të, tu ja veshë nji tesh të mirë(bukur). Masanej e ktheu apet te Pilati. 12 Po qat ditë Herodi edhe Pilati u banë shokë, se ma herët jen kan armiq mes veti.
 
 
13 Masanej Pilati i thirri bashkë kryepriftat, udhëheqësit edhe popullin 14 edhe ju tha: „Ma keni pru qit njeri si nxitës të popullit. Unë e mora në pytje para jush, po s’gjeta kurgjo që i vërteton akuzat tuja. 15 As Herodi s’ka gjetë kurgjo, se na e ka kthy apet. Dhe kqyrni: ky s’ka bo kurgjo për me meritu me dek. 16 Masanej kam me e dënu dhe masanej kam me e liru apet.“ 17 –– 18 Po krejt kallabllaku bërtiti: „Hiqe qafe qita! Liroje Barabën!“ 19 Baraba ishte në burg për shkak të nji kryengritjeje në qytet dhe për vrasje. 20 Pilati ju foli edhe nji herë, se donte me e liru Jezusin. 21 Por ata bërtitshin me za të madh: „Vnoni në shtyllë me të! Vnoni në shtyllë me të!“ 22 Atëher ju tha për herë të tretë: „Pse? Qka ka bo ky njeri keq? Unë s’kam gjetë kurgjo te aj për me meritu vdekjen. Masanej kam me e dënu edhe kam me e liru.“ 23 Po ata ngulën kambë, tu kërku me za të madh që aj të ekzekutohej, edhe me britmat e tyne ja dolën. 24 Prandaj Pilati vendosi që të bohej qka po kërkojshin ata. 25 E liroi njeriun që ata e kërkun, atë që ishte në burg për kryengritje edhe vrasje, kurse Jezusin ja dorëzoi vullnetit të popullit.
 
 
26 Kur po e çojshin, rrugës e kapën nji farë Simoni pi Kirenës, që po vinte pi arave, edhe ja ngarkun shtyllën e mundimit, që ta barte mas Jezusit. 27 Shumë njerz po i shkojshin mas, edhe gra që vajtojshin e i bijshin gjoksit pi mërzia. 28 Jezusi u kthye kah gratë edhe ju tha: „Bija të Jerusalemit, mos kajni ma për mu. Kajni ma mirë për veten edhe për fmitë tuej, 29 se kanë me ardhë ditë kur kanë me thanë: ‘Lum gratë që s’kanë lindë, barqet që s’kanë ba fmi, edhe gjinjtë që s’kanë dhanë gji!’ 30 Atëherë kanë me ju thanë maleve: ‘Bini përmbi neve!’, edhe kodrave: ‘Na mbuloni!’ 31 Nëse këto sene po i bojnë kur druni asht i njomë, qka ka me ndodhë kur të thahet?“
 
 
32 Edhe dy burra tjerë, kriminelë, u çun për me u ekzekutu. 33 Kur mbrrinën te veni që quhej „Kafka“, e gozhdun Jezusin në shtyllë pranë kriminelëve, njoni në të djathtë e tjetri në të majtë të tij. 34 Po Jezusi tha: „Atë, fali, se s’e dinë qka po bojnë.“ Ata hodhën edhe short për me i nda petkat e tij. 35 Derisa populli rrinte aty tu kqyrë, udhëheqësit e përqeshshin edhe thojshin: „Tjerët i ka shpëtu. Nëse ky asht Krishti i Zotit, i Zgjedhuni, le ta shpëtojë veten tash.“ 36 Edhe ushtarët u tallshin me të. Ju afrojshin, i ofrojshin venë të thartë 37 edhe thojshin: „Nëse je Mbreti i Judenjve, shpëtoje veten.“ 38 Përmbi të ishte vnu nji tabelë me mbishkrimin: „Ky asht Mbreti i Judenjve.“
 
 
39 Njani pi kriminelëve që rrishte i varun aty, i foli me përbuzje: „A nuk je ti Krishti? Atëherë shpëtoje veten, edhe neve!“ 40 Po tjetri e qortoi: „A s’ki hiç tutë pi Zotit, kur edhe ti e ke marrë të njejtin dënim? 41 Neve po na ndodhë me të drejtë, se po marrim qka meritojmë për veprat tona. Po ky njeri s’ka bo kurgjo të keqe.“ 42 Pastaj tha: „Jezus, kujtom kur të vish në mbretninë tande.“ 43 Aj ju përgjigj: „Përnime po të thom sot: ti ke me qenë me mu në Parajsë.“
 
 
44 Ndërkohë ishte afërsisht ora e 6-të, po përnjiherë ra terr mbi krejt venin deri në orën e 9-të, 45 se u zhduk drita e diellit. Pastaj perdja e shenjtores u shqye në mes. 46 Jezusi bërtiti me za të madh edhe tha: „Atë, në duert tua po e besoj frymën teme.“ Mas këtyne fjalëve, vdiq. 47 Kur oficeri e pa qka ndodhi, i dha lavdi Zotit edhe tha: „Ky njeri përnime ishte i drejtë.“ 48 Kur krejt ata njerz që ishin mbledhë me pa këtë ngjarje e panë qka ndodhi, u kthyn në shpi tu i ra gjoksit. 49 Krejt ata që e njihshin mirë Jezusin rrishin pak larg. Edhe gratë që e kishin përcjellë pi Galilesë ishin aty edhe i shihshin krejt këto sene.
 
 
50 Aty ishte edhe nji burrë me emnin Jozef, antar i Këshillit të Naltë, njeri i mirë edhe i drejtë. 51 Ky burrë nuk ishte pajtu me planet e liga e me veprimet e tjerëve. Aj ishte pi Arimatesë, nji qytet i Judenjve, edhe po pritte mbretninë e Zotit. 52 Ky burrë shkoi te Pilati edhe ja kërkoi trupin e Jezusit. 53 E zhdrypi trupin, e mbështolli me pëlhurë të hollë edhe e vnoi në nji varr të gdhendun në shkamb, ku hala s’kishte qenë i shtrimë kërkush. 54 Ishte Dita e Përgatitjes, edhe sabati ishte tu u afru. 55 Gratë që kishin ardhë me Jezusin pi Galilesë shkun mas tij, e panë varrin edhe e panë qysh u vnu trupi mrena. 56 Pastaj shkun me përgatitë erëza aromatike edhe vajna me erë të mirë. Po në sabat, normal, e mbajtën pushimin simas urdhnimit.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v2 = Ps 35:11
| v2 = Mar 12:17; Apg 24:5
| v2 = Joh 18:36
| v4 = Heb 7:26; 1Pe 2:21, 22
| v7 = Luk 3:1
| v8 = Mat 14:1, 2; Mar 6:14; Luk 9:7-9
| v9 = Jes 53:7
| v11 = Jes 53:3
| v11 = Ps 22:7
| v11 = Ps 2:1, 2
| v14 = Joh 18:38
| v16 = Mat 27:26; Joh 19:1
| v20 = Joh 19:12
| v21 = Joh 19:6
| v22 = Ps 69:4
| v28 = Mar 13:17; Luk 19:44
| v29 = Mat 24:19; Luk 21:23
| v30 = Hos 10:8
| v32 = Jes 53:12; Mat 27:38
| v34 = Apg 7:59, 60
| v34 = Ps 22:18
| v35 = Ps 22:7, 8
| v36 = Ps 69:21
| v42 = Luk 1:32, 33
| v43 = Jes 11:6; 35:1; 65:17; Joh 5:28, 29; Apg 24:15; Off 21:1
| v45 = 2Mo 26:31-33
| v45 = Mat 27:51; Heb 10:19, 20
| v46 = Ps 31:5; Apg 7:59
| v49 = Luk 8:2, 3
| v53 = 5Mo 21:22, 23
| v53 = Jes 53:9
| v54 = Mar 15:42; Joh 19:42
| v54 = 2Mo 20:9, 10; 5Mo 5:13, 14
| v56 = 2Mo 16:29; 20:9, 10; 31:15; 5Mo 5:12
}}

Luka 23

2026-08-11T15:43:19Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Krejt kallabllaku u çu edhe e çun te Pilati. 2 Ata ja nisën me e akuzu tu i thanë: „E kemi gjetë qit njeri tu e shtij popullin tonë, tu ndalu me i pagu taksat Cezarit, edhe tu thanë për veti që asht Krishti, nji mret.“ 3 Atëher Pilati e veti: „A je ti Mreti i Judenjve?“ Aj ju përgjigj: „Ti vetë po thu.“ 4 Atëher Pilati ju tha kryepriftërinjve edhe kallabllakut të njerzve: „Unë s’po shoh asnji arsye me e dënu qit burrë.“ 5 Po ata ngulshin kambë: „Me mësimet e veta po e shti popullin në krejt Judenë, ja ka nisë prej Galilesë e deri qitu!“ 6 Kur Pilati e nivi këtë, veti a asht ky njeri Galileas. 7 Masi u siguru që Jezusi ishte prej territorit ku sunonte Herodi, e dërgoi te aj. Edhe Herodi ishte në Jerusalem në qat kohë.
 
 
8 Kur Herodi e pa Jezusin, u gëzu shumë. Kaherë kishte pas qef me e pa, se kishte nij(ngu)shumë për të, edhe shpresonte me pa naj shenjë prej tij. 9 Herodi e veti gatë, po nuk mori kurrfarë përgjigje. 10 Kryepriftërinjtë edhe skribët u çojshin panal edhe e akuzojshin fort. 11 Atëher Herodi bashkë me ushtarët e vet e trajtun me përbuzje, edhe Herodi u bajke hajgare me të, tu ja veshë nji tesh të mirë(bukur). Pastaj e ktheu prapë te Pilati. 12 Po qat ditë Herodi edhe Pilati u banë shokë, se ma herët kishin qenë armiq mes veti.
 
 
13 Pastaj Pilati i thirri bashkë kryepriftërinjtë, udhëheqësit edhe popullin 14 edhe ju tha: „Ma keni pru qit njeri si nxitës të popullit. Unë e mora në pytje para jush, po s’gjeta kurgjo që i vërteton akuzat tueja. 15 As Herodi s’ka gjetë kurgjo, se na e ka kthy prapë. Dhe kqyrni: ky s’ka bo kurgjo për me meritu vdekjen. 16 Prandaj kam me e dënu edhe masanej kam me e liru.“ 17 –– 18 Po krejt kallabllaku bërtiti: „Hiqe qafe qita! Liroje Barabën!“ 19 Baraba ishte në burg për shkak të nji kryengritjeje në qytet edhe për vrasje. 20 Pilati ju foli edhe nji herë, se donte me e liru Jezusin. 21 Po ata bërtitshin me za të madh: „Në shtyllë me të! Në shtyllë me të!“ 22 Atëherë ju tha për herë të tretë: „Pse? Qka ka bo ky njeri keq? Unë s’kam gjetë kurgjo tek aj për me meritu vdekjen. Prandaj kam me e dënu edhe kam me e liru.“ 23 Po ata ngulën kambë, tu kërku me za të madh që aj të ekzekutohej, edhe me britmat e tyne ja dolën. 24 Prandaj Pilati vendosi që të bohej qka po kërkojshin ata. 25 E liroi njeriun që ata e kërkun, atë që ishte në burg për kryengritje edhe vrasje, kurse Jezusin ja dorëzoi vullnetit të popullit.
 
 
26 Kur po e çojshin, rrugës e kapën nji farë Simoni pi Kirenës, që po vinte pi arave, edhe ja ngarkun shtyllën e mundimit, që ta barte mas Jezusit. 27 Shumë njerz po i shkojshin mas, edhe gra që vajtojshin e i bijshin gjoksit pi mërzia. 28 Jezusi u kthye kah gratë edhe ju tha: „Bija të Jerusalemit, mos kajni ma për mu. Kajni ma mirë për veten edhe për fmitë tuej, 29 se kanë me ardhë ditë kur kanë me thanë: ‘Lum gratë që s’kanë lindë, barqet që s’kanë ba fmi, edhe gjinjtë që s’kanë dhanë gji!’ 30 Atëherë kanë me ju thanë maleve: ‘Bini përmbi neve!’, edhe kodrave: ‘Na mbuloni!’ 31 Nëse këto sene po i bojnë kur druni asht i njomë, qka ka me ndodhë kur të thahet?“
 
 
32 Edhe dy burra tjerë, kriminelë, u çun për me u ekzekutu. 33 Kur mbrrinën te veni që quhej „Kafka“, e gozhdun Jezusin në shtyllë pranë kriminelëve, njoni në të djathtë e tjetri në të majtë të tij. 34 Po Jezusi tha: „Atë, fali, se s’e dinë qka po bojnë.“ Ata hodhën edhe short për me i nda petkat e tij. 35 Derisa populli rrinte aty tu kqyrë, udhëheqësit e përqeshshin edhe thojshin: „Tjerët i ka shpëtu. Nëse ky asht Krishti i Zotit, i Zgjedhuni, le ta shpëtojë veten tash.“ 36 Edhe ushtarët u tallshin me të. Ju afrojshin, i ofrojshin venë të thartë 37 edhe thojshin: „Nëse je Mbreti i Judenjve, shpëtoje veten.“ 38 Përmbi të ishte vnu nji tabelë me mbishkrimin: „Ky asht Mbreti i Judenjve.“
 
 
39 Njani pi kriminelëve që rrishte i varun aty, i foli me përbuzje: „A nuk je ti Krishti? Atëherë shpëtoje veten, edhe neve!“ 40 Po tjetri e qortoi: „A s’ki hiç tutë pi Zotit, kur edhe ti e ke marrë të njejtin dënim? 41 Neve po na ndodhë me të drejtë, se po marrim qka meritojmë për veprat tona. Po ky njeri s’ka bo kurgjo të keqe.“ 42 Pastaj tha: „Jezus, kujtom kur të vish në mbretninë tande.“ 43 Aj ju përgjigj: „Përnime po të thom sot: ti ke me qenë me mu në Parajsë.“
 
 
44 Ndërkohë ishte afërsisht ora e 6-të, po përnjiherë ra terr mbi krejt venin deri në orën e 9-të, 45 se u zhduk drita e diellit. Pastaj perdja e shenjtores u shqye në mes. 46 Jezusi bërtiti me za të madh edhe tha: „Atë, në duert tua po e besoj frymën teme.“ Mas këtyne fjalëve, vdiq. 47 Kur oficeri e pa qka ndodhi, i dha lavdi Zotit edhe tha: „Ky njeri përnime ishte i drejtë.“ 48 Kur krejt ata njerz që ishin mbledhë me pa këtë ngjarje e panë qka ndodhi, u kthyn në shpi tu i ra gjoksit. 49 Krejt ata që e njihshin mirë Jezusin rrishin pak larg. Edhe gratë që e kishin përcjellë pi Galilesë ishin aty edhe i shihshin krejt këto sene.
 
 
50 Aty ishte edhe nji burrë me emnin Jozef, antar i Këshillit të Naltë, njeri i mirë edhe i drejtë. 51 Ky burrë nuk ishte pajtu me planet e liga e me veprimet e tjerëve. Aj ishte pi Arimatesë, nji qytet i Judenjve, edhe po pritte mbretninë e Zotit. 52 Ky burrë shkoi te Pilati edhe ja kërkoi trupin e Jezusit. 53 E zhdrypi trupin, e mbështolli me pëlhurë të hollë edhe e vnoi në nji varr të gdhendun në shkamb, ku hala s’kishte qenë i shtrimë kërkush. 54 Ishte Dita e Përgatitjes, edhe sabati ishte tu u afru. 55 Gratë që kishin ardhë me Jezusin pi Galilesë shkun mas tij, e panë varrin edhe e panë qysh u vnu trupi mrena. 56 Pastaj shkun me përgatitë erëza aromatike edhe vajna me erë të mirë. Po në sabat, normal, e mbajtën pushimin simas urdhnimit.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v2 = Ps 35:11
| v2 = Mar 12:17; Apg 24:5
| v2 = Joh 18:36
| v4 = Heb 7:26; 1Pe 2:21, 22
| v7 = Luk 3:1
| v8 = Mat 14:1, 2; Mar 6:14; Luk 9:7-9
| v9 = Jes 53:7
| v11 = Jes 53:3
| v11 = Ps 22:7
| v11 = Ps 2:1, 2
| v14 = Joh 18:38
| v16 = Mat 27:26; Joh 19:1
| v20 = Joh 19:12
| v21 = Joh 19:6
| v22 = Ps 69:4
| v28 = Mar 13:17; Luk 19:44
| v29 = Mat 24:19; Luk 21:23
| v30 = Hos 10:8
| v32 = Jes 53:12; Mat 27:38
| v34 = Apg 7:59, 60
| v34 = Ps 22:18
| v35 = Ps 22:7, 8
| v36 = Ps 69:21
| v42 = Luk 1:32, 33
| v43 = Jes 11:6; 35:1; 65:17; Joh 5:28, 29; Apg 24:15; Off 21:1
| v45 = 2Mo 26:31-33
| v45 = Mat 27:51; Heb 10:19, 20
| v46 = Ps 31:5; Apg 7:59
| v49 = Luk 8:2, 3
| v53 = 5Mo 21:22, 23
| v53 = Jes 53:9
| v54 = Mar 15:42; Joh 19:42
| v54 = 2Mo 20:9, 10; 5Mo 5:13, 14
| v56 = 2Mo 16:29; 20:9, 10; 31:15; 5Mo 5:12
}}

Luka 22

2026-08-11T15:34:14Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Tash po avytet Festa e Bukëve pa tharm, që thirret Pashkë, 2 edhe kryepriftat e skribët po lypshin nji rast me e hek qafe Jezusin me hile, se i tutshin popullit. 3 Atëher Satani hini në Judën, që e thirrnin Iskariot, e që u kan njoni prej të Dymbëdhjetëve. 4 Juda shkoi te kryeprifti dhe te krerët e rojës së tempullit, edhe foli me ta qysh mujke me ja dorëzu Jezusin. 5 Ata u gëzun për këtë edhe u morën vesh me i dhanë do pare argjendi. 6 Aj u pajtu, edhe prej atëher lypte nji rast të mirë me ja dorëzu atyne, kur s’kishte kallabllak njerzish.
 
 
7 Tash erdh dita e Bukëve pa tharm, dita kur duhej me u bo kurban Pashka. 8 Masanej Jezusi i ngarkoi Pjetrin edhe Gjonin: „Shkoni edhe na e përgatitni darkën e Pashkës.“ 9 Ata e vetën: „Ku po don me ta përgatitë?“ 10 Aj ju përgjigj: „Kur të hini në qytet, ka me ju dalë përpara nji burrë që majt nji enë të lloqit me ujë. Shkoni mas tij në shpinë ku hyn aj. 11 Thuni të zotit të shpisë: ‘Msuesi po vet: „Ku asht dhoma e mysafirëve, ku muj me hangër darkën e Pashkës me nxansat e mi?“’ 12 Aj ka me ju kallxu nji dhomë të madhe në katin e naltë, krejt të rregullum. Aty përgatitne darkën.“ 13 Ata shkun edhe gjetën krejt qysh ju kish thanë aj, edhe e përgatitën Pashkën.
 
 
14 Kur erdh ora, Jezusi u ul në sofër bashkë me apostujt. 15 Ju tha: „Kam pas shumë qef me e hangër qit darkë të Pashkës me juve, para se me hjekë. 16 Se po ju thom: Nuk kam me e hangër ma, derisa të përmbushet në mretninë e Zotit.“ 17 Masanej e mori nji gotë, bani nji lutje falënderimi edhe tha: „Merrne edhe jepjani njani-tjetrit mes juve. 18 Se po ju thom: Prej tash e vazhdim(masanej) nuk kam me pij ma prej frytit të hardhis rrushit, derisa të vjen mretnia e Zotit.“
 
 
19 E mori edhe nji bukë, bani nji lutje falënderimi, e theu bukën edhe ju dha, tu thanë: „Kjo paraq(zbulon) trupin tem, që ka me u dhanë për juve. Bone këtë apet për mem kujtu mu.“ 20 Qashtu bani edhe me gotën mas darkës. Ai tha: „Kjo gotë paraqet besëlidhjen e re, që hyn në fuqi përmes gjakut tem, që ka me u derdhë për juve.
 
 
21 Po kqyrni! Aj që po m’tradhton asht me mu në sofër. 22 Biri i njeriut po shkon udhës së vet, qysh asht caktu, po mjerë aj që e tradhton!“ 23 Atëher ata nisën me folë mes veti se cili prej tyne kish me bo nji sen të ngjajshum (kësij soji).
 
 
24 Po mes tyne u bo edhe nji fjalosje e nxehtë se cili pej tyne dukej si ma i madhi. 25 Aj ju tha: „Mretat e kombeve sillen si zotni mbi ta, edhe ata që kanë pushtet mbi popull thirren bamirës. 26 Por ju s’duhet me kan qashtu. Përkundra ksaj, kush asht ma i madhi midis juve, le të bohet si ma i vogli, edhe kush udhëheq, le të bahet si një shërbëtor. 27 Kush asht ma i madh: aj që rrin në sofër a aj që shërben? A nuk asht aj që rrin në sofër? Po unë jam midis juve si aj që shërben.
 
 
28 Po ju jeni ata që keni nejtë me mu në sprovat e mia. 29 Edhe unë po boj me ju nji besëlidhje, qysh Ati jem ka bo me mu nji besëlidhje, për nji mretni, 30 që ju me hangër e me pi në sofër teme në mretninë teme, edhe me u ungj(ul) në frona për me gjyku dymbëdhjetë fiset e Izraelit.
 
 
31 Simon, Simon, kqyr! Satani ka lyp me ju pasë krejt juve, që me ju shoshitë si grunin. 32 Po unë jom lutë për ty, që besimi yt mos me u ligështu. E ti, kur të kthehesh apet, forcoji vllaznit e tu.“ 33 Atëher aj i tha: „Zotni, unë jom gati me shku me ty edhe në burg, edhe me dek.“ 34 Por Jezusi ju përgjigj: „Po të thom, Pjetër: knusi sot s’ka me këndu, para se ti tri herë ta mohu(kundershtu)ose përjashtu që më njeh.“
 
 
35 Masanej i veti: „Kur ju dërgova pa kuletë, pa torbë ushqimi edhe pa sandale, a ju mungoi naj sen?“ Ata thanë: „Jo!“ 36 Atëher ju tha: „Po tash, kush ka kuletë, le ta merr me veti, edhe torbën e ushqimit po ashtu. E kush s’ka shpatë, le ti shesë teshat e jashtme edhe le ta blejë nji. 37 Se po ju thom, te unë duhet me u përmbushë ajo që shkruhet në Shkrime: ‘Aj u numru me të paligjshmit.’ Kjo po përmbushet tek unë.“ 38 Ata thanë: „Zotni, kqyr! Qitu janë dy shpata!“ Aj ju tha: „Mjafton(boll ashtë nje).“
 
 
39 Aj doli edhe, qysh e kishte zakon, u nis për te Mali i Ullinjve, edhe nxansat e ndoqën(njeken). 40 Kur mbrrini aty, ju tha: „Vazhdoni me u lutë, që mos me ra në sprovë.“ 41 Masanej u largu prej tyne afërsisht sa gjuhet nji gur, u ul në gunj edhe nisi me u lutë: 42 „Atë, nëse don, largoje qit kup prej meje. Por ma mirë, le të bohet jo qka du unë, por qka don ti.“ 43 Atëher ju paraqit nji melaqe prej havas edhe e forcoi. 44 Po aj po hjekte aq shumë, sa lutej edhe ma me përgjërim, edhe djersa e tij u bo si pika gjaku që binin në tokë. 45 Kur u çu mas lutjes, shkoi te nxansat edhe i pa që i kish marrë gjumi, se ishin lodhë prej mërzisë. 46 I veti: „Pse po fleni? Çohuni edhe mos u nalni me u lutë, që mos me ra në sprovë.“
 
 
47 Derisa ai hala po folke, përnjiherë erdh nji kallabllak njerzish, të udhëhequn prej burrit që thirret Judë, njoni prej të Dymbëdhjetëve. Aj ju afru Jezusit për me e përshëndetë me puthje. 48 Po Jezusi e veti: „Judë, a me puthje po e tradhton Birin e njeriut?“ 49 Kur ata që ishin me të e panë qka po afrohej, e vetën: „Zotni, a t’i biejmë me shpatë?“ 50 Masanej njoni prej tyne ju turr shërbëtorit të Kryepriftit edhe ja preu veshin e djathtë. 51 Atëher Jezusi tha: „Mjafton, naluni!“ E preku veshin edhe e shnoshi shërbëtorin. 52 Masanej Jezusi e veti kryepriftërinjtë, krerët e rojës së tempullit edhe pleqtë që kishin ardhë për të: „A jom unë kriminel, që keni ardhë me shpata e me shtaga? 53 Kur isha çdo ditë me ju në tempull, ju s’u çutë kundër meje. Po kjo asht ora juj edhe pushteti i territ.“
 
 
54 Atëher e kapën, e çun me veti edhe e prun në shpinë e Kryepriftit. Po Pjetri i shkonte mas, pak larg. 55 Në mes të oborrit e kallën nji zjarm, edhe Pjetri u ul aty me njerzt. 56 Nji shërbëtore e pa tu nejtë në dritën e zjarmit, e kqyri mirë edhe tha: „Edhe ky burrë u kan me të.“ 57 Por ai e mohoi: „S’e njoh, oj gru.“ 58 Pak ma vonë e pa dikush tjetër edhe tha: „Edhe ti je njoni pi tyne.“ Po Pjetri tha: „Jo, o njeri, une s’jom.“ 59 Mas afërsisht nji ore, nji tjetër ngulte kambë fort: „Përnime, edhe ky burrë u kan me të, se ai asht Galileas.“ 60 Pjetri ju përgjigj: „O njeri! S’e di për qka po fol.“ Edhe menjiherë, derisa hala po folte, knoj nji knus. 61 Atëher Zotnia u kthye edhe e kqyri Pjetrin drejt, e Pjetri ju kujtun fjalët që Zotnia ja kishte thanë: „Para se knusi të knoj sot, ti ke me m’mohu tri herë.“ 62 Ai doli jashtë edhe kajti me lot të hidhun.
 
 
63 Burrat që po e rujshin Jezusin nisën me e përqeshë dhe me e rrehë. 64 Ja mbulun ftyrën edhe pa u nal i thojshin: „Profetizo! Kush të ra?“ 65 Edhe i thanë edhe shumë fjalë tjera fyese.
 
 
66 Kur u bo ditë, u mledhen pleqtë e popullit, bashkë me kryepriftërinjtë edhe skribët. E çun në sallën e Sinedrit edhe kërkun: 67 „Nëse je Krishti, na kallxo“, e aj ju tha: „Edhe po t’ju kallxoj, ju kurrsesi s’keni me besu. 68 Edhe po t’ju ves diçka, ju s’keni me u përgjigj. 69 Po prej tash e në ardhmën, Biri i njeriut ka me u ulë në anën e djathtë të fuqishme të Zotit.“ 70 Atëher krejt e vetën: „Pra, a je ti Biri i Zotit?“ Aj ju përgjigj: „Ju vetë po thuni që jom.“ 71 Atëher ata thanë: „Pse na duhen ma dëshmi tjera? E dëgjum vetë prej gojës së vet.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = 2Mo 12:3, 6; 3Mo 23:5-8; Luk 22:7; Joh 13:1
| v2 = Luk 9:22
| v2 = Mat 21:45, 46; Luk 20:19
| v3 = Joh 6:70; 13:2, 27; Apg 1:16, 17
| v4 = Joh 13:18
| v5 = Sach 11:12
| v7 = 2Mo 12:14, 18; 23:14, 15, 18; 5Mo 16:1, 2
| v8 = 2Mo 12:8
| v18 = Mat 26:29
| v19 = 2Mo 12:8, 19, 20; 5Mo 16:3
| v19 = 1Ko 10:16
| v19 = Heb 10:10; 1Pe 2:24
| v19 = Mat 26:26; Mar 14:22; 1Ko 11:23-25
| v20 = Jer 31:31; 2Ko 3:6; Heb 7:22; 8:8, 13; 12:24
| v20 = 2Mo 24:8
| v20 = Heb 9:13, 14; 1Pe 1:18, 19
| v21 = Ps 41:9
| v22 = Jes 53:7, 8; Da 9:26; Apg 4:27, 28
| v24 = Mar 9:34; Luk 9:46
| v25 = Mat 20:25-27; Mar 10:42-44
| v26 = 1Pe 5:2, 3
| v26 = Luk 9:46-48
| v26 = Mat 23:11; Mar 9:35
| v27 = Mat 20:28; Joh 13:3-5; Php 2:5-7
| v28 = Heb 4:15
| v28 = Joh 6:67, 68
| v29 = Ps 110:4; Da 7:27; Luk 12:32; 2Ti 2:12; Heb 12:28; Jak 2:5; Off 1:6; 5:9, 10
| v30 = Luk 13:29; Joh 17:24; Off 19:9
| v30 = 1Ko 6:2; Off 2:26, 27; 3:21
| v30 = Mat 19:28; Off 20:4, 6
| v31 = Mat 26:31; Mar 14:27; 1Pe 5:8
| v32 = Joh 17:15
| v32 = Joh 21:15-17; Heb 12:12
| v34 = Luk 22:61
| v35 = Mat 10:9, 10; Mar 6:7-9; Luk 9:2, 3
| v37 = Luk 18:31
| v40 = Luk 22:46
| v42 = Mat 6:10; Joh 5:30; 6:38
| v43 = 1Kö 19:5, 7; Da 10:18, 19; Mat 4:11
| v44 = Joh 12:27; Heb 5:7
| v46 = Luk 22:40
| v53 = Luk 19:47
| v53 = Joh 7:30
| v53 = Joh 19:11
| v54 = Jes 53:7; Apg 8:32
| v61 = Luk 22:34
| v63 = Ps 22:7
| v63 = Jes 50:6; 53:5
| v66 = Ps 2:2; Apg 4:26
| v67 = Mat 26:63; Mar 14:61
| v69 = Da 7:13
| v69 = Ps 110:1; Mat 26:64; Mar 14:62; Apg 2:32, 33; 7:55; Rö 8:34; Kol 3:1; Heb 1:3
| v71 = Mat 26:65; Mar 14:63
}}

Luka 22

2026-08-04T20:34:40Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Tash po avytet Festa e Bukëve pa tharm, që thirret Pashkë, 2 edhe kryepriftat e skribët po lypshin nji rast me e hek qafe Jezusin me hile, se i tutshin popullit. 3 Atëher Satani hini në Judën, që e thirrnin Iskariot, e që u kan njoni prej të Dymbëdhjetëve. 4 Juda shkoi te kryeprifti dhe te krerët e rojës së tempullit, edhe foli me ta qysh mujke me ja dorëzu Jezusin. 5 Ata u gëzun për këtë edhe u morën vesh me i dhanë do pare argjendi. 6 Aj u pajtu, edhe prej atëher lypte nji rast të mirë me ja dorëzu atyne, kur s’kishte kallabllak njerzish.
 
 
7 Tash erdh dita e Bukëve pa tharm, dita kur duhej me u bo kurban Pashka. 8 Masanej Jezusi i ngarkoi Pjetrin edhe Gjonin: „Shkoni edhe na e përgatitni darkën e Pashkës.“ 9 Ata e vetën: „Ku po don me ta përgatitë?“ 10 Aj ju përgjigj: „Kur të hini në qytet, ka me ju dalë përpara nji burrë që majt nji enë të lloqit me ujë. Shkoni mas tij në shpinë ku hyn aj. 11 Thuni të zotit të shpisë: ‘Msuesi po vet: „Ku asht dhoma e mysafirëve, ku muj me hangër darkën e Pashkës me nxansat e mi?“’ 12 Aj ka me ju kallxu nji dhomë të madhe në katin e naltë, krejt të rregullum. Aty përgatitne darkën.“ 13 Ata shkun edhe gjetën krejt qysh ju kish thanë aj, edhe e përgatitën Pashkën.
 
 
14 Kur erdh ora, Jezusi u ul në sofër bashkë me apostujt. 15 Ju tha: „Kam pas shumë qef me e hangër qit darkë të Pashkës me juve, para se me hjekë. 16 Se po ju thom: Nuk kam me e hangër ma, derisa të përmbushet në mretninë e Zotit.“ 17 Masanej e mori nji gotë, bani nji lutje falënderimi edhe tha: „Merrne edhe jepjani njani-tjetrit mes juve. 18 Se po ju thom: Prej tash e vazhdim(masanej) nuk kam me pij ma prej frytit të hardhis rrushit, derisa të vjen mretnia e Zotit.“
 
 
19 E mori edhe nji bukë, bani nji lutje falënderimi, e theu bukën edhe ju dha, tu thanë: „Kjo paraq(zbulon) trupin tem, që ka me u dhanë për juve. Bone këtë apet për mem kujtu mu.“ 20 Qashtu bani edhe me gotën mas darkës. Ai tha: „Kjo gotë paraqet besëlidhjen e re, që hyn në fuqi përmes gjakut tem, që ka me u derdhë për juve.
 
 
21 Po kqyrni! Aj që po m’tradhton asht me mu në sofër. 22 Biri i njeriut po shkon udhës së vet, qysh asht caktu, po mjerë aj që e tradhton!“ 23 Atëher ata nisën me folë mes veti se cili prej tyne kish me bo nji sen të ngjajshum (kësij soji).
 
 
24 Po mes tyne u bo edhe nji fjalosje e nxehtë se cili pej tyne dukej si ma i madhi. 25 Aj ju tha: „Mretat e kombeve sillen si zotni mbi ta, edhe ata që kanë pushtet mbi popull thirren bamirës. 26 Por ju s’duhet me kan qashtu. Përkundra ksaj, kush asht ma i madhi midis juve, le të bohet si ma i vogli, edhe kush udhëheq, le të bahet si një shërbëtor. 27 Kush asht ma i madh: aj që rrin në sofër a aj që shërben? A nuk asht aj që rrin në sofër? Po unë jam midis juve si aj që shërben.
 
 
28 Po ju jeni ata që keni nejtë me mu në sprovat e mia. 29 Edhe unë po boj me ju nji besëlidhje, qysh Ati jem ka bo me mu nji besëlidhje, për nji mretni, 30 që ju me hangër e me pi në sofër teme në mretninë teme, edhe me u ungj(ul) në frona për me gjyku dymbëdhjetë fiset e Izraelit.
 
 
31 Simon, Simon, kqyr! Satani ka lyp me ju pasë krejt juve, që me ju shoshitë si grunin. 32 Po unë jom lutë për ty, që besimi yt mos me u ligështu. E ti, kur të kthehesh apet, forcoji vllaznit e tu.“ 33 Atëher aj i tha: „Zotni, unë jom gati me shku me ty edhe në burg, edhe me dek.“ 34 Por Jezusi ju përgjigj: „Po të thom, Pjetër: knusi sot s’ka me këndu, para se ti tri herë ta mohu(kundershtu)ose përjashtu që më njeh.“
 
 
35 Masanej i veti: „Kur ju dërgova pa kuletë, pa torbë ushqimi edhe pa sandale, a ju mungoi naj sen?“ Ata thanë: „Jo!“ 36 Atëher ju tha: „Po tash, kush ka kuletë, le ta merr me veti, edhe torbën e ushqimit po ashtu. E kush s’ka shpatë, le ti shesë teshat e jashtme edhe le ta blejë nji. 37 Se po ju thom, te unë duhet me u përmbushë ajo që shkruhet në Shkrime: ‘Aj u numru me të paligjshmit.’ Kjo po përmbushet tek unë.“ 38 Ata thanë: „Zotni, kqyr! Qitu janë dy shpata!“ Aj ju tha: „Mjafton.“
 
 
39 Aj doli edhe, qysh e kishte zakon, u nis për te Mali i Ullinjve, edhe nxansat e ndoqën(njeken). 40 Kur mbrrini aty, ju tha: „Vazhdoni me u lutë, që mos me ra në sprovë.“ 41 Masanej u largu prej tyne afërsisht sa gjuhet nji gur, u ul në gunj edhe nisi me u lutë: 42 „Atë, nëse don, largoje qit kup prej meje. Megjithatë, le të bohet jo qka du unë, po qka don ti.“ 43 Atëherë ju shfaq nji melaqe pi qiellit edhe e forcoi. 44 Po aj po hjekte aq shumë, sa lutej edhe ma me përgjërim, edhe djersa e tij u bo si pika gjaku që binin në tokë. 45 Kur u çu pi lutjes, shkoi te nxansat edhe i pa që i kish marrë gjumi, se ishin lodhë pi mërzia. 46 I pyti: „Pse po fleni? Çohuni edhe vazhdoni me u lutë, që mos me ra në sprovë.“
 
 
47 Derisa aj hala po fliste, përnjiherë erdh nji kallabllak njerzish, të udhëhequn pi burrit që quhej Judë, njoni pi të Dymbëdhjetëve. Aj ju afru Jezusit për me e përshëndetë me puthje. 48 Po Jezusi e pyti: „Judë, a me puthje po e tradhton Birin e njeriut?“ 49 Kur ata që ishin me të e panë qka po afrohej, pytën: „Zotni, a t’i biejmë me shpatë?“ 50 Madje njoni pi tyne ju turr shërbëtorit të Kryepriftit edhe ja preu veshin e djathtë. 51 Atëherë Jezusi tha: „Mjaft, naluni!“ E preku veshin edhe e shëroi shërbëtorin. 52 Pastaj Jezusi i pyti kryepriftërinjtë, krerët e rojës së tempullit edhe pleqtë që kishin ardhë për të: „A jom unë kriminel, që keni ardhë me shpata e me shkopinj? 53 Kur isha çdo ditë me ju në tempull, ju s’u çutë kundër meje. Po kjo asht ora juej edhe pushteti i territ.“
 
 
54 Atëherë e kapën, e çun me veti edhe e sollën në shpinë e Kryepriftit. Po Pjetri i shkonte mas, pak larg. 55 Në mes të oborrit e kallën nji zjarr, edhe Pjetri u ul aty me njerzt. 56 Nji shërbëtore e pa tu nejtë në dritën e zjarmit, e kqyri mirë edhe tha: „Edhe ky burrë ishte me të.“ 57 Po aj e mohoi: „S’e njoh, oj gru.“ 58 Pak ma vonë e pa dikush tjetër edhe tha: „Edhe ti je njoni pi tyne.“ Po Pjetri tha: „Jo, o njeri, s’jom.“ 59 Mas afërsisht nji ore, nji tjetër ngulte kambë fort: „Përnime, edhe ky burrë ishte me të, se aj asht Galileas.“ 60 Pjetri ju përgjigj: „O njeri! S’e di për qka po flet.“ Edhe menjiherë, derisa hala po fliste, këndoi nji gjel. 61 Atëherë Zotnia u kthye edhe e kqyri Pjetrin drejt, e Pjetri ju kujtun fjalët që Zotnia ja kishte thanë: „Para se sot të këndojë gjeli, ti ke me m’mohu tri herë.“ 62 Aj doli jashtë edhe qau me lot të hidhun.
 
 
63 Burrat që po e rujshin Jezusin nisën me e përqeshë edhe me e rrehë. 64 Ja mbulun ftyrën edhe vazhdimisht i thojshin: „Profetizo! Kush të ra?“ 65 Edhe i thanë edhe shumë fjalë tjera fyese.
 
 
66 Kur u bo ditë, u mblodhën pleqtë e popullit, bashkë me kryepriftërinjtë edhe skribët. E çun në sallën e Sinedrit edhe kërkun: 67 „Nëse je Krishti, na kallxo“, e aj ju tha: „Edhe po t’ju kallxoj, ju kurrsesi s’keni me besu. 68 Edhe po t’ju pys diçka, ju s’keni me u përgjigj. 69 Po pi tash e tutje, Biri i njeriut ka me u ulë në anën e djathtë të fuqishme të Zotit.“ 70 Atëherë krejt e pytën: „Pra, a je ti Biri i Zotit?“ Aj ju përgjigj: „Ju vetë po thuni që jom.“ 71 Atëherë ata thanë: „Pse na duhen ma dëshmi tjera? E dëgjum vetë pi gojës së tij.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = 2Mo 12:3, 6; 3Mo 23:5-8; Luk 22:7; Joh 13:1
| v2 = Luk 9:22
| v2 = Mat 21:45, 46; Luk 20:19
| v3 = Joh 6:70; 13:2, 27; Apg 1:16, 17
| v4 = Joh 13:18
| v5 = Sach 11:12
| v7 = 2Mo 12:14, 18; 23:14, 15, 18; 5Mo 16:1, 2
| v8 = 2Mo 12:8
| v18 = Mat 26:29
| v19 = 2Mo 12:8, 19, 20; 5Mo 16:3
| v19 = 1Ko 10:16
| v19 = Heb 10:10; 1Pe 2:24
| v19 = Mat 26:26; Mar 14:22; 1Ko 11:23-25
| v20 = Jer 31:31; 2Ko 3:6; Heb 7:22; 8:8, 13; 12:24
| v20 = 2Mo 24:8
| v20 = Heb 9:13, 14; 1Pe 1:18, 19
| v21 = Ps 41:9
| v22 = Jes 53:7, 8; Da 9:26; Apg 4:27, 28
| v24 = Mar 9:34; Luk 9:46
| v25 = Mat 20:25-27; Mar 10:42-44
| v26 = 1Pe 5:2, 3
| v26 = Luk 9:46-48
| v26 = Mat 23:11; Mar 9:35
| v27 = Mat 20:28; Joh 13:3-5; Php 2:5-7
| v28 = Heb 4:15
| v28 = Joh 6:67, 68
| v29 = Ps 110:4; Da 7:27; Luk 12:32; 2Ti 2:12; Heb 12:28; Jak 2:5; Off 1:6; 5:9, 10
| v30 = Luk 13:29; Joh 17:24; Off 19:9
| v30 = 1Ko 6:2; Off 2:26, 27; 3:21
| v30 = Mat 19:28; Off 20:4, 6
| v31 = Mat 26:31; Mar 14:27; 1Pe 5:8
| v32 = Joh 17:15
| v32 = Joh 21:15-17; Heb 12:12
| v34 = Luk 22:61
| v35 = Mat 10:9, 10; Mar 6:7-9; Luk 9:2, 3
| v37 = Luk 18:31
| v40 = Luk 22:46
| v42 = Mat 6:10; Joh 5:30; 6:38
| v43 = 1Kö 19:5, 7; Da 10:18, 19; Mat 4:11
| v44 = Joh 12:27; Heb 5:7
| v46 = Luk 22:40
| v53 = Luk 19:47
| v53 = Joh 7:30
| v53 = Joh 19:11
| v54 = Jes 53:7; Apg 8:32
| v61 = Luk 22:34
| v63 = Ps 22:7
| v63 = Jes 50:6; 53:5
| v66 = Ps 2:2; Apg 4:26
| v67 = Mat 26:63; Mar 14:61
| v69 = Da 7:13
| v69 = Ps 110:1; Mat 26:64; Mar 14:62; Apg 2:32, 33; 7:55; Rö 8:34; Kol 3:1; Heb 1:3
| v71 = Mat 26:65; Mar 14:63
}}

Luka 21

2026-07-26T19:42:13Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Kur Jezusi kqyri përpjetë, i pa të pasunit tu i qitë dhuratat e tyne në arkat e thesarit. 2 Masanej e pa nji vejushë të vorfën tu i qitë dy pare të vogla, që vlenin shumë pak, 3 edhe tha: „Përnime po ju thom: qikjo vejushë e vorfën ka qitë ma shumë se krejt të tjerët. 4 Se krejt ata kanë qitë dhurata prej tepricës së vet. Kurse ajo, në skamjes së vet, e ka qitë krejt qka ka pas për me jetu.“
 
 
5 Ma vonë, kur do po folshin për tempullin, qysh ishte i zbukurum me gurë të bukur edhe me dhurata kushtume Zotit, 6 aj tha: „Kanë me ardhë ditë kur krejt qka po shihni qitu, s’ka me mbetë as nji gur mbi gur. Krejt ka me u shkatërru.“ 7 Atëher e vetën: „Msues, kur ka me ndodhë kjo, edhe cila shenjë ka me kallxu se kur po afrohet?“ 8 Aj ju përgjigj: „Kini kujdes që mos me u mashtru. Se shumë kanë me ardhë në emnin tem e kanë me thanë: ‘Unë jom aj’, edhe: ‘Koha asht ngat.’ Mos shkoni mas tyne. 9 Edhe kur të nini për lufta e trazina, mos u trembni. Se kto sene duhet me ndodhë së pari, po fundi nuk vjen menjiherë.“
 
 
10 Masanej ju tha: „Nji popull ka me u çu kundër nji populli tjetër, edhe nji ven kundër nji veni tjetër. 11 Ka me pasë tërmete të mëdhaja, edhe ven pas veni ka me pasë mungesë ushqimi e sëmundje. Ka me pasë edhe pamje të frikshme, edhe shenja të mëdhaja në hava.
 
 
12 Po para se me ndodhë krejt kto, kanë me u çu kundër juve edhe kanë me ju përndjekë(kundershtu). Kanë me ju çu para në sinagogave e në burgje. Për shkak të emnit tem, kanë me ju qitë para mretave edhe guvernatorëve. 13 Kjo ka me ju dhanë rast me dëshmu për mu. 14 Vendos mirë në zemër mos me u përgatitë përpara qysh me u mbrojtë, 15 se unë kam me ju dhanë fjalë edhe mençuri, që krejt kundërshtarët tuej bashkë s’kanë me mujtë me ju dalë përballë, as me ju kundërshtu. 16 Përveç kësaj, kanë me ju dorëzu edhe prindtë, vllaznit e motrat, farefisi edhe shoktë, edhe do prej juve kanë me i mbytë. 17 Krejt njerzt kanë me ju urryj për shkak të emnit tem. 18 Po as nji fije floku prej kresë tjuve s’ka me ju hup. 19 Me qëndrueshmëninë tuj, keni me e shpëtu jetën tuj.
 
 
20 Po kur ta shihni Jerusalemin të rrethuem prej ushtrive, atëher dijeni mirë që shkatërrimi i qytetit asht ngat. 21 Atëher ata që janë në Jude, le të nisin me ikë në male, ata që janë në qytet le të dalin jashtë, edhe ata që janë nëpër katune mos të hinë në qytet, 22 se kjo asht kohë kur ka me u vu drejtësia në ven, që me u përmbushë krejt qka shkruhet në Shkrime. 23 Mjerë gratë shtatzana edhe nanat me thfmij në gji në ato ditë! Se hall i madh ka me ardhë mbi venin, edhe zemërim mbi qit popull. 24 Ata kanë me u mbytë me shpatë edhe kanë me u marrë robër në krejt vendet, edhe Jerusalemi ka me u shkelë pi kombeve tjera, derisa të kryhen kohët e caktume të kombeve tjera.
 
 
25 Ka me pasë edhe shenja në diell, në hanë edhe në yje, e në tokë tut e tmerr mes popujve, se s’kanë me ditë kah me ja majtë prej ushtimës së detit edhe valëve të tij. 26 Njerzt kanë me u alivanosë prej tutës edhe prej pritjës e asaj që po vjen mbi tokën e banueme, se fuqitë e havas kanë me u dridhë. 27 Atëher kanë me e pa Birin e njeriut tu ardhë në nji re, me fuqi edhe lavdi të madhe. 28 Po kur kto sene të nisin me ndodhë, drejtohuni edhe çone krytë, se lirimi juej asht ngat.“
 
 
29 Masanej ju kallxoj nji krahasim: „Kqyrne fiqin edhe krejt drujtë tjerë. 30 Kur qesin sytha, ju vetë e shihni edhe e dini që vera tash asht ngat. 31 Qashtu edhe ju, kur t’i shihni kto sene tu ndodhë, dijeni që mbretnia e Zotit asht ngat. 32 Përnime po ju thom: Qikjo gjeneratë kurrsesi s’ka me kalu pa ndodhë krejt kto sene. 33 Havaja edhe toka kanë me kalu, po fjalët e mia kurrën e kurrës s’kanë me kalu.
 
 
34 Po kini kujdes për veten, që zemra juej mos me u randu kurrë prej të hangrit shumë, prej të pimit shumë edhe pi marakeve të jetës, e ajo ditë me ju ardhë përnjëherë, në nji çast, 35 si kurth. Se ajo ka me ardhë mbi krejt ata që banojnë në krejt faqen e tokës. 36 Pra rrini zgjut edhe lutuni pa nalë me përgjërim, që me ja dalë me ikë pi krejt asaj që duhet me ndodhë, edhe me nejtë para Birit të njeriut.“
 
 
37 Ditën Jezusi msonte në tempull, po natën dilte jashtë edhe e kalonte natën në malin që quhet Mali i Ullinjve. 38 Krejt populli shkonte herët në sabah te tempulli për me e ngu.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v3 = 2Ko 8:12
| v4 = Mat 22:37
| v6 = 1Kö 9:7, 8; Jer 7:12, 14; Mi 3:12; Luk 19:44
| v8 = 2Ti 3:13; 1Jo 4:1; Off 12:9
| v10 = Off 6:4
| v11 = Apg 11:28; Off 6:6, 8
| v12 = Joh 16:2
| v12 = Mat 10:17, 18; Apg 25:23; Off 2:10
| v14 = Luk 12:11, 12
| v15 = Apg 6:8, 10
| v16 = Mi 7:6; Mat 10:21; Apg 7:59
| v17 = Mat 10:22; Joh 15:21
| v18 = Mat 10:29, 30; Luk 12:6, 7
| v19 = Rö 5:3, 4; Heb 10:36; 2Pe 1:5, 6
| v20 = Luk 19:43
| v20 = Da 9:26, 27; Mat 23:37, 38
| v23 = Luk 19:44; 23:28, 29
| v24 = 5Mo 28:64; Da 9:26
| v24 = Da 4:25
| v26 = Jes 34:4
| v27 = Da 7:13
| v27 = Off 1:7
| v34 = Jes 5:11, 12; Rö 13:13
| v34 = Spr 11:4; Mat 6:25; 1Ti 6:8
| v35 = 1Th 5:2, 3; 2Pe 3:10
| v36 = Mat 25:13; 1Ko 16:13; 1Pe 5:8
| v36 = Rö 12:12; Eph 6:18; 1Pe 4:7
| v36 = Off 6:16, 17; 16:15
}}

Luka 20

2026-07-25T15:10:07Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Nji ditë, derisa aj po e msonte popullin në tempull edhe po e shpallte lajmin e mirë, ju afrun kryepriftat, skribët edhe pleqtë 2 edhe deshtën me ditë: „Na kallxo, me çfarë të drejte po i bon krejt këto? Kush ta ka dhanë ty kët drejtë?“ 3 Aj ju përgjigj: „Edhe unë e kam nji pytje për ju. M’kallxoni: 4 Pagzimi që e bante Gjoni, a ishte prej havas a pej njerzve?“ 5 Atëher ata nisën me menu mes veti: „Nëse thojmë: ‘Prej havas’, aj ka me na vet: ‘Pse pra s’i keni besu?’ 6 E nëse thojmë: ‘Prej njerzve’, krejt populli ka me na gjujtë me gurë, se janë të bindun që Gjoni ishte pejgamber.“ 7 Për qata ju përgjigjën se s’e dinin prej kah ishte, 8 e Jezusi ju tha: „Atëher as unë s’po ju kallxoj me çfarë të drejte i boj krejt këto gjana.“
 
9 Masanej aj nisi me ju kallxu njerzve nji krahasim: „Nji njeri e mbolli nji vneshtë, ju dha me qira vreshtarëve edhe udhëtoi larg për nji kohë të gatë. 10 Kur erdh koha, e dërgoi nji shërbëtor te vreshtarët, që me ja dhanë nji pjesë prej bereqetit të rrushit. Po vreshtarët e rrehën edhe e çun durthatë. 11 Pronari dërgoi edhe nji shërbëtor tjetër. Edhe atë e rrehën, e poshtrun edhe e çun durthatë. 12 Masanej e dërgoi edhe të tretin, por edhe atë e plagosën dhe e qitën(lagrun) jashtë. 13 Atëher pronari i vneshtës tha: ‘Qka me bo tash? Kam me e dërgu djalin tem, djalin tem të dashtun. Ndoshta atij kanë me i kallxu respekt.’ 14 Qysh e kan pa vreshtarët , mendun mes veti edhe i thanë njani-tjetrit: ‘Ky asht trashëgimtari. Hajde ta mytim, që trashëgimia me na metë neve!’ 15 Atëher e qitën jashtë vneshtës edhe e mytën. Qka ka me ju bo pronari i vneshtës atyne? 16 Ka me ardhë, ka me i mbytë qata vreshtarë edhe ka me ja dhanë vneshtën tjerëve.“ Kur njerzt e ninë këtë, thanë: „Mos ndodhtë kjo kurrë!“ 17 Por aj i kqyri drejt edhe i veti: „Atëher qka domethanë ajo që shkruhet në Shkrime: ‘Guri që e kanë refuzu ndërtuesit, aj asht bo guri kryesor i qoshes’? 18 Secili që bjen mbi ktij gur, ka me u copëtu. E mbi kon bjen ky gur, ka me e blu (rrërrmu)krejt.“
 
19 Skribët edhe kryepriftat deshtën me e kapë në qat orë, se e kuptun që me qit krahasim po folke për ta. Po ju tutën popullit. 20 Masi e vëzhgun me kujdes, pagun fshehtas do burra edhe i çun te aj. Ata duhej me u paraqitë si të drejtë, që me ja nxanë fjalën e vet e masanej me ja dorëzu qeveris edhe pushtetit të guvernatorit. 21 Kta burra e vetën: „Msues, e dimë që qka thu dhe qka mson asht e drejt, edhe nuk mban anë, po e mson me të vërtetë qysh duhet me jetu simas vullnetit të Zotit. 22 A asht e drejtë me i pagu taksa Cezarit, a jo?“ 23 Po aj e kuptoi hilen e tyne edhe ju tha: 24 „Ma kallxoni nji denar. E kujt asht pamja edhe mbishkrimi në të?“ Ata thanë: „E Cezarit.“ 25 Atëher aj ju tha: „Pra, patjetër jepni Cezarit atë që i takon Cezarit, edhe Zotit atë që i takon Zotit.“ 26 Kështu s’mujtën me ja nxanë fjalën para popullit, por u habitën me përgjigjen e tij edhe nuk folën ma (shujtën).
 
27 Masanej ju avytën do Saducenj, që thojnë se s’ka ringjallje, edhe e vetën: 28 „Msues, Moisiu na ka shkru: ‘Nëse nji burrë des edhe e len grun pa thfmij, atëher vllavi i tij duhet me e marrë vejushën për gru, që me i siguru pasardhës vllavit.’ 29 Ishin nji herë shtatë vllazën. I pari u martu, po diq pa thfmij. 30 Atëher e mori i dyti, 31 masanej i treti, po, krejt të shtatë u martun me të, por krejt diqën pa pas thfmij. 32 Në fund diq edhe gruaja. 33 E kujt ka me kan ajo gru në ringjallje? Se krejt të shtatë jen kan të martum me të.“
 
34 Jezusi ju tha: „Thfmijtë e këtij sistemi të botës martohen edhe martohen me ta, 35 por ata që janë pa të drejt me e marrë atë sistem të botës edhe ringjalljen prej të dekuneve, nuk martohen as nuk martohen me ta. 36 Ata as nuk munden ma me dekë, se janë si melaqet, edhe pasi janë thfmij të ringjalljes, janë thfmij të Zotit. 37 E që të dekunit ringjallen, këtë e ka bo të qartë edhe Moisiu në tregimin për kaçubën me therra, kur e qun(thirr) Jehovajn ‘Zotin e Abrahamit, Zotin e Isakut edhe Zotin e Jakupit’. 38 Aj s’asht Zot i të dekuneve, po i të gjallëve, se për të krejt janë të gjallë.“ 39 Atëher do skribë thanë: „Mësues, mirë fole.“ 40 Se ata ma nuk guxojshin me i bo as nji pytje të vetme.
 
41 Po aj i veti: „Qysh po thojnë që Krishti asht djali i Davidit? 42 Se vet Davidi thotë në librin e Psalmeve: ‘Jehovaj i tha Zotnisë tem: „Ulu në anën teme të djathtë, 43 derisa t’i vnoj armiqtë e tu si mbshtetse për kambët e tua.“’ 44 Davidi pra e qun Zotni. Qysh asht atëher djali i tij?“
 
45 Masanej Jezusi ju tha nxansave të vet, në vesh të krejtve: 46 „Ruhi prej skribëve, që kanë qef me ecë me tesha të gata edhe e dojnë me i përshëndetë ma shumë nëpër tregje, që i dojnë ulëset e para në sinagoga edhe vendet ma të mira në darka, 47 që ja marrin pasuninë vejushave edhe luten gatë për me u dokë të randësishëm. Ata kanë me marrë gjykim ma të randë.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v6 = Mat 14:3, 5; Luk 7:29
| v9 = Jes 5:7
| v10 = 2Kö 17:13, 14; 2Ch 36:15, 16; Apg 7:52; Heb 11:36, 37
| v13 = Mat 17:5; Joh 3:16
| v15 = Apg 3:15
| v17 = Jes 28:16; Apg 4:11; Rö 9:31-33; 1Pe 2:7
| v18 = Jes 8:14, 15
| v20 = Luk 11:53, 54
| v25 = Rö 13:7; Tit 3:1; 1Pe 2:13
| v25 = Da 3:17, 18; Mal 3:8; Luk 23:2
| v27 = Apg 23:8
| v28 = 1Mo 38:7, 8; 5Mo 25:5, 6
| v37 = 2Mo 3:2
| v43 = Apg 2:34, 35
| v46 = Mat 23:2; Luk 11:43
}}

Luka 19

2026-07-25T14:47:11Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ka ardhë në Jeriko edhe po kaloj napër qytet. 2 Aty ishte nji burrë me emnin Zake, kryetaksambledhës, edhe ishte i pasun. 3 Aj paqare donte me pa kush ishte ky Jezus. Por prej kallabllakut s’mujke me pa, se ishte i shkurtë. 4 Për qata ngajti pak përpara edhe hypi në nji fiq të egër, për me e pa, se Jezusi kishte me kalu andej. 5 Kur Jezusi mbrrini në qat ven, kqyri përpjetë edhe i tha: „Zake, zhdryp shpejt, se sot duhet me kan unë mysafir në shpinë tane.“ 6 Zakeu menjiherë zhdrypi edhe e priti me shumë gëzim si mysafir. 7 Krejt ata që e panë këtë nisën me u anku: „Aj ka shku mysafir në shpinë e nji gjynahqari!“ 8 Po Zakeu u çu edhe i tha Zotnisë: „Gjysmën e pasunisë teme po ja jap të vorfërve, edhe qka i kam marrë dikujt me hile(dallavere), po ja kthej katërfish.“ 9 Atëher Jezusi tha: „Sot ka ardhë shpëtimi në qit shpi, se edhe ky asht bir i Abrahamit. 10 Se Biri i njeriut ka ardh me i lyp edhe me pshtu ata që ishte hup.“
 
11 Masi Jezusi ishte ngat Jerusalemit, edhe ata që po e ngonshin menojshin që mbretnia e Zotit ka me ju paraqit(zbulu) menjiher, aj ju kallxoj edhe nji krahasim tjeter. 12 Ai tha: „Nji njeri me prejardhje fisnike udhëtoi në nji ven të largët, për me marr pushtetin mbretnor e masanej me u kthy. 13 Aj i thirri dhjetë shërbëtor të vet, ju dha 10 mina(pare) edhe ju tha: ‘Punoni me to derisa të vij.’ 14 Po qytetarët e venit të tij e urrenin, edhe dërgun nji grup mas tij me thanë: ‘Na s’duam që ky njeri mu kan mreti jonë!’
 
15 Kur aj e mori pushtetin mretnor edhe ma në fund u kthye, i thirri te vetja shërbëtoret që ju kish dhanë paret (minat), për me pa sa kishin fitu. 16 I pari doli përpara edhe tha: ‘Zotni, me paret e tua i kam fitu edhe 10 mina(pare tjera).’ 17 Zotnia e lavdoi: ‘Të lumtë, shërbëtor i mirë! Se u kallxove besnik në nji sen shumë të vogël,ti ke me pas pushtet mbi dhjetë qytete.’ 18 Masanej erdh i dyti edhe tha: ‘Zotni, me paret e tua i kam fitu edhe 5 mina(pare tjera).’ 19 Edhe këtij i tha: ‘Ti ke me pas pushtet mbi pesë qytete.’ 20 Por masanej erdh nji tjetër edhe tha: ‘Zotni, qe paret e tua. E kam majtë të msheftë në nji shami. 21 Se u frikova prej teje, se je njeri i rreptë. Ti merr qka s’e ke lanë vetë, edhe korr qka s’e ke mbjellë.’ 22 Zotnia ju përgjigj: ‘Shërbëtor i keq, po të gjykoj me fjalët e tua! Pra ti e paske ditë që unë jom njeri i rreptë, që marr qka s’e kam lanë vetë edhe korr qka s’e kam mbjellë? 23 Pse atëherë s’i qite paret e mia në bankë? Kur të vija, i kisha marrë me kamatë(fajde).’
 
24 Masanej ju tha atyne që rrishin aty: ‘Merrjani minën(paret), edhe jepjani atij që i ka 10 mina(pare).’ 25 Ata i thanë: ‘Zotni, aj veç i ka 10 mina(pare)!’ — 26 ‘Po ju thom: Secilit që ka, ka me ju dhanë ma shumë. Po atij që s’ka, edhe ajo që ka ka me ju marrë. 27 E tash birni qitu armiqtë e mi, që s’kanë dashtë me kan unë mret mbi ta, edhe mytni para syve të mij.’“
 
28 Mas këtyne fjalëve, aj vazhdoi udhën tu hypë kah Jerusalemi. 29 Kur ju afru Betfages edhe Betanisë, te mali që quhet Mali i Ullinjve, i ngarkoi dy nxansa: 30 „Shkoni në katunin që shihet prej qitu. Sapo të hini aty, keni me gjetë nji magar të ri dhe të lidhun, mbi të cilin hala s’ka hypë kurrkush. Zgidhni edhe bima qitu. 31 Po nëse dikush ju vet pse po e zgidhni, thuni: ‘Zotnisë i duhet.’“ 32 Ata që u dërgun shkun edhe gjetën qashtu krejt qysh ju kish thanë aj. 33 Po kur ishin tu e zgidhë magarin e ri, pronarët e vetën: „Pse po e zgidhni magarin e ri?“ 34 Ata i thanë: „Zotnisë i duhet.“ 35 Masanej e çun magarin te Jezusi, i qitën petkat(teshat) e jashtme përmbi kafshë edhe e ndihmun Jezusin me hypë.
 
36 Deri sa aj po ecte hypun nëpër rrugë, njerzt i shtrijshin petkat(teshat) e jashtme përpara tij në tokë. 37 Kur ju afru rrugës që zhdryp prej Malit të Ullinjve, krejt kallabllaku i nxansave u mush me gëzim edhe nisën me e lavdu Zotin me za të madh, për krejt veprat e fuqishme që i kishin pa. 38 Ata thirrshin: „I bekuem asht aj që vjen si Mret në emën të Jehovait! Paqe në hava edhe lavdi nalt në lartësi!“ 39 Por do Farisenj pi kallabllakut kundërshtun: „Msues, nalni nxansat e tu!“ 40 Aj ju përgjigj: „Po ju thom: nëse kta kishin heshtë(nuk kishin fol), gurët kishin me bërtitë.“
 
41 Kur ju avyt qytetit dhe e pa, kajti për të 42 dhe tha: „Sikur ta kishe kuptu ti, po ti, në qit ditë, qka bjen paqe... po tash kjo asht mshehë prej syve të tu. 43 Se kanë me ardhë dita, kur armiqtë e tu kanë me ngritë rreth teje nji rrethim(gardh) me hunj të sprehtë, kanë me t’rrethu edhe kanë me t’shtrëngu prej krejt anëve. 44 Kanë me të rrëzu përtokë ty edhe thfmitë mrena teje, edhe s’kanë me lanë gur përmbi gur, se ti s’e ke njoft kohën kur je kontrollu(hetu).“
 
45 Masanej hini në tempull edhe nisi me i përzanë shitësit. 46 Ai ju tha: „Në Shkrime shkruhet: ‘Shpia jem ka mu kan shpi lutjeje’, po ju e keni bo shpellë hajnash.“
 
47 Aj vazhdoi me msu çdo ditë në tempull. Po kryepriftat, skribët edhe burrat kryesor të popullit lypshin një mënyr qysh me e mbytë, 48 por s’po dishin qysh me ja bo, se krejt populli rrinte tu e ngu me shumë kujdes(përqendrim).
 
{{Querverweise-Metadaten
| v7 = Mat 9:11; Luk 5:30; 15:2
| v8 = 2Mo 22:1; 3Mo 6:4, 5; Luk 3:12-14
| v10 = Hes 34:16; Mat 9:13; 15:24; Luk 15:4; Rö 5:8; 1Ti 1:15
| v11 = Apg 1:6
| v12 = Mat 25:14; Mar 13:34; Joh 18:36
| v13 = Mat 25:15
| v15 = Mat 25:19
| v16 = Mat 25:20, 21
| v17 = Luk 16:10
| v18 = Mat 25:22, 23
| v21 = Mat 25:24
| v22 = Mat 25:26, 27
| v24 = Mat 25:28
| v26 = Mat 13:12; 25:29; Mar 4:25; Luk 8:18
| v29 = Apg 1:12
| v35 = Sach 9:9
| v36 = 2Kö 9:13
| v39 = Joh 12:19
| v41 = Joh 11:35
| v42 = Luk 1:76, 79
| v42 = Jes 6:9, 10; Mat 13:14
| v43 = 5Mo 28:52; Da 9:26; Luk 21:20
| v44 = Luk 23:28, 29
| v44 = Mi 3:12; Mat 24:2; Mar 13:2; Luk 21:6
| v46 = Joh 2:16
| v48 = Mar 12:37; Luk 21:38
}}

Luka 19

2026-07-21T13:00:46Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ka ardhë në Jeriko edhe po kalonte nëpër qytet. 2 Aty ishte nji burrë me emnin Zake, kryetaksambledhës, edhe ishte i pasun. 3 Aj paqare donte me pa kush ishte ky Jezus. Por prej kallabllakut s’mujke me pa, se ishte i shkurtë. 4 Për qata ngajti pak përpara edhe hypi në nji fiq të egër, për me e pa, se Jezusi kishte me kalu andej. 5 Kur Jezusi mbrrini në qat ven, kqyri përpjetë edhe i tha: „Zake, zhdryp shpejt, se sot duhet me kan unë mysafir në shpinë tane.“ 6 Zakeu menjiherë zhdrypi edhe e priti me shumë gëzim si mysafir. 7 Krejt ata që e panë këtë nisën me u anku: „Aj ka shku mysafir në shpinë e nji gjynahqari!“ 8 Po Zakeu u çu edhe i tha Zotnisë: „Gjysmën e pasunisë teme po ja jap të vorfërve, edhe qka i kam marrë dikujt me hile(dallavere), po ja kthej katërfish.“ 9 Atëher Jezusi tha: „Sot ka ardhë shpëtimi në qit shpi, se edhe ky asht bir i Abrahamit. 10 Se Biri i njeriut ka ardh me i lyp edhe me pshtu ata që ishte hup.“
 
11 Masi Jezusi ishte ngat Jerusalemit, edhe ata që po e ngonshin menojshin që mbretnia e Zotit ka me ju paraqit(zbulu) menjiher, aj ju kallxoj edhe nji krahasim tjeter. 12 Ai tha: „Nji njeri me prejardhje fisnike udhëtoi në nji ven të largët, për me marr pushtetin mbretnor e masanej me u kthy. 13 Aj i thirri dhjetë shërbëtor të vet, ju dha 10 mina(pare) edhe ju tha: ‘Punoni me to derisa të vij.’ 14 Po qytetarët e venit të tij e urrenin, edhe dërgun nji grup mas tij me thanë: ‘Na s’duam që ky njeri mu kan mreti jonë!’
 
15 Kur aj e mori pushtetin mretnor edhe ma në fund u kthye, i thirri te vetja shërbëtoret që ju kish dhanë paret (minat), për me pa sa kishin fitu. 16 I pari doli përpara edhe tha: ‘Zotni, me paret e tua i kam fitu edhe 10 mina(pare tjera).’ 17 Zotnia e lavdoi: ‘Të lumtë, shërbëtor i mirë! Se u kallxove besnik në nji sen shumë të vogël,ti ke me pas pushtet mbi dhjetë qytete.’ 18 Masanej erdh i dyti edhe tha: ‘Zotni, me paret e tua i kam fitu edhe 5 mina(pare tjera).’ 19 Edhe këtij i tha: ‘Ti ke me pas pushtet mbi pesë qytete.’ 20 Por masanej erdh nji tjetër edhe tha: ‘Zotni, qe paret e tua. E kam majtë të msheftë në nji shami. 21 Se u frikova prej teje, se je njeri i rreptë. Ti merr qka s’e ke lanë vetë, edhe korr qka s’e ke mbjellë.’ 22 Zotnia ju përgjigj: ‘Shërbëtor i keq, po të gjykoj me fjalët e tua! Pra ti e paske ditë që unë jom njeri i rreptë, që marr qka s’e kam lanë vetë edhe korr qka s’e kam mbjellë? 23 Pse atëherë s’i qite paret e mia në bankë? Kur të vija, i kisha marrë me kamatë(fajde).’
 
24 Masanej ju tha atyne që rrishin aty: ‘Merrjani minën(paret), edhe jepjani atij që i ka 10 mina(pare).’ 25 Ata i thanë: ‘Zotni, aj veç i ka 10 mina(pare)!’ — 26 ‘Po ju thom: Secilit që ka, ka me ju dhanë ma shumë. Po atij që s’ka, edhe ajo që ka ka me ju marrë. 27 E tash birni qitu armiqtë e mi, që s’kanë dashtë me kan unë mret mbi ta, edhe mytni para syve të mij.’“
 
28 Mas këtyne fjalëve, aj vazhdoi udhën tu hypë kah Jerusalemi. 29 Kur ju afru Betfages edhe Betanisë, te mali që quhet Mali i Ullinjve, i ngarkoi dy nxansa: 30 „Shkoni në katunin që shihet prej qitu. Sapo të hini aty, keni me gjetë nji magar të ri dhe të lidhun, mbi të cilin hala s’ka hypë kurrkush. Zgidhni edhe bima qitu. 31 Po nëse dikush ju vet pse po e zgidhni, thuni: ‘Zotnisë i duhet.’“ 32 Ata që u dërgun shkun edhe gjetën qashtu krejt qysh ju kish thanë aj. 33 Po kur ishin tu e zgidhë magarin e ri, pronarët e vetën: „Pse po e zgidhni magarin e ri?“ 34 Ata i thanë: „Zotnisë i duhet.“ 35 Masanej e çun magarin te Jezusi, i qitën petkat(teshat) e jashtme përmbi kafshë edhe e ndihmun Jezusin me hypë.
 
36 Deri sa aj po ecte hypun nëpër rrugë, njerzt i shtrijshin petkat(teshat) e jashtme përpara tij në tokë. 37 Kur ju afru rrugës që zhdryp prej Malit të Ullinjve, krejt kallabllaku i nxansave u mush me gëzim edhe nisën me e lavdu Zotin me za të madh, për krejt veprat e fuqishme që i kishin pa. 38 Ata thirrshin: „I bekuem asht aj që vjen si Mret në emën të Jehovait! Paqe në hava edhe lavdi nalt në lartësi!“ 39 Por do Farisenj pi kallabllakut kundërshtun: „Msues, nalni nxansat e tu!“ 40 Aj ju përgjigj: „Po ju thom: nëse kta kishin heshtë(nuk kishin fol), gurët kishin me bërtitë.“
 
41 Kur ju avyt qytetit edhe e pa, kajti për të 42 edhe tha: „Sikur ta kishe kuptu ti, po ti, në qit ditë, qka bjen paqe... po tash kjo asht mshehë prej syve të tu. 43 Se kanë me ardhë ditët për ty, kur armiqtë e tu kanë me ngritë rreth teje nji rrethim(gardh) me hunj të sprehtë, kanë me t’rrethu edhe kanë me t’shtrëngu prej krejt anëve. 44 Kanë me të rrëzu përtokë ty edhe thfmitë mrena teje, edhe s’kanë me lanë gur përmbi gur, se ti s’e ke njoft kohën kur je kontrollu(hetu).“
 
45 Masanej hini në tempull edhe nisi me i përzanë shitësit. 46 Ai ju tha: „Në Shkrime shkruhet: ‘Shpia jem ka mu kan shpi lutjeje’, po ju e keni bo shpellë hajnash.“
 
47 Aj vazhdoi me msu çdo ditë në tempull. Po kryepriftat, skribët edhe burrat kryesor të popullit lypshin një mënyr qysh me e mbytë, 48 por s’po dishin qysh me ja bo, se krejt populli rrinte tu e ngu me shumë kujdes(përqendrim).
 
{{Querverweise-Metadaten
| v7 = Mat 9:11; Luk 5:30; 15:2
| v8 = 2Mo 22:1; 3Mo 6:4, 5; Luk 3:12-14
| v10 = Hes 34:16; Mat 9:13; 15:24; Luk 15:4; Rö 5:8; 1Ti 1:15
| v11 = Apg 1:6
| v12 = Mat 25:14; Mar 13:34; Joh 18:36
| v13 = Mat 25:15
| v15 = Mat 25:19
| v16 = Mat 25:20, 21
| v17 = Luk 16:10
| v18 = Mat 25:22, 23
| v21 = Mat 25:24
| v22 = Mat 25:26, 27
| v24 = Mat 25:28
| v26 = Mat 13:12; 25:29; Mar 4:25; Luk 8:18
| v29 = Apg 1:12
| v35 = Sach 9:9
| v36 = 2Kö 9:13
| v39 = Joh 12:19
| v41 = Joh 11:35
| v42 = Luk 1:76, 79
| v42 = Jes 6:9, 10; Mat 13:14
| v43 = 5Mo 28:52; Da 9:26; Luk 21:20
| v44 = Luk 23:28, 29
| v44 = Mi 3:12; Mat 24:2; Mar 13:2; Luk 21:6
| v46 = Joh 2:16
| v48 = Mar 12:37; Luk 21:38
}}

Luka 18

2026-07-21T12:28:11Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ju kallxoj nji krahasim, për me ju kallxu pse asht kaq me randësi me u lutë gjithmon edhe mos me u dorëzu kurrë. 2 Ai tha: „Në nji qytet ishte nji gjykatës që s’kishte tutë prej Zotit edhe s’kishte as respekt për njerz. 3 Në qat qytet ishte edhe nji vejushkë, që shkonte përherë te gjykatësi e i thojke: ‘Ma jep të drejtën në rastin tem kundër kundërshtarit tem në gjyq!’ 4 Për nji kohë aj nuk deshti me ja bo. Po masanej tha me veti: ‘Edhe pse s’kam tutë prej Zotit e as rrespekt për njerzit, 5 masi qikjo vejushkë po mërzit pa nalë, kam me ja dhanë të drejtën, që mos me ardhë apet e mem lodhë me kërkesën e saj.’“ 6 Zotnia shtoi: „Ngoni qka ka thanë gjykatësi, edhe pse ishte i padrejtë! 7 A nuk ka me ju dhanë Zoti paqare të drejtën të zgjedhunve të vet, që e thirrin ditë e natë, derisa aj po kallxon durim me ta? 8 Po ju thom: Aj ka me ju dhanë të drejtën shumë shpejt. Po kur të vjen Biri i njeriut, a ka me gjetë përnime qit lloj besimi në tokë?“
 
9 Aj ju kthye edhe dove që u mbështetshin në drejtësin e vet edhe i shihshin të tjerët si kurgjo, e ju kallxoj qit krahasim: 10 „Dy burra hypën në tempull për me u lutë, njoni Farise e tjetri u kan që i ka mbledh paret (haraqin). 11 Fariseu rrinte në kambë edhe lutej me veti: ‘O Zot, po të falënderoj që s’jom si krejt tjerët, grabitës, të padrejtë, kurvarë, e sidomos jo si qiky taksamledhës. 12 Une ninoj dy herë në javë edhe e jap të dhjetën pi krejt qka fitoj.’ 13 Taksabledhësi, përkundrazi, rrinte pak larg, edhe s’guxonte as sytë me i çu kah havaja, po e rrehte gjyksin shpesh e thoshte: ‘O Zot, ki dhimt për mu, një gjynahqar.’ 14 Po ju thom: Ky njeri u kthye në shpi ma i drejtë para Zotit se Fariseu. Se secili që e ban veten të nalt, ka me u ulë, po kush e ulë veten, ka me u naltu.“
 
15 Tash njerzt po ja sillshin Jezusit edhe thfmitë e vegjël, që aj me i prekë, po kur nxansat e panë këtë, nisën me i ndalë. 16 Por Jezusi i thirri thfmitë e vegjël te vetja edhe tha: „Leni thfmitë me ardhë te unë! Mos i pengoni, se mretnia e Zotit ju takon njerzve si kta. 17 Përnime po ju thom: Kush nuk e pranon mbretninë e Zotit si nji thfmijë, asnjëher s’ka me hy në të.“
 
18 Nji udhëheqës deshti me ditë prej tij: „Msues i mirë, qka duhet me bo për me trashëgu jetë të amshume?“ 19 Jezusi ju përgjigj: „Pse po më qun të mirë? Kërkush s’asht i mirë përveç njonit: Zotit. 20 Ti i din urdhnimet: ‘Mos bo kurvni’, ‘Mos vraj’, ‘Mos vjedh’, ‘Mos jep dëshmi të rreme’, ‘Nderoje babën edhe nanën tane’.“ 21 Burri tha: „Krejt këto i kam mbajtë prej kur jam kan thfimij.“ 22 Kur Jezusi e ngoj kët, i tha: „Edhe nji sen po të mungon: shite krejt qka ki, jepja të vorfërve paret, edhe ke me pasë thesar në hava. Masanej hajde, e ndjekum mu!“ 23 Kur burri e nivi kët, u mërzit shum se u kan tepër i pasun.
 
24 Jezusi e kqyri edhe tha: „Sa zor ka me kan për ata që kanë pare me hy në mretninë e Zotit! 25 Përnime, ma lehtë asht për nji deve me kalu nëpër vrimën(birën) e gjylpanës, se për nji të pasun me hy në mretninë e Zotit.“ 26 Ata që po e ngonshin e vetën: „Kush, pra, mundet me u shpëtu?“ 27 Aj tha: „Ajo që asht e pamundshme për njerz, asht e mundshme për Zotin.“ 28 Atëher Pjetri tha: „Kqyr, na kemi lanë krejt qka kishim edhe të kemi ndjekë ty.“ 29 Aj ju përgjigj: „Përnime po ju thom: S’ka njeri që e ka lanë shpin, grunë, vllaznit, prindtë a thfmitë për shkak të mbretnisë së Zotit, 30 e që s’ka me marrë shumë herë ma shumë në qit kohë, edhe në kohën e ardhshëm jetën e amshume.“
 
31 Masanej i mori të Dymbëdhjetët anash edhe ju tha: „Po hypim për Jerusalem, edhe krejt qka asht shkru prej pejgamberëve për Birin e njeriut ka me u përmbushë. 32 Për shembull, kanë me dorëzu njerzve prej kombeve tjera, kanë me e përqeshë, kanë me e poshtëru edhe kanë me e pshty. 33 Edhe masi ta rrahin me kamxhik, kanë me e mbytë, po ditën e tretë ka me u ringjallë.“ 34 Po ata s’e kuptun qka domethanë krejt këto gjana, se kuptimi i këtyne fjalëve ishte i msheftë prej tyne. Ata s’e kuptun qka ju tha.
 
35 Kur Jezusi po i afrohej Jerikos, nji qorr(nuk sheh) rrinte ulë anash rrugës edhe lypte lëmoshë. 36 Aj e nivi kallabllakun tu kalu atypari edhe deshti me ditë qka po ndodhte. 37 I tregun: „Jezusi Nazareas po kalon.“ 38 Atëher aj thirri me za të madh: „Jezus, Biri i Davidit, ki dhimt për mu!“ 39 Ata që ishin përpara i thanë me inat me heshtë(mos me fol), po aj bërtiti edhe ma shumë: „Biri i Davidit, ki dhimt për mu!“ 40 Atëher Jezusi u nal edhe urdhnoi me ja pru atë burrë. Kur qorri ju afru, Jezusi e veti: 41 „Qka po don? Qka me bo për ty?“ Aj ju lut: „Zotni, po du me pa apet.“ 42 Jezusi i tha: „Ke me pa apet. Besimi yt të ka shnosh.“ 43 Në qat moment ju kthye të pamit. Aj e ndjeki Jezusin edhe nisi me i dhanë lavdi Zotit. Edhe krejt njerzt që e panë këtë, e lavdërun Zotin.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Luk 11:9; Rö 12:12; Eph 6:18; Php 4:6; Kol 4:2; 1Th 5:17
| v5 = Luk 11:7, 8
| v7 = Off 6:9, 10
| v7 = 2Pe 3:9
| v9 = Luk 10:29
| v11 = Joh 7:47-49
| v12 = 3Mo 27:30; Mat 23:23
| v13 = Ps 51:1-3
| v14 = Jes 66:2; Mat 21:28-31
| v14 = Jes 2:11; Mat 23:12; Jak 4:6; 1Pe 5:5
| v16 = 1Pe 2:2
| v17 = Mat 18:3
| v18 = Luk 10:25-28
| v20 = Rö 13:9; Eph 6:2
| v22 = Mat 6:20; Luk 12:33; 1Ti 6:18, 19
| v24 = Spr 11:28; 1Ti 6:9
| v27 = 1Mo 18:14; Jer 32:17; Sach 8:6
| v30 = Off 2:10
| v31 = Ps 16:10; 22:16-18; 34:20; 41:9; 69:21; Jes 53:1-12; Mi 5:1; Sach 9:9; 11:12; 13:7
| v31 = Mat 16:21
| v32 = Ps 2:1, 2; Mat 27:2; Apg 3:13; 4:27, 28
| v32 = Ps 22:7
| v32 = Jes 50:6
| v33 = Jes 53:5, 7
| v33 = Luk 9:22
| v34 = Mar 9:31, 32
| v42 = Luk 7:50; 17:19
| v43 = Luk 5:26
}}

Luka 17

2026-07-21T12:20:13Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ju tha nxansave të vet: „Gjana që i shtyjnë njerzt me u pengu kanë me ardhë patjetër. Po mjerë aj prej të cilit vijnë! 2 Ma mirë për të kish me kan me ja varë nji gur mullini në qafë e me e gjujtë në det, sesa me e pengu njonin prej këtyne të vegjëlve. 3 Kini kujdes për veten. Nëse vllavi yt bon gjynah, foli seriozisht, edhe nëse i bje pizhman, fale. 4 Edhe nëse shtatë herë në ditë bon gjynah kundër teje, e shtatë herë kthehet te ti e thotë: ‘Por i bje pizhman’, ti duhet me e falë.“
 
5 Atëher nxansat i thanë Zotnisë: „Na e shto besimin.“ 6 Zotnia ju përgjigj: „Edhe nëse besimi juve kish me kan veç sa nji kokërr sinapi, ju kishit me i thanë qitij mani të zi: ‘Shkulu me rrajë prej tokës edhe mbillu në det!’, edhe aj kish me ju ngu.
 
7 Ta zamë se njoni prej juve e ka nji shërbëtor, edhe aj kthehet prej ara mas plugimit a mas rujtjes së dhenve. Kush prej juve ka me i thanë: ‘Hajde menjiherë qitu edhe ulu në sofër’? 8 A nuk kishit me i thanë ma mirë: ‘Ma përgatit darkën, lidhe përparsen edhe më shërbe derisa të ha e të pij, e masanej ha edhe pi edhe ti’? 9 A ka me ju ndi borxhli shërbëtorit pse e ka kry detyrën që ju ka dhanë? 10 Qashtu edhe ju: kur t’i keni bo krejt qka ju asht urdhnu, thuni: ‘Na jemi shërbëtor të pavlerë. E kemi bo veç detyrën tonë.’“
 
11 Udhës për në Jerusalem, aj ka kalu mes Samarisë edhe Galilesë. 12 Kur po donte me hy në nji katun, i dolën përpara dhjetë burra të smutë me lebër(smundje likurës), po u nalën pak larg 13 edhe thirrën me za të madh: „Jezus, Msues, ki dhimt për neve!“ 14 Kur aj i pa, ju tha: „Shkoni edhe paraqituni te priftat.“ E rrugës ata u shnoshën. 15 Njani pej tyne u kthy, kur e pa që ishte shnosh, edhe me za të madh nisi me i dhanë lavdi Zotit. 16 Ra përmbys te kambët e Jezusit edhe e falënderoi. E aj ishte Samaritan. 17 Atëher Jezusi i veti: „A nuk u shnoshën krejt të dhjetë? Ku janë pra nëntë të tjerët? 18 A s’u kthy kërkush tjetër me i dhanë lavdi Zotit, përveç qitij burri pi nji populli tjetër?“ 19 Masanej i tha: „Çohu edhe shko. Besimi yt të ka shnosh.“
 
20 Kur Farisenjtë e vetën kur ka me ardhë mbretnia e Zotit, aj ju përgjigj: „Mbretnia e Zotit nuk vjen në mënyr të dukshme, që krejt me mujt me e pa. 21 Edhe nuk kanë me thanë: ‘Kqyrni qitu! ose a ‘kqyr, atje asht!’ Se kqyrni, mbretnia e Zotit asht në mesin e juve.“
 
22 Masanej ju tha nxansave: „Ka me ardhë koha kur keni me pas qef me pa veç nji pi ditëve të Birit të njeriut, po s’keni me e pa. 23 Edhe njerzt kanë me ju thanë: ‘Kqyrni atje!’, a ‘Kqyrni qitu!’ Mos shkoni edhe mos ngani mas tyne. 24 Se qysh rrufeja ndriçon prej nji anë të havas deri në anën tjetër, qashtu ka me kanë Biri i njeriut në ditën e vet. 25 Po së pari aj duhet me hjekë shumë edhe me u refuzu prej ksaj gjenerate(ktij brezi). 26 Qysh u kan në ditët e Noes, qashtu ka me kanë edhe në ditët e Birit të njeriut: 27 Njerzt hajshin, pijshin, martoheshin edhe i martojshin të tjerët, deri në ditën kur Noeja hini në arkë(anije). Atëher erdh përmbytja edhe i zhduki krejt. 28 Edhe qysh u kan në ditët e Lotit: njerzt hajshin e pijshin, blejshin e shitshin, mbjellshin e ndërtojshin. 29 Por ditën kur Loti doli prej Sodomës, ra zjarm e squfur si shi prej havas edhe i zhduki krejt. 30 Qashtu ka me kan edhe ditën kur Biri i njeriut të zbulohet.
 
31 Kush atë ditë asht në kulm, po senet i ka në shpi, mos të zhdrypë me i marrë. Edhe kush asht jashtë në arë, mos të kthehet te ato që i ka lanë përmas (mbrapa). 32 Kujtojeni grun e Lotit. 33 Kush mundohet me e rujtë jetën e vet, ka me e hup, po kush e hup, ka me e rujtë. 34 Po ju thom: atë natë dy veta kanë mu kan në nji shtrat(kauq), njoni ka me u marrë, e tjetri ka me u lanë. 35 Dy gra kanë me blu në të njejtin mulli, njona ka me u marrë, e tjetra ka me u lanë.“ 36 –– 37 Atëher nxansat e vetën: „Ku, Zotni?“ Aj tha: „Ku asht kufoma, aty mblidhen edhe shqiponjat.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 18:7
| v2 = Mat 18:6; Mar 9:42
| v3 = Spr 17:10
| v3 = 3Mo 19:17; Spr 19:11; Mat 18:15
| v4 = Jes 55:7; Mat 6:12; 18:21, 22; Kol 3:13; 1Pe 4:8
| v5 = Mar 9:23, 24; Heb 12:2
| v6 = Mat 17:20; 21:21; Mar 11:23
| v10 = 1Ko 9:16
| v12 = 3Mo 13:45, 46; Mat 8:1, 2
| v14 = 3Mo 14:2-4; 5Mo 24:8; Mat 8:3, 4; Luk 5:13, 14
| v14 = 2Kö 5:1, 14
| v16 = 2Kö 17:24; Joh 4:9
| v19 = Mat 9:22; Mar 5:34; Luk 7:50
| v20 = Mat 24:3
| v21 = Mat 12:28; 21:5
| v22 = Mat 9:15; Luk 5:35
| v23 = Mat 24:23, 26; Mar 13:21; Luk 21:8; 1Jo 4:1
| v24 = Da 7:13
| v24 = Mat 24:27
| v25 = Mar 8:31; 9:31; Luk 9:22
| v26 = 1Mo 6:5
| v26 = Mat 24:37-39
| v27 = 1Mo 7:7
| v27 = 1Mo 7:17, 21
| v28 = 1Mo 19:15
| v29 = 1Mo 19:24, 25
| v30 = 1Ko 1:7; 2Th 1:7, 8
| v31 = Mat 24:17, 18; Mar 13:15, 16
| v32 = 1Mo 19:17, 26
| v33 = Mat 10:39; 16:25; Mar 8:35; Luk 9:24; Joh 12:25
| v34 = Mat 24:40, 41
| v37 = Mat 24:28
}}

Luka 18

2026-07-16T11:04:00Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ju kallxoj nji krahasim, për me ju kallxu pse asht kaq me randësi me u lutë gjithmon edhe mos me u dorëzu kurrë. 2 Tha: „Në nji qytet ishte nji gjykatës që s’kishte tutë prej Zotit edhe s’kishte as respekt për njerz. 3 Në qat qytet ishte edhe nji vejushkë, që shkonte përherë te gjykatësi e i thojke: ‘Ma jep të drejtën në rastin tem kundër kundërshtarit tem në gjyq!’ 4 Për nji kohë aj nuk deshti me ja bo. Po masanej tha me veti: ‘Edhe pse s’kam tutë prej Zotit e as respekt për njerzit, 5 masi qikjo vejushkë po mërzit pa nalë, kam me ja dhanë të drejtën, që mos me ardhë apet e mem lodhë me kërkesën e saj.’“ 6 Zotnia shtoi: „Ngoni qka ka thanë gjykatësi, edhe pse ishte i padrejtë! 7 A nuk ka me ju dhanë Zoti paqare të drejtën të zgjedhunve të vet, që e thirrin ditë e natë, derisa aj po kallxon durim me ta? 8 Po ju thom: Aj ka me ju dhanë të drejtën shumë shpejt. Po kur të vjen Biri i njeriut, a ka me gjetë përnime qit lloj besimi në tokë?“
 
9 Aj ju kthye edhe dove që u mbështetshin në drejtësin e vet edhe i shihshin të tjerët si kurgjo, e ju kallxoj qit krahasim: 10 „Dy burra hypën në tempull për me u lutë, njoni Farise e tjetri u kan që i ka mbledh paret (haraqin). 11 Fariseu rrinte në kambë edhe lutej me veti: ‘O Zot, po të falënderoj që s’jom si krejt tjerët, grabitës, të padrejtë, kurvarë, e sidomos jo si qiky taksamledhës. 12 Une ninoj dy herë në javë edhe e jap të dhjetën pi krejt qka fitoj.’ 13 Tagrambledhësi, përkundrazi, rrinte pak larg, edhe s’guxonte as sytë me i çu kah havaja, po e rrehte gjyksin shpesh e thoshte: ‘O Zot, ki dhimt për mu, nji gjynahqar.’ 14 Po ju thom: Ky njeri u kthye në shpi ma i drejtë para Zotit se Fariseu. Se secili që e ban veten të nalt, ka me u ulë, po kush e ulë veten, ka me u naltu.“
 
15 Tash njerzt po ja sillshin Jezusit edhe thfmitë e vegjël, që aj me i prekë, po kur nxansat e panë këtë, nisën me i ndalë. 16 Po Jezusi i thirri thfmitë e vegjël te vetja edhe tha: „Leni thfmitë me ardhë te unë! Mos i pengoni, se mretnia e Zotit ju takon njerzve si kta. 17 Përnime po ju thom: Kush nuk e pranon mbretninë e Zotit si nji thfmijë, asnjëher s’ka me hy në të.“
 
18 Nji udhëheqës deshti me ditë prej tij: „Msues i mirë, qka duhet me bo për me trashëgu jetë të amshume?“ 19 Jezusi ju përgjigj: „Pse po më quen të mirë? Kërkush s’asht i mirë përveç njonit: Zotit. 20 Ti i din urdhnimet: ‘Mos bo kurvni’, ‘Mos vra’, ‘Mos vjedh’, ‘Mos jep dëshmi të rreme’, ‘Nderoje babën edhe nanën tane’.“ 21 Burri tha: „Krejt këto i kam mbajtë prej kur jam kan thfimij.“ 22 Kur Jezusi e ngoj kët, i tha: „Edhe nji sen po të mungon: shite krejt qka ki, jepja të vorfnive paret, edhe ke me pasë thesar në hava. Masanej hajde, e ndjekum mu!“ 23 Kur burri e nivi kët, u mërzit shum se u kan tepër i pasun.
 
24 Jezusi e kqyri edhe tha: „Sa zor ka me kan për ata që kanë pare me hy në mretninë e Zotit! 25 Përnime, ma lehtë asht për nji deve me kalu nëpër vrimën(birën) e gjylpanës, se për nji të pasun me hy në mretninë e Zotit.“ 26 Ata që po e ngonshin e vetën: „Kush, pra, mundet me u shpëtu?“ 27 Aj tha: „Ajo që asht e pamundshme për njerz, asht e mundshme për Zotin.“ 28 Atëher Pjetri tha: „Kqyr, na kemi lanë krejt qka kishim edhe të kemi ndjekë ty.“ 29 Aj ju përgjigj: „Përnime po ju thom: S’ka njeri që e ka lanë shpin, grunë, vllaznit, prindtë a thfmitë për shkak të mbretnisë së Zotit, 30 e që s’ka me marrë shumë herë ma shumë në qit kohë, edhe në kohën e ardhshëm jetën e amshume.“
 
31 Masanej i mori të Dymbëdhjetët anash edhe ju tha: „Po hypim për Jerusalem, edhe krejt qka asht shkru prej pejgamberëve për Birin e njeriut ka me u përmbushë. 32 Për shembull, kanë me ja dorëzu njerzve prej kombeve tjera, kanë me e përqeshë, kanë me e poshtëru edhe kanë me e pshty. 33 Edhe masi ta rrahin me kamxhik, kanë me e mbytë, po ditën e tretë ka me u ringjallë.“ 34 Po ata s’e kuptun qka domethanë krejt këto gjana, se kuptimi i këtyne fjalëve ishte i msheftë prej tyne. Ata s’e kuptun qka u tha.
 
35 Kur Jezusi po i afrohej Jerikos, nji qorr(nuk sheh) rrinte ulë anash rrugës edhe lypte lëmoshë. 36 Aj e nivi kallabllakun tu kalu atypari edhe deshti me ditë qka po ndodhte. 37 I tregun: „Jezusi Nazareas po kalon.“ 38 Atëher aj thirri me za të madh: „Jezus, Biri i Davidit, ki dhimt për mu!“ 39 Ata që ishin përpara i thanë me inat me heshtë(mos me fol), po aj bërtiti edhe ma shumë: „Biri i Davidit, ki dhimt për mu!“ 40 Atëher Jezusi u nal edhe urdhnoi me ja pru atë burrë. Kur qorri ju afru, Jezusi e veti: 41 „Qka po don? Qka me bo për ty?“ Aj ju lut: „Zotni, po du me pa apet.“ 42 Jezusi i tha: „Ke me pa apet. Besimi yt të ka shnosh.“ 43 Në qat moment ju kthye të pamit. Aj e ndoqi Jezusin edhe nisi me i dhanë lavdi Zotit. Edhe krejt njerzt që e panë këtë, e lavdërun Zotin.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Luk 11:9; Rö 12:12; Eph 6:18; Php 4:6; Kol 4:2; 1Th 5:17
| v5 = Luk 11:7, 8
| v7 = Off 6:9, 10
| v7 = 2Pe 3:9
| v9 = Luk 10:29
| v11 = Joh 7:47-49
| v12 = 3Mo 27:30; Mat 23:23
| v13 = Ps 51:1-3
| v14 = Jes 66:2; Mat 21:28-31
| v14 = Jes 2:11; Mat 23:12; Jak 4:6; 1Pe 5:5
| v16 = 1Pe 2:2
| v17 = Mat 18:3
| v18 = Luk 10:25-28
| v20 = Rö 13:9; Eph 6:2
| v22 = Mat 6:20; Luk 12:33; 1Ti 6:18, 19
| v24 = Spr 11:28; 1Ti 6:9
| v27 = 1Mo 18:14; Jer 32:17; Sach 8:6
| v30 = Off 2:10
| v31 = Ps 16:10; 22:16-18; 34:20; 41:9; 69:21; Jes 53:1-12; Mi 5:1; Sach 9:9; 11:12; 13:7
| v31 = Mat 16:21
| v32 = Ps 2:1, 2; Mat 27:2; Apg 3:13; 4:27, 28
| v32 = Ps 22:7
| v32 = Jes 50:6
| v33 = Jes 53:5, 7
| v33 = Luk 9:22
| v34 = Mar 9:31, 32
| v42 = Luk 7:50; 17:19
| v43 = Luk 5:26
}}

Luka 17

2026-07-08T12:25:40Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ju tha nxansave të vet: „Gjana që i shtyjnë njerzt me u pengu kanë me ardhë patjetër. Po mjerë aj prej të cilit vijnë! 2 Ma mirë për të kish me kan me ja varë nji gur mullini në qafë e me e gjujtë në det, sesa me e pengu njonin prej këtyne të vegjëlve. 3 Kini kujdes për veten. Nëse vllavi yt bon gjynah, foli seriozisht, edhe nëse pendohet, fale. 4 Edhe nëse shtatë herë në ditë bon gjynah kundër teje, e shtatë herë kthehet te ti e thotë: ‘Por i bje pizhman’, ti duhet me e falë.“
 
5 Atëher nxansat i thanë Zotnisë: „Na e shto besimin.“ 6 Zotnia ju përgjigj: „Edhe nëse besimi juve kish me kan veç sa nji kokërr sinapi, ju kishit me i thanë qitij mani të zi: ‘Shkulu me rrajë prej tokës edhe mbillu në det!’, edhe aj kish me ju ngu.
 
7 Ta zamë se njoni prej juve e ka nji shërbëtor, edhe aj kthehet pi ara mas plugimit a mas rujtjes së dhenve. Kush prej juve ka me i thanë: ‘Hajde menjiherë qitu edhe ulu në sofër’? 8 A nuk kishit me i thanë ma mirë: ‘Ma përgatit darkën, lidhe përparsen edhe më shërbe derisa të ha e të pi, e masanej ha edhe pi ti’? 9 A ka me ju ndi borxhli shërbëtorit pse e ka kry detyrën që ju ka dhanë? 10 Qashtu edhe ju: kur t’i keni bo krejt qka ju asht urdhnu, thuni: ‘Na jemi shërbëtorë të pavlerë. E kemi bo veç detyrën tonë.’“
 
11 Rrugës për Jerusalem, aj ka kalu mes Samarisë edhe Galilesë. 12 Kur po donte me hy në nji katun, i dolën përpara dhjetë burra të smutë me lebër(smundje likurës), po u nalën pak larg 13 edhe thirrën me za të madh: „Jezus, Msues, ki dhimt për neve!“ 14 Kur aj i pa, ju tha: „Shkoni edhe paraqituni te priftat.“ E rrugës ata u shnoshën. 15 Njani pej tyne u kthy, kur e pa që ishte shnosh, edhe me za të madh nisi me i dhanë lavdi Zotit. 16 Ra përmbys te kambët e Jezusit edhe e falënderoi. E aj ishte Samaritan. 17 Atëher Jezusi i veti: „A nuk u shnoshën krejt të dhjetë? Ku janë pra nëntë të tjerët? 18 A s’u kthy kërkush tjetër me i dhanë lavdi Zotit, përveç qitij burri pi nji populli tjetër?“ 19 Masanej i tha: „Çohu edhe shko. Besimi yt të ka shnosh.“
 
20 Kur Farisenjtë e vetën kur ka me ardhë mbretnia e Zotit, aj ju përgjigj: „Mbretnia e Zotit nuk vjen në mënyr të dukshme, që krejt me mujt me e pa. 21 Edhe nuk kanë me thanë: ‘Kqyrni qitu! ose a ‘kqyr, atje asht!’ Se kqyrni, mbretnia e Zotit asht në mesin e juve.“
 
22 Masanej ju tha nxansave: „Ka me ardhë koha kur keni me pas qef me pa veç nji pi ditëve të Birit të njeriut, po s’keni me e pa. 23 Edhe njerzt kanë me ju thanë: ‘Kqyrni atje!’, a ‘Kqyrni qitu!’ Mos shkoni edhe mos ngani mas tyne. 24 Se qysh rrufeja ndriçon prej nji anë të havas deri në anën tjetër, qashtu ka me kanë Biri i njeriut në ditën e vet. 25 Po së pari aj duhet me hjekë shumë edhe me u refuzu prej ksaj gjenerate(ktij brezi). 26 Qysh u kan në ditët e Noes, qashtu ka me kanë edhe në ditët e Birit të njeriut: 27 Njerzt hajshin, pijshin, martoheshin edhe i martojshin të tjerët, deri në ditën kur Noeja hini në arkë(anije). Atëher erdh përmbytja edhe i zhduki krejt. 28 Edhe qysh u kan në ditët e Lotit: njerzt hajshin e pijshin, blejshin e shitshin, mbjellshin e ndërtojshin. 29 Por ditën kur Loti doli prej Sodomës, ra zjarm e squfur si shi prej havas edhe i zhduki krejt. 30 Qashtu ka me kan edhe ditën kur Biri i njeriut të zbulohet.
 
31 Kush atë ditë asht në kulm, po senet i ka në shpi, mos të zhdrypë me i marrë. Edhe kush asht jashtë në arë, mos të kthehet te ato që i ka lanë përmas (mbrapa). 32 Kujtojeni grun e Lotit. 33 Kush mundohet me e rujtë jetën e vet, ka me e hup, po kush e hup, ka me e rujtë. 34 Po ju thom: atë natë dy veta kanë mu kan në nji shtrat(kauq), njoni ka me u marrë, e tjetri ka me u lanë. 35 Dy gra kanë me blu në të njejtin mulli, njona ka me u marrë, e tjetra ka me u lanë.“ 36 –– 37 Atëher nxansat e vetën: „Ku, Zotni?“ Aj tha: „Ku asht kufoma, aty mblidhen edhe shqiponjat.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 18:7
| v2 = Mat 18:6; Mar 9:42
| v3 = Spr 17:10
| v3 = 3Mo 19:17; Spr 19:11; Mat 18:15
| v4 = Jes 55:7; Mat 6:12; 18:21, 22; Kol 3:13; 1Pe 4:8
| v5 = Mar 9:23, 24; Heb 12:2
| v6 = Mat 17:20; 21:21; Mar 11:23
| v10 = 1Ko 9:16
| v12 = 3Mo 13:45, 46; Mat 8:1, 2
| v14 = 3Mo 14:2-4; 5Mo 24:8; Mat 8:3, 4; Luk 5:13, 14
| v14 = 2Kö 5:1, 14
| v16 = 2Kö 17:24; Joh 4:9
| v19 = Mat 9:22; Mar 5:34; Luk 7:50
| v20 = Mat 24:3
| v21 = Mat 12:28; 21:5
| v22 = Mat 9:15; Luk 5:35
| v23 = Mat 24:23, 26; Mar 13:21; Luk 21:8; 1Jo 4:1
| v24 = Da 7:13
| v24 = Mat 24:27
| v25 = Mar 8:31; 9:31; Luk 9:22
| v26 = 1Mo 6:5
| v26 = Mat 24:37-39
| v27 = 1Mo 7:7
| v27 = 1Mo 7:17, 21
| v28 = 1Mo 19:15
| v29 = 1Mo 19:24, 25
| v30 = 1Ko 1:7; 2Th 1:7, 8
| v31 = Mat 24:17, 18; Mar 13:15, 16
| v32 = 1Mo 19:17, 26
| v33 = Mat 10:39; 16:25; Mar 8:35; Luk 9:24; Joh 12:25
| v34 = Mat 24:40, 41
| v37 = Mat 24:28
}}

Luka 17

2026-07-08T12:23:28Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ju tha nxansave të vet: „Gjana që i shtyjnë njerzt me u pengu kanë me ardhë patjetër. Po mjerë aj prej të cilit vijnë! 2 Ma mirë për të kish me kan me ja varë nji gur mullini në qafë e me e gjujtë në det, sesa me e pengu njonin prej këtyne të vegjëlve. 3 Kini kujdes për veten. Nëse vllavi yt bon gjynah, foli seriozisht, edhe nëse pendohet, fale. 4 Edhe nëse shtatë herë në ditë bon gjynah kundër teje, e shtatë herë kthehet te ti e thotë: ‘Por i bje pizhman’, ti duhet me e falë.“
 
5 Atëher nxansat i thanë Zotnisë: „Na e shto besimin.“ 6 Zotnia ju përgjigj: „Edhe nëse besimi juve kish me kan veç sa nji kokërr sinapi, ju kishit me i thanë qitij mani të zi: ‘Shkulu me rrajë prej tokës edhe mbillu në det!’, edhe aj kish me ju ngu.
 
7 Ta zamë se njoni prej juve e ka nji shërbëtor, edhe aj kthehet pi ara mas plugimit a mas rujtjes së dhenve. Kush prej juve ka me i thanë: ‘Hajde menjiherë qitu edhe ulu në sofër’? 8 A nuk kishit me i thanë ma mirë: ‘Ma përgatit darkën, lidhe përparsen edhe më shërbe derisa të ha e të pi, e masanej ha edhe pi ti’? 9 A ka me ju ndi borxhli shërbëtorit pse e ka kry detyrën që ju ka dhanë? 10 Qashtu edhe ju: kur t’i keni bo krejt qka ju asht urdhnu, thuni: ‘Na jemi shërbëtorë të pavlerë. E kemi bo veç detyrën tonë.’“
 
11 Rrugës për Jerusalem, aj ka kalu mes Samarisë edhe Galilesë. 12 Kur po donte me hy në nji katun, i dolën përpara dhjetë burra të smutë me lebër(smundje likurës), po u nalën pak larg 13 edhe thirrën me za të madh: „Jezus, Msues, ki dhimt për neve!“ 14 Kur aj i pa, ju tha: „Shkoni edhe paraqituni te priftat.“ E rrugës ata u shërun. 15 Njani pej tyne u kthy, kur e pa që ishte shnosh, edhe me za të madh nisi me i dhanë lavdi Zotit. 16 Ra përmbys te kambët e Jezusit edhe e falënderoi. E aj ishte Samaritan. 17 Atëher Jezusi i veti: „A nuk u shnoshën krejt të dhjetë? Ku janë pra nëntë të tjerët? 18 A s’u kthy kërkush tjetër me i dhanë lavdi Zotit, përveç qitij burri pi nji populli tjetër?“ 19 Masanej i tha: „Çohu edhe shko. Besimi yt të ka shnosh.“
 
20 Kur Farisenjtë e vetën kur ka me ardhë mbretnia e Zotit, aj ju përgjigj: „Mbretnia e Zotit nuk vjen në mënyr të dukshme, që krejt me mujt me e pa. 21 Edhe nuk kanë me thanë: ‘Kqyrni qitu!’, a ‘kqyr, atje asht!’ Se kqyrni, mbretnia e Zotit asht në mesin e juve.“
 
22 Masanej ju tha nxansave: „Ka me ardhë koha kur keni me pas qef me pa veç nji pi ditëve të Birit të njeriut, po s’keni me e pa. 23 Edhe njerzt kanë me ju thanë: ‘Kqyrni atje!’, a ‘Kqyrni qitu!’ Mos shkoni edhe mos ngani mas tyne. 24 Se qysh rrufeja ndriçon prej nji anë të havas deri në anën tjetër, qashtu ka me kanë Biri i njeriut në ditën e vet. 25 Po së pari aj duhet me hjekë shumë edhe me u refuzu prej ksaj gjenerate(ktij brezi). 26 Qysh u kan në ditët e Noes, qashtu ka me kanë edhe në ditët e Birit të njeriut: 27 Njerzt hajshin, pijshin, martoheshin edhe i martojshin të tjerët, deri në ditën kur Noeja hini në arkë(anije). Atëher erdh përmbytja edhe i zhduki krejt. 28 Edhe qysh u kan në ditët e Lotit: njerzt hajshin e pijshin, blejshin e shitshin, mbjellshin e ndërtojshin. 29 Por ditën kur Loti doli prej Sodomës, ra zjarm e squfur si shi prej havas edhe i zhduki krejt. 30 Qashtu ka me kan edhe ditën kur Biri i njeriut të zbulohet.
 
31 Kush atë ditë asht në kulm, po senet i ka në shpi, mos të zhdrypë me i marrë. Edhe kush asht jashtë në arë, mos të kthehet te ato që i ka lanë përmas (mbrapa). 32 Kujtojeni grun e Lotit. 33 Kush mundohet me e rujtë jetën e vet, ka me e hup, po kush e hup, ka me e rujtë. 34 Po ju thom: atë natë dy veta kanë mu kan në nji shtrat(kauq), njoni ka me u marrë, e tjetri ka me u lanë. 35 Dy gra kanë me blu në të njejtin mulli, njona ka me u marrë, e tjetra ka me u lanë.“ 36 –– 37 Atëher nxansat e vetën: „Ku, Zotni?“ Aj tha: „Ku asht kufoma, aty mblidhen edhe shqiponjat.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 18:7
| v2 = Mat 18:6; Mar 9:42
| v3 = Spr 17:10
| v3 = 3Mo 19:17; Spr 19:11; Mat 18:15
| v4 = Jes 55:7; Mat 6:12; 18:21, 22; Kol 3:13; 1Pe 4:8
| v5 = Mar 9:23, 24; Heb 12:2
| v6 = Mat 17:20; 21:21; Mar 11:23
| v10 = 1Ko 9:16
| v12 = 3Mo 13:45, 46; Mat 8:1, 2
| v14 = 3Mo 14:2-4; 5Mo 24:8; Mat 8:3, 4; Luk 5:13, 14
| v14 = 2Kö 5:1, 14
| v16 = 2Kö 17:24; Joh 4:9
| v19 = Mat 9:22; Mar 5:34; Luk 7:50
| v20 = Mat 24:3
| v21 = Mat 12:28; 21:5
| v22 = Mat 9:15; Luk 5:35
| v23 = Mat 24:23, 26; Mar 13:21; Luk 21:8; 1Jo 4:1
| v24 = Da 7:13
| v24 = Mat 24:27
| v25 = Mar 8:31; 9:31; Luk 9:22
| v26 = 1Mo 6:5
| v26 = Mat 24:37-39
| v27 = 1Mo 7:7
| v27 = 1Mo 7:17, 21
| v28 = 1Mo 19:15
| v29 = 1Mo 19:24, 25
| v30 = 1Ko 1:7; 2Th 1:7, 8
| v31 = Mat 24:17, 18; Mar 13:15, 16
| v32 = 1Mo 19:17, 26
| v33 = Mat 10:39; 16:25; Mar 8:35; Luk 9:24; Joh 12:25
| v34 = Mat 24:40, 41
| v37 = Mat 24:28
}}

Luka 17

2026-07-08T11:33:59Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ju tha nxansave të vet: „Gjana që i shtyjnë njerzt me u pengu kanë me ardhë patjetër. Po mjerë aj prej të cilit vijnë! 2 Ma mirë për të kish me kan me ja varë nji gur mullini në qafë e me e gjujtë në det, sesa me e pengu njonin prej këtyne të vegjëlve. 3 Kini kujdes për veten. Nëse vllavi yt bon gjynah, foli seriozisht, edhe nëse pendohet, fale. 4 Edhe nëse shtatë herë në ditë bon gjynah kundër teje, e shtatë herë kthehet te ti e thotë: ‘Por i bje pizhman’, ti duhet me e falë.“
 
5 Atëher nxansat i thanë Zotnisë: „Na e shto besimin.“ 6 Zotnia ju përgjigj: „Edhe nëse besimi juve kish me kan veç sa nji kokërr sinapi, ju kishit me i thanë qitij mani të zi: ‘Shkulu me rrajë prej tokës edhe mbillu në det!’, edhe aj kish me ju ngu.
 
7 Ta zamë se njoni prej juve e ka nji shërbëtor, edhe aj kthehet pi ara mas plugimit a mas rujtjes së dhenve. Kush prej juve ka me i thanë: ‘Hajde menjiherë qitu edhe ulu në sofër’? 8 A nuk kishit me i thanë ma mirë: ‘Ma përgatit darkën, lidhe përparsen edhe më shërbe derisa të ha e të pi, e masanej ha edhe pi ti’? 9 A ka me ju ndi borxhli shërbëtorit pse e ka kry detyrën që ju ka dhanë? 10 Qashtu edhe ju: kur t’i keni bo krejt qka ju asht urdhnu, thuni: ‘Na jemi shërbëtorë të pavlerë. E kemi bo veç detyrën tonë.’“
 
11 Rrugës për Jerusalem, aj ka kalu mes Samarisë edhe Galilesë. 12 Kur po donte me hy në nji katun, i dolën përpara dhjetë burra të smutë me lebër(smundje likurës), po u nalën pak larg 13 edhe thirrën me za të madh: „Jezus, Msues, ki dhimt për neve!“ 14 Kur aj i pa, ju tha: „Shkoni edhe paraqituni te priftat.“ E rrugës ata u shërun. 15 Njani pej tyne u kthy, kur e pa që ishte shnosh, edhe me za të madh nisi me i dhanë lavdi Zotit. 16 Ra përmbys te kambët e Jezusit edhe e falënderoi. E aj ishte Samaritan. 17 Atëher Jezusi i veti: „A nuk u shnoshën krejt të dhjetë? Ku janë pra nëntë të tjerët? 18 A s’u kthy kërkush tjetër me i dhanë lavdi Zotit, përveç qitij burri pi nji populli tjetër?“ 19 Masanej i tha: „Çohu edhe shko. Besimi yt të ka shnosh.“
 
20 Kur Farisenjtë e vetën kur ka me ardhë mbretnia e Zotit, aj ju përgjigj: „Mbretnia e Zotit nuk vjen në mënyr të dukshme, që krejt me mujt me e pa. 21 Edhe nuk kanë me thanë: ‘Kqyrni qitu!’, a ‘kqyr, atje asht!’ Se kqyrni, mbretnia e Zotit asht në mesin e juve.“
 
22 Masanej ju tha nxansave: „Ka me ardhë koha kur keni me pas qef me pa veç nji pi ditëve të Birit të njeriut, po s’keni me e pa. 23 Edhe njerzt kanë me ju thanë: ‘Kqyrni atje!’, a ‘Kqyrni qitu!’ Mos shkoni edhe mos vraponi mas tyne. 24 Se qysh rrufeja ndriçon pi nji anë e qiellit deri në anën tjetër, qashtu ka me qenë Biri i njeriut në ditën e vet. 25 Po së pari aj duhet me hjekë shumë edhe me u refuzu pi qikjo gjeneratë. 26 Qysh ka qenë në ditët e Noes, qashtu ka me qenë edhe në ditët e Birit të njeriut: 27 Njerzt hajshin, pijshin, martoheshin edhe i martojshin të tjerët, deri në ditën kur Noeja hini në arkë. Atëherë erdh përmbytja edhe i zhduki krejt. 28 Edhe qysh ka qenë në ditët e Lotit: njerzt hajshin e pijshin, blejshin e shitshin, mbjellshin e ndërtojshin. 29 Po ditën kur Loti doli pi Sodomës, ra zjarr e squfur si shi pi qiellit edhe i zhduki krejt. 30 Qashtu ka me qenë edhe ditën kur Biri i njeriut të zbulohet.
 
31 Kush atë ditë asht në kulm, po senet i ka në shpi, mos të zhdrypë me i marrë. Edhe kush asht jashtë në arë, mos të kthehet te ato që i ka lanë mbrapa. 32 Kujtojeni grunë e Lotit. 33 Kush mundohet me e rujtë jetën e vet, ka me e humbë, po kush e humb, ka me e rujtë. 34 Po ju thom: atë natë dy veta kanë me qenë në nji shtrat, njoni ka me u marrë, e tjetri ka me u lanë. 35 Dy gra kanë me blu në të njejtin mulli, njona ka me u marrë, e tjetra ka me u lanë.“ 36 –– 37 Atëherë nxansat e pytën: „Ku, Zotni?“ Aj tha: „Ku asht kufoma, aty mblidhen edhe shqiponjat.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 18:7
| v2 = Mat 18:6; Mar 9:42
| v3 = Spr 17:10
| v3 = 3Mo 19:17; Spr 19:11; Mat 18:15
| v4 = Jes 55:7; Mat 6:12; 18:21, 22; Kol 3:13; 1Pe 4:8
| v5 = Mar 9:23, 24; Heb 12:2
| v6 = Mat 17:20; 21:21; Mar 11:23
| v10 = 1Ko 9:16
| v12 = 3Mo 13:45, 46; Mat 8:1, 2
| v14 = 3Mo 14:2-4; 5Mo 24:8; Mat 8:3, 4; Luk 5:13, 14
| v14 = 2Kö 5:1, 14
| v16 = 2Kö 17:24; Joh 4:9
| v19 = Mat 9:22; Mar 5:34; Luk 7:50
| v20 = Mat 24:3
| v21 = Mat 12:28; 21:5
| v22 = Mat 9:15; Luk 5:35
| v23 = Mat 24:23, 26; Mar 13:21; Luk 21:8; 1Jo 4:1
| v24 = Da 7:13
| v24 = Mat 24:27
| v25 = Mar 8:31; 9:31; Luk 9:22
| v26 = 1Mo 6:5
| v26 = Mat 24:37-39
| v27 = 1Mo 7:7
| v27 = 1Mo 7:17, 21
| v28 = 1Mo 19:15
| v29 = 1Mo 19:24, 25
| v30 = 1Ko 1:7; 2Th 1:7, 8
| v31 = Mat 24:17, 18; Mar 13:15, 16
| v32 = 1Mo 19:17, 26
| v33 = Mat 10:39; 16:25; Mar 8:35; Luk 9:24; Joh 12:25
| v34 = Mat 24:40, 41
| v37 = Mat 24:28
}}

Luka 17

2026-07-08T11:18:54Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ju tha nxansave të vet: „Gjana që i shtyjnë njerzt me u pengu kanë me ardhë patjetër. Po mjerë aj prej të cilit vijnë! 2 Ma mirë për të kish me kan me ja varë nji gur mullini në qafë e me e gjujtë në det, sesa me e pengu njonin prej këtyne të vegjëlve. 3 Kini kujdes për veten. Nëse vllavi yt bon gjynah, foli seriozisht, edhe nëse pendohet, fale. 4 Edhe nëse shtatë herë në ditë bon gjynah kundër teje, e shtatë herë kthehet te ti e thotë: ‘Po i bij pizhman’, ti duhet me e falë.“
 
5 Atëher nxansat i thanë Zotnisë: „Na e shto besimin.“ 6 Zotnia ju përgjigj: „Edhe nëse besimi juve kish me kan veç sa nji kokërr sinapi, ju kishit me i thanë qitij mani të zi: ‘Shkulu me rrajë prej tokës edhe mbillu në det!’, edhe aj kish me ju ngu.
 
7 Ta zamë se njoni pi juve e ka nji shërbëtor, edhe aj kthehet pi ara mas plugimit a mas rujtjes së dhenve. Kush pi juve ka me i thanë: ‘Hajde menjiherë qitu edhe ulu në sofër’? 8 A nuk kishit me i thanë ma mirë: ‘Ma përgatit darkën, lidhe përparsen edhe m’shërbe derisa të ha e të pi, e masanej ha edhe pi ti’? 9 A ka me ju ndi borxhli shërbëtorit pse e ka kry detyrën që ju ka dhanë? 10 Qashtu edhe ju: kur t’i keni bo krejt qka ju asht urdhnu, thuni: ‘Na jemi shërbëtorë të pavlerë. E kemi bo veç detyrën tonë.’“
 
11 Rrugës për Jerusalem, aj ka kalu mes Samarisë edhe Galilesë. 12 Kur po donte me hy në nji katun, i dolën përpara dhjetë burra të smutë me lebër, po u nalën pak larg 13 edhe thirrën me za të madh: „Jezus, Mësues, ki dhimt për neve!“ 14 Kur aj i pa, ju tha: „Shkoni edhe paraqituni te priftërinjtë.“ E rrugës ata u shërun. 15 Njani pi tyne u kthy, kur e pa që ishte shëru, edhe me za të madh nisi me i dhanë lavdi Zotit. 16 Ra përmbys te kambët e Jezusit edhe e falënderoi. E aj ishte Samaritan. 17 Atëherë Jezusi pyti: „A nuk u shërun krejt të dhjetë? Ku janë pra nëntë të tjerët? 18 A s’u kthy kërkush tjetër me i dhanë lavdi Zotit, përveç qitij burri pi nji populli tjetër?“ 19 Pastaj i tha: „Çohu edhe shko. Besimi yt të ka shëru.“
 
20 Kur Farisenjtë e pytën kur ka me ardhë mbretnia e Zotit, aj ju përgjigj: „Mbretnia e Zotit nuk vjen në mënyrë të dukshme, që krejt me mujt me e pa. 21 Edhe nuk kanë me thanë: ‘Kqyrni qitu!’, a ‘Ja, atje asht!’ Se kqyrni, mbretnia e Zotit asht në mesin tuej.“
 
22 Masanej ju tha nxansave: „Ka me ardhë koha kur keni me pas qef me pa veç nji pi ditëve të Birit të njeriut, po s’keni me e pa. 23 Edhe njerzt kanë me ju thanë: ‘Kqyrni atje!’, a ‘Kqyrni qitu!’ Mos shkoni edhe mos vraponi mas tyne. 24 Se qysh rrufeja ndriçon pi nji anë e qiellit deri në anën tjetër, qashtu ka me qenë Biri i njeriut në ditën e vet. 25 Po së pari aj duhet me hjekë shumë edhe me u refuzu pi qikjo gjeneratë. 26 Qysh ka qenë në ditët e Noes, qashtu ka me qenë edhe në ditët e Birit të njeriut: 27 Njerzt hajshin, pijshin, martoheshin edhe i martojshin të tjerët, deri në ditën kur Noeja hini në arkë. Atëherë erdh përmbytja edhe i zhduki krejt. 28 Edhe qysh ka qenë në ditët e Lotit: njerzt hajshin e pijshin, blejshin e shitshin, mbjellshin e ndërtojshin. 29 Po ditën kur Loti doli pi Sodomës, ra zjarr e squfur si shi pi qiellit edhe i zhduki krejt. 30 Qashtu ka me qenë edhe ditën kur Biri i njeriut të zbulohet.
 
31 Kush atë ditë asht në kulm, po senet i ka në shpi, mos të zhdrypë me i marrë. Edhe kush asht jashtë në arë, mos të kthehet te ato që i ka lanë mbrapa. 32 Kujtojeni grunë e Lotit. 33 Kush mundohet me e rujtë jetën e vet, ka me e humbë, po kush e humb, ka me e rujtë. 34 Po ju thom: atë natë dy veta kanë me qenë në nji shtrat, njoni ka me u marrë, e tjetri ka me u lanë. 35 Dy gra kanë me blu në të njejtin mulli, njona ka me u marrë, e tjetra ka me u lanë.“ 36 –– 37 Atëherë nxansat e pytën: „Ku, Zotni?“ Aj tha: „Ku asht kufoma, aty mblidhen edhe shqiponjat.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 18:7
| v2 = Mat 18:6; Mar 9:42
| v3 = Spr 17:10
| v3 = 3Mo 19:17; Spr 19:11; Mat 18:15
| v4 = Jes 55:7; Mat 6:12; 18:21, 22; Kol 3:13; 1Pe 4:8
| v5 = Mar 9:23, 24; Heb 12:2
| v6 = Mat 17:20; 21:21; Mar 11:23
| v10 = 1Ko 9:16
| v12 = 3Mo 13:45, 46; Mat 8:1, 2
| v14 = 3Mo 14:2-4; 5Mo 24:8; Mat 8:3, 4; Luk 5:13, 14
| v14 = 2Kö 5:1, 14
| v16 = 2Kö 17:24; Joh 4:9
| v19 = Mat 9:22; Mar 5:34; Luk 7:50
| v20 = Mat 24:3
| v21 = Mat 12:28; 21:5
| v22 = Mat 9:15; Luk 5:35
| v23 = Mat 24:23, 26; Mar 13:21; Luk 21:8; 1Jo 4:1
| v24 = Da 7:13
| v24 = Mat 24:27
| v25 = Mar 8:31; 9:31; Luk 9:22
| v26 = 1Mo 6:5
| v26 = Mat 24:37-39
| v27 = 1Mo 7:7
| v27 = 1Mo 7:17, 21
| v28 = 1Mo 19:15
| v29 = 1Mo 19:24, 25
| v30 = 1Ko 1:7; 2Th 1:7, 8
| v31 = Mat 24:17, 18; Mar 13:15, 16
| v32 = 1Mo 19:17, 26
| v33 = Mat 10:39; 16:25; Mar 8:35; Luk 9:24; Joh 12:25
| v34 = Mat 24:40, 41
| v37 = Mat 24:28
}}

Luka 16

2026-07-08T11:14:43Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej ju tha edhe nxansave: „Nji njeri i pasun e kish nji kujdestar, për të cilin u ankua dikush se po ja prishke pasuninë zotnisë së vet. 2 Zotnia e thirri edhe i tha: ‘Qka po ni për ty? Jep llogari për punën tane, se nuk mundesh ma me punu si kujdestar i shpisë.’ 3 Atëher kujdestari tha me veti: ‘Qka me bo tash, masi zotnia jem po ma merr punën e kujdestarit? Për me mihë s’jom i fortë, e me lypë lëmoshë po m’vjen marre. 4 Aha! E di qka ka me bo, që kur t’më hjekin prej punës, njerzt me pranu në shpitë e tyne.’ 5 Atëher i thirri nji ka nji krejt ata që i kishin borxh zotnisë së tij. Të parin e veti: ‘Sa i ke borxh zotnisë tem?’ 6 Aj tha: ‘100 masa vaj ullini.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Ulu edhe shpejt shkruj 50.’ 7 Masanej e veti tjetrin: ‘E ti, sa borxh ki?’ Aj tha: ‘100 masa të mëdhaja grunë.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Shkruj 80.’ 8 Zotnia e lavdoi kujdestarin, se edhe pse ishte i padrejtë, veproi me men. Se bijtë e këtij sistemi të botës, me gjeneratën e vet, veprojnë ma me men se bijtë e dritës.
 
9 Edhe unë po ju thom: Bani miq me pasuninë e padrejtë, që kur ajo të dështojë, ata me ju pranu në banesat e përhershme. 10 Kush asht besnik në pak, asht besnik edhe në shumë, e kush asht i padrejtë në pak, asht i padrejtë edhe në shumë. 11 Pra, nëse nuk jeni kallxu besnikë me pasunin e padrejtë, kush ka me ju besu atë që asht e vërtet? 12 Edhe nëse nuk jeni kallxu besnikë me atë që i takon dikujt tjetër, kush ka me ju dhanë diçka për veti? 13 Asnji shërbëtor s’mundet me kan rob i dy zotnive. Ose ka me e urrejtë njonin e me e dashtë tjetrin, ose ka me ju mbajtë njonit e tjetrin ka me e përbuzë(përkesh). Ju s’mundeni me kan rob të Zotit dhe rob të pasunisë.“
 
14 Kur farisenjtë, që ishin shumë të lidhun mas pareve, i ninë krejt këto, nisën me ja shtrembëru ftyrën me përqeshje. 15 Për qata aj ju tha: „Ju e qitni veten të drejtë para njerzve, po Zoti i njeh zemrat e juve. Ajo që njerzt e çmojnë shumë, për Zotin asht e neveritshme(përbuzshme).
 
16 Ligji edhe Pejgamberët jen kan deri te Gjoni. Pi atëher, Mbretnia e Zotit po shpallet si lajm i mirë, edhe njerëz të çdo lloji po shtyhen përpara kah ajo. 17 Ma lehtë zhduken havaja dhe toka, se me mbetë pa u përmbushë qoftë edhe nji vijë e vogël e nji shkronje të Ligjit.
 
18 Secili që ndahet prej grus së vet edhe martohet me nji tjetër, bon kurvni, edhe kush martohet me nji gru të ndame, bon po ashtu kurvni.
 
19 Ishte nji herë nji njeri i pasun, që vishej me tesha vjollcë e me pëlhurë(matrial)të mirë, dhe ditë për ditë knaqej në luks. 20 Te hymja e tij e sillshin gjithmon nji lypës me emnin Llazar. Aj ishte plot me varra (plagë) 21 edhe kishte qef me e shujtë unin(urin) me ato që binin prej tavolinës së pasanikut. Edhe qentë vishin vazhdimisht e ja lëpijshin varrët. 22 Nji ditë lypësi ka dekë edhe melaqet e kanë çu te ana e Abrahamit.
 
Edhe pasaniku ka dekë edhe u varros. 23 Kur ishte në varr tu hjekë mundime, i çoi sytë përpjetë edhe e pa prej larg Abrahamin, e larg Abrahamin, e Llazarin te ana e tij. 24 Atëher i thirri: ‘Bab Abraham, ki dhimt për mu, edhe çoje Llazarin me e lagë majën e gishtit në ujë e me ma flladitë guhën, se po hjeki mundime të randa në qit zjarm që po flakëron.’ 25 Po Abrahami i tha: ‘Bir, kujtohu që ti gjatë jetës tane i ke pasë të mirat tua, kurse Llazari veç të këqija. Tash aj po ngushëllohet qitu, e ti po hjek mundime të randa. 26 Përveç kësaj, mes neve edhe juve asht vendosë nji ndamje e fortë, nji humnerë e madhe, kështu që ata që dojnë me kalu pi qitu te ju, s’munden, e as kërkush pi atje s’mundet me kalu te na.’ 27 Atëher pasaniku ju lut: ‘Bab, nëse qashtu asht, po të lutna, çoje atë në shpinë e babës tem. 28 Se i kam pesë vllazën, edhe aj le t’i paralajmron, që mos me ardhë edhe ata në qit ven të mundimit.’ 29 Po Abrahami tha: ‘Ata e kanë Moisiun edhe Pejgamberët, le t’i ngojnë ata.’ 30 ‘Jo, Bab Abraham’, ja ktheu pasaniku. ‘Po nëse dikush prej të dekuneve shkon te ata, atëher kanë me u pendu ra pizhman.’ 31 Atëher Abrahami i tha: ‘Nëse nuk e ngojnë Moisiun edhe Pejgamberët, nuk kanë me u bindë nëse çohet dikush as prej të dekuneve.’“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = 1Mo 24:2
| v8 = Joh 12:36; Eph 5:8; 1Th 5:5
| v9 = Mat 19:21; 1Ti 6:17
| v9 = Mat 25:34; Luk 12:20, 21
| v12 = Luk 12:48
| v13 = Mat 6:24
| v14 = Jes 53:3
| v15 = Mat 6:2; 23:27, 28; Luk 10:29; 18:9
| v15 = 1Sa 16:7; 1Ch 28:9; 2Ch 6:30
| v15 = 1Pe 5:5
| v16 = Mat 11:12, 13
| v17 = Mat 5:17, 18
| v18 = Mat 5:32; 19:9; Mar 10:11, 12; Rö 7:2, 3
| v19 = Est 8:15
| v25 = Luk 6:21, 25
| v29 = 5Mo 18:18; Luk 24:25-27
| v31 = Joh 5:46
}}

Luka 15

2026-07-08T09:29:27Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = Abnahme
| Notiz = Alte Übersetzung; Bitte Begriffserklärungen durch Umschreibungen nachbessern.
}}
1 Krejt personat që i marrën parët njerzve për shtetin [''taksambledhësit ''] edhe gabimqarët ju kan afru ngat Jezusit për me ngu.
2 Përqata farisenjt edhe ata personat që i studiojnë shkrimet [''skribët''] ankoheshin edhe folshin nëmes veti: „Ky njeri i hap kraht për gabimqarët edhe han me ta.“
3 Tani Jezusi e tha ket krahasim:
4 „Cili prej juve i ka 100 delme edhe qofse njona prej tynve hupet, nuk i le 99 në fushë e me shku me lyp atë që ka hup deri sa e gjon.
5 Edhe kur e gjon atë që e ka hup, e merr, e qet në krahin e vet edhe gzohet.
6 Sa ka ardh te shpia i thirr bashk shokt e vet edhe kujshit edhe i thot atynve: ‚Gzonu me mu pse une e kom gjet delmen që e kam hup.‘
7 Une po ju thom: Bash qashtu ka në hava [''qiell''] ma shumë gzim për nji gabimqar që i bjen pishmon për gabimet e veta se sa për 99 njerzt të drejt që nuk kanë nevoj Zoti mi ja fal gabimet. 
8 Ose ta marrim që një grua i ka 10 dinar [''drahma''] edhe e hup nja prej tynve. A nuk e kall dritën [''llambën''] edhe e fshin shpijen e saj bash qysh duhet edhe e lyp mirë derisa e gjon qat dinarin?
9 Edhe sa e gjet dinarin, i thirr bashk shoqet dhe kujshit dhe thot: ‚Gzonu me mu, sepse e kom gjet dinarin që e kam hup.‘
10 Une po ju thom juve: Bash qashtu gzohen melaqet [''engjëjt''] e Zotit për nji gabimqar që i bje pishmon për gabimet e veta.“ 
11 Masanej tha: „Nji njeri i ka dy djem.
12 Aj ma i riu i thot nji ditë: ‚Bab, ama pjesen e pasunis që më takon mu.‘ Tani baba ja ndan pasunin dy djemve.
13 Do ditë ma vonë ky djali i ri i merr krejt senet që i takojn edhe e merr ni rrug në gyrbet, në nji ven shumë larg nga shpija. Aty aj e çon nji jet kurvallaqe [''pa moral''] edhe i harxhit krejt qka ka pasë.
14 Kur nuk ka mo kurrgjo bohet qat ven nji zi buke edhe s’ka mo kurgja me hangër. Aj bjen në nevojë të rranë
15 edhe vjen deri qaty që nji njeri i ati venit e vendos me qit te thit [''derrat''] mi rrujt në arë.
16 Atijna i bjen malli me hangër edhe mu ngi me bukën e kafsheve [''bishtajat''] që ata thit e hajn. Por atij kurrkush nuk i jep diçka. 
17 Në fund, kur i bjen në men, thot: ‚Sa shumë punëtort e babës tem kanë bukë boll e une po du me dek prej untit [''uris''].
18 Une po çohna edhe po kthena te baba jem edhe kom mi thon: ‚Bab, une kom gabu kundra havajës [''qiellit''] edhe kundra teje.
19 Une nuk meritoj mo mu kon djali yt. Bonum sikur nji puntor i yti.‘
20 Kështu aj çohet edhe shkon te baba. Kur ke hala larg, baba e pa pi s’largit edhe i erdh shumë gjynah. N’gajti, e qafi edhe e puthi me mall.
21 Tani djali thot: ‚Bab, une kom gabu kundra havajës [''qiellit''] edhe kundra teje. Une nuk meritoj mo mu kon djali yt.‘
22 Por baba i thot hysmexharëve të vet: ‚Shpejt, bjeni nji mantill të gat, ma të mirin, edhe veshjani. Qitnja nji unaz në dorë edhe mathjani sandalet në kom.
23 Masanej bjerne viçin e shnosh, preni edhe le ta hajm e le të gzohemi,
24 sepse ky djali jem u konë i dekun e u kthy apet në jet. U konë i hupt edhe u gjet.‘ Kshtu ata fillojn me festu. 
25 Qat kohë djali ma i madh u konë në arë. Kur u afru ngat shpijes, niti kongt edhe kcimet [''valle''].
26 Përqata e thirri nji hysmexhar edhe e veti qka u bo aty.
27 Hysmexhari i tha: ‚Vllavi jot u kthy dhe baba yt e ka pre nji viç të shnosh, sepse vllavi yt erdhi shnosh e mirë.‘
28 Por ky vllavi i madh u idhnu edhe s’deshte me hi mrena. Tani baba doli jasht edhe e luti djalin i madh me hi mrena.
29 Por aj i tha babës: ‚Sa shumë vjet kom punu si nji hysmexhar për ty edhe as nji herë nuk e kom shkel fjalën tane. E ti as nji herë nuk ma ke dhon nji dhij për mu knaq me shokt e mij.
30 Por kur u kthy ky djali yt që e hangri krejt pasunin tane me kurvat, menjiherë e prejte nji viç të shnosh për atë.‘
31 E baba i tha: ‚O djali jem, ti je konë gjith me mu edhe krejt qka osht e jemja, osht e jotja.
32 Por na duhet mu gzu edhe me festu pa çare, sepse ky vllavi yt u konë i dekun e u kthy apet ne jet. U konë i hupt edhe u gjet.‘“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 9:10, 11; Mar 2:15, 16; Luk 5:29, 30; 19:2-6; 1Ti 1:15
| v2 = Luk 7:39; 19:7
| v4 = Hes 34:11, 16; Mat 18:12, 13; Luk 19:10
| v6 = Mat 18:14; Rö 12:15; 1Pe 2:25
| v7 = Hes 33:11; Luk 5:32
| v7 = Luk 19:8-10
| v10 = Mat 9:13; Mar 2:17
| v15 = 3Mo 11:7, 8
| v21 = 2Ch 7:14; Ps 32:5; 51:4; Spr 28:13; Luk 18:13; 1Jo 1:9
| v24 = Rö 6:13; Eph 2:4, 5; Kol 2:13
| v24 = Luk 15:7, 10
}}

Luka 16

2026-07-04T15:30:58Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej ju tha edhe nxansave: „Nji njeri i pasun e kish nji kujdestar, për të cilin u ankua dikush se po ja prishke pasuninë zotnisë së vet. 2 Zotnia e thirri edhe i tha: ‘Qka po ni për ty? Jep llogari për punën tane, se nuk mundesh ma me punu si kujdestar i shpisë.’ 3 Atëher kujdestari tha me veti: ‘Qka me bo tash, masi zotnia jem po ma merr punën e kujdestarit? Për me mihë s’jom i fortë, e me lypë lëmoshë po m’vjen marre. 4 Aha! E di qka ka me bo, që kur t’më hjekin prej punës, njerzt me pranu në shpitë e tyne.’ 5 Atëher i thirri nji ka nji krejt ata që i kishin borxh zotnisë së tij. Të parin e veti: ‘Sa i ke borxh zotnisë tem?’ 6 Aj tha: ‘100 masa vaj ullini.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Ulu edhe shpejt shkruj 50.’ 7 Masanej e veti tjetrin: ‘E ti, sa borxh ki?’ Aj tha: ‘100 masa të mëdhaja grunë.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Shkruj 80.’ 8 Zotnia e lavdoi kujdestarin, se edhe pse ishte i padrejtë, veproi me men. Se bijtë e këtij sistemi të botës, me gjeneratën e vet, veprojnë ma me men se bijtë e dritës.
 
9 Edhe unë po ju thom: Bani miq me pasuninë e padrejtë, që kur ajo të dështojë, ata me ju pranu në banesat e përhershme. 10 Kush asht besnik në pak, asht besnik edhe në shumë, e kush asht i padrejtë në pak, asht i padrejtë edhe në shumë. 11 Pra, nëse nuk jeni kallxu besnikë me pasunin e padrejtë, kush ka me ju besu atë që asht e vërtet? 12 Edhe nëse nuk jeni kallxu besnikë me atë që i takon dikujt tjetër, kush ka me ju dhanë diçka për veti? 13 Asnji shërbëtor s’mundet me kan rob i dy zotnive. Ose ka me e urrejtë njonin e me e dashtë tjetrin, ose ka me ju mbajtë njonit e tjetrin ka me e përbuzë(përkesh). Ju s’mundeni me kan rob të Zotit dhe rob të pasunisë.“
 
14 Kur farisenjtë, që ishin shumë të lidhun mas pareve, i ninë krejt këto, nisën me ja shtrembëru ftyrën me përqeshje. 15 Për qata aj ju tha: „Ju e qitni veten të drejtë para njerzve, po Zoti i njeh zemrat e juve. Ajo që njerzt e çmojnë shumë, për Zotin asht e neveritshme(përbuzshme).
 
16 Ligji edhe Pejgamberët jen kan deri te Gjoni. Pi atëher, mbretnia e Zotit po shpallet si lajm i mirë, edhe njerëz të çdo lloji po shtyhen përpara kah ajo. 17 Ma lehtë zhduken havaja dhe toka, se me mbetë pa u përmbushë qoftë edhe nji vijë e vogël e nji shkronje të Ligjit.
 
18 Secili që ndahet prej grusë së vet edhe martohet me nji tjetër, bon kurvni, edhe kush martohet me nji gru të ndame, bon po ashtu kurvni.
 
19 Ishte nji herë nji njeri i pasun, që vishej me tesha vjollcë e me pëlhurë të mirë, dhe ditë për ditë knaqej në luks. 20 Te hymja e tij e sillshin gjithmonë nji lypës me emnin Llazar. Aj ishte plot me varra (plagë) 21 edhe kishte qef me e shujtë unin(urin) me ato që binin prej tavolinës së pasanikut. Edhe qentë vishin vazhdimisht e ja lëpijshin varrët. 22 Nji ditë lypësi ka dekë edhe melaqet e kanë çu te ana e Abrahamit.
 
Edhe pasaniku ka dekë edhe u varros. 23 Kur ishte në varr tu hjekë mundime, i çoi sytë përpjetë edhe e pa prej larg Abrahamin, e larg Abrahamin, e Llazarin te ana e tij. 24 Atëher i thirri: ‘Bab Abraham, ki dhimt për mu, edhe çoje Llazarin me e lagë majën e gishtit në ujë e me ma flladitë guhën, se po hjeki mundime të randa në qit zjarm që po flakëron.’ 25 Po Abrahami i tha: ‘Bir, kujtohu që ti gjatë jetës tane i ke pasë të mirat tua, kurse Llazari veç të këqija. Tash aj po ngushëllohet qitu, e ti po hjek mundime të randa. 26 Përveç kësaj, mes neve edhe juve asht vendosë nji ndamje e fortë, nji humnerë e madhe, kështu që ata që dojnë me kalu pi qitu te ju, s’munden, e as kërkush pi atje s’mundet me kalu te na.’ 27 Atëher pasaniku ju lut: ‘Atë, nëse qashtu asht, po t’lutna, çoje atë në shpinë e babës tem. 28 Se i kam pesë vllazën, edhe aj le t’i paralajmron, që mos me ardhë edhe ata në qit ven të mundimit.’ 29 Po Abrahami tha: ‘Ata e kanë Moisiun edhe Pejgamberët, le t’i ngojnë ata.’ 30 ‘Jo, Atë Abraham’, ja ktheu pasaniku. ‘Po nëse dikush pi të dekuneve shkon te ata, atëher kanë me u pendu ra pizhman.’ 31 Atëher Abrahami i tha: ‘Nëse nuk e ngojnë Moisiun edhe Pejgamberët, nuk kanë me u bindë as nëse çohet dikush prej të dekuneve.’“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = 1Mo 24:2
| v8 = Joh 12:36; Eph 5:8; 1Th 5:5
| v9 = Mat 19:21; 1Ti 6:17
| v9 = Mat 25:34; Luk 12:20, 21
| v12 = Luk 12:48
| v13 = Mat 6:24
| v14 = Jes 53:3
| v15 = Mat 6:2; 23:27, 28; Luk 10:29; 18:9
| v15 = 1Sa 16:7; 1Ch 28:9; 2Ch 6:30
| v15 = 1Pe 5:5
| v16 = Mat 11:12, 13
| v17 = Mat 5:17, 18
| v18 = Mat 5:32; 19:9; Mar 10:11, 12; Rö 7:2, 3
| v19 = Est 8:15
| v25 = Luk 6:21, 25
| v29 = 5Mo 18:18; Luk 24:25-27
| v31 = Joh 5:46
}}

Luka 15

2026-07-04T15:19:25Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = Abnahme
| Notiz = Alte Übersetzung; Bitte Begriffserklärungen durch Umschreibungen nachbessern.
}}
1 Krejt personat që i marrën parët njerzve për shtetin [''taksambledhësit ''] edhe gabimqarët ju kan afru ngat Jezusit për me ngu.
2 Përqata farisenjt edhe ata personat që i studiojnë shkrimet [''skribët''] ankoheshin edhe folshin nëmes veti: „Ky njeri i hap kraht për gabimqarët edhe han me ta.“
3 Tani Jezusi e tha ket krahasim:
4 „Cili prej juve i ka 100 delme edhe qofse njona prej tynve hupet, nuk i le 99 në fushë e me shku me lyp atë që ka hup deri sa e gjon.
5 Edhe kur e gjon atë që e ka hup, e merr, e qet në krahin e vet edhe gzohet.
6 Sa ka ardh te shpia i thirr bashk shokt e vet edhe kujshit edhe i thot atynve: ‚Gzonu me mu pse une e kom gjet delmen që e kam hup.‘
7 Une po ju thom: Bash qashtu ka në hava [''qiell''] ma shumë gzim për nji gabimqar që i bjen pishmon për gabimet e veta se sa për 99 njerzt të drejt që nuk kanë nevoj Zoti mi ja fal gabimet. 
8 Ose ta marrim që një grua i ka 10 dinar [''drahma''] edhe e hup nja prej tynve. A nuk e kall dritën [''llambën''] edhe e fshin shpijen e saj bash qysh duhet edhe e lyp mirë derisa e gjon qat dinarin?
9 Edhe sa e gjet dinarin, i thirr bashk shoqet dhe kujshit dhe thot: ‚Gzonu me mu, sepse e kom gjet dinarin që e kam hup.‘
10 Une po ju thom juve: Bash qashtu gzohen melaqet [''engjëjt''] e Zotit për nji gabimqar që i bje pishmon për gabimet e veta.“ 
11 Masanej tha: „Nji njeri i ka dy djem.
12 Aj ma i riu i thot nji ditë: ‚Bab, ama pjesen e pasunis që më takon mu.‘ Tani baba ja ndan pasunin dy djemve.
13 Do ditë ma vonë ky djali i ri i merr krejt senet që i takojn edhe e merr ni rrug në gyrbet, në nji ven shumë larg nga shpia. Aty aj e çon nji jet kurvallaqe [''pa moral''] edhe i harxhit krejt qka ka pasë.
14 Kur nuk ka mo kurrgjo bohet qat ven nji zi buke edhe s’ka mo me hangër. Aj bjen në nevojë të rron
15 edhe vjen deri qaty që nji njeri i ati venit e vendos me qit te thit [''derrat''] mi rrujt në arë.
16 Atijna i bjen malli me hangër edhe mu ngi me bukën e kafsheve [''bishtajat''] që ata thit e hajn. Por atij kurrkush nuk i jep diçka. 
17 Në fund, kur i bjen në men, thot: ‚Sa shumë punëtort e babës tem kanë bukë boll e une po du me dek prej untit [''uris''].
18 Une po çohna edhe po kthena te baba jem edhe kom mi thon: ‚Bab, une kom gabu kundra havajës [''qiellit''] edhe kundra teje.
19 Une nuk meritoj mo mu kon djali yt. Bonum sikur nji puntor i yti.‘
20 Kështu aj çohet edhe shkon te baba. Kur ke hala larg, baba e pa pi s’largit edhe i erdh shumë gjynah. N’gajti, e qafi edhe e puthi me mall.
21 Tani djali thot: ‚Bab, une kom gabu kundra havajës [''qiellit''] edhe kundra teje. Une nuk meritoj mo mu kon djali yt.‘
22 Por baba i thot hysmexharëve të vet: ‚Shpejt, bjeni nji mantill të gat, ma të mirin, edhe veshjani. Qitnja nji unaz në dorë edhe mathjani sandalet në kom.
23 Masanej bjerne viçin e shnosh, preni edhe le ta hajm e le të gzohemi,
24 sepse ky djali jem u konë i dekun e u kthy apet në jet. U konë i hupt edhe u gjet.‘ Kshtu ata fillojn me festu. 
25 Qat kohë djali ma i madh u konë në arë. Kur u afru ngat shpijes, niti kongt edhe kcimet [''valle''].
26 Përqata e thirri nji hysmexhar edhe e veti qka u bo aty.
27 Hysmexhari i tha: ‚Vllavi jot u kthy dhe baba yt e ka pre nji viç të shnosh, sepse vllavi yt erdhi shnosh e mirë.‘
28 Por ky vllavi i madh u idhnu edhe s’deshte me hi mrena. Tani baba doli jasht edhe e luti djalin i madh me hi mrena.
29 Por aj i tha babës: ‚Sa shumë vjet kom punu si nji hysmexhar për ty edhe as nji herë nuk e kom shkel fjalën tane. E ti as nji herë nuk ma ke dhon nji dhij për mu knaq me shokt e mij.
30 Por kur u kthy ky djali yt që e hangri krejt pasunin tane me kurvat, menjiherë e prejte nji viç të shnosh për atë.‘
31 E baba i tha: ‚O djali jem, ti je konë gjith me mu edhe krejt qka osht e jemja, osht e jotja.
32 Por na duhet mu gzu edhe me festu pa çare, sepse ky vllavi yt u konë i dekun e u kthy apet ne jet. U konë i hupt edhe u gjet.‘“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 9:10, 11; Mar 2:15, 16; Luk 5:29, 30; 19:2-6; 1Ti 1:15
| v2 = Luk 7:39; 19:7
| v4 = Hes 34:11, 16; Mat 18:12, 13; Luk 19:10
| v6 = Mat 18:14; Rö 12:15; 1Pe 2:25
| v7 = Hes 33:11; Luk 5:32
| v7 = Luk 19:8-10
| v10 = Mat 9:13; Mar 2:17
| v15 = 3Mo 11:7, 8
| v21 = 2Ch 7:14; Ps 32:5; 51:4; Spr 28:13; Luk 18:13; 1Jo 1:9
| v24 = Rö 6:13; Eph 2:4, 5; Kol 2:13
| v24 = Luk 15:7, 10
}}

Luka 15

2026-06-30T10:25:02Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = Abnahme
| Notiz = Alte Übersetzung; Bitte Begriffserklärungen durch Umschreibungen nachbessern.
}}
1 Krejt personat që i marrën parët njerzve për shtetin [''taksambledhësit ''] edhe gabimqarët ju kan afru ngat Jezusit për me ngu.
2 Përqata farisenjt edhe ata personat që i studiojnë shkrimët [''skribët''] ankoheshin edhe folshin nëmes veti: „Ky njeri i hap kraht për gabimqarët edhe han me ta.“
3 Tani Jezusi e tha ket krahasim:
4 „Cili prej juve i ka 100 dele edhe qofse njona prej tynve hupet, nuk i le 99 në fushë e me shku me lyp atë që ka hup deri sa e gjon.
5 Edhe kur e gjon atë që e ka hup, e merr, e qet në krahin e vet edhe gzohet.
6 Sa ka ardh te shpia i thirr bashk shokt e vet edhe kujshit edhe i thot atynve: ‚Gzonu me mu pse une e kom gjet delen që e kam hup.‘
7 Une po ju thom: Bash qashtu ka në hava [''qiell''] ma shumë gzim për nji gabimqar që i bjen pishmon për gabimet e veta se sa për 99 njerzt të drejt që nuk kanë nevoj Zoti mi ja fal gabimet. 
8 Ose ta marrim që një grua i ka 10 dinar [''drahma''] edhe e hup nja prej tynve. A nuk e kall dritën [''llambën''] edhe e fshin shpijen e saj bash qysh duhet edhe e lyp mirë derisa e gjon qat dinarin?
9 Edhe sa e gjet dinarin, i thirr bashk shoqet dhe kujshit edhe thot: ‚Gzonu me mu, sepse e kom gjet dinarin që e kam hup.‘
10 Une po ju thom juve: Bash qashtu gzohen melaqet [''engjëjt''] e Zotit për nji gabimqar që i bje pishmon për gabimet e veta.“ 
11 Masanej tha: „Nji njeri i ka dy djem.
12 Aj ma i riju i thot nji ditë: ‚Bab, ama pjesen e pasunis që më takon mu.‘ Tani baba ja ndan pasunin dy djemve.
13 Do ditë ma vonë ky djali i ri i merr krejt senet që i takojn edhe e merr ni rrug në gyrbet, në nji ven shumë larg nga shpia. Aty aj e çon nji jet kurvallaqe [''pa moral''] edhe i harxhit krejt qka ka pasë.
14 Kur nuk ka mo kurrgjo bohet qat ven nji zi buke edhe s’ka mo me hangër. Aj bjen në nevojë të rron
15 edhe vjen deri qaty që nji njeri i ati venit e vendos me qit te thit [''derrat''] mi rrujt në arë.
16 Atijna i bjen malli me hangër edhe mu ngi me bukën e kafsheve [''bishtajat''] që ata thit e hajn. Por atij kurrkush nuk i jep diçka. 
17 Në fund, kur i bjen në men, thot: ‚Sa shumë punëtort e babës tem kanë boll bukë e une po du me dek pi untit [''urris''].
18 Une po çohna edhe po kthena te baba jem edhe kom mi thon: ‚Bab, une kom gabu kundra havajës [''qiellit''] edhe kundra teje.
19 Une nuk meritoj mo mu kon djali yt. Bonum sikur ni puntor i yti.‘
20 Kështu aj çohet edhe shkon te baba. Kur ke hala larg, baba e pa pi s’largit edhe i erdh shumë gjynah. N’gajti, e qafi edhe e puthi me mall.
21 Tani djali thot: ‚Bab, une kom gabu kundra havajës [''qiellit''] edhe kundra teje. Une nuk meritoj mo mu kon djali yt.‘
22 Por baba i thot hysmexharëve të vet: ‚Shpejt, bjeni nji mantill të gjat, ma t‘mirin, edhe veshjani. Qitnja nji unaz në dorë edhe mathjani sandalet në kom.
23 Masanej bjerne viçin e shnosh, preni edhe le ta hajm e le të gzohemi,
24 sepse ky djali jem u konë i dekun e u kthy apet n’jet. U konë i hupt edhe u gjet.‘ Kshtu ata fillojn me festu. 
25 Qat kohë djali ma i madh u konë në arë. Kur u afru ngat shpijes, niti kongt edhe kcime [''valle''].
26 Përqata e thirri nji hysmexhar edhe e veti qka u bo aty.
27 Hysmexhari i tha: ‚Vllavi jot u kthy edhe baba yt e ka pre nji viç të shnosh, sepse vllavi yt erdhi shnosh e mirë.‘
28 Por ky vllavi i madh u idhnu edhe s’deshte me hi mrena. Tani baba doli jasht edhe e luti djalin i madh me hi mrena.
29 Por aj i tha babës: ‚Sa shumë vjet kom punu si nji hysmexhar për ty edhe as nji herë nuk e kom shkel fjalën tane. E ti as nji herë nuk ma ke dhon nji dhij për mu knaq me shokt e mi.
30 Por kur u kthy ky djali yt që e hangri krejt pasunin tane me kurvat e veta, menjiherë e prejte nji viç të shnosh për atë.‘
31 E baba i tha: ‚O djali jem, ti je konë gjith me mu edhe krejt qka osht e jemja, osht e jotja.
32 Por na duhet mu gzu edhe me festu pa çare, sepse ky vllavi yt u konë i dekun e u kthy apet n'jet. U konë i hupt edhe u gjet.‘“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 9:10, 11; Mar 2:15, 16; Luk 5:29, 30; 19:2-6; 1Ti 1:15
| v2 = Luk 7:39; 19:7
| v4 = Hes 34:11, 16; Mat 18:12, 13; Luk 19:10
| v6 = Mat 18:14; Rö 12:15; 1Pe 2:25
| v7 = Hes 33:11; Luk 5:32
| v7 = Luk 19:8-10
| v10 = Mat 9:13; Mar 2:17
| v15 = 3Mo 11:7, 8
| v21 = 2Ch 7:14; Ps 32:5; 51:4; Spr 28:13; Luk 18:13; 1Jo 1:9
| v24 = Rö 6:13; Eph 2:4, 5; Kol 2:13
| v24 = Luk 15:7, 10
}}

Luka 14

2026-06-27T06:58:36Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1Nji herë tjetër, në nji sabat, ai ka shku te shpia e nji Fariseu kryesor për me hangër bukë. Ata po e kqyrshin shumë me kujdes. 2Përnjiherë para tij ishte nji burrë që e kish trupin të enjtun pej ujit. 3Atëher Jezusi i veti njerzt që e kishin njoft ligjin dhe farisenjtë: „A lejohet me shnosh në sabat, a jo?“ 4Po ata nuk folën. Atëher aj e preku burrin, e shnoshi edhe e çoi. 5Masanej i veti: „Ta zamë se djali juj a demi juj bjen në bunar. Kush prej juve nuk e nxjerr menjiherë jashtë, edhe në sabat?“ 6Ata s’mujtën me i kthy përgjigje për qita.
 
7Kur aj e pa qysh të musafirt po i zgedhshin vendet e nderit, ju kallxoj nji krahasim. Ju tha: 8„Kur të ftohesh në nji dasmë, mos e zgedh venin ma të mirë. Ndoshta ndër të ftumit asht dikush ma i nderum se ti. 9Atëher aj që ju ka ftu të dyve ka me ardhë e ka me të thanë: ‘Liroja venin qitij burri’, edhe ti me marre ke me u çu e ke me shku në venin ma të poshtëm. 10Pra kur të jesh i ftum, ulu në venin ma të poshtëm. Kur të vjen i zoti i shpisë e të thotë: ‘Mik, ngjitu ma nalt’, atëher ke me u nderu para krejt të ftumve. 11Se secili që qe e qon veten nalt , ka me u ulë, e kush e ulë veten, ka me u qu nalt(respektu).“
 
12Mas kësaj Jezusi ju kthye edhe atij që e kish ftu: „Kur të shtron nji drekë a nji darkë, mos i fto shoktë, vllaznit, farefisin a kojshitë e pasun, se ndoshta edhe ata kanë me të ftu ty e kështu ta kthejnë. 13 Ma mirë, kur të shtron nji gosti, ftoi të vorfnit, sakatit, të çaltit edhe të qorrat(ata që nuk shohin), 14edhe keshtu ki mu kan i lumtun, se ata s’kanë qka me ta kthy. Se shpërblimin ke me e marrë në ringjalljen e të drejtëve.“
 
15Nji i ftum që e nivi këtë, i tha: „Lum aj që ka me hangër bukë në mbretninë e Zotit.“
 
16Jezusi ju përgjigj: „Nji njeri e shtroi nji darkë të madhe edhe ftoi shumë veta. 17Kur erdh vakti i darkës, e çoi shërbëtorin e vet me ju thanë të ftumve: ‘Hajdeni, se krejt asht gati.’ 18Po krejt nisën me qitë arsye. I pari i tha: ‘Kam ble nji arë edhe duhet me shku me e pa. Të lutem, më fal.’ 19 Nji tjetër tha: ‘Kam ble pesë pendë qe edhe po shkoj me i provu. Të lutem, më fal.’ 20Edhe nji tjetër tha: ‘Sapo jom martu, për qata s’muj me ardhë.’ 21 Shërbëtori u kthy te zotnia i vet edhe ja kallxoi krejt. Atëher i zoti i shpisë u idhnu edhe i tha shërbëtorit të vet: ‘Dil shpejt në rrugët kryesore edhe në rrugicat e qytetit, edhe bjeri qitu të vorfnit, sakatit, të verbtit(qorrat) edhe të gjymtuar.’ 22Pak ma vonë shërbtori i tha: ‘Zotni, urdhni yt u kry, po hala ka ven.’ 23Atëher Zotnia i tha shërbtorit: ‘Dil në rrugët e mëdhaja edhe nëpër shtigje, edhe shtyni njerzt me ardhë, që shpija jem me u mushë. 24Se po ju thom: asnjani pi atyne që ishin të ftuem në fillim s’ka me provu darkën teme.’“
 
25Tash kallabllakë të mëdhej po udhëtojshin me Jezusin. Aj u kthye edhe tha: 26„Nëse dikush vjen te unë e nuk e urren babën, nanën, grunë, thfminë, vllaznit e motrat, po edhe vetë jetën e vet, s’mundet me kan nxansi i jem. 27Kush nuk e ban shtyllën e mundimit të vet edhe nuk më ndjek, s’mundet me kan nxansi i jem. 28Për shembull, nëse njoni prej juve don me ndërtu nji kullë, a nuk ulet së pari me i llogaritë harxhimet, me pa a ka mjaft me e kry? 29Përndryshe, ndoshta e qet temelin, po s’mundet me e kry, edhe krejt ata që e shohin nisin me përqeshë me të. 30Kanë me thanë: ‘Ky njeri ja nisi me ndërtu, po s’mujti me e kry!’ 31Ose cili mbret ka me shku në luftë kundër nji mbreti tjetër pa u ul së pari me u këshillu, a mundet me 10 000 ushtarë me ja dalë kundër atij që po vjen me 20 000 ushtar? 32Nëse s’mundet, atëher derisa aj tjetri asht hala larg, ka me çu nji leter edhe ka me kërku paqe. 33Qashtu edhe ju, dijeni mirë: asnjani pi juve s’mundet me kan nxansi i jem, nëse nuk hjek dorë pi krejt qka ka.
 
34Krypa, pa dyshim, asht sen i mirë. Po nëse krypa e humb fuqinë e vet, qysh ka me ju kthy prapë shija? 35S’vlen as për tokë, as për pleh. E gjujnë jashtë. Kush ka veshë, le t’ngon mirë.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Luk 7:36; 11:37
| v3 = Mat 12:10, 11; Mar 3:4; Luk 6:9; Joh 5:15, 16; 7:23
| v5 = 2Mo 23:5; 5Mo 22:4
| v5 = Mat 12:11; Luk 13:15
| v7 = Mat 23:2, 6; Luk 11:43; 20:46
| v8 = Spr 25:6, 7
| v10 = Spr 15:33; Jak 4:10; 1Pe 5:5
| v11 = Ps 18:27; Spr 29:23; Mat 23:12; Luk 18:14; Jak 4:6
| v12 = Luk 6:34, 35
| v13 = Hi 31:16, 22; Spr 3:27, 28
| v14 = Apg 20:35
| v14 = Joh 5:28, 29; 11:24; Apg 24:15
| v16 = Mat 22:2
| v18 = Mat 22:3
| v19 = Mat 22:5
| v23 = Mat 22:9, 10
| v24 = Mat 21:43; 22:8
| v26 = Off 12:11
| v26 = Mat 10:37; Luk 18:29, 30; Joh 12:25
| v27 = Mat 10:38; 16:24; Mar 8:34; Luk 9:23
| v31 = Spr 11:14; 20:18; 24:6
| v33 = Mat 19:27; Luk 9:62; Php 3:7, 8
| v34 = Mat 5:13; Mar 9:50; Kol 4:6
| v35 = Mat 13:43; Mar 4:9; Off 2:29
}}

Luka 14

2026-06-27T06:55:48Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1Nji herë tjetër, në nji sabat, ai ka shku te shpia e nji Fariseu kryesor për me hangër bukë. Ata po e kqyrshin shumë me kujdes. 2Përnjiherë para tij ishte nji burrë që e kish trupin të enjtun pej ujit. 3Atëher Jezusi i veti njerzt që e kishin njoft ligjin dhe farisenjtë: „A lejohet me shnosh në sabat, a jo?“ 4Po ata nuk folën. Atëher aj e preku burrin, e shnoshi edhe e çoi. 5Masanej i veti: „Ta zamë se djali juj a demi juj bjen në bunar. Kush prej juve nuk e nxjerr menjiherë jashtë, edhe në sabat?“ 6Ata s’mujtën me i kthy përgjigje për qita.
 
7Kur aj e pa qysh të musafirt po i zgedhshin vendet e nderit, ju kallxoj nji krahasim. Ju tha: 8„Kur të ftohesh në nji dasmë, mos e zgedh venin ma të mirë. Ndoshta ndër të ftumit asht dikush ma i nderum se ti. 9Atëher aj që ju ka ftu të dyve ka me ardhë e ka me të thanë: ‘Liroja venin qitij burri’, edhe ti me marre ke me u çu e ke me shku në venin ma të poshtëm. 10Pra kur të jesh i ftum, ulu në venin ma të poshtëm. Kur të vjen i zoti i shpisë e të thotë: ‘Mik, ngjitu ma nalt’, atëher ke me u nderu para krejt të ftumve. 11Se secili që qe e qon veten nalt , ka me u ulë, e kush e ulë veten, ka me u qu nalt(respektu).“
 
12Mas kësaj Jezusi ju kthye edhe atij që e kish ftu: „Kur të shtron nji drekë a nji darkë, mos i fto shoktë, vllaznit, farefisin a kojshitë e pasun, se ndoshta edhe ata kanë me të ftu ty e kështu ta kthejnë. 13 Ma mirë, kur të shtron nji gosti, ftoi të vorfnit, sakatit, të çaltit edhe të qorrat(ata që nuk shohin), 14edhe keshtu ki mu kan i lumtun, se ata s’kanë qka me ta kthy. Se shpërblimin ke me e marrë në ringjalljen e të drejtëve.“
 
15Nji i ftum që e nivi këtë, i tha: „Lum aj që ka me hangër bukë në mbretninë e Zotit.“
 
16Jezusi ju përgjigj: „Nji njeri e shtroi nji darkë të madhe edhe ftoi shumë veta. 17Kur erdh vakti i darkës, e çoi shërbëtorin e vet me ju thanë të ftumve: ‘Hajdeni, se krejt asht gati.’ 18Po krejt nisën me qitë arsye. I pari i tha: ‘Kam ble nji arë edhe duhet me shku me e pa. Të lutem, më fal.’ 19 Nji tjetër tha: ‘Kam ble pesë pendë qe edhe po shkoj me i provu. Të lutem, më fal.’ 20Edhe nji tjetër tha: ‘Sapo jom martu, për qata s’muj me ardhë.’ 21 Shërbëtori u kthy te zotnia i vet edhe ja kallxoi krejt. Atëher i zoti i shpisë u idhnu edhe i tha shërbëtorit të vet: ‘Dil shpejt në rrugët kryesore edhe në rrugicat e qytetit, edhe bjeri qitu të vorfnit, sakatit, të verbtit(qorrat) edhe të çaltit.’ 22Pak ma vonë shërbëtori i tha: ‘Zotni, urdhni yt u kry, po hala ka ven.’ 23Atëherë zotnia i tha shërbëtorit: ‘Dil në rrugët e mëdhaja edhe nëpër shtigje, edhe shtyni njerzt me ardhë, që shpija jem me u mushë. 24Se po ju thom: asnjani pi atyne që ishin të ftuem në fillim s’ka me provu darkën teme.’“
 
25Tash kallabllakë të mëdhej po udhëtojshin me Jezusin. Aj u kthye edhe tha: 26„Nëse dikush vjen te unë e nuk e urren babën, nanën, grunë, thfminë, vllaznit e motrat, po edhe vetë jetën e vet, s’mundet me kan nxansi i jem. 27Kush nuk e ban shtyllën e mundimit të vet edhe nuk më ndjek, s’mundet me kan nxansi i jem. 28Për shembull, nëse njoni prej juve don me ndërtu nji kullë, a nuk ulet së pari me i llogaritë harxhimet, me pa a ka mjaft me e kry? 29Përndryshe, ndoshta e qet temelin, po s’mundet me e kry, edhe krejt ata që e shohin nisin me përqeshë me të. 30Kanë me thanë: ‘Ky njeri ja nisi me ndërtu, po s’mujti me e kry!’ 31Ose cili mbret ka me shku në luftë kundër nji mbreti tjetër pa u ul së pari me u këshillu, a mundet me 10 000 ushtarë me ja dalë kundër atij që po vjen me 20 000 ushtar? 32Nëse s’mundet, atëher derisa aj tjetri asht hala larg, ka me çu nji leter edhe ka me kërku paqe. 33Qashtu edhe ju, dijeni mirë: asnjani pi juve s’mundet me kan nxansi i jem, nëse nuk hjek dorë pi krejt qka ka.
 
34Krypa, pa dyshim, asht sen i mirë. Po nëse krypa e humb fuqinë e vet, qysh ka me ju kthy prapë shija? 35S’vlen as për tokë, as për pleh. E gjujnë jashtë. Kush ka veshë, le t’ngon mirë.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Luk 7:36; 11:37
| v3 = Mat 12:10, 11; Mar 3:4; Luk 6:9; Joh 5:15, 16; 7:23
| v5 = 2Mo 23:5; 5Mo 22:4
| v5 = Mat 12:11; Luk 13:15
| v7 = Mat 23:2, 6; Luk 11:43; 20:46
| v8 = Spr 25:6, 7
| v10 = Spr 15:33; Jak 4:10; 1Pe 5:5
| v11 = Ps 18:27; Spr 29:23; Mat 23:12; Luk 18:14; Jak 4:6
| v12 = Luk 6:34, 35
| v13 = Hi 31:16, 22; Spr 3:27, 28
| v14 = Apg 20:35
| v14 = Joh 5:28, 29; 11:24; Apg 24:15
| v16 = Mat 22:2
| v18 = Mat 22:3
| v19 = Mat 22:5
| v23 = Mat 22:9, 10
| v24 = Mat 21:43; 22:8
| v26 = Off 12:11
| v26 = Mat 10:37; Luk 18:29, 30; Joh 12:25
| v27 = Mat 10:38; 16:24; Mar 8:34; Luk 9:23
| v31 = Spr 11:14; 20:18; 24:6
| v33 = Mat 19:27; Luk 9:62; Php 3:7, 8
| v34 = Mat 5:13; Mar 9:50; Kol 4:6
| v35 = Mat 13:43; Mar 4:9; Off 2:29
}}

Luka 13

2026-06-27T06:40:24Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Në qat kohë, do që ishin aty i kallxun për Galileasit, gjakun e të tynve Pilati e kish përzi me kurbanet e tyne. 2 Aj ju përgjigj: „A menoni që qatyne Galileasve ju ka ndodhë kjo, se jen kanë ma gjynahqarë se krejt Galileasit e tjerë? 3 Jo, po ju thom! Po nëse nuk i bini pizhman, krejt keni me u zhdukë qashtu. 4 Ose ata 18 veta, që ju ra përmbi kulla në Siloam dhe i myti, a menoni që ata kanë pas faj ma shumë se krejt banorët tjerë të Jerusalemit? 5 Jo, po ju thom! Po nëse nuk i bini pizhman, krejt keni me u zhdukë qashtu.“
 
6 Masanej aj ju kallxoj kët krahasim: „Nji njeri e kish mbjellë nji fiq në vneshtën e vet, edhe ka ardhë me kqyrë a kish fryte, po s’ka gjetë kurgjo. 7 Atëher i tha puntorit të vneshtës: ‘Qe tri vjet po vij te qiky fiq tu pritë fryte, por s’po marr kurgjo. Preje! Pse me e lanë tokën badihava(kot) me të?’ 8 Puntori i vneshtës ju përgjigj: ‘Zotni, leje edhe qit vit. Ta livroj rreth e rrotull edhe t’i qes pleh. 9 Nëse jep fryt ma vonë, mirë, po nëse jo, atëher preje.’“
 
10 Në sabat, Jezusi po msonte në nji sinagogë. 11 Aty ishte nji gru, që qe 18 vjet e mundonte nji fryme të keqe me smundje. Ajo ishte e kërrusun (gërmuct)edhe s’mujke kurrqysh me u drejtu. 12 Kur aj e pa, i foli: „Oj gru, je e lirume prej smundjes tane.“ 13 Aj ja vnoi durt përmbi, edhe ajo menjiher u drejtua e nisi me i dhanë lavdi Zotit. 14 Po i pari i sinagogës u idhnu, se Jezusi e shnoshi grunë në sabat. Për qata i tha kallabllakut: „Janë gjashtë ditë për me punu. Pra, hajdeni qato ditë me u shnoshë, e jo në ditën e sabatit.“ 15 Por Zotnia ju përgjigj: „O dyftyrsha! A s’e zgidh secilli prej juve në sabat demin a magarin e vet edhe e çon prej ahurit te uji me pij? 16 A nuk u dashtë pra kjo gru, që asht bijë e Abrahamit e që Satani e ka majtë të lidhun 18 vjet, me u liru prej këtyne lidhjeve në ditën e sabatit?“ 17 Kur aj i tha këto, krejt kundërshtarëve të tij ju erdhi marre, po krejt kallabllaku u gëzonte për krejt senet e mrekullueshme që aj i bante.
 
18 Për qata aj vazhdoi me thanë: „Me qka asht e ngjashme mbretnia e Zotit, me qka muj me e krahasu? 19 Asht si nji kokërr sinapi(peme), që nji njeri e mbolli në kopshtin e vet. Ajo u rrit e u bo dru, edhe shpezët e havas bonën stroflla (fole)në degët e tij.“
 
20 Edhe apet ju vetni: „Me qka muj me e krahasu mbretninë e Zotit? 21 Asht si tharmi, që nji gru e përzijti me tri masa të mëdhaja milli, derisa u tharmu krejt brumi.“
 
22 Rrugës për Jerusalem, aj ka shku prej qyteti në qytet e prej katuni në katun, tu msu. 23 Atëher nji burrë deshti me ditë prej tij: „Zotni, a janë pak ata që kanë me u shpëtu?“ Aj ju tha: 24 „Munonu me krejt fuqinë me hij nëpër derën e ngushtë, se po ju thom: shumë kanë me u munu me hij, por s’kanë me mujtë. 25 Kur i zoti i shpisë të çohet edhe ta mshelë derën, ju keni me nejt jashtë, keni me kursit në derë edhe keni me thanë: ‘Zotni, çelna!’ Po aj ka me ju përgjigj: ‘S’e di prej kah jeni.’ 26 Atëher keni me nis me thanë: ‘Na kemi hangër e kemi pij para teje, edhe ti ke msu në rrugët tona kryesore.’ 27 Po aj ka me ju thanë: ‘S’e di prej kah jeni. Ikni pi meje, ju që boni padrejtësi!’ 28 Aty keni me kajtë edhe me kërcëllu dhambët, kur ta shihni Abrahamin, Isakun, Jakupin edhe krejt pejgamberët në mbretninë e Zotit, e ju vetë të qitun(largum) jashtë. 29 Edhe kanë me ardhë njerz prej lindjës e prej perëndimi, prej veriu e prej jugu, edhe kanë me u ulë në sofër në mbretninë e Zotit. 30 Mbane në men: ka të funit që kanë me kan të parët, edhe ka të parët që kanë me kanë të funit.“
 
31 Në qat orë, do Farisenj erdhën edhe i thanë: „Ik, largohu prej ktuhit(qituhit), se Herodi po don me të mytë!“ 32 Aj ju përgjigj: „Shkoni e thujni qati dhelpres: ‘Sot edhe nesër po i qes frymat e këqija edhe po i shnoshi të smutët, e ditën e tretë kam me e kry.’ 33 Po unë duhet me vazhdu rrugën sot, nesër edhe pasnesër, se s’bon me u mbytë nji pejgamber jashtë Jerusalemit. 34 Jerusalem, Jerusalem, ti që i mbyt pejgamberët edhe i gjuan me gurë ata që i kam dergu! Sa herë kam dashtë me i mbledhë thfmitë e tu, qysh i mbledh pula zogjtë e vet nën krahë! Po ju nuk keni dashtë. 35 Shpia juj ka me ju metë e (shkretë)braktisun. Po ju thom: kurrsesi s’keni mem pa ma, derisa të thuni: ‘I bekum asht ai që vjen në emën të Jehovait!’“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v3 = Apg 3:19
| v6 = Mat 21:19; Mar 11:13
| v7 = Mat 3:10; 7:19
| v9 = 2Pe 3:9
| v12 = Jes 61:1; Luk 4:18
| v14 = 2Mo 20:9, 10; 23:12; 35:2; 5Mo 5:13, 14
| v14 = Mat 12:10; Mar 3:2; Joh 5:15, 16; 9:14, 16
| v15 = Mat 23:27, 28; Luk 12:1
| v15 = Luk 14:5
| v17 = Luk 9:43
| v19 = Mat 13:31, 32; Mar 4:30-32
| v21 = Mat 13:33
| v22 = Mat 9:35; Mar 6:6
| v24 = Jes 55:6; Mat 7:13, 14; Php 3:12-14; 1Ti 6:12
| v25 = Luk 6:46
| v25 = Mat 25:11, 12
| v26 = Mat 7:22, 23
| v28 = Mat 8:11, 12
| v30 = Mat 19:30; 20:16; Mar 10:31
| v33 = Mat 16:21
| v34 = 2Ch 24:20, 21; Ne 9:26
| v34 = Mat 23:37
| v35 = 3Mo 26:31; 1Kö 9:7, 8; Jer 12:7; 22:5; Mi 3:12
| v35 = Mat 23:38, 39
}}

Luka 13

2026-06-17T17:13:42Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Në qat kohë, do që ishin aty i kallxun për Galileasit, gjakun e të tynve Pilati e kish përzi me kurbanet e tyne. 2 Aj ju përgjigj: „A menoni që qatyne Galileasve ju ka ndodhë kjo, se jen kanë ma gjynahqarë se krejt Galileasit e tjerë? 3 Jo, po ju thom! Po nëse nuk i bini pizhman, krejt keni me u zhdukë qashtu. 4 Ose ata 18 veta, që ju ra përmbi kulla në Siloam dhe i myti, a menoni që ata kanë pas faj ma shumë se krejt banorët tjerë të Jerusalemit? 5 Jo, po ju thom! Po nëse nuk i bini pizhman, krejt keni me u zhdukë qashtu.“
 
6 Masanej aj ju kallxoj kët krahasim: „Nji njeri e kish mbjellë nji fiq në vneshtën e vet, edhe ka ardhë me kqyrë a kish fryte, po s’ka gjetë kurgjo. 7 Atëher i tha puntorit të vneshtës: ‘Qe tri vjet po vij te qiky fiq tu pritë fryte, por s’po marr kurgjo. Preje! Pse me e lanë tokën badihava(kot) me të?’ 8 Puntori i vneshtës ju përgjigj: ‘Zotni, leje edhe qit vit. Ta livroj rreth e rrotull edhe t’i qes pleh. 9 Nëse jep fryt ma vonë, mirë, po nëse jo, atëher preje.’“
 
10 Në sabat, Jezusi po msonte në nji sinagogë. 11 Aty ishte nji gru, që qe 18 vjet e mundonte nji fryme të keqe me smundje. Ajo ishte e kërrusun (gërmuct)edhe s’mujke kurrqysh me u drejtu. 12 Kur aj e pa, i foli: „Oj gru, je e lirume prej smundjes tane.“ 13 Aj ja vnoi durt përmbi, edhe ajo menjiher u drejtua e nisi me i dhanë lavdi Zotit. 14 Po i pari i sinagogës u idhnu, se Jezusi e shnoshi grunë në sabat. Për qata i tha kallabllakut: „Janë gjashtë ditë për me punu. Pra, hajdeni qato ditë me u shnoshë, e jo në ditën e sabatit.“ 15 Por Zotnia ju përgjigj: „O dyftyrsha! A s’e zgidh secilli prej juve në sabat demin a magarin e vet edhe e çon prej ahurit te uji me pij? 16 A nuk u dashtë pra kjo gru, që asht bijë e Abrahamit e që Satani e ka majtë të lidhun 18 vjet, me u liru prej këtyne lidhjeve në ditën e sabatit?“ 17 Kur aj i tha këto, krejt kundërshtarëve të tij ju erdhi marre, po krejt kallabllaku u gëzonte për krejt senet e mrekullueshme që aj i bante.
 
18 Për qata aj vazhdoi me thanë: „Me qka asht e ngjashme mbretnia e Zotit, me qka muj me e krahasu? 19 Asht si nji kokërr sinapi(peme), që nji njeri e mbolli në kopshtin e vet. Ajo u rrit e u bo dru, edhe shpezët e havas bonën stroflla (fole)në degët e tij.“
 
20 Edhe apet ju vetni: „Me qka muj me e krahasu mbretninë e Zotit? 21 Asht si tharmi, që nji gru e përzijti me tri masa të mëdhaja milli, derisa u tharmu krejt brumi.“
 
22 Rrugës për Jerusalem, aj ka shku prej qyteti në qytet e prej katuni në katun, tu msu. 23 Atëher nji burrë deshti me ditë prej tij: „Zotni, a janë pak ata që kanë me u shpëtu?“ Aj ju tha: 24 „Munonu me krejt fuqinë me hij nëpër derën e ngushtë, se po ju thom: shumë kanë me u munu me hij, por s’kanë me mujtë. 25 Kur i zoti i shpisë të çohet edhe ta mshelë derën, ju keni me nejt jashtë, keni me kursit në derë edhe keni me thanë: ‘Zotni, çelna!’ Po aj ka me ju përgjigj: ‘S’e di prej kah jeni.’ 26 Atëher keni me nis me thanë: ‘Na kemi hangër e kemi pij para teje, edhe ti ke msu në rrugët tona kryesore.’ 27 Po aj ka me ju thanë: ‘S’e di prej kah jeni. Ikni pi meje, ju që boni padrejtësi!’ 28 Aty keni me kajtë edhe me kërcëllu dhambët, kur ta shihni Abrahamin, Isakun, Jakupin edhe krejt pejgamberët në mbretninë e Zotit, e ju vetë të qitun(largum) jashtë. 29 Edhe kanë me ardhë njerz prej lindjës e prej perëndimi, prej veriu e prej jugu, edhe kanë me u ulë në sofër në mbretninë e Zotit. 30 Mbane në men: ka të funit që kanë me kan të parët, edhe ka të parët që kanë me kanë të funit.“
 
31 Në qat orë, do Farisenj erdhën edhe i thanë: „Ik, largohu prej ktuhit(qituhit), se Herodi po don me të mytë!“ 32 Aj ju përgjigj: „Shkoni e thujni qati dhelpres: ‘Sot edhe nesër po i qes frymat e këqija edhe po i shnoshi të smutët, e ditën e tretë kam me e kry.’ 33 Po unë duhet me vazhdu rrugën sot, nesër edhe pasnesër, se s’bon me u mbytë nji pejgamber jashtë Jerusalemit. 34 Jerusalem, Jerusalem, ti që i mbyt pejgamberët edhe i gjuan me gurë ata që i kam dergu! Sa herë kam dashtë me i mbledhë thfmitë e tu, qysh i mbledh pula zogjtë e vet nën krahë! Po ju nuk keni dashtë. 35 Shpia juj ka me ju metë e (shkretë)braktisun. Po ju thom: kurrsesi s’keni me m’pa ma, derisa të thuni: ‘I bekum asht aj që vjen në emën të Jehovait!’“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v3 = Apg 3:19
| v6 = Mat 21:19; Mar 11:13
| v7 = Mat 3:10; 7:19
| v9 = 2Pe 3:9
| v12 = Jes 61:1; Luk 4:18
| v14 = 2Mo 20:9, 10; 23:12; 35:2; 5Mo 5:13, 14
| v14 = Mat 12:10; Mar 3:2; Joh 5:15, 16; 9:14, 16
| v15 = Mat 23:27, 28; Luk 12:1
| v15 = Luk 14:5
| v17 = Luk 9:43
| v19 = Mat 13:31, 32; Mar 4:30-32
| v21 = Mat 13:33
| v22 = Mat 9:35; Mar 6:6
| v24 = Jes 55:6; Mat 7:13, 14; Php 3:12-14; 1Ti 6:12
| v25 = Luk 6:46
| v25 = Mat 25:11, 12
| v26 = Mat 7:22, 23
| v28 = Mat 8:11, 12
| v30 = Mat 19:30; 20:16; Mar 10:31
| v33 = Mat 16:21
| v34 = 2Ch 24:20, 21; Ne 9:26
| v34 = Mat 23:37
| v35 = 3Mo 26:31; 1Kö 9:7, 8; Jer 12:7; 22:5; Mi 3:12
| v35 = Mat 23:38, 39
}}

Luka 12

2026-06-17T16:55:02Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Në at kohë ishin mbledhë mijëra njerz, kaq shumë sa e shkelnin njani-tjetrin në kambë. Atëher aj nisi me ju thanë së pari nxansave të vet: „Ruhi prej tharmit të Farisenjve, domethanë prej dyftyrnisë së tyne. 2 Po s’ka kurgjo të msheftë me kujdes që s’ka me u zbulu, as kurgjo sekret që s’ka me u ditë. 3 Përqata qka thuni në terr, ka me u ni në dritë, edhe qka pëshpëritni në dhoma private, ka me u shpallë prej kulmeve të shpis. 4 Po ju thom edhe juve, miqve të mi: Mos kini tut prej atyne që e mytin trupin, po masanej s’mujnë me bo kurgjo ma shumë. 5 Po unë ka me ju kallxu kuj duhet me ju tutë: Tutjuni Atij që ka pushtet me mbytë edhe masanej me gjujtë në Gehenë. Po, po ju thom: Atij tutjuni. 6 Sa paguhet për pesë harabela? Dy pare që s’vlejnë gati kurgjo. Po Zoti nuk e harron asnjonin prej tyne. 7 Edhe flokët në krytë e juve janë krejt të numrume. Mos kini tut: ju vleni ma shumë se nji tufë e tanë harabelash.
 
8 Po ju thom: Secili që pranon para njerzve se asht me mu, edhe Biri i njeriut ka me pranu para melaqeve të Zotit se asht me të. 9 Po kush më mohon(nuk u pranon) para njerzve, aj ka me u mohu para melaqeve të Zotit. 10 Edhe secili që thotë diçka kundër Birit të njeriut, ka me ju falë. Po kush shan kundër frymës së shenjtë, atij s’ka me ju falë. 11 Kur të ju çojnë para mbledhjeve publike, para zyrtarëve të qeverisë edhe para autoriteteve të nalta, mos u boni marak qysh keni me u mbrojtë a qka keni me thanë, 12 se fryma e shenjtë ka me ju msu në qat moment qka duhet me thanë.“
 
13 Atëher dikush prej kallabllakut i tha: „Mësues, thuj vllaut tem me e nda trashëgiminë me mu.“ 14 Aj ju përgjigj: „O njeri, kush më ka caktu mu me kan gjykatës a ndërmjetës mes juve dyve?“ 15 Masanej ju tha: „Qelni sytë edhe ruhuni prej çdo lloj lakmije, se edhe nëse dikush ka shumë, pasunia e tij s’ja jep jetën.“ 16 Përqata ju kallxoj nji krahasim: „Toka e nji pasaniku dha bereqet të mirë. 17 Atëher aj nisi me menu: ‘S’e di ku me e shti krejt bereqetin tem. Qka me bo tash?’ 18 Ma në fund vendosi: ‘Kështu ka me bo: ka me i rrëzu depot e mia, ka me i ndërtu ma të mëdhaja, aty ka me e shti krejt grunin tem edhe krejt senet e mia 19 edhe ka me i thanë vetes: „Ke mbledhë shumë të mira, sa të dalin për shumë vjet. Rri rahat, ha, pi edhe knaqu me jetën.“’ 20 Por Zoti i tha: ‘O i pamençun, qit natë kanë me ta kërku jetën tane. E kuj kanë me i metë krejt ato që i ke mbledhë?’ 21 Kështu i ndodh atij që mbledh dukat(pasuni) për veti, po para Zotit s’asht i pasun.“
 
22 Atëher aj ju kthye nxansave të vet: „Për qata po ju thom: Mos u boni ma marak për jetën tuj, qka keni me hangër, as për trupin tuj, qka keni me veshë. 23 Se jeta vlen ma shumë se ushqimi, edhe trupi ma shumë se teshat. 24 Mendoni pak për korbat: ata nuk mbjellin e nuk korrin, nuk kanë as hambar as depo. Apet se apet Zoti i ushqen. A nuk vleni ju shumë ma shumë se zogjtë? 25 Kush pej juve, tu u bo marak, mundet me ja zgatë jetës së vet qoftë edhe pak? 26 Nëse pra s’muni me bo as nji sen kaq të vogël, pse po boni marak për senet tjera? 27 Kqyrni pak qysh rriten zambakët ose lulet: nuk lodhen e nuk tjerrin penj. Po unë po ju thom: as Solomoni, me krejt madhështinë e tij, s’u kanë i veshun aq bukur sa njoni prej tyne. 28 Nëse Zoti i vesh kështu bimët e fushës, që sot janë e nesër i qesin në furrë, a nuk ka me ju veshë edhe ma shumë juve? Sa pak besim keni! 29 Pra mos u boni ma marak qka keni me hangër e qka keni me pi, edhe mos rrini të tensionum prej pasigurisë. 30 Se krejt kto i lypin me ngut popujt e botës, po Baba juv e din që ju duhen krejt kto. 31 Përkundrazi, boni gjithmon mbretninë e Zotit ma të randësishmen në jetën tuj, dhe krejt kto sene tjera kanë me ju shtu.
 
32 Mos ki tut, kope e vogël, se Baba juvr e ka pa të mirë me ju dhanë mbretninë. 33 Shitni pasuninë tuj edhe jepjuni të vorfërve. Bani për veti kuleta që nuk vjetrohen, nji thesar që s’shterret në hava, ku s’afrohet hajni edhe ku tenja (mola) s’e han kurgjo. 34 Se ku asht thesari juve, aty ka mu kan edhe zemra juve.
 
35 Jini të veshun e gati, edhe leni llampat tuja ndezë. 36 Jini si njerëz që e presin zotninë e vet me u kthy pej dasmës, që kur të vjen e të troket, me ja çelë menjiherë. 37 Lum ata shërbëtor që zotnia i gjan qut kur të vjen! Përnime po ju thom: Aj ka me u bo gati me ju shërby, ka me i ulë në sofër, masanej ka me ardhë e ka me ju shërby. 38 Edhe nëse vjen në rojën e dytë të natës, a nëse vjen në rojën e tret, dhe i gjan gati, sa të lumtun kan me kan ata! 39 Nji sen dihet: nëse i zoti i shpisë e din kur vjen hajni, nuk e len me ja thy shpinë. 40 Edhe ju rrini gati, se Biri i njeriut vjen në nji kohë që ju s’e mendoni.“
 
41 Atëher Pjetri e veti: „Zotni, a po e kallxon qit krahasim veç për neve a për krejt?“ 42 Zotnia ju përgjigj: „Kush asht përnime kujdestari besnik, e i mençum, që zotnia i tij ka me ja besu përgjegjësinë për shërbëtorët e vet, që me ju dhanë gjithmon racionin (vaktin) e ushqimit në kohën e duhun? 43 Lum aj shërbëtor, kur zotnia i tij vjen edhe e sheh tu bo taman qashtu! 44 Po ju thom të vërtetën: Zotnia i tij ka me ja besu përgjegjësinë për krejt pasuninë e vet. 45 Po nëse aj shërbëtor najherë thotë me veti: ‘Zotnia jem po vonohet’, dhe nis me i rrehë shërbëtorët e shërbëtoret, edhe nis me hangër e me pi, po edhe me u dehë(pijav), 46 zotnia i qatij shërbëtori ka me ardhë nji ditë kur aj s’e pret edhe në nji orë që aj s’e din, ka me e dënu shumë ranë edhe ka me ja dhanë venin me të pabesët. 47 Atëher aj shërbëtor që e kuptoi qka deshi zotnia i vet, po nuk u bo gati as nuk e kryjti detyrën e vet, ka me marrë shumë të rreme ose grushta . 48 Kurse aj që nuk e kuptoi, po bani diçka për të cilën meriton të rreme ose grushta, ka me marrë pak. Secilit që ju ka dhanë shumë, shum ka me ju kërku, edhe kuj ju ka besu shumë, prej tij kanë me kërku ma shumë se në përgjithsi.
 
49 Unë kam ardhë me dhezë nji zjarm në tokë, edhe qka kisha dashtë ma shumë se me kan veç i dheztë tash! 50 Po kam edhe nji pagëzim përpara meje, edhe sa shumë jom në ngarkum deri sa të kryhet. 51 A menoni që kam ardhë me pru paqe në tokë? Jo, po ju thom, po me nda. 52 Se pej tash e mas pesë veta në nji shpi kanë me kan të ndamë: tre kundër dyve, edhe dy kundra treve. 53 Kanë me kan të ndamë: baba kundër djalit edhe djali kundër babës, nana kundër çikës edhe çika kundër nanës, vjehrra kundër resë edhe reja kundër vjehrrës.“
 
54 Mas kësaj ju kthye edhe kallabllakut: „Kur e shihni nji re tu u çu në perëndim, menjiherë thuni: ‘Po vjen furtunë’, edhe qashtu bohet. 55Edhe kur e shihni që po fryn era pej jugut, thuni: ‘Ka me pas nxehtsi të madhe’, edhe qashtu del. 56 O dyftyrsha! Dukjen e tokës edhe të havas dini me i vlersu, po pse s’muni me e vlersu qit kohë të veçantë? 57 Edhe pse s’muni vetë me gjyku qka asht e drejtë? 58 Për shembull, kur je tu shku me kundërshtarin tand te nji udhëheqës, bon çmos rrugës me u marrë vesh me të, që aj mos me ju qu (dergu) para gjykatsit, e gjykatsi me ju dorëzu te zyrtari i gjyqit, e zyrtari i gjyqit me të gjujtë në burg. 59 Po të thom: Kurrën e kurrës s’ke me dalë prej aty, deri sa ta pagush edhe paren e fundit ma të vogël.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 16:6, 11; Mar 8:15
| v2 = Mat 10:26, 27; Mar 4:22; Luk 8:17
| v4 = Joh 15:14
| v4 = Apg 20:24
| v5 = Jes 66:24; Mat 10:28
| v5 = Ps 119:120; Jes 8:13; Heb 10:31; 1Pe 2:17; Off 14:7
| v6 = 5Mo 22:6, 7; Mat 10:29
| v7 = Mat 10:30; Luk 21:18
| v7 = Mat 10:31; Luk 12:24
| v8 = Rö 10:9
| v8 = Mat 10:32, 33
| v9 = Mar 8:38; Luk 9:26; 2Ti 2:12; 1Jo 2:23
| v10 = Mat 12:31, 32; Mar 3:28, 29; Heb 6:4, 6; 10:26; 1Jo 5:16
| v11 = Mat 10:19, 20; Mar 13:11; Luk 21:14, 15; 1Pe 5:6, 7
| v12 = 2Mo 4:12; Apg 6:8, 10
| v15 = 2Mo 20:17; 5Mo 5:21; Kol 3:5
| v15 = 1Ti 6:7
| v18 = Jak 4:13-16
| v20 = Ps 39:6; 49:16-19; Spr 27:1
| v21 = Pr 11:9; Mat 6:20; 1Ti 6:17-19; Jak 2:5
| v22 = Mat 6:25-30; Php 4:6
| v24 = Hi 38:41; Ps 147:9
| v24 = Mat 6:26; Luk 12:7
| v26 = Mat 6:34
| v27 = 1Kö 10:4-7; 2Ch 9:3-6
| v29 = Mat 6:31, 32
| v30 = 2Ch 16:9; Ps 145:15, 16; Jes 65:24; Mat 6:7, 8; Php 4:19
| v31 = Ps 34:10; Jes 33:15, 16; Mat 6:33; 1Ti 4:8
| v32 = Joh 10:14
| v32 = Da 7:27; Luk 22:28-30; Heb 12:28; Jak 2:5; Off 1:6
| v33 = Mat 19:21; Luk 18:22; Apg 2:45; 4:34, 35
| v33 = Mat 6:20, 21; Luk 16:9; 1Ti 6:18, 19
| v35 = Eph 6:14; 1Pe 1:13
| v35 = Mat 25:1; Php 2:15
| v36 = Mat 25:5; Mar 13:35
| v39 = Mat 24:43; 1Th 5:2; 2Pe 3:10; Off 16:15
| v40 = Mat 24:44; 25:13; Off 3:3
| v42 = Mat 24:45-47
| v45 = 2Pe 3:3, 4
| v45 = Mat 24:48-51
| v47 = Jak 1:22; 4:17
| v48 = Mat 25:29; Joh 15:2
| v50 = Mar 10:38, 39
| v50 = Joh 12:27
| v51 = Mat 10:34-36; Joh 7:41, 43; 9:16
| v53 = Mi 7:6
| v56 = Mat 16:2, 3; Luk 19:42
| v58 = Mat 5:25, 26
}}

Luka 11

2026-06-17T16:28:58Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = KI Übersetzung startet ab vers 14
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Një herë Jezuzi u nal në një ven edhe u lut. Kur e kryti lutjen, njoni prej nxansave të tij i tha: “Zotni, na mso qysh m’u fal, bash ashtu qysh Gjoni i ka msu nxënsat e vet.” 
2 Masanej aj i tha atynve: "Sa herë lutni, thuni: 'Bab, u shejntëroft emni yt. Leje mretënin tane me ardh. 3 Na jep bukën për sot
4 edhe na i fal gabimet ashtu sikur edhe na që e kemi fal ata që kan gabu kundra neve. Mos na le me rra në sprova.'“ 
5 Edhe tha: „Ta marrim se njoni prej juve ka një shok edhe shkon gjys natës e i thot: 'Shok, mi jep hua tre kafshore bukë
6 sepse sa mka ardh një shok prej udhës edhe s‘kom qka mi qit me hanger.'
7 Por ky shoki që ke mrena i tha: 'Lem rahat, boll se em lodhe. Derën e kom mshel qetash edhe thmit i kom qit në dyshek [''krevet''] për mi shti me flejt. Nuk çohna mo për met dhon diçka.'”
8 E une po ju thom që aj ka mu çu pa çare edhe pse nuk çohet se e ka shok por çohet se aj shoki e ka kryt e fort edhe nuk heket pa ja jap atë që ai ka nevoj.
9 Përqata po ju thom: Vazhdoni me lyp edhe ju kini me marr, vazhdoni me lyp edhe ju kini me gjet, vazhdoni me cakat [''trokit''] edhe juve ka me ju hap.
10 Sepse kush lyp e merr, kush lyp e gjon dhe kush cakat ka me ju hap.
11 Cili bab osht që djali vet mi ja lyp një peshk ja jep në ven të peshkut nji gjarpën?
12 Ose në qofse e lyp nji vo [''vez''] e i ja jepni ni akrep?
13 Edhe pse ju boni keq dini mi jap thmive të juve senet të mira aq ma shumë Babi i juve që osht në hava ka me ju jap senet të mira kur ju ja lypni.”
 
14 Ma vonë aj ka nxjerr nji frymë të keqe qe po shkaktojke mos me fol ose mu ba memec. Kur fryma e keqe u zhduk, memeci ja ka nis me fol, e njerzt u quditën. 15 Po do kanë thanë: „Ky veç me Belzebubin, sundusin e shpirtave ose frymave të kqija, po i nxjerr frymat e kqija.“ 16 Tjerë kanë dasht me e sprovu dhe për qat punë i kanë lyp prej tij nji shenjë prej havas ose qiellit. 17 Po aj e ka dit qka po menojshin,dhe ju ka thanë: „Çdo mbretni qe asht nda mrena vetit, shkon në shkatrrim, dhe çdo familje qe asht nda mrena vetit, shpërndahet ose shkepet. 18 Qashtu asht edhe me Satanin. Nëse aj asht nda mrena vetit, qysh ka me nejt mbretnia e tij? Se ju po thoni qe unë po i nxjerr frymat e kqija me ndihmën e Belzebubit. 19 Nëse unë po i nxjerr frymat e kqija me Belzebubin, po djemt e juve qysh po i nxjerrin ata? Për qata ata kanë me kon gjyqtarët e juve. 20 Po nëse unë po i nxjerri frymat e kqija me gishtin e Zotit, atëher mbretnia e Zotit veç ka ardh te ju, por pa e kuptu ju. 21 Sa kohë nji burr i fortë, i armatosun mirë, po e ruan shpijën ose banesën e vet, pasunia e tij asht e sigurt. 22 Po kur vjen nji ma i fortë se ai, e sulmon dhe e mposht, ja merr krejt armët qe aj u mbështetke në to. Masanej e ndan çka ja ka marrë. 23 Kush s’asht me mu, asht kundër meje; edhe kush nuk mbledh bashkë me mu, veç po shpërndan.
 
24 Kur nji frymë e keqe del pi nji njeri, ai endet tu lyp ven me pushu nëpër vende të zbrasta. Mas qe s’ka gjet kurgjo, ka thanë me veti: ‚Po kthehna në shpinë tem,prej aty ku kom dal.‘ 25 Kur ka ardh, e ka gjet shpinë të fshime e të pastrume, e të rregullume bukur. 26 Atëher aj ka marrë me veti edhe shtatë fryma të tjera, ma të kqija se vetja, dhe kanë hy mrena e kanë nejt. Kshtu ky njeri në fund ka met ma keq se ma herët.“
 
27 Kur aj i ka thanë kto sene, nji grue prej kallabllakut ka thirr: „Lum ai bark qe të ka mbajt, dhe lum gjijtë qe të kan dhan gji!“ 28 Po ai ka thanë: „Jo, ma i lumtur asht ai qe e nin fjalën e Zotit dhe rrin simas saj ose i përmbahet asaj!“
 
29 Kur njerzt u mblodhën grumbull, aj ka nis me shpjegu: „Kjo gjeneratë asht gjeneratë e keqe. Po lypin nji shenjë, po shenjë s’ka me marrë, veç shenjës se Jonës. 30 Se qysh Jona u bo shenjë për ninivitët, qashtu ka me kon edhe Biri i njeriut për ket gjeneratë. 31 Mbretnesha e Jugut ka me u qu në gjykim bashkë me burrat e ksaj gjenerate edhe ka me i dënu, se ajo ka ardh prej funit të tokës me e ni mençurinë e Salomonit. Po kqyr! Këtu asht dikush ma i madh se Salomoni. 32 Banorët e Ninivës kanë me u qu në ditën e gjykimit bashkë me ket gjeneratë dhe kanë me e dënu, se ata u pendun për qata qe Jona ka prediku. Po kqyrni! Këtu asht dikush ma i madh se Jona. 33 Kur e ndez nji llampë, s’e mshef, as s’e vnon nën naj enë matse, po e vnon në majtësen e llampës, që kush hyn mrena me pa dritën. 34 Syri asht llampa e trupit. Kur syri yt asht i drejtë, edhe krejt trupi yt asht plot dritë. Po kur asht ziliqar(inatgji), atëher edhe trupi yt asht krejt terr. 35 Për qata kqyr mirë, mos e lsho që drita mrena teje me kon terr. 36 Nëse pra krejt trupi yt asht plot dritë e s’ka kurgjo terr, atëher ka me kon krejt i ndritshëm, si kur nji llampë po ta jep dritë me rrezet e veta.“
 
37 Mas qe i ka thanë kto, nji farise e ka thirr me hangër. Aj ka shku te ai dhe ka nejt ulun në sofër. 38 Fariseu u qudit kur e pa qe aj para buke nuk i lajti durt. 39 Atëher Zotnia i ka thanë: „Ju farisejt, kupën edhe enën e lani përjashta, po mrena jeni plot lakmi dhe ligësi. 40 Ju pa men! A s’e ka bo aj qe e ka bo përjashtën, edhe anën e mrenshme? 41 Jepni për fukarat çka del prej mrenës, edhe keni me pa: krejt te ju ka me kon të paster. 42 Mjerë ju, farisejt! Se po jepni nji të dhjetën prej mentës, prej rudës, edhe prej çdo barishte të bashqes, po drejtësin dhe dashninë për Zotin po i lini anash. Kto ish dashte me i bo, po as ato tjerat nuk ish dasht me i lan. 43 Mjerë ju, farisejt! Se e doni me u ul në vendat e para në Sinagoga, edhe me ju përshëndet në pazar ma shumë se tjerët. 44 Mjerë ju, se jeni si vorret qe nuk shihen mirë, e njerzt kalojn përmi to pa e ditë!“
 
45 Atëher nji njeri që e ka njoft ligjin i ka thanë: „Mësues, me kto fjalë po na fyen ofendon edhe neve.“ 46 Po aj ka thanë: „Mjerë edhe ju, ju njerz qe e keni njoft ligjin, se po u qitni njerzve barra qe zor i mbajnë, po ju vet s’e prekni barrën me asnji gisht!
 
47 Mjerë ju, se po ndërtoni vorre për profetët pejgameret, e të parët e juve i kanë myt! 48 Pa pikëpytje, ju jeni dëshmitarë të punëve të parëve të juve, e apet se apet po jau jepni të drejtë. Ata i kanë myt profetët pejgameret, po ju po ua ndërtoni vorret. 49 Për qata edhe mençuria e Zotit ka thanë: ‚Unë ka me i çu profetë ose pejgamer dhe apostuj te ata, e ata kanë me i myt do prej tyne edhe kanë me i përndjek ose përzan. 50 Kshtu kjo gjeneratë ka me u lyp llogari për gjakun e krejt profetëve, qe asht derdh prej fillimit të botës, 51 prej gjakut të Abelit e deri te gjaku i Zakarisë, qe u myt në mes të altarit edhe të tempullit.‘ Po, po ju thom: ksaj gjenerate ka me ju lyp llogari për kto. 52 Mjerë ju, ju njerz qe e keni njoft ligjin! Se e keni marrë çelësin e njohjes ose njohuris. Vet nuk keni hy mrena, por po i pengoni edhe ata qe po dojn me hy mrena.“
 
53 Kur aj ka dal jasht, skribët edhe farisejt e kanë shty fort edhe e kanë nguc me shumë pyetje tjera. 54 Veç po pritshin me e kap me fjalët e veta, që ata me shti në kurth.

{{Querverweise-Metadaten
| v2 = 3Mo 22:32; 5Mo 32:1, 3; Ps 145:21; Jes 5:16; 8:13; 29:23; Hes 36:23
| v2 = Da 2:44; 7:13, 14; Mat 6:9-13
| v3 = Ps 37:25
| v4 = Ps 79:9; Da 9:19
| v4 = Mar 11:25; Eph 4:32; Kol 3:13
| v4 = Luk 22:46; 1Ko 10:13; Jak 1:13; Off 3:10
| v8 = Luk 18:5
| v9 = Rö 12:12
| v9 = Mat 7:7, 8
| v10 = Ps 50:15; Mar 11:24; Joh 15:7; Jak 1:6; 1Jo 3:22; 5:14
| v11 = Mat 7:9, 10
| v13 = Mat 7:11; Jak 1:17
| v14 = Mat 12:22
| v14 = Mat 9:32-34
| v15 = Mat 10:25; 12:24-30; Mar 3:22-27; Joh 8:48
| v16 = Mat 12:38; Mar 8:11
| v17 = Joh 2:24, 25
| v20 = 2Mo 8:19
| v20 = Mat 12:28; Luk 17:21
| v23 = Mat 12:30
| v24 = Mat 12:43-45
| v26 = 2Pe 2:20
| v27 = Luk 1:46-48
| v28 = 5Mo 29:9; Ps 1:1, 2; 112:1; 119:2; Mat 7:21; Jak 1:25
| v29 = Mat 12:38-42; 16:4; Mar 8:12
| v30 = Jon 1:17
| v31 = 1Kö 10:1; 2Ch 9:1
| v31 = Mat 12:42
| v32 = Jon 3:5
| v33 = Mat 5:15; Mar 4:21; Luk 8:16
| v34 = Eph 1:18
| v34 = Mat 6:22, 23
| v38 = Mat 15:2; Mar 7:1-5
| v39 = Mat 23:25, 26
| v41 = Jer 4:14
| v42 = 3Mo 27:30
| v42 = Mat 23:23, 24; Joh 7:24
| v43 = Mat 23:6, 7; Mar 12:38, 39; Luk 20:46
| v44 = Mat 23:27, 28
| v46 = Mat 23:2, 4
| v47 = Mat 23:29-31
| v48 = Apg 7:52; Heb 11:32, 37
| v49 = Mat 23:34-36
| v50 = Off 18:21, 24
| v51 = 1Mo 4:8, 10
| v51 = 2Ch 24:20-22
| v52 = Mal 2:7, 8; Mat 23:13; 1Th 2:14-16
| v54 = Mar 12:13; Luk 20:20
}}

Luka 12

2026-06-15T20:42:09Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Ndërkohë ishin mbledhë mijëra njerz, aq shumë sa e shkelnin njani-tjetrin në kambë. Atëher aj nisi me ju thanë së pari nxansave të vet: „Ruhi prej tharmit të Farisenjve, domethanë prej dyftyrnisë së tyne. 2 Po s’ka kurgjo të msheftë me kujdes që s’ka me u zbulu, as kurgjo sekret që s’ka me u ditë. 3 Përqata qka thuni në terr, ka me u ni në dritë, edhe qka pëshpëritni në dhoma private, ka me u shpallë prej kulmeve të shpis. 4 Po ju thom edhe juve, miqve të mi: Mos kini tut prej atyne që e mytin trupin, po masanej s’mujnë me bo kurgjo ma shumë. 5 Po unë ka me ju kallxu kuj duhet me ju tutë: Tutjuni Atij që ka pushtet me mbytë edhe masanej me gjujtë në Gehenë. Po, po ju thom: Atij tutjuni. 6 Sa paguhet për pesë harabela? Dy pare që s’vlejnë gati kurgjo. Po Zoti nuk e harron asnjonin prej tyne. 7 Edhe flokët në krytë tuej janë krejt të numrume. Mos kini tut: ju vleni ma shumë se nji tufë e tanë harabelash.
 
8 Po ju thom: Secili që pranon para njerzve se asht me mu, edhe Biri i njeriut ka me pranu para melaqeve të Zotit se asht me të. 9 Po kush më mohon(nuk u pranon) para njerzve, aj ka me u mohu para melaqeve të Zotit. 10 Edhe secili që thotë diçka kundër Birit të njeriut, ka me ju falë. Po kush shan kundër frymës së shenjtë, atij s’ka me ju falë. 11 Kur të ju çojnë para mbledhjeve publike, para zyrtarëve të qeverisë edhe para autoriteteve të nalta, mos u boni marak qysh keni me u mbrojtë a qka keni me thanë, 12 se fryma e shenjtë ka me ju msu në qat moment qka duhet me thanë.“
 
13 Atëher dikush prej kallabllakut i tha: „Mësues, thuj vllaut tem me e nda trashëgiminë me mu.“ 14 Aj ju përgjigj: „O njeri, kush më ka caktu mu me kan gjykatës a ndërmjetës mes juve dyve?“ 15 Masanej ju tha: „Qelni sytë edhe ruhuni prej çdo lloj lakmije, se edhe nëse dikush ka shumë, pasunia e tij s’ja jep jetën.“ 16 Përqata ju kallxoj nji krahasim: „Toka e nji pasaniku dha bereqet të mirë. 17 Atëher aj nisi me menu: ‘S’e di ku me e shti krejt bereqetin tem. Qka me bo tash?’ 18 Ma në fund vendosi: ‘Kështu ka me bo: ka me i rrëzu depot e mia, ka me i ndërtu ma të mëdhaja, aty ka me e shti krejt grunin tem edhe krejt senet e mia 19 edhe ka me i thanë vetes: „Ke mbledhë shumë të mira, sa të dalin për shumë vjet. Rri rahat, ha, pi edhe knaqu me jetën.“’ 20 Po Zoti i tha: ‘O i pamençun, qit natë kanë me ta kërku jetën tane. E kuj kanë me i metë krejt ato që i ke mbledhë?’ 21 Kështu i shkon atij që mbledh dukat(pasuni) për veti, po para Zotit s’asht i pasun.“
 
22 Atëherë aj ju kthye nxansave të vet: „Për qata po ju thom: Mos u boni ma marak për jetën tuej, qka keni me hangër, as për trupin tuej, qka keni me veshë. 23 Se jeta vlen ma shumë se ushqimi, edhe trupi ma shumë se teshat. 24 Mendoni pak për korbat: ata nuk mbjellin e nuk korrin, nuk kanë as hambar as depo. Prapë Zoti i ushqen. A nuk vleni ju shumë ma shumë se zogjtë? 25 Kush pi juve, tu u bo marak, mundet me ja zgjatë jetës së vet qoftë edhe pak? 26 Nëse pra s’muni me bo as nji sen kaq të vogël, pse po boni marak për senet tjera? 27 Kqyrni pak qysh rriten zambakët: nuk lodhen e nuk tjerrin penj. Po unë po ju thom: as Solomoni, me krejt madhështinë e tij, s’u kanë i veshun aq bukur sa njoni pi tyne. 28 Nëse Zoti i vesh kështu bimët e fushës, që sot janë e nesër hidhen në furrë, a nuk ka me ju veshë edhe ma shumë juve? Sa pak besim keni! 29 Pra mos u boni ma marak qka keni me hangër e qka keni me pi, edhe mos rrini të tensionum pi pasigurisë. 30 Se krejt kto i lypin me ngulm popujt e botës, po Ati juej e din që ju duhen krejt kto. 31 Përkundrazi, boni gjithmonë mbretninë e Zotit ma të randësishmen në jetën tuej, edhe krejt kto kanë me ju shtu.
 
32 Mos ki frikë, kope e vogël, se Ati juej e ka pa të mirë me jau dhanë mbretninë. 33 Shitni pasuninë tuej edhe jepjuni të vorfnive. Bani për veti kuleta që nuk vjetrohen, nji thesar që s’shterret në qiell, ku s’afrohet hajni edhe ku tenja s’e han kurgjo. 34 Se ku asht thesari juej, aty ka me qenë edhe zemra juej.
 
35 Jini të veshun e gati, edhe leni llampat tueja ndezë. 36 Jini si njerëz që e presin zotninë e vet me u kthy pi dasmës, që kur të vjen e të troket, me ja çelë menjiherë. 37 Lum ata shërbëtorë që zotnia i gjen zgjuet kur të vjen! Përnime po ju thom: Aj ka me u bo gati me ju shërby, ka me i ulë në sofër, masanej ka me ardhë e ka me ju shërby. 38 Edhe nëse vjen në rojën e dytë të natës, a edhe në të tretën, dhe i gjen gati, sa t’lumtun kanë me qenë ata! 39 Nji sen dihet: nëse i zoti i shpisë e din kur vjen hajni, nuk e len me ja thy shpinë. 40 Edhe ju rrini gati, se Biri i njeriut vjen në nji kohë që ju s’e mendoni.“
 
41 Atëherë Pjetri e pyti: „Zotni, a po e tregon qit krahasim veç për neve a për krejt?“ 42 Zotnia ju përgjigj: „Kush asht përnime kujdestari besnik, aj i mençmi, që zotnia i tij ka me ja besu përgjegjësinë për shërbëtorët e vet, që me ju dhanë gjithmonë racionin e ushqimit në kohën e duhun? 43 Lum aj shërbëtor, kur zotnia i tij vjen edhe e sheh tu bo pikërisht qashtu! 44 Po ju thom të vërtetën: Zotnia i tij ka me ja besu përgjegjësinë për krejt pasuninë e vet. 45 Po nëse aj shërbëtor najherë thotë me veti: ‘Zotnia jem po vonohet’, edhe nis me i rrehë shërbëtorët e shërbëtoret, edhe nis me hangër e me pi, po edhe me u dehë, 46 zotnia i qatij shërbëtori ka me ardhë nji ditë kur aj s’e pret edhe në nji orë që aj s’e din, ka me e dënu shumë randë edhe ka me ja dhanë venin me të pabesët. 47 Atëherë aj shërbëtor që e kuptoi qka deshi zotnia i vet, po nuk u bo gati as nuk e kreu detyrën e vet, ka me marrë shumë të rrehna. 48 Kurse aj që nuk e kuptoi, po bani diçka për të cilën meriton të rrehna, ka me marrë pak. Secilit që ju ka dhanë shumë, shumë ka me ju kërku, edhe kuj ju ka besu shumë, pi tij kanë me kërku ma shumë se zakonisht.
 
49 Unë kam ardhë me ndezë nji zjarr në tokë, edhe qka kisha dashtë ma shumë se me qenë veç i ndezun tashmë! 50 Po kam edhe nji pagëzim përpara meje, edhe sa shumë jom në ankth derisa të kryhet. 51 A menoni që kam ardhë me pru paqe në tokë? Jo, po ju thom, po me nda. 52 Se pi tash e tutje pesë veta në nji shpi kanë me qenë të ndamë: tre kundër dyve, edhe dy kundër treve. 53 Kanë me qenë të ndamë: baba kundër djalit edhe djali kundër babës, nana kundër çikës edhe çika kundër nanës, vjehrra kundër resë edhe reja kundër vjehrrës.“
 
54 Mas kësaj ju kthye edhe kallabllakut: „Kur e shihni nji re tu u çu në perëndim, menjiherë thuni: ‘Po vjen furtunë’, edhe qashtu bohet. 55Edhe kur e shihni që po fryn era pi jugut, thuni: ‘Ka me pas vapë të madhe’, edhe qashtu del. 56 O dyftyrat! Dukjen e tokës edhe të qiellit dini me e vlerësu, po pse s’muni me e vlerësu qit kohë të veçantë? 57 Edhe pse s’muni vetë me gjyku qka asht e drejtë? 58 Për shembull, kur je tu shku me kundërshtarin tand te nji udhëheqës, bon çmos rrugës me u marrë vesh me të, që aj mos me t’tërhekë para gjykatësit, e gjykatësi me t’dorëzu te zyrtari i gjyqit, e zyrtari i gjyqit me t’gjujtë në burg. 59 Po t’thom: Kurrsesi s’ke me dalë pi aty, derisa ta pagush edhe paren e fundit të vogël.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 16:6, 11; Mar 8:15
| v2 = Mat 10:26, 27; Mar 4:22; Luk 8:17
| v4 = Joh 15:14
| v4 = Apg 20:24
| v5 = Jes 66:24; Mat 10:28
| v5 = Ps 119:120; Jes 8:13; Heb 10:31; 1Pe 2:17; Off 14:7
| v6 = 5Mo 22:6, 7; Mat 10:29
| v7 = Mat 10:30; Luk 21:18
| v7 = Mat 10:31; Luk 12:24
| v8 = Rö 10:9
| v8 = Mat 10:32, 33
| v9 = Mar 8:38; Luk 9:26; 2Ti 2:12; 1Jo 2:23
| v10 = Mat 12:31, 32; Mar 3:28, 29; Heb 6:4, 6; 10:26; 1Jo 5:16
| v11 = Mat 10:19, 20; Mar 13:11; Luk 21:14, 15; 1Pe 5:6, 7
| v12 = 2Mo 4:12; Apg 6:8, 10
| v15 = 2Mo 20:17; 5Mo 5:21; Kol 3:5
| v15 = 1Ti 6:7
| v18 = Jak 4:13-16
| v20 = Ps 39:6; 49:16-19; Spr 27:1
| v21 = Pr 11:9; Mat 6:20; 1Ti 6:17-19; Jak 2:5
| v22 = Mat 6:25-30; Php 4:6
| v24 = Hi 38:41; Ps 147:9
| v24 = Mat 6:26; Luk 12:7
| v26 = Mat 6:34
| v27 = 1Kö 10:4-7; 2Ch 9:3-6
| v29 = Mat 6:31, 32
| v30 = 2Ch 16:9; Ps 145:15, 16; Jes 65:24; Mat 6:7, 8; Php 4:19
| v31 = Ps 34:10; Jes 33:15, 16; Mat 6:33; 1Ti 4:8
| v32 = Joh 10:14
| v32 = Da 7:27; Luk 22:28-30; Heb 12:28; Jak 2:5; Off 1:6
| v33 = Mat 19:21; Luk 18:22; Apg 2:45; 4:34, 35
| v33 = Mat 6:20, 21; Luk 16:9; 1Ti 6:18, 19
| v35 = Eph 6:14; 1Pe 1:13
| v35 = Mat 25:1; Php 2:15
| v36 = Mat 25:5; Mar 13:35
| v39 = Mat 24:43; 1Th 5:2; 2Pe 3:10; Off 16:15
| v40 = Mat 24:44; 25:13; Off 3:3
| v42 = Mat 24:45-47
| v45 = 2Pe 3:3, 4
| v45 = Mat 24:48-51
| v47 = Jak 1:22; 4:17
| v48 = Mat 25:29; Joh 15:2
| v50 = Mar 10:38, 39
| v50 = Joh 12:27
| v51 = Mat 10:34-36; Joh 7:41, 43; 9:16
| v53 = Mi 7:6
| v56 = Mat 16:2, 3; Luk 19:42
| v58 = Mat 5:25, 26
}}