bibla-popullore.org - Benutzerbeiträge [de]

Luka 24

2026-08-26T13:15:05Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Në ditën e parë të javës, gratë kanë ardhë shumë herët te varri, edhe i kishin me veti erëzat aromatike që i kishin përgatitë. 2 Po e panë që guri ishte rrokullisë larg prej vorrit, 3 edhe kur hynë mrena, nuk e gjetën kërkund trupin e Zotnisë Jezus. 4 Derisa po çuditshin për këtë, përnjiherë ju dolën afër dy burra me tesha që shkëlqejshin (vizëllojshin). 5 Gratë u tutën edhe e ulën krytë. Atëher burrat ju thanë: „Pse po e lypni të gjallin te të dekunit? 6 Aj s’asht qitu, po asht ringjallë. Kujtohuni qka ju ka thanë kur ishte hala në Galile: 7 që Biri i njeriut duhet me ju dorëzu gjynahqarëve, me u ekzekutu në shtyllë edhe me u ringjallë ditën e tret.“ 8 Atëher ju ranë në men fjalët e tij, 9 edhe u largun prej vorrit e ju kallxun krejt këto gjona të Njëmbëdhjetëve edhe krejt të tjerëve. 10 Ishin Maria Magdalena, Joana edhe Maria, nana e Jakovit. Edhe gratë tjera që ishin me to, jau kallxun krejt këto apostujve. 11 Por atyne ju dokën këto fjalë si marrëzi, edhe nuk ju besun grave.
 
 
12 Pjetri, përkundra, u çu edhe ngajti te vorri. Kur u përkul me kqyrë mrena, pa veç pëlhurat e linit. Masanej iku prej aty, tu u çuditë me veti qka kishte ndodh.
 
 
13 Po qat ditë, dy prej tyne po shkojshin për në nji katun me emnin Emaus, rreth 11 kilometra larg Jerusalemit, 14 edhe po bisedojshin(bojshin muhabet) për krejt qka kishte ndodhë.
 
 
15 Deri sa po bisedojshin (bajshin muhabet) edhe po diskutojshin për krejt këto, vetë Jezusi ju afrua edhe nisi me ecë me ta, 16 po sytë e tyne ishin si të mbyllun(mshelt), edhe nuk e njoften. 17 Aj i veti: „Për qka po diskutoni kaq gjallë udhës?“ Ata u nalën të mërzitun. 18 Njani prej tyne, që quhej Kleopa, ju përgjigj: „A je i vetmi i huj në Jerusalem që s’e ka marrë vesh qka ka ndodhë aty këto ditët e fundit?“ 19 Aj i veti: „Qka ka ndodhë?“ Ata thanë: „Ajo me Jezusin Nazareas. U pa që aj ishte pejgamber, i fuqishëm në fjalë e në vepra para Zotit edhe para krejt njerzve. 20 Edhe qysh kryepriftat e udhëheqësit tanë e dorëzun që me u dënu me dek, edhe masanej e gozhdun në shtyllë. 21 Na kishim shpresu që aj ishte ai që ka me e liru Izraelin. Por tash asht dita e tretë prej se kanë ndodhë krejt këto gjana. 22 Përveç kësaj, do gra prej neve na çuditën. Ato kanë shku herët në sabah te vorri, 23 po nuk e kanë gjetë kërkund trupin e tij. Masanej kanë ardhë e kanë kallxu që kishin pa nji pamje të mbinatyrshme me melaqe, që thanë se aj jeton. 24 Do prej tanëve shkun masanej te vorri, edhe ishte qashtu qysh kishin kallxu gratë, po atë nuk e panë.“
 
 
25 Atëher aj ju tha: „O ju që s’po kuptoni! Sa e ngadaltë asht zemra juve me ju besu krejt fjalëve që i kanë thanë pejgamberët! 26 A nuk duhej Krishti me i hjekë krejt këto, e masanej me hy në lavdinë e vet?“ 27 Edhe, tu ja nisë prej Moisiut e te krejt Pejgamberët, aj ju shpjegoi në krejt Shkrimet ato që ka të bajnë me të.
 
 
28 Ma në fund ju afrun katunit ku po shkojshin, edhe aj bani sikur po vazhdonte ma ec hala. 29 Por ata ngulen kamb: „Rri me neve, se gati u bo mramje, dita po kryhet.“ Atëher aj shkoi me ta edhe ndejti me ta. 30 Kur u ulën me hangër, aj e mori bukën, e bekoi, e theu edhe ju dha. 31 Atëher ju çelën sytë edhe e njohën, por aj u zhduk prej mesit të tyne. 32 Ata i thanë njani-tjetrit: „A nuk na digjej zemra mrena nesh, kur aj po folke me neve rrugës edhe po na i hapte krejt Shkrimet?“ 33 Në qat orë u çun edhe u kthyn në Jerusalem. Aty i gjetën të Njëmbëdhjetët edhe tjerët të mbledhun bashkë 34 dhe ata ju thanë: „Zotnia përnime asht ringjallë, edhe ju ka shfaqë(paraqit) Simonit!“ 35 Masanej edhe ata kallxun se qka ju kishte ndodhë rrugës, edhe qysh e kishin njoftë kur e ka theu bukën.
 
 
36 Derisa ata po i kallxojshin krejt këto, aj vetë ju paraqit(doli) përnjiherë në mesin e tyne edhe ju tha: „Paqja koft me ju!“ 37 Por prej tutës e tmerrit, ata menun që po shifshin nji shpirt. 38 Aj i veti: „Pse jeni kaq të shqetsum, edhe pse po ju dalin dyshime në zemër? 39 Kqyrni durt e mia edhe kambët e mia, e keni me pa që jom unë. Prekëmni edhe binduni vetë. Se nji shpirt s’ka mish e eshtra, qysh po shihni që kam unë.“ 40 Derisa po e thoshte këtë, ju kallxoi durt edhe kambët. 41 Po prej gëzimi e çudia hala s’mujshin me besu, masanej i veti: „A keni qitu diçka për me hangër?“ 42 Atëher ja dhanë nji copë peshk të pjekun. 43 Aj e mori edhe e hangri para syve të tyne.
 
 
44 Mananej ju shpjegoi: „Kur isha hala me ju, ju kam thanë që duhet me u përmbushë krejt qka asht shkru për mu në Ligjin e Moisiut, në Shkrimet e Pejgamberëve edhe në Psalmet.“ 45 Mas kësaj aj bani që ata me e kuptu plotësisht kuptimin e Shkrimeve, 46 edhe ju tha: „Në Shkrime shkruhet kështu: Krishti ka me hjekë edhe ditën e tretë ka me u ringjallë prej të dekuneve, 47 edhe në emnin e tij ka me u prediku në krejt popujt pendesa për faljen e gjynaheve, tu ja nisë prej Jerusalemi. 48 Ju keni me kan dëshmitarë për krejt këto sene. 49 Edhe kqyrni: unë kam me e dërgu mbi ju atë që Baba jem e ka premtu. Po ju rrini në qytet, derisa të visheni me fuqi prej naltit.“
 
 
50 Masanej i nxori jashtë deri kah Betania, i çoi durt edhe i bekoi. 51 Derisa po i bekonte, u mor pi tyne edhe u ngrit përpjetë në hava. 52 Ata u përkulën para tij edhe u kthyn në Jerusalem plot gëzim. 53 Edhe ata jen kan nonstop(krejt kohën) në tempull, tu e lavdu Zotin.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v7 = Jon 1:17; Mat 16:21; Mar 8:31; Luk 9:22
| v8 = Joh 2:22
| v10 = Luk 8:1-3
| v16 = Joh 20:14; 21:4
| v19 = Mat 2:23; 21:11
| v19 = 5Mo 18:18; Luk 7:15, 16; Joh 3:2; 6:14; Apg 2:22
| v20 = Luk 23:1; Apg 3:13; 13:27, 28
| v20 = Joh 19:17, 18
| v21 = Apg 1:6
| v22 = Mat 28:1, 8; Luk 24:9-11
| v24 = Luk 24:12; Joh 20:3
| v26 = Ps 22:16-18; Jes 53:7-9; 1Ko 15:3
| v26 = Php 2:9-11; Heb 2:9; 1Pe 1:11
| v27 = Joh 1:45; Apg 10:43; 26:22
| v30 = Mat 14:19; 15:36; Mar 6:41
| v31 = Joh 20:19
| v34 = 1Ko 15:3, 5
| v35 = Luk 24:30, 31
| v37 = Mat 14:26
| v41 = Joh 21:5
| v44 = Mat 16:21; Luk 9:22
| v44 = Luk 24:27; Joh 5:39
| v45 = Joh 12:16
| v46 = Jes 53:5; Jon 1:17; Mar 9:31
| v47 = Apg 5:31; 13:38, 39
| v47 = Gal 3:14; 1Ti 3:16
| v47 = Apg 4:1, 2; 5:27, 28
| v48 = Joh 15:26, 27; Apg 1:8
| v49 = Joel 2:28; Joh 14:16; Apg 1:4, 5; 2:1, 4
| v51 = Apg 1:9
| v52 = Joh 16:22; Apg 1:12
| v53 = Apg 2:46, 47
}}

Luka 24

2026-08-23T21:41:36Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Në ditën e parë të javës, gratë kanë ardhë shumë herët te varri, edhe i kishin me veti erëzat aromatike që i kishin përgatitë. 2 Po e panë që guri ishte rrokullisë larg prej vorrit, 3 edhe kur hynë mrena, nuk e gjetën kërkund trupin e Zotnisë Jezus. 4 Derisa po çuditshin për këtë, përnjiherë ju dolën afër dy burra me tesha që shkëlqejshin (vizëllojshin). 5 Gratë u tutën edhe e ulën krytë. Atëher burrat ju thanë: „Pse po e lypni të gjallin te të dekunit? 6 Aj s’asht qitu, po asht ringjallë. Kujtohuni qka ju ka thanë kur ishte hala në Galile: 7 që Biri i njeriut duhet me ju dorëzu gjynahqarëve, me u ekzekutu në shtyllë edhe me u ringjallë ditën e tretë.“ 8 Atëher ju ranë në men fjalët e tij, 9 edhe u largun prej vorrit e ju kallxun krejt këto gjona të Njëmbëdhjetëve edhe krejt të tjerëve. 10 Ishin Maria Magdalena, Joana edhe Maria, nana e Jakovit. Edhe gratë tjera që ishin me to, jau kallxun krejt këto apostujve. 11 Po atyne ju dokën këto fjalë si marrëzi, edhe nuk ju besun grave.
 
 
12 Pjetri, përkundra, u çu edhe ngajti te vorri. Kur u përkul me kqyrë mrena, pa veç pëlhurat e linit. Masanej iku prej aty, tu u çuditë me veti qka kishte ndodh.
 
 
13 Po qat ditë, dy prej tyne po shkojshin për në nji katun me emnin Emaus, rreth 11 kilometra larg Jerusalemit, 14 edhe po bisedojshin(bojshin muhabet) për krejt qka kishte ndodhë.
 
 
15 Deri sa po bisedojshin (bajshin muhabet) edhe po diskutojshin për krejt këto, vetë Jezusi ju afrua edhe nisi me ecë me ta, 16 po sytë e tyne ishin si të mbyllun(mshelt), edhe nuk e njoften. 17 Aj i pyti: „Për qka po diskutoni kaq gjallë udhës?“ Ata u nalën të mërzitun. 18 Njani prej tyne, që quhej Kleopa, ju përgjigj: „A je i vetmi i huj në Jerusalem që s’e ka marrë vesh qka ka ndodhë aty këto ditët e fundit?“ 19 Aj i veti: „Qka ka ndodhë?“ Ata thanë: „Ajo me Jezusin Nazareas. U pa që aj ishte pejgamber, i fuqishëm në fjalë e në vepra para Zotit edhe para krejt njerzve. 20 Edhe qysh kryepriftërinjtë e udhëheqësit tanë e dorëzun që me u dënu me dek, edhe masanej e gozhdun në shtyllë. 21 Na kishim shpresu që aj ishte ai që ka me e liru Izraelin. Po tash asht dita e tretë prej se kanë ndodhë krejt këto gjana. 22 Përveç kësaj, do gra prej neve na çuditën. Ato kanë shku herët në sabah te vorri, 23 po nuk e kanë gjetë kërkund trupin e tij. Masanej kanë ardhë e kanë kallxu që kishin pa nji pamje të mbinatyrshme me melaqe, që thanë se aj jeton. 24 Do prej tanëve shkun masanej te vorri, edhe ishte qashtu qysh kishin kallxu gratë, po atë nuk e panë.“
 
 
25 Atëher aj ju tha: „O ju që s’po kuptoni! Sa e ngadaltë asht zemra juve me ju besu krejt fjalëve që i kanë thanë pejgamberët! 26 A nuk duhej Krishti me i hjekë krejt këto, e masanej me hy në lavdinë e vet?“ 27 Edhe, tu ja nisë prej Moisiut e te krejt Pejgamberët, aj jau shpjegoi në krejt Shkrimet ato që ka të bajnë me të.
 
 
28 Ma në fund ju afrun katunit ku po shkojshin, edhe aj bani sikur po vazhdonte ma tutje. 29 Por ata ngulen kamb: „Rri me neve, se gati u bo mramje, dita po kryhet.“ Atëher aj shkoi me ta edhe ndejti me ta. 30 Kur u ulën me hangër, aj e mori bukën, e bekoi, e theu edhe jau dha. 31 Atëher ju çelën sytë edhe e njohën, po aj u zhduk prej mesit të tyne. 32 Ata i thanë njani-tjetrit: „A nuk na digjej zemra mrena nesh, kur aj po fliste me neve rrugës edhe po na i hapte krejt Shkrimet?“ 33 Në qat orë u çun edhe u kthyn në Jerusalem. Aty i gjetën të Njëmbëdhjetët edhe tjerët të mbledhun bashkë 34 dhe ata ju thanë: „Zotnia përnime asht ringjallë, edhe ju ka shfaqë(paraqit) Simonit!“ 35 Masanej edhe ata kallxun se qka ju kishte ndodhë rrugës, edhe qysh e kishin njoftë kur e ka theu bukën.
 
 
36 Derisa ata po i kallxojshin krejt këto, aj vetë u shfaq përnjiherë në mesin e tyne edhe ju tha: „Paqja koft me ju!“ 37 Por prej tutës e tmerrit, ata menun që po shihshin nji shpirt. 38 Aj i veti: „Pse jeni kaq të shqetsum, edhe pse po ju dalin dyshime në zemër? 39 Kqyrni durt e mia edhe kambët e mia, e keni me pa që jom unë. Prekëmni edhe binduni vetë. Se nji shpirt s’ka mish e eshtra, qysh po shihni që kam unë.“ 40 Derisa po e thoshte këtë, ju kallxoi durt edhe kambët. 41 Po prej gëzimi e çudia hala s’mujshin me besu, masanej i veti: „A keni qitu diçka për me hangër?“ 42 Atëher ja dhanë nji copë peshk të pjekun. 43 Aj e mori edhe e hangri para syve të tyne.
 
 
44 Mananej ju shpjegoi: „Kur isha hala me ju, ju kam thanë që duhet me u përmbushë krejt qka asht shkru për mu në Ligjin e Moisiut, në Shkrimet e Pejgamberëve edhe në Psalmet.“ 45 Mas kësaj aj bani që ata me e kuptu plotësisht kuptimin e Shkrimeve, 46 edhe ju tha: „Në Shkrime shkruhet kështu: Krishti ka me hjekë edhe ditën e tretë ka me u ringjallë prej të dekuneve, 47 edhe në emnin e tij ka me u prediku ndër krejt popujt pendesa për faljen e gjynaheve, tu ja nisë prej Jerusalemi. 48 Ju keni me kan dëshmitarë për krejt këto sene. 49 Edhe kqyrni: unë kam me e dërgu mbi ju atë që Baba jem e ka premtu. Po ju rrini në qytet, derisa të visheni me fuqi prej naltit.“
 
 
50 Masanej i nxori jashtë deri kah Betania, i çoi durt edhe i bekoi. 51 Derisa po i bekonte, u mor pi tyne edhe u ngrit përpjetë në hava. 52 Ata u përkulën para tij edhe u kthyn në Jerusalem plot gëzim. 53 Edhe ata jen kan nonstop(krejt kohën) në tempull, tu e lavdu Zotin.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v7 = Jon 1:17; Mat 16:21; Mar 8:31; Luk 9:22
| v8 = Joh 2:22
| v10 = Luk 8:1-3
| v16 = Joh 20:14; 21:4
| v19 = Mat 2:23; 21:11
| v19 = 5Mo 18:18; Luk 7:15, 16; Joh 3:2; 6:14; Apg 2:22
| v20 = Luk 23:1; Apg 3:13; 13:27, 28
| v20 = Joh 19:17, 18
| v21 = Apg 1:6
| v22 = Mat 28:1, 8; Luk 24:9-11
| v24 = Luk 24:12; Joh 20:3
| v26 = Ps 22:16-18; Jes 53:7-9; 1Ko 15:3
| v26 = Php 2:9-11; Heb 2:9; 1Pe 1:11
| v27 = Joh 1:45; Apg 10:43; 26:22
| v30 = Mat 14:19; 15:36; Mar 6:41
| v31 = Joh 20:19
| v34 = 1Ko 15:3, 5
| v35 = Luk 24:30, 31
| v37 = Mat 14:26
| v41 = Joh 21:5
| v44 = Mat 16:21; Luk 9:22
| v44 = Luk 24:27; Joh 5:39
| v45 = Joh 12:16
| v46 = Jes 53:5; Jon 1:17; Mar 9:31
| v47 = Apg 5:31; 13:38, 39
| v47 = Gal 3:14; 1Ti 3:16
| v47 = Apg 4:1, 2; 5:27, 28
| v48 = Joh 15:26, 27; Apg 1:8
| v49 = Joel 2:28; Joh 14:16; Apg 1:4, 5; 2:1, 4
| v51 = Apg 1:9
| v52 = Joh 16:22; Apg 1:12
| v53 = Apg 2:46, 47
}}

Luka 23

2026-08-23T21:21:25Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Krejt kallabllaku u çu dhe e çun te Pilati. 2 Ata ja nisën me e akuzu tu i thanë: „E kemi gjetë qit njeri tu e shtij popullin tonë, tu e ndalu me i pagu taksat Cezarit, edhe tu thanë për veti që asht Krishti, nji mret.“ 3 Atëher Pilati e veti: „A je ti Mreti i Judenjve?“ Aj ju përgjigj: „Ti vetë po thu.“ 4 Atëher Pilati ju tha kryepriftërinjve edhe kallabllakut të njerzve: „Unë s’po shoh asnji arsye me e dënu qit burrë.“ 5 Po ata ngulshin kambë: „Me msimet e veta po e shti popullin në krejt Judenë, ja ka nisë prej Galilesë e deri qitu!“ 6 Kur Pilati e nivi këtë, veti a asht ky njeri Galileas. 7 Masi u siguru që Jezusi ishte prej territorit ku sunonte Herodi, e dërgoi te aj. Edhe Herodi u kan në Jerusalem në qat kohë.
 
 
8 Kur Herodi e pa Jezusin, u gëzu shumë. Kaherë kishte pas qef me e pa, se kishte nij(ngu)shumë për të, edhe shpresonte me pa naj shenjë prej tij. 9 Herodi e veti shumë, por nuk mori kurrfarë përgjigje. 10 Kryepriftat edhe skribët u çojshin panal edhe e akuzojshin fort. 11 Atëher Herodi bashkë me ushtarët e vet e keqtrajtun me përbuzje, edhe Herodi bajke hajgare me të, tu ja veshë nji tesh të mirë(bukur). Masanej e ktheu apet te Pilati. 12 Po qat ditë Herodi edhe Pilati u banë shokë, se ma herët jen kan armiq mes veti.
 
 
13 Masanej Pilati i thirri bashkë kryepriftat, udhëheqësit edhe popullin 14 dhe ju tha: „Ma keni pru qit njeri si nxitës(shtis) të popullit. Unë e mora në pytje para juve, po s’gjeta kurgjo që i vërteton akuzat e juve. 15 As Herodi s’ka gjetë kurgjo, se na e ka kthy apet. Dhe kqyrni: ky s’ka bo kurgjo për me meritu me dek. 16 Masanej kam me e dënu dhe masanej kam me e liru apet.“ 17 –– 18 Po krejt kallabllaku bërtiti: „Hiqe qafe qita! Liroje Barabën!“ 19 Baraba u kan në burg për shkak të nji kryengritjeje në qytet dhe për vrasje. 20 Pilati ju foli edhe nji herë, se donte me e liru Jezusin. 21 Por ata bërtitshin me za të madh: „Vnoni në shtyllë me të! Vnoni në shtyllë me të!“ 22 Atëher ju tha për herë të tretë: „Pse? Qka ka bo ky njeri keq? Unë s’kam gjetë kurgjo te aj për me meritu me dek. Masanej kam me e dënu edhe kam me e liru apet.“ 23 Po ata ngulën kambë, tu kërku me za të madh që aj të denohet, dhe me britmat e tyne kërsesa u pranu. 24 Masanej Pilati vendosi që të bohej qka po kërkojshin(lypshin) ata. 25 E liroi njeriun që ata e lypën, atë që u kan në burg për kryengritje edhe vrasje, por Jezusin ja dorëzoi simas vullnetit të popullit.
 
 
26 Kur po e çojshin, rrugës ushtart e kapën nji farë Simoni prej Kirenës, që po vinke prej arave, edhe ja ngarkun shtyllën e munimit, që ta mante mas Jezusit. 27 Shumë njerz po i shkojshin përmas, edhe gra që vajtojshin e i bijshin gjyksit prej mërzisë. 28 Jezusi u kthye kah gratë edhe ju tha: „Bija të Jerusalemit, mos kajni ma për mu. Kajni ma mirë për veten edhe për thfmitë e juve, 29 se kanë me ardhë dita kur kanë me thanë: ‘Lum gratë që s’kanë lindë, barqet që s’kanë ba thfmi, edhe gjinjtë që s’kanë dhanë gji!’ 30 Atëher kanë me ju thanë maleve: ‘Bini përmbi neve!’, edhe kodrave: ‘Na mloni!’ 31 Nëse këto sene po i bojnë kur druni asht i njomë, qka ka me ndodhë kur druni të thahet?“
 
 
32 Edhe dy burra tjerë, kriminelë, u çun për me u ekzekutu. 33 Kur mbrrinën te veni që thirret „Kafka“, e gozhdun Jezusin në shtyllë ngat kriminelëve, njoni në të djatht e tjetri në të shmajtë të tij. 34 Po Jezusi tha: „Bab, fali, se s’e dinë qka po bojnë.“ Ata qitën edhe short për me i nda teshat e tij. 35 Deri sa populli ka nejt aty tu kqyrë, udhëheqësit e përqeshën edhe i thojshin: „Tjerët i ka pshtu. Nëse ky asht Krishti i Zotit, i Zgjedhuni, le ta pshëtojë veten tash.“ 36 Edhe ushtarët bajshin hajgare me të. Ju avytshin, i ofrojshin venë të thartë me pi 37 edhe i thojshin: „Nëse je Mreti i Judenjve, pshtoje veten.“ 38 Përmbi to ishte vnu nji tabelë me nji mbishkrimin: „Ky asht Mreti i Judenjve.“
 
 
39 Njani pi kriminelëve që rrike i vjerrtë aty, i foli me përbuzje(përkeshje): „A nuk je ti Krishti? Atëher pshtoje veten, edhe neve!“ 40 Po tjetri e korigjoj: „A s’ki hiç tutë prej Zotit, kur edhe ti e ke marrë të njejtin dënim? 41 Neve po na ndodhë me të drejtë, se po marrim qka meritojna për veprat tona. Po ky njeri s’ka bo kurgjo të keqe.“ 42 Masanej tha: „Jezus, kujtom kur të vish në mretninë tande.“ 43 Aj ju përgjigj: „Përnime po të thom sot: ti ke me kan me mu në Parajsë(Xhenet).“
 
 
44 Në atë vakt u kan afërsisht ora e 6-të, po përnjiherë ra terr mbi krejt venin deri në orën e 9-të, 45 se u zhduk drita e dillit. Masanej perdja e shenjtores u shkyj në midis. 46 Jezusi bërtiti me za të madh edhe tha: „Bab, në durt tua po e besoj frymën teme.“ Mas këtyne fjalëve, ai diq. 47 Kur oficeri e pa qka ka ndodh, i dha lavdi Zotit edhe tha: „Ky njeri përnime u kan i drejtë.“ 48 Kur krejt ata njerz që ishin mbledhë me pa këtë ngjarje e panë qka ndodhi, u kthyn në shpi tu i ra gjyksit. 49 Krejt ata që e njihshin mirë Jezusin rrishin pak larg. Edhe gratë që e kishin përcjellë prej Galilesë ishin aty edhe i shihshin krejt këto sene.
 
 
50 Aty ishte edhe nji burrë me emnin Jozef, antar i Këshillit të Naltë, njeri i mirë edhe i drejtë. 51 Ky burrë nuk ishte pajtu me planet e liga e me veprat e tjerve. Aj u kan prej Arimatesë, nji qytet i Judenjve, edhe po prite mretninë e Zotit. 52 Ky burrë shkoi te Pilati edhe ja lypi trupin e Jezusit. 53 E zhdrypi trupin, e mbështjelli me pëlhurë të hollë edhe e vnoi në nji vorr të gdhendun në shkamb, ku hala s’kishte kan i shtrimë kërkush. 54 Ishte Dita e Përgatitjes, edhe sabati ishte tu u afru(avyt). 55 Gratë që kishin ardhë me Jezusin prej Galilesë shkun mas tij, e panë vorrin edhe e panë qysh u vnu trupi mrena. 56 Masanej shkun me përgatitë bartishte me aroma edhe vajna me erë të mirë. Po në sabat, normal, e majtën pushimin simas urdhnimit të ligjit.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v2 = Ps 35:11
| v2 = Mar 12:17; Apg 24:5
| v2 = Joh 18:36
| v4 = Heb 7:26; 1Pe 2:21, 22
| v7 = Luk 3:1
| v8 = Mat 14:1, 2; Mar 6:14; Luk 9:7-9
| v9 = Jes 53:7
| v11 = Jes 53:3
| v11 = Ps 22:7
| v11 = Ps 2:1, 2
| v14 = Joh 18:38
| v16 = Mat 27:26; Joh 19:1
| v20 = Joh 19:12
| v21 = Joh 19:6
| v22 = Ps 69:4
| v28 = Mar 13:17; Luk 19:44
| v29 = Mat 24:19; Luk 21:23
| v30 = Hos 10:8
| v32 = Jes 53:12; Mat 27:38
| v34 = Apg 7:59, 60
| v34 = Ps 22:18
| v35 = Ps 22:7, 8
| v36 = Ps 69:21
| v42 = Luk 1:32, 33
| v43 = Jes 11:6; 35:1; 65:17; Joh 5:28, 29; Apg 24:15; Off 21:1
| v45 = 2Mo 26:31-33
| v45 = Mat 27:51; Heb 10:19, 20
| v46 = Ps 31:5; Apg 7:59
| v49 = Luk 8:2, 3
| v53 = 5Mo 21:22, 23
| v53 = Jes 53:9
| v54 = Mar 15:42; Joh 19:42
| v54 = 2Mo 20:9, 10; 5Mo 5:13, 14
| v56 = 2Mo 16:29; 20:9, 10; 31:15; 5Mo 5:12
}}

Luka 23

2026-08-23T19:59:38Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Krejt kallabllaku u çu dhe e çun te Pilati. 2 Ata ja nisën me e akuzu tu i thanë: „E kemi gjetë qit njeri tu e shtij popullin tonë, tu e ndalu me i pagu taksat Cezarit, edhe tu thanë për veti që asht Krishti, nji mret.“ 3 Atëher Pilati e veti: „A je ti Mreti i Judenjve?“ Aj ju përgjigj: „Ti vetë po thu.“ 4 Atëher Pilati ju tha kryepriftërinjve edhe kallabllakut të njerzve: „Unë s’po shoh asnji arsye me e dënu qit burrë.“ 5 Po ata ngulshin kambë: „Me msimet e veta po e shti popullin në krejt Judenë, ja ka nisë prej Galilesë e deri qitu!“ 6 Kur Pilati e nivi këtë, veti a asht ky njeri Galileas. 7 Masi u siguru që Jezusi ishte prej territorit ku sunonte Herodi, e dërgoi te aj. Edhe Herodi u kan në Jerusalem në qat kohë.
 
 
8 Kur Herodi e pa Jezusin, u gëzu shumë. Kaherë kishte pas qef me e pa, se kishte nij(ngu)shumë për të, edhe shpresonte me pa naj shenjë prej tij. 9 Herodi e veti shumë, por nuk mori kurrfarë përgjigje. 10 Kryepriftat edhe skribët u çojshin panal edhe e akuzojshin fort. 11 Atëher Herodi bashkë me ushtarët e vet e keqtrajtun me përbuzje, edhe Herodi bajke hajgare me të, tu ja veshë nji tesh të mirë(bukur). Masanej e ktheu apet te Pilati. 12 Po qat ditë Herodi edhe Pilati u banë shokë, se ma herët jen kan armiq mes veti.
 
 
13 Masanej Pilati i thirri bashkë kryepriftat, udhëheqësit edhe popullin 14 dhe ju tha: „Ma keni pru qit njeri si nxitës(shtis) të popullit. Unë e mora në pytje para juve, po s’gjeta kurgjo që i vërteton akuzat e juve. 15 As Herodi s’ka gjetë kurgjo, se na e ka kthy apet. Dhe kqyrni: ky s’ka bo kurgjo për me meritu me dek. 16 Masanej kam me e dënu dhe masanej kam me e liru apet.“ 17 –– 18 Po krejt kallabllaku bërtiti: „Hiqe qafe qita! Liroje Barabën!“ 19 Baraba u kan në burg për shkak të nji kryengritjeje në qytet dhe për vrasje. 20 Pilati ju foli edhe nji herë, se donte me e liru Jezusin. 21 Por ata bërtitshin me za të madh: „Vnoni në shtyllë me të! Vnoni në shtyllë me të!“ 22 Atëher ju tha për herë të tretë: „Pse? Qka ka bo ky njeri keq? Unë s’kam gjetë kurgjo te aj për me meritu me dek. Masanej kam me e dënu edhe kam me e liru apet.“ 23 Po ata ngulën kambë, tu kërku me za të madh që aj të denohet, dhe me britmat e tyne kërsesa u pranu. 24 Masanej Pilati vendosi që të bohej qka po kërkojshin(lypshin) ata. 25 E liroi njeriun që ata e lypën, atë që u kan në burg për kryengritje edhe vrasje, por Jezusin ja dorëzoi simas vullnetit të popullit.
 
 
26 Kur po e çojshin, rrugës ushtart e kapën nji farë Simoni prej Kirenës, që po vinke prej arave, edhe ja ngarkun shtyllën e munimit, që ta mante mas Jezusit. 27 Shumë njerz po i shkojshin përmas, edhe gra që vajtojshin e i bijshin gjyksit prej mërzisë. 28 Jezusi u kthye kah gratë edhe ju tha: „Bija të Jerusalemit, mos kajni ma për mu. Kajni ma mirë për veten edhe për thfmitë e juve, 29 se kanë me ardhë dita kur kanë me thanë: ‘Lum gratë që s’kanë lindë, barqet që s’kanë ba thfmi, edhe gjinjtë që s’kanë dhanë gji!’ 30 Atëher kanë me ju thanë maleve: ‘Bini përmbi neve!’, edhe kodrave: ‘Na mloni!’ 31 Nëse këto sene po i bojnë kur druni asht i njomë, qka ka me ndodhë kur druni të thahet?“
 
 
32 Edhe dy burra tjerë, kriminelë, u çun për me u ekzekutu. 33 Kur mbrrinën te veni që thirret „Kafka“, e gozhdun Jezusin në shtyllë ngat kriminelëve, njoni në të djatht e tjetri në të shmajtë të tij. 34 Po Jezusi tha: „Bab, fali, se s’e dinë qka po bojnë.“ Ata qitën edhe short për me i nda teshat e tij. 35 Deri sa populli ka nejt aty tu kqyrë, udhëheqësit e përqeshën edhe i thojshin: „Tjerët i ka pshtu. Nëse ky asht Krishti i Zotit, i Zgjedhuni, le ta pshëtojë veten tash.“ 36 Edhe ushtarët bajshin hajgare me të. Ju avytshin, i ofrojshin venë të thartë 37 edhe i thojshin: „Nëse je Mreti i Judenjve, pshtoje veten.“ 38 Përmbi to ishte vnu nji tabelë me nji mbishkrimin: „Ky asht Mreti i Judenjve.“
 
 
39 Njani pi kriminelëve që rrike i vjerrtë aty, i foli me përbuzje(përkeshje): „A nuk je ti Krishti? Atëher pshtoje veten, edhe neve!“ 40 Po tjetri e korigjoj: „A s’ki hiç tutë prej Zotit, kur edhe ti e ke marrë të njejtin dënim? 41 Neve po na ndodhë me të drejtë, se po marrim qka meritojna për veprat tona. Po ky njeri s’ka bo kurgjo të keqe.“ 42 Masanej tha: „Jezus, kujtom kur të vish në mretninë tande.“ 43 Aj ju përgjigj: „Përnime po të thom sot: ti ke me kan me mu në Parajsë(Xhenet).“
 
 
44 Në atë vakt u kan afërsisht ora e 6-të, po përnjiherë ra terr mbi krejt venin deri në orën e 9-të, 45 se u zhduk drita e dillit. Masanej perdja e shenjtores u shkyj në midis. 46 Jezusi bërtiti me za të madh edhe tha: „Bab, në durt tua po e besoj frymën teme.“ Mas këtyne fjalëve, ai diq. 47 Kur oficeri e pa qka ka ndodh, i dha lavdi Zotit edhe tha: „Ky njeri përnime ishte i drejtë.“ 48 Kur krejt ata njerz që ishin mbledhë me pa këtë ngjarje e panë qka ndodhi, u kthyn në shpi tu i ra gjyksit. 49 Krejt ata që e njihshin mirë Jezusin rrishin pak larg. Edhe gratë që e kishin përcjellë prej Galilesë ishin aty edhe i shihshin krejt këto sene.
 
 
50 Aty ishte edhe nji burrë me emnin Jozef, antar i Këshillit të Naltë, njeri i mirë edhe i drejtë. 51 Ky burrë nuk ishte pajtu me planet e liga e me veprat e tjerve. Aj u kan prej Arimatesë, nji qytet i Judenjve, edhe po prite mretninë e Zotit. 52 Ky burrë shkoi te Pilati edhe ja lypi trupin e Jezusit. 53 E zhdrypi trupin, e mbështjelli me pëlhurë të hollë edhe e vnoi në nji vorr të gdhendun në shkamb, ku hala s’kishte kan i shtrimë kërkush. 54 Ishte Dita e Përgatitjes, edhe sabati ishte tu u afru(avyt). 55 Gratë që kishin ardhë me Jezusin prej Galilesë shkun mas tij, e panë vorrin edhe e panë qysh u vnu trupi mrena. 56 Masanej shkun me përgatitë bartishte me aroma edhe vajna me erë të mirë. Po në sabat, normal, e majtën pushimin simas urdhnimit të ligjit.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v2 = Ps 35:11
| v2 = Mar 12:17; Apg 24:5
| v2 = Joh 18:36
| v4 = Heb 7:26; 1Pe 2:21, 22
| v7 = Luk 3:1
| v8 = Mat 14:1, 2; Mar 6:14; Luk 9:7-9
| v9 = Jes 53:7
| v11 = Jes 53:3
| v11 = Ps 22:7
| v11 = Ps 2:1, 2
| v14 = Joh 18:38
| v16 = Mat 27:26; Joh 19:1
| v20 = Joh 19:12
| v21 = Joh 19:6
| v22 = Ps 69:4
| v28 = Mar 13:17; Luk 19:44
| v29 = Mat 24:19; Luk 21:23
| v30 = Hos 10:8
| v32 = Jes 53:12; Mat 27:38
| v34 = Apg 7:59, 60
| v34 = Ps 22:18
| v35 = Ps 22:7, 8
| v36 = Ps 69:21
| v42 = Luk 1:32, 33
| v43 = Jes 11:6; 35:1; 65:17; Joh 5:28, 29; Apg 24:15; Off 21:1
| v45 = 2Mo 26:31-33
| v45 = Mat 27:51; Heb 10:19, 20
| v46 = Ps 31:5; Apg 7:59
| v49 = Luk 8:2, 3
| v53 = 5Mo 21:22, 23
| v53 = Jes 53:9
| v54 = Mar 15:42; Joh 19:42
| v54 = 2Mo 20:9, 10; 5Mo 5:13, 14
| v56 = 2Mo 16:29; 20:9, 10; 31:15; 5Mo 5:12
}}

Luka 23

2026-08-14T19:18:40Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Krejt kallabllaku u çu dhe e çun te Pilati. 2 Ata ja nisën me e akuzu tu i thanë: „E kemi gjetë qit njeri tu e shtij popullin tonë, tu e ndalu me i pagu taksat Cezarit, edhe tu thanë për veti që asht Krishti, nji mret.“ 3 Atëher Pilati e veti: „A je ti Mreti i Judenjve?“ Aj ju përgjigj: „Ti vetë po thu.“ 4 Atëher Pilati ju tha kryepriftërinjve edhe kallabllakut të njerzve: „Unë s’po shoh asnji arsye me e dënu qit burrë.“ 5 Po ata ngulshin kambë: „Me msimet e veta po e shti popullin në krejt Judenë, ja ka nisë prej Galilesë e deri qitu!“ 6 Kur Pilati e nivi këtë, veti a asht ky njeri Galileas. 7 Masi u siguru që Jezusi ishte prej territorit ku sunonte Herodi, e dërgoi te aj. Edhe Herodi u kan në Jerusalem në qat kohë.
 
 
8 Kur Herodi e pa Jezusin, u gëzu shumë. Kaherë kishte pas qef me e pa, se kishte nij(ngu)shumë për të, edhe shpresonte me pa naj shenjë prej tij. 9 Herodi e veti shumë, por nuk mori kurrfarë përgjigje. 10 Kryepriftat edhe skribët u çojshin panal edhe e akuzojshin fort. 11 Atëher Herodi bashkë me ushtarët e vet e keqtrajtun me përbuzje, edhe Herodi bajke hajgare me të, tu ja veshë nji tesh të mirë(bukur). Masanej e ktheu apet te Pilati. 12 Po qat ditë Herodi edhe Pilati u banë shokë, se ma herët jen kan armiq mes veti.
 
 
13 Masanej Pilati i thirri bashkë kryepriftat, udhëheqësit edhe popullin 14 dhe ju tha: „Ma keni pru qit njeri si nxitës(shtis) të popullit. Unë e mora në pytje para juve, po s’gjeta kurgjo që i vërteton akuzat e juve. 15 As Herodi s’ka gjetë kurgjo, se na e ka kthy apet. Dhe kqyrni: ky s’ka bo kurgjo për me meritu me dek. 16 Masanej kam me e dënu dhe masanej kam me e liru apet.“ 17 –– 18 Po krejt kallabllaku bërtiti: „Hiqe qafe qita! Liroje Barabën!“ 19 Baraba u kan në burg për shkak të nji kryengritjeje në qytet dhe për vrasje. 20 Pilati ju foli edhe nji herë, se donte me e liru Jezusin. 21 Por ata bërtitshin me za të madh: „Vnoni në shtyllë me të! Vnoni në shtyllë me të!“ 22 Atëher ju tha për herë të tretë: „Pse? Qka ka bo ky njeri keq? Unë s’kam gjetë kurgjo te aj për me meritu dekjen. Masanej kam me e dënu edhe kam me e liru apet.“ 23 Po ata ngulën kambë, tu kërku me za të madh që aj të denohet, dhe me britmat e tyne u pranu. 24 Masanej Pilati vendosi që të bohej qka po kërkojshin(lypshin) ata. 25 E liroi njeriun që ata e lypën, atë që u kan në burg për kryengritje edhe vrasje, por Jezusin ja dorëzoi simas vullnetit të popullit.
 
 
26 Kur po e çojshin, rrugës ushtart e kapën nji farë Simoni prej Kirenës, që po vinke prej arave, edhe ja ngarkun shtyllën e munimit, që ta mante mas Jezusit. 27 Shumë njerz po i shkojshin përmas, edhe gra që vajtojshin e i bijshin gjyksit prej mërzisë. 28 Jezusi u kthye kah gratë edhe ju tha: „Bija të Jerusalemit, mos kajni ma për mu. Kajni ma mirë për veten edhe për thfmitë e juv, 29 se kanë me ardhë ditë kur kanë me thanë: ‘Lum gratë që s’kanë lindë, barqet që s’kanë ba thfmi, edhe gjinjtë që s’kanë dhanë gji!’ 30 Atëher kanë me ju thanë maleve: ‘Bini përmbi neve!’, edhe kodrave: ‘Na mloni!’ 31 Nëse këto sene po i bojnë kur druni asht i njomë, qka ka me ndodhë kur druni të thahet?“
 
 
32 Edhe dy burra tjerë, kriminelë, u çun për me u ekzekutu. 33 Kur mbrrinën te veni që thirret „Kafka“, e gozhdun Jezusin në shtyllë ngat kriminelëve, njoni në të djatht e tjetri në të shmajtë të tij. 34 Po Jezusi tha: „Bab, fali, se s’e dinë qka po bojnë.“ Ata qitën edhe short për me i nda teshat e tij. 35 Deri sa populli ka nejt aty tu kqyrë, udhëheqësit e përqeshën edhe i thojshin: „Tjerët i ka pshtu. Nëse ky asht Krishti i Zotit, i Zgjedhuni, le ta shpëtojë veten tash.“ 36 Edhe ushtarët bajshin hajgare me të. Ju avytshin, i ofrojshin venë të thartë 37 edhe i thojshin: „Nëse je Mreti i Judenjve, pshtoje veten.“ 38 Përmbi to ishte vnu nji tabelë me nji mbishkrimin: „Ky asht Mreti i Judenjve.“
 
 
39 Njani pi kriminelëve që rrike i vjerrtë aty, i foli me përbuzje(përkeshje): „A nuk je ti Krishti? Atëher pshtoje veten, edhe neve!“ 40 Po tjetri e korigjoj: „A s’ki hiç tutë prej Zotit, kur edhe ti e ke marrë të njejtin dënim? 41 Neve po na ndodhë me të drejtë, se po marrim qka meritojna për veprat tona. Po ky njeri s’ka bo kurgjo të keqe.“ 42 Masanej tha: „Jezus, kujtom kur të vish në mretninë tande.“ 43 Aj ju përgjigj: „Përnime po të thom sot: ti ke me kan me mu në Parajsë(Xhenet).“
 
 
44 Në atë vakt u kan afërsisht ora e 6-të, po përnjiherë ra terr mbi krejt venin deri në orën e 9-të, 45 se u zhduk drita e dillit. Masanej perdja e shenjtores u shkyj në midis. 46 Jezusi bërtiti me za të madh edhe tha: „Bab, në durt tua po e besoj frymën teme.“ Mas këtyne fjalëve, ai diq. 47 Kur oficeri e pa qka ka ndodh, i dha lavdi Zotit edhe tha: „Ky njeri përnime ishte i drejtë.“ 48 Kur krejt ata njerz që ishin mbledhë me pa këtë ngjarje e panë qka ndodhi, u kthyn në shpi tu i ra gjyksit. 49 Krejt ata që e njihshin mirë Jezusin rrishin pak larg. Edhe gratë që e kishin përcjellë prej Galilesë ishin aty edhe i shihshin krejt këto sene.
 
 
50 Aty ishte edhe nji burrë me emnin Jozef, antar i Këshillit të Naltë, njeri i mirë edhe i drejtë. 51 Ky burrë nuk ishte pajtu me planet e liga e me veprat e tjerve. Aj u kan prej Arimatesë, nji qytet i Judenjve, edhe po prite mretninë e Zotit. 52 Ky burrë shkoi te Pilati edhe ja lypi trupin e Jezusit. 53 E zhdrypi trupin, e mbështjelli me pëlhurë të hollë edhe e vnoi në nji vorr të gdhendun në shkamb, ku hala s’kishte kan i shtrimë kërkush. 54 Ishte Dita e Përgatitjes, edhe sabati ishte tu u afru(avyt). 55 Gratë që kishin ardhë me Jezusin prej Galilesë shkun mas tij, e panë vorrin edhe e panë qysh u vnu trupi mrena. 56 Masanej shkun me përgatitë bartishte me aroma edhe vajna me erë të mirë. Po në sabat, normal, e majtën pushimin simas urdhnimit të ligjit.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v2 = Ps 35:11
| v2 = Mar 12:17; Apg 24:5
| v2 = Joh 18:36
| v4 = Heb 7:26; 1Pe 2:21, 22
| v7 = Luk 3:1
| v8 = Mat 14:1, 2; Mar 6:14; Luk 9:7-9
| v9 = Jes 53:7
| v11 = Jes 53:3
| v11 = Ps 22:7
| v11 = Ps 2:1, 2
| v14 = Joh 18:38
| v16 = Mat 27:26; Joh 19:1
| v20 = Joh 19:12
| v21 = Joh 19:6
| v22 = Ps 69:4
| v28 = Mar 13:17; Luk 19:44
| v29 = Mat 24:19; Luk 21:23
| v30 = Hos 10:8
| v32 = Jes 53:12; Mat 27:38
| v34 = Apg 7:59, 60
| v34 = Ps 22:18
| v35 = Ps 22:7, 8
| v36 = Ps 69:21
| v42 = Luk 1:32, 33
| v43 = Jes 11:6; 35:1; 65:17; Joh 5:28, 29; Apg 24:15; Off 21:1
| v45 = 2Mo 26:31-33
| v45 = Mat 27:51; Heb 10:19, 20
| v46 = Ps 31:5; Apg 7:59
| v49 = Luk 8:2, 3
| v53 = 5Mo 21:22, 23
| v53 = Jes 53:9
| v54 = Mar 15:42; Joh 19:42
| v54 = 2Mo 20:9, 10; 5Mo 5:13, 14
| v56 = 2Mo 16:29; 20:9, 10; 31:15; 5Mo 5:12
}}

Luka 23

2026-08-11T17:51:49Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Krejt kallabllaku u çu dhe e çun te Pilati. 2 Ata ja nisën me e akuzu tu i thanë: „E kemi gjetë qit njeri tu e shtij popullin tonë, tu e ndalu me i pagu taksat Cezarit, edhe tu thanë për veti që asht Krishti, nji mret.“ 3 Atëher Pilati e veti: „A je ti Mreti i Judenjve?“ Aj ju përgjigj: „Ti vetë po thu.“ 4 Atëher Pilati ju tha kryepriftërinjve edhe kallabllakut të njerzve: „Unë s’po shoh asnji arsye me e dënu qit burrë.“ 5 Po ata ngulshin kambë: „Me mësimet e veta po e shti popullin në krejt Judenë, ja ka nisë prej Galilesë e deri qitu!“ 6 Kur Pilati e nivi këtë, veti a asht ky njeri Galileas. 7 Masi u siguru që Jezusi ishte prej territorit ku sunonte Herodi, e dërgoi te aj. Edhe Herodi ishte në Jerusalem në qat kohë.
 
 
8 Kur Herodi e pa Jezusin, u gëzu shumë. Kaherë kishte pas qef me e pa, se kishte nij(ngu)shumë për të, edhe shpresonte me pa naj shenjë prej tij. 9 Herodi e veti shumë, po nuk mori kurrfarë përgjigje. 10 Kryepriftat edhe skribët u çojshin panal edhe e akuzojshin fort. 11 Atëher Herodi bashkë me ushtarët e vet e keqtrajtun me përbuzje, edhe Herodi u bajke hajgare me të, tu ja veshë nji tesh të mirë(bukur). Masanej e ktheu apet te Pilati. 12 Po qat ditë Herodi edhe Pilati u banë shokë, se ma herët jen kan armiq mes veti.
 
 
13 Masanej Pilati i thirri bashkë kryepriftat, udhëheqësit edhe popullin 14 edhe ju tha: „Ma keni pru qit njeri si nxitës të popullit. Unë e mora në pytje para jush, po s’gjeta kurgjo që i vërteton akuzat tuja. 15 As Herodi s’ka gjetë kurgjo, se na e ka kthy apet. Dhe kqyrni: ky s’ka bo kurgjo për me meritu me dek. 16 Masanej kam me e dënu dhe masanej kam me e liru apet.“ 17 –– 18 Po krejt kallabllaku bërtiti: „Hiqe qafe qita! Liroje Barabën!“ 19 Baraba ishte në burg për shkak të nji kryengritjeje në qytet dhe për vrasje. 20 Pilati ju foli edhe nji herë, se donte me e liru Jezusin. 21 Por ata bërtitshin me za të madh: „Vnoni në shtyllë me të! Vnoni në shtyllë me të!“ 22 Atëher ju tha për herë të tretë: „Pse? Qka ka bo ky njeri keq? Unë s’kam gjetë kurgjo te aj për me meritu vdekjen. Masanej kam me e dënu edhe kam me e liru.“ 23 Po ata ngulën kambë, tu kërku me za të madh që aj të ekzekutohej, edhe me britmat e tyne ja dolën. 24 Prandaj Pilati vendosi që të bohej qka po kërkojshin ata. 25 E liroi njeriun që ata e kërkun, atë që ishte në burg për kryengritje edhe vrasje, kurse Jezusin ja dorëzoi vullnetit të popullit.
 
 
26 Kur po e çojshin, rrugës e kapën nji farë Simoni pi Kirenës, që po vinte pi arave, edhe ja ngarkun shtyllën e mundimit, që ta barte mas Jezusit. 27 Shumë njerz po i shkojshin mas, edhe gra që vajtojshin e i bijshin gjoksit pi mërzia. 28 Jezusi u kthye kah gratë edhe ju tha: „Bija të Jerusalemit, mos kajni ma për mu. Kajni ma mirë për veten edhe për fmitë tuej, 29 se kanë me ardhë ditë kur kanë me thanë: ‘Lum gratë që s’kanë lindë, barqet që s’kanë ba fmi, edhe gjinjtë që s’kanë dhanë gji!’ 30 Atëherë kanë me ju thanë maleve: ‘Bini përmbi neve!’, edhe kodrave: ‘Na mbuloni!’ 31 Nëse këto sene po i bojnë kur druni asht i njomë, qka ka me ndodhë kur të thahet?“
 
 
32 Edhe dy burra tjerë, kriminelë, u çun për me u ekzekutu. 33 Kur mbrrinën te veni që quhej „Kafka“, e gozhdun Jezusin në shtyllë pranë kriminelëve, njoni në të djathtë e tjetri në të majtë të tij. 34 Po Jezusi tha: „Atë, fali, se s’e dinë qka po bojnë.“ Ata hodhën edhe short për me i nda petkat e tij. 35 Derisa populli rrinte aty tu kqyrë, udhëheqësit e përqeshshin edhe thojshin: „Tjerët i ka shpëtu. Nëse ky asht Krishti i Zotit, i Zgjedhuni, le ta shpëtojë veten tash.“ 36 Edhe ushtarët u tallshin me të. Ju afrojshin, i ofrojshin venë të thartë 37 edhe thojshin: „Nëse je Mbreti i Judenjve, shpëtoje veten.“ 38 Përmbi të ishte vnu nji tabelë me mbishkrimin: „Ky asht Mbreti i Judenjve.“
 
 
39 Njani pi kriminelëve që rrishte i varun aty, i foli me përbuzje: „A nuk je ti Krishti? Atëherë shpëtoje veten, edhe neve!“ 40 Po tjetri e qortoi: „A s’ki hiç tutë pi Zotit, kur edhe ti e ke marrë të njejtin dënim? 41 Neve po na ndodhë me të drejtë, se po marrim qka meritojmë për veprat tona. Po ky njeri s’ka bo kurgjo të keqe.“ 42 Pastaj tha: „Jezus, kujtom kur të vish në mbretninë tande.“ 43 Aj ju përgjigj: „Përnime po të thom sot: ti ke me qenë me mu në Parajsë.“
 
 
44 Ndërkohë ishte afërsisht ora e 6-të, po përnjiherë ra terr mbi krejt venin deri në orën e 9-të, 45 se u zhduk drita e diellit. Pastaj perdja e shenjtores u shqye në mes. 46 Jezusi bërtiti me za të madh edhe tha: „Atë, në duert tua po e besoj frymën teme.“ Mas këtyne fjalëve, vdiq. 47 Kur oficeri e pa qka ndodhi, i dha lavdi Zotit edhe tha: „Ky njeri përnime ishte i drejtë.“ 48 Kur krejt ata njerz që ishin mbledhë me pa këtë ngjarje e panë qka ndodhi, u kthyn në shpi tu i ra gjoksit. 49 Krejt ata që e njihshin mirë Jezusin rrishin pak larg. Edhe gratë që e kishin përcjellë pi Galilesë ishin aty edhe i shihshin krejt këto sene.
 
 
50 Aty ishte edhe nji burrë me emnin Jozef, antar i Këshillit të Naltë, njeri i mirë edhe i drejtë. 51 Ky burrë nuk ishte pajtu me planet e liga e me veprimet e tjerëve. Aj ishte pi Arimatesë, nji qytet i Judenjve, edhe po pritte mbretninë e Zotit. 52 Ky burrë shkoi te Pilati edhe ja kërkoi trupin e Jezusit. 53 E zhdrypi trupin, e mbështolli me pëlhurë të hollë edhe e vnoi në nji varr të gdhendun në shkamb, ku hala s’kishte qenë i shtrimë kërkush. 54 Ishte Dita e Përgatitjes, edhe sabati ishte tu u afru. 55 Gratë që kishin ardhë me Jezusin pi Galilesë shkun mas tij, e panë varrin edhe e panë qysh u vnu trupi mrena. 56 Pastaj shkun me përgatitë erëza aromatike edhe vajna me erë të mirë. Po në sabat, normal, e mbajtën pushimin simas urdhnimit.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v2 = Ps 35:11
| v2 = Mar 12:17; Apg 24:5
| v2 = Joh 18:36
| v4 = Heb 7:26; 1Pe 2:21, 22
| v7 = Luk 3:1
| v8 = Mat 14:1, 2; Mar 6:14; Luk 9:7-9
| v9 = Jes 53:7
| v11 = Jes 53:3
| v11 = Ps 22:7
| v11 = Ps 2:1, 2
| v14 = Joh 18:38
| v16 = Mat 27:26; Joh 19:1
| v20 = Joh 19:12
| v21 = Joh 19:6
| v22 = Ps 69:4
| v28 = Mar 13:17; Luk 19:44
| v29 = Mat 24:19; Luk 21:23
| v30 = Hos 10:8
| v32 = Jes 53:12; Mat 27:38
| v34 = Apg 7:59, 60
| v34 = Ps 22:18
| v35 = Ps 22:7, 8
| v36 = Ps 69:21
| v42 = Luk 1:32, 33
| v43 = Jes 11:6; 35:1; 65:17; Joh 5:28, 29; Apg 24:15; Off 21:1
| v45 = 2Mo 26:31-33
| v45 = Mat 27:51; Heb 10:19, 20
| v46 = Ps 31:5; Apg 7:59
| v49 = Luk 8:2, 3
| v53 = 5Mo 21:22, 23
| v53 = Jes 53:9
| v54 = Mar 15:42; Joh 19:42
| v54 = 2Mo 20:9, 10; 5Mo 5:13, 14
| v56 = 2Mo 16:29; 20:9, 10; 31:15; 5Mo 5:12
}}

Luka 23

2026-08-11T15:43:19Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Krejt kallabllaku u çu edhe e çun te Pilati. 2 Ata ja nisën me e akuzu tu i thanë: „E kemi gjetë qit njeri tu e shtij popullin tonë, tu ndalu me i pagu taksat Cezarit, edhe tu thanë për veti që asht Krishti, nji mret.“ 3 Atëher Pilati e veti: „A je ti Mreti i Judenjve?“ Aj ju përgjigj: „Ti vetë po thu.“ 4 Atëher Pilati ju tha kryepriftërinjve edhe kallabllakut të njerzve: „Unë s’po shoh asnji arsye me e dënu qit burrë.“ 5 Po ata ngulshin kambë: „Me mësimet e veta po e shti popullin në krejt Judenë, ja ka nisë prej Galilesë e deri qitu!“ 6 Kur Pilati e nivi këtë, veti a asht ky njeri Galileas. 7 Masi u siguru që Jezusi ishte prej territorit ku sunonte Herodi, e dërgoi te aj. Edhe Herodi ishte në Jerusalem në qat kohë.
 
 
8 Kur Herodi e pa Jezusin, u gëzu shumë. Kaherë kishte pas qef me e pa, se kishte nij(ngu)shumë për të, edhe shpresonte me pa naj shenjë prej tij. 9 Herodi e veti gatë, po nuk mori kurrfarë përgjigje. 10 Kryepriftërinjtë edhe skribët u çojshin panal edhe e akuzojshin fort. 11 Atëher Herodi bashkë me ushtarët e vet e trajtun me përbuzje, edhe Herodi u bajke hajgare me të, tu ja veshë nji tesh të mirë(bukur). Pastaj e ktheu prapë te Pilati. 12 Po qat ditë Herodi edhe Pilati u banë shokë, se ma herët kishin qenë armiq mes veti.
 
 
13 Pastaj Pilati i thirri bashkë kryepriftërinjtë, udhëheqësit edhe popullin 14 edhe ju tha: „Ma keni pru qit njeri si nxitës të popullit. Unë e mora në pytje para jush, po s’gjeta kurgjo që i vërteton akuzat tueja. 15 As Herodi s’ka gjetë kurgjo, se na e ka kthy prapë. Dhe kqyrni: ky s’ka bo kurgjo për me meritu vdekjen. 16 Prandaj kam me e dënu edhe masanej kam me e liru.“ 17 –– 18 Po krejt kallabllaku bërtiti: „Hiqe qafe qita! Liroje Barabën!“ 19 Baraba ishte në burg për shkak të nji kryengritjeje në qytet edhe për vrasje. 20 Pilati ju foli edhe nji herë, se donte me e liru Jezusin. 21 Po ata bërtitshin me za të madh: „Në shtyllë me të! Në shtyllë me të!“ 22 Atëherë ju tha për herë të tretë: „Pse? Qka ka bo ky njeri keq? Unë s’kam gjetë kurgjo tek aj për me meritu vdekjen. Prandaj kam me e dënu edhe kam me e liru.“ 23 Po ata ngulën kambë, tu kërku me za të madh që aj të ekzekutohej, edhe me britmat e tyne ja dolën. 24 Prandaj Pilati vendosi që të bohej qka po kërkojshin ata. 25 E liroi njeriun që ata e kërkun, atë që ishte në burg për kryengritje edhe vrasje, kurse Jezusin ja dorëzoi vullnetit të popullit.
 
 
26 Kur po e çojshin, rrugës e kapën nji farë Simoni pi Kirenës, që po vinte pi arave, edhe ja ngarkun shtyllën e mundimit, që ta barte mas Jezusit. 27 Shumë njerz po i shkojshin mas, edhe gra që vajtojshin e i bijshin gjoksit pi mërzia. 28 Jezusi u kthye kah gratë edhe ju tha: „Bija të Jerusalemit, mos kajni ma për mu. Kajni ma mirë për veten edhe për fmitë tuej, 29 se kanë me ardhë ditë kur kanë me thanë: ‘Lum gratë që s’kanë lindë, barqet që s’kanë ba fmi, edhe gjinjtë që s’kanë dhanë gji!’ 30 Atëherë kanë me ju thanë maleve: ‘Bini përmbi neve!’, edhe kodrave: ‘Na mbuloni!’ 31 Nëse këto sene po i bojnë kur druni asht i njomë, qka ka me ndodhë kur të thahet?“
 
 
32 Edhe dy burra tjerë, kriminelë, u çun për me u ekzekutu. 33 Kur mbrrinën te veni që quhej „Kafka“, e gozhdun Jezusin në shtyllë pranë kriminelëve, njoni në të djathtë e tjetri në të majtë të tij. 34 Po Jezusi tha: „Atë, fali, se s’e dinë qka po bojnë.“ Ata hodhën edhe short për me i nda petkat e tij. 35 Derisa populli rrinte aty tu kqyrë, udhëheqësit e përqeshshin edhe thojshin: „Tjerët i ka shpëtu. Nëse ky asht Krishti i Zotit, i Zgjedhuni, le ta shpëtojë veten tash.“ 36 Edhe ushtarët u tallshin me të. Ju afrojshin, i ofrojshin venë të thartë 37 edhe thojshin: „Nëse je Mbreti i Judenjve, shpëtoje veten.“ 38 Përmbi të ishte vnu nji tabelë me mbishkrimin: „Ky asht Mbreti i Judenjve.“
 
 
39 Njani pi kriminelëve që rrishte i varun aty, i foli me përbuzje: „A nuk je ti Krishti? Atëherë shpëtoje veten, edhe neve!“ 40 Po tjetri e qortoi: „A s’ki hiç tutë pi Zotit, kur edhe ti e ke marrë të njejtin dënim? 41 Neve po na ndodhë me të drejtë, se po marrim qka meritojmë për veprat tona. Po ky njeri s’ka bo kurgjo të keqe.“ 42 Pastaj tha: „Jezus, kujtom kur të vish në mbretninë tande.“ 43 Aj ju përgjigj: „Përnime po të thom sot: ti ke me qenë me mu në Parajsë.“
 
 
44 Ndërkohë ishte afërsisht ora e 6-të, po përnjiherë ra terr mbi krejt venin deri në orën e 9-të, 45 se u zhduk drita e diellit. Pastaj perdja e shenjtores u shqye në mes. 46 Jezusi bërtiti me za të madh edhe tha: „Atë, në duert tua po e besoj frymën teme.“ Mas këtyne fjalëve, vdiq. 47 Kur oficeri e pa qka ndodhi, i dha lavdi Zotit edhe tha: „Ky njeri përnime ishte i drejtë.“ 48 Kur krejt ata njerz që ishin mbledhë me pa këtë ngjarje e panë qka ndodhi, u kthyn në shpi tu i ra gjoksit. 49 Krejt ata që e njihshin mirë Jezusin rrishin pak larg. Edhe gratë që e kishin përcjellë pi Galilesë ishin aty edhe i shihshin krejt këto sene.
 
 
50 Aty ishte edhe nji burrë me emnin Jozef, antar i Këshillit të Naltë, njeri i mirë edhe i drejtë. 51 Ky burrë nuk ishte pajtu me planet e liga e me veprimet e tjerëve. Aj ishte pi Arimatesë, nji qytet i Judenjve, edhe po pritte mbretninë e Zotit. 52 Ky burrë shkoi te Pilati edhe ja kërkoi trupin e Jezusit. 53 E zhdrypi trupin, e mbështolli me pëlhurë të hollë edhe e vnoi në nji varr të gdhendun në shkamb, ku hala s’kishte qenë i shtrimë kërkush. 54 Ishte Dita e Përgatitjes, edhe sabati ishte tu u afru. 55 Gratë që kishin ardhë me Jezusin pi Galilesë shkun mas tij, e panë varrin edhe e panë qysh u vnu trupi mrena. 56 Pastaj shkun me përgatitë erëza aromatike edhe vajna me erë të mirë. Po në sabat, normal, e mbajtën pushimin simas urdhnimit.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v2 = Ps 35:11
| v2 = Mar 12:17; Apg 24:5
| v2 = Joh 18:36
| v4 = Heb 7:26; 1Pe 2:21, 22
| v7 = Luk 3:1
| v8 = Mat 14:1, 2; Mar 6:14; Luk 9:7-9
| v9 = Jes 53:7
| v11 = Jes 53:3
| v11 = Ps 22:7
| v11 = Ps 2:1, 2
| v14 = Joh 18:38
| v16 = Mat 27:26; Joh 19:1
| v20 = Joh 19:12
| v21 = Joh 19:6
| v22 = Ps 69:4
| v28 = Mar 13:17; Luk 19:44
| v29 = Mat 24:19; Luk 21:23
| v30 = Hos 10:8
| v32 = Jes 53:12; Mat 27:38
| v34 = Apg 7:59, 60
| v34 = Ps 22:18
| v35 = Ps 22:7, 8
| v36 = Ps 69:21
| v42 = Luk 1:32, 33
| v43 = Jes 11:6; 35:1; 65:17; Joh 5:28, 29; Apg 24:15; Off 21:1
| v45 = 2Mo 26:31-33
| v45 = Mat 27:51; Heb 10:19, 20
| v46 = Ps 31:5; Apg 7:59
| v49 = Luk 8:2, 3
| v53 = 5Mo 21:22, 23
| v53 = Jes 53:9
| v54 = Mar 15:42; Joh 19:42
| v54 = 2Mo 20:9, 10; 5Mo 5:13, 14
| v56 = 2Mo 16:29; 20:9, 10; 31:15; 5Mo 5:12
}}

Luka 22

2026-08-11T15:34:14Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Tash po avytet Festa e Bukëve pa tharm, që thirret Pashkë, 2 edhe kryepriftat e skribët po lypshin nji rast me e hek qafe Jezusin me hile, se i tutshin popullit. 3 Atëher Satani hini në Judën, që e thirrnin Iskariot, e që u kan njoni prej të Dymbëdhjetëve. 4 Juda shkoi te kryeprifti dhe te krerët e rojës së tempullit, edhe foli me ta qysh mujke me ja dorëzu Jezusin. 5 Ata u gëzun për këtë edhe u morën vesh me i dhanë do pare argjendi. 6 Aj u pajtu, edhe prej atëher lypte nji rast të mirë me ja dorëzu atyne, kur s’kishte kallabllak njerzish.
 
 
7 Tash erdh dita e Bukëve pa tharm, dita kur duhej me u bo kurban Pashka. 8 Masanej Jezusi i ngarkoi Pjetrin edhe Gjonin: „Shkoni edhe na e përgatitni darkën e Pashkës.“ 9 Ata e vetën: „Ku po don me ta përgatitë?“ 10 Aj ju përgjigj: „Kur të hini në qytet, ka me ju dalë përpara nji burrë që majt nji enë të lloqit me ujë. Shkoni mas tij në shpinë ku hyn aj. 11 Thuni të zotit të shpisë: ‘Msuesi po vet: „Ku asht dhoma e mysafirëve, ku muj me hangër darkën e Pashkës me nxansat e mi?“’ 12 Aj ka me ju kallxu nji dhomë të madhe në katin e naltë, krejt të rregullum. Aty përgatitne darkën.“ 13 Ata shkun edhe gjetën krejt qysh ju kish thanë aj, edhe e përgatitën Pashkën.
 
 
14 Kur erdh ora, Jezusi u ul në sofër bashkë me apostujt. 15 Ju tha: „Kam pas shumë qef me e hangër qit darkë të Pashkës me juve, para se me hjekë. 16 Se po ju thom: Nuk kam me e hangër ma, derisa të përmbushet në mretninë e Zotit.“ 17 Masanej e mori nji gotë, bani nji lutje falënderimi edhe tha: „Merrne edhe jepjani njani-tjetrit mes juve. 18 Se po ju thom: Prej tash e vazhdim(masanej) nuk kam me pij ma prej frytit të hardhis rrushit, derisa të vjen mretnia e Zotit.“
 
 
19 E mori edhe nji bukë, bani nji lutje falënderimi, e theu bukën edhe ju dha, tu thanë: „Kjo paraq(zbulon) trupin tem, që ka me u dhanë për juve. Bone këtë apet për mem kujtu mu.“ 20 Qashtu bani edhe me gotën mas darkës. Ai tha: „Kjo gotë paraqet besëlidhjen e re, që hyn në fuqi përmes gjakut tem, që ka me u derdhë për juve.
 
 
21 Po kqyrni! Aj që po m’tradhton asht me mu në sofër. 22 Biri i njeriut po shkon udhës së vet, qysh asht caktu, po mjerë aj që e tradhton!“ 23 Atëher ata nisën me folë mes veti se cili prej tyne kish me bo nji sen të ngjajshum (kësij soji).
 
 
24 Po mes tyne u bo edhe nji fjalosje e nxehtë se cili pej tyne dukej si ma i madhi. 25 Aj ju tha: „Mretat e kombeve sillen si zotni mbi ta, edhe ata që kanë pushtet mbi popull thirren bamirës. 26 Por ju s’duhet me kan qashtu. Përkundra ksaj, kush asht ma i madhi midis juve, le të bohet si ma i vogli, edhe kush udhëheq, le të bahet si një shërbëtor. 27 Kush asht ma i madh: aj që rrin në sofër a aj që shërben? A nuk asht aj që rrin në sofër? Po unë jam midis juve si aj që shërben.
 
 
28 Po ju jeni ata që keni nejtë me mu në sprovat e mia. 29 Edhe unë po boj me ju nji besëlidhje, qysh Ati jem ka bo me mu nji besëlidhje, për nji mretni, 30 që ju me hangër e me pi në sofër teme në mretninë teme, edhe me u ungj(ul) në frona për me gjyku dymbëdhjetë fiset e Izraelit.
 
 
31 Simon, Simon, kqyr! Satani ka lyp me ju pasë krejt juve, që me ju shoshitë si grunin. 32 Po unë jom lutë për ty, që besimi yt mos me u ligështu. E ti, kur të kthehesh apet, forcoji vllaznit e tu.“ 33 Atëher aj i tha: „Zotni, unë jom gati me shku me ty edhe në burg, edhe me dek.“ 34 Por Jezusi ju përgjigj: „Po të thom, Pjetër: knusi sot s’ka me këndu, para se ti tri herë ta mohu(kundershtu)ose përjashtu që më njeh.“
 
 
35 Masanej i veti: „Kur ju dërgova pa kuletë, pa torbë ushqimi edhe pa sandale, a ju mungoi naj sen?“ Ata thanë: „Jo!“ 36 Atëher ju tha: „Po tash, kush ka kuletë, le ta merr me veti, edhe torbën e ushqimit po ashtu. E kush s’ka shpatë, le ti shesë teshat e jashtme edhe le ta blejë nji. 37 Se po ju thom, te unë duhet me u përmbushë ajo që shkruhet në Shkrime: ‘Aj u numru me të paligjshmit.’ Kjo po përmbushet tek unë.“ 38 Ata thanë: „Zotni, kqyr! Qitu janë dy shpata!“ Aj ju tha: „Mjafton(boll ashtë nje).“
 
 
39 Aj doli edhe, qysh e kishte zakon, u nis për te Mali i Ullinjve, edhe nxansat e ndoqën(njeken). 40 Kur mbrrini aty, ju tha: „Vazhdoni me u lutë, që mos me ra në sprovë.“ 41 Masanej u largu prej tyne afërsisht sa gjuhet nji gur, u ul në gunj edhe nisi me u lutë: 42 „Atë, nëse don, largoje qit kup prej meje. Por ma mirë, le të bohet jo qka du unë, por qka don ti.“ 43 Atëher ju paraqit nji melaqe prej havas edhe e forcoi. 44 Po aj po hjekte aq shumë, sa lutej edhe ma me përgjërim, edhe djersa e tij u bo si pika gjaku që binin në tokë. 45 Kur u çu mas lutjes, shkoi te nxansat edhe i pa që i kish marrë gjumi, se ishin lodhë prej mërzisë. 46 I veti: „Pse po fleni? Çohuni edhe mos u nalni me u lutë, që mos me ra në sprovë.“
 
 
47 Derisa ai hala po folke, përnjiherë erdh nji kallabllak njerzish, të udhëhequn prej burrit që thirret Judë, njoni prej të Dymbëdhjetëve. Aj ju afru Jezusit për me e përshëndetë me puthje. 48 Po Jezusi e veti: „Judë, a me puthje po e tradhton Birin e njeriut?“ 49 Kur ata që ishin me të e panë qka po afrohej, e vetën: „Zotni, a t’i biejmë me shpatë?“ 50 Masanej njoni prej tyne ju turr shërbëtorit të Kryepriftit edhe ja preu veshin e djathtë. 51 Atëher Jezusi tha: „Mjafton, naluni!“ E preku veshin edhe e shnoshi shërbëtorin. 52 Masanej Jezusi e veti kryepriftërinjtë, krerët e rojës së tempullit edhe pleqtë që kishin ardhë për të: „A jom unë kriminel, që keni ardhë me shpata e me shtaga? 53 Kur isha çdo ditë me ju në tempull, ju s’u çutë kundër meje. Po kjo asht ora juj edhe pushteti i territ.“
 
 
54 Atëher e kapën, e çun me veti edhe e prun në shpinë e Kryepriftit. Po Pjetri i shkonte mas, pak larg. 55 Në mes të oborrit e kallën nji zjarm, edhe Pjetri u ul aty me njerzt. 56 Nji shërbëtore e pa tu nejtë në dritën e zjarmit, e kqyri mirë edhe tha: „Edhe ky burrë u kan me të.“ 57 Por ai e mohoi: „S’e njoh, oj gru.“ 58 Pak ma vonë e pa dikush tjetër edhe tha: „Edhe ti je njoni pi tyne.“ Po Pjetri tha: „Jo, o njeri, une s’jom.“ 59 Mas afërsisht nji ore, nji tjetër ngulte kambë fort: „Përnime, edhe ky burrë u kan me të, se ai asht Galileas.“ 60 Pjetri ju përgjigj: „O njeri! S’e di për qka po fol.“ Edhe menjiherë, derisa hala po folte, knoj nji knus. 61 Atëher Zotnia u kthye edhe e kqyri Pjetrin drejt, e Pjetri ju kujtun fjalët që Zotnia ja kishte thanë: „Para se knusi të knoj sot, ti ke me m’mohu tri herë.“ 62 Ai doli jashtë edhe kajti me lot të hidhun.
 
 
63 Burrat që po e rujshin Jezusin nisën me e përqeshë dhe me e rrehë. 64 Ja mbulun ftyrën edhe pa u nal i thojshin: „Profetizo! Kush të ra?“ 65 Edhe i thanë edhe shumë fjalë tjera fyese.
 
 
66 Kur u bo ditë, u mledhen pleqtë e popullit, bashkë me kryepriftërinjtë edhe skribët. E çun në sallën e Sinedrit edhe kërkun: 67 „Nëse je Krishti, na kallxo“, e aj ju tha: „Edhe po t’ju kallxoj, ju kurrsesi s’keni me besu. 68 Edhe po t’ju ves diçka, ju s’keni me u përgjigj. 69 Po prej tash e në ardhmën, Biri i njeriut ka me u ulë në anën e djathtë të fuqishme të Zotit.“ 70 Atëher krejt e vetën: „Pra, a je ti Biri i Zotit?“ Aj ju përgjigj: „Ju vetë po thuni që jom.“ 71 Atëher ata thanë: „Pse na duhen ma dëshmi tjera? E dëgjum vetë prej gojës së vet.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = 2Mo 12:3, 6; 3Mo 23:5-8; Luk 22:7; Joh 13:1
| v2 = Luk 9:22
| v2 = Mat 21:45, 46; Luk 20:19
| v3 = Joh 6:70; 13:2, 27; Apg 1:16, 17
| v4 = Joh 13:18
| v5 = Sach 11:12
| v7 = 2Mo 12:14, 18; 23:14, 15, 18; 5Mo 16:1, 2
| v8 = 2Mo 12:8
| v18 = Mat 26:29
| v19 = 2Mo 12:8, 19, 20; 5Mo 16:3
| v19 = 1Ko 10:16
| v19 = Heb 10:10; 1Pe 2:24
| v19 = Mat 26:26; Mar 14:22; 1Ko 11:23-25
| v20 = Jer 31:31; 2Ko 3:6; Heb 7:22; 8:8, 13; 12:24
| v20 = 2Mo 24:8
| v20 = Heb 9:13, 14; 1Pe 1:18, 19
| v21 = Ps 41:9
| v22 = Jes 53:7, 8; Da 9:26; Apg 4:27, 28
| v24 = Mar 9:34; Luk 9:46
| v25 = Mat 20:25-27; Mar 10:42-44
| v26 = 1Pe 5:2, 3
| v26 = Luk 9:46-48
| v26 = Mat 23:11; Mar 9:35
| v27 = Mat 20:28; Joh 13:3-5; Php 2:5-7
| v28 = Heb 4:15
| v28 = Joh 6:67, 68
| v29 = Ps 110:4; Da 7:27; Luk 12:32; 2Ti 2:12; Heb 12:28; Jak 2:5; Off 1:6; 5:9, 10
| v30 = Luk 13:29; Joh 17:24; Off 19:9
| v30 = 1Ko 6:2; Off 2:26, 27; 3:21
| v30 = Mat 19:28; Off 20:4, 6
| v31 = Mat 26:31; Mar 14:27; 1Pe 5:8
| v32 = Joh 17:15
| v32 = Joh 21:15-17; Heb 12:12
| v34 = Luk 22:61
| v35 = Mat 10:9, 10; Mar 6:7-9; Luk 9:2, 3
| v37 = Luk 18:31
| v40 = Luk 22:46
| v42 = Mat 6:10; Joh 5:30; 6:38
| v43 = 1Kö 19:5, 7; Da 10:18, 19; Mat 4:11
| v44 = Joh 12:27; Heb 5:7
| v46 = Luk 22:40
| v53 = Luk 19:47
| v53 = Joh 7:30
| v53 = Joh 19:11
| v54 = Jes 53:7; Apg 8:32
| v61 = Luk 22:34
| v63 = Ps 22:7
| v63 = Jes 50:6; 53:5
| v66 = Ps 2:2; Apg 4:26
| v67 = Mat 26:63; Mar 14:61
| v69 = Da 7:13
| v69 = Ps 110:1; Mat 26:64; Mar 14:62; Apg 2:32, 33; 7:55; Rö 8:34; Kol 3:1; Heb 1:3
| v71 = Mat 26:65; Mar 14:63
}}

Luka 22

2026-08-04T20:34:40Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Tash po avytet Festa e Bukëve pa tharm, që thirret Pashkë, 2 edhe kryepriftat e skribët po lypshin nji rast me e hek qafe Jezusin me hile, se i tutshin popullit. 3 Atëher Satani hini në Judën, që e thirrnin Iskariot, e që u kan njoni prej të Dymbëdhjetëve. 4 Juda shkoi te kryeprifti dhe te krerët e rojës së tempullit, edhe foli me ta qysh mujke me ja dorëzu Jezusin. 5 Ata u gëzun për këtë edhe u morën vesh me i dhanë do pare argjendi. 6 Aj u pajtu, edhe prej atëher lypte nji rast të mirë me ja dorëzu atyne, kur s’kishte kallabllak njerzish.
 
 
7 Tash erdh dita e Bukëve pa tharm, dita kur duhej me u bo kurban Pashka. 8 Masanej Jezusi i ngarkoi Pjetrin edhe Gjonin: „Shkoni edhe na e përgatitni darkën e Pashkës.“ 9 Ata e vetën: „Ku po don me ta përgatitë?“ 10 Aj ju përgjigj: „Kur të hini në qytet, ka me ju dalë përpara nji burrë që majt nji enë të lloqit me ujë. Shkoni mas tij në shpinë ku hyn aj. 11 Thuni të zotit të shpisë: ‘Msuesi po vet: „Ku asht dhoma e mysafirëve, ku muj me hangër darkën e Pashkës me nxansat e mi?“’ 12 Aj ka me ju kallxu nji dhomë të madhe në katin e naltë, krejt të rregullum. Aty përgatitne darkën.“ 13 Ata shkun edhe gjetën krejt qysh ju kish thanë aj, edhe e përgatitën Pashkën.
 
 
14 Kur erdh ora, Jezusi u ul në sofër bashkë me apostujt. 15 Ju tha: „Kam pas shumë qef me e hangër qit darkë të Pashkës me juve, para se me hjekë. 16 Se po ju thom: Nuk kam me e hangër ma, derisa të përmbushet në mretninë e Zotit.“ 17 Masanej e mori nji gotë, bani nji lutje falënderimi edhe tha: „Merrne edhe jepjani njani-tjetrit mes juve. 18 Se po ju thom: Prej tash e vazhdim(masanej) nuk kam me pij ma prej frytit të hardhis rrushit, derisa të vjen mretnia e Zotit.“
 
 
19 E mori edhe nji bukë, bani nji lutje falënderimi, e theu bukën edhe ju dha, tu thanë: „Kjo paraq(zbulon) trupin tem, që ka me u dhanë për juve. Bone këtë apet për mem kujtu mu.“ 20 Qashtu bani edhe me gotën mas darkës. Ai tha: „Kjo gotë paraqet besëlidhjen e re, që hyn në fuqi përmes gjakut tem, që ka me u derdhë për juve.
 
 
21 Po kqyrni! Aj që po m’tradhton asht me mu në sofër. 22 Biri i njeriut po shkon udhës së vet, qysh asht caktu, po mjerë aj që e tradhton!“ 23 Atëher ata nisën me folë mes veti se cili prej tyne kish me bo nji sen të ngjajshum (kësij soji).
 
 
24 Po mes tyne u bo edhe nji fjalosje e nxehtë se cili pej tyne dukej si ma i madhi. 25 Aj ju tha: „Mretat e kombeve sillen si zotni mbi ta, edhe ata që kanë pushtet mbi popull thirren bamirës. 26 Por ju s’duhet me kan qashtu. Përkundra ksaj, kush asht ma i madhi midis juve, le të bohet si ma i vogli, edhe kush udhëheq, le të bahet si një shërbëtor. 27 Kush asht ma i madh: aj që rrin në sofër a aj që shërben? A nuk asht aj që rrin në sofër? Po unë jam midis juve si aj që shërben.
 
 
28 Po ju jeni ata që keni nejtë me mu në sprovat e mia. 29 Edhe unë po boj me ju nji besëlidhje, qysh Ati jem ka bo me mu nji besëlidhje, për nji mretni, 30 që ju me hangër e me pi në sofër teme në mretninë teme, edhe me u ungj(ul) në frona për me gjyku dymbëdhjetë fiset e Izraelit.
 
 
31 Simon, Simon, kqyr! Satani ka lyp me ju pasë krejt juve, që me ju shoshitë si grunin. 32 Po unë jom lutë për ty, që besimi yt mos me u ligështu. E ti, kur të kthehesh apet, forcoji vllaznit e tu.“ 33 Atëher aj i tha: „Zotni, unë jom gati me shku me ty edhe në burg, edhe me dek.“ 34 Por Jezusi ju përgjigj: „Po të thom, Pjetër: knusi sot s’ka me këndu, para se ti tri herë ta mohu(kundershtu)ose përjashtu që më njeh.“
 
 
35 Masanej i veti: „Kur ju dërgova pa kuletë, pa torbë ushqimi edhe pa sandale, a ju mungoi naj sen?“ Ata thanë: „Jo!“ 36 Atëher ju tha: „Po tash, kush ka kuletë, le ta merr me veti, edhe torbën e ushqimit po ashtu. E kush s’ka shpatë, le ti shesë teshat e jashtme edhe le ta blejë nji. 37 Se po ju thom, te unë duhet me u përmbushë ajo që shkruhet në Shkrime: ‘Aj u numru me të paligjshmit.’ Kjo po përmbushet tek unë.“ 38 Ata thanë: „Zotni, kqyr! Qitu janë dy shpata!“ Aj ju tha: „Mjafton.“
 
 
39 Aj doli edhe, qysh e kishte zakon, u nis për te Mali i Ullinjve, edhe nxansat e ndoqën(njeken). 40 Kur mbrrini aty, ju tha: „Vazhdoni me u lutë, që mos me ra në sprovë.“ 41 Masanej u largu prej tyne afërsisht sa gjuhet nji gur, u ul në gunj edhe nisi me u lutë: 42 „Atë, nëse don, largoje qit kup prej meje. Megjithatë, le të bohet jo qka du unë, po qka don ti.“ 43 Atëherë ju shfaq nji melaqe pi qiellit edhe e forcoi. 44 Po aj po hjekte aq shumë, sa lutej edhe ma me përgjërim, edhe djersa e tij u bo si pika gjaku që binin në tokë. 45 Kur u çu pi lutjes, shkoi te nxansat edhe i pa që i kish marrë gjumi, se ishin lodhë pi mërzia. 46 I pyti: „Pse po fleni? Çohuni edhe vazhdoni me u lutë, që mos me ra në sprovë.“
 
 
47 Derisa aj hala po fliste, përnjiherë erdh nji kallabllak njerzish, të udhëhequn pi burrit që quhej Judë, njoni pi të Dymbëdhjetëve. Aj ju afru Jezusit për me e përshëndetë me puthje. 48 Po Jezusi e pyti: „Judë, a me puthje po e tradhton Birin e njeriut?“ 49 Kur ata që ishin me të e panë qka po afrohej, pytën: „Zotni, a t’i biejmë me shpatë?“ 50 Madje njoni pi tyne ju turr shërbëtorit të Kryepriftit edhe ja preu veshin e djathtë. 51 Atëherë Jezusi tha: „Mjaft, naluni!“ E preku veshin edhe e shëroi shërbëtorin. 52 Pastaj Jezusi i pyti kryepriftërinjtë, krerët e rojës së tempullit edhe pleqtë që kishin ardhë për të: „A jom unë kriminel, që keni ardhë me shpata e me shkopinj? 53 Kur isha çdo ditë me ju në tempull, ju s’u çutë kundër meje. Po kjo asht ora juej edhe pushteti i territ.“
 
 
54 Atëherë e kapën, e çun me veti edhe e sollën në shpinë e Kryepriftit. Po Pjetri i shkonte mas, pak larg. 55 Në mes të oborrit e kallën nji zjarr, edhe Pjetri u ul aty me njerzt. 56 Nji shërbëtore e pa tu nejtë në dritën e zjarmit, e kqyri mirë edhe tha: „Edhe ky burrë ishte me të.“ 57 Po aj e mohoi: „S’e njoh, oj gru.“ 58 Pak ma vonë e pa dikush tjetër edhe tha: „Edhe ti je njoni pi tyne.“ Po Pjetri tha: „Jo, o njeri, s’jom.“ 59 Mas afërsisht nji ore, nji tjetër ngulte kambë fort: „Përnime, edhe ky burrë ishte me të, se aj asht Galileas.“ 60 Pjetri ju përgjigj: „O njeri! S’e di për qka po flet.“ Edhe menjiherë, derisa hala po fliste, këndoi nji gjel. 61 Atëherë Zotnia u kthye edhe e kqyri Pjetrin drejt, e Pjetri ju kujtun fjalët që Zotnia ja kishte thanë: „Para se sot të këndojë gjeli, ti ke me m’mohu tri herë.“ 62 Aj doli jashtë edhe qau me lot të hidhun.
 
 
63 Burrat që po e rujshin Jezusin nisën me e përqeshë edhe me e rrehë. 64 Ja mbulun ftyrën edhe vazhdimisht i thojshin: „Profetizo! Kush të ra?“ 65 Edhe i thanë edhe shumë fjalë tjera fyese.
 
 
66 Kur u bo ditë, u mblodhën pleqtë e popullit, bashkë me kryepriftërinjtë edhe skribët. E çun në sallën e Sinedrit edhe kërkun: 67 „Nëse je Krishti, na kallxo“, e aj ju tha: „Edhe po t’ju kallxoj, ju kurrsesi s’keni me besu. 68 Edhe po t’ju pys diçka, ju s’keni me u përgjigj. 69 Po pi tash e tutje, Biri i njeriut ka me u ulë në anën e djathtë të fuqishme të Zotit.“ 70 Atëherë krejt e pytën: „Pra, a je ti Biri i Zotit?“ Aj ju përgjigj: „Ju vetë po thuni që jom.“ 71 Atëherë ata thanë: „Pse na duhen ma dëshmi tjera? E dëgjum vetë pi gojës së tij.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = 2Mo 12:3, 6; 3Mo 23:5-8; Luk 22:7; Joh 13:1
| v2 = Luk 9:22
| v2 = Mat 21:45, 46; Luk 20:19
| v3 = Joh 6:70; 13:2, 27; Apg 1:16, 17
| v4 = Joh 13:18
| v5 = Sach 11:12
| v7 = 2Mo 12:14, 18; 23:14, 15, 18; 5Mo 16:1, 2
| v8 = 2Mo 12:8
| v18 = Mat 26:29
| v19 = 2Mo 12:8, 19, 20; 5Mo 16:3
| v19 = 1Ko 10:16
| v19 = Heb 10:10; 1Pe 2:24
| v19 = Mat 26:26; Mar 14:22; 1Ko 11:23-25
| v20 = Jer 31:31; 2Ko 3:6; Heb 7:22; 8:8, 13; 12:24
| v20 = 2Mo 24:8
| v20 = Heb 9:13, 14; 1Pe 1:18, 19
| v21 = Ps 41:9
| v22 = Jes 53:7, 8; Da 9:26; Apg 4:27, 28
| v24 = Mar 9:34; Luk 9:46
| v25 = Mat 20:25-27; Mar 10:42-44
| v26 = 1Pe 5:2, 3
| v26 = Luk 9:46-48
| v26 = Mat 23:11; Mar 9:35
| v27 = Mat 20:28; Joh 13:3-5; Php 2:5-7
| v28 = Heb 4:15
| v28 = Joh 6:67, 68
| v29 = Ps 110:4; Da 7:27; Luk 12:32; 2Ti 2:12; Heb 12:28; Jak 2:5; Off 1:6; 5:9, 10
| v30 = Luk 13:29; Joh 17:24; Off 19:9
| v30 = 1Ko 6:2; Off 2:26, 27; 3:21
| v30 = Mat 19:28; Off 20:4, 6
| v31 = Mat 26:31; Mar 14:27; 1Pe 5:8
| v32 = Joh 17:15
| v32 = Joh 21:15-17; Heb 12:12
| v34 = Luk 22:61
| v35 = Mat 10:9, 10; Mar 6:7-9; Luk 9:2, 3
| v37 = Luk 18:31
| v40 = Luk 22:46
| v42 = Mat 6:10; Joh 5:30; 6:38
| v43 = 1Kö 19:5, 7; Da 10:18, 19; Mat 4:11
| v44 = Joh 12:27; Heb 5:7
| v46 = Luk 22:40
| v53 = Luk 19:47
| v53 = Joh 7:30
| v53 = Joh 19:11
| v54 = Jes 53:7; Apg 8:32
| v61 = Luk 22:34
| v63 = Ps 22:7
| v63 = Jes 50:6; 53:5
| v66 = Ps 2:2; Apg 4:26
| v67 = Mat 26:63; Mar 14:61
| v69 = Da 7:13
| v69 = Ps 110:1; Mat 26:64; Mar 14:62; Apg 2:32, 33; 7:55; Rö 8:34; Kol 3:1; Heb 1:3
| v71 = Mat 26:65; Mar 14:63
}}

Luka 21

2026-07-26T19:42:13Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Kur Jezusi kqyri përpjetë, i pa të pasunit tu i qitë dhuratat e tyne në arkat e thesarit. 2 Masanej e pa nji vejushë të vorfën tu i qitë dy pare të vogla, që vlenin shumë pak, 3 edhe tha: „Përnime po ju thom: qikjo vejushë e vorfën ka qitë ma shumë se krejt të tjerët. 4 Se krejt ata kanë qitë dhurata prej tepricës së vet. Kurse ajo, në skamjes së vet, e ka qitë krejt qka ka pas për me jetu.“
 
 
5 Ma vonë, kur do po folshin për tempullin, qysh ishte i zbukurum me gurë të bukur edhe me dhurata kushtume Zotit, 6 aj tha: „Kanë me ardhë ditë kur krejt qka po shihni qitu, s’ka me mbetë as nji gur mbi gur. Krejt ka me u shkatërru.“ 7 Atëher e vetën: „Msues, kur ka me ndodhë kjo, edhe cila shenjë ka me kallxu se kur po afrohet?“ 8 Aj ju përgjigj: „Kini kujdes që mos me u mashtru. Se shumë kanë me ardhë në emnin tem e kanë me thanë: ‘Unë jom aj’, edhe: ‘Koha asht ngat.’ Mos shkoni mas tyne. 9 Edhe kur të nini për lufta e trazina, mos u trembni. Se kto sene duhet me ndodhë së pari, po fundi nuk vjen menjiherë.“
 
 
10 Masanej ju tha: „Nji popull ka me u çu kundër nji populli tjetër, edhe nji ven kundër nji veni tjetër. 11 Ka me pasë tërmete të mëdhaja, edhe ven pas veni ka me pasë mungesë ushqimi e sëmundje. Ka me pasë edhe pamje të frikshme, edhe shenja të mëdhaja në hava.
 
 
12 Po para se me ndodhë krejt kto, kanë me u çu kundër juve edhe kanë me ju përndjekë(kundershtu). Kanë me ju çu para në sinagogave e në burgje. Për shkak të emnit tem, kanë me ju qitë para mretave edhe guvernatorëve. 13 Kjo ka me ju dhanë rast me dëshmu për mu. 14 Vendos mirë në zemër mos me u përgatitë përpara qysh me u mbrojtë, 15 se unë kam me ju dhanë fjalë edhe mençuri, që krejt kundërshtarët tuej bashkë s’kanë me mujtë me ju dalë përballë, as me ju kundërshtu. 16 Përveç kësaj, kanë me ju dorëzu edhe prindtë, vllaznit e motrat, farefisi edhe shoktë, edhe do prej juve kanë me i mbytë. 17 Krejt njerzt kanë me ju urryj për shkak të emnit tem. 18 Po as nji fije floku prej kresë tjuve s’ka me ju hup. 19 Me qëndrueshmëninë tuj, keni me e shpëtu jetën tuj.
 
 
20 Po kur ta shihni Jerusalemin të rrethuem prej ushtrive, atëher dijeni mirë që shkatërrimi i qytetit asht ngat. 21 Atëher ata që janë në Jude, le të nisin me ikë në male, ata që janë në qytet le të dalin jashtë, edhe ata që janë nëpër katune mos të hinë në qytet, 22 se kjo asht kohë kur ka me u vu drejtësia në ven, që me u përmbushë krejt qka shkruhet në Shkrime. 23 Mjerë gratë shtatzana edhe nanat me thfmij në gji në ato ditë! Se hall i madh ka me ardhë mbi venin, edhe zemërim mbi qit popull. 24 Ata kanë me u mbytë me shpatë edhe kanë me u marrë robër në krejt vendet, edhe Jerusalemi ka me u shkelë pi kombeve tjera, derisa të kryhen kohët e caktume të kombeve tjera.
 
 
25 Ka me pasë edhe shenja në diell, në hanë edhe në yje, e në tokë tut e tmerr mes popujve, se s’kanë me ditë kah me ja majtë prej ushtimës së detit edhe valëve të tij. 26 Njerzt kanë me u alivanosë prej tutës edhe prej pritjës e asaj që po vjen mbi tokën e banueme, se fuqitë e havas kanë me u dridhë. 27 Atëher kanë me e pa Birin e njeriut tu ardhë në nji re, me fuqi edhe lavdi të madhe. 28 Po kur kto sene të nisin me ndodhë, drejtohuni edhe çone krytë, se lirimi juej asht ngat.“
 
 
29 Masanej ju kallxoj nji krahasim: „Kqyrne fiqin edhe krejt drujtë tjerë. 30 Kur qesin sytha, ju vetë e shihni edhe e dini që vera tash asht ngat. 31 Qashtu edhe ju, kur t’i shihni kto sene tu ndodhë, dijeni që mbretnia e Zotit asht ngat. 32 Përnime po ju thom: Qikjo gjeneratë kurrsesi s’ka me kalu pa ndodhë krejt kto sene. 33 Havaja edhe toka kanë me kalu, po fjalët e mia kurrën e kurrës s’kanë me kalu.
 
 
34 Po kini kujdes për veten, që zemra juej mos me u randu kurrë prej të hangrit shumë, prej të pimit shumë edhe pi marakeve të jetës, e ajo ditë me ju ardhë përnjëherë, në nji çast, 35 si kurth. Se ajo ka me ardhë mbi krejt ata që banojnë në krejt faqen e tokës. 36 Pra rrini zgjut edhe lutuni pa nalë me përgjërim, që me ja dalë me ikë pi krejt asaj që duhet me ndodhë, edhe me nejtë para Birit të njeriut.“
 
 
37 Ditën Jezusi msonte në tempull, po natën dilte jashtë edhe e kalonte natën në malin që quhet Mali i Ullinjve. 38 Krejt populli shkonte herët në sabah te tempulli për me e ngu.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v3 = 2Ko 8:12
| v4 = Mat 22:37
| v6 = 1Kö 9:7, 8; Jer 7:12, 14; Mi 3:12; Luk 19:44
| v8 = 2Ti 3:13; 1Jo 4:1; Off 12:9
| v10 = Off 6:4
| v11 = Apg 11:28; Off 6:6, 8
| v12 = Joh 16:2
| v12 = Mat 10:17, 18; Apg 25:23; Off 2:10
| v14 = Luk 12:11, 12
| v15 = Apg 6:8, 10
| v16 = Mi 7:6; Mat 10:21; Apg 7:59
| v17 = Mat 10:22; Joh 15:21
| v18 = Mat 10:29, 30; Luk 12:6, 7
| v19 = Rö 5:3, 4; Heb 10:36; 2Pe 1:5, 6
| v20 = Luk 19:43
| v20 = Da 9:26, 27; Mat 23:37, 38
| v23 = Luk 19:44; 23:28, 29
| v24 = 5Mo 28:64; Da 9:26
| v24 = Da 4:25
| v26 = Jes 34:4
| v27 = Da 7:13
| v27 = Off 1:7
| v34 = Jes 5:11, 12; Rö 13:13
| v34 = Spr 11:4; Mat 6:25; 1Ti 6:8
| v35 = 1Th 5:2, 3; 2Pe 3:10
| v36 = Mat 25:13; 1Ko 16:13; 1Pe 5:8
| v36 = Rö 12:12; Eph 6:18; 1Pe 4:7
| v36 = Off 6:16, 17; 16:15
}}

Luka 20

2026-07-25T15:10:07Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Nji ditë, derisa aj po e msonte popullin në tempull edhe po e shpallte lajmin e mirë, ju afrun kryepriftat, skribët edhe pleqtë 2 edhe deshtën me ditë: „Na kallxo, me çfarë të drejte po i bon krejt këto? Kush ta ka dhanë ty kët drejtë?“ 3 Aj ju përgjigj: „Edhe unë e kam nji pytje për ju. M’kallxoni: 4 Pagzimi që e bante Gjoni, a ishte prej havas a pej njerzve?“ 5 Atëher ata nisën me menu mes veti: „Nëse thojmë: ‘Prej havas’, aj ka me na vet: ‘Pse pra s’i keni besu?’ 6 E nëse thojmë: ‘Prej njerzve’, krejt populli ka me na gjujtë me gurë, se janë të bindun që Gjoni ishte pejgamber.“ 7 Për qata ju përgjigjën se s’e dinin prej kah ishte, 8 e Jezusi ju tha: „Atëher as unë s’po ju kallxoj me çfarë të drejte i boj krejt këto gjana.“
 
9 Masanej aj nisi me ju kallxu njerzve nji krahasim: „Nji njeri e mbolli nji vneshtë, ju dha me qira vreshtarëve edhe udhëtoi larg për nji kohë të gatë. 10 Kur erdh koha, e dërgoi nji shërbëtor te vreshtarët, që me ja dhanë nji pjesë prej bereqetit të rrushit. Po vreshtarët e rrehën edhe e çun durthatë. 11 Pronari dërgoi edhe nji shërbëtor tjetër. Edhe atë e rrehën, e poshtrun edhe e çun durthatë. 12 Masanej e dërgoi edhe të tretin, por edhe atë e plagosën dhe e qitën(lagrun) jashtë. 13 Atëher pronari i vneshtës tha: ‘Qka me bo tash? Kam me e dërgu djalin tem, djalin tem të dashtun. Ndoshta atij kanë me i kallxu respekt.’ 14 Qysh e kan pa vreshtarët , mendun mes veti edhe i thanë njani-tjetrit: ‘Ky asht trashëgimtari. Hajde ta mytim, që trashëgimia me na metë neve!’ 15 Atëher e qitën jashtë vneshtës edhe e mytën. Qka ka me ju bo pronari i vneshtës atyne? 16 Ka me ardhë, ka me i mbytë qata vreshtarë edhe ka me ja dhanë vneshtën tjerëve.“ Kur njerzt e ninë këtë, thanë: „Mos ndodhtë kjo kurrë!“ 17 Por aj i kqyri drejt edhe i veti: „Atëher qka domethanë ajo që shkruhet në Shkrime: ‘Guri që e kanë refuzu ndërtuesit, aj asht bo guri kryesor i qoshes’? 18 Secili që bjen mbi ktij gur, ka me u copëtu. E mbi kon bjen ky gur, ka me e blu (rrërrmu)krejt.“
 
19 Skribët edhe kryepriftat deshtën me e kapë në qat orë, se e kuptun që me qit krahasim po folke për ta. Po ju tutën popullit. 20 Masi e vëzhgun me kujdes, pagun fshehtas do burra edhe i çun te aj. Ata duhej me u paraqitë si të drejtë, që me ja nxanë fjalën e vet e masanej me ja dorëzu qeveris edhe pushtetit të guvernatorit. 21 Kta burra e vetën: „Msues, e dimë që qka thu dhe qka mson asht e drejt, edhe nuk mban anë, po e mson me të vërtetë qysh duhet me jetu simas vullnetit të Zotit. 22 A asht e drejtë me i pagu taksa Cezarit, a jo?“ 23 Po aj e kuptoi hilen e tyne edhe ju tha: 24 „Ma kallxoni nji denar. E kujt asht pamja edhe mbishkrimi në të?“ Ata thanë: „E Cezarit.“ 25 Atëher aj ju tha: „Pra, patjetër jepni Cezarit atë që i takon Cezarit, edhe Zotit atë që i takon Zotit.“ 26 Kështu s’mujtën me ja nxanë fjalën para popullit, por u habitën me përgjigjen e tij edhe nuk folën ma (shujtën).
 
27 Masanej ju avytën do Saducenj, që thojnë se s’ka ringjallje, edhe e vetën: 28 „Msues, Moisiu na ka shkru: ‘Nëse nji burrë des edhe e len grun pa thfmij, atëher vllavi i tij duhet me e marrë vejushën për gru, që me i siguru pasardhës vllavit.’ 29 Ishin nji herë shtatë vllazën. I pari u martu, po diq pa thfmij. 30 Atëher e mori i dyti, 31 masanej i treti, po, krejt të shtatë u martun me të, por krejt diqën pa pas thfmij. 32 Në fund diq edhe gruaja. 33 E kujt ka me kan ajo gru në ringjallje? Se krejt të shtatë jen kan të martum me të.“
 
34 Jezusi ju tha: „Thfmijtë e këtij sistemi të botës martohen edhe martohen me ta, 35 por ata që janë pa të drejt me e marrë atë sistem të botës edhe ringjalljen prej të dekuneve, nuk martohen as nuk martohen me ta. 36 Ata as nuk munden ma me dekë, se janë si melaqet, edhe pasi janë thfmij të ringjalljes, janë thfmij të Zotit. 37 E që të dekunit ringjallen, këtë e ka bo të qartë edhe Moisiu në tregimin për kaçubën me therra, kur e qun(thirr) Jehovajn ‘Zotin e Abrahamit, Zotin e Isakut edhe Zotin e Jakupit’. 38 Aj s’asht Zot i të dekuneve, po i të gjallëve, se për të krejt janë të gjallë.“ 39 Atëher do skribë thanë: „Mësues, mirë fole.“ 40 Se ata ma nuk guxojshin me i bo as nji pytje të vetme.
 
41 Po aj i veti: „Qysh po thojnë që Krishti asht djali i Davidit? 42 Se vet Davidi thotë në librin e Psalmeve: ‘Jehovaj i tha Zotnisë tem: „Ulu në anën teme të djathtë, 43 derisa t’i vnoj armiqtë e tu si mbshtetse për kambët e tua.“’ 44 Davidi pra e qun Zotni. Qysh asht atëher djali i tij?“
 
45 Masanej Jezusi ju tha nxansave të vet, në vesh të krejtve: 46 „Ruhi prej skribëve, që kanë qef me ecë me tesha të gata edhe e dojnë me i përshëndetë ma shumë nëpër tregje, që i dojnë ulëset e para në sinagoga edhe vendet ma të mira në darka, 47 që ja marrin pasuninë vejushave edhe luten gatë për me u dokë të randësishëm. Ata kanë me marrë gjykim ma të randë.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v6 = Mat 14:3, 5; Luk 7:29
| v9 = Jes 5:7
| v10 = 2Kö 17:13, 14; 2Ch 36:15, 16; Apg 7:52; Heb 11:36, 37
| v13 = Mat 17:5; Joh 3:16
| v15 = Apg 3:15
| v17 = Jes 28:16; Apg 4:11; Rö 9:31-33; 1Pe 2:7
| v18 = Jes 8:14, 15
| v20 = Luk 11:53, 54
| v25 = Rö 13:7; Tit 3:1; 1Pe 2:13
| v25 = Da 3:17, 18; Mal 3:8; Luk 23:2
| v27 = Apg 23:8
| v28 = 1Mo 38:7, 8; 5Mo 25:5, 6
| v37 = 2Mo 3:2
| v43 = Apg 2:34, 35
| v46 = Mat 23:2; Luk 11:43
}}

Luka 19

2026-07-25T14:47:11Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ka ardhë në Jeriko edhe po kaloj napër qytet. 2 Aty ishte nji burrë me emnin Zake, kryetaksambledhës, edhe ishte i pasun. 3 Aj paqare donte me pa kush ishte ky Jezus. Por prej kallabllakut s’mujke me pa, se ishte i shkurtë. 4 Për qata ngajti pak përpara edhe hypi në nji fiq të egër, për me e pa, se Jezusi kishte me kalu andej. 5 Kur Jezusi mbrrini në qat ven, kqyri përpjetë edhe i tha: „Zake, zhdryp shpejt, se sot duhet me kan unë mysafir në shpinë tane.“ 6 Zakeu menjiherë zhdrypi edhe e priti me shumë gëzim si mysafir. 7 Krejt ata që e panë këtë nisën me u anku: „Aj ka shku mysafir në shpinë e nji gjynahqari!“ 8 Po Zakeu u çu edhe i tha Zotnisë: „Gjysmën e pasunisë teme po ja jap të vorfërve, edhe qka i kam marrë dikujt me hile(dallavere), po ja kthej katërfish.“ 9 Atëher Jezusi tha: „Sot ka ardhë shpëtimi në qit shpi, se edhe ky asht bir i Abrahamit. 10 Se Biri i njeriut ka ardh me i lyp edhe me pshtu ata që ishte hup.“
 
11 Masi Jezusi ishte ngat Jerusalemit, edhe ata që po e ngonshin menojshin që mbretnia e Zotit ka me ju paraqit(zbulu) menjiher, aj ju kallxoj edhe nji krahasim tjeter. 12 Ai tha: „Nji njeri me prejardhje fisnike udhëtoi në nji ven të largët, për me marr pushtetin mbretnor e masanej me u kthy. 13 Aj i thirri dhjetë shërbëtor të vet, ju dha 10 mina(pare) edhe ju tha: ‘Punoni me to derisa të vij.’ 14 Po qytetarët e venit të tij e urrenin, edhe dërgun nji grup mas tij me thanë: ‘Na s’duam që ky njeri mu kan mreti jonë!’
 
15 Kur aj e mori pushtetin mretnor edhe ma në fund u kthye, i thirri te vetja shërbëtoret që ju kish dhanë paret (minat), për me pa sa kishin fitu. 16 I pari doli përpara edhe tha: ‘Zotni, me paret e tua i kam fitu edhe 10 mina(pare tjera).’ 17 Zotnia e lavdoi: ‘Të lumtë, shërbëtor i mirë! Se u kallxove besnik në nji sen shumë të vogël,ti ke me pas pushtet mbi dhjetë qytete.’ 18 Masanej erdh i dyti edhe tha: ‘Zotni, me paret e tua i kam fitu edhe 5 mina(pare tjera).’ 19 Edhe këtij i tha: ‘Ti ke me pas pushtet mbi pesë qytete.’ 20 Por masanej erdh nji tjetër edhe tha: ‘Zotni, qe paret e tua. E kam majtë të msheftë në nji shami. 21 Se u frikova prej teje, se je njeri i rreptë. Ti merr qka s’e ke lanë vetë, edhe korr qka s’e ke mbjellë.’ 22 Zotnia ju përgjigj: ‘Shërbëtor i keq, po të gjykoj me fjalët e tua! Pra ti e paske ditë që unë jom njeri i rreptë, që marr qka s’e kam lanë vetë edhe korr qka s’e kam mbjellë? 23 Pse atëherë s’i qite paret e mia në bankë? Kur të vija, i kisha marrë me kamatë(fajde).’
 
24 Masanej ju tha atyne që rrishin aty: ‘Merrjani minën(paret), edhe jepjani atij që i ka 10 mina(pare).’ 25 Ata i thanë: ‘Zotni, aj veç i ka 10 mina(pare)!’ — 26 ‘Po ju thom: Secilit që ka, ka me ju dhanë ma shumë. Po atij që s’ka, edhe ajo që ka ka me ju marrë. 27 E tash birni qitu armiqtë e mi, që s’kanë dashtë me kan unë mret mbi ta, edhe mytni para syve të mij.’“
 
28 Mas këtyne fjalëve, aj vazhdoi udhën tu hypë kah Jerusalemi. 29 Kur ju afru Betfages edhe Betanisë, te mali që quhet Mali i Ullinjve, i ngarkoi dy nxansa: 30 „Shkoni në katunin që shihet prej qitu. Sapo të hini aty, keni me gjetë nji magar të ri dhe të lidhun, mbi të cilin hala s’ka hypë kurrkush. Zgidhni edhe bima qitu. 31 Po nëse dikush ju vet pse po e zgidhni, thuni: ‘Zotnisë i duhet.’“ 32 Ata që u dërgun shkun edhe gjetën qashtu krejt qysh ju kish thanë aj. 33 Po kur ishin tu e zgidhë magarin e ri, pronarët e vetën: „Pse po e zgidhni magarin e ri?“ 34 Ata i thanë: „Zotnisë i duhet.“ 35 Masanej e çun magarin te Jezusi, i qitën petkat(teshat) e jashtme përmbi kafshë edhe e ndihmun Jezusin me hypë.
 
36 Deri sa aj po ecte hypun nëpër rrugë, njerzt i shtrijshin petkat(teshat) e jashtme përpara tij në tokë. 37 Kur ju afru rrugës që zhdryp prej Malit të Ullinjve, krejt kallabllaku i nxansave u mush me gëzim edhe nisën me e lavdu Zotin me za të madh, për krejt veprat e fuqishme që i kishin pa. 38 Ata thirrshin: „I bekuem asht aj që vjen si Mret në emën të Jehovait! Paqe në hava edhe lavdi nalt në lartësi!“ 39 Por do Farisenj pi kallabllakut kundërshtun: „Msues, nalni nxansat e tu!“ 40 Aj ju përgjigj: „Po ju thom: nëse kta kishin heshtë(nuk kishin fol), gurët kishin me bërtitë.“
 
41 Kur ju avyt qytetit dhe e pa, kajti për të 42 dhe tha: „Sikur ta kishe kuptu ti, po ti, në qit ditë, qka bjen paqe... po tash kjo asht mshehë prej syve të tu. 43 Se kanë me ardhë dita, kur armiqtë e tu kanë me ngritë rreth teje nji rrethim(gardh) me hunj të sprehtë, kanë me t’rrethu edhe kanë me t’shtrëngu prej krejt anëve. 44 Kanë me të rrëzu përtokë ty edhe thfmitë mrena teje, edhe s’kanë me lanë gur përmbi gur, se ti s’e ke njoft kohën kur je kontrollu(hetu).“
 
45 Masanej hini në tempull edhe nisi me i përzanë shitësit. 46 Ai ju tha: „Në Shkrime shkruhet: ‘Shpia jem ka mu kan shpi lutjeje’, po ju e keni bo shpellë hajnash.“
 
47 Aj vazhdoi me msu çdo ditë në tempull. Po kryepriftat, skribët edhe burrat kryesor të popullit lypshin një mënyr qysh me e mbytë, 48 por s’po dishin qysh me ja bo, se krejt populli rrinte tu e ngu me shumë kujdes(përqendrim).
 
{{Querverweise-Metadaten
| v7 = Mat 9:11; Luk 5:30; 15:2
| v8 = 2Mo 22:1; 3Mo 6:4, 5; Luk 3:12-14
| v10 = Hes 34:16; Mat 9:13; 15:24; Luk 15:4; Rö 5:8; 1Ti 1:15
| v11 = Apg 1:6
| v12 = Mat 25:14; Mar 13:34; Joh 18:36
| v13 = Mat 25:15
| v15 = Mat 25:19
| v16 = Mat 25:20, 21
| v17 = Luk 16:10
| v18 = Mat 25:22, 23
| v21 = Mat 25:24
| v22 = Mat 25:26, 27
| v24 = Mat 25:28
| v26 = Mat 13:12; 25:29; Mar 4:25; Luk 8:18
| v29 = Apg 1:12
| v35 = Sach 9:9
| v36 = 2Kö 9:13
| v39 = Joh 12:19
| v41 = Joh 11:35
| v42 = Luk 1:76, 79
| v42 = Jes 6:9, 10; Mat 13:14
| v43 = 5Mo 28:52; Da 9:26; Luk 21:20
| v44 = Luk 23:28, 29
| v44 = Mi 3:12; Mat 24:2; Mar 13:2; Luk 21:6
| v46 = Joh 2:16
| v48 = Mar 12:37; Luk 21:38
}}

Luka 19

2026-07-21T13:00:46Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ka ardhë në Jeriko edhe po kalonte nëpër qytet. 2 Aty ishte nji burrë me emnin Zake, kryetaksambledhës, edhe ishte i pasun. 3 Aj paqare donte me pa kush ishte ky Jezus. Por prej kallabllakut s’mujke me pa, se ishte i shkurtë. 4 Për qata ngajti pak përpara edhe hypi në nji fiq të egër, për me e pa, se Jezusi kishte me kalu andej. 5 Kur Jezusi mbrrini në qat ven, kqyri përpjetë edhe i tha: „Zake, zhdryp shpejt, se sot duhet me kan unë mysafir në shpinë tane.“ 6 Zakeu menjiherë zhdrypi edhe e priti me shumë gëzim si mysafir. 7 Krejt ata që e panë këtë nisën me u anku: „Aj ka shku mysafir në shpinë e nji gjynahqari!“ 8 Po Zakeu u çu edhe i tha Zotnisë: „Gjysmën e pasunisë teme po ja jap të vorfërve, edhe qka i kam marrë dikujt me hile(dallavere), po ja kthej katërfish.“ 9 Atëher Jezusi tha: „Sot ka ardhë shpëtimi në qit shpi, se edhe ky asht bir i Abrahamit. 10 Se Biri i njeriut ka ardh me i lyp edhe me pshtu ata që ishte hup.“
 
11 Masi Jezusi ishte ngat Jerusalemit, edhe ata që po e ngonshin menojshin që mbretnia e Zotit ka me ju paraqit(zbulu) menjiher, aj ju kallxoj edhe nji krahasim tjeter. 12 Ai tha: „Nji njeri me prejardhje fisnike udhëtoi në nji ven të largët, për me marr pushtetin mbretnor e masanej me u kthy. 13 Aj i thirri dhjetë shërbëtor të vet, ju dha 10 mina(pare) edhe ju tha: ‘Punoni me to derisa të vij.’ 14 Po qytetarët e venit të tij e urrenin, edhe dërgun nji grup mas tij me thanë: ‘Na s’duam që ky njeri mu kan mreti jonë!’
 
15 Kur aj e mori pushtetin mretnor edhe ma në fund u kthye, i thirri te vetja shërbëtoret që ju kish dhanë paret (minat), për me pa sa kishin fitu. 16 I pari doli përpara edhe tha: ‘Zotni, me paret e tua i kam fitu edhe 10 mina(pare tjera).’ 17 Zotnia e lavdoi: ‘Të lumtë, shërbëtor i mirë! Se u kallxove besnik në nji sen shumë të vogël,ti ke me pas pushtet mbi dhjetë qytete.’ 18 Masanej erdh i dyti edhe tha: ‘Zotni, me paret e tua i kam fitu edhe 5 mina(pare tjera).’ 19 Edhe këtij i tha: ‘Ti ke me pas pushtet mbi pesë qytete.’ 20 Por masanej erdh nji tjetër edhe tha: ‘Zotni, qe paret e tua. E kam majtë të msheftë në nji shami. 21 Se u frikova prej teje, se je njeri i rreptë. Ti merr qka s’e ke lanë vetë, edhe korr qka s’e ke mbjellë.’ 22 Zotnia ju përgjigj: ‘Shërbëtor i keq, po të gjykoj me fjalët e tua! Pra ti e paske ditë që unë jom njeri i rreptë, që marr qka s’e kam lanë vetë edhe korr qka s’e kam mbjellë? 23 Pse atëherë s’i qite paret e mia në bankë? Kur të vija, i kisha marrë me kamatë(fajde).’
 
24 Masanej ju tha atyne që rrishin aty: ‘Merrjani minën(paret), edhe jepjani atij që i ka 10 mina(pare).’ 25 Ata i thanë: ‘Zotni, aj veç i ka 10 mina(pare)!’ — 26 ‘Po ju thom: Secilit që ka, ka me ju dhanë ma shumë. Po atij që s’ka, edhe ajo që ka ka me ju marrë. 27 E tash birni qitu armiqtë e mi, që s’kanë dashtë me kan unë mret mbi ta, edhe mytni para syve të mij.’“
 
28 Mas këtyne fjalëve, aj vazhdoi udhën tu hypë kah Jerusalemi. 29 Kur ju afru Betfages edhe Betanisë, te mali që quhet Mali i Ullinjve, i ngarkoi dy nxansa: 30 „Shkoni në katunin që shihet prej qitu. Sapo të hini aty, keni me gjetë nji magar të ri dhe të lidhun, mbi të cilin hala s’ka hypë kurrkush. Zgidhni edhe bima qitu. 31 Po nëse dikush ju vet pse po e zgidhni, thuni: ‘Zotnisë i duhet.’“ 32 Ata që u dërgun shkun edhe gjetën qashtu krejt qysh ju kish thanë aj. 33 Po kur ishin tu e zgidhë magarin e ri, pronarët e vetën: „Pse po e zgidhni magarin e ri?“ 34 Ata i thanë: „Zotnisë i duhet.“ 35 Masanej e çun magarin te Jezusi, i qitën petkat(teshat) e jashtme përmbi kafshë edhe e ndihmun Jezusin me hypë.
 
36 Deri sa aj po ecte hypun nëpër rrugë, njerzt i shtrijshin petkat(teshat) e jashtme përpara tij në tokë. 37 Kur ju afru rrugës që zhdryp prej Malit të Ullinjve, krejt kallabllaku i nxansave u mush me gëzim edhe nisën me e lavdu Zotin me za të madh, për krejt veprat e fuqishme që i kishin pa. 38 Ata thirrshin: „I bekuem asht aj që vjen si Mret në emën të Jehovait! Paqe në hava edhe lavdi nalt në lartësi!“ 39 Por do Farisenj pi kallabllakut kundërshtun: „Msues, nalni nxansat e tu!“ 40 Aj ju përgjigj: „Po ju thom: nëse kta kishin heshtë(nuk kishin fol), gurët kishin me bërtitë.“
 
41 Kur ju avyt qytetit edhe e pa, kajti për të 42 edhe tha: „Sikur ta kishe kuptu ti, po ti, në qit ditë, qka bjen paqe... po tash kjo asht mshehë prej syve të tu. 43 Se kanë me ardhë ditët për ty, kur armiqtë e tu kanë me ngritë rreth teje nji rrethim(gardh) me hunj të sprehtë, kanë me t’rrethu edhe kanë me t’shtrëngu prej krejt anëve. 44 Kanë me të rrëzu përtokë ty edhe thfmitë mrena teje, edhe s’kanë me lanë gur përmbi gur, se ti s’e ke njoft kohën kur je kontrollu(hetu).“
 
45 Masanej hini në tempull edhe nisi me i përzanë shitësit. 46 Ai ju tha: „Në Shkrime shkruhet: ‘Shpia jem ka mu kan shpi lutjeje’, po ju e keni bo shpellë hajnash.“
 
47 Aj vazhdoi me msu çdo ditë në tempull. Po kryepriftat, skribët edhe burrat kryesor të popullit lypshin një mënyr qysh me e mbytë, 48 por s’po dishin qysh me ja bo, se krejt populli rrinte tu e ngu me shumë kujdes(përqendrim).
 
{{Querverweise-Metadaten
| v7 = Mat 9:11; Luk 5:30; 15:2
| v8 = 2Mo 22:1; 3Mo 6:4, 5; Luk 3:12-14
| v10 = Hes 34:16; Mat 9:13; 15:24; Luk 15:4; Rö 5:8; 1Ti 1:15
| v11 = Apg 1:6
| v12 = Mat 25:14; Mar 13:34; Joh 18:36
| v13 = Mat 25:15
| v15 = Mat 25:19
| v16 = Mat 25:20, 21
| v17 = Luk 16:10
| v18 = Mat 25:22, 23
| v21 = Mat 25:24
| v22 = Mat 25:26, 27
| v24 = Mat 25:28
| v26 = Mat 13:12; 25:29; Mar 4:25; Luk 8:18
| v29 = Apg 1:12
| v35 = Sach 9:9
| v36 = 2Kö 9:13
| v39 = Joh 12:19
| v41 = Joh 11:35
| v42 = Luk 1:76, 79
| v42 = Jes 6:9, 10; Mat 13:14
| v43 = 5Mo 28:52; Da 9:26; Luk 21:20
| v44 = Luk 23:28, 29
| v44 = Mi 3:12; Mat 24:2; Mar 13:2; Luk 21:6
| v46 = Joh 2:16
| v48 = Mar 12:37; Luk 21:38
}}

Luka 18

2026-07-21T12:28:11Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ju kallxoj nji krahasim, për me ju kallxu pse asht kaq me randësi me u lutë gjithmon edhe mos me u dorëzu kurrë. 2 Ai tha: „Në nji qytet ishte nji gjykatës që s’kishte tutë prej Zotit edhe s’kishte as respekt për njerz. 3 Në qat qytet ishte edhe nji vejushkë, që shkonte përherë te gjykatësi e i thojke: ‘Ma jep të drejtën në rastin tem kundër kundërshtarit tem në gjyq!’ 4 Për nji kohë aj nuk deshti me ja bo. Po masanej tha me veti: ‘Edhe pse s’kam tutë prej Zotit e as rrespekt për njerzit, 5 masi qikjo vejushkë po mërzit pa nalë, kam me ja dhanë të drejtën, që mos me ardhë apet e mem lodhë me kërkesën e saj.’“ 6 Zotnia shtoi: „Ngoni qka ka thanë gjykatësi, edhe pse ishte i padrejtë! 7 A nuk ka me ju dhanë Zoti paqare të drejtën të zgjedhunve të vet, që e thirrin ditë e natë, derisa aj po kallxon durim me ta? 8 Po ju thom: Aj ka me ju dhanë të drejtën shumë shpejt. Po kur të vjen Biri i njeriut, a ka me gjetë përnime qit lloj besimi në tokë?“
 
9 Aj ju kthye edhe dove që u mbështetshin në drejtësin e vet edhe i shihshin të tjerët si kurgjo, e ju kallxoj qit krahasim: 10 „Dy burra hypën në tempull për me u lutë, njoni Farise e tjetri u kan që i ka mbledh paret (haraqin). 11 Fariseu rrinte në kambë edhe lutej me veti: ‘O Zot, po të falënderoj që s’jom si krejt tjerët, grabitës, të padrejtë, kurvarë, e sidomos jo si qiky taksamledhës. 12 Une ninoj dy herë në javë edhe e jap të dhjetën pi krejt qka fitoj.’ 13 Taksabledhësi, përkundrazi, rrinte pak larg, edhe s’guxonte as sytë me i çu kah havaja, po e rrehte gjyksin shpesh e thoshte: ‘O Zot, ki dhimt për mu, një gjynahqar.’ 14 Po ju thom: Ky njeri u kthye në shpi ma i drejtë para Zotit se Fariseu. Se secili që e ban veten të nalt, ka me u ulë, po kush e ulë veten, ka me u naltu.“
 
15 Tash njerzt po ja sillshin Jezusit edhe thfmitë e vegjël, që aj me i prekë, po kur nxansat e panë këtë, nisën me i ndalë. 16 Por Jezusi i thirri thfmitë e vegjël te vetja edhe tha: „Leni thfmitë me ardhë te unë! Mos i pengoni, se mretnia e Zotit ju takon njerzve si kta. 17 Përnime po ju thom: Kush nuk e pranon mbretninë e Zotit si nji thfmijë, asnjëher s’ka me hy në të.“
 
18 Nji udhëheqës deshti me ditë prej tij: „Msues i mirë, qka duhet me bo për me trashëgu jetë të amshume?“ 19 Jezusi ju përgjigj: „Pse po më qun të mirë? Kërkush s’asht i mirë përveç njonit: Zotit. 20 Ti i din urdhnimet: ‘Mos bo kurvni’, ‘Mos vraj’, ‘Mos vjedh’, ‘Mos jep dëshmi të rreme’, ‘Nderoje babën edhe nanën tane’.“ 21 Burri tha: „Krejt këto i kam mbajtë prej kur jam kan thfimij.“ 22 Kur Jezusi e ngoj kët, i tha: „Edhe nji sen po të mungon: shite krejt qka ki, jepja të vorfërve paret, edhe ke me pasë thesar në hava. Masanej hajde, e ndjekum mu!“ 23 Kur burri e nivi kët, u mërzit shum se u kan tepër i pasun.
 
24 Jezusi e kqyri edhe tha: „Sa zor ka me kan për ata që kanë pare me hy në mretninë e Zotit! 25 Përnime, ma lehtë asht për nji deve me kalu nëpër vrimën(birën) e gjylpanës, se për nji të pasun me hy në mretninë e Zotit.“ 26 Ata që po e ngonshin e vetën: „Kush, pra, mundet me u shpëtu?“ 27 Aj tha: „Ajo që asht e pamundshme për njerz, asht e mundshme për Zotin.“ 28 Atëher Pjetri tha: „Kqyr, na kemi lanë krejt qka kishim edhe të kemi ndjekë ty.“ 29 Aj ju përgjigj: „Përnime po ju thom: S’ka njeri që e ka lanë shpin, grunë, vllaznit, prindtë a thfmitë për shkak të mbretnisë së Zotit, 30 e që s’ka me marrë shumë herë ma shumë në qit kohë, edhe në kohën e ardhshëm jetën e amshume.“
 
31 Masanej i mori të Dymbëdhjetët anash edhe ju tha: „Po hypim për Jerusalem, edhe krejt qka asht shkru prej pejgamberëve për Birin e njeriut ka me u përmbushë. 32 Për shembull, kanë me dorëzu njerzve prej kombeve tjera, kanë me e përqeshë, kanë me e poshtëru edhe kanë me e pshty. 33 Edhe masi ta rrahin me kamxhik, kanë me e mbytë, po ditën e tretë ka me u ringjallë.“ 34 Po ata s’e kuptun qka domethanë krejt këto gjana, se kuptimi i këtyne fjalëve ishte i msheftë prej tyne. Ata s’e kuptun qka ju tha.
 
35 Kur Jezusi po i afrohej Jerikos, nji qorr(nuk sheh) rrinte ulë anash rrugës edhe lypte lëmoshë. 36 Aj e nivi kallabllakun tu kalu atypari edhe deshti me ditë qka po ndodhte. 37 I tregun: „Jezusi Nazareas po kalon.“ 38 Atëher aj thirri me za të madh: „Jezus, Biri i Davidit, ki dhimt për mu!“ 39 Ata që ishin përpara i thanë me inat me heshtë(mos me fol), po aj bërtiti edhe ma shumë: „Biri i Davidit, ki dhimt për mu!“ 40 Atëher Jezusi u nal edhe urdhnoi me ja pru atë burrë. Kur qorri ju afru, Jezusi e veti: 41 „Qka po don? Qka me bo për ty?“ Aj ju lut: „Zotni, po du me pa apet.“ 42 Jezusi i tha: „Ke me pa apet. Besimi yt të ka shnosh.“ 43 Në qat moment ju kthye të pamit. Aj e ndjeki Jezusin edhe nisi me i dhanë lavdi Zotit. Edhe krejt njerzt që e panë këtë, e lavdërun Zotin.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Luk 11:9; Rö 12:12; Eph 6:18; Php 4:6; Kol 4:2; 1Th 5:17
| v5 = Luk 11:7, 8
| v7 = Off 6:9, 10
| v7 = 2Pe 3:9
| v9 = Luk 10:29
| v11 = Joh 7:47-49
| v12 = 3Mo 27:30; Mat 23:23
| v13 = Ps 51:1-3
| v14 = Jes 66:2; Mat 21:28-31
| v14 = Jes 2:11; Mat 23:12; Jak 4:6; 1Pe 5:5
| v16 = 1Pe 2:2
| v17 = Mat 18:3
| v18 = Luk 10:25-28
| v20 = Rö 13:9; Eph 6:2
| v22 = Mat 6:20; Luk 12:33; 1Ti 6:18, 19
| v24 = Spr 11:28; 1Ti 6:9
| v27 = 1Mo 18:14; Jer 32:17; Sach 8:6
| v30 = Off 2:10
| v31 = Ps 16:10; 22:16-18; 34:20; 41:9; 69:21; Jes 53:1-12; Mi 5:1; Sach 9:9; 11:12; 13:7
| v31 = Mat 16:21
| v32 = Ps 2:1, 2; Mat 27:2; Apg 3:13; 4:27, 28
| v32 = Ps 22:7
| v32 = Jes 50:6
| v33 = Jes 53:5, 7
| v33 = Luk 9:22
| v34 = Mar 9:31, 32
| v42 = Luk 7:50; 17:19
| v43 = Luk 5:26
}}

Luka 17

2026-07-21T12:20:13Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ju tha nxansave të vet: „Gjana që i shtyjnë njerzt me u pengu kanë me ardhë patjetër. Po mjerë aj prej të cilit vijnë! 2 Ma mirë për të kish me kan me ja varë nji gur mullini në qafë e me e gjujtë në det, sesa me e pengu njonin prej këtyne të vegjëlve. 3 Kini kujdes për veten. Nëse vllavi yt bon gjynah, foli seriozisht, edhe nëse i bje pizhman, fale. 4 Edhe nëse shtatë herë në ditë bon gjynah kundër teje, e shtatë herë kthehet te ti e thotë: ‘Por i bje pizhman’, ti duhet me e falë.“
 
5 Atëher nxansat i thanë Zotnisë: „Na e shto besimin.“ 6 Zotnia ju përgjigj: „Edhe nëse besimi juve kish me kan veç sa nji kokërr sinapi, ju kishit me i thanë qitij mani të zi: ‘Shkulu me rrajë prej tokës edhe mbillu në det!’, edhe aj kish me ju ngu.
 
7 Ta zamë se njoni prej juve e ka nji shërbëtor, edhe aj kthehet prej ara mas plugimit a mas rujtjes së dhenve. Kush prej juve ka me i thanë: ‘Hajde menjiherë qitu edhe ulu në sofër’? 8 A nuk kishit me i thanë ma mirë: ‘Ma përgatit darkën, lidhe përparsen edhe më shërbe derisa të ha e të pij, e masanej ha edhe pi edhe ti’? 9 A ka me ju ndi borxhli shërbëtorit pse e ka kry detyrën që ju ka dhanë? 10 Qashtu edhe ju: kur t’i keni bo krejt qka ju asht urdhnu, thuni: ‘Na jemi shërbëtor të pavlerë. E kemi bo veç detyrën tonë.’“
 
11 Udhës për në Jerusalem, aj ka kalu mes Samarisë edhe Galilesë. 12 Kur po donte me hy në nji katun, i dolën përpara dhjetë burra të smutë me lebër(smundje likurës), po u nalën pak larg 13 edhe thirrën me za të madh: „Jezus, Msues, ki dhimt për neve!“ 14 Kur aj i pa, ju tha: „Shkoni edhe paraqituni te priftat.“ E rrugës ata u shnoshën. 15 Njani pej tyne u kthy, kur e pa që ishte shnosh, edhe me za të madh nisi me i dhanë lavdi Zotit. 16 Ra përmbys te kambët e Jezusit edhe e falënderoi. E aj ishte Samaritan. 17 Atëher Jezusi i veti: „A nuk u shnoshën krejt të dhjetë? Ku janë pra nëntë të tjerët? 18 A s’u kthy kërkush tjetër me i dhanë lavdi Zotit, përveç qitij burri pi nji populli tjetër?“ 19 Masanej i tha: „Çohu edhe shko. Besimi yt të ka shnosh.“
 
20 Kur Farisenjtë e vetën kur ka me ardhë mbretnia e Zotit, aj ju përgjigj: „Mbretnia e Zotit nuk vjen në mënyr të dukshme, që krejt me mujt me e pa. 21 Edhe nuk kanë me thanë: ‘Kqyrni qitu! ose a ‘kqyr, atje asht!’ Se kqyrni, mbretnia e Zotit asht në mesin e juve.“
 
22 Masanej ju tha nxansave: „Ka me ardhë koha kur keni me pas qef me pa veç nji pi ditëve të Birit të njeriut, po s’keni me e pa. 23 Edhe njerzt kanë me ju thanë: ‘Kqyrni atje!’, a ‘Kqyrni qitu!’ Mos shkoni edhe mos ngani mas tyne. 24 Se qysh rrufeja ndriçon prej nji anë të havas deri në anën tjetër, qashtu ka me kanë Biri i njeriut në ditën e vet. 25 Po së pari aj duhet me hjekë shumë edhe me u refuzu prej ksaj gjenerate(ktij brezi). 26 Qysh u kan në ditët e Noes, qashtu ka me kanë edhe në ditët e Birit të njeriut: 27 Njerzt hajshin, pijshin, martoheshin edhe i martojshin të tjerët, deri në ditën kur Noeja hini në arkë(anije). Atëher erdh përmbytja edhe i zhduki krejt. 28 Edhe qysh u kan në ditët e Lotit: njerzt hajshin e pijshin, blejshin e shitshin, mbjellshin e ndërtojshin. 29 Por ditën kur Loti doli prej Sodomës, ra zjarm e squfur si shi prej havas edhe i zhduki krejt. 30 Qashtu ka me kan edhe ditën kur Biri i njeriut të zbulohet.
 
31 Kush atë ditë asht në kulm, po senet i ka në shpi, mos të zhdrypë me i marrë. Edhe kush asht jashtë në arë, mos të kthehet te ato që i ka lanë përmas (mbrapa). 32 Kujtojeni grun e Lotit. 33 Kush mundohet me e rujtë jetën e vet, ka me e hup, po kush e hup, ka me e rujtë. 34 Po ju thom: atë natë dy veta kanë mu kan në nji shtrat(kauq), njoni ka me u marrë, e tjetri ka me u lanë. 35 Dy gra kanë me blu në të njejtin mulli, njona ka me u marrë, e tjetra ka me u lanë.“ 36 –– 37 Atëher nxansat e vetën: „Ku, Zotni?“ Aj tha: „Ku asht kufoma, aty mblidhen edhe shqiponjat.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 18:7
| v2 = Mat 18:6; Mar 9:42
| v3 = Spr 17:10
| v3 = 3Mo 19:17; Spr 19:11; Mat 18:15
| v4 = Jes 55:7; Mat 6:12; 18:21, 22; Kol 3:13; 1Pe 4:8
| v5 = Mar 9:23, 24; Heb 12:2
| v6 = Mat 17:20; 21:21; Mar 11:23
| v10 = 1Ko 9:16
| v12 = 3Mo 13:45, 46; Mat 8:1, 2
| v14 = 3Mo 14:2-4; 5Mo 24:8; Mat 8:3, 4; Luk 5:13, 14
| v14 = 2Kö 5:1, 14
| v16 = 2Kö 17:24; Joh 4:9
| v19 = Mat 9:22; Mar 5:34; Luk 7:50
| v20 = Mat 24:3
| v21 = Mat 12:28; 21:5
| v22 = Mat 9:15; Luk 5:35
| v23 = Mat 24:23, 26; Mar 13:21; Luk 21:8; 1Jo 4:1
| v24 = Da 7:13
| v24 = Mat 24:27
| v25 = Mar 8:31; 9:31; Luk 9:22
| v26 = 1Mo 6:5
| v26 = Mat 24:37-39
| v27 = 1Mo 7:7
| v27 = 1Mo 7:17, 21
| v28 = 1Mo 19:15
| v29 = 1Mo 19:24, 25
| v30 = 1Ko 1:7; 2Th 1:7, 8
| v31 = Mat 24:17, 18; Mar 13:15, 16
| v32 = 1Mo 19:17, 26
| v33 = Mat 10:39; 16:25; Mar 8:35; Luk 9:24; Joh 12:25
| v34 = Mat 24:40, 41
| v37 = Mat 24:28
}}

Luka 18

2026-07-16T11:04:00Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ju kallxoj nji krahasim, për me ju kallxu pse asht kaq me randësi me u lutë gjithmon edhe mos me u dorëzu kurrë. 2 Tha: „Në nji qytet ishte nji gjykatës që s’kishte tutë prej Zotit edhe s’kishte as respekt për njerz. 3 Në qat qytet ishte edhe nji vejushkë, që shkonte përherë te gjykatësi e i thojke: ‘Ma jep të drejtën në rastin tem kundër kundërshtarit tem në gjyq!’ 4 Për nji kohë aj nuk deshti me ja bo. Po masanej tha me veti: ‘Edhe pse s’kam tutë prej Zotit e as respekt për njerzit, 5 masi qikjo vejushkë po mërzit pa nalë, kam me ja dhanë të drejtën, që mos me ardhë apet e mem lodhë me kërkesën e saj.’“ 6 Zotnia shtoi: „Ngoni qka ka thanë gjykatësi, edhe pse ishte i padrejtë! 7 A nuk ka me ju dhanë Zoti paqare të drejtën të zgjedhunve të vet, që e thirrin ditë e natë, derisa aj po kallxon durim me ta? 8 Po ju thom: Aj ka me ju dhanë të drejtën shumë shpejt. Po kur të vjen Biri i njeriut, a ka me gjetë përnime qit lloj besimi në tokë?“
 
9 Aj ju kthye edhe dove që u mbështetshin në drejtësin e vet edhe i shihshin të tjerët si kurgjo, e ju kallxoj qit krahasim: 10 „Dy burra hypën në tempull për me u lutë, njoni Farise e tjetri u kan që i ka mbledh paret (haraqin). 11 Fariseu rrinte në kambë edhe lutej me veti: ‘O Zot, po të falënderoj që s’jom si krejt tjerët, grabitës, të padrejtë, kurvarë, e sidomos jo si qiky taksamledhës. 12 Une ninoj dy herë në javë edhe e jap të dhjetën pi krejt qka fitoj.’ 13 Tagrambledhësi, përkundrazi, rrinte pak larg, edhe s’guxonte as sytë me i çu kah havaja, po e rrehte gjyksin shpesh e thoshte: ‘O Zot, ki dhimt për mu, nji gjynahqar.’ 14 Po ju thom: Ky njeri u kthye në shpi ma i drejtë para Zotit se Fariseu. Se secili që e ban veten të nalt, ka me u ulë, po kush e ulë veten, ka me u naltu.“
 
15 Tash njerzt po ja sillshin Jezusit edhe thfmitë e vegjël, që aj me i prekë, po kur nxansat e panë këtë, nisën me i ndalë. 16 Po Jezusi i thirri thfmitë e vegjël te vetja edhe tha: „Leni thfmitë me ardhë te unë! Mos i pengoni, se mretnia e Zotit ju takon njerzve si kta. 17 Përnime po ju thom: Kush nuk e pranon mbretninë e Zotit si nji thfmijë, asnjëher s’ka me hy në të.“
 
18 Nji udhëheqës deshti me ditë prej tij: „Msues i mirë, qka duhet me bo për me trashëgu jetë të amshume?“ 19 Jezusi ju përgjigj: „Pse po më quen të mirë? Kërkush s’asht i mirë përveç njonit: Zotit. 20 Ti i din urdhnimet: ‘Mos bo kurvni’, ‘Mos vra’, ‘Mos vjedh’, ‘Mos jep dëshmi të rreme’, ‘Nderoje babën edhe nanën tane’.“ 21 Burri tha: „Krejt këto i kam mbajtë prej kur jam kan thfimij.“ 22 Kur Jezusi e ngoj kët, i tha: „Edhe nji sen po të mungon: shite krejt qka ki, jepja të vorfnive paret, edhe ke me pasë thesar në hava. Masanej hajde, e ndjekum mu!“ 23 Kur burri e nivi kët, u mërzit shum se u kan tepër i pasun.
 
24 Jezusi e kqyri edhe tha: „Sa zor ka me kan për ata që kanë pare me hy në mretninë e Zotit! 25 Përnime, ma lehtë asht për nji deve me kalu nëpër vrimën(birën) e gjylpanës, se për nji të pasun me hy në mretninë e Zotit.“ 26 Ata që po e ngonshin e vetën: „Kush, pra, mundet me u shpëtu?“ 27 Aj tha: „Ajo që asht e pamundshme për njerz, asht e mundshme për Zotin.“ 28 Atëher Pjetri tha: „Kqyr, na kemi lanë krejt qka kishim edhe të kemi ndjekë ty.“ 29 Aj ju përgjigj: „Përnime po ju thom: S’ka njeri që e ka lanë shpin, grunë, vllaznit, prindtë a thfmitë për shkak të mbretnisë së Zotit, 30 e që s’ka me marrë shumë herë ma shumë në qit kohë, edhe në kohën e ardhshëm jetën e amshume.“
 
31 Masanej i mori të Dymbëdhjetët anash edhe ju tha: „Po hypim për Jerusalem, edhe krejt qka asht shkru prej pejgamberëve për Birin e njeriut ka me u përmbushë. 32 Për shembull, kanë me ja dorëzu njerzve prej kombeve tjera, kanë me e përqeshë, kanë me e poshtëru edhe kanë me e pshty. 33 Edhe masi ta rrahin me kamxhik, kanë me e mbytë, po ditën e tretë ka me u ringjallë.“ 34 Po ata s’e kuptun qka domethanë krejt këto gjana, se kuptimi i këtyne fjalëve ishte i msheftë prej tyne. Ata s’e kuptun qka u tha.
 
35 Kur Jezusi po i afrohej Jerikos, nji qorr(nuk sheh) rrinte ulë anash rrugës edhe lypte lëmoshë. 36 Aj e nivi kallabllakun tu kalu atypari edhe deshti me ditë qka po ndodhte. 37 I tregun: „Jezusi Nazareas po kalon.“ 38 Atëher aj thirri me za të madh: „Jezus, Biri i Davidit, ki dhimt për mu!“ 39 Ata që ishin përpara i thanë me inat me heshtë(mos me fol), po aj bërtiti edhe ma shumë: „Biri i Davidit, ki dhimt për mu!“ 40 Atëher Jezusi u nal edhe urdhnoi me ja pru atë burrë. Kur qorri ju afru, Jezusi e veti: 41 „Qka po don? Qka me bo për ty?“ Aj ju lut: „Zotni, po du me pa apet.“ 42 Jezusi i tha: „Ke me pa apet. Besimi yt të ka shnosh.“ 43 Në qat moment ju kthye të pamit. Aj e ndoqi Jezusin edhe nisi me i dhanë lavdi Zotit. Edhe krejt njerzt që e panë këtë, e lavdërun Zotin.
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Luk 11:9; Rö 12:12; Eph 6:18; Php 4:6; Kol 4:2; 1Th 5:17
| v5 = Luk 11:7, 8
| v7 = Off 6:9, 10
| v7 = 2Pe 3:9
| v9 = Luk 10:29
| v11 = Joh 7:47-49
| v12 = 3Mo 27:30; Mat 23:23
| v13 = Ps 51:1-3
| v14 = Jes 66:2; Mat 21:28-31
| v14 = Jes 2:11; Mat 23:12; Jak 4:6; 1Pe 5:5
| v16 = 1Pe 2:2
| v17 = Mat 18:3
| v18 = Luk 10:25-28
| v20 = Rö 13:9; Eph 6:2
| v22 = Mat 6:20; Luk 12:33; 1Ti 6:18, 19
| v24 = Spr 11:28; 1Ti 6:9
| v27 = 1Mo 18:14; Jer 32:17; Sach 8:6
| v30 = Off 2:10
| v31 = Ps 16:10; 22:16-18; 34:20; 41:9; 69:21; Jes 53:1-12; Mi 5:1; Sach 9:9; 11:12; 13:7
| v31 = Mat 16:21
| v32 = Ps 2:1, 2; Mat 27:2; Apg 3:13; 4:27, 28
| v32 = Ps 22:7
| v32 = Jes 50:6
| v33 = Jes 53:5, 7
| v33 = Luk 9:22
| v34 = Mar 9:31, 32
| v42 = Luk 7:50; 17:19
| v43 = Luk 5:26
}}

Luka 17

2026-07-08T12:25:40Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ju tha nxansave të vet: „Gjana që i shtyjnë njerzt me u pengu kanë me ardhë patjetër. Po mjerë aj prej të cilit vijnë! 2 Ma mirë për të kish me kan me ja varë nji gur mullini në qafë e me e gjujtë në det, sesa me e pengu njonin prej këtyne të vegjëlve. 3 Kini kujdes për veten. Nëse vllavi yt bon gjynah, foli seriozisht, edhe nëse pendohet, fale. 4 Edhe nëse shtatë herë në ditë bon gjynah kundër teje, e shtatë herë kthehet te ti e thotë: ‘Por i bje pizhman’, ti duhet me e falë.“
 
5 Atëher nxansat i thanë Zotnisë: „Na e shto besimin.“ 6 Zotnia ju përgjigj: „Edhe nëse besimi juve kish me kan veç sa nji kokërr sinapi, ju kishit me i thanë qitij mani të zi: ‘Shkulu me rrajë prej tokës edhe mbillu në det!’, edhe aj kish me ju ngu.
 
7 Ta zamë se njoni prej juve e ka nji shërbëtor, edhe aj kthehet pi ara mas plugimit a mas rujtjes së dhenve. Kush prej juve ka me i thanë: ‘Hajde menjiherë qitu edhe ulu në sofër’? 8 A nuk kishit me i thanë ma mirë: ‘Ma përgatit darkën, lidhe përparsen edhe më shërbe derisa të ha e të pi, e masanej ha edhe pi ti’? 9 A ka me ju ndi borxhli shërbëtorit pse e ka kry detyrën që ju ka dhanë? 10 Qashtu edhe ju: kur t’i keni bo krejt qka ju asht urdhnu, thuni: ‘Na jemi shërbëtorë të pavlerë. E kemi bo veç detyrën tonë.’“
 
11 Rrugës për Jerusalem, aj ka kalu mes Samarisë edhe Galilesë. 12 Kur po donte me hy në nji katun, i dolën përpara dhjetë burra të smutë me lebër(smundje likurës), po u nalën pak larg 13 edhe thirrën me za të madh: „Jezus, Msues, ki dhimt për neve!“ 14 Kur aj i pa, ju tha: „Shkoni edhe paraqituni te priftat.“ E rrugës ata u shnoshën. 15 Njani pej tyne u kthy, kur e pa që ishte shnosh, edhe me za të madh nisi me i dhanë lavdi Zotit. 16 Ra përmbys te kambët e Jezusit edhe e falënderoi. E aj ishte Samaritan. 17 Atëher Jezusi i veti: „A nuk u shnoshën krejt të dhjetë? Ku janë pra nëntë të tjerët? 18 A s’u kthy kërkush tjetër me i dhanë lavdi Zotit, përveç qitij burri pi nji populli tjetër?“ 19 Masanej i tha: „Çohu edhe shko. Besimi yt të ka shnosh.“
 
20 Kur Farisenjtë e vetën kur ka me ardhë mbretnia e Zotit, aj ju përgjigj: „Mbretnia e Zotit nuk vjen në mënyr të dukshme, që krejt me mujt me e pa. 21 Edhe nuk kanë me thanë: ‘Kqyrni qitu! ose a ‘kqyr, atje asht!’ Se kqyrni, mbretnia e Zotit asht në mesin e juve.“
 
22 Masanej ju tha nxansave: „Ka me ardhë koha kur keni me pas qef me pa veç nji pi ditëve të Birit të njeriut, po s’keni me e pa. 23 Edhe njerzt kanë me ju thanë: ‘Kqyrni atje!’, a ‘Kqyrni qitu!’ Mos shkoni edhe mos ngani mas tyne. 24 Se qysh rrufeja ndriçon prej nji anë të havas deri në anën tjetër, qashtu ka me kanë Biri i njeriut në ditën e vet. 25 Po së pari aj duhet me hjekë shumë edhe me u refuzu prej ksaj gjenerate(ktij brezi). 26 Qysh u kan në ditët e Noes, qashtu ka me kanë edhe në ditët e Birit të njeriut: 27 Njerzt hajshin, pijshin, martoheshin edhe i martojshin të tjerët, deri në ditën kur Noeja hini në arkë(anije). Atëher erdh përmbytja edhe i zhduki krejt. 28 Edhe qysh u kan në ditët e Lotit: njerzt hajshin e pijshin, blejshin e shitshin, mbjellshin e ndërtojshin. 29 Por ditën kur Loti doli prej Sodomës, ra zjarm e squfur si shi prej havas edhe i zhduki krejt. 30 Qashtu ka me kan edhe ditën kur Biri i njeriut të zbulohet.
 
31 Kush atë ditë asht në kulm, po senet i ka në shpi, mos të zhdrypë me i marrë. Edhe kush asht jashtë në arë, mos të kthehet te ato që i ka lanë përmas (mbrapa). 32 Kujtojeni grun e Lotit. 33 Kush mundohet me e rujtë jetën e vet, ka me e hup, po kush e hup, ka me e rujtë. 34 Po ju thom: atë natë dy veta kanë mu kan në nji shtrat(kauq), njoni ka me u marrë, e tjetri ka me u lanë. 35 Dy gra kanë me blu në të njejtin mulli, njona ka me u marrë, e tjetra ka me u lanë.“ 36 –– 37 Atëher nxansat e vetën: „Ku, Zotni?“ Aj tha: „Ku asht kufoma, aty mblidhen edhe shqiponjat.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 18:7
| v2 = Mat 18:6; Mar 9:42
| v3 = Spr 17:10
| v3 = 3Mo 19:17; Spr 19:11; Mat 18:15
| v4 = Jes 55:7; Mat 6:12; 18:21, 22; Kol 3:13; 1Pe 4:8
| v5 = Mar 9:23, 24; Heb 12:2
| v6 = Mat 17:20; 21:21; Mar 11:23
| v10 = 1Ko 9:16
| v12 = 3Mo 13:45, 46; Mat 8:1, 2
| v14 = 3Mo 14:2-4; 5Mo 24:8; Mat 8:3, 4; Luk 5:13, 14
| v14 = 2Kö 5:1, 14
| v16 = 2Kö 17:24; Joh 4:9
| v19 = Mat 9:22; Mar 5:34; Luk 7:50
| v20 = Mat 24:3
| v21 = Mat 12:28; 21:5
| v22 = Mat 9:15; Luk 5:35
| v23 = Mat 24:23, 26; Mar 13:21; Luk 21:8; 1Jo 4:1
| v24 = Da 7:13
| v24 = Mat 24:27
| v25 = Mar 8:31; 9:31; Luk 9:22
| v26 = 1Mo 6:5
| v26 = Mat 24:37-39
| v27 = 1Mo 7:7
| v27 = 1Mo 7:17, 21
| v28 = 1Mo 19:15
| v29 = 1Mo 19:24, 25
| v30 = 1Ko 1:7; 2Th 1:7, 8
| v31 = Mat 24:17, 18; Mar 13:15, 16
| v32 = 1Mo 19:17, 26
| v33 = Mat 10:39; 16:25; Mar 8:35; Luk 9:24; Joh 12:25
| v34 = Mat 24:40, 41
| v37 = Mat 24:28
}}

Luka 17

2026-07-08T12:23:28Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ju tha nxansave të vet: „Gjana që i shtyjnë njerzt me u pengu kanë me ardhë patjetër. Po mjerë aj prej të cilit vijnë! 2 Ma mirë për të kish me kan me ja varë nji gur mullini në qafë e me e gjujtë në det, sesa me e pengu njonin prej këtyne të vegjëlve. 3 Kini kujdes për veten. Nëse vllavi yt bon gjynah, foli seriozisht, edhe nëse pendohet, fale. 4 Edhe nëse shtatë herë në ditë bon gjynah kundër teje, e shtatë herë kthehet te ti e thotë: ‘Por i bje pizhman’, ti duhet me e falë.“
 
5 Atëher nxansat i thanë Zotnisë: „Na e shto besimin.“ 6 Zotnia ju përgjigj: „Edhe nëse besimi juve kish me kan veç sa nji kokërr sinapi, ju kishit me i thanë qitij mani të zi: ‘Shkulu me rrajë prej tokës edhe mbillu në det!’, edhe aj kish me ju ngu.
 
7 Ta zamë se njoni prej juve e ka nji shërbëtor, edhe aj kthehet pi ara mas plugimit a mas rujtjes së dhenve. Kush prej juve ka me i thanë: ‘Hajde menjiherë qitu edhe ulu në sofër’? 8 A nuk kishit me i thanë ma mirë: ‘Ma përgatit darkën, lidhe përparsen edhe më shërbe derisa të ha e të pi, e masanej ha edhe pi ti’? 9 A ka me ju ndi borxhli shërbëtorit pse e ka kry detyrën që ju ka dhanë? 10 Qashtu edhe ju: kur t’i keni bo krejt qka ju asht urdhnu, thuni: ‘Na jemi shërbëtorë të pavlerë. E kemi bo veç detyrën tonë.’“
 
11 Rrugës për Jerusalem, aj ka kalu mes Samarisë edhe Galilesë. 12 Kur po donte me hy në nji katun, i dolën përpara dhjetë burra të smutë me lebër(smundje likurës), po u nalën pak larg 13 edhe thirrën me za të madh: „Jezus, Msues, ki dhimt për neve!“ 14 Kur aj i pa, ju tha: „Shkoni edhe paraqituni te priftat.“ E rrugës ata u shërun. 15 Njani pej tyne u kthy, kur e pa që ishte shnosh, edhe me za të madh nisi me i dhanë lavdi Zotit. 16 Ra përmbys te kambët e Jezusit edhe e falënderoi. E aj ishte Samaritan. 17 Atëher Jezusi i veti: „A nuk u shnoshën krejt të dhjetë? Ku janë pra nëntë të tjerët? 18 A s’u kthy kërkush tjetër me i dhanë lavdi Zotit, përveç qitij burri pi nji populli tjetër?“ 19 Masanej i tha: „Çohu edhe shko. Besimi yt të ka shnosh.“
 
20 Kur Farisenjtë e vetën kur ka me ardhë mbretnia e Zotit, aj ju përgjigj: „Mbretnia e Zotit nuk vjen në mënyr të dukshme, që krejt me mujt me e pa. 21 Edhe nuk kanë me thanë: ‘Kqyrni qitu!’, a ‘kqyr, atje asht!’ Se kqyrni, mbretnia e Zotit asht në mesin e juve.“
 
22 Masanej ju tha nxansave: „Ka me ardhë koha kur keni me pas qef me pa veç nji pi ditëve të Birit të njeriut, po s’keni me e pa. 23 Edhe njerzt kanë me ju thanë: ‘Kqyrni atje!’, a ‘Kqyrni qitu!’ Mos shkoni edhe mos ngani mas tyne. 24 Se qysh rrufeja ndriçon prej nji anë të havas deri në anën tjetër, qashtu ka me kanë Biri i njeriut në ditën e vet. 25 Po së pari aj duhet me hjekë shumë edhe me u refuzu prej ksaj gjenerate(ktij brezi). 26 Qysh u kan në ditët e Noes, qashtu ka me kanë edhe në ditët e Birit të njeriut: 27 Njerzt hajshin, pijshin, martoheshin edhe i martojshin të tjerët, deri në ditën kur Noeja hini në arkë(anije). Atëher erdh përmbytja edhe i zhduki krejt. 28 Edhe qysh u kan në ditët e Lotit: njerzt hajshin e pijshin, blejshin e shitshin, mbjellshin e ndërtojshin. 29 Por ditën kur Loti doli prej Sodomës, ra zjarm e squfur si shi prej havas edhe i zhduki krejt. 30 Qashtu ka me kan edhe ditën kur Biri i njeriut të zbulohet.
 
31 Kush atë ditë asht në kulm, po senet i ka në shpi, mos të zhdrypë me i marrë. Edhe kush asht jashtë në arë, mos të kthehet te ato që i ka lanë përmas (mbrapa). 32 Kujtojeni grun e Lotit. 33 Kush mundohet me e rujtë jetën e vet, ka me e hup, po kush e hup, ka me e rujtë. 34 Po ju thom: atë natë dy veta kanë mu kan në nji shtrat(kauq), njoni ka me u marrë, e tjetri ka me u lanë. 35 Dy gra kanë me blu në të njejtin mulli, njona ka me u marrë, e tjetra ka me u lanë.“ 36 –– 37 Atëher nxansat e vetën: „Ku, Zotni?“ Aj tha: „Ku asht kufoma, aty mblidhen edhe shqiponjat.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 18:7
| v2 = Mat 18:6; Mar 9:42
| v3 = Spr 17:10
| v3 = 3Mo 19:17; Spr 19:11; Mat 18:15
| v4 = Jes 55:7; Mat 6:12; 18:21, 22; Kol 3:13; 1Pe 4:8
| v5 = Mar 9:23, 24; Heb 12:2
| v6 = Mat 17:20; 21:21; Mar 11:23
| v10 = 1Ko 9:16
| v12 = 3Mo 13:45, 46; Mat 8:1, 2
| v14 = 3Mo 14:2-4; 5Mo 24:8; Mat 8:3, 4; Luk 5:13, 14
| v14 = 2Kö 5:1, 14
| v16 = 2Kö 17:24; Joh 4:9
| v19 = Mat 9:22; Mar 5:34; Luk 7:50
| v20 = Mat 24:3
| v21 = Mat 12:28; 21:5
| v22 = Mat 9:15; Luk 5:35
| v23 = Mat 24:23, 26; Mar 13:21; Luk 21:8; 1Jo 4:1
| v24 = Da 7:13
| v24 = Mat 24:27
| v25 = Mar 8:31; 9:31; Luk 9:22
| v26 = 1Mo 6:5
| v26 = Mat 24:37-39
| v27 = 1Mo 7:7
| v27 = 1Mo 7:17, 21
| v28 = 1Mo 19:15
| v29 = 1Mo 19:24, 25
| v30 = 1Ko 1:7; 2Th 1:7, 8
| v31 = Mat 24:17, 18; Mar 13:15, 16
| v32 = 1Mo 19:17, 26
| v33 = Mat 10:39; 16:25; Mar 8:35; Luk 9:24; Joh 12:25
| v34 = Mat 24:40, 41
| v37 = Mat 24:28
}}

Luka 17

2026-07-08T11:33:59Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ju tha nxansave të vet: „Gjana që i shtyjnë njerzt me u pengu kanë me ardhë patjetër. Po mjerë aj prej të cilit vijnë! 2 Ma mirë për të kish me kan me ja varë nji gur mullini në qafë e me e gjujtë në det, sesa me e pengu njonin prej këtyne të vegjëlve. 3 Kini kujdes për veten. Nëse vllavi yt bon gjynah, foli seriozisht, edhe nëse pendohet, fale. 4 Edhe nëse shtatë herë në ditë bon gjynah kundër teje, e shtatë herë kthehet te ti e thotë: ‘Por i bje pizhman’, ti duhet me e falë.“
 
5 Atëher nxansat i thanë Zotnisë: „Na e shto besimin.“ 6 Zotnia ju përgjigj: „Edhe nëse besimi juve kish me kan veç sa nji kokërr sinapi, ju kishit me i thanë qitij mani të zi: ‘Shkulu me rrajë prej tokës edhe mbillu në det!’, edhe aj kish me ju ngu.
 
7 Ta zamë se njoni prej juve e ka nji shërbëtor, edhe aj kthehet pi ara mas plugimit a mas rujtjes së dhenve. Kush prej juve ka me i thanë: ‘Hajde menjiherë qitu edhe ulu në sofër’? 8 A nuk kishit me i thanë ma mirë: ‘Ma përgatit darkën, lidhe përparsen edhe më shërbe derisa të ha e të pi, e masanej ha edhe pi ti’? 9 A ka me ju ndi borxhli shërbëtorit pse e ka kry detyrën që ju ka dhanë? 10 Qashtu edhe ju: kur t’i keni bo krejt qka ju asht urdhnu, thuni: ‘Na jemi shërbëtorë të pavlerë. E kemi bo veç detyrën tonë.’“
 
11 Rrugës për Jerusalem, aj ka kalu mes Samarisë edhe Galilesë. 12 Kur po donte me hy në nji katun, i dolën përpara dhjetë burra të smutë me lebër(smundje likurës), po u nalën pak larg 13 edhe thirrën me za të madh: „Jezus, Msues, ki dhimt për neve!“ 14 Kur aj i pa, ju tha: „Shkoni edhe paraqituni te priftat.“ E rrugës ata u shërun. 15 Njani pej tyne u kthy, kur e pa që ishte shnosh, edhe me za të madh nisi me i dhanë lavdi Zotit. 16 Ra përmbys te kambët e Jezusit edhe e falënderoi. E aj ishte Samaritan. 17 Atëher Jezusi i veti: „A nuk u shnoshën krejt të dhjetë? Ku janë pra nëntë të tjerët? 18 A s’u kthy kërkush tjetër me i dhanë lavdi Zotit, përveç qitij burri pi nji populli tjetër?“ 19 Masanej i tha: „Çohu edhe shko. Besimi yt të ka shnosh.“
 
20 Kur Farisenjtë e vetën kur ka me ardhë mbretnia e Zotit, aj ju përgjigj: „Mbretnia e Zotit nuk vjen në mënyr të dukshme, që krejt me mujt me e pa. 21 Edhe nuk kanë me thanë: ‘Kqyrni qitu!’, a ‘kqyr, atje asht!’ Se kqyrni, mbretnia e Zotit asht në mesin e juve.“
 
22 Masanej ju tha nxansave: „Ka me ardhë koha kur keni me pas qef me pa veç nji pi ditëve të Birit të njeriut, po s’keni me e pa. 23 Edhe njerzt kanë me ju thanë: ‘Kqyrni atje!’, a ‘Kqyrni qitu!’ Mos shkoni edhe mos vraponi mas tyne. 24 Se qysh rrufeja ndriçon pi nji anë e qiellit deri në anën tjetër, qashtu ka me qenë Biri i njeriut në ditën e vet. 25 Po së pari aj duhet me hjekë shumë edhe me u refuzu pi qikjo gjeneratë. 26 Qysh ka qenë në ditët e Noes, qashtu ka me qenë edhe në ditët e Birit të njeriut: 27 Njerzt hajshin, pijshin, martoheshin edhe i martojshin të tjerët, deri në ditën kur Noeja hini në arkë. Atëherë erdh përmbytja edhe i zhduki krejt. 28 Edhe qysh ka qenë në ditët e Lotit: njerzt hajshin e pijshin, blejshin e shitshin, mbjellshin e ndërtojshin. 29 Po ditën kur Loti doli pi Sodomës, ra zjarr e squfur si shi pi qiellit edhe i zhduki krejt. 30 Qashtu ka me qenë edhe ditën kur Biri i njeriut të zbulohet.
 
31 Kush atë ditë asht në kulm, po senet i ka në shpi, mos të zhdrypë me i marrë. Edhe kush asht jashtë në arë, mos të kthehet te ato që i ka lanë mbrapa. 32 Kujtojeni grunë e Lotit. 33 Kush mundohet me e rujtë jetën e vet, ka me e humbë, po kush e humb, ka me e rujtë. 34 Po ju thom: atë natë dy veta kanë me qenë në nji shtrat, njoni ka me u marrë, e tjetri ka me u lanë. 35 Dy gra kanë me blu në të njejtin mulli, njona ka me u marrë, e tjetra ka me u lanë.“ 36 –– 37 Atëherë nxansat e pytën: „Ku, Zotni?“ Aj tha: „Ku asht kufoma, aty mblidhen edhe shqiponjat.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 18:7
| v2 = Mat 18:6; Mar 9:42
| v3 = Spr 17:10
| v3 = 3Mo 19:17; Spr 19:11; Mat 18:15
| v4 = Jes 55:7; Mat 6:12; 18:21, 22; Kol 3:13; 1Pe 4:8
| v5 = Mar 9:23, 24; Heb 12:2
| v6 = Mat 17:20; 21:21; Mar 11:23
| v10 = 1Ko 9:16
| v12 = 3Mo 13:45, 46; Mat 8:1, 2
| v14 = 3Mo 14:2-4; 5Mo 24:8; Mat 8:3, 4; Luk 5:13, 14
| v14 = 2Kö 5:1, 14
| v16 = 2Kö 17:24; Joh 4:9
| v19 = Mat 9:22; Mar 5:34; Luk 7:50
| v20 = Mat 24:3
| v21 = Mat 12:28; 21:5
| v22 = Mat 9:15; Luk 5:35
| v23 = Mat 24:23, 26; Mar 13:21; Luk 21:8; 1Jo 4:1
| v24 = Da 7:13
| v24 = Mat 24:27
| v25 = Mar 8:31; 9:31; Luk 9:22
| v26 = 1Mo 6:5
| v26 = Mat 24:37-39
| v27 = 1Mo 7:7
| v27 = 1Mo 7:17, 21
| v28 = 1Mo 19:15
| v29 = 1Mo 19:24, 25
| v30 = 1Ko 1:7; 2Th 1:7, 8
| v31 = Mat 24:17, 18; Mar 13:15, 16
| v32 = 1Mo 19:17, 26
| v33 = Mat 10:39; 16:25; Mar 8:35; Luk 9:24; Joh 12:25
| v34 = Mat 24:40, 41
| v37 = Mat 24:28
}}

Luka 17

2026-07-08T11:18:54Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej aj ju tha nxansave të vet: „Gjana që i shtyjnë njerzt me u pengu kanë me ardhë patjetër. Po mjerë aj prej të cilit vijnë! 2 Ma mirë për të kish me kan me ja varë nji gur mullini në qafë e me e gjujtë në det, sesa me e pengu njonin prej këtyne të vegjëlve. 3 Kini kujdes për veten. Nëse vllavi yt bon gjynah, foli seriozisht, edhe nëse pendohet, fale. 4 Edhe nëse shtatë herë në ditë bon gjynah kundër teje, e shtatë herë kthehet te ti e thotë: ‘Po i bij pizhman’, ti duhet me e falë.“
 
5 Atëher nxansat i thanë Zotnisë: „Na e shto besimin.“ 6 Zotnia ju përgjigj: „Edhe nëse besimi juve kish me kan veç sa nji kokërr sinapi, ju kishit me i thanë qitij mani të zi: ‘Shkulu me rrajë prej tokës edhe mbillu në det!’, edhe aj kish me ju ngu.
 
7 Ta zamë se njoni pi juve e ka nji shërbëtor, edhe aj kthehet pi ara mas plugimit a mas rujtjes së dhenve. Kush pi juve ka me i thanë: ‘Hajde menjiherë qitu edhe ulu në sofër’? 8 A nuk kishit me i thanë ma mirë: ‘Ma përgatit darkën, lidhe përparsen edhe m’shërbe derisa të ha e të pi, e masanej ha edhe pi ti’? 9 A ka me ju ndi borxhli shërbëtorit pse e ka kry detyrën që ju ka dhanë? 10 Qashtu edhe ju: kur t’i keni bo krejt qka ju asht urdhnu, thuni: ‘Na jemi shërbëtorë të pavlerë. E kemi bo veç detyrën tonë.’“
 
11 Rrugës për Jerusalem, aj ka kalu mes Samarisë edhe Galilesë. 12 Kur po donte me hy në nji katun, i dolën përpara dhjetë burra të smutë me lebër, po u nalën pak larg 13 edhe thirrën me za të madh: „Jezus, Mësues, ki dhimt për neve!“ 14 Kur aj i pa, ju tha: „Shkoni edhe paraqituni te priftërinjtë.“ E rrugës ata u shërun. 15 Njani pi tyne u kthy, kur e pa që ishte shëru, edhe me za të madh nisi me i dhanë lavdi Zotit. 16 Ra përmbys te kambët e Jezusit edhe e falënderoi. E aj ishte Samaritan. 17 Atëherë Jezusi pyti: „A nuk u shërun krejt të dhjetë? Ku janë pra nëntë të tjerët? 18 A s’u kthy kërkush tjetër me i dhanë lavdi Zotit, përveç qitij burri pi nji populli tjetër?“ 19 Pastaj i tha: „Çohu edhe shko. Besimi yt të ka shëru.“
 
20 Kur Farisenjtë e pytën kur ka me ardhë mbretnia e Zotit, aj ju përgjigj: „Mbretnia e Zotit nuk vjen në mënyrë të dukshme, që krejt me mujt me e pa. 21 Edhe nuk kanë me thanë: ‘Kqyrni qitu!’, a ‘Ja, atje asht!’ Se kqyrni, mbretnia e Zotit asht në mesin tuej.“
 
22 Masanej ju tha nxansave: „Ka me ardhë koha kur keni me pas qef me pa veç nji pi ditëve të Birit të njeriut, po s’keni me e pa. 23 Edhe njerzt kanë me ju thanë: ‘Kqyrni atje!’, a ‘Kqyrni qitu!’ Mos shkoni edhe mos vraponi mas tyne. 24 Se qysh rrufeja ndriçon pi nji anë e qiellit deri në anën tjetër, qashtu ka me qenë Biri i njeriut në ditën e vet. 25 Po së pari aj duhet me hjekë shumë edhe me u refuzu pi qikjo gjeneratë. 26 Qysh ka qenë në ditët e Noes, qashtu ka me qenë edhe në ditët e Birit të njeriut: 27 Njerzt hajshin, pijshin, martoheshin edhe i martojshin të tjerët, deri në ditën kur Noeja hini në arkë. Atëherë erdh përmbytja edhe i zhduki krejt. 28 Edhe qysh ka qenë në ditët e Lotit: njerzt hajshin e pijshin, blejshin e shitshin, mbjellshin e ndërtojshin. 29 Po ditën kur Loti doli pi Sodomës, ra zjarr e squfur si shi pi qiellit edhe i zhduki krejt. 30 Qashtu ka me qenë edhe ditën kur Biri i njeriut të zbulohet.
 
31 Kush atë ditë asht në kulm, po senet i ka në shpi, mos të zhdrypë me i marrë. Edhe kush asht jashtë në arë, mos të kthehet te ato që i ka lanë mbrapa. 32 Kujtojeni grunë e Lotit. 33 Kush mundohet me e rujtë jetën e vet, ka me e humbë, po kush e humb, ka me e rujtë. 34 Po ju thom: atë natë dy veta kanë me qenë në nji shtrat, njoni ka me u marrë, e tjetri ka me u lanë. 35 Dy gra kanë me blu në të njejtin mulli, njona ka me u marrë, e tjetra ka me u lanë.“ 36 –– 37 Atëherë nxansat e pytën: „Ku, Zotni?“ Aj tha: „Ku asht kufoma, aty mblidhen edhe shqiponjat.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 18:7
| v2 = Mat 18:6; Mar 9:42
| v3 = Spr 17:10
| v3 = 3Mo 19:17; Spr 19:11; Mat 18:15
| v4 = Jes 55:7; Mat 6:12; 18:21, 22; Kol 3:13; 1Pe 4:8
| v5 = Mar 9:23, 24; Heb 12:2
| v6 = Mat 17:20; 21:21; Mar 11:23
| v10 = 1Ko 9:16
| v12 = 3Mo 13:45, 46; Mat 8:1, 2
| v14 = 3Mo 14:2-4; 5Mo 24:8; Mat 8:3, 4; Luk 5:13, 14
| v14 = 2Kö 5:1, 14
| v16 = 2Kö 17:24; Joh 4:9
| v19 = Mat 9:22; Mar 5:34; Luk 7:50
| v20 = Mat 24:3
| v21 = Mat 12:28; 21:5
| v22 = Mat 9:15; Luk 5:35
| v23 = Mat 24:23, 26; Mar 13:21; Luk 21:8; 1Jo 4:1
| v24 = Da 7:13
| v24 = Mat 24:27
| v25 = Mar 8:31; 9:31; Luk 9:22
| v26 = 1Mo 6:5
| v26 = Mat 24:37-39
| v27 = 1Mo 7:7
| v27 = 1Mo 7:17, 21
| v28 = 1Mo 19:15
| v29 = 1Mo 19:24, 25
| v30 = 1Ko 1:7; 2Th 1:7, 8
| v31 = Mat 24:17, 18; Mar 13:15, 16
| v32 = 1Mo 19:17, 26
| v33 = Mat 10:39; 16:25; Mar 8:35; Luk 9:24; Joh 12:25
| v34 = Mat 24:40, 41
| v37 = Mat 24:28
}}

Luka 16

2026-07-08T11:14:43Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej ju tha edhe nxansave: „Nji njeri i pasun e kish nji kujdestar, për të cilin u ankua dikush se po ja prishke pasuninë zotnisë së vet. 2 Zotnia e thirri edhe i tha: ‘Qka po ni për ty? Jep llogari për punën tane, se nuk mundesh ma me punu si kujdestar i shpisë.’ 3 Atëher kujdestari tha me veti: ‘Qka me bo tash, masi zotnia jem po ma merr punën e kujdestarit? Për me mihë s’jom i fortë, e me lypë lëmoshë po m’vjen marre. 4 Aha! E di qka ka me bo, që kur t’më hjekin prej punës, njerzt me pranu në shpitë e tyne.’ 5 Atëher i thirri nji ka nji krejt ata që i kishin borxh zotnisë së tij. Të parin e veti: ‘Sa i ke borxh zotnisë tem?’ 6 Aj tha: ‘100 masa vaj ullini.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Ulu edhe shpejt shkruj 50.’ 7 Masanej e veti tjetrin: ‘E ti, sa borxh ki?’ Aj tha: ‘100 masa të mëdhaja grunë.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Shkruj 80.’ 8 Zotnia e lavdoi kujdestarin, se edhe pse ishte i padrejtë, veproi me men. Se bijtë e këtij sistemi të botës, me gjeneratën e vet, veprojnë ma me men se bijtë e dritës.
 
9 Edhe unë po ju thom: Bani miq me pasuninë e padrejtë, që kur ajo të dështojë, ata me ju pranu në banesat e përhershme. 10 Kush asht besnik në pak, asht besnik edhe në shumë, e kush asht i padrejtë në pak, asht i padrejtë edhe në shumë. 11 Pra, nëse nuk jeni kallxu besnikë me pasunin e padrejtë, kush ka me ju besu atë që asht e vërtet? 12 Edhe nëse nuk jeni kallxu besnikë me atë që i takon dikujt tjetër, kush ka me ju dhanë diçka për veti? 13 Asnji shërbëtor s’mundet me kan rob i dy zotnive. Ose ka me e urrejtë njonin e me e dashtë tjetrin, ose ka me ju mbajtë njonit e tjetrin ka me e përbuzë(përkesh). Ju s’mundeni me kan rob të Zotit dhe rob të pasunisë.“
 
14 Kur farisenjtë, që ishin shumë të lidhun mas pareve, i ninë krejt këto, nisën me ja shtrembëru ftyrën me përqeshje. 15 Për qata aj ju tha: „Ju e qitni veten të drejtë para njerzve, po Zoti i njeh zemrat e juve. Ajo që njerzt e çmojnë shumë, për Zotin asht e neveritshme(përbuzshme).
 
16 Ligji edhe Pejgamberët jen kan deri te Gjoni. Pi atëher, Mbretnia e Zotit po shpallet si lajm i mirë, edhe njerëz të çdo lloji po shtyhen përpara kah ajo. 17 Ma lehtë zhduken havaja dhe toka, se me mbetë pa u përmbushë qoftë edhe nji vijë e vogël e nji shkronje të Ligjit.
 
18 Secili që ndahet prej grus së vet edhe martohet me nji tjetër, bon kurvni, edhe kush martohet me nji gru të ndame, bon po ashtu kurvni.
 
19 Ishte nji herë nji njeri i pasun, që vishej me tesha vjollcë e me pëlhurë(matrial)të mirë, dhe ditë për ditë knaqej në luks. 20 Te hymja e tij e sillshin gjithmon nji lypës me emnin Llazar. Aj ishte plot me varra (plagë) 21 edhe kishte qef me e shujtë unin(urin) me ato që binin prej tavolinës së pasanikut. Edhe qentë vishin vazhdimisht e ja lëpijshin varrët. 22 Nji ditë lypësi ka dekë edhe melaqet e kanë çu te ana e Abrahamit.
 
Edhe pasaniku ka dekë edhe u varros. 23 Kur ishte në varr tu hjekë mundime, i çoi sytë përpjetë edhe e pa prej larg Abrahamin, e larg Abrahamin, e Llazarin te ana e tij. 24 Atëher i thirri: ‘Bab Abraham, ki dhimt për mu, edhe çoje Llazarin me e lagë majën e gishtit në ujë e me ma flladitë guhën, se po hjeki mundime të randa në qit zjarm që po flakëron.’ 25 Po Abrahami i tha: ‘Bir, kujtohu që ti gjatë jetës tane i ke pasë të mirat tua, kurse Llazari veç të këqija. Tash aj po ngushëllohet qitu, e ti po hjek mundime të randa. 26 Përveç kësaj, mes neve edhe juve asht vendosë nji ndamje e fortë, nji humnerë e madhe, kështu që ata që dojnë me kalu pi qitu te ju, s’munden, e as kërkush pi atje s’mundet me kalu te na.’ 27 Atëher pasaniku ju lut: ‘Bab, nëse qashtu asht, po të lutna, çoje atë në shpinë e babës tem. 28 Se i kam pesë vllazën, edhe aj le t’i paralajmron, që mos me ardhë edhe ata në qit ven të mundimit.’ 29 Po Abrahami tha: ‘Ata e kanë Moisiun edhe Pejgamberët, le t’i ngojnë ata.’ 30 ‘Jo, Bab Abraham’, ja ktheu pasaniku. ‘Po nëse dikush prej të dekuneve shkon te ata, atëher kanë me u pendu ra pizhman.’ 31 Atëher Abrahami i tha: ‘Nëse nuk e ngojnë Moisiun edhe Pejgamberët, nuk kanë me u bindë nëse çohet dikush as prej të dekuneve.’“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = 1Mo 24:2
| v8 = Joh 12:36; Eph 5:8; 1Th 5:5
| v9 = Mat 19:21; 1Ti 6:17
| v9 = Mat 25:34; Luk 12:20, 21
| v12 = Luk 12:48
| v13 = Mat 6:24
| v14 = Jes 53:3
| v15 = Mat 6:2; 23:27, 28; Luk 10:29; 18:9
| v15 = 1Sa 16:7; 1Ch 28:9; 2Ch 6:30
| v15 = 1Pe 5:5
| v16 = Mat 11:12, 13
| v17 = Mat 5:17, 18
| v18 = Mat 5:32; 19:9; Mar 10:11, 12; Rö 7:2, 3
| v19 = Est 8:15
| v25 = Luk 6:21, 25
| v29 = 5Mo 18:18; Luk 24:25-27
| v31 = Joh 5:46
}}

Luka 15

2026-07-08T09:29:27Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = Abnahme
| Notiz = Alte Übersetzung; Bitte Begriffserklärungen durch Umschreibungen nachbessern.
}}
1 Krejt personat që i marrën parët njerzve për shtetin [''taksambledhësit ''] edhe gabimqarët ju kan afru ngat Jezusit për me ngu.
2 Përqata farisenjt edhe ata personat që i studiojnë shkrimet [''skribët''] ankoheshin edhe folshin nëmes veti: „Ky njeri i hap kraht për gabimqarët edhe han me ta.“
3 Tani Jezusi e tha ket krahasim:
4 „Cili prej juve i ka 100 delme edhe qofse njona prej tynve hupet, nuk i le 99 në fushë e me shku me lyp atë që ka hup deri sa e gjon.
5 Edhe kur e gjon atë që e ka hup, e merr, e qet në krahin e vet edhe gzohet.
6 Sa ka ardh te shpia i thirr bashk shokt e vet edhe kujshit edhe i thot atynve: ‚Gzonu me mu pse une e kom gjet delmen që e kam hup.‘
7 Une po ju thom: Bash qashtu ka në hava [''qiell''] ma shumë gzim për nji gabimqar që i bjen pishmon për gabimet e veta se sa për 99 njerzt të drejt që nuk kanë nevoj Zoti mi ja fal gabimet. 
8 Ose ta marrim që një grua i ka 10 dinar [''drahma''] edhe e hup nja prej tynve. A nuk e kall dritën [''llambën''] edhe e fshin shpijen e saj bash qysh duhet edhe e lyp mirë derisa e gjon qat dinarin?
9 Edhe sa e gjet dinarin, i thirr bashk shoqet dhe kujshit dhe thot: ‚Gzonu me mu, sepse e kom gjet dinarin që e kam hup.‘
10 Une po ju thom juve: Bash qashtu gzohen melaqet [''engjëjt''] e Zotit për nji gabimqar që i bje pishmon për gabimet e veta.“ 
11 Masanej tha: „Nji njeri i ka dy djem.
12 Aj ma i riu i thot nji ditë: ‚Bab, ama pjesen e pasunis që më takon mu.‘ Tani baba ja ndan pasunin dy djemve.
13 Do ditë ma vonë ky djali i ri i merr krejt senet që i takojn edhe e merr ni rrug në gyrbet, në nji ven shumë larg nga shpija. Aty aj e çon nji jet kurvallaqe [''pa moral''] edhe i harxhit krejt qka ka pasë.
14 Kur nuk ka mo kurrgjo bohet qat ven nji zi buke edhe s’ka mo kurgja me hangër. Aj bjen në nevojë të rranë
15 edhe vjen deri qaty që nji njeri i ati venit e vendos me qit te thit [''derrat''] mi rrujt në arë.
16 Atijna i bjen malli me hangër edhe mu ngi me bukën e kafsheve [''bishtajat''] që ata thit e hajn. Por atij kurrkush nuk i jep diçka. 
17 Në fund, kur i bjen në men, thot: ‚Sa shumë punëtort e babës tem kanë bukë boll e une po du me dek prej untit [''uris''].
18 Une po çohna edhe po kthena te baba jem edhe kom mi thon: ‚Bab, une kom gabu kundra havajës [''qiellit''] edhe kundra teje.
19 Une nuk meritoj mo mu kon djali yt. Bonum sikur nji puntor i yti.‘
20 Kështu aj çohet edhe shkon te baba. Kur ke hala larg, baba e pa pi s’largit edhe i erdh shumë gjynah. N’gajti, e qafi edhe e puthi me mall.
21 Tani djali thot: ‚Bab, une kom gabu kundra havajës [''qiellit''] edhe kundra teje. Une nuk meritoj mo mu kon djali yt.‘
22 Por baba i thot hysmexharëve të vet: ‚Shpejt, bjeni nji mantill të gat, ma të mirin, edhe veshjani. Qitnja nji unaz në dorë edhe mathjani sandalet në kom.
23 Masanej bjerne viçin e shnosh, preni edhe le ta hajm e le të gzohemi,
24 sepse ky djali jem u konë i dekun e u kthy apet në jet. U konë i hupt edhe u gjet.‘ Kshtu ata fillojn me festu. 
25 Qat kohë djali ma i madh u konë në arë. Kur u afru ngat shpijes, niti kongt edhe kcimet [''valle''].
26 Përqata e thirri nji hysmexhar edhe e veti qka u bo aty.
27 Hysmexhari i tha: ‚Vllavi jot u kthy dhe baba yt e ka pre nji viç të shnosh, sepse vllavi yt erdhi shnosh e mirë.‘
28 Por ky vllavi i madh u idhnu edhe s’deshte me hi mrena. Tani baba doli jasht edhe e luti djalin i madh me hi mrena.
29 Por aj i tha babës: ‚Sa shumë vjet kom punu si nji hysmexhar për ty edhe as nji herë nuk e kom shkel fjalën tane. E ti as nji herë nuk ma ke dhon nji dhij për mu knaq me shokt e mij.
30 Por kur u kthy ky djali yt që e hangri krejt pasunin tane me kurvat, menjiherë e prejte nji viç të shnosh për atë.‘
31 E baba i tha: ‚O djali jem, ti je konë gjith me mu edhe krejt qka osht e jemja, osht e jotja.
32 Por na duhet mu gzu edhe me festu pa çare, sepse ky vllavi yt u konë i dekun e u kthy apet ne jet. U konë i hupt edhe u gjet.‘“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 9:10, 11; Mar 2:15, 16; Luk 5:29, 30; 19:2-6; 1Ti 1:15
| v2 = Luk 7:39; 19:7
| v4 = Hes 34:11, 16; Mat 18:12, 13; Luk 19:10
| v6 = Mat 18:14; Rö 12:15; 1Pe 2:25
| v7 = Hes 33:11; Luk 5:32
| v7 = Luk 19:8-10
| v10 = Mat 9:13; Mar 2:17
| v15 = 3Mo 11:7, 8
| v21 = 2Ch 7:14; Ps 32:5; 51:4; Spr 28:13; Luk 18:13; 1Jo 1:9
| v24 = Rö 6:13; Eph 2:4, 5; Kol 2:13
| v24 = Luk 15:7, 10
}}

Luka 16

2026-07-04T15:30:58Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Masanej ju tha edhe nxansave: „Nji njeri i pasun e kish nji kujdestar, për të cilin u ankua dikush se po ja prishke pasuninë zotnisë së vet. 2 Zotnia e thirri edhe i tha: ‘Qka po ni për ty? Jep llogari për punën tane, se nuk mundesh ma me punu si kujdestar i shpisë.’ 3 Atëher kujdestari tha me veti: ‘Qka me bo tash, masi zotnia jem po ma merr punën e kujdestarit? Për me mihë s’jom i fortë, e me lypë lëmoshë po m’vjen marre. 4 Aha! E di qka ka me bo, që kur t’më hjekin prej punës, njerzt me pranu në shpitë e tyne.’ 5 Atëher i thirri nji ka nji krejt ata që i kishin borxh zotnisë së tij. Të parin e veti: ‘Sa i ke borxh zotnisë tem?’ 6 Aj tha: ‘100 masa vaj ullini.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Ulu edhe shpejt shkruj 50.’ 7 Masanej e veti tjetrin: ‘E ti, sa borxh ki?’ Aj tha: ‘100 masa të mëdhaja grunë.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Shkruj 80.’ 8 Zotnia e lavdoi kujdestarin, se edhe pse ishte i padrejtë, veproi me men. Se bijtë e këtij sistemi të botës, me gjeneratën e vet, veprojnë ma me men se bijtë e dritës.
 
9 Edhe unë po ju thom: Bani miq me pasuninë e padrejtë, që kur ajo të dështojë, ata me ju pranu në banesat e përhershme. 10 Kush asht besnik në pak, asht besnik edhe në shumë, e kush asht i padrejtë në pak, asht i padrejtë edhe në shumë. 11 Pra, nëse nuk jeni kallxu besnikë me pasunin e padrejtë, kush ka me ju besu atë që asht e vërtet? 12 Edhe nëse nuk jeni kallxu besnikë me atë që i takon dikujt tjetër, kush ka me ju dhanë diçka për veti? 13 Asnji shërbëtor s’mundet me kan rob i dy zotnive. Ose ka me e urrejtë njonin e me e dashtë tjetrin, ose ka me ju mbajtë njonit e tjetrin ka me e përbuzë(përkesh). Ju s’mundeni me kan rob të Zotit dhe rob të pasunisë.“
 
14 Kur farisenjtë, që ishin shumë të lidhun mas pareve, i ninë krejt këto, nisën me ja shtrembëru ftyrën me përqeshje. 15 Për qata aj ju tha: „Ju e qitni veten të drejtë para njerzve, po Zoti i njeh zemrat e juve. Ajo që njerzt e çmojnë shumë, për Zotin asht e neveritshme(përbuzshme).
 
16 Ligji edhe Pejgamberët jen kan deri te Gjoni. Pi atëher, mbretnia e Zotit po shpallet si lajm i mirë, edhe njerëz të çdo lloji po shtyhen përpara kah ajo. 17 Ma lehtë zhduken havaja dhe toka, se me mbetë pa u përmbushë qoftë edhe nji vijë e vogël e nji shkronje të Ligjit.
 
18 Secili që ndahet prej grusë së vet edhe martohet me nji tjetër, bon kurvni, edhe kush martohet me nji gru të ndame, bon po ashtu kurvni.
 
19 Ishte nji herë nji njeri i pasun, që vishej me tesha vjollcë e me pëlhurë të mirë, dhe ditë për ditë knaqej në luks. 20 Te hymja e tij e sillshin gjithmonë nji lypës me emnin Llazar. Aj ishte plot me varra (plagë) 21 edhe kishte qef me e shujtë unin(urin) me ato që binin prej tavolinës së pasanikut. Edhe qentë vishin vazhdimisht e ja lëpijshin varrët. 22 Nji ditë lypësi ka dekë edhe melaqet e kanë çu te ana e Abrahamit.
 
Edhe pasaniku ka dekë edhe u varros. 23 Kur ishte në varr tu hjekë mundime, i çoi sytë përpjetë edhe e pa prej larg Abrahamin, e larg Abrahamin, e Llazarin te ana e tij. 24 Atëher i thirri: ‘Bab Abraham, ki dhimt për mu, edhe çoje Llazarin me e lagë majën e gishtit në ujë e me ma flladitë guhën, se po hjeki mundime të randa në qit zjarm që po flakëron.’ 25 Po Abrahami i tha: ‘Bir, kujtohu që ti gjatë jetës tane i ke pasë të mirat tua, kurse Llazari veç të këqija. Tash aj po ngushëllohet qitu, e ti po hjek mundime të randa. 26 Përveç kësaj, mes neve edhe juve asht vendosë nji ndamje e fortë, nji humnerë e madhe, kështu që ata që dojnë me kalu pi qitu te ju, s’munden, e as kërkush pi atje s’mundet me kalu te na.’ 27 Atëher pasaniku ju lut: ‘Atë, nëse qashtu asht, po t’lutna, çoje atë në shpinë e babës tem. 28 Se i kam pesë vllazën, edhe aj le t’i paralajmron, që mos me ardhë edhe ata në qit ven të mundimit.’ 29 Po Abrahami tha: ‘Ata e kanë Moisiun edhe Pejgamberët, le t’i ngojnë ata.’ 30 ‘Jo, Atë Abraham’, ja ktheu pasaniku. ‘Po nëse dikush pi të dekuneve shkon te ata, atëher kanë me u pendu ra pizhman.’ 31 Atëher Abrahami i tha: ‘Nëse nuk e ngojnë Moisiun edhe Pejgamberët, nuk kanë me u bindë as nëse çohet dikush prej të dekuneve.’“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = 1Mo 24:2
| v8 = Joh 12:36; Eph 5:8; 1Th 5:5
| v9 = Mat 19:21; 1Ti 6:17
| v9 = Mat 25:34; Luk 12:20, 21
| v12 = Luk 12:48
| v13 = Mat 6:24
| v14 = Jes 53:3
| v15 = Mat 6:2; 23:27, 28; Luk 10:29; 18:9
| v15 = 1Sa 16:7; 1Ch 28:9; 2Ch 6:30
| v15 = 1Pe 5:5
| v16 = Mat 11:12, 13
| v17 = Mat 5:17, 18
| v18 = Mat 5:32; 19:9; Mar 10:11, 12; Rö 7:2, 3
| v19 = Est 8:15
| v25 = Luk 6:21, 25
| v29 = 5Mo 18:18; Luk 24:25-27
| v31 = Joh 5:46
}}

Luka 15

2026-07-04T15:19:25Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = Abnahme
| Notiz = Alte Übersetzung; Bitte Begriffserklärungen durch Umschreibungen nachbessern.
}}
1 Krejt personat që i marrën parët njerzve për shtetin [''taksambledhësit ''] edhe gabimqarët ju kan afru ngat Jezusit për me ngu.
2 Përqata farisenjt edhe ata personat që i studiojnë shkrimet [''skribët''] ankoheshin edhe folshin nëmes veti: „Ky njeri i hap kraht për gabimqarët edhe han me ta.“
3 Tani Jezusi e tha ket krahasim:
4 „Cili prej juve i ka 100 delme edhe qofse njona prej tynve hupet, nuk i le 99 në fushë e me shku me lyp atë që ka hup deri sa e gjon.
5 Edhe kur e gjon atë që e ka hup, e merr, e qet në krahin e vet edhe gzohet.
6 Sa ka ardh te shpia i thirr bashk shokt e vet edhe kujshit edhe i thot atynve: ‚Gzonu me mu pse une e kom gjet delmen që e kam hup.‘
7 Une po ju thom: Bash qashtu ka në hava [''qiell''] ma shumë gzim për nji gabimqar që i bjen pishmon për gabimet e veta se sa për 99 njerzt të drejt që nuk kanë nevoj Zoti mi ja fal gabimet. 
8 Ose ta marrim që një grua i ka 10 dinar [''drahma''] edhe e hup nja prej tynve. A nuk e kall dritën [''llambën''] edhe e fshin shpijen e saj bash qysh duhet edhe e lyp mirë derisa e gjon qat dinarin?
9 Edhe sa e gjet dinarin, i thirr bashk shoqet dhe kujshit dhe thot: ‚Gzonu me mu, sepse e kom gjet dinarin që e kam hup.‘
10 Une po ju thom juve: Bash qashtu gzohen melaqet [''engjëjt''] e Zotit për nji gabimqar që i bje pishmon për gabimet e veta.“ 
11 Masanej tha: „Nji njeri i ka dy djem.
12 Aj ma i riu i thot nji ditë: ‚Bab, ama pjesen e pasunis që më takon mu.‘ Tani baba ja ndan pasunin dy djemve.
13 Do ditë ma vonë ky djali i ri i merr krejt senet që i takojn edhe e merr ni rrug në gyrbet, në nji ven shumë larg nga shpia. Aty aj e çon nji jet kurvallaqe [''pa moral''] edhe i harxhit krejt qka ka pasë.
14 Kur nuk ka mo kurrgjo bohet qat ven nji zi buke edhe s’ka mo me hangër. Aj bjen në nevojë të rron
15 edhe vjen deri qaty që nji njeri i ati venit e vendos me qit te thit [''derrat''] mi rrujt në arë.
16 Atijna i bjen malli me hangër edhe mu ngi me bukën e kafsheve [''bishtajat''] që ata thit e hajn. Por atij kurrkush nuk i jep diçka. 
17 Në fund, kur i bjen në men, thot: ‚Sa shumë punëtort e babës tem kanë bukë boll e une po du me dek prej untit [''uris''].
18 Une po çohna edhe po kthena te baba jem edhe kom mi thon: ‚Bab, une kom gabu kundra havajës [''qiellit''] edhe kundra teje.
19 Une nuk meritoj mo mu kon djali yt. Bonum sikur nji puntor i yti.‘
20 Kështu aj çohet edhe shkon te baba. Kur ke hala larg, baba e pa pi s’largit edhe i erdh shumë gjynah. N’gajti, e qafi edhe e puthi me mall.
21 Tani djali thot: ‚Bab, une kom gabu kundra havajës [''qiellit''] edhe kundra teje. Une nuk meritoj mo mu kon djali yt.‘
22 Por baba i thot hysmexharëve të vet: ‚Shpejt, bjeni nji mantill të gat, ma të mirin, edhe veshjani. Qitnja nji unaz në dorë edhe mathjani sandalet në kom.
23 Masanej bjerne viçin e shnosh, preni edhe le ta hajm e le të gzohemi,
24 sepse ky djali jem u konë i dekun e u kthy apet në jet. U konë i hupt edhe u gjet.‘ Kshtu ata fillojn me festu. 
25 Qat kohë djali ma i madh u konë në arë. Kur u afru ngat shpijes, niti kongt edhe kcimet [''valle''].
26 Përqata e thirri nji hysmexhar edhe e veti qka u bo aty.
27 Hysmexhari i tha: ‚Vllavi jot u kthy dhe baba yt e ka pre nji viç të shnosh, sepse vllavi yt erdhi shnosh e mirë.‘
28 Por ky vllavi i madh u idhnu edhe s’deshte me hi mrena. Tani baba doli jasht edhe e luti djalin i madh me hi mrena.
29 Por aj i tha babës: ‚Sa shumë vjet kom punu si nji hysmexhar për ty edhe as nji herë nuk e kom shkel fjalën tane. E ti as nji herë nuk ma ke dhon nji dhij për mu knaq me shokt e mij.
30 Por kur u kthy ky djali yt që e hangri krejt pasunin tane me kurvat, menjiherë e prejte nji viç të shnosh për atë.‘
31 E baba i tha: ‚O djali jem, ti je konë gjith me mu edhe krejt qka osht e jemja, osht e jotja.
32 Por na duhet mu gzu edhe me festu pa çare, sepse ky vllavi yt u konë i dekun e u kthy apet ne jet. U konë i hupt edhe u gjet.‘“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 9:10, 11; Mar 2:15, 16; Luk 5:29, 30; 19:2-6; 1Ti 1:15
| v2 = Luk 7:39; 19:7
| v4 = Hes 34:11, 16; Mat 18:12, 13; Luk 19:10
| v6 = Mat 18:14; Rö 12:15; 1Pe 2:25
| v7 = Hes 33:11; Luk 5:32
| v7 = Luk 19:8-10
| v10 = Mat 9:13; Mar 2:17
| v15 = 3Mo 11:7, 8
| v21 = 2Ch 7:14; Ps 32:5; 51:4; Spr 28:13; Luk 18:13; 1Jo 1:9
| v24 = Rö 6:13; Eph 2:4, 5; Kol 2:13
| v24 = Luk 15:7, 10
}}

Luka 15

2026-06-30T10:25:02Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = Abnahme
| Notiz = Alte Übersetzung; Bitte Begriffserklärungen durch Umschreibungen nachbessern.
}}
1 Krejt personat që i marrën parët njerzve për shtetin [''taksambledhësit ''] edhe gabimqarët ju kan afru ngat Jezusit për me ngu.
2 Përqata farisenjt edhe ata personat që i studiojnë shkrimët [''skribët''] ankoheshin edhe folshin nëmes veti: „Ky njeri i hap kraht për gabimqarët edhe han me ta.“
3 Tani Jezusi e tha ket krahasim:
4 „Cili prej juve i ka 100 dele edhe qofse njona prej tynve hupet, nuk i le 99 në fushë e me shku me lyp atë që ka hup deri sa e gjon.
5 Edhe kur e gjon atë që e ka hup, e merr, e qet në krahin e vet edhe gzohet.
6 Sa ka ardh te shpia i thirr bashk shokt e vet edhe kujshit edhe i thot atynve: ‚Gzonu me mu pse une e kom gjet delen që e kam hup.‘
7 Une po ju thom: Bash qashtu ka në hava [''qiell''] ma shumë gzim për nji gabimqar që i bjen pishmon për gabimet e veta se sa për 99 njerzt të drejt që nuk kanë nevoj Zoti mi ja fal gabimet. 
8 Ose ta marrim që një grua i ka 10 dinar [''drahma''] edhe e hup nja prej tynve. A nuk e kall dritën [''llambën''] edhe e fshin shpijen e saj bash qysh duhet edhe e lyp mirë derisa e gjon qat dinarin?
9 Edhe sa e gjet dinarin, i thirr bashk shoqet dhe kujshit edhe thot: ‚Gzonu me mu, sepse e kom gjet dinarin që e kam hup.‘
10 Une po ju thom juve: Bash qashtu gzohen melaqet [''engjëjt''] e Zotit për nji gabimqar që i bje pishmon për gabimet e veta.“ 
11 Masanej tha: „Nji njeri i ka dy djem.
12 Aj ma i riju i thot nji ditë: ‚Bab, ama pjesen e pasunis që më takon mu.‘ Tani baba ja ndan pasunin dy djemve.
13 Do ditë ma vonë ky djali i ri i merr krejt senet që i takojn edhe e merr ni rrug në gyrbet, në nji ven shumë larg nga shpia. Aty aj e çon nji jet kurvallaqe [''pa moral''] edhe i harxhit krejt qka ka pasë.
14 Kur nuk ka mo kurrgjo bohet qat ven nji zi buke edhe s’ka mo me hangër. Aj bjen në nevojë të rron
15 edhe vjen deri qaty që nji njeri i ati venit e vendos me qit te thit [''derrat''] mi rrujt në arë.
16 Atijna i bjen malli me hangër edhe mu ngi me bukën e kafsheve [''bishtajat''] që ata thit e hajn. Por atij kurrkush nuk i jep diçka. 
17 Në fund, kur i bjen në men, thot: ‚Sa shumë punëtort e babës tem kanë boll bukë e une po du me dek pi untit [''urris''].
18 Une po çohna edhe po kthena te baba jem edhe kom mi thon: ‚Bab, une kom gabu kundra havajës [''qiellit''] edhe kundra teje.
19 Une nuk meritoj mo mu kon djali yt. Bonum sikur ni puntor i yti.‘
20 Kështu aj çohet edhe shkon te baba. Kur ke hala larg, baba e pa pi s’largit edhe i erdh shumë gjynah. N’gajti, e qafi edhe e puthi me mall.
21 Tani djali thot: ‚Bab, une kom gabu kundra havajës [''qiellit''] edhe kundra teje. Une nuk meritoj mo mu kon djali yt.‘
22 Por baba i thot hysmexharëve të vet: ‚Shpejt, bjeni nji mantill të gjat, ma t‘mirin, edhe veshjani. Qitnja nji unaz në dorë edhe mathjani sandalet në kom.
23 Masanej bjerne viçin e shnosh, preni edhe le ta hajm e le të gzohemi,
24 sepse ky djali jem u konë i dekun e u kthy apet n’jet. U konë i hupt edhe u gjet.‘ Kshtu ata fillojn me festu. 
25 Qat kohë djali ma i madh u konë në arë. Kur u afru ngat shpijes, niti kongt edhe kcime [''valle''].
26 Përqata e thirri nji hysmexhar edhe e veti qka u bo aty.
27 Hysmexhari i tha: ‚Vllavi jot u kthy edhe baba yt e ka pre nji viç të shnosh, sepse vllavi yt erdhi shnosh e mirë.‘
28 Por ky vllavi i madh u idhnu edhe s’deshte me hi mrena. Tani baba doli jasht edhe e luti djalin i madh me hi mrena.
29 Por aj i tha babës: ‚Sa shumë vjet kom punu si nji hysmexhar për ty edhe as nji herë nuk e kom shkel fjalën tane. E ti as nji herë nuk ma ke dhon nji dhij për mu knaq me shokt e mi.
30 Por kur u kthy ky djali yt që e hangri krejt pasunin tane me kurvat e veta, menjiherë e prejte nji viç të shnosh për atë.‘
31 E baba i tha: ‚O djali jem, ti je konë gjith me mu edhe krejt qka osht e jemja, osht e jotja.
32 Por na duhet mu gzu edhe me festu pa çare, sepse ky vllavi yt u konë i dekun e u kthy apet n'jet. U konë i hupt edhe u gjet.‘“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 9:10, 11; Mar 2:15, 16; Luk 5:29, 30; 19:2-6; 1Ti 1:15
| v2 = Luk 7:39; 19:7
| v4 = Hes 34:11, 16; Mat 18:12, 13; Luk 19:10
| v6 = Mat 18:14; Rö 12:15; 1Pe 2:25
| v7 = Hes 33:11; Luk 5:32
| v7 = Luk 19:8-10
| v10 = Mat 9:13; Mar 2:17
| v15 = 3Mo 11:7, 8
| v21 = 2Ch 7:14; Ps 32:5; 51:4; Spr 28:13; Luk 18:13; 1Jo 1:9
| v24 = Rö 6:13; Eph 2:4, 5; Kol 2:13
| v24 = Luk 15:7, 10
}}

Luka 14

2026-06-27T06:58:36Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1Nji herë tjetër, në nji sabat, ai ka shku te shpia e nji Fariseu kryesor për me hangër bukë. Ata po e kqyrshin shumë me kujdes. 2Përnjiherë para tij ishte nji burrë që e kish trupin të enjtun pej ujit. 3Atëher Jezusi i veti njerzt që e kishin njoft ligjin dhe farisenjtë: „A lejohet me shnosh në sabat, a jo?“ 4Po ata nuk folën. Atëher aj e preku burrin, e shnoshi edhe e çoi. 5Masanej i veti: „Ta zamë se djali juj a demi juj bjen në bunar. Kush prej juve nuk e nxjerr menjiherë jashtë, edhe në sabat?“ 6Ata s’mujtën me i kthy përgjigje për qita.
 
7Kur aj e pa qysh të musafirt po i zgedhshin vendet e nderit, ju kallxoj nji krahasim. Ju tha: 8„Kur të ftohesh në nji dasmë, mos e zgedh venin ma të mirë. Ndoshta ndër të ftumit asht dikush ma i nderum se ti. 9Atëher aj që ju ka ftu të dyve ka me ardhë e ka me të thanë: ‘Liroja venin qitij burri’, edhe ti me marre ke me u çu e ke me shku në venin ma të poshtëm. 10Pra kur të jesh i ftum, ulu në venin ma të poshtëm. Kur të vjen i zoti i shpisë e të thotë: ‘Mik, ngjitu ma nalt’, atëher ke me u nderu para krejt të ftumve. 11Se secili që qe e qon veten nalt , ka me u ulë, e kush e ulë veten, ka me u qu nalt(respektu).“
 
12Mas kësaj Jezusi ju kthye edhe atij që e kish ftu: „Kur të shtron nji drekë a nji darkë, mos i fto shoktë, vllaznit, farefisin a kojshitë e pasun, se ndoshta edhe ata kanë me të ftu ty e kështu ta kthejnë. 13 Ma mirë, kur të shtron nji gosti, ftoi të vorfnit, sakatit, të çaltit edhe të qorrat(ata që nuk shohin), 14edhe keshtu ki mu kan i lumtun, se ata s’kanë qka me ta kthy. Se shpërblimin ke me e marrë në ringjalljen e të drejtëve.“
 
15Nji i ftum që e nivi këtë, i tha: „Lum aj që ka me hangër bukë në mbretninë e Zotit.“
 
16Jezusi ju përgjigj: „Nji njeri e shtroi nji darkë të madhe edhe ftoi shumë veta. 17Kur erdh vakti i darkës, e çoi shërbëtorin e vet me ju thanë të ftumve: ‘Hajdeni, se krejt asht gati.’ 18Po krejt nisën me qitë arsye. I pari i tha: ‘Kam ble nji arë edhe duhet me shku me e pa. Të lutem, më fal.’ 19 Nji tjetër tha: ‘Kam ble pesë pendë qe edhe po shkoj me i provu. Të lutem, më fal.’ 20Edhe nji tjetër tha: ‘Sapo jom martu, për qata s’muj me ardhë.’ 21 Shërbëtori u kthy te zotnia i vet edhe ja kallxoi krejt. Atëher i zoti i shpisë u idhnu edhe i tha shërbëtorit të vet: ‘Dil shpejt në rrugët kryesore edhe në rrugicat e qytetit, edhe bjeri qitu të vorfnit, sakatit, të verbtit(qorrat) edhe të gjymtuar.’ 22Pak ma vonë shërbtori i tha: ‘Zotni, urdhni yt u kry, po hala ka ven.’ 23Atëher Zotnia i tha shërbtorit: ‘Dil në rrugët e mëdhaja edhe nëpër shtigje, edhe shtyni njerzt me ardhë, që shpija jem me u mushë. 24Se po ju thom: asnjani pi atyne që ishin të ftuem në fillim s’ka me provu darkën teme.’“
 
25Tash kallabllakë të mëdhej po udhëtojshin me Jezusin. Aj u kthye edhe tha: 26„Nëse dikush vjen te unë e nuk e urren babën, nanën, grunë, thfminë, vllaznit e motrat, po edhe vetë jetën e vet, s’mundet me kan nxansi i jem. 27Kush nuk e ban shtyllën e mundimit të vet edhe nuk më ndjek, s’mundet me kan nxansi i jem. 28Për shembull, nëse njoni prej juve don me ndërtu nji kullë, a nuk ulet së pari me i llogaritë harxhimet, me pa a ka mjaft me e kry? 29Përndryshe, ndoshta e qet temelin, po s’mundet me e kry, edhe krejt ata që e shohin nisin me përqeshë me të. 30Kanë me thanë: ‘Ky njeri ja nisi me ndërtu, po s’mujti me e kry!’ 31Ose cili mbret ka me shku në luftë kundër nji mbreti tjetër pa u ul së pari me u këshillu, a mundet me 10 000 ushtarë me ja dalë kundër atij që po vjen me 20 000 ushtar? 32Nëse s’mundet, atëher derisa aj tjetri asht hala larg, ka me çu nji leter edhe ka me kërku paqe. 33Qashtu edhe ju, dijeni mirë: asnjani pi juve s’mundet me kan nxansi i jem, nëse nuk hjek dorë pi krejt qka ka.
 
34Krypa, pa dyshim, asht sen i mirë. Po nëse krypa e humb fuqinë e vet, qysh ka me ju kthy prapë shija? 35S’vlen as për tokë, as për pleh. E gjujnë jashtë. Kush ka veshë, le t’ngon mirë.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Luk 7:36; 11:37
| v3 = Mat 12:10, 11; Mar 3:4; Luk 6:9; Joh 5:15, 16; 7:23
| v5 = 2Mo 23:5; 5Mo 22:4
| v5 = Mat 12:11; Luk 13:15
| v7 = Mat 23:2, 6; Luk 11:43; 20:46
| v8 = Spr 25:6, 7
| v10 = Spr 15:33; Jak 4:10; 1Pe 5:5
| v11 = Ps 18:27; Spr 29:23; Mat 23:12; Luk 18:14; Jak 4:6
| v12 = Luk 6:34, 35
| v13 = Hi 31:16, 22; Spr 3:27, 28
| v14 = Apg 20:35
| v14 = Joh 5:28, 29; 11:24; Apg 24:15
| v16 = Mat 22:2
| v18 = Mat 22:3
| v19 = Mat 22:5
| v23 = Mat 22:9, 10
| v24 = Mat 21:43; 22:8
| v26 = Off 12:11
| v26 = Mat 10:37; Luk 18:29, 30; Joh 12:25
| v27 = Mat 10:38; 16:24; Mar 8:34; Luk 9:23
| v31 = Spr 11:14; 20:18; 24:6
| v33 = Mat 19:27; Luk 9:62; Php 3:7, 8
| v34 = Mat 5:13; Mar 9:50; Kol 4:6
| v35 = Mat 13:43; Mar 4:9; Off 2:29
}}

Luka 14

2026-06-27T06:55:48Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1Nji herë tjetër, në nji sabat, ai ka shku te shpia e nji Fariseu kryesor për me hangër bukë. Ata po e kqyrshin shumë me kujdes. 2Përnjiherë para tij ishte nji burrë që e kish trupin të enjtun pej ujit. 3Atëher Jezusi i veti njerzt që e kishin njoft ligjin dhe farisenjtë: „A lejohet me shnosh në sabat, a jo?“ 4Po ata nuk folën. Atëher aj e preku burrin, e shnoshi edhe e çoi. 5Masanej i veti: „Ta zamë se djali juj a demi juj bjen në bunar. Kush prej juve nuk e nxjerr menjiherë jashtë, edhe në sabat?“ 6Ata s’mujtën me i kthy përgjigje për qita.
 
7Kur aj e pa qysh të musafirt po i zgedhshin vendet e nderit, ju kallxoj nji krahasim. Ju tha: 8„Kur të ftohesh në nji dasmë, mos e zgedh venin ma të mirë. Ndoshta ndër të ftumit asht dikush ma i nderum se ti. 9Atëher aj që ju ka ftu të dyve ka me ardhë e ka me të thanë: ‘Liroja venin qitij burri’, edhe ti me marre ke me u çu e ke me shku në venin ma të poshtëm. 10Pra kur të jesh i ftum, ulu në venin ma të poshtëm. Kur të vjen i zoti i shpisë e të thotë: ‘Mik, ngjitu ma nalt’, atëher ke me u nderu para krejt të ftumve. 11Se secili që qe e qon veten nalt , ka me u ulë, e kush e ulë veten, ka me u qu nalt(respektu).“
 
12Mas kësaj Jezusi ju kthye edhe atij që e kish ftu: „Kur të shtron nji drekë a nji darkë, mos i fto shoktë, vllaznit, farefisin a kojshitë e pasun, se ndoshta edhe ata kanë me të ftu ty e kështu ta kthejnë. 13 Ma mirë, kur të shtron nji gosti, ftoi të vorfnit, sakatit, të çaltit edhe të qorrat(ata që nuk shohin), 14edhe keshtu ki mu kan i lumtun, se ata s’kanë qka me ta kthy. Se shpërblimin ke me e marrë në ringjalljen e të drejtëve.“
 
15Nji i ftum që e nivi këtë, i tha: „Lum aj që ka me hangër bukë në mbretninë e Zotit.“
 
16Jezusi ju përgjigj: „Nji njeri e shtroi nji darkë të madhe edhe ftoi shumë veta. 17Kur erdh vakti i darkës, e çoi shërbëtorin e vet me ju thanë të ftumve: ‘Hajdeni, se krejt asht gati.’ 18Po krejt nisën me qitë arsye. I pari i tha: ‘Kam ble nji arë edhe duhet me shku me e pa. Të lutem, më fal.’ 19 Nji tjetër tha: ‘Kam ble pesë pendë qe edhe po shkoj me i provu. Të lutem, më fal.’ 20Edhe nji tjetër tha: ‘Sapo jom martu, për qata s’muj me ardhë.’ 21 Shërbëtori u kthy te zotnia i vet edhe ja kallxoi krejt. Atëher i zoti i shpisë u idhnu edhe i tha shërbëtorit të vet: ‘Dil shpejt në rrugët kryesore edhe në rrugicat e qytetit, edhe bjeri qitu të vorfnit, sakatit, të verbtit(qorrat) edhe të çaltit.’ 22Pak ma vonë shërbëtori i tha: ‘Zotni, urdhni yt u kry, po hala ka ven.’ 23Atëherë zotnia i tha shërbëtorit: ‘Dil në rrugët e mëdhaja edhe nëpër shtigje, edhe shtyni njerzt me ardhë, që shpija jem me u mushë. 24Se po ju thom: asnjani pi atyne që ishin të ftuem në fillim s’ka me provu darkën teme.’“
 
25Tash kallabllakë të mëdhej po udhëtojshin me Jezusin. Aj u kthye edhe tha: 26„Nëse dikush vjen te unë e nuk e urren babën, nanën, grunë, thfminë, vllaznit e motrat, po edhe vetë jetën e vet, s’mundet me kan nxansi i jem. 27Kush nuk e ban shtyllën e mundimit të vet edhe nuk më ndjek, s’mundet me kan nxansi i jem. 28Për shembull, nëse njoni prej juve don me ndërtu nji kullë, a nuk ulet së pari me i llogaritë harxhimet, me pa a ka mjaft me e kry? 29Përndryshe, ndoshta e qet temelin, po s’mundet me e kry, edhe krejt ata që e shohin nisin me përqeshë me të. 30Kanë me thanë: ‘Ky njeri ja nisi me ndërtu, po s’mujti me e kry!’ 31Ose cili mbret ka me shku në luftë kundër nji mbreti tjetër pa u ul së pari me u këshillu, a mundet me 10 000 ushtarë me ja dalë kundër atij që po vjen me 20 000 ushtar? 32Nëse s’mundet, atëher derisa aj tjetri asht hala larg, ka me çu nji leter edhe ka me kërku paqe. 33Qashtu edhe ju, dijeni mirë: asnjani pi juve s’mundet me kan nxansi i jem, nëse nuk hjek dorë pi krejt qka ka.
 
34Krypa, pa dyshim, asht sen i mirë. Po nëse krypa e humb fuqinë e vet, qysh ka me ju kthy prapë shija? 35S’vlen as për tokë, as për pleh. E gjujnë jashtë. Kush ka veshë, le t’ngon mirë.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Luk 7:36; 11:37
| v3 = Mat 12:10, 11; Mar 3:4; Luk 6:9; Joh 5:15, 16; 7:23
| v5 = 2Mo 23:5; 5Mo 22:4
| v5 = Mat 12:11; Luk 13:15
| v7 = Mat 23:2, 6; Luk 11:43; 20:46
| v8 = Spr 25:6, 7
| v10 = Spr 15:33; Jak 4:10; 1Pe 5:5
| v11 = Ps 18:27; Spr 29:23; Mat 23:12; Luk 18:14; Jak 4:6
| v12 = Luk 6:34, 35
| v13 = Hi 31:16, 22; Spr 3:27, 28
| v14 = Apg 20:35
| v14 = Joh 5:28, 29; 11:24; Apg 24:15
| v16 = Mat 22:2
| v18 = Mat 22:3
| v19 = Mat 22:5
| v23 = Mat 22:9, 10
| v24 = Mat 21:43; 22:8
| v26 = Off 12:11
| v26 = Mat 10:37; Luk 18:29, 30; Joh 12:25
| v27 = Mat 10:38; 16:24; Mar 8:34; Luk 9:23
| v31 = Spr 11:14; 20:18; 24:6
| v33 = Mat 19:27; Luk 9:62; Php 3:7, 8
| v34 = Mat 5:13; Mar 9:50; Kol 4:6
| v35 = Mat 13:43; Mar 4:9; Off 2:29
}}

Luka 13

2026-06-27T06:40:24Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Në qat kohë, do që ishin aty i kallxun për Galileasit, gjakun e të tynve Pilati e kish përzi me kurbanet e tyne. 2 Aj ju përgjigj: „A menoni që qatyne Galileasve ju ka ndodhë kjo, se jen kanë ma gjynahqarë se krejt Galileasit e tjerë? 3 Jo, po ju thom! Po nëse nuk i bini pizhman, krejt keni me u zhdukë qashtu. 4 Ose ata 18 veta, që ju ra përmbi kulla në Siloam dhe i myti, a menoni që ata kanë pas faj ma shumë se krejt banorët tjerë të Jerusalemit? 5 Jo, po ju thom! Po nëse nuk i bini pizhman, krejt keni me u zhdukë qashtu.“
 
6 Masanej aj ju kallxoj kët krahasim: „Nji njeri e kish mbjellë nji fiq në vneshtën e vet, edhe ka ardhë me kqyrë a kish fryte, po s’ka gjetë kurgjo. 7 Atëher i tha puntorit të vneshtës: ‘Qe tri vjet po vij te qiky fiq tu pritë fryte, por s’po marr kurgjo. Preje! Pse me e lanë tokën badihava(kot) me të?’ 8 Puntori i vneshtës ju përgjigj: ‘Zotni, leje edhe qit vit. Ta livroj rreth e rrotull edhe t’i qes pleh. 9 Nëse jep fryt ma vonë, mirë, po nëse jo, atëher preje.’“
 
10 Në sabat, Jezusi po msonte në nji sinagogë. 11 Aty ishte nji gru, që qe 18 vjet e mundonte nji fryme të keqe me smundje. Ajo ishte e kërrusun (gërmuct)edhe s’mujke kurrqysh me u drejtu. 12 Kur aj e pa, i foli: „Oj gru, je e lirume prej smundjes tane.“ 13 Aj ja vnoi durt përmbi, edhe ajo menjiher u drejtua e nisi me i dhanë lavdi Zotit. 14 Po i pari i sinagogës u idhnu, se Jezusi e shnoshi grunë në sabat. Për qata i tha kallabllakut: „Janë gjashtë ditë për me punu. Pra, hajdeni qato ditë me u shnoshë, e jo në ditën e sabatit.“ 15 Por Zotnia ju përgjigj: „O dyftyrsha! A s’e zgidh secilli prej juve në sabat demin a magarin e vet edhe e çon prej ahurit te uji me pij? 16 A nuk u dashtë pra kjo gru, që asht bijë e Abrahamit e që Satani e ka majtë të lidhun 18 vjet, me u liru prej këtyne lidhjeve në ditën e sabatit?“ 17 Kur aj i tha këto, krejt kundërshtarëve të tij ju erdhi marre, po krejt kallabllaku u gëzonte për krejt senet e mrekullueshme që aj i bante.
 
18 Për qata aj vazhdoi me thanë: „Me qka asht e ngjashme mbretnia e Zotit, me qka muj me e krahasu? 19 Asht si nji kokërr sinapi(peme), që nji njeri e mbolli në kopshtin e vet. Ajo u rrit e u bo dru, edhe shpezët e havas bonën stroflla (fole)në degët e tij.“
 
20 Edhe apet ju vetni: „Me qka muj me e krahasu mbretninë e Zotit? 21 Asht si tharmi, që nji gru e përzijti me tri masa të mëdhaja milli, derisa u tharmu krejt brumi.“
 
22 Rrugës për Jerusalem, aj ka shku prej qyteti në qytet e prej katuni në katun, tu msu. 23 Atëher nji burrë deshti me ditë prej tij: „Zotni, a janë pak ata që kanë me u shpëtu?“ Aj ju tha: 24 „Munonu me krejt fuqinë me hij nëpër derën e ngushtë, se po ju thom: shumë kanë me u munu me hij, por s’kanë me mujtë. 25 Kur i zoti i shpisë të çohet edhe ta mshelë derën, ju keni me nejt jashtë, keni me kursit në derë edhe keni me thanë: ‘Zotni, çelna!’ Po aj ka me ju përgjigj: ‘S’e di prej kah jeni.’ 26 Atëher keni me nis me thanë: ‘Na kemi hangër e kemi pij para teje, edhe ti ke msu në rrugët tona kryesore.’ 27 Po aj ka me ju thanë: ‘S’e di prej kah jeni. Ikni pi meje, ju që boni padrejtësi!’ 28 Aty keni me kajtë edhe me kërcëllu dhambët, kur ta shihni Abrahamin, Isakun, Jakupin edhe krejt pejgamberët në mbretninë e Zotit, e ju vetë të qitun(largum) jashtë. 29 Edhe kanë me ardhë njerz prej lindjës e prej perëndimi, prej veriu e prej jugu, edhe kanë me u ulë në sofër në mbretninë e Zotit. 30 Mbane në men: ka të funit që kanë me kan të parët, edhe ka të parët që kanë me kanë të funit.“
 
31 Në qat orë, do Farisenj erdhën edhe i thanë: „Ik, largohu prej ktuhit(qituhit), se Herodi po don me të mytë!“ 32 Aj ju përgjigj: „Shkoni e thujni qati dhelpres: ‘Sot edhe nesër po i qes frymat e këqija edhe po i shnoshi të smutët, e ditën e tretë kam me e kry.’ 33 Po unë duhet me vazhdu rrugën sot, nesër edhe pasnesër, se s’bon me u mbytë nji pejgamber jashtë Jerusalemit. 34 Jerusalem, Jerusalem, ti që i mbyt pejgamberët edhe i gjuan me gurë ata që i kam dergu! Sa herë kam dashtë me i mbledhë thfmitë e tu, qysh i mbledh pula zogjtë e vet nën krahë! Po ju nuk keni dashtë. 35 Shpia juj ka me ju metë e (shkretë)braktisun. Po ju thom: kurrsesi s’keni mem pa ma, derisa të thuni: ‘I bekum asht ai që vjen në emën të Jehovait!’“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v3 = Apg 3:19
| v6 = Mat 21:19; Mar 11:13
| v7 = Mat 3:10; 7:19
| v9 = 2Pe 3:9
| v12 = Jes 61:1; Luk 4:18
| v14 = 2Mo 20:9, 10; 23:12; 35:2; 5Mo 5:13, 14
| v14 = Mat 12:10; Mar 3:2; Joh 5:15, 16; 9:14, 16
| v15 = Mat 23:27, 28; Luk 12:1
| v15 = Luk 14:5
| v17 = Luk 9:43
| v19 = Mat 13:31, 32; Mar 4:30-32
| v21 = Mat 13:33
| v22 = Mat 9:35; Mar 6:6
| v24 = Jes 55:6; Mat 7:13, 14; Php 3:12-14; 1Ti 6:12
| v25 = Luk 6:46
| v25 = Mat 25:11, 12
| v26 = Mat 7:22, 23
| v28 = Mat 8:11, 12
| v30 = Mat 19:30; 20:16; Mar 10:31
| v33 = Mat 16:21
| v34 = 2Ch 24:20, 21; Ne 9:26
| v34 = Mat 23:37
| v35 = 3Mo 26:31; 1Kö 9:7, 8; Jer 12:7; 22:5; Mi 3:12
| v35 = Mat 23:38, 39
}}

Luka 13

2026-06-17T17:13:42Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Në qat kohë, do që ishin aty i kallxun për Galileasit, gjakun e të tynve Pilati e kish përzi me kurbanet e tyne. 2 Aj ju përgjigj: „A menoni që qatyne Galileasve ju ka ndodhë kjo, se jen kanë ma gjynahqarë se krejt Galileasit e tjerë? 3 Jo, po ju thom! Po nëse nuk i bini pizhman, krejt keni me u zhdukë qashtu. 4 Ose ata 18 veta, që ju ra përmbi kulla në Siloam dhe i myti, a menoni që ata kanë pas faj ma shumë se krejt banorët tjerë të Jerusalemit? 5 Jo, po ju thom! Po nëse nuk i bini pizhman, krejt keni me u zhdukë qashtu.“
 
6 Masanej aj ju kallxoj kët krahasim: „Nji njeri e kish mbjellë nji fiq në vneshtën e vet, edhe ka ardhë me kqyrë a kish fryte, po s’ka gjetë kurgjo. 7 Atëher i tha puntorit të vneshtës: ‘Qe tri vjet po vij te qiky fiq tu pritë fryte, por s’po marr kurgjo. Preje! Pse me e lanë tokën badihava(kot) me të?’ 8 Puntori i vneshtës ju përgjigj: ‘Zotni, leje edhe qit vit. Ta livroj rreth e rrotull edhe t’i qes pleh. 9 Nëse jep fryt ma vonë, mirë, po nëse jo, atëher preje.’“
 
10 Në sabat, Jezusi po msonte në nji sinagogë. 11 Aty ishte nji gru, që qe 18 vjet e mundonte nji fryme të keqe me smundje. Ajo ishte e kërrusun (gërmuct)edhe s’mujke kurrqysh me u drejtu. 12 Kur aj e pa, i foli: „Oj gru, je e lirume prej smundjes tane.“ 13 Aj ja vnoi durt përmbi, edhe ajo menjiher u drejtua e nisi me i dhanë lavdi Zotit. 14 Po i pari i sinagogës u idhnu, se Jezusi e shnoshi grunë në sabat. Për qata i tha kallabllakut: „Janë gjashtë ditë për me punu. Pra, hajdeni qato ditë me u shnoshë, e jo në ditën e sabatit.“ 15 Por Zotnia ju përgjigj: „O dyftyrsha! A s’e zgidh secilli prej juve në sabat demin a magarin e vet edhe e çon prej ahurit te uji me pij? 16 A nuk u dashtë pra kjo gru, që asht bijë e Abrahamit e që Satani e ka majtë të lidhun 18 vjet, me u liru prej këtyne lidhjeve në ditën e sabatit?“ 17 Kur aj i tha këto, krejt kundërshtarëve të tij ju erdhi marre, po krejt kallabllaku u gëzonte për krejt senet e mrekullueshme që aj i bante.
 
18 Për qata aj vazhdoi me thanë: „Me qka asht e ngjashme mbretnia e Zotit, me qka muj me e krahasu? 19 Asht si nji kokërr sinapi(peme), që nji njeri e mbolli në kopshtin e vet. Ajo u rrit e u bo dru, edhe shpezët e havas bonën stroflla (fole)në degët e tij.“
 
20 Edhe apet ju vetni: „Me qka muj me e krahasu mbretninë e Zotit? 21 Asht si tharmi, që nji gru e përzijti me tri masa të mëdhaja milli, derisa u tharmu krejt brumi.“
 
22 Rrugës për Jerusalem, aj ka shku prej qyteti në qytet e prej katuni në katun, tu msu. 23 Atëher nji burrë deshti me ditë prej tij: „Zotni, a janë pak ata që kanë me u shpëtu?“ Aj ju tha: 24 „Munonu me krejt fuqinë me hij nëpër derën e ngushtë, se po ju thom: shumë kanë me u munu me hij, por s’kanë me mujtë. 25 Kur i zoti i shpisë të çohet edhe ta mshelë derën, ju keni me nejt jashtë, keni me kursit në derë edhe keni me thanë: ‘Zotni, çelna!’ Po aj ka me ju përgjigj: ‘S’e di prej kah jeni.’ 26 Atëher keni me nis me thanë: ‘Na kemi hangër e kemi pij para teje, edhe ti ke msu në rrugët tona kryesore.’ 27 Po aj ka me ju thanë: ‘S’e di prej kah jeni. Ikni pi meje, ju që boni padrejtësi!’ 28 Aty keni me kajtë edhe me kërcëllu dhambët, kur ta shihni Abrahamin, Isakun, Jakupin edhe krejt pejgamberët në mbretninë e Zotit, e ju vetë të qitun(largum) jashtë. 29 Edhe kanë me ardhë njerz prej lindjës e prej perëndimi, prej veriu e prej jugu, edhe kanë me u ulë në sofër në mbretninë e Zotit. 30 Mbane në men: ka të funit që kanë me kan të parët, edhe ka të parët që kanë me kanë të funit.“
 
31 Në qat orë, do Farisenj erdhën edhe i thanë: „Ik, largohu prej ktuhit(qituhit), se Herodi po don me të mytë!“ 32 Aj ju përgjigj: „Shkoni e thujni qati dhelpres: ‘Sot edhe nesër po i qes frymat e këqija edhe po i shnoshi të smutët, e ditën e tretë kam me e kry.’ 33 Po unë duhet me vazhdu rrugën sot, nesër edhe pasnesër, se s’bon me u mbytë nji pejgamber jashtë Jerusalemit. 34 Jerusalem, Jerusalem, ti që i mbyt pejgamberët edhe i gjuan me gurë ata që i kam dergu! Sa herë kam dashtë me i mbledhë thfmitë e tu, qysh i mbledh pula zogjtë e vet nën krahë! Po ju nuk keni dashtë. 35 Shpia juj ka me ju metë e (shkretë)braktisun. Po ju thom: kurrsesi s’keni me m’pa ma, derisa të thuni: ‘I bekum asht aj që vjen në emën të Jehovait!’“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v3 = Apg 3:19
| v6 = Mat 21:19; Mar 11:13
| v7 = Mat 3:10; 7:19
| v9 = 2Pe 3:9
| v12 = Jes 61:1; Luk 4:18
| v14 = 2Mo 20:9, 10; 23:12; 35:2; 5Mo 5:13, 14
| v14 = Mat 12:10; Mar 3:2; Joh 5:15, 16; 9:14, 16
| v15 = Mat 23:27, 28; Luk 12:1
| v15 = Luk 14:5
| v17 = Luk 9:43
| v19 = Mat 13:31, 32; Mar 4:30-32
| v21 = Mat 13:33
| v22 = Mat 9:35; Mar 6:6
| v24 = Jes 55:6; Mat 7:13, 14; Php 3:12-14; 1Ti 6:12
| v25 = Luk 6:46
| v25 = Mat 25:11, 12
| v26 = Mat 7:22, 23
| v28 = Mat 8:11, 12
| v30 = Mat 19:30; 20:16; Mar 10:31
| v33 = Mat 16:21
| v34 = 2Ch 24:20, 21; Ne 9:26
| v34 = Mat 23:37
| v35 = 3Mo 26:31; 1Kö 9:7, 8; Jer 12:7; 22:5; Mi 3:12
| v35 = Mat 23:38, 39
}}

Luka 12

2026-06-17T16:55:02Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Në at kohë ishin mbledhë mijëra njerz, kaq shumë sa e shkelnin njani-tjetrin në kambë. Atëher aj nisi me ju thanë së pari nxansave të vet: „Ruhi prej tharmit të Farisenjve, domethanë prej dyftyrnisë së tyne. 2 Po s’ka kurgjo të msheftë me kujdes që s’ka me u zbulu, as kurgjo sekret që s’ka me u ditë. 3 Përqata qka thuni në terr, ka me u ni në dritë, edhe qka pëshpëritni në dhoma private, ka me u shpallë prej kulmeve të shpis. 4 Po ju thom edhe juve, miqve të mi: Mos kini tut prej atyne që e mytin trupin, po masanej s’mujnë me bo kurgjo ma shumë. 5 Po unë ka me ju kallxu kuj duhet me ju tutë: Tutjuni Atij që ka pushtet me mbytë edhe masanej me gjujtë në Gehenë. Po, po ju thom: Atij tutjuni. 6 Sa paguhet për pesë harabela? Dy pare që s’vlejnë gati kurgjo. Po Zoti nuk e harron asnjonin prej tyne. 7 Edhe flokët në krytë e juve janë krejt të numrume. Mos kini tut: ju vleni ma shumë se nji tufë e tanë harabelash.
 
8 Po ju thom: Secili që pranon para njerzve se asht me mu, edhe Biri i njeriut ka me pranu para melaqeve të Zotit se asht me të. 9 Po kush më mohon(nuk u pranon) para njerzve, aj ka me u mohu para melaqeve të Zotit. 10 Edhe secili që thotë diçka kundër Birit të njeriut, ka me ju falë. Po kush shan kundër frymës së shenjtë, atij s’ka me ju falë. 11 Kur të ju çojnë para mbledhjeve publike, para zyrtarëve të qeverisë edhe para autoriteteve të nalta, mos u boni marak qysh keni me u mbrojtë a qka keni me thanë, 12 se fryma e shenjtë ka me ju msu në qat moment qka duhet me thanë.“
 
13 Atëher dikush prej kallabllakut i tha: „Mësues, thuj vllaut tem me e nda trashëgiminë me mu.“ 14 Aj ju përgjigj: „O njeri, kush më ka caktu mu me kan gjykatës a ndërmjetës mes juve dyve?“ 15 Masanej ju tha: „Qelni sytë edhe ruhuni prej çdo lloj lakmije, se edhe nëse dikush ka shumë, pasunia e tij s’ja jep jetën.“ 16 Përqata ju kallxoj nji krahasim: „Toka e nji pasaniku dha bereqet të mirë. 17 Atëher aj nisi me menu: ‘S’e di ku me e shti krejt bereqetin tem. Qka me bo tash?’ 18 Ma në fund vendosi: ‘Kështu ka me bo: ka me i rrëzu depot e mia, ka me i ndërtu ma të mëdhaja, aty ka me e shti krejt grunin tem edhe krejt senet e mia 19 edhe ka me i thanë vetes: „Ke mbledhë shumë të mira, sa të dalin për shumë vjet. Rri rahat, ha, pi edhe knaqu me jetën.“’ 20 Por Zoti i tha: ‘O i pamençun, qit natë kanë me ta kërku jetën tane. E kuj kanë me i metë krejt ato që i ke mbledhë?’ 21 Kështu i ndodh atij që mbledh dukat(pasuni) për veti, po para Zotit s’asht i pasun.“
 
22 Atëher aj ju kthye nxansave të vet: „Për qata po ju thom: Mos u boni ma marak për jetën tuj, qka keni me hangër, as për trupin tuj, qka keni me veshë. 23 Se jeta vlen ma shumë se ushqimi, edhe trupi ma shumë se teshat. 24 Mendoni pak për korbat: ata nuk mbjellin e nuk korrin, nuk kanë as hambar as depo. Apet se apet Zoti i ushqen. A nuk vleni ju shumë ma shumë se zogjtë? 25 Kush pej juve, tu u bo marak, mundet me ja zgatë jetës së vet qoftë edhe pak? 26 Nëse pra s’muni me bo as nji sen kaq të vogël, pse po boni marak për senet tjera? 27 Kqyrni pak qysh rriten zambakët ose lulet: nuk lodhen e nuk tjerrin penj. Po unë po ju thom: as Solomoni, me krejt madhështinë e tij, s’u kanë i veshun aq bukur sa njoni prej tyne. 28 Nëse Zoti i vesh kështu bimët e fushës, që sot janë e nesër i qesin në furrë, a nuk ka me ju veshë edhe ma shumë juve? Sa pak besim keni! 29 Pra mos u boni ma marak qka keni me hangër e qka keni me pi, edhe mos rrini të tensionum prej pasigurisë. 30 Se krejt kto i lypin me ngut popujt e botës, po Baba juv e din që ju duhen krejt kto. 31 Përkundrazi, boni gjithmon mbretninë e Zotit ma të randësishmen në jetën tuj, dhe krejt kto sene tjera kanë me ju shtu.
 
32 Mos ki tut, kope e vogël, se Baba juvr e ka pa të mirë me ju dhanë mbretninë. 33 Shitni pasuninë tuj edhe jepjuni të vorfërve. Bani për veti kuleta që nuk vjetrohen, nji thesar që s’shterret në hava, ku s’afrohet hajni edhe ku tenja (mola) s’e han kurgjo. 34 Se ku asht thesari juve, aty ka mu kan edhe zemra juve.
 
35 Jini të veshun e gati, edhe leni llampat tuja ndezë. 36 Jini si njerëz që e presin zotninë e vet me u kthy pej dasmës, që kur të vjen e të troket, me ja çelë menjiherë. 37 Lum ata shërbëtor që zotnia i gjan qut kur të vjen! Përnime po ju thom: Aj ka me u bo gati me ju shërby, ka me i ulë në sofër, masanej ka me ardhë e ka me ju shërby. 38 Edhe nëse vjen në rojën e dytë të natës, a nëse vjen në rojën e tret, dhe i gjan gati, sa të lumtun kan me kan ata! 39 Nji sen dihet: nëse i zoti i shpisë e din kur vjen hajni, nuk e len me ja thy shpinë. 40 Edhe ju rrini gati, se Biri i njeriut vjen në nji kohë që ju s’e mendoni.“
 
41 Atëher Pjetri e veti: „Zotni, a po e kallxon qit krahasim veç për neve a për krejt?“ 42 Zotnia ju përgjigj: „Kush asht përnime kujdestari besnik, e i mençum, që zotnia i tij ka me ja besu përgjegjësinë për shërbëtorët e vet, që me ju dhanë gjithmon racionin (vaktin) e ushqimit në kohën e duhun? 43 Lum aj shërbëtor, kur zotnia i tij vjen edhe e sheh tu bo taman qashtu! 44 Po ju thom të vërtetën: Zotnia i tij ka me ja besu përgjegjësinë për krejt pasuninë e vet. 45 Po nëse aj shërbëtor najherë thotë me veti: ‘Zotnia jem po vonohet’, dhe nis me i rrehë shërbëtorët e shërbëtoret, edhe nis me hangër e me pi, po edhe me u dehë(pijav), 46 zotnia i qatij shërbëtori ka me ardhë nji ditë kur aj s’e pret edhe në nji orë që aj s’e din, ka me e dënu shumë ranë edhe ka me ja dhanë venin me të pabesët. 47 Atëher aj shërbëtor që e kuptoi qka deshi zotnia i vet, po nuk u bo gati as nuk e kryjti detyrën e vet, ka me marrë shumë të rreme ose grushta . 48 Kurse aj që nuk e kuptoi, po bani diçka për të cilën meriton të rreme ose grushta, ka me marrë pak. Secilit që ju ka dhanë shumë, shum ka me ju kërku, edhe kuj ju ka besu shumë, prej tij kanë me kërku ma shumë se në përgjithsi.
 
49 Unë kam ardhë me dhezë nji zjarm në tokë, edhe qka kisha dashtë ma shumë se me kan veç i dheztë tash! 50 Po kam edhe nji pagëzim përpara meje, edhe sa shumë jom në ngarkum deri sa të kryhet. 51 A menoni që kam ardhë me pru paqe në tokë? Jo, po ju thom, po me nda. 52 Se pej tash e mas pesë veta në nji shpi kanë me kan të ndamë: tre kundër dyve, edhe dy kundra treve. 53 Kanë me kan të ndamë: baba kundër djalit edhe djali kundër babës, nana kundër çikës edhe çika kundër nanës, vjehrra kundër resë edhe reja kundër vjehrrës.“
 
54 Mas kësaj ju kthye edhe kallabllakut: „Kur e shihni nji re tu u çu në perëndim, menjiherë thuni: ‘Po vjen furtunë’, edhe qashtu bohet. 55Edhe kur e shihni që po fryn era pej jugut, thuni: ‘Ka me pas nxehtsi të madhe’, edhe qashtu del. 56 O dyftyrsha! Dukjen e tokës edhe të havas dini me i vlersu, po pse s’muni me e vlersu qit kohë të veçantë? 57 Edhe pse s’muni vetë me gjyku qka asht e drejtë? 58 Për shembull, kur je tu shku me kundërshtarin tand te nji udhëheqës, bon çmos rrugës me u marrë vesh me të, që aj mos me ju qu (dergu) para gjykatsit, e gjykatsi me ju dorëzu te zyrtari i gjyqit, e zyrtari i gjyqit me të gjujtë në burg. 59 Po të thom: Kurrën e kurrës s’ke me dalë prej aty, deri sa ta pagush edhe paren e fundit ma të vogël.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 16:6, 11; Mar 8:15
| v2 = Mat 10:26, 27; Mar 4:22; Luk 8:17
| v4 = Joh 15:14
| v4 = Apg 20:24
| v5 = Jes 66:24; Mat 10:28
| v5 = Ps 119:120; Jes 8:13; Heb 10:31; 1Pe 2:17; Off 14:7
| v6 = 5Mo 22:6, 7; Mat 10:29
| v7 = Mat 10:30; Luk 21:18
| v7 = Mat 10:31; Luk 12:24
| v8 = Rö 10:9
| v8 = Mat 10:32, 33
| v9 = Mar 8:38; Luk 9:26; 2Ti 2:12; 1Jo 2:23
| v10 = Mat 12:31, 32; Mar 3:28, 29; Heb 6:4, 6; 10:26; 1Jo 5:16
| v11 = Mat 10:19, 20; Mar 13:11; Luk 21:14, 15; 1Pe 5:6, 7
| v12 = 2Mo 4:12; Apg 6:8, 10
| v15 = 2Mo 20:17; 5Mo 5:21; Kol 3:5
| v15 = 1Ti 6:7
| v18 = Jak 4:13-16
| v20 = Ps 39:6; 49:16-19; Spr 27:1
| v21 = Pr 11:9; Mat 6:20; 1Ti 6:17-19; Jak 2:5
| v22 = Mat 6:25-30; Php 4:6
| v24 = Hi 38:41; Ps 147:9
| v24 = Mat 6:26; Luk 12:7
| v26 = Mat 6:34
| v27 = 1Kö 10:4-7; 2Ch 9:3-6
| v29 = Mat 6:31, 32
| v30 = 2Ch 16:9; Ps 145:15, 16; Jes 65:24; Mat 6:7, 8; Php 4:19
| v31 = Ps 34:10; Jes 33:15, 16; Mat 6:33; 1Ti 4:8
| v32 = Joh 10:14
| v32 = Da 7:27; Luk 22:28-30; Heb 12:28; Jak 2:5; Off 1:6
| v33 = Mat 19:21; Luk 18:22; Apg 2:45; 4:34, 35
| v33 = Mat 6:20, 21; Luk 16:9; 1Ti 6:18, 19
| v35 = Eph 6:14; 1Pe 1:13
| v35 = Mat 25:1; Php 2:15
| v36 = Mat 25:5; Mar 13:35
| v39 = Mat 24:43; 1Th 5:2; 2Pe 3:10; Off 16:15
| v40 = Mat 24:44; 25:13; Off 3:3
| v42 = Mat 24:45-47
| v45 = 2Pe 3:3, 4
| v45 = Mat 24:48-51
| v47 = Jak 1:22; 4:17
| v48 = Mat 25:29; Joh 15:2
| v50 = Mar 10:38, 39
| v50 = Joh 12:27
| v51 = Mat 10:34-36; Joh 7:41, 43; 9:16
| v53 = Mi 7:6
| v56 = Mat 16:2, 3; Luk 19:42
| v58 = Mat 5:25, 26
}}

Luka 11

2026-06-17T16:28:58Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = KI Übersetzung startet ab vers 14
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Një herë Jezuzi u nal në një ven edhe u lut. Kur e kryti lutjen, njoni prej nxansave të tij i tha: “Zotni, na mso qysh m’u fal, bash ashtu qysh Gjoni i ka msu nxënsat e vet.” 
2 Masanej aj i tha atynve: "Sa herë lutni, thuni: 'Bab, u shejntëroft emni yt. Leje mretënin tane me ardh. 3 Na jep bukën për sot
4 edhe na i fal gabimet ashtu sikur edhe na që e kemi fal ata që kan gabu kundra neve. Mos na le me rra në sprova.'“ 
5 Edhe tha: „Ta marrim se njoni prej juve ka një shok edhe shkon gjys natës e i thot: 'Shok, mi jep hua tre kafshore bukë
6 sepse sa mka ardh një shok prej udhës edhe s‘kom qka mi qit me hanger.'
7 Por ky shoki që ke mrena i tha: 'Lem rahat, boll se em lodhe. Derën e kom mshel qetash edhe thmit i kom qit në dyshek [''krevet''] për mi shti me flejt. Nuk çohna mo për met dhon diçka.'”
8 E une po ju thom që aj ka mu çu pa çare edhe pse nuk çohet se e ka shok por çohet se aj shoki e ka kryt e fort edhe nuk heket pa ja jap atë që ai ka nevoj.
9 Përqata po ju thom: Vazhdoni me lyp edhe ju kini me marr, vazhdoni me lyp edhe ju kini me gjet, vazhdoni me cakat [''trokit''] edhe juve ka me ju hap.
10 Sepse kush lyp e merr, kush lyp e gjon dhe kush cakat ka me ju hap.
11 Cili bab osht që djali vet mi ja lyp një peshk ja jep në ven të peshkut nji gjarpën?
12 Ose në qofse e lyp nji vo [''vez''] e i ja jepni ni akrep?
13 Edhe pse ju boni keq dini mi jap thmive të juve senet të mira aq ma shumë Babi i juve që osht në hava ka me ju jap senet të mira kur ju ja lypni.”
 
14 Ma vonë aj ka nxjerr nji frymë të keqe qe po shkaktojke mos me fol ose mu ba memec. Kur fryma e keqe u zhduk, memeci ja ka nis me fol, e njerzt u quditën. 15 Po do kanë thanë: „Ky veç me Belzebubin, sundusin e shpirtave ose frymave të kqija, po i nxjerr frymat e kqija.“ 16 Tjerë kanë dasht me e sprovu dhe për qat punë i kanë lyp prej tij nji shenjë prej havas ose qiellit. 17 Po aj e ka dit qka po menojshin,dhe ju ka thanë: „Çdo mbretni qe asht nda mrena vetit, shkon në shkatrrim, dhe çdo familje qe asht nda mrena vetit, shpërndahet ose shkepet. 18 Qashtu asht edhe me Satanin. Nëse aj asht nda mrena vetit, qysh ka me nejt mbretnia e tij? Se ju po thoni qe unë po i nxjerr frymat e kqija me ndihmën e Belzebubit. 19 Nëse unë po i nxjerr frymat e kqija me Belzebubin, po djemt e juve qysh po i nxjerrin ata? Për qata ata kanë me kon gjyqtarët e juve. 20 Po nëse unë po i nxjerri frymat e kqija me gishtin e Zotit, atëher mbretnia e Zotit veç ka ardh te ju, por pa e kuptu ju. 21 Sa kohë nji burr i fortë, i armatosun mirë, po e ruan shpijën ose banesën e vet, pasunia e tij asht e sigurt. 22 Po kur vjen nji ma i fortë se ai, e sulmon dhe e mposht, ja merr krejt armët qe aj u mbështetke në to. Masanej e ndan çka ja ka marrë. 23 Kush s’asht me mu, asht kundër meje; edhe kush nuk mbledh bashkë me mu, veç po shpërndan.
 
24 Kur nji frymë e keqe del pi nji njeri, ai endet tu lyp ven me pushu nëpër vende të zbrasta. Mas qe s’ka gjet kurgjo, ka thanë me veti: ‚Po kthehna në shpinë tem,prej aty ku kom dal.‘ 25 Kur ka ardh, e ka gjet shpinë të fshime e të pastrume, e të rregullume bukur. 26 Atëher aj ka marrë me veti edhe shtatë fryma të tjera, ma të kqija se vetja, dhe kanë hy mrena e kanë nejt. Kshtu ky njeri në fund ka met ma keq se ma herët.“
 
27 Kur aj i ka thanë kto sene, nji grue prej kallabllakut ka thirr: „Lum ai bark qe të ka mbajt, dhe lum gjijtë qe të kan dhan gji!“ 28 Po ai ka thanë: „Jo, ma i lumtur asht ai qe e nin fjalën e Zotit dhe rrin simas saj ose i përmbahet asaj!“
 
29 Kur njerzt u mblodhën grumbull, aj ka nis me shpjegu: „Kjo gjeneratë asht gjeneratë e keqe. Po lypin nji shenjë, po shenjë s’ka me marrë, veç shenjës se Jonës. 30 Se qysh Jona u bo shenjë për ninivitët, qashtu ka me kon edhe Biri i njeriut për ket gjeneratë. 31 Mbretnesha e Jugut ka me u qu në gjykim bashkë me burrat e ksaj gjenerate edhe ka me i dënu, se ajo ka ardh prej funit të tokës me e ni mençurinë e Salomonit. Po kqyr! Këtu asht dikush ma i madh se Salomoni. 32 Banorët e Ninivës kanë me u qu në ditën e gjykimit bashkë me ket gjeneratë dhe kanë me e dënu, se ata u pendun për qata qe Jona ka prediku. Po kqyrni! Këtu asht dikush ma i madh se Jona. 33 Kur e ndez nji llampë, s’e mshef, as s’e vnon nën naj enë matse, po e vnon në majtësen e llampës, që kush hyn mrena me pa dritën. 34 Syri asht llampa e trupit. Kur syri yt asht i drejtë, edhe krejt trupi yt asht plot dritë. Po kur asht ziliqar(inatgji), atëher edhe trupi yt asht krejt terr. 35 Për qata kqyr mirë, mos e lsho që drita mrena teje me kon terr. 36 Nëse pra krejt trupi yt asht plot dritë e s’ka kurgjo terr, atëher ka me kon krejt i ndritshëm, si kur nji llampë po ta jep dritë me rrezet e veta.“
 
37 Mas qe i ka thanë kto, nji farise e ka thirr me hangër. Aj ka shku te ai dhe ka nejt ulun në sofër. 38 Fariseu u qudit kur e pa qe aj para buke nuk i lajti durt. 39 Atëher Zotnia i ka thanë: „Ju farisejt, kupën edhe enën e lani përjashta, po mrena jeni plot lakmi dhe ligësi. 40 Ju pa men! A s’e ka bo aj qe e ka bo përjashtën, edhe anën e mrenshme? 41 Jepni për fukarat çka del prej mrenës, edhe keni me pa: krejt te ju ka me kon të paster. 42 Mjerë ju, farisejt! Se po jepni nji të dhjetën prej mentës, prej rudës, edhe prej çdo barishte të bashqes, po drejtësin dhe dashninë për Zotin po i lini anash. Kto ish dashte me i bo, po as ato tjerat nuk ish dasht me i lan. 43 Mjerë ju, farisejt! Se e doni me u ul në vendat e para në Sinagoga, edhe me ju përshëndet në pazar ma shumë se tjerët. 44 Mjerë ju, se jeni si vorret qe nuk shihen mirë, e njerzt kalojn përmi to pa e ditë!“
 
45 Atëher nji njeri që e ka njoft ligjin i ka thanë: „Mësues, me kto fjalë po na fyen ofendon edhe neve.“ 46 Po aj ka thanë: „Mjerë edhe ju, ju njerz qe e keni njoft ligjin, se po u qitni njerzve barra qe zor i mbajnë, po ju vet s’e prekni barrën me asnji gisht!
 
47 Mjerë ju, se po ndërtoni vorre për profetët pejgameret, e të parët e juve i kanë myt! 48 Pa pikëpytje, ju jeni dëshmitarë të punëve të parëve të juve, e apet se apet po jau jepni të drejtë. Ata i kanë myt profetët pejgameret, po ju po ua ndërtoni vorret. 49 Për qata edhe mençuria e Zotit ka thanë: ‚Unë ka me i çu profetë ose pejgamer dhe apostuj te ata, e ata kanë me i myt do prej tyne edhe kanë me i përndjek ose përzan. 50 Kshtu kjo gjeneratë ka me u lyp llogari për gjakun e krejt profetëve, qe asht derdh prej fillimit të botës, 51 prej gjakut të Abelit e deri te gjaku i Zakarisë, qe u myt në mes të altarit edhe të tempullit.‘ Po, po ju thom: ksaj gjenerate ka me ju lyp llogari për kto. 52 Mjerë ju, ju njerz qe e keni njoft ligjin! Se e keni marrë çelësin e njohjes ose njohuris. Vet nuk keni hy mrena, por po i pengoni edhe ata qe po dojn me hy mrena.“
 
53 Kur aj ka dal jasht, skribët edhe farisejt e kanë shty fort edhe e kanë nguc me shumë pyetje tjera. 54 Veç po pritshin me e kap me fjalët e veta, që ata me shti në kurth.

{{Querverweise-Metadaten
| v2 = 3Mo 22:32; 5Mo 32:1, 3; Ps 145:21; Jes 5:16; 8:13; 29:23; Hes 36:23
| v2 = Da 2:44; 7:13, 14; Mat 6:9-13
| v3 = Ps 37:25
| v4 = Ps 79:9; Da 9:19
| v4 = Mar 11:25; Eph 4:32; Kol 3:13
| v4 = Luk 22:46; 1Ko 10:13; Jak 1:13; Off 3:10
| v8 = Luk 18:5
| v9 = Rö 12:12
| v9 = Mat 7:7, 8
| v10 = Ps 50:15; Mar 11:24; Joh 15:7; Jak 1:6; 1Jo 3:22; 5:14
| v11 = Mat 7:9, 10
| v13 = Mat 7:11; Jak 1:17
| v14 = Mat 12:22
| v14 = Mat 9:32-34
| v15 = Mat 10:25; 12:24-30; Mar 3:22-27; Joh 8:48
| v16 = Mat 12:38; Mar 8:11
| v17 = Joh 2:24, 25
| v20 = 2Mo 8:19
| v20 = Mat 12:28; Luk 17:21
| v23 = Mat 12:30
| v24 = Mat 12:43-45
| v26 = 2Pe 2:20
| v27 = Luk 1:46-48
| v28 = 5Mo 29:9; Ps 1:1, 2; 112:1; 119:2; Mat 7:21; Jak 1:25
| v29 = Mat 12:38-42; 16:4; Mar 8:12
| v30 = Jon 1:17
| v31 = 1Kö 10:1; 2Ch 9:1
| v31 = Mat 12:42
| v32 = Jon 3:5
| v33 = Mat 5:15; Mar 4:21; Luk 8:16
| v34 = Eph 1:18
| v34 = Mat 6:22, 23
| v38 = Mat 15:2; Mar 7:1-5
| v39 = Mat 23:25, 26
| v41 = Jer 4:14
| v42 = 3Mo 27:30
| v42 = Mat 23:23, 24; Joh 7:24
| v43 = Mat 23:6, 7; Mar 12:38, 39; Luk 20:46
| v44 = Mat 23:27, 28
| v46 = Mat 23:2, 4
| v47 = Mat 23:29-31
| v48 = Apg 7:52; Heb 11:32, 37
| v49 = Mat 23:34-36
| v50 = Off 18:21, 24
| v51 = 1Mo 4:8, 10
| v51 = 2Ch 24:20-22
| v52 = Mal 2:7, 8; Mat 23:13; 1Th 2:14-16
| v54 = Mar 12:13; Luk 20:20
}}

Luka 12

2026-06-15T20:42:09Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}} 
1 Ndërkohë ishin mbledhë mijëra njerz, aq shumë sa e shkelnin njani-tjetrin në kambë. Atëher aj nisi me ju thanë së pari nxansave të vet: „Ruhi prej tharmit të Farisenjve, domethanë prej dyftyrnisë së tyne. 2 Po s’ka kurgjo të msheftë me kujdes që s’ka me u zbulu, as kurgjo sekret që s’ka me u ditë. 3 Përqata qka thuni në terr, ka me u ni në dritë, edhe qka pëshpëritni në dhoma private, ka me u shpallë prej kulmeve të shpis. 4 Po ju thom edhe juve, miqve të mi: Mos kini tut prej atyne që e mytin trupin, po masanej s’mujnë me bo kurgjo ma shumë. 5 Po unë ka me ju kallxu kuj duhet me ju tutë: Tutjuni Atij që ka pushtet me mbytë edhe masanej me gjujtë në Gehenë. Po, po ju thom: Atij tutjuni. 6 Sa paguhet për pesë harabela? Dy pare që s’vlejnë gati kurgjo. Po Zoti nuk e harron asnjonin prej tyne. 7 Edhe flokët në krytë tuej janë krejt të numrume. Mos kini tut: ju vleni ma shumë se nji tufë e tanë harabelash.
 
8 Po ju thom: Secili që pranon para njerzve se asht me mu, edhe Biri i njeriut ka me pranu para melaqeve të Zotit se asht me të. 9 Po kush më mohon(nuk u pranon) para njerzve, aj ka me u mohu para melaqeve të Zotit. 10 Edhe secili që thotë diçka kundër Birit të njeriut, ka me ju falë. Po kush shan kundër frymës së shenjtë, atij s’ka me ju falë. 11 Kur të ju çojnë para mbledhjeve publike, para zyrtarëve të qeverisë edhe para autoriteteve të nalta, mos u boni marak qysh keni me u mbrojtë a qka keni me thanë, 12 se fryma e shenjtë ka me ju msu në qat moment qka duhet me thanë.“
 
13 Atëher dikush prej kallabllakut i tha: „Mësues, thuj vllaut tem me e nda trashëgiminë me mu.“ 14 Aj ju përgjigj: „O njeri, kush më ka caktu mu me kan gjykatës a ndërmjetës mes juve dyve?“ 15 Masanej ju tha: „Qelni sytë edhe ruhuni prej çdo lloj lakmije, se edhe nëse dikush ka shumë, pasunia e tij s’ja jep jetën.“ 16 Përqata ju kallxoj nji krahasim: „Toka e nji pasaniku dha bereqet të mirë. 17 Atëher aj nisi me menu: ‘S’e di ku me e shti krejt bereqetin tem. Qka me bo tash?’ 18 Ma në fund vendosi: ‘Kështu ka me bo: ka me i rrëzu depot e mia, ka me i ndërtu ma të mëdhaja, aty ka me e shti krejt grunin tem edhe krejt senet e mia 19 edhe ka me i thanë vetes: „Ke mbledhë shumë të mira, sa të dalin për shumë vjet. Rri rahat, ha, pi edhe knaqu me jetën.“’ 20 Po Zoti i tha: ‘O i pamençun, qit natë kanë me ta kërku jetën tane. E kuj kanë me i metë krejt ato që i ke mbledhë?’ 21 Kështu i shkon atij që mbledh dukat(pasuni) për veti, po para Zotit s’asht i pasun.“
 
22 Atëherë aj ju kthye nxansave të vet: „Për qata po ju thom: Mos u boni ma marak për jetën tuej, qka keni me hangër, as për trupin tuej, qka keni me veshë. 23 Se jeta vlen ma shumë se ushqimi, edhe trupi ma shumë se teshat. 24 Mendoni pak për korbat: ata nuk mbjellin e nuk korrin, nuk kanë as hambar as depo. Prapë Zoti i ushqen. A nuk vleni ju shumë ma shumë se zogjtë? 25 Kush pi juve, tu u bo marak, mundet me ja zgjatë jetës së vet qoftë edhe pak? 26 Nëse pra s’muni me bo as nji sen kaq të vogël, pse po boni marak për senet tjera? 27 Kqyrni pak qysh rriten zambakët: nuk lodhen e nuk tjerrin penj. Po unë po ju thom: as Solomoni, me krejt madhështinë e tij, s’u kanë i veshun aq bukur sa njoni pi tyne. 28 Nëse Zoti i vesh kështu bimët e fushës, që sot janë e nesër hidhen në furrë, a nuk ka me ju veshë edhe ma shumë juve? Sa pak besim keni! 29 Pra mos u boni ma marak qka keni me hangër e qka keni me pi, edhe mos rrini të tensionum pi pasigurisë. 30 Se krejt kto i lypin me ngulm popujt e botës, po Ati juej e din që ju duhen krejt kto. 31 Përkundrazi, boni gjithmonë mbretninë e Zotit ma të randësishmen në jetën tuej, edhe krejt kto kanë me ju shtu.
 
32 Mos ki frikë, kope e vogël, se Ati juej e ka pa të mirë me jau dhanë mbretninë. 33 Shitni pasuninë tuej edhe jepjuni të vorfnive. Bani për veti kuleta që nuk vjetrohen, nji thesar që s’shterret në qiell, ku s’afrohet hajni edhe ku tenja s’e han kurgjo. 34 Se ku asht thesari juej, aty ka me qenë edhe zemra juej.
 
35 Jini të veshun e gati, edhe leni llampat tueja ndezë. 36 Jini si njerëz që e presin zotninë e vet me u kthy pi dasmës, që kur të vjen e të troket, me ja çelë menjiherë. 37 Lum ata shërbëtorë që zotnia i gjen zgjuet kur të vjen! Përnime po ju thom: Aj ka me u bo gati me ju shërby, ka me i ulë në sofër, masanej ka me ardhë e ka me ju shërby. 38 Edhe nëse vjen në rojën e dytë të natës, a edhe në të tretën, dhe i gjen gati, sa t’lumtun kanë me qenë ata! 39 Nji sen dihet: nëse i zoti i shpisë e din kur vjen hajni, nuk e len me ja thy shpinë. 40 Edhe ju rrini gati, se Biri i njeriut vjen në nji kohë që ju s’e mendoni.“
 
41 Atëherë Pjetri e pyti: „Zotni, a po e tregon qit krahasim veç për neve a për krejt?“ 42 Zotnia ju përgjigj: „Kush asht përnime kujdestari besnik, aj i mençmi, që zotnia i tij ka me ja besu përgjegjësinë për shërbëtorët e vet, që me ju dhanë gjithmonë racionin e ushqimit në kohën e duhun? 43 Lum aj shërbëtor, kur zotnia i tij vjen edhe e sheh tu bo pikërisht qashtu! 44 Po ju thom të vërtetën: Zotnia i tij ka me ja besu përgjegjësinë për krejt pasuninë e vet. 45 Po nëse aj shërbëtor najherë thotë me veti: ‘Zotnia jem po vonohet’, edhe nis me i rrehë shërbëtorët e shërbëtoret, edhe nis me hangër e me pi, po edhe me u dehë, 46 zotnia i qatij shërbëtori ka me ardhë nji ditë kur aj s’e pret edhe në nji orë që aj s’e din, ka me e dënu shumë randë edhe ka me ja dhanë venin me të pabesët. 47 Atëherë aj shërbëtor që e kuptoi qka deshi zotnia i vet, po nuk u bo gati as nuk e kreu detyrën e vet, ka me marrë shumë të rrehna. 48 Kurse aj që nuk e kuptoi, po bani diçka për të cilën meriton të rrehna, ka me marrë pak. Secilit që ju ka dhanë shumë, shumë ka me ju kërku, edhe kuj ju ka besu shumë, pi tij kanë me kërku ma shumë se zakonisht.
 
49 Unë kam ardhë me ndezë nji zjarr në tokë, edhe qka kisha dashtë ma shumë se me qenë veç i ndezun tashmë! 50 Po kam edhe nji pagëzim përpara meje, edhe sa shumë jom në ankth derisa të kryhet. 51 A menoni që kam ardhë me pru paqe në tokë? Jo, po ju thom, po me nda. 52 Se pi tash e tutje pesë veta në nji shpi kanë me qenë të ndamë: tre kundër dyve, edhe dy kundër treve. 53 Kanë me qenë të ndamë: baba kundër djalit edhe djali kundër babës, nana kundër çikës edhe çika kundër nanës, vjehrra kundër resë edhe reja kundër vjehrrës.“
 
54 Mas kësaj ju kthye edhe kallabllakut: „Kur e shihni nji re tu u çu në perëndim, menjiherë thuni: ‘Po vjen furtunë’, edhe qashtu bohet. 55Edhe kur e shihni që po fryn era pi jugut, thuni: ‘Ka me pas vapë të madhe’, edhe qashtu del. 56 O dyftyrat! Dukjen e tokës edhe të qiellit dini me e vlerësu, po pse s’muni me e vlerësu qit kohë të veçantë? 57 Edhe pse s’muni vetë me gjyku qka asht e drejtë? 58 Për shembull, kur je tu shku me kundërshtarin tand te nji udhëheqës, bon çmos rrugës me u marrë vesh me të, që aj mos me t’tërhekë para gjykatësit, e gjykatësi me t’dorëzu te zyrtari i gjyqit, e zyrtari i gjyqit me t’gjujtë në burg. 59 Po t’thom: Kurrsesi s’ke me dalë pi aty, derisa ta pagush edhe paren e fundit të vogël.“
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 16:6, 11; Mar 8:15
| v2 = Mat 10:26, 27; Mar 4:22; Luk 8:17
| v4 = Joh 15:14
| v4 = Apg 20:24
| v5 = Jes 66:24; Mat 10:28
| v5 = Ps 119:120; Jes 8:13; Heb 10:31; 1Pe 2:17; Off 14:7
| v6 = 5Mo 22:6, 7; Mat 10:29
| v7 = Mat 10:30; Luk 21:18
| v7 = Mat 10:31; Luk 12:24
| v8 = Rö 10:9
| v8 = Mat 10:32, 33
| v9 = Mar 8:38; Luk 9:26; 2Ti 2:12; 1Jo 2:23
| v10 = Mat 12:31, 32; Mar 3:28, 29; Heb 6:4, 6; 10:26; 1Jo 5:16
| v11 = Mat 10:19, 20; Mar 13:11; Luk 21:14, 15; 1Pe 5:6, 7
| v12 = 2Mo 4:12; Apg 6:8, 10
| v15 = 2Mo 20:17; 5Mo 5:21; Kol 3:5
| v15 = 1Ti 6:7
| v18 = Jak 4:13-16
| v20 = Ps 39:6; 49:16-19; Spr 27:1
| v21 = Pr 11:9; Mat 6:20; 1Ti 6:17-19; Jak 2:5
| v22 = Mat 6:25-30; Php 4:6
| v24 = Hi 38:41; Ps 147:9
| v24 = Mat 6:26; Luk 12:7
| v26 = Mat 6:34
| v27 = 1Kö 10:4-7; 2Ch 9:3-6
| v29 = Mat 6:31, 32
| v30 = 2Ch 16:9; Ps 145:15, 16; Jes 65:24; Mat 6:7, 8; Php 4:19
| v31 = Ps 34:10; Jes 33:15, 16; Mat 6:33; 1Ti 4:8
| v32 = Joh 10:14
| v32 = Da 7:27; Luk 22:28-30; Heb 12:28; Jak 2:5; Off 1:6
| v33 = Mat 19:21; Luk 18:22; Apg 2:45; 4:34, 35
| v33 = Mat 6:20, 21; Luk 16:9; 1Ti 6:18, 19
| v35 = Eph 6:14; 1Pe 1:13
| v35 = Mat 25:1; Php 2:15
| v36 = Mat 25:5; Mar 13:35
| v39 = Mat 24:43; 1Th 5:2; 2Pe 3:10; Off 16:15
| v40 = Mat 24:44; 25:13; Off 3:3
| v42 = Mat 24:45-47
| v45 = 2Pe 3:3, 4
| v45 = Mat 24:48-51
| v47 = Jak 1:22; 4:17
| v48 = Mat 25:29; Joh 15:2
| v50 = Mar 10:38, 39
| v50 = Joh 12:27
| v51 = Mat 10:34-36; Joh 7:41, 43; 9:16
| v53 = Mi 7:6
| v56 = Mat 16:2, 3; Luk 19:42
| v58 = Mat 5:25, 26
}}

Luka 11

2026-06-15T19:21:51Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = KI Übersetzung startet ab vers 14
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Ni herë Jezuzi u nal në një ven edhe u lut. Kur e kryti lutjen, njoni prej nxënsave të tijna i tha: “Zotni, na mso qysh m’u fal, bash ashtu qysh Gjoni i ka msu nxënsat e vet.” 
2 Masanej aj i tha atynve: "Sa herë lutni, thuni: 'Bab, u shejntëroft emni yt. Leje mretënin tane me ardh. 3 Na jep bukën për sot
4 edhe na i fal gabimet ashtu sikur edhe na që e kemi fal ata që kan gabu kundra neve. Mos na le me rra në sprova.'“ 
5 Edhe tha: „Ta marrim se njoni prej juve ka një shok edhe shkon gjys natës e i thot: 'Shok, mi jep hua tre kafshore bukë
6 sepse sa mka ardh një shok prej udhës edhe s‘kom qka mi qit me hanger.'
7 Por ky shoki që ke mrena i tha: 'Lem rahat, boll se em lodhe. Derën e kom mshel qetash edhe thmit i kom qit në dyshek [''krevet''] për mi shti me flejt. Nuk çohna mo për met dhon diçka.'”
8 E une po ju thom që aj ka mu çu pa çare edhe pse nuk çohet se e ka shok por çohet se aj shoki e ka kryt e fort edhe nuk heket pa ja jap atë që ai ka nevoj.
9 Përqata po ju thom: Vazhdoni me lyp edhe ju kini me marr, vazhdoni me lyp edhe ju kini me gjet, vazhdoni me cakat [''trokit''] edhe juve ka me ju hap.
10 Sepse kush lyp e merr, kush lyp e gjon dhe kush cakat ka me ju hap.
11 Cili bab osht që djali vet mi ja lyp një peshk ja jep në ven të peshkut nji gjarpën?
12 Ose në qofse e lyp nji vo [''vez''] e i ja jepni ni akrep?
13 Edhe pse ju boni keq dini mi jap thmive të juve senet të mira aq ma shumë Babi i juve që osht në hava ka me ju jap senet të mira kur ju ja lypni.”
 
14 Ma vonë aj ka nxjerr nji frymë të keqe qe po shkaktojke mos me fol ose mu ba memec. Kur fryma e keqe u zhduk, memeci ja ka nis me fol, e njerzt u quditën. 15 Po do kanë thanë: „Ky veç me Belzebubin, sundusin e shpirtave ose frymave të kqija, po i nxjerr frymat e kqija.“ 16 Tjerë kanë dasht me e sprovu dhe për qat punë i kanë lyp prej tij nji shenjë prej havas ose qiellit. 17 Po aj e ka dit qka po menojshin,dhe ju ka thanë: „Çdo mbretni qe asht nda mrena vetit, shkon në shkatrrim, dhe çdo familje qe asht nda mrena vetit, shpërndahet ose shkepet. 18 Qashtu asht edhe me Satanin. Nëse aj asht nda mrena vetit, qysh ka me nejt mbretnia e tij? Se ju po thoni qe unë po i nxjerr frymat e kqija me ndihmën e Belzebubit. 19 Nëse unë po i nxjerr frymat e kqija me Belzebubin, po djemt e juve qysh po i nxjerrin ata? Për qata ata kanë me kon gjyqtarët e juve. 20 Po nëse unë po i nxjerri frymat e kqija me gishtin e Zotit, atëher mbretnia e Zotit veç ka ardh te ju, por pa e kuptu ju. 21 Sa kohë nji burr i fortë, i armatosun mirë, po e ruan shpijën ose banesën e vet, pasunia e tij asht e sigurt. 22 Po kur vjen nji ma i fortë se ai, e sulmon dhe e mposht, ja merr krejt armët qe aj u mbështetke në to. Masanej e ndan çka ja ka marrë. 23 Kush s’asht me mu, asht kundër meje; edhe kush nuk mbledh bashkë me mu, veç po shpërndan.
 
24 Kur nji frymë e keqe del pi nji njeri, ai endet tu lyp ven me pushu nëpër vende të zbrazta. Mas qe s’ka gjet kurgjo, ka thanë me veti: ‚Po kthehna në shpinë tem,prej aty ku kom dal.‘ 25 Kur ka ardh, e ka gjet shpinë të fshime e të pastrume, e të rregullume bukur. 26 Atëher aj ka marrë me veti edhe shtatë fryma të tjera, ma të kqija se vetja, dhe kanë hy mrena e kanë nejt. Kshtu ky njeri në fund ka met ma keq se ma herët.“
 
27 Kur aj i ka thanë kto sene, nji grue prej kallabllakut ka thirr: „Lum ai bark qe të ka mbajt, dhe lum gjijtë qe të kan dhan gji!“ 28 Po ai ka thanë: „Jo, ma i lumtur asht ai qe e nin fjalën e Zotit dhe rrin simas saj ose i përmbahet asaj!“
 
29 Kur njerzt u mblodhën grumbull, aj ka nis me shpjegu: „Kjo gjeneratë asht gjeneratë e keqe. Po lyp nji shenjë, po shenjë s’ka me marrë, veç shenjën e Jonës. 30 Se qysh Jona u bo shenjë për ninivitët, qashtu ka me kon edhe Biri i njeriut për ket gjeneratë. 31 Mbretnesha e Jugut ka me u qu në gjykim bashkë me burrat e ksaj gjenerate edhe ka me i dënu, se ajo ka ardh prej funit të tokës me e ni mençurinë e Salomonit. Po kqyr! Këtu asht dikush ma i madh se Salomoni. 32 Banorët e Ninivës kanë me u qu në ditën e gjykimit bashkë me ket gjeneratë dhe kanë me e dënu, se ata u pendun për qata qe Jona ka prediku. Po kqyrni! Këtu asht dikush ma i madh se Jona. 33 Kur e ndez nji llampë, s’e mshef, as s’e vnon nën naj enë matse, po e vnon në majtësen e llampës, që kush hyn mrena me pa dritën. 34 Syri asht llampa e trupit. Kur syri yt asht i drejtë, edhe krejt trupi yt asht plot dritë. Po kur asht ziliqar(inatgji), atëher edhe trupi yt asht krejt terr. 35 Për qata kqyr mirë, mos e lsho që drita mrena teje me kon terr. 36 Nëse pra krejt trupi yt asht plot dritë e s’ka kurgjo terr, atëher ka me kon krejt i ndritshëm, si kur nji llampë po ta jep dritë me rrezet e veta.“
 
37 Mas qe i ka thanë kto, nji farise e ka thirr me hangër. Aj ka shku te ai dhe ka nejt ulun në sofër. 38 Fariseu u qudit kur e pa qe aj para buke nuk i lajti durt. 39 Atëher Zotnia i ka thanë: „Ju farisejt, kupën edhe enën e lani përjashta, po mrena jeni plot lakmi dhe ligësi. 40 Ju pa men! A s’e ka bo aj qe e ka bo përjashtën, edhe anën e mrenshme? 41 Jepni për fukarat çka del prej mrenës, edhe keni me pa: krejt te ju ka me kon të paster. 42 Mjerë ju, farisejt! Se po jepni nji të dhjetën prej mentës, prej rudës, edhe prej çdo barishte të bashqes, po drejtësin dhe dashninë për Zotin po i lini anash. Kto ish dashte me i bo, po as ato tjerat nuk ish dasht me i lan. 43 Mjerë ju, farisejt! Se e doni me u ul në vendat e para në Sinagoga, edhe me ju përshëndet në pazar ma shumë se tjerët. 44 Mjerë ju, se jeni si vorret qe nuk shihen mirë, e njerzt kalojn përmi to pa e ditë!“
 
45 Atëher nji njeri që e ka njoft ligjin i ka thanë: „Mësues, me kto fjalë po na fyen ofendon edhe neve.“ 46 Po aj ka thanë: „Mjerë edhe ju, ju njerz qe e keni njoft ligjin, se po u qitni njerzve barra qe zor i mbajnë, po ju vet s’e prekni barrën me asnji gisht!
 
47 Mjerë ju, se po ndërtoni vorre për profetët pejgameret, e të parët e juve i kanë myt! 48 Pa dyshim, ju jeni dëshmitarë të punëve të parëve të juve, e apet se apet po jau jepni të drejtë. Ata i kanë myt profetët pejgameret, po ju po ua ndërtoni vorret. 49 Për qata edhe mençuria e Zotit ka thanë: ‚Unë ka me i çu profetë ose pejgamer dhe apostuj te ata, e ata kanë me i myt do prej tyne edhe kanë me i përndjek ose përzan. 50 Kshtu kjo gjeneratë ka me u lyp llogari për gjakun e krejt profetëve, qe asht derdh prej fillimit të botës, 51 prej gjakut të Abelit e deri te gjaku i Zakarisë, qe u myt në mes të altarit edhe të tempullit.‘ Po, po ju thom: ksaj gjenerate ka me ju lyp llogari për kto. 52 Mjerë ju, ju njerz qe e keni njoft ligjin! Se e keni marrë çelësin e njohjes ose njohuris. Vet nuk keni hy mrena, por po i pengoni edhe ata qe po dojn me hy mrena.“
 
53 Kur aj ka dal jasht, shkruesit edhe farisejt e kanë shty fort edhe e kanë nguc me shumë pyetje tjera. 54 Veç po pritshin me e kap me fjalët e veta, që me shti në kurth.

{{Querverweise-Metadaten
| v2 = 3Mo 22:32; 5Mo 32:1, 3; Ps 145:21; Jes 5:16; 8:13; 29:23; Hes 36:23
| v2 = Da 2:44; 7:13, 14; Mat 6:9-13
| v3 = Ps 37:25
| v4 = Ps 79:9; Da 9:19
| v4 = Mar 11:25; Eph 4:32; Kol 3:13
| v4 = Luk 22:46; 1Ko 10:13; Jak 1:13; Off 3:10
| v8 = Luk 18:5
| v9 = Rö 12:12
| v9 = Mat 7:7, 8
| v10 = Ps 50:15; Mar 11:24; Joh 15:7; Jak 1:6; 1Jo 3:22; 5:14
| v11 = Mat 7:9, 10
| v13 = Mat 7:11; Jak 1:17
| v14 = Mat 12:22
| v14 = Mat 9:32-34
| v15 = Mat 10:25; 12:24-30; Mar 3:22-27; Joh 8:48
| v16 = Mat 12:38; Mar 8:11
| v17 = Joh 2:24, 25
| v20 = 2Mo 8:19
| v20 = Mat 12:28; Luk 17:21
| v23 = Mat 12:30
| v24 = Mat 12:43-45
| v26 = 2Pe 2:20
| v27 = Luk 1:46-48
| v28 = 5Mo 29:9; Ps 1:1, 2; 112:1; 119:2; Mat 7:21; Jak 1:25
| v29 = Mat 12:38-42; 16:4; Mar 8:12
| v30 = Jon 1:17
| v31 = 1Kö 10:1; 2Ch 9:1
| v31 = Mat 12:42
| v32 = Jon 3:5
| v33 = Mat 5:15; Mar 4:21; Luk 8:16
| v34 = Eph 1:18
| v34 = Mat 6:22, 23
| v38 = Mat 15:2; Mar 7:1-5
| v39 = Mat 23:25, 26
| v41 = Jer 4:14
| v42 = 3Mo 27:30
| v42 = Mat 23:23, 24; Joh 7:24
| v43 = Mat 23:6, 7; Mar 12:38, 39; Luk 20:46
| v44 = Mat 23:27, 28
| v46 = Mat 23:2, 4
| v47 = Mat 23:29-31
| v48 = Apg 7:52; Heb 11:32, 37
| v49 = Mat 23:34-36
| v50 = Off 18:21, 24
| v51 = 1Mo 4:8, 10
| v51 = 2Ch 24:20-22
| v52 = Mal 2:7, 8; Mat 23:13; 1Th 2:14-16
| v54 = Mar 12:13; Luk 20:20
}}

Luka 10

2026-06-15T19:04:33Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Masanej Zotnia i ka caktu edhe 70 tjerë, edhe i ka qu dy e dy përpara n’krejt qytetet e vendet ku aj vet ka pas me shku. 2 Aj u ka thanë: „Po, korrja asht e madhe, po punëtorë ka pak. Lutuni pra Zotinis të korrjes me i çu ma shumë punëtorë për korrjen e vet. 3 Shkoni! Po kqyrni, se po ju çoj si kingja midis ujqve. 4 Mos merrni as kese as pare, as torbë ushqimi, as oponga(sandalle), edhe mos e përshëndetni kërkon rrugës. 5 Ku do që hyni në nji shpi, thoni së pari: ‘Paqja koftë me këtë shpi.’ 6 Nëse aty asht nji njeri që e don paqen, paqja juve ka me nejt te aj. Po nëse jo, ka me ju u kthy apet mërmas. 7 Rrini në at shpi, hani e pini qka ju japin, se punëtori e meriton rrogën e vet. Mos kaloni pa u nal prej një shpie në nji tjetër.
 
8 Edhe kur shkoni në një qytet e ju pranojn, hani qka ju qesin përpara. 9 Shnoshi të smutet që jon aty, edhe thuju: ‘Mbretnia e Zotit asht ngat te ju.’ 10 Po kur vini në një qytet e s’ju pranojnë, dilni në udhët e mdhaja e thoni: 11 ‘Si paralajmërim për ju, na po e fshijmë edhe pluhnin e qytetit tuaj që na ka ngjit në kamë. Po dijeni këtë: Mbretnia e Zotit asht ngat.’ 12 Po ju thom: Sọdomes në at ditë s’ka me i shku aq keq sa ktij qyteti.
 
13 Mjerë ti o Korazin! Mjerë ti, o Betsaida! Se po me u bo në Tir dhe në Sịdon krejt kto vepra të forta si te ju, ata moti kishin nejt në thes e në hi e kishin kallxu pendim. 14 Përqata në gjykim Tiri e Sịdonit s’ka me ju shku aq keq sa juve. 15 E ti, o Kapẹrnaum, a po menon që ka me të qu nalt hava? Jo, ti ki me zhdryp në vorr!
 
16 Kush ju ngon juve, më ngon edhe mu. Kush s’ju çmon juve, as mu nuk më çmon. E kush nuk më çmon mu, s’e çmon as Atë që m’ka (qu) dergu .
 
17 Masanej shtadhet nxansat u kthyn të gëzum e thanë: „Zotni, edhe frymat e këqija po na binden kur e përdorim emnin tand.“ 18 Aj u tha: „Unë po e shoh Satanin tu ra si vetëtim prej havas. 19 Kqyrni, unë ju kom dhan fuqi me shkel gjarpërinj e akrepa, edhe me e fitu ose mujt (shkel) krejt fuqinë e armikut, e s’ka kurgjo që ka me ju bo dëm. 20 Veç mos u gzoni pse frymat e këqija po ju binden, po gzoni se emnat e juve jan të shkrum në hava.“ 21 Në at dakit(kohë,moment) fryma e shenjtë e ka mush me gëzim, e aj ka thanë: „Po të lavdoj, o At, Zotni i havas dhe i tokës, se kto sene i ke mshef prej të meçmeve dhe prej të dijshmëve, e ua ke zbulu thfëmijve të vogël. Po, At, se kshtu ty tëka pëlqy. 22 Krejt m’u ka dhan prej Babës tem. Askush s’e din kush asht Biri veç Baba, edhe askush s’e din kush asht Baba veç Biri, edhe ai që Biri don me ia zbulu.“
 
23 Masanej aj u ka fol nxansave veçmas: „Të lumtun jon sytë që po e shohin qka po e shihni ju. 24 Se po ju thom: shumë profetë e mbreta kanë dasht me pa qka po e shihni ju, po s’e kanë pa, edhe kanë dasht me ni qka po ngoni ju, po s’e kanë nij.“
 
25 Nji njeri që e ka njoft ligjin mirë u çu në kom edhe deshti me provu Jezusin. Aj e veti: „Msus, qka duhet me bo une për me jetu përher.“
26 Jezusi i tha: „Qka thot ligji? Edhe qka lexon aty?“
27 Aj njeri u përgjigj: „‚Duje Jehovajin, Zotin tan, me krejt zemrën, me krejt shpirtin, me krejt takatin që ki edhe me krejt menen tane“ edhe ‚të afërmin tënd si vetën duhet me dasht.‘“
28 Jezusi i tha: „Ke thon mirë. Shko, bon qeshtu edhe ki me jetu përher.“
 
29 Ama ky njeri ka dasht m’u kallxu i drejt dhe e veti Jezusin: „Kush asht i afërmi jem?“
30 Jezusi tha: „Nji njeri u zhdryp pi Jerusamelit me shku në Jeriko. Rrugës tuj shku, ai rra në durt e hajdukave. Krejt qka ka pasë me veti, ata ja kanë marrë. E kanë rre me dru edhe e kanë lan desh. Tani jon iki dhe e kanë lon at njerin as dek as gjall.
31 Ma vonë nji prift ka kalu qat rrug. Kur e ka pa at njerin e lendum, aj e ka marrë nji rrug tjetër.
32 Njesoj erdhi edhe nji levit qat rrug. Edhe aj e ka pa të lëndumin, por edhe aj e ka ndru rrugën.
33 Tani ka kalu nji samaritan. Aj e ka pa njerin e lendum edhe atij i vike gjynah, i ka dhimt.
34 U afru ngat njerit e lendum edhe ja ka kqyr varrën. Ja ka ly me njefarë ilaqi edhe ja ka lidh varrën me një shami. Tani e ka hyp at njerin e lendum në kafshën e vet edhe e ka çu te nji punëtor që kujdeset për atë.
35 Të nesrit aj i dha dy denar punëtorës edhe i ka thon: 'Kqyre edhe shnoshe, në qofse bohet ma tepër se dy denar, ti japi parët kur kthena.'"
36 Tash Jezusi e veti at njerin që ka dasht m’u kallxu i drejt: „Cili prej ktynve treve pot doket ty ma i afër.“
37 Ky i tha: „Aj që ka kallxu dhimt me atë.“ Masanej Jezusi i tha: „Shko edhe bo sikur ky.“
 
38 Tu vazhdu rrugën, aj ka hy në një katun, e nji grue me emnin Marta e ka ftu në shpi të vet. 39 Ajo e ka pas edhe nji motër, Maria. Maria u ka ul te kambët e Zotnis e ka nejt tu e ngu ton kohën. 40 Po Marta u marrë me shumë punë, e u shpërqendru. Në fund ka ardh te Jezusi e ka thanë: „Zotni, a s’po të pengon që motra jem po ma len krejt punën mu? Thuji me ardh mem ndihmu.“ 41 Zotnia i ka thanë: „Marta, Marta, ti po mendon e po brengosesh për shumë sene. 42 Po veç pak duhen, në fakt veç nji. Maria e ka zgjedh pjesën e mirë, e s’ka me ia marrë kërkush.“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mar 6:7
| v1 = Mat 10:5, 6
| v2 = Mat 9:37, 38; Joh 4:35, 36; 1Ko 3:9; 2Th 3:1
| v3 = Mat 10:16
| v4 = Mat 10:9, 10; Luk 9:3
| v4 = Mar 6:8, 9
| v5 = Mat 10:12, 13; Mar 6:10, 11; Apg 10:36
| v7 = Mat 10:11; Luk 9:4
| v7 = Gal 6:6
| v7 = Mat 10:9, 10; 1Ko 9:11, 14; 1Ti 5:18
| v9 = Mat 3:1, 2; Luk 9:2
| v11 = Mat 10:14; Luk 9:5; Apg 13:50, 51; 18:5, 6
| v12 = Mat 11:24
| v13 = Mar 8:22-26; Luk 9:10, 11, 16, 17
| v13 = Mat 11:21-23
| v15 = Joh 4:46-54
| v16 = Mat 10:40; 18:5; Mar 9:37; Luk 9:48; Joh 13:20
| v16 = 2Mo 16:8; Joh 5:23; 12:48; 15:23
| v17 = Luk 9:1; Apg 16:17, 18
| v18 = Joh 12:31; 16:11; Heb 2:14; Off 12:7-9
| v19 = Hes 2:6
| v19 = Ps 91:13
| v20 = 2Mo 32:32; Da 12:1; Php 4:3; Heb 12:22, 23; Off 3:5; 13:8
| v21 = 1Ko 1:19; 2:6
| v21 = Mat 11:25, 26
| v22 = Joh 6:46; 10:15
| v22 = Mat 11:27; Joh 1:18; 2Ko 4:6
| v23 = Mat 13:16, 17
| v24 = 1Pe 1:10, 11
| v25 = Mat 19:16; Mar 10:17; Luk 18:18
| v27 = 5Mo 10:12; Jos 22:5
| v27 = Mat 19:19; 22:36-39; Mar 12:29-31; Rö 13:9; Gal 5:14; Jak 2:8
| v28 = 3Mo 18:5; Hes 20:11; Joh 17:3; Rö 10:5; Gal 3:12
| v29 = Luk 16:15
| v33 = Joh 4:9
| v36 = Mat 19:19
| v37 = Spr 14:21
| v37 = Hi 6:14; Hos 6:6; Luk 6:36; Joh 13:17; Gal 6:10; Eph 4:32
| v38 = Joh 11:1; 12:2
| v42 = Mat 6:25, 33
| v42 = Mat 4:4
}}

Luka 10

2026-06-08T12:04:53Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Masanej Zotnia i ka caktu edhe 70 tjerë, edhe i ka qu dy e dy përpara n’krejt qytetet e vendet ku aj vet ka pas me shku. 2 Aj u ka thanë: „Po, korrja asht e madhe, po punëtorë ka pak. Lutuni pra Zotinis të korrjes me i çu ma shumë punëtorë për korrjen e vet. 3 Shkoni! Po kqyrni, se po ju çoj si kingja midis ujqve. 4 Mos merrni as kese as pare, as torbë ushqimi, as oponga(sandalle), edhe mos e përshëndetni kërkon rrugës. 5 Ku do që hyni në nji shpi, thoni së pari: ‘Paqja koftë me këtë shpi.’ 6 Nëse aty asht nji njeri që e don paqen, paqja juej ka me nejt te aj. Po nëse jo, ka me ju u kthy apet mëramas. 7 Rrini n’at shpi, hani e pini qka ju japin, se punëtori e meriton rrogën e vet. Mos kaloni pa u nal prej një shpie në nji tjetër.
 
8 Edhe kur shkoni në një qytet e ju pranojn, hani qka ju qesin përpara. 9 Shnoshi të smutet që jon aty, edhe thuju: ‘Mbretnia e Zotit asht ngat te ju.’ 10 Po kur vini në një qytet e s’ju pranojnë, dilni në udhët e mdhaja e thoni: 11 ‘Si paralajmërim për ju, na po e fshijmë edhe pluhnin e qytetit tuaj që na ka ngjit në kamë. Po dijeni këtë: Mbretnia e Zotit asht ngat.’ 12 Po ju thom: Sọdomes në at ditë s’ka me i shku aq keq sa ktij qyteti.
 
13 Mjerë ti o Korazin! Mjerë ti, o Betsaida! Se po me u bo në Tir dhe në Sịdon krejt kto vepra të forta si te ju, ata moti kishin nejt në thes e në hi e kishin kallxu pendim. 14 Përqata në gjykim Tiri e Sịdonit s’ka me ju shku aq keq sa juve. 15 E ti, o Kapẹrnaum, a po menon që ka me të qu nalt hava? Jo, ti ki me zhdryp në vorr!
 
16 Kush ju ngon juve, më ngon edhe mu. Kush s’ju çmon juve, as mu nuk më çmon. E kush nuk më çmon mu, s’e çmon as Atë që m’ka (qu) dergu .
 
17 Masanej shtadhet nxansat u kthyn të gëzum e thanë: „Zotni, edhe frymat e këqija po na binden kur e përdorim emnin tand.“ 18 Aj u tha: „Unë po e shoh Satanin tu ra si vetëtim prej havas. 19 Kqyrni, unë ju kom dhan fuqi me shkel gjarpërinj e akrepa, edhe me e fitu ose mujt (shkel) krejt fuqinë e armikut, e s’ka kurgjo që ka me ju bo dëm. 20 Veç mos u gzoni pse frymat e këqija po ju binden, po gzoni se emnat e juve jan të shkrum në hava.“ 21 Në at dakit(kohë,moment) fryma e shenjtë e ka mush me gëzim, e aj ka thanë: „Po të lavdoj, o At, Zotni i havas dhe i tokës, se kto sene i ke mshef prej të meçmeve dhe prej të dijshmëve, e ua ke zbulu thfëmijve të vogël. Po, At, se kshtu ty tëka pëlqy. 22 Krejt m’u ka dhan prej Babës tem. Askush s’e din kush asht Biri veç Baba, edhe askush s’e din kush asht Baba veç Biri, edhe ai që Biri don me ia zbulu.“
 
23 Masanej aj u ka fol nxansave veçmas: „Të lum jon sytë që po e shohin qka po e shihni ju. 24 Se po ju thom: shumë profetë e mbretën kanë dasht me pa qka po e shihni ju, po s’e kanë pa, edhe kanë dasht me ni qka po ngoni ju, po s’e kanë nij.“
 
25 Nji njeri që e ka njoft ligjin mirë u çu në kom edhe deshti me provu Jezusin. Aj e veti: „Msus, qka duhet me bo une për me jetu përher.“
26 Jezusi i tha: „Qka thot ligji? Edhe qka lexon aty?“
27 Aj njeri u përgjigj: „‚Duje Jehovajin, Zotin tan, me krejt zemrën, me krejt shpirtin, me krejt takatin që ki edhe me krejt menen tane“ edhe ‚të afërmin tënd si vetën duhet me dasht.‘“
28 Jezusi i tha: „Ke thon mirë. Shko, bon qeshtu edhe ki me jetu përher.“
 
29 Ama ky njeri ka dasht m’u kallxu i drejt edhe e veti Jezusin: „Kush asht i afërmi jem?“
30 Jezusi tha: „Nji njeri u zhdryp pi Jerusamelit me shku në Jeriko. Rrugës tuj shku, ai rra në durt e hajdukave. Krejt qka ka pasë me veti, ata ja kanë marrë. E kanë rre me dru edhe e kanë lan desh. Tani jon iki dhe e kanë lon at njerin as dek as gjall.
31 Ma vonë nji prift ka kalu qat rrug. Kur e ka pa at njerin e lendum, aj e ka marrë nji rrug tjetër.
32 Njesoj erdhi edhe nji levit qat rrug. Edhe aj e ka pa të lëndumin, por edhe aj e ka ndru rrugën.
33 Tani ka kalu nji samaritan. Aj e ka pa njerin e lendum edhe atij i vike gjynah, i ka dhimt.
34 U afru ngat njerit e lendum edhe ja ka kqyr varën. Ja ka ly me njefarë ilaqi edhe ja ka lidh varën me një shami. Tani e ka hyp at njerin e lendum në kafshën e vet edhe e ka çu te nji punëtor që kujdeset për atë.
35 Të nesrit aj i dha dy denar punëtorës edhe i ka thon: 'Kqyre edhe shnoshe, qofse bohet ma tepër se dy denar, ti japi parët kur kthena.'"
36 Tash Jezusi e veti at njerin që ka dasht m’u kallxu i drejt: „Cili prej ktynve treve pot doket ty ma i afër.“
37 Ky i tha: „Aj që ka kallxu dhimt me atë.“ Masanej Jezusi i tha: „Shko edhe bo sikur ky.“
 
38 Tu vazhdu rrugën, aj ka hy n’ni katun, e nji grue me emnin Martha e ka ftu n’shpi të vet. 39 Ajo e ka pas edhe nji motër, Maria. Maria u ka ul te kambët e Zotit e ka nejt tu e ndigju gjithë kohën. 40 Po Martha u ka marrë me shumë punë, e u ka shpërqendru. Në fund ka ardh te Jezusi e ka thanë: „Zot, a s’po t’pengon që motra jem po ma len krejt punën mu? Thuji me ardh me m’ndihmu.“ 41 Zoti i ka thanë: „Martha, Martha, ti po mendon e po brengosesh për shumë sene. 42 Po veç pak duhen, në fakt veç nji. Maria e ka zgjedh pjesën e mirë, e s’ka me ia marrë kush.“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mar 6:7
| v1 = Mat 10:5, 6
| v2 = Mat 9:37, 38; Joh 4:35, 36; 1Ko 3:9; 2Th 3:1
| v3 = Mat 10:16
| v4 = Mat 10:9, 10; Luk 9:3
| v4 = Mar 6:8, 9
| v5 = Mat 10:12, 13; Mar 6:10, 11; Apg 10:36
| v7 = Mat 10:11; Luk 9:4
| v7 = Gal 6:6
| v7 = Mat 10:9, 10; 1Ko 9:11, 14; 1Ti 5:18
| v9 = Mat 3:1, 2; Luk 9:2
| v11 = Mat 10:14; Luk 9:5; Apg 13:50, 51; 18:5, 6
| v12 = Mat 11:24
| v13 = Mar 8:22-26; Luk 9:10, 11, 16, 17
| v13 = Mat 11:21-23
| v15 = Joh 4:46-54
| v16 = Mat 10:40; 18:5; Mar 9:37; Luk 9:48; Joh 13:20
| v16 = 2Mo 16:8; Joh 5:23; 12:48; 15:23
| v17 = Luk 9:1; Apg 16:17, 18
| v18 = Joh 12:31; 16:11; Heb 2:14; Off 12:7-9
| v19 = Hes 2:6
| v19 = Ps 91:13
| v20 = 2Mo 32:32; Da 12:1; Php 4:3; Heb 12:22, 23; Off 3:5; 13:8
| v21 = 1Ko 1:19; 2:6
| v21 = Mat 11:25, 26
| v22 = Joh 6:46; 10:15
| v22 = Mat 11:27; Joh 1:18; 2Ko 4:6
| v23 = Mat 13:16, 17
| v24 = 1Pe 1:10, 11
| v25 = Mat 19:16; Mar 10:17; Luk 18:18
| v27 = 5Mo 10:12; Jos 22:5
| v27 = Mat 19:19; 22:36-39; Mar 12:29-31; Rö 13:9; Gal 5:14; Jak 2:8
| v28 = 3Mo 18:5; Hes 20:11; Joh 17:3; Rö 10:5; Gal 3:12
| v29 = Luk 16:15
| v33 = Joh 4:9
| v36 = Mat 19:19
| v37 = Spr 14:21
| v37 = Hi 6:14; Hos 6:6; Luk 6:36; Joh 13:17; Gal 6:10; Eph 4:32
| v38 = Joh 11:1; 12:2
| v42 = Mat 6:25, 33
| v42 = Mat 4:4
}}

Luka 10

2026-06-06T12:24:06Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Masanej Zotnia i ka caktu edhe 70 tjerë, edhe i ka qu dy e dy përpara n’krejt qytetet e vendet ku aj vet ka pas me shku. 2 Aj u ka thanë: „Po, korrja asht e madhe, po punëtorë ka pak. Lutuni pra Zotinis të korrjes me i çu ma shumë punëtorë për korrjen e vet. 3 Shkoni! Po kqyrni, se po ju çoj si kingja midis ujqve. 4 Mos merrni as kese as pare, as torbë ushqimi, as oponga(sandalle), edhe mos e përshëndetni kërkon rrugës. 5 Ku do që hyni në nji shpi, thoni së pari: ‘Paqja koftë me këtë shpi.’ 6 Nëse aty asht nji njeri që e don paqen, paqja juej ka me nejt te aj. Po nëse jo, ka me ju u kthy apet mëramas. 7 Rrini n’at shpi, hani e pini qka ju japin, se punëtori e meriton rrogën e vet. Mos kaloni pa u nal prej një shpie në nji tjetër.
 
8 Edhe kur shkoni në një qytet e ju pranojn, hani qka ju qesin përpara. 9 Shnoshi të smutet që jon aty, edhe thuju: ‘Mbretnia e Zotit asht ngat te ju.’ 10 Po kur vini në një qytet e s’ju pranojnë, dilni në udhët e mdhaja e thoni: 11 ‘Si paralajmërim për ju, na po e fshijmë edhe pluhnin e qytetit tuaj që na ka ngjit në kamë. Po dijeni këtë: Mbretnia e Zotit asht ngat.’ 12 Po ju thom: Sọdomes në at ditë s’ka me i shku aq keq sa ktij qyteti.
 
13 Mjerë ti o Korazin! Mjerë ti, o Betsaida! Se po me u bo në Tir dhe në Sịdon krejt kto vepra të forta si te ju, ata moti kishin nejt në thes e në hi e kishin kallxu pendim. 14 Përqata në gjykim Tiri e Sịdonit s’ka me ju shku aq keq sa juve. 15 E ti, o Kapẹrnaum, a po menon që ka me të qu nalt hava? Jo, ti ki me zhdryp në vorr!
 
16 Kush ju ngon juve, më ngon edhe mu. Kush s’ju çmon juve, as mu nuk më çmon. E kush nuk më çmon mu, s’e çmon as Atë që m’ka (qu) dergu .
 
17 Masanej shtadhet nxansat u kthyn të gëzum e thanë: „Zotni, edhe frymat e këqija po na binden kur e përdorim emnin tand.“ 18 Aj u tha: „Unë po e shoh Satanin tu ra si vetëtim prej havas. 19 Kqyrni, unë ju kom dhan fuqi me shkel gjarpërinj e akrepa, edhe me e fitu ose mujt (shkel) krejt fuqinë e armikut, e s’ka kurgjo që ka me ju bo dëm. 20 Veç mos u gzoni pse frymat e këqija po ju binden, po gzoni se emnat e juve jan të shkrum në hava.“ 21 Në at dakit(kohë,moment) fryma e shenjtë e ka mush me gëzim, e aj ka thanë: „Po të lavdoj, o At, Zotni i havas dhe i tokës, se kto sene i ke mshef prej të meçmevw e prej të dijshmëve, e ua ke zbulu thfëmijve të vogël. Po, At, se kshtu ty tëka pëlqy. 22 Krejt m’u ka dhan prej Babës tem. Askush s’e din kush asht Biri veç Baba, edhe askush s’e din kush asht Baba veç Biri, edhe ai që Biri don me ia zbulu.“
 
23 Masanej aj u ka fol nxansave veçmas: „T’lum jon sytë që po e shohin qka po e shihni ju. 24 Se po ju thom: shumë profetë e mbretën kanë dasht me pa qka po e shihni ju, po s’e kanë pa, edhe kanë dasht me ni qka po ndigjoni ju, po s’e kanë ni.“
 
25 Nji njeri që e ka njoft ligjin mirë u çu n’kom edhe deshti me provu Jezusin. Aj e veti: „Msus, qka duhet me bo une për me jetu gjeth.“
26 Jezusi i tha: „Qka thot ligji? Edhe qka lexon aty?“
27 Aj njeri përgjigjet: „‚Duje Jehovajin, zotin tan, me krejt zemrën, me krejt shpirtin, me krejt takatin që ki edhe me krejt menen tane“ edhe ‚të afërmin tënd si vetën me dasht.‘“
28 Jezusi i tha: „Ki thon mirë. Shko, bon qeshtu edhe ki me jetu gjeth.“
 
29 Ama ky njeri ka dasht m’u kallxu i drejt edhe e veti Jezusin: „Kush asht i afërmi jem?“
30 Jezusi tha: „Nji njeri u zhdryp pi Jerusamelit me shku në Jeriko. Rrugës tuj shku, aj u rra në durt e hajdutve. Krejt qka ka pasë meveti, ata ja kanë marrë. E kanë rre me drun edhe e kanë desh. Tani jon ik edhe e kanë lon at njerin as dek as gjall.
31 Ma vonë nji prift ka kalu qat rrug. Kur e ka pa at njerin e lendum, aj e ka marrë nji rrug tjetër.
32 Njesoj erdhi edhe nji levit qat rrug. Edhe aj e ka pa të lëndumin, por edhe aj e ka ndru rrugën.
33 Tani ka kalu nji samaritan. Aj e ka pa njerin e lendum edhe atij i vike gjynah, i ka dhimt.
34 U afru ngat njerit e lendum edhe ja ka kqyr varën. Ja ka ly me njefarë ilaqi edhe ja ka lidh varën me një shami. Tani e ka hyp at njerin e lendum në kafshën e vet edhe e ka çu te nji punëtor që kujdeset për atë.
35 Të nesrit aj i dha dy denar punëtorës edhe i ka thon: 'Kqyre edhe shnoshe, qofse bohet ma tepër se dy denar, ti japi parët kur kthena.'"
36 Tash Jezusi e veti at njerin që ka dasht m’u kallxu i drejt: „Cili prej ktynve treve pot doket ty ma i afër.“
37 Ky i tha: „Aj që ka kallxu dhimt me atë.“ Masanej Jezusi i tha: „Shko edhe bo sikur ky.“
 
38 Tu vazhdu rrugën, aj ka hy n’ni katun, e nji grue me emnin Martha e ka ftu n’shpi të vet. 39 Ajo e ka pas edhe nji motër, Maria. Maria u ka ul te kambët e Zotit e ka nejt tu e ndigju gjithë kohën. 40 Po Martha u ka marrë me shumë punë, e u ka shpërqendru. Në fund ka ardh te Jezusi e ka thanë: „Zot, a s’po t’pengon që motra jem po ma len krejt punën mu? Thuji me ardh me m’ndihmu.“ 41 Zoti i ka thanë: „Martha, Martha, ti po mendon e po brengosesh për shumë sene. 42 Po veç pak duhen, në fakt veç nji. Maria e ka zgjedh pjesën e mirë, e s’ka me ia marrë kush.“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mar 6:7
| v1 = Mat 10:5, 6
| v2 = Mat 9:37, 38; Joh 4:35, 36; 1Ko 3:9; 2Th 3:1
| v3 = Mat 10:16
| v4 = Mat 10:9, 10; Luk 9:3
| v4 = Mar 6:8, 9
| v5 = Mat 10:12, 13; Mar 6:10, 11; Apg 10:36
| v7 = Mat 10:11; Luk 9:4
| v7 = Gal 6:6
| v7 = Mat 10:9, 10; 1Ko 9:11, 14; 1Ti 5:18
| v9 = Mat 3:1, 2; Luk 9:2
| v11 = Mat 10:14; Luk 9:5; Apg 13:50, 51; 18:5, 6
| v12 = Mat 11:24
| v13 = Mar 8:22-26; Luk 9:10, 11, 16, 17
| v13 = Mat 11:21-23
| v15 = Joh 4:46-54
| v16 = Mat 10:40; 18:5; Mar 9:37; Luk 9:48; Joh 13:20
| v16 = 2Mo 16:8; Joh 5:23; 12:48; 15:23
| v17 = Luk 9:1; Apg 16:17, 18
| v18 = Joh 12:31; 16:11; Heb 2:14; Off 12:7-9
| v19 = Hes 2:6
| v19 = Ps 91:13
| v20 = 2Mo 32:32; Da 12:1; Php 4:3; Heb 12:22, 23; Off 3:5; 13:8
| v21 = 1Ko 1:19; 2:6
| v21 = Mat 11:25, 26
| v22 = Joh 6:46; 10:15
| v22 = Mat 11:27; Joh 1:18; 2Ko 4:6
| v23 = Mat 13:16, 17
| v24 = 1Pe 1:10, 11
| v25 = Mat 19:16; Mar 10:17; Luk 18:18
| v27 = 5Mo 10:12; Jos 22:5
| v27 = Mat 19:19; 22:36-39; Mar 12:29-31; Rö 13:9; Gal 5:14; Jak 2:8
| v28 = 3Mo 18:5; Hes 20:11; Joh 17:3; Rö 10:5; Gal 3:12
| v29 = Luk 16:15
| v33 = Joh 4:9
| v36 = Mat 19:19
| v37 = Spr 14:21
| v37 = Hi 6:14; Hos 6:6; Luk 6:36; Joh 13:17; Gal 6:10; Eph 4:32
| v38 = Joh 11:1; 12:2
| v42 = Mat 6:25, 33
| v42 = Mat 4:4
}}

Luka 10

2026-06-06T12:00:21Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Masanej Zotnia i ka caktu edhe 70 tjerë, edhe i ka qu dy e dy përpara n’krejt qytetet e vendet ku aj vet ka pas me shku. 2 Aj u ka thanë: „Po, korrja asht e madhe, po punëtorë ka pak. Lutuni pra Zotinis të korrjes me i çu ma shumë punëtorë për korrjen e vet. 3 Shkoni! Po kqyrni, se po ju çoj si kingja midis ujqve. 4 Mos merrni as kese as pare, as torbë ushqimi, as oponga(sandalle), edhe mos e përshëndetni kërkon rrugës. 5 Ku do që hyni në nji shpi, thoni së pari: ‘Paqja koftë me këtë shpi.’ 6 Nëse aty asht nji njeri që e don paqen, paqja juej ka me nejt te aj. Po nëse jo, ka me ju u kthy apet mëramas. 7 Rrini n’at shpi, hani e pini qka ju japin, se punëtori e meriton rrogën e vet. Mos kaloni pa u nal prej një shpie në nji tjetër.
 
8 Edhe kur shkoni në një qytet e ju pranojn, hani qka ju qesin përpara. 9 Shnoshi të smutet që jon aty, edhe thuju: ‘Mbretnia e Zotit asht ngat te ju.’ 10 Po kur vini në një qytet e s’ju pranojnë, dilni në udhët e mdhaja e thoni: 11 ‘Si paralajmërim për ju, na po e fshijmë edhe pluhnin e qytetit tuaj që na ka ngjit në kamë. Po dijeni këtë: Mbretnia e Zotit asht ngat.’ 12 Po ju thom: Sọdomes në at ditë s’ka me i shku aq keq sa ktij qyteti.
 
13 Mjerë ti o Korazin! Mjerë ti, o Betsaida! Se po me u bo në Tir dhe në Sịdon krejt kto vepra të forta si te ju, ata moti kishin nejt n’thes e n’hi e kishin bo pendim. 14 Prandaj n’gjykim Tỵrusit e Sịdonit s’ka me i shku aq keq sa juve. 15 E ti, Kapẹrnaum, a po menon që ka me t’ngrit n’qiell? Jo, ti ki me zhdryp n’varr!
 
16 Kush ju ndigjon juve, m’ndigjon mu. Kush s’ju çmon juve, as mu s’m’çmon. E kush s’m’çmon mu, s’e çmon as Atë që m’ka çu.
 
17 Të 70-t u kthyn plot gëzim e thanë: „Zot, edhe shpirtnat e këqij po na binden kur e përdorim emnin tand.“ 18 Aj u ka thanë: „Unë po e shoh Satanin tu ra si rrufe pi qiellit. 19 Shikoni, unë ju kom dhan fuqi me shkel gjarpërinj e akrepa, edhe me e mposht krejt fuqinë e armikut, e s’ka kurgjo që ka me ju bo dëm. 20 Veç mos u gëzoni pse shpirtnat e këqij po ju binden, po gëzoni se emnat e juej jon t’shkruem n’qiell.“ 21 N’at çast Shpirti i shenjtë e ka mush me gëzim, e aj ka thanë: „Po t’lavdëroj, o At, Zot i qiellit e i tokës, se kto sene i ke mshef pi t’mençurve e pi t’dijshmëve, e ua ke zbulu fëmijve t’vegjël. Po, At, se kështu t’ka pëlqy. 22 Krejt m’u ka dhan pi Babës tem. Askush s’e din kush asht Biri veç Baba, edhe askush s’e din kush asht Baba veç Biri, edhe ai që Biri don me ia zbulu.“
 
23 Masanej aj u ka fol nxansave veçmas: „T’lum jon sytë që po e shohin qka po e shihni ju. 24 Se po ju thom: shumë profetë e mbretën kanë dasht me pa qka po e shihni ju, po s’e kanë pa, edhe kanë dasht me ni qka po ndigjoni ju, po s’e kanë ni.“
 
25 Nji njeri që e ka njoft ligjin mirë u çu n’kom edhe deshti me provu Jezusin. Aj e veti: „Msus, qka duhet me bo une për me jetu gjeth.“
26 Jezusi i tha: „Qka thot ligji? Edhe qka lexon aty?“
27 Aj njeri përgjigjet: „‚Duje Jehovajin, zotin tan, me krejt zemrën, me krejt shpirtin, me krejt takatin që ki edhe me krejt menen tane“ edhe ‚të afërmin tënd si vetën me dasht.‘“
28 Jezusi i tha: „Ki thon mirë. Shko, bon qeshtu edhe ki me jetu gjeth.“
 
29 Ama ky njeri ka dasht m’u kallxu i drejt edhe e veti Jezusin: „Kush asht i afërmi jem?“
30 Jezusi tha: „Nji njeri u zhdryp pi Jerusamelit me shku në Jeriko. Rrugës tuj shku, aj u rra në durt e hajdutve. Krejt qka ka pasë meveti, ata ja kanë marrë. E kanë rre me drun edhe e kanë desh. Tani jon ik edhe e kanë lon at njerin as dek as gjall.
31 Ma vonë nji prift ka kalu qat rrug. Kur e ka pa at njerin e lendum, aj e ka marrë nji rrug tjetër.
32 Njesoj erdhi edhe nji levit qat rrug. Edhe aj e ka pa të lëndumin, por edhe aj e ka ndru rrugën.
33 Tani ka kalu nji samaritan. Aj e ka pa njerin e lendum edhe atij i vike gjynah, i ka dhimt.
34 U afru ngat njerit e lendum edhe ja ka kqyr varën. Ja ka ly me njefarë ilaqi edhe ja ka lidh varën me një shami. Tani e ka hyp at njerin e lendum në kafshën e vet edhe e ka çu te nji punëtor që kujdeset për atë.
35 Të nesrit aj i dha dy denar punëtorës edhe i ka thon: 'Kqyre edhe shnoshe, qofse bohet ma tepër se dy denar, ti japi parët kur kthena.'"
36 Tash Jezusi e veti at njerin që ka dasht m’u kallxu i drejt: „Cili prej ktynve treve pot doket ty ma i afër.“
37 Ky i tha: „Aj që ka kallxu dhimt me atë.“ Masanej Jezusi i tha: „Shko edhe bo sikur ky.“
 
38 Tu vazhdu rrugën, aj ka hy n’ni katun, e nji grue me emnin Martha e ka ftu n’shpi të vet. 39 Ajo e ka pas edhe nji motër, Maria. Maria u ka ul te kambët e Zotit e ka nejt tu e ndigju gjithë kohën. 40 Po Martha u ka marrë me shumë punë, e u ka shpërqendru. Në fund ka ardh te Jezusi e ka thanë: „Zot, a s’po t’pengon që motra jem po ma len krejt punën mu? Thuji me ardh me m’ndihmu.“ 41 Zoti i ka thanë: „Martha, Martha, ti po mendon e po brengosesh për shumë sene. 42 Po veç pak duhen, në fakt veç nji. Maria e ka zgjedh pjesën e mirë, e s’ka me ia marrë kush.“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mar 6:7
| v1 = Mat 10:5, 6
| v2 = Mat 9:37, 38; Joh 4:35, 36; 1Ko 3:9; 2Th 3:1
| v3 = Mat 10:16
| v4 = Mat 10:9, 10; Luk 9:3
| v4 = Mar 6:8, 9
| v5 = Mat 10:12, 13; Mar 6:10, 11; Apg 10:36
| v7 = Mat 10:11; Luk 9:4
| v7 = Gal 6:6
| v7 = Mat 10:9, 10; 1Ko 9:11, 14; 1Ti 5:18
| v9 = Mat 3:1, 2; Luk 9:2
| v11 = Mat 10:14; Luk 9:5; Apg 13:50, 51; 18:5, 6
| v12 = Mat 11:24
| v13 = Mar 8:22-26; Luk 9:10, 11, 16, 17
| v13 = Mat 11:21-23
| v15 = Joh 4:46-54
| v16 = Mat 10:40; 18:5; Mar 9:37; Luk 9:48; Joh 13:20
| v16 = 2Mo 16:8; Joh 5:23; 12:48; 15:23
| v17 = Luk 9:1; Apg 16:17, 18
| v18 = Joh 12:31; 16:11; Heb 2:14; Off 12:7-9
| v19 = Hes 2:6
| v19 = Ps 91:13
| v20 = 2Mo 32:32; Da 12:1; Php 4:3; Heb 12:22, 23; Off 3:5; 13:8
| v21 = 1Ko 1:19; 2:6
| v21 = Mat 11:25, 26
| v22 = Joh 6:46; 10:15
| v22 = Mat 11:27; Joh 1:18; 2Ko 4:6
| v23 = Mat 13:16, 17
| v24 = 1Pe 1:10, 11
| v25 = Mat 19:16; Mar 10:17; Luk 18:18
| v27 = 5Mo 10:12; Jos 22:5
| v27 = Mat 19:19; 22:36-39; Mar 12:29-31; Rö 13:9; Gal 5:14; Jak 2:8
| v28 = 3Mo 18:5; Hes 20:11; Joh 17:3; Rö 10:5; Gal 3:12
| v29 = Luk 16:15
| v33 = Joh 4:9
| v36 = Mat 19:19
| v37 = Spr 14:21
| v37 = Hi 6:14; Hos 6:6; Luk 6:36; Joh 13:17; Gal 6:10; Eph 4:32
| v38 = Joh 11:1; 12:2
| v42 = Mat 6:25, 33
| v42 = Mat 4:4
}}

Luka 10

2026-06-06T11:46:39Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Masanej Zotnia i ka caktu edhe 70 tjerë, edhe i ka qu dy e dy përpara n’krejt qytetet e vendet ku aj vet ka pas me shku. 2 Aj u ka thanë: „Po, korrja asht e madhe, po punëtorë ka pak. Lutuni pra Zotinis të korrjes me i çu ma shumë punëtorë për korrjen e vet. 3 Shkoni! Po kqyrni, se po ju çoj si kingja midis ujqve. 4 Mos merrni as kese as pare, as torbë ushqimi, as oponga(sandalle), edhe mos e përshëndetni kërkon rrugës. 5 Ku do që hyni në nji shpi, thoni së pari: ‘Paqja koftë me këtë shpi.’ 6 Nëse aty asht nji njeri që e don paqen, paqja juej ka me nejt te aj. Po nëse jo, ka me ju u kthy apet mëramas. 7 Rrini n’at shpi, hani e pini qka ju japin, se punëtori e meriton rrogën e vet. Mos kaloni pa u nal prej një shpie në nji tjetër.
 
8 Edhe kur shkoni në një qytet e ju pranojn, hani qka ju qesin përpara. 9 Shnoshi të smutet që jon aty, edhe thuju: ‘Mbretnia e Zotit asht ngat te ju.’ 10 Po kur vini në një qytet e s’ju pranojnë, dilni në udhët e mdhaja e thoni: 11 ‘Si paralajmërim për ju, na po e fshijmë edhe pluhnin e qytetit tuaj që na ka ngjit në kamë. Po dijeni këtë: Mbretnia e Zotit asht ngat.’ 12 Po ju thom: Sọdomes në at ditë s’ka me i shku aq keq sa ktij qyteti.
 
13 Mjerë ti Korizin! Mjerë ti, Bethsaida! Se po me u bo n’Tỵrus e n’Sịdon krejt kto vepra t’forta si te ju, ata moti kishin nejt n’thes e n’hi e kishin bo pendim. 14 Prandaj n’gjykim Tỵrusit e Sịdonit s’ka me i shku aq keq sa juve. 15 E ti, Kapẹrnaum, a po menon që ka me t’ngrit n’qiell? Jo, ti ki me zhdryp n’varr!
 
16 Kush ju ndigjon juve, m’ndigjon mu. Kush s’ju çmon juve, as mu s’m’çmon. E kush s’m’çmon mu, s’e çmon as Atë që m’ka çu.
 
17 Të 70-t u kthyn plot gëzim e thanë: „Zot, edhe shpirtnat e këqij po na binden kur e përdorim emnin tand.“ 18 Aj u ka thanë: „Unë po e shoh Satanin tu ra si rrufe pi qiellit. 19 Shikoni, unë ju kom dhan fuqi me shkel gjarpërinj e akrepa, edhe me e mposht krejt fuqinë e armikut, e s’ka kurgjo që ka me ju bo dëm. 20 Veç mos u gëzoni pse shpirtnat e këqij po ju binden, po gëzoni se emnat e juej jon t’shkruem n’qiell.“ 21 N’at çast Shpirti i shenjtë e ka mush me gëzim, e aj ka thanë: „Po t’lavdëroj, o At, Zot i qiellit e i tokës, se kto sene i ke mshef pi t’mençurve e pi t’dijshmëve, e ua ke zbulu fëmijve t’vegjël. Po, At, se kështu t’ka pëlqy. 22 Krejt m’u ka dhan pi Babës tem. Askush s’e din kush asht Biri veç Baba, edhe askush s’e din kush asht Baba veç Biri, edhe ai që Biri don me ia zbulu.“
 
23 Masanej aj u ka fol nxansave veçmas: „T’lum jon sytë që po e shohin qka po e shihni ju. 24 Se po ju thom: shumë profetë e mbretën kanë dasht me pa qka po e shihni ju, po s’e kanë pa, edhe kanë dasht me ni qka po ndigjoni ju, po s’e kanë ni.“
 
25 Nji njeri që e ka njoft ligjin mirë u çu n’kom edhe deshti me provu Jezusin. Aj e veti: „Msus, qka duhet me bo une për me jetu gjeth.“
26 Jezusi i tha: „Qka thot ligji? Edhe qka lexon aty?“
27 Aj njeri përgjigjet: „‚Duje Jehovajin, zotin tan, me krejt zemrën, me krejt shpirtin, me krejt takatin që ki edhe me krejt menen tane“ edhe ‚të afërmin tënd si vetën me dasht.‘“
28 Jezusi i tha: „Ki thon mirë. Shko, bon qeshtu edhe ki me jetu gjeth.“
 
29 Ama ky njeri ka dasht m’u kallxu i drejt edhe e veti Jezusin: „Kush asht i afërmi jem?“
30 Jezusi tha: „Nji njeri u zhdryp pi Jerusamelit me shku në Jeriko. Rrugës tuj shku, aj u rra në durt e hajdutve. Krejt qka ka pasë meveti, ata ja kanë marrë. E kanë rre me drun edhe e kanë desh. Tani jon ik edhe e kanë lon at njerin as dek as gjall.
31 Ma vonë nji prift ka kalu qat rrug. Kur e ka pa at njerin e lendum, aj e ka marrë nji rrug tjetër.
32 Njesoj erdhi edhe nji levit qat rrug. Edhe aj e ka pa të lëndumin, por edhe aj e ka ndru rrugën.
33 Tani ka kalu nji samaritan. Aj e ka pa njerin e lendum edhe atij i vike gjynah, i ka dhimt.
34 U afru ngat njerit e lendum edhe ja ka kqyr varën. Ja ka ly me njefarë ilaqi edhe ja ka lidh varën me një shami. Tani e ka hyp at njerin e lendum në kafshën e vet edhe e ka çu te nji punëtor që kujdeset për atë.
35 Të nesrit aj i dha dy denar punëtorës edhe i ka thon: 'Kqyre edhe shnoshe, qofse bohet ma tepër se dy denar, ti japi parët kur kthena.'"
36 Tash Jezusi e veti at njerin që ka dasht m’u kallxu i drejt: „Cili prej ktynve treve pot doket ty ma i afër.“
37 Ky i tha: „Aj që ka kallxu dhimt me atë.“ Masanej Jezusi i tha: „Shko edhe bo sikur ky.“
 
38 Tu vazhdu rrugën, aj ka hy n’ni katun, e nji grue me emnin Martha e ka ftu n’shpi të vet. 39 Ajo e ka pas edhe nji motër, Maria. Maria u ka ul te kambët e Zotit e ka nejt tu e ndigju gjithë kohën. 40 Po Martha u ka marrë me shumë punë, e u ka shpërqendru. Në fund ka ardh te Jezusi e ka thanë: „Zot, a s’po t’pengon që motra jem po ma len krejt punën mu? Thuji me ardh me m’ndihmu.“ 41 Zoti i ka thanë: „Martha, Martha, ti po mendon e po brengosesh për shumë sene. 42 Po veç pak duhen, në fakt veç nji. Maria e ka zgjedh pjesën e mirë, e s’ka me ia marrë kush.“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mar 6:7
| v1 = Mat 10:5, 6
| v2 = Mat 9:37, 38; Joh 4:35, 36; 1Ko 3:9; 2Th 3:1
| v3 = Mat 10:16
| v4 = Mat 10:9, 10; Luk 9:3
| v4 = Mar 6:8, 9
| v5 = Mat 10:12, 13; Mar 6:10, 11; Apg 10:36
| v7 = Mat 10:11; Luk 9:4
| v7 = Gal 6:6
| v7 = Mat 10:9, 10; 1Ko 9:11, 14; 1Ti 5:18
| v9 = Mat 3:1, 2; Luk 9:2
| v11 = Mat 10:14; Luk 9:5; Apg 13:50, 51; 18:5, 6
| v12 = Mat 11:24
| v13 = Mar 8:22-26; Luk 9:10, 11, 16, 17
| v13 = Mat 11:21-23
| v15 = Joh 4:46-54
| v16 = Mat 10:40; 18:5; Mar 9:37; Luk 9:48; Joh 13:20
| v16 = 2Mo 16:8; Joh 5:23; 12:48; 15:23
| v17 = Luk 9:1; Apg 16:17, 18
| v18 = Joh 12:31; 16:11; Heb 2:14; Off 12:7-9
| v19 = Hes 2:6
| v19 = Ps 91:13
| v20 = 2Mo 32:32; Da 12:1; Php 4:3; Heb 12:22, 23; Off 3:5; 13:8
| v21 = 1Ko 1:19; 2:6
| v21 = Mat 11:25, 26
| v22 = Joh 6:46; 10:15
| v22 = Mat 11:27; Joh 1:18; 2Ko 4:6
| v23 = Mat 13:16, 17
| v24 = 1Pe 1:10, 11
| v25 = Mat 19:16; Mar 10:17; Luk 18:18
| v27 = 5Mo 10:12; Jos 22:5
| v27 = Mat 19:19; 22:36-39; Mar 12:29-31; Rö 13:9; Gal 5:14; Jak 2:8
| v28 = 3Mo 18:5; Hes 20:11; Joh 17:3; Rö 10:5; Gal 3:12
| v29 = Luk 16:15
| v33 = Joh 4:9
| v36 = Mat 19:19
| v37 = Spr 14:21
| v37 = Hi 6:14; Hos 6:6; Luk 6:36; Joh 13:17; Gal 6:10; Eph 4:32
| v38 = Joh 11:1; 12:2
| v42 = Mat 6:25, 33
| v42 = Mat 4:4
}}

Luka 9

2026-06-06T11:27:57Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Atëher ai i thirri të dymbëdhjetit bashkë e u dha fuqi e autoritet mbi krejt frymat e këqija, dhe fuqi me i shnosh smundjet. 2 I çoi me prediku mbretninë e Zotit edhe me i bo të shënosh te smurët. 3 „Mos merrni kurgjo për rrugë“, u tha ai, „as shtaga, as torbë për ushqim, as bukë, as pare, dhe as nji teshë ma shumë. 4 Kurdo që hini në një shpi, aty rrini, edhe prej aty nisuni apet. 5 E kur s’ju pranojnë, me tu dalë prej atij qyteti, shkuni pluhnin prej kamve si paralajmërim për njerzit.“ 6 Ata u nisën e shkojshin katun më katun, e kudo e shpallshin lajmin e mirë edhe i shërojshin të smurët.
 
7 Krejt kjo i ra në vesh edhe Herodit, sundimtarit të asaj krahine, e ai u hutua, se disa thojshin që Gjoni osht çu prej të vdekunve, 8 të tjerë thojshin që Elịja osht paraqit apet, dhe tjerë thojshin që u çu nji profet i vjetër. 9 Herodi tha: „Gjonin unë ja kom pre kryt. Po kush osht ky, për të cilin po i nij krejt kto fjal?“ E donte patjetër me e pa.
 
10 Kur u kthyn nxansat, i kallxun Jezusit krejt qka kishin bo. Masanej i mori me vete dhe u largun në qytetin që thirrej Betsaida, që me kon veç. 11 Por kallabllaku i njerzve e morën vesh e shkun permas/mrapa tij. Ai i priti mirë, u foli për mbretninë e Zotit, edhe i shnoshke te smurët. 12 Kur dita nisi me perëndu, te dymbëdhjet nxansat erdhën e i thanë: „Nisjani njerzit me i shpërnda, se le të shkojn në katunet rreth e rrotull e në katune me gjet vend me flejt e me gjet ushqim, se këtu jemi ne vend te vetmum.“ 13 Ai u tha: „Jepni ju me hanger.“ Ata thanë: „Na kemi veç pesë bukë e dy peshq. Veç nëse shkojmë vet me ble ushqim për krejt.“ 14 Se aty jen kan rreth 5000 burra. Ai u tha nxansave: „Boni me i ul ne grupe, ka rreth 50 veta.“ 15 Ata banë qashtu, e krejt u ulën. 16 Ai i mori pesë bukët e dy peshqit, i qoj syt kah havaja dhe i bekoi. Masanej i theu bukët e ua dha nxansave, që me ua dhanë njerëzve. 17 Krejt hangrën e u nginën. Copat që teprun i mledhën, e u mushën dymbëdhjet shporta me buke.
 
18 Ma vonë, kur ai u lutke vet, nxansat i erdhën ngat, dhe ai i veti: „Kush po thojnë njerzt që jom unë?“ 19 Ata thanë: „Do thojn: Gjoni Pagëzuesi. Do tjerë thonë: Elịa. E tjerë: u çu nji profet i vjetër.“ 20 Ai i veti: „Po ju, kush po thoni që jom unë?“ Pjetri u përgjigj: „Ti je Krishti i Zotit.“ 21 Masanej ai ua preu shkurt e ua ndaloi me ia thanë kërkujt. 22 Edhe tha: „Djali i Njeriut duhet me hek shumë, ka me u refuzu prej pleqve, kryepriftave e skribet, kan me u vra, por ditën e tretë ka me u çu prej dekes ose ka mu ringjall.“
 
23 Masanej u tha krejtve: „Kush don me kon mrapa meje, duhet me e mohu veten, çdo ditë me e marrë shtyllën e mundimit, e mem njek mu pa u nal. 24 Se kush don me pshtu jetën e vet, ka me e hup, po kush e hup jetën e vet për shkak temin, ai ka me e shpëtu. 25 Qka i vlen njeriut me fitu krejt botën, e me u hup veten ose me u shkatrru? 26 Se kush turpnohet prej meje e prej fjalëve të mia, edhe Djali i Njeriut ka me u turpnu prej tij, kur ka me ardh ne lavdin e vet, edhe ne lavdinë e Babës, edhe te melaqeve te shenjta. 27 Por po ju thom pernime: do prej këtyne që po rrijnë këtu s’kan me dek pa e pa mbretninë e Zotit.“
 
28 Rreth tet ditë masi i tha këto, ai i mori me vete Pjetrin, Gjonin e Jakobin, e u ngjit ne nji mal me u lut. 29 Tu u lut, pamja e fytyrës iu ndrru, e teshat iu banë te bardha që shndritshin. 30 Ne at çast kohe u paraqitën dy burra tu fol me të: Mojsiu dhe Elịja. 31 U dukën ne lavdi e po folshin për largimin e tij, që ka me ndodh ne Jerusalem. 32 Pjetri dhe ata tjerët i kishte marrë gjumi, por kur u çuan mirë, e panë lavdin e tij edhe dy burrat që rrishin me të. 33 Kur ata dy po dojshin me u nda prej tij, Pjetri i tha Jezusit: „Msues, sa mirë që jemi këtu! Hajde me ngrit tri çadra: nji për ty, nji për Mojsiun, e nji për Elịjan.“ Ai s’e dijke qka po folke. 34 Derisa po i thojke këto, u bo nji re e i mbuloi. Kur reja i mloj krejt, ata u tuten. 35 Atëher erdh nji za prej resë: „Ky osht Djali jem, i zgjedhuni. Ngojoni ate!“ 36 Kur foli ai za, Jezusi u pa apet qe u kan veç. Nxansat e majtën për vete, e ne at kohë s’i thanë kërkujt qka kishin pa.
 
37 Ditën tjetër zhdrypen prej malit, e nji kallabllak i madh i doli Jezusit përpara. 38 Nji burrë prej kallabllakit bërtiti: „Msues, të lutna, kqyre djalin tem, se e kom veç kët djal! 39 Nji frym e keqe e kapi, ai paprit bërtet, e qet në kriza,dhe i del shkumë prej goje. E dëmton, e s’e lëshon lehtë pa i ba keq. 40 I luta nxansat e tu me e nxjerr, po s’mujtën.“ 41 Jezusi tha: „O gjeneratë pa besim dhe e prisht! Sa gatë duhet me nejt me ju e me ju duru? Bima djalin këtu.“ 42 Kur djali u afru, fryma e keqe e rrxoi për tokë e e mundojke me kriza të rana. Po Jezusi e qortoi frymën e keqe, e shnoshi djalin, e ja ktheu babës së vet. 43 Krejt u çuditën për fuqinë e madhe të Zotit.
 
Deri sa njerzt po çuditshin për krejt qka po bënte, ai u tha nxansave të vet: 44 „Ngoni mirë e majini n’mend këto fjalë, se Biri i Njeriut ka me u tradhtu në dorë të njerzve.“ 45 Por ata s’e kuptun qka po thojke. Kjo meti e msheftë për ta, që mos me e kuptu, e s’guxojshin as me e vetë.
 
46 Masanej ja nisën me u përla(shtyjë) mes veti se kush prej tyne osht ma i madhi. 47 Jezusi e dijke qka po mendojshin në zemër, e mori nji thfmi dhe e qiti në krah të vet, 48 e tha: „Kush e pranon këtë thfmi në emnin tem, më pranon edhe mu. E kush më pranon mu, e pranon edhe Atë që më ka dergu mu. Se ai që sillet ma i përvulun në mesin e juve, ai osht i madh.“
 
49 Gjoni tha: „Msues, na e pamë nji njeri tu e përdor emnin tand me i nxjerr frymat e këqija. Na u munum me e nal, se s’po na ndjek ma neve.“ 50 Jezusi u tha: „Mos e nalni, se kush s’osht kundër jush, osht me ju.“
 
51 Kur u afrun ditët e për me u ngjit në hava ai kish vendos që me shku në Jerusalem. 52 I çoi do lajmëtar përpara, e ata shkun në një katun samaritan me ja përgatit venin. 53 Po ata s’e pranuan, se ai ishte nis me shku në Jerusalem. 54 Kur e panë kët nxansat Jakobi e Gjoni, thanë: „Zotni, a don me thirr zjarm prej havas me i zhduk?“ 55 Po ai u kthy e i qortoi ose korigjoj. 56 Masanej shkun në një katun tjetër.
 
57 Tu ec udhës, dikush i tha: „Unë të ndjeki kudo që ki me shku.“ 58 Jezusi i tha: „Dhelpnat i kanë strofullat e veta, edhe zogjt e havas i kanë folet, po Biri i Njeriut s’ka ku me e ul kryt.“ 59 Nji tjetrit i tha: „Hajde përmas meje!“ Ai i tha: „Zotni, lejom njiher me shku me varros babën tem.“ 60 Jezusi i tha: „Leji të dektit me i varros të dektit e vet, po ti shko e shpalle mbretnin e Zotit kamas ose kudo.“ 61 Nji tjetër tha: „Ka me të ndjek, Zotni, por lejom ma përpara me i përshëndet ata të shpisë.“ 62 Jezusi i tha: „Kurkush që e vnon dorën në parmen e kqyr përmas, s’osht i pranushëm për mbretnin e Zotit.“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mar 3:14, 15
| v3 = Luk 10:4
| v4 = Luk 10:5, 7
| v5 = Luk 10:10, 11; Apg 13:50, 51
| v8 = Mat 16:13, 14; Mar 8:27, 28; Luk 9:18, 19
| v9 = Mat 14:3, 10
| v9 = Luk 23:8
| v13 = 2Kö 4:42-44
| v19 = Luk 9:7, 8
| v20 = Joh 1:41; 6:68, 69
| v22 = Jes 53:5, 8; Luk 17:25
| v23 = Php 3:7, 8
| v23 = Mat 10:38; Luk 14:27
| v24 = Mat 10:39; Luk 17:33; Joh 12:25; Apg 20:24; Off 2:10
| v25 = Ps 49:6, 7
| v26 = Mat 10:33; Luk 12:9; 2Ti 2:12
| v31 = Luk 9:22; 13:33
| v32 = 2Pe 1:16
| v34 = 2Mo 40:34, 35
| v35 = Luk 3:22; Joh 12:28
| v35 = Ps 2:7; Jes 42:1; Mat 3:17; 2Pe 1:17, 18
| v35 = 5Mo 18:15; Apg 3:22, 23
| v39 = Mar 1:26
| v41 = 5Mo 32:5
| v43 = Ps 147:5
| v44 = Luk 18:31-33
| v46 = Luk 22:24
| v48 = Mat 10:40; Luk 10:16; Joh 12:44
| v48 = Spr 18:12; Mat 20:26, 27; 23:11, 12; Mar 10:43, 44; Luk 22:26; Rö 12:10
| v49 = 4Mo 11:26-29
| v51 = Apg 1:1, 2; 1Ti 3:16
| v51 = Mar 10:33, 34; Luk 18:31
| v53 = Joh 4:9
| v54 = Mar 3:17
| v54 = 2Kö 1:10
| v58 = Luk 14:33
| v60 = Eph 2:1
| v62 = 1Mo 19:17
| v62 = Mat 10:37; Mar 10:29, 30; 1Ko 9:24; Php 3:13
}}

Luka 9

2026-06-02T19:38:07Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Atëher ai i thirri të dymbëdhjetit bashkë e u dha fuqi e autoritet mbi krejt frymat e këqija, dhe fuqi me i shnosh smundjet. 2 I çoi me prediku mbretninë e Zotit edhe me i bo të shënosh te smurët. 3 „Mos merrni kurgjo për rrugë“, u tha ai, „as shtaga, as torbë për ushqim, as bukë, as pare, dhe as nji teshë ma shumë. 4 Kurdo që hini në një shpi, aty rrini, edhe prej aty nisuni apet. 5 E kur s’ju pranojnë, me tu dalë prej atij qyteti, shkuni pluhnin prej kamve si paralajmërim për njerzit.“ 6 Ata u nisën e shkojshin katun më katun, e kudo e shpallshin lajmin e mirë edhe i shërojshin të smurët.
 
7 Krejt kjo i ra në vesh edhe Herodit, sundimtarit të asaj krahine, e ai u hutua, se disa thojshin që Gjoni osht çu prej të vdekunve, 8 të tjerë thojshin që Elịja osht paraqit apet, dhe tjerë thojshin që u çu nji profet i vjetër. 9 Herodi tha: „Gjonin unë ja kom pre kryt. Po kush osht ky, për të cilin po i nij krejt kto fjal?“ E donte patjetër me e pa.
 
10 Kur u kthyn nxansat, i kallxun Jezusit krejt qka kishin bo. Masanej i mori me vete dhe u largun në qytetin që thirrej Betsaida, që me kon veç. 11 Por kallabllaku i njerzve e morën vesh e shkun permas/mrapa tij. Ai i priti mirë, u foli për mbretninë e Zotit, edhe i shnoshke te smurët. 12 Kur dita nisi me perëndu, te dymbëdhjet nxansat erdhën e i thanë: „Nisjani njerzit me i shpërnda, se le të shkojn në katunet rreth e rrotull e në katune me gjet vend me flejt e me gjet ushqim, se këtu jemi ne vend te vetmum.“ 13 Ai u tha: „Jepni ju me hanger.“ Ata thanë: „Na kemi veç pesë bukë e dy peshq. Veç nëse shkojmë vet me ble ushqim për krejt.“ 14 Se aty jen kan rreth 5000 burra. Ai u tha nxansave: „Boni me i ul ne grupe, ka rreth 50 veta.“ 15 Ata banë qashtu, e krejt u ulën. 16 Ai i mori pesë bukët e dy peshqit, i qoj syt kah havaja dhe i bekoi. Masanej i theu bukët e ua dha nxansave, që me ua dhanë njerëzve. 17 Krejt hangrën e u nginën. Copat që teprun i mledhën, e u mushën dymbëdhjet shporta me buke.
 
18 Ma vonë, kur ai u lutke vet, nxansat i erdhën ngat, dhe ai i veti: „Kush po thojnë njerzt që jom unë?“ 19 Ata thanë: „Do thojn: Gjoni Pagëzuesi. Do tjerë thonë: Elịa. E tjerë: u çu nji profet i vjetër.“ 20 Ai i veti: „Po ju, kush po thoni që jom unë?“ Pjetri u përgjigj: „Ti je Krishti i Zotit.“ 21 Masanej ai ua preu shkurt e ua ndaloi me ia thanë kërkujt. 22 Edhe tha: „Djali i Njeriut duhet me hek shumë, ka me u refuzu prej pleqve, kryepriftave e skribet, kan me u vra, por ditën e tretë ka me u çu prej dekes ose ka mu ringjall.“
 
23 Masanej u tha krejtve: „Kush don me kon mrapa meje, duhet me e mohu veten, çdo ditë me e marrë shtyllën e mundimit, e mem njek mu pa u nal. 24 Se kush don me pshtu jetën e vet, ka me e hup, po kush e hup jetën e vet për shkak temin, ai ka me e shpëtu. 25 Qka i vlen njeriut me fitu krejt botën, e me u hup veten ose me u shkatrru? 26 Se kush turpnohet prej meje e prej fjalëve të mia, edhe Djali i Njeriut ka me u turpnu prej tij, kur ka me ardh ne lavdin e vet, edhe ne lavdinë e Babës, edhe te melaqeve te shenjta. 27 Por po ju thom pernime: do prej këtyne që po rrijnë këtu s’kan me dek pa e pa mbretninë e Zotit.“
 
28 Rreth tet ditë masi i tha këto, ai i mori me vete Pjetrin, Gjonin e Jakobin, e u ngjit ne nji mal me u lut. 29 Tu u lut, pamja e fytyrës iu ndrru, e teshat iu banë te bardha që shndritshin. 30 Ne at çast kohe u paraqitën dy burra tu fol me të: Mojsiu dhe Elịja. 31 U dukën ne lavdi e po folshin për largimin e tij, që ka me ndodh ne Jerusalem. 32 Pjetri dhe ata tjerët i kishte marrë gjumi, por kur u çuan mirë, e panë lavdin e tij edhe dy burrat që rrishin me të. 33 Kur ata dy po dojshin me u nda prej tij, Pjetri i tha Jezusit: „Msues, sa mirë që jemi këtu! Hajde me ngrit tri çadra: nji për ty, nji për Mojsiun, e nji për Elịjan.“ Ai s’e dijke qka po folke. 34 Derisa po i thojke këto, u bo nji re e i mbuloi. Kur reja i mloj krejt, ata u tuten. 35 Atëher erdh nji za prej resë: „Ky osht Djali jem, i zgjedhuni. Ngojoni ate!“ 36 Kur foli ai za, Jezusi u pa apet qe u kan veç. Nxansat e majtën për vete, e ne at kohë s’i thanë kërkujt qka kishin pa.
 
37 Ditën tjetër zhdrypen prej malit, e nji kallabllak i madh i doli Jezusit përpara. 38 Nji burrë prej kallabllakit bërtiti: „Msues, të lutna, kqyre djalin tem, se e kom veç kët djal! 39 Nji frym e keqe e kapi, ai paprit bërtet, e qet në kriza,dhe i del shkumë prej goje. E dëmton, e s’e lëshon lehtë pa i ba keq. 40 I luta nxansat e tu me e nxjerr, po s’mujtën.“ 41 Jezusi tha: „O gjeneratë pa besim dhe e prisht! Sa gatë duhet me nejt me ju e me ju duru? Bima djalin këtu.“ 42 Kur djali u afru, fryma e keqe e rrxoi për tokë e e mundojke me kriza të rana. Po Jezusi e qortoi frymën e keqe, e shnoshi djalin, e ja ktheu babës së vet. 43 Krejt u çuditën për fuqinë e madhe të Zotit.
 
Derisa njerzt po çuditshin për krejt qka po bënte, ai u tha nxansave të vet: 44 „Ngoni mirë e majini n’mend këto fjalë, se Biri i Njeriut ka me u tradhtu në dorë të njerzve.“ 45 Por ata s’e kuptun qka po thojke. Rrike e msheftë për ta, që mos me e kuptu, e s’guxojshin as me e vetë.
 
46 Masanej ja nisën me u përla se kush prej tyne osht ma i madhi. 47 Jezusi e dijke qka po mendojshin në zemër, e mori nji thfmi dhe e qiti në krah të vet, 48 e tha: „Kush e pranon këtë thfmi në emnin tem, më pranon edhe mu. E kush më pranon mu, e pranon edhe Atë që më ka dergu mu. Se ai që sillet ma i përvulun në mesin e juve, ai osht i madh.“
 
49 Gjoni tha: „Msues, na e pamë nji njeri tu e përdor emnin tand me i nxjerr frymat e këqija. Na u munum me e nal, se s’po na ndjek ma neve.“ 50 Jezusi u tha: „Mos e nalni, se kush s’osht kundër jush, osht me ju.“
 
51 Kur u afrun ditët e për me u ngjit në hava ai kish vendos që me shku në Jerusalem. 52 I çoi do lajmëtar përpara, e ata shkun në një katun samaritan me ja përgatit venin. 53 Po ata s’e pranuan, se ai ishte nis me shku në Jerusalem. 54 Kur e panë kët nxansat Jakobi e Gjoni, thanë: „Zotni, a don me thirr zjarm prej havas me i zhduk?“ 55 Po ai u kthy e i qortoi ose korigjoj. 56 Masanej shkun në një katun tjetër.
 
57 Tu ec udhës, dikush i tha: „Unë të ndjeki kudo që ki me shku.“ 58 Jezusi i tha: „Dhelpnat i kanë strofullat e veta, edhe zogjt e havas i kanë folet, po Biri i Njeriut s’ka ku me e ul kryt.“ 59 Nji tjetrit i tha: „Hajde përmas meje!“ Ai i tha: „Zotni, lejom njiher me shku me varros babën tem.“ 60 Jezusi i tha: „Leji të dektit me i varros të dektit e vet, po ti shko e shpalle mbretnin e Zotit kamas kudo.“ 61 Nji tjetër tha: „Ka me të ndjek, Zotni, por lejom ma përpara me i përshëndet ata të shpisë.“ 62 Jezusi i tha: „Kurkush që e vnon dorën në parmen e kqyr përmas, s’osht i pranushëm për mbretnin e Zotit.“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mar 3:14, 15
| v3 = Luk 10:4
| v4 = Luk 10:5, 7
| v5 = Luk 10:10, 11; Apg 13:50, 51
| v8 = Mat 16:13, 14; Mar 8:27, 28; Luk 9:18, 19
| v9 = Mat 14:3, 10
| v9 = Luk 23:8
| v13 = 2Kö 4:42-44
| v19 = Luk 9:7, 8
| v20 = Joh 1:41; 6:68, 69
| v22 = Jes 53:5, 8; Luk 17:25
| v23 = Php 3:7, 8
| v23 = Mat 10:38; Luk 14:27
| v24 = Mat 10:39; Luk 17:33; Joh 12:25; Apg 20:24; Off 2:10
| v25 = Ps 49:6, 7
| v26 = Mat 10:33; Luk 12:9; 2Ti 2:12
| v31 = Luk 9:22; 13:33
| v32 = 2Pe 1:16
| v34 = 2Mo 40:34, 35
| v35 = Luk 3:22; Joh 12:28
| v35 = Ps 2:7; Jes 42:1; Mat 3:17; 2Pe 1:17, 18
| v35 = 5Mo 18:15; Apg 3:22, 23
| v39 = Mar 1:26
| v41 = 5Mo 32:5
| v43 = Ps 147:5
| v44 = Luk 18:31-33
| v46 = Luk 22:24
| v48 = Mat 10:40; Luk 10:16; Joh 12:44
| v48 = Spr 18:12; Mat 20:26, 27; 23:11, 12; Mar 10:43, 44; Luk 22:26; Rö 12:10
| v49 = 4Mo 11:26-29
| v51 = Apg 1:1, 2; 1Ti 3:16
| v51 = Mar 10:33, 34; Luk 18:31
| v53 = Joh 4:9
| v54 = Mar 3:17
| v54 = 2Kö 1:10
| v58 = Luk 14:33
| v60 = Eph 2:1
| v62 = 1Mo 19:17
| v62 = Mat 10:37; Mar 10:29, 30; 1Ko 9:24; Php 3:13
}}

Luka 9

2026-06-02T19:04:41Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Atëher ai i thirri të dymbëdhjetit bashkë e u dha fuqi e autoritet mbi krejt frymat e këqija, dhe fuqi me i shnosh smundjet. 2 I çoi me prediku mbretninë e Zotit edhe me i bo të shënosh te smurët. 3 „Mos merrni kurgjo për rrugë“, u tha ai, „as shtaga, as torbë për ushqim, as bukë, as pare, dhe as nji teshë ma shumë. 4 Kurdo që hini në një shpi, aty rrini, edhe prej aty nisuni apet. 5 E kur s’ju pranojnë, me tu dalë prej atij qyteti, shkuni pluhnin prej kamve si paralajmërim për njerzit.“ 6 Ata u nisën e shkojshin katun më katun, e kudo e shpallshin lajmin e mirë edhe i shërojshin të smurët.
 
7 Krejt kjo i ra në vesh edhe Herodit, sundimtarit të asaj krahine, e ai u hutua, se disa thojshin që Gjoni osht çu prej të vdekunve, 8 të tjerë thojshin që Elịa osht paraqit apet, dhe tjerë thojshin që u çu nji profet i vjetër. 9 Herodi tha: „Gjonin unë ja kom pre kryt. Po kush osht ky, për të cilin po i nij krejt kto fjal?“ E donte patjetër me e pa.
 
10 Kur u kthyn nxansat, i kallxun Jezusit krejt qka kishin bo. Masanej i mori me vete dhe u largun në qytetin që thirrej Betsaida, që me kon veç. 11 Por kallabllaku i njerzve e morën vesh e shkun permas/mrapa tij. Ai i priti mirë, u foli për mbretninë e Zotit, edhe i shnoshke te smurët. 12 Kur dita nisi me perëndu, te dymbëdhjet nxansat erdhën e i thanë: „Nisjani njerzt me u shpërnda, se le t’shkojnë në katunet rreth e rrotull e në katune me gjet vend me flejt e me gjet ushqim, se këtu jemi ne vend te vetmum.“ 13 Ai u tha: „Jepni ju me hanger.“ Ata thanë: „Na kemi veç pesë bukë e dy peshq. Veç nëse shkojmë vet me ble ushqim për krejt.“ 14 Se aty jen kan rreth 5000 burra. Ai u tha nxansave: „Boni me i ul ne grupe, ka rreth 50 veta.“ 15 Ata banë qashtu, e krejt u ulën. 16 Ai i mori pesë bukët e dy peshqit, i qoj syt kah havaja dhe i bekoi. Masanej i theu bukët e ua dha nxansave, që me ua dhanë njerëzve. 17 Krejt hangrën e u nginën. Copat që teprun i mledhën, e u mushën dymbëdhjet shporta me buke.
 
18 Ma vonë, kur ai u lutke vet, nxansat i erdhën ngat, dhe ai i veti: „Kush po thojnë njerzt që jom unë?“ 19 Ata thanë: „Do thojn: Gjoni Pagëzuesi. Do tjerë thonë: Elịa. E tjerë: u çu nji profet i vjetër.“ 20 Ai i veti: „Po ju, kush po thoni që jom unë?“ Pjetri u përgjigj: „Ti je Krishti i Zotit.“ 21 Masanej ai ua preu shkurt e ua ndaloi me ia thanë kërkujt. 22 Edhe tha: „Djali i Njeriut duhet me hek shumë, ka me u refuzu prej pleqve, kryepriftave e skribet, kan me u vra, por ditën e tretë ka me u çu prej dekes ose ka mu ringjall.“
 
23 Masanej u tha krejtve: „Kush don me kon mrapa meje, duhet me e mohu veten, çdo ditë me e marrë shtyllën e mundimit, e mem njek mu pa u nal. 24 Se kush don me pshtu jetën e vet, ka me e hup, po kush e hup jetën e vet për shkak temin, ai ka me e shpëtu. 25 Qka i vlen njeriut me fitu krejt botën, e me u hup veten ose me u shkatrru? 26 Se kush turpnohet prej meje e prej fjalëve të mia, edhe Djali i Njeriut ka me u turpnu prej tij, kur ka me ardh ne lavdin e vet, edhe ne lavdinë e Babës, edhe te melaqeve te shënjta. 27 Po po ju thom pernime: do prej këtyne që po rrijnë këtu s’kan me dek pa e pa mbretninë e Zotit.“
 
28 Rreth tet ditë masi i tha këto, ai i mori me vete Pjetrin, Gjonin e Jakobin, e u ngjit ne nji mal me u lut. 29 Tu u lut, pamja e fytyrës iu ndrru, e teshat iu banë te bardha që shndritshin. 30 Ne at çast kohe u paraqitën dy burra tu fol me të: Mojsiu dhe Elịa. 31 U dukën ne lavdi e po folshin për largimin e tij, që ka me ndodh ne Jerusalem. 32 Pjetri dhe ata tjerët i kishte marrë gjumi, por kur u çuan mirë, e panë lavdinë e tij edhe dy burrat që rrishin me të. 33 Kur ata dy po dojshin me u nda prej tij, Pjetri i tha Jezusit: „Msues, sa mirë që jemi këtu! Hajde me ngrit tri çadra: nji për ty, nji për Mojsiun, e nji për Elịan.“ Ai s’e dijke qka po folke. 34 Derisa po i thojke këto, u bo nji re e i mbuloi. Kur reja i mloj krejt, ata u tuten. 35 Atëher erdh nji za prej resë: „Ky osht Djali jem, i zgjedhuni. Ngojoni ate!“ 36 Kur foli ai za, Jezusi u pa apet qe u kan veç. Nxansat e majtën për vete, e ne at kohë s’i thanë kërkujt qka kishin pa.
 
37 Ditën tjetër zbritën prej malit, e nji turmë e madhe i doli Jezusit përpara. 38 Nji burrë prej turmës bërtiti: „Mësues, t’lutna, kqyre djalin tem, se e kom veç kët! 39 Nji shpirt i keq e kap, ai papritmas bërtet, e qet n’kriza, i del shkumë prej goje. E lëndon, e s’e lëshon lehtë. 40 I luta nxansat e tu me e nxjerr, po s’mujtën.“ 41 Jezusi tha: „O gjeneratë pa besim e e prishun! Sa gjatë ka me m’duhet me nejt me ju e me ju duru? Sille djalin këtu.“ 42 Edhe kur djali u afru, shpirt i keq e rrxoi për tokë e e mundojke me kriza t’randa. Po Jezusi e qortoi shpirtin e keq, e shëroi djalin, e ja ktheu babës së vet. 43 Krejt u çuditën për fuqinë e madhe të Zotit.
 
Derisa njerzt po çuditshin për krejt qka po bënte, ai u tha nxansave të vet: 44 „Ndigjoni mirë e majini n’mend këto fjalë, se Biri i Njeriut ka me u tradhtu n’dorë t’njerëzve.“ 45 Po ata s’e kuptun qka po thojke. U rrike e msheftë për ta, që mos me e kuptu, e s’guxojshin as me e vetë.
 
46 Masanej fillun me u grind kush prej tyne osht ma i madhi. 47 Jezusi e dijke qka po mendojshin n’zemër, e mori nji fmi e e qiti n’krah të vet, 48 e tha: „Kush e pranon këtë fmi n’emnin tem, m’pranon edhe mu. E kush m’pranon mu, e pranon edhe Atë që m’ka çu. Se ai që sillet ma i përvulun n’mes juve, ai osht i madh.“
 
49 Johạnnesi tha: „Mësues, na e pamë nji njeri tu e përdor emnin tand me i nxjerr shpirtnat e këqij. Na u munum me e nal, se s’po t’ndjek me neve.“ 50 Jezusi u tha: „Mos e nalni, se kush s’osht kundër jush, osht për ju.“
 
51 Kur u afrun ditët e ngjitjes së tij n’qiell, ai u vendos fort me shku n’Jerusalem. 52 I çoi disa lajmëtarë përpara, e ata shkun n’ni katun samaritan me ja përgatit vendin. 53 Po ata s’e pranuan, se ai ishte nis me shku n’Jerusalem. 54 Kur e panë këtë nxansat Jakobi e Johạnnesi, thanë: „Zot, a don me thirr zjarr prej qiellit me i zhduk?“ 55 Po ai u kthy e i qortoi. 56 Masanej shkun n’ni katun tjetër.
 
57 Tu ec rrugës, dikush i tha: „Unë t’ndjek kudo që shkon.“ 58 Jezusi i tha: „Dhelprat i kanë strofullat e veta, edhe zogjt e qiellit i kanë fole, po Biri i Njeriut s’ka ku me e ul kryet.“ 59 Nji tjetri i tha: „Eja mrapa meje!“ Ai i tha: „Zot, m’lejo ma parë me shku me varros babën tem.“ 60 Jezusi i tha: „Lëri t’vdekunët me i varros t’vdekunët e vet, po ti shko e shpalle mbretninë e Zotit kudo.“ 61 Nji tjetër tha: „Ka me t’ndjek, Zot, po m’lejo ma parë me i përshëndet ata t’shpisë.“ 62 Jezusi i tha: „Askush që e vnon dorën n’parmend e kqyr mbrapa, s’osht i zoti për mbretninë e Zotit.“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mar 3:14, 15
| v3 = Luk 10:4
| v4 = Luk 10:5, 7
| v5 = Luk 10:10, 11; Apg 13:50, 51
| v8 = Mat 16:13, 14; Mar 8:27, 28; Luk 9:18, 19
| v9 = Mat 14:3, 10
| v9 = Luk 23:8
| v13 = 2Kö 4:42-44
| v19 = Luk 9:7, 8
| v20 = Joh 1:41; 6:68, 69
| v22 = Jes 53:5, 8; Luk 17:25
| v23 = Php 3:7, 8
| v23 = Mat 10:38; Luk 14:27
| v24 = Mat 10:39; Luk 17:33; Joh 12:25; Apg 20:24; Off 2:10
| v25 = Ps 49:6, 7
| v26 = Mat 10:33; Luk 12:9; 2Ti 2:12
| v31 = Luk 9:22; 13:33
| v32 = 2Pe 1:16
| v34 = 2Mo 40:34, 35
| v35 = Luk 3:22; Joh 12:28
| v35 = Ps 2:7; Jes 42:1; Mat 3:17; 2Pe 1:17, 18
| v35 = 5Mo 18:15; Apg 3:22, 23
| v39 = Mar 1:26
| v41 = 5Mo 32:5
| v43 = Ps 147:5
| v44 = Luk 18:31-33
| v46 = Luk 22:24
| v48 = Mat 10:40; Luk 10:16; Joh 12:44
| v48 = Spr 18:12; Mat 20:26, 27; 23:11, 12; Mar 10:43, 44; Luk 22:26; Rö 12:10
| v49 = 4Mo 11:26-29
| v51 = Apg 1:1, 2; 1Ti 3:16
| v51 = Mar 10:33, 34; Luk 18:31
| v53 = Joh 4:9
| v54 = Mar 3:17
| v54 = 2Kö 1:10
| v58 = Luk 14:33
| v60 = Eph 2:1
| v62 = 1Mo 19:17
| v62 = Mat 10:37; Mar 10:29, 30; 1Ko 9:24; Php 3:13
}}

Luka 9

2026-05-28T10:16:45Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Atëher ai i thirri të dymbëdhjetit bashkë e u dha fuqi e autoritet mbi krejt frymat e këqija, edhe fuqi me i shnosh smundjet. 2 I çoi me prediku mbretninë e Zotit edhe me i bo të shënoshë t’sëmurët. 3 „Mos merrni kurgjo për rrugë“, u tha ai, „as shkopa, as torbë për ushqim, as bukë, as pare, e as nji teshë ma shumë. 4 Kurdo që hini në një shpi, aty rrini, edhe prej aty nisuni apet. 5 E kur s’ju pranojnë, me tu dalë prej atij qyteti, shkuni pluhnin prej kamve si paralajmërim për banorët.“ 6 Ata u nisën e shkojshin katun më katun, e kudo e shpallshin lajmin e mirë edhe i shërojshin të smurët.
 
7 Krejt kjo i ra në vesh edhe Herodit, sundimtarit të asaj krahine, e ai u hutua, se disa thojshin që Gjoni osht çu prej të vdekunve, 8 të tjerë thojshin që Elịa osht paraqit, e tjerë thojshin që u çu nji profet i vjetër. 9 Herodi tha: „Gjonin unë ja kom pre kryt. Po kush osht ky, për të cilin po i ni krejt kto fjal?“ E donte patjetër me e pa.
 
10 Kur u kthyn apostujt, i kallxun Jezusit krejt qka kishin bo. Masanej i mori me vete e u largun në qytetin që thirrej Betsaida, që me kon veç. 11 Po turmat e morën vesh e shkun mrapa tij. Ai i priti mirë, u foli për mbretninë e Zotit, edhe i shërojke t’sëmurët. 12 Kur dita nisi me perëndu, t’Dymbëdhjetit erdhën e i thanë: „Nisi njerzt me u shpërnda, se le t’shkojnë n’katunet rreth e rrotull e n’fshat me gjet vend me flejt e me gjet ushqim, se këtu jemi n’vend t’vetmuem.“ 13 Ai u tha: „Jepni ju me hanger.“ Ata thanë: „Na kemi veç pesë bukë e dy peshq. Veç nëse po shkojmë vet me ble ushqim për krejt.“ 14 Se ishin rreth 5000 burra. Ai u tha nxansave: „Boni me u ul n’grupe, ka rreth 50.“ 15 Ata e banë, e krejt u ulën. 16 Ai i mori pesë bukët e dy peshqit, e ngriti shikimin n’qiell e i bekoi. Pastaj i theu bukët e ua dha nxansave, që me ua dhanë njerëzve. 17 Krejt hëngrën e u ngopën. Copat që teprun i mledhën, e u mushën dymbëdhjet shporta.
 
18 Ma vonë, kur ai u lutke vet, nxansat i erdhën afër, e ai i pyt: „Kush po thonë njerzt që jom unë?“ 19 Ata thanë: „Disa: Gjoni Pagëzuesi. Po tjerë thonë: Elịa. E tjerë: u çu nji profet i vjetër.“ 20 Ai i pyt: „Po ju, kush po thoni që jom unë?“ Pjetri u përgjigj: „Ti je Krishti i Zotit.“ 21 Pastaj ai ua preu shkurt e ua ndaloi me ia thanë kërkujt. 22 Edhe tha: „Biri i Njeriut duhet me hek shumë, ka me u refuzu prej pleqve, kryepriftave e shkrimtarëve, ka me u vra, edhe ditën e tretë ka me u çu prej t’vdekunve.“
 
23 Pastaj u tha krejtve: „Kush don me kon mrapa meje, duhet me e mohu veten, çdo ditë me e marrë shtyllën e mundimit, e me m’ndjek pa u nal. 24 Se kush don me e shpëtu jetën e vet, ka me e hup, po kush e hup jetën e vet për shkak temin, ai ka me e shpëtu. 25 Qka i vlen njeriut me fitu krejt botën, e me u hup vet ose me u shkatrru? 26 Se kush turpnohet prej meje e prej fjalëve të mia, edhe Biri i Njeriut ka me u turpnu prej tij, kur ka me ardh n’lavdinë e vet, edhe n’lavdinë e Babës, edhe t’engjëjve t’shënt. 27 Po po ju thom të vërtetën: disa prej këtyne që po rrijnë këtu s’kan me vdek pa e pa mbretninë e Zotit.“
 
28 Rreth tet ditë masi i tha këto, ai i mori me vete Pjetrin, Johạnnesin e Jakobin, e u ngjit n’ni mal me u lut. 29 Tu u lut, pamja e fytyrës iu ndrru, e rrobat iu banë t’bardha që shndritshin. 30 N’at çast u shfaqën dy burra tu fol me të: Mosiu edhe Elịa. 31 U dukën n’lavdi e po folshin për largimin e tij, që ka me u kry n’Jerusalem. 32 Pjetri edhe ata tjerët i kishte marrë gjumi, po kur u çuan mirë, e panë lavdinë e tij edhe dy burrat që rrishin me të. 33 Kur ata dy po dojshin me u nda prej tij, Pjetri i tha Jezusit: „Mësues, sa mirë që jemi këtu! Hajde me ngrit tri çadra: nji për ty, nji për Mosin, e nji për Elịan.“ Ai s’e dijke qka po folke. 34 Derisa po i thojke këto, u bo nji re e i mbuloi. Kur reja i përfshiu, ata u friksun. 35 Atëher erdh nji za prej resë: „Ky osht Biri jem, i zgjedhuni. Ndigjoni atij!“ 36 Kur foli ai za, Jezusi u pa prap veç. Nxansat e majtën për vete, e n’at kohë s’i thanë kërkujt qka kishin pa.
 
37 Ditën tjetër zbritën prej malit, e nji turmë e madhe i doli Jezusit përpara. 38 Nji burrë prej turmës bërtiti: „Mësues, t’lutna, kqyre djalin tem, se e kom veç kët! 39 Nji shpirt i keq e kap, ai papritmas bërtet, e qet n’kriza, i del shkumë prej goje. E lëndon, e s’e lëshon lehtë. 40 I luta nxansat e tu me e nxjerr, po s’mujtën.“ 41 Jezusi tha: „O gjeneratë pa besim e e prishun! Sa gjatë ka me m’duhet me nejt me ju e me ju duru? Sille djalin këtu.“ 42 Edhe kur djali u afru, shpirt i keq e rrxoi për tokë e e mundojke me kriza t’randa. Po Jezusi e qortoi shpirtin e keq, e shëroi djalin, e ja ktheu babës së vet. 43 Krejt u çuditën për fuqinë e madhe të Zotit.
 
Derisa njerzt po çuditshin për krejt qka po bënte, ai u tha nxansave të vet: 44 „Ndigjoni mirë e majini n’mend këto fjalë, se Biri i Njeriut ka me u tradhtu n’dorë t’njerëzve.“ 45 Po ata s’e kuptun qka po thojke. U rrike e msheftë për ta, që mos me e kuptu, e s’guxojshin as me e vetë.
 
46 Masanej fillun me u grind kush prej tyne osht ma i madhi. 47 Jezusi e dijke qka po mendojshin n’zemër, e mori nji fmi e e qiti n’krah të vet, 48 e tha: „Kush e pranon këtë fmi n’emnin tem, m’pranon edhe mu. E kush m’pranon mu, e pranon edhe Atë që m’ka çu. Se ai që sillet ma i përvulun n’mes juve, ai osht i madh.“
 
49 Johạnnesi tha: „Mësues, na e pamë nji njeri tu e përdor emnin tand me i nxjerr shpirtnat e këqij. Na u munum me e nal, se s’po t’ndjek me neve.“ 50 Jezusi u tha: „Mos e nalni, se kush s’osht kundër jush, osht për ju.“
 
51 Kur u afrun ditët e ngjitjes së tij n’qiell, ai u vendos fort me shku n’Jerusalem. 52 I çoi disa lajmëtarë përpara, e ata shkun n’ni katun samaritan me ja përgatit vendin. 53 Po ata s’e pranuan, se ai ishte nis me shku n’Jerusalem. 54 Kur e panë këtë nxansat Jakobi e Johạnnesi, thanë: „Zot, a don me thirr zjarr prej qiellit me i zhduk?“ 55 Po ai u kthy e i qortoi. 56 Masanej shkun n’ni katun tjetër.
 
57 Tu ec rrugës, dikush i tha: „Unë t’ndjek kudo që shkon.“ 58 Jezusi i tha: „Dhelprat i kanë strofullat e veta, edhe zogjt e qiellit i kanë fole, po Biri i Njeriut s’ka ku me e ul kryet.“ 59 Nji tjetri i tha: „Eja mrapa meje!“ Ai i tha: „Zot, m’lejo ma parë me shku me varros babën tem.“ 60 Jezusi i tha: „Lëri t’vdekunët me i varros t’vdekunët e vet, po ti shko e shpalle mbretninë e Zotit kudo.“ 61 Nji tjetër tha: „Ka me t’ndjek, Zot, po m’lejo ma parë me i përshëndet ata t’shpisë.“ 62 Jezusi i tha: „Askush që e vnon dorën n’parmend e kqyr mbrapa, s’osht i zoti për mbretninë e Zotit.“

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mar 3:14, 15
| v3 = Luk 10:4
| v4 = Luk 10:5, 7
| v5 = Luk 10:10, 11; Apg 13:50, 51
| v8 = Mat 16:13, 14; Mar 8:27, 28; Luk 9:18, 19
| v9 = Mat 14:3, 10
| v9 = Luk 23:8
| v13 = 2Kö 4:42-44
| v19 = Luk 9:7, 8
| v20 = Joh 1:41; 6:68, 69
| v22 = Jes 53:5, 8; Luk 17:25
| v23 = Php 3:7, 8
| v23 = Mat 10:38; Luk 14:27
| v24 = Mat 10:39; Luk 17:33; Joh 12:25; Apg 20:24; Off 2:10
| v25 = Ps 49:6, 7
| v26 = Mat 10:33; Luk 12:9; 2Ti 2:12
| v31 = Luk 9:22; 13:33
| v32 = 2Pe 1:16
| v34 = 2Mo 40:34, 35
| v35 = Luk 3:22; Joh 12:28
| v35 = Ps 2:7; Jes 42:1; Mat 3:17; 2Pe 1:17, 18
| v35 = 5Mo 18:15; Apg 3:22, 23
| v39 = Mar 1:26
| v41 = 5Mo 32:5
| v43 = Ps 147:5
| v44 = Luk 18:31-33
| v46 = Luk 22:24
| v48 = Mat 10:40; Luk 10:16; Joh 12:44
| v48 = Spr 18:12; Mat 20:26, 27; 23:11, 12; Mar 10:43, 44; Luk 22:26; Rö 12:10
| v49 = 4Mo 11:26-29
| v51 = Apg 1:1, 2; 1Ti 3:16
| v51 = Mar 10:33, 34; Luk 18:31
| v53 = Joh 4:9
| v54 = Mar 3:17
| v54 = 2Kö 1:10
| v58 = Luk 14:33
| v60 = Eph 2:1
| v62 = 1Mo 19:17
| v62 = Mat 10:37; Mar 10:29, 30; 1Ko 9:24; Php 3:13
}}

Luka 8

2026-05-25T07:56:40Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Pak ma von ai shkojke prej nji qyteti në nji qytet e prej një katuni në një katun, tu prediku e tu e përhap lajmin e mirë për mbretninë e Zotit. Të dymbëdhjet nxonsat ishin me të, 2 dhe do gra që i kish çliru prej frymave të këqija e i kish shëru prej sëmundjeve: Maria, që i thojshin Magdalẹne, prej së cilës kishin dal shtatë demonë, 3 Johạna, gruaja e Kuzës, nji zyrtar i naltë i Herodit, Susạna,dhe shumë gra tjera që e ndihmojshin atë edhe apostujt me çka kishin.
 
4 U mledh nji turmë e madhe njerëzish, edhe të tjerë që po vinin prej qyteteve të ndryshme te ai. Atëher Jezusi u kallxoj nji shembull: 5 „Nji njeri doli me mbjell farë. Tu e mbjell, do kokrra ranë në rrugë, u shkelën, e zogjt e havas i hangrën. 6 Do ranë në gur, e kur mbinë, u thanë, se s’kishin lagështi. 7 Do ranë në therra, e therrat u rritën bashkë me to edhe ato i mytën. 8 Po do ranë në tokë të mirë, e kur mbinë, dhanë fryt njëqindfish.“ Masanej thirri: „Kush ka vesh, le të ngoj mirë!“
 
9 Nxansat e tij e vetën çka don me thanë ky shembull. 10 Ai u tha: „Juve ju jepet me i kuptu sekretet e shenjta të mbretnisë së Zotit, por për të tjerët jon veç si shembuj, që edhe pse shohin, badihava shohin, edhe pse ngojnë, s’e kuptojnë kuptimin. 11 Shembulli don me thanë këtë: fara osht fjala e Zotit. 12 Ato në rrugë jon si këta: e ngojnë fjalën, por masanej vjen djalli (shejtani) e merr prej zemrës së tyne, që mos me besu e mos me u shpëtu. 13 Ata në guri jon si këta: e ngojnë fjalën dhe e pranojnë me gëzim, por nuk kan rrajë. Besojnë për nji kohë, por kur vjen sprova, hjekin dorë (ose dorzohen). 14 Ata në therra jon si këta: e ngojnë fjalën, po i merr jeta me brenga, me pasuni, dhe me qejfe të kësaj jete, e mbytin krejt farën e s’qesin ose s’japin fryt të pjekun. 15 Po ata në tokë të mirë jon si këta: e ngojnë fjalën me zemër të sinqert e të mirë, e majnë fort, durojnë, edhe japin fryt.
 
16 Askush kur e ndez nji llampë, s’e mbulon me enë as s’e vnon nën shtrat ose kauq, po e vnon në vend të naltë, që kush hyn mrena me e pa dritën. 17 Se s’ka kurgjo të msheftë që s’ka me dal në shesh, e s’ka kurgjo të mbulueme mirë që s’ka me u dit e me dal në dritë. 18 Pra, rrini gati si po ngoni, se kush ka, ka me iu dhan edhe ma shumë. Po kush s’ka, edhe atë që po menon se e ka, kan me ja marr.
 
19 Nana e tij edhe vllaznit e tij deshtën me ardh te ai, po prej turmës s’mujtën me i ra. 20 Atëher ia çun fjalën: „Nana jote dhe vllaznit e tu jon jashtë e po dojnë me të pa.“ 21 Ai u tha: „Nana jem edhe vllaznit e mi jon këta njerëz këtu, që e ngojnë fjalën e Zotit e jetojnë simas saj.“
 
22 Nji ditë ai hypi në anije me nxansat e vet e tha: „Hajde me kalu në anën tjetër të liqenit.“ Dhe u nisën me lundru. 23 Tu lundru, atë e zuni gjumi. Po paprit ra nji stuhi e fortë në liqen, anija nisi me u mush me ujë, e ranë në rrezik. 24 Nxansat shkun e zgjuan, tu i thirr: „Msues, Msues, po desim!“ Ai u çu, e i foli erës edhe valëve të egra me urdhën. Menjëher stuhia u nal, e u bo qetësi. 25 Masanej i veti: „Ku osht besimi juj?“ Ata, tu tut e çuditshëm, i thojshin njani-tjetrit: „Kush osht ky? Po i urdhënon edhe erës dhe valëve, e ato e ngojnë!“
 
26 Ata dolën në tokë në anën e Gerasẹnerve, përballë Galiles. 27 Kur Jezusi doli në breg, i doli përpara nji njeri prej qytetit, i kapun prej demonëve. Kish kohë që s’veshke tesha, e s’rrijke në shpi, por jetonte te vorret. 28 Kur e pa Jezusin, bërtiti, ra përmbys para tij, e thirri me za t’naltë: „Çka kom unë me ty, Jezus, Djali i Zotit ma të Naltë? T’lutna, mos më muno!“ 29 Se Jezusi veç i kish thanë frymës së ndyt me dal prej atij njeriu. Demoni e kapte shpesh. Edhe pse e lidhnin me zinxhirë në duar e në kamë e e ruajshin, ai i këpuste vargojt, e demoni e shtynte në vende të vetmume. 30 Jezusi e vet: „Qysh e ki emnin?“ Ai tha: „Legjiọn“, se shumë demonë kishin hy në to. 31 Ata i luteshin apet se apet mos me i urdhnu me shku në humnerë. 32 Aty afër, në bjeshkë, po kulloste nji tufë e madhe derrash, e demonët e lutën me i lanë me hy në derra.Dhe ai i la. 33 Menjëher demonët dolën prej njeriut e hynë te derrat. Tufa vrapoi teposhtë nji shpati të thepët e ra në liqen e u myt. 34 Kur qobanët e derrave e panë kët, ikën e shkuan me i kallxu lajmin në qytet dhe në katune se çka kish ndodh.
 
35 Njerëzit dolën me pa çka kish ndodh. Kur erdhën te Jezusi, panë njeriun prej të cilit kishin dal demonët, të veshun, me mend në kry, tu nejt te kambët e Jezusit. Ata u tutën. 36 Ata që e kishin pa me sy ju kallxun si u shnosh ai njeri i kapun prej demonëve. 37 Atëher shumë njerëz prej asaj ane të Gerasẹnerve i kërkun Jezusit me u largu, se i kish kap një tut e madhe. Ai hypi në anije me u kthye. 38 Njeriu prej të cilit kishin dal demonët i lutej me nejt me të, po Jezusi e çoi e i tha: 39 „Kthehu në shpi, e kallxoju krejtve çka t’ka bo Zoti.“ Ai shkoi, e në krejt qytetin e përhapi lajmin se çka i kish bo Jezusi.
 
40 Kur u kthye Jezusi, turma e priti me qejf, se krejt po e pritshin. 41 Në at kohë erdh nji burrë që e kish emnin Jaịr, kryetar i sinagogës. Ai ra te kambët e Jezusit e iu lut me shku në shpi të tij. 42 Se e kishte veç nji çikë, rreth dymbëdhjet vjeç, e ajo ishte tu dek.
 
Jezusi u nis, e turma po i shkonte mrapa ngjit, tu e shty prej krejt anëve. 43 Ishte edhe nji gru që dymbëdhjet vjet vuajke prej gjakderdhjes, e s’kish gjet kërkon me e shnosh. 44 Ajo iu afru prej mbrapa, ja preki funin e teshave të jashtëm, e gjakderdhja iu nal menjëher. 45 Jezusi tha: „Kush më preku?“ Kur krejt mohun, Pjetri tha: „Msues, turma po të shtyn e po të shkel prej krejt anëve.“ 46 Po Jezusi tha: „Jo, dikush më preku, se e ndjeva që fuqi doli prej meje.“ 47 Kur gruaja e pa që s’kish mujt me u mshef, erdh tu u dridh, ra para tij, e para krejtve e kallxoj pse e preku edhe qysh u shëru në at moment ose dakik(qast). 48 Ai i tha: „Bijë, besimi yt t’ka shëru. Shko në paqe.“
 
49 Sa ishte tu fol, erdh nji njeri prej shpisë së kryetarit të sinagogës e tha: „Çika jote ka dek. Mos e lodh ma Msuesin.“ 50 Jezusi kur e ni, i tha: „Mos u tut. Veç beso, e ajo ka me u shpëtu.“ 51 Kur mrriti te shpia, s’la kërkon me hy mrena, veç Pjetrin, Gjonin, Jakobin, edhe nanën e babën e çikës. 52 Krejt po kajshin e po rrehshin gjoksin prej dhimtës. Ai tha: „Naluni mos kani, se ajo s’ka dek, veç po fle.“ 53 Ata ban hajgare me të, se e dijshin që ishte det. 54 Po ai ia kapi dorën e thirri: „Thfmi, çohu!“ 55 Fuqia e jetës iu kthye, ajo u çu menjëher, e ai tha me i dhanë diçka me hanger. 56 Prindt e saj mbetën pa vetije prej gëzimit, po ai ua bani me dije mos me i kallxu kërkujt se çka kish ndodh.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 9:35; Luk 4:43
| v2 = Joh 19:25; 20:18
| v3 = Luk 24:9, 10
| v3 = Mat 27:55, 56; Mar 15:40, 41
| v5 = Luk 8:12
| v6 = Luk 8:13
| v7 = Luk 8:14
| v8 = Luk 8:15
| v8 = Mat 11:15
| v10 = Ps 78:2; Mat 13:34, 35; Mar 4:34
| v10 = Jes 6:9, 10
| v11 = 1Pe 1:25
| v12 = 1Ko 1:21; 2Ko 2:11; 4:3, 4; 1Pe 5:8
| v14 = Mat 19:23; 1Ti 6:9
| v14 = 2Ti 4:10
| v15 = Apg 16:14
| v15 = Heb 10:36
| v16 = Mat 5:15; Luk 11:33; Php 2:15
| v17 = Mat 10:26; Luk 12:2
| v18 = Mat 25:23
| v18 = Mat 13:12; 25:29; Luk 19:26
| v19 = Mat 13:55; Joh 7:5; Apg 1:14
| v21 = Joh 15:14
| v24 = Ps 89:9
| v28 = Mar 1:23, 24; Luk 4:33, 34
| v29 = Mar 9:20, 21
| v31 = Off 20:2, 3
| v32 = 3Mo 11:7, 8; 5Mo 14:8
| v35 = Luk 10:39; Apg 22:3
| v43 = 3Mo 15:25
| v44 = 4Mo 15:38, 39
| v46 = Luk 5:17
| v48 = Luk 7:50
| v50 = Joh 11:25; Rö 4:17
| v52 = Luk 7:12, 13
| v52 = Joh 11:11; Apg 7:60; 13:36
| v54 = Luk 7:14; Joh 11:43
| v55 = 1Mo 2:7; Pr 3:19; Jes 42:5
| v56 = Mar 7:35, 36; Luk 5:14
}}

Luka 8

2026-05-25T07:35:14Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Pak ma von ai shkojke prej nji qyteti në nji qytet e prej një katuni në një katun, tu prediku e tu e përhap lajmin e mirë për mbretninë e Zotit. Të dymbëdhjet nxonsat ishin me të, 2 dhe do gra që i kish çliru prej frymave të këqija e i kish shëru prej sëmundjeve: Maria, që i thojshin Magdalẹne, prej së cilës kishin dal shtatë demonë, 3 Johạna, gruaja e Kuzës, nji zyrtar i naltë i Herodit, Susạna,dhe shumë gra tjera që e ndihmojshin atë edhe apostujt me çka kishin.
 
4 U mledh nji turmë e madhe njerëzish, edhe të tjerë që po vinin prej qyteteve të ndryshme te ai. Atëher Jezusi u kallxoj nji shembull: 5 „Nji njeri doli me mbjell farë. Tu e mbjell, do kokrra ranë në rrugë, u shkelën, e zogjt e havas i hangrën. 6 Do ranë në gur, e kur mbinë, u thanë, se s’kishin lagështi. 7 Do ranë në therra, e therrat u rritën bashkë me to edhe ato i mytën. 8 Po do ranë në tokë të mirë, e kur mbinë, dhanë fryt njëqindfish.“ Masanej thirri: „Kush ka vesh, le të ngoj mirë!“
 
9 Nxansat e tij e vetën çka don me thanë ky shembull. 10 Ai u tha: „Juve ju jepet me i kuptu sekretet e shenjta të mbretnisë së Zotit, por për të tjerët jon veç si shembuj, që edhe pse shohin, badihava shohin, edhe pse ngojnë, s’e kuptojnë kuptimin. 11 Shembulli don me thanë këtë: fara osht fjala e Zotit. 12 Ato në rrugë jon si këta: e ngojnë fjalën, por masanej vjen djalli (shejtani) e merr prej zemrës së tyne, që mos me besu e mos me u shpëtu. 13 Ata në guri jon si këta: e ngojnë fjalën dhe e pranojnë me gëzim, por nuk kan rrajë. Besojnë për nji kohë, por kur vjen sprova, hjekin dorë (ose dorzohen). 14 Ata në therra jon si këta: e ngojnë fjalën, po i merr jeta me brenga, me pasuni, dhe me qejfe të kësaj jete, e mbytin krejt farën e s’qesin ose s’japin fryt të pjekun. 15 Po ata në tokë të mirë jon si këta: e ngojnë fjalën me zemër të sinqert e të mirë, e majnë fort, durojnë, edhe japin fryt.
 
16 Askush kur e ndez nji llampë, s’e mbulon me enë as s’e vnon nën shtrat ose kauq, po e vnon në vend të naltë, që kush hyn mrena me e pa dritën. 17 Se s’ka kurgjo të msheftë që s’ka me dal në shesh, e s’ka kurgjo të mbulueme mirë që s’ka me u dit e me dal në dritë. 18 Pra, rrini gati si po ngoni, se kush ka, ka me iu dhan edhe ma shumë. Po kush s’ka, edhe atë që po menon se e ka, kan me ja marr.
 
19 Nana e tij edhe vllaznit e tij deshtën me ardh te ai, po prej turmës s’mujtën me i ra. 20 Atëher ia çun fjalën: „Nana jote dhe vllaznit e tu jon jashtë e po dojnë me të pa.“ 21 Ai u tha: „Nana jem edhe vllaznit e mi jon këta njerëz këtu, që e ngojnë fjalën e Zotit e jetojnë simas saj.“
 
22 Nji ditë ai hypi në anije me nxansat e vet e tha: „Hajde me kalu në anën tjetër të liqenit.“ Dhe u nisën me lundru. 23 Tu lundru, atë e zuni gjumi. Po paprit ra nji stuhi e fortë në liqen, anija nisi me u mush me ujë, e ranë në rrezik. 24 Nxansat shkun e zgjuan, tu i thirr: „Msues, Msues, po desim!“ Ai u çu, e i foli erës edhe valëve të egra me urdhën. Menjëher stuhia u nal, e u bo qetësi. 25 Masanej i veti: „Ku osht besimi juj?“ Ata, tu tut e çuditshëm, i thojshin njani-tjetrit: „Kush osht ky? Po i urdhënon edhe erës dhe valëve, e ato e ngojnë!“
 
26 Ata dolën në tokë në anën e Gerasẹnerve, përballë Galiles. 27 Kur Jezusi doli në breg, i doli përpara nji njeri prej qytetit, i kapun prej demonëve. Kish kohë që s’veshke tesha, e s’rrijke në shpi, por jetonte te vorret. 28 Kur e pa Jezusin, bërtiti, ra përmbys para tij, e thirri me za t’naltë: „Çka kom unë me ty, Jezus, Bir i Zotit ma të Naltë? T’lutna, mos më muno!“ 29 Se Jezusi veç i kish thanë frymës së ndyt me dal prej atij njeriu. Demoni e kapte shpesh. Edhe pse e lidhnin me zinxhirë në duar e në kamë e e ruajshin, ai i këpuste vargojt, e demoni e shtynte në vende të vetmume. 30 Jezusi e vet: „Qysh e ki emnin?“ Ai tha: „Legjiọn“, se shumë demonë kishin hy në to. 31 Ata i luteshin apet se apet mos me i urdhnu me shku në humnerë. 32 Aty afër, në bjeshkë, po kulloste nji tufë e madhe derrash, e demonët e lutën me i lanë me hy në derra.Dhe ai i la. 33 Menjëher demonët dolën prej njeriut e hynë te derrat. Tufa vrapoi teposhtë nji shpati të thepët e ra në liqen e u myt. 34 Kur qobanët e derrave e panë kët, ikën e shkuan me i kallxu lajmin në qytet dhe në katune se çka kish ndodh.
 
35 Njerëzit dolën me pa çka kish ndodh. Kur erdhën te Jezusi, panë njeriun prej të cilit kishin dal demonët, të veshun, me mend në kry, tu nejt te kambët e Jezusit. Ata u friksun. 36 Ata që e kishin pa me sy u tregun si u shëru ai njeri i kapun prej demonëve. 37 Atëher shumë njerëz prej asaj ane të Gerasẹnerve i kërkun Jezusit me u largu, se i kish kap frika e madhe. Ai hypi n’varkë me u kthye. 38 Njeriu prej të cilit kishin dal demonët i lutej me ngel me të, po Jezusi e çoi e i tha: 39 „Kthehu n’shpi, e kallxo krejtve çka t’ka bo Zoti.“ Ai shkoi, e n’krejt qytetin e përhapi çka i kish bo Jezusi.
 
40 Kur u kthye Jezusi, turma e priti me qejf, se krejt po e pritshin. 41 N’at çast erdh nji burrë që e kish emnin Jaịrus, kryetar i sinagogës. Ai ra te kambët e Jezusit e iu lut me shku n’shpi të tij. 42 Se e kishte veç nji çikë, rreth dymbëdhjet vjeç, e ajo ishte tu vdek.
 
Jezusi u nis, e turma po i shkonte mrapa ngjit, tu e shty prej t’gjitha anëve. 43 Ishte edhe nji grue që dymbëdhjet vjet vuajke prej gjakderdhjes, e s’kish gjet kërkon me e shëru. 44 Ajo iu afru prej mbrapa, i preki thekët e petkut t’jashtëm, e gjakderdhja iu nal menjëher. 45 Jezusi tha: „Kush m’preku?“ Kur krejt mohuen, Pjetri tha: „Mësues, turma po t’shtyn e po t’shkel prej t’gjitha anëve.“ 46 Po Jezusi tha: „Jo, dikush m’preku, se e ndjeva që fuqi doli prej meje.“ 47 Kur gruaja e pa që s’kish mujt me u mshef, erdh tu u dridh, ra para tij, e para krejtve tregoi pse e preku edhe qysh u shëru n’at çast. 48 Ai i tha: „Bijë, besimi yt t’ka shëru. Shko n’paqe.“
 
49 Sa ishte tu fol, erdh nji njeri prej shpisë së kryetarit të sinagogës e tha: „Çika jote ka vdek. Mos e lodh ma Mësuesin.“ 50 Jezusi kur e ni, i tha: „Mos u tut. Veç beso, e ajo ka me u shpëtu.“ 51 Kur mrriti te shpia, s’la kërkon me hy mrena, veç Pjetrin, Johạnnesin, Jakobin, edhe nanën e babën e çikës. 52 Krejt po kajshin e po rrehshin gjoksin prej dhimtës. Ai tha: „Ndalni së qari, se ajo s’ka vdek, veç po fle.“ 53 Ata u tallën me të, se e dijshin që ishte e vdekun. 54 Po ai ia kapi dorën e thirri: „Fmi, çohu!“ 55 Fuqia e jetës iu kthye, ajo u çu menjëher, e ai tha me i dhanë diçka me hanger. 56 Prindt e saj mbetën pa vete prej gëzimit, po ai ua bani me dije mos me i tregu kërkujt çka kish ndodh.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 9:35; Luk 4:43
| v2 = Joh 19:25; 20:18
| v3 = Luk 24:9, 10
| v3 = Mat 27:55, 56; Mar 15:40, 41
| v5 = Luk 8:12
| v6 = Luk 8:13
| v7 = Luk 8:14
| v8 = Luk 8:15
| v8 = Mat 11:15
| v10 = Ps 78:2; Mat 13:34, 35; Mar 4:34
| v10 = Jes 6:9, 10
| v11 = 1Pe 1:25
| v12 = 1Ko 1:21; 2Ko 2:11; 4:3, 4; 1Pe 5:8
| v14 = Mat 19:23; 1Ti 6:9
| v14 = 2Ti 4:10
| v15 = Apg 16:14
| v15 = Heb 10:36
| v16 = Mat 5:15; Luk 11:33; Php 2:15
| v17 = Mat 10:26; Luk 12:2
| v18 = Mat 25:23
| v18 = Mat 13:12; 25:29; Luk 19:26
| v19 = Mat 13:55; Joh 7:5; Apg 1:14
| v21 = Joh 15:14
| v24 = Ps 89:9
| v28 = Mar 1:23, 24; Luk 4:33, 34
| v29 = Mar 9:20, 21
| v31 = Off 20:2, 3
| v32 = 3Mo 11:7, 8; 5Mo 14:8
| v35 = Luk 10:39; Apg 22:3
| v43 = 3Mo 15:25
| v44 = 4Mo 15:38, 39
| v46 = Luk 5:17
| v48 = Luk 7:50
| v50 = Joh 11:25; Rö 4:17
| v52 = Luk 7:12, 13
| v52 = Joh 11:11; Apg 7:60; 13:36
| v54 = Luk 7:14; Joh 11:43
| v55 = 1Mo 2:7; Pr 3:19; Jes 42:5
| v56 = Mar 7:35, 36; Luk 5:14
}}

Luka 8

2026-05-25T07:12:28Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Pak ma von ai shkojke prej nji qytet në nji qytet e prej një katuni në një katun, tu prediku e tu e përhap lajmin e mirë për mbretninë e Zotit. Të dymbëdhjet nxonsat ishin me të, 2 dhe do gra që i kish çliru prej frymave të këqija e i kish shëru prej sëmundjeve: Maria, që i thojshin Magdalẹne, prej së cilës kishin dal shtatë demonë, 3 Johạna, gruaja e Kuzës, nji zyrtar i naltë i Herodit, Susạna,dhe shumë gra tjera që e ndihmojshin atë edhe apostujt me çka kishin.
 
4 U mledh nji turmë e madhe njerëzish, edhe të tjerë që po vinin prej qyteteve të ndryshme te ai. Atëher Jezusi u kallxoj nji shembull: 5 „Nji njeri doli me mbjell farë. Tu e mbjell, do kokrra ranë në rrugë, u shkelën, e zogjt e havas i hëngrën. 6 Do ranë në gur, e kur mbinë, u thanë, se s’kishin lagështi. 7 Do ranë në therra, e therrat u rritën bashkë me to edhe ato i mytën. 8 Po do ranë në tokë të mirë, e kur mbinë, dhanë fryt njëqindfish.“ Masanej thirri: „Kush ka vesh, le të ngoj mirë!“
 
9 Nxansat e tij e vetën çka don me thanë ky shembull. 10 Ai u tha: „Juve ju jepet me i kuptu sekretet e shenjta të mbretnisë së Zotit, por për të tjerët jon veç shembuj, që edhe pse shohin, badihava shohin, edhe pse ngojnë, s’e kuptojnë kuptimin. 11 Shembulli don me thanë këtë: fara osht fjala e Zotit. 12 Ato në rrugë jon si këta: e ngojnë fjalën, por masanej vjen djalli (shejtani) e merr prej zemrës së tyne, që mos me besu e mos me u shpëtu. 13 Ata në guri jon si këta: e ngojnë fjalën dhe e pranojnë me gëzim, por nuk kan rrajë. Besojnë për nji kohë, po kur vjen sprova, hjekin dorë (ose dorzohen). 14 Ata në therra jon si këta: e ngojnë fjalën, po i merr jeta me brenga, me pasuni, dhe me qejfe të kësaj jete, e mbytin krejt farën e s’qesin ose s’japin fryt të pjekun. 15 Po ata në tokë të mirë jon si këta: e ngojnë fjalën me zemër të sinqert e të mirë, e majnë fort, durojnë, edhe japin fryt.
 
16 Askush kur e ndez nji llampë, s’e mbulon me enë as s’e vnon nën shtrat ose kauq, po e vnon në vend të naltë, që kush hyn mrena me e pa dritën. 17 Se s’ka kurgjo të msheftë që s’ka me dal në shesh, e s’ka kurgjo të mbulueme mirë që s’ka me u dit e me dal në dritë. 18 Pra, rrini gati si po ngoni, se kush ka, ka me iu dhan edhe ma shumë. Po kush s’ka, edhe atë që po menon se e ka, kan me ja marr.
 
19 Nana e tij edhe vllaznit e tij deshtën me ardh te ai, po prej turmës s’mujtën me i ra. 20 Atëher ia çun fjalën: „Nana jote edhe vllaznit e tu jon jashtë e po dojnë me të pa.“ 21 Ai u tha: „Nana jem edhe vllaznit e mi jon këta njerëz këtu, që e ngojnë fjalën e Zotit e jetojnë sipas saj.“
 
22 Nji ditë ai hypi n’varkë me nxansat e vet e tha: „Hajde me kalu n’anën tjetër t’liqenit.“ Edhe u nisën me lundru. 23 Tu lundru, ai e zuni gjumi. Po papritmas ra nji stuhi e fortë n’liqen, varka nisi me u mush me ujë, e ranë n’rrezik. 24 Nxansat shkun e zgjuan, tu thirr: „Mësues, Mësues, po vdesim!“ Ai u çu, e i foli erës edhe valëve t’egra me urdhën. Menjëher stuhia u nal, e u bo qetësi. 25 Pastaj i pyt: „Ku osht besimi juej?“ Ata, me frikë e me çudi, i thojshin njani-tjetrit: „Kush osht ky? Po i urdhënon edhe erës edhe valëve, e ato e ndigjojnë!“
 
26 Ata dolën n’tokë n’anën e Gerasẹnerve, përballë Galilesë. 27 Kur Jezusi doli n’breg, i doli përpara nji njeri prej qytetit, i kapun prej demonëve. Kish kohë që s’veshke rroba, e s’rrijke n’shpi, po n’varreza, n’shpella t’vorreve. 28 Kur e pa Jezusin, bërtiti, ra përmbys para tij, e thirri me za t’naltë: „Çka kom unë me ty, Jezus, Bir i Zotit ma t’Naltë? T’lutna, mos m’mundo!“ 29 Se Jezusi veç i kish thanë shpirtit t’keq me dal prej atij njeriu. Demoni e kapte shpesh. Edhe pse e lidhnin me zinxhirë n’duar e n’kamë e e ruajshin, ai i këpuste prangat, e demoni e shtynte n’vende t’vetmume. 30 Jezusi e pyt: „Qysh e ki emnin?“ Ai tha: „Legiọn“, se shumë demonë kishin hy n’to. 31 Ata i luteshin prap e prap mos me i urdhnu me shku n’humnerë. 32 Aty afër, n’bjeshkë, po kulloste nji tufë e madhe derrash, e demonët e lutën me i lanë me hy n’dersa. Ai i la. 33 Menjëher demonët dolën prej njeriut e hynë n’dersa. Tufa vrapoi teposhtë nji shpat i thepët e ra n’liqen e u myt. 34 Kur barinjtë e derrave e panë këtë, ikën e shkuan me kallxu n’qytet edhe n’fshat çka kish ndodh.
 
35 Njerëzit dolën me pa çka kish ndodh. Kur erdhën te Jezusi, panë njeriun prej të cilit kishin dal demonët, të veshun, me mend në kry, tu nejt te kambët e Jezusit. Ata u friksun. 36 Ata që e kishin pa me sy u tregun si u shëru ai njeri i kapun prej demonëve. 37 Atëher shumë njerëz prej asaj ane të Gerasẹnerve i kërkun Jezusit me u largu, se i kish kap frika e madhe. Ai hypi n’varkë me u kthye. 38 Njeriu prej të cilit kishin dal demonët i lutej me ngel me të, po Jezusi e çoi e i tha: 39 „Kthehu n’shpi, e kallxo krejtve çka t’ka bo Zoti.“ Ai shkoi, e n’krejt qytetin e përhapi çka i kish bo Jezusi.
 
40 Kur u kthye Jezusi, turma e priti me qejf, se krejt po e pritshin. 41 N’at çast erdh nji burrë që e kish emnin Jaịrus, kryetar i sinagogës. Ai ra te kambët e Jezusit e iu lut me shku n’shpi të tij. 42 Se e kishte veç nji çikë, rreth dymbëdhjet vjeç, e ajo ishte tu vdek.
 
Jezusi u nis, e turma po i shkonte mrapa ngjit, tu e shty prej t’gjitha anëve. 43 Ishte edhe nji grue që dymbëdhjet vjet vuajke prej gjakderdhjes, e s’kish gjet kërkon me e shëru. 44 Ajo iu afru prej mbrapa, i preki thekët e petkut t’jashtëm, e gjakderdhja iu nal menjëher. 45 Jezusi tha: „Kush m’preku?“ Kur krejt mohuen, Pjetri tha: „Mësues, turma po t’shtyn e po t’shkel prej t’gjitha anëve.“ 46 Po Jezusi tha: „Jo, dikush m’preku, se e ndjeva që fuqi doli prej meje.“ 47 Kur gruaja e pa që s’kish mujt me u mshef, erdh tu u dridh, ra para tij, e para krejtve tregoi pse e preku edhe qysh u shëru n’at çast. 48 Ai i tha: „Bijë, besimi yt t’ka shëru. Shko n’paqe.“
 
49 Sa ishte tu fol, erdh nji njeri prej shpisë së kryetarit të sinagogës e tha: „Çika jote ka vdek. Mos e lodh ma Mësuesin.“ 50 Jezusi kur e ni, i tha: „Mos u tut. Veç beso, e ajo ka me u shpëtu.“ 51 Kur mrriti te shpia, s’la kërkon me hy mrena, veç Pjetrin, Johạnnesin, Jakobin, edhe nanën e babën e çikës. 52 Krejt po kajshin e po rrehshin gjoksin prej dhimtës. Ai tha: „Ndalni së qari, se ajo s’ka vdek, veç po fle.“ 53 Ata u tallën me të, se e dijshin që ishte e vdekun. 54 Po ai ia kapi dorën e thirri: „Fmi, çohu!“ 55 Fuqia e jetës iu kthye, ajo u çu menjëher, e ai tha me i dhanë diçka me hanger. 56 Prindt e saj mbetën pa vete prej gëzimit, po ai ua bani me dije mos me i tregu kërkujt çka kish ndodh.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 9:35; Luk 4:43
| v2 = Joh 19:25; 20:18
| v3 = Luk 24:9, 10
| v3 = Mat 27:55, 56; Mar 15:40, 41
| v5 = Luk 8:12
| v6 = Luk 8:13
| v7 = Luk 8:14
| v8 = Luk 8:15
| v8 = Mat 11:15
| v10 = Ps 78:2; Mat 13:34, 35; Mar 4:34
| v10 = Jes 6:9, 10
| v11 = 1Pe 1:25
| v12 = 1Ko 1:21; 2Ko 2:11; 4:3, 4; 1Pe 5:8
| v14 = Mat 19:23; 1Ti 6:9
| v14 = 2Ti 4:10
| v15 = Apg 16:14
| v15 = Heb 10:36
| v16 = Mat 5:15; Luk 11:33; Php 2:15
| v17 = Mat 10:26; Luk 12:2
| v18 = Mat 25:23
| v18 = Mat 13:12; 25:29; Luk 19:26
| v19 = Mat 13:55; Joh 7:5; Apg 1:14
| v21 = Joh 15:14
| v24 = Ps 89:9
| v28 = Mar 1:23, 24; Luk 4:33, 34
| v29 = Mar 9:20, 21
| v31 = Off 20:2, 3
| v32 = 3Mo 11:7, 8; 5Mo 14:8
| v35 = Luk 10:39; Apg 22:3
| v43 = 3Mo 15:25
| v44 = 4Mo 15:38, 39
| v46 = Luk 5:17
| v48 = Luk 7:50
| v50 = Joh 11:25; Rö 4:17
| v52 = Luk 7:12, 13
| v52 = Joh 11:11; Apg 7:60; 13:36
| v54 = Luk 7:14; Joh 11:43
| v55 = 1Mo 2:7; Pr 3:19; Jes 42:5
| v56 = Mar 7:35, 36; Luk 5:14
}}

Luka 8

2026-05-24T20:24:44Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Pak ma von ai shkojke qytet më qytet e katun më katun, tu prediku e tu e përhap lajmin e mirë për mbretninë e Zotit. Të dymbëdhjet nxonsat ishin me të, 2 edhe do gra që i kish çliru prej frymave të këqija e i kish shëru prej sëmundjeve: Maria, që i thojshin Magdalẹne, prej së cilës kishin dal shtatë demonë, 3 Johạna, gruaja e Kuzës, nji zyrtar i naltë i Herodit, Susạna,dhe shumë gra tjera që e ndihmojshin atë edhe apostujt me çka kishin.
 
4 U mledh nji turmë e madhe njerëzish, edhe të tjerë që po vinin prej qyteteve të ndryshme te ai. Atëher Jezusi u kallxoj nji shembull: 5 „Nji njeri doli me mbjell farë. Tu e mbjell, do kokrra ranë në rrugë, u shkelën, e zogjt e havas i hëngrën. 6 Do ranë në gur, e kur mbinë, u thanë, se s’kishin lagështi. 7 Do ranë në therra, e therrat u rritën bashkë me to edhe ato i mytën. 8 Po do ranë në tokë të mirë, e kur mbinë, dhanë fryt njëqindfish.“ Masanej thirri: „Kush ka vesh, le të ngoj mirë!“
 
9 Nxansat e tij e vetën çka don me thanë ky shembull. 10 Ai u tha: „Juve ju jepet me i kuptu sekretet e shenjta të mbretnisë së Zotit, por për të tjerët jon veç shembuj, që edhe pse shohin, badihava shohin, edhe pse ngojnë, s’e kuptojnë kuptimin. 11 Shembulli don me thanë këtë: fara osht fjala e Zotit. 12 Ato në rrugë jon si këta: e ngojnë fjalën, por masanej vjen djalli (shejtani) e merr prej zemrës së tyne, që mos me besu e mos me u shpëtu. 13 Ata në guri jon si këta: e ngojnë fjalën dhe e pranojnë me gëzim, por nuk kan rrajë. Besojnë për nji kohë, po kur vjen sprova, hjekin dorë (ose dorzohen). 14 Ata në therra jon si këta: e ngojnë fjalën, po i merr jeta me brenga, me pasuni, dhe me qejfe të kësaj jete, e mbytin krejt farën e s’qesin ose s’japin fryt të pjekun. 15 Po ata në tokë të mirë jon si këta: e ngojnë fjalën me zemër të sinqert e të mirë, e majnë fort, durojnë, edhe japin fryt.
 
16 Askush kur e ndez nji llampë, s’e mbulon me enë as s’e vnon nën shtrat ose kauq, po e vnon në vend të naltë, që kush hyn mrena me e pa dritën. 17 Se s’ka kurgjo të msheftë që s’ka me dal në shesh, e s’ka kurgjo të mbulueme mirë që s’ka me u dit e me dal në dritë. 18 Pra, rrini gati si po ngoni, se kush ka, ka me iu dhan edhe ma shumë. Po kush s’ka, edhe atë që po menon se e ka, kan me ja marr.
 
19 Nana e tij edhe vllaznit e tij deshtën me ardh te ai, po prej turmës s’mujtën me i ra. 20 Atëher ia çun fjalën: „Nana jote edhe vllaznit e tu jon jashtë e po dojnë me të pa.“ 21 Ai u tha: „Nana jem edhe vllaznit e mi jon këta njerëz këtu, që e ngojnë fjalën e Zotit e jetojnë sipas saj.“
 
22 Nji ditë ai hypi n’varkë me nxansat e vet e tha: „Hajde me kalu n’anën tjetër t’liqenit.“ Edhe u nisën me lundru. 23 Tu lundru, ai e zuni gjumi. Po papritmas ra nji stuhi e fortë n’liqen, varka nisi me u mush me ujë, e ranë n’rrezik. 24 Nxansat shkun e zgjuan, tu thirr: „Mësues, Mësues, po vdesim!“ Ai u çu, e i foli erës edhe valëve t’egra me urdhën. Menjëher stuhia u nal, e u bo qetësi. 25 Pastaj i pyt: „Ku osht besimi juej?“ Ata, me frikë e me çudi, i thojshin njani-tjetrit: „Kush osht ky? Po i urdhënon edhe erës edhe valëve, e ato e ndigjojnë!“
 
26 Ata dolën n’tokë n’anën e Gerasẹnerve, përballë Galilesë. 27 Kur Jezusi doli n’breg, i doli përpara nji njeri prej qytetit, i kapun prej demonëve. Kish kohë që s’veshke rroba, e s’rrijke n’shpi, po n’varreza, n’shpella t’vorreve. 28 Kur e pa Jezusin, bërtiti, ra përmbys para tij, e thirri me za t’naltë: „Çka kom unë me ty, Jezus, Bir i Zotit ma t’Naltë? T’lutna, mos m’mundo!“ 29 Se Jezusi veç i kish thanë shpirtit t’keq me dal prej atij njeriu. Demoni e kapte shpesh. Edhe pse e lidhnin me zinxhirë n’duar e n’kamë e e ruajshin, ai i këpuste prangat, e demoni e shtynte n’vende t’vetmume. 30 Jezusi e pyt: „Qysh e ki emnin?“ Ai tha: „Legiọn“, se shumë demonë kishin hy n’to. 31 Ata i luteshin prap e prap mos me i urdhnu me shku n’humnerë. 32 Aty afër, n’bjeshkë, po kulloste nji tufë e madhe derrash, e demonët e lutën me i lanë me hy n’dersa. Ai i la. 33 Menjëher demonët dolën prej njeriut e hynë n’dersa. Tufa vrapoi teposhtë nji shpat i thepët e ra n’liqen e u myt. 34 Kur barinjtë e derrave e panë këtë, ikën e shkuan me kallxu n’qytet edhe n’fshat çka kish ndodh.
 
35 Njerëzit dolën me pa çka kish ndodh. Kur erdhën te Jezusi, panë njeriun prej të cilit kishin dal demonët, të veshun, me mend në kry, tu nejt te kambët e Jezusit. Ata u friksun. 36 Ata që e kishin pa me sy u tregun si u shëru ai njeri i kapun prej demonëve. 37 Atëher shumë njerëz prej asaj ane të Gerasẹnerve i kërkun Jezusit me u largu, se i kish kap frika e madhe. Ai hypi n’varkë me u kthye. 38 Njeriu prej të cilit kishin dal demonët i lutej me ngel me të, po Jezusi e çoi e i tha: 39 „Kthehu n’shpi, e kallxo krejtve çka t’ka bo Zoti.“ Ai shkoi, e n’krejt qytetin e përhapi çka i kish bo Jezusi.
 
40 Kur u kthye Jezusi, turma e priti me qejf, se krejt po e pritshin. 41 N’at çast erdh nji burrë që e kish emnin Jaịrus, kryetar i sinagogës. Ai ra te kambët e Jezusit e iu lut me shku n’shpi të tij. 42 Se e kishte veç nji çikë, rreth dymbëdhjet vjeç, e ajo ishte tu vdek.
 
Jezusi u nis, e turma po i shkonte mrapa ngjit, tu e shty prej t’gjitha anëve. 43 Ishte edhe nji grue që dymbëdhjet vjet vuajke prej gjakderdhjes, e s’kish gjet kërkon me e shëru. 44 Ajo iu afru prej mbrapa, i preki thekët e petkut t’jashtëm, e gjakderdhja iu nal menjëher. 45 Jezusi tha: „Kush m’preku?“ Kur krejt mohuen, Pjetri tha: „Mësues, turma po t’shtyn e po t’shkel prej t’gjitha anëve.“ 46 Po Jezusi tha: „Jo, dikush m’preku, se e ndjeva që fuqi doli prej meje.“ 47 Kur gruaja e pa që s’kish mujt me u mshef, erdh tu u dridh, ra para tij, e para krejtve tregoi pse e preku edhe qysh u shëru n’at çast. 48 Ai i tha: „Bijë, besimi yt t’ka shëru. Shko n’paqe.“
 
49 Sa ishte tu fol, erdh nji njeri prej shpisë së kryetarit të sinagogës e tha: „Çika jote ka vdek. Mos e lodh ma Mësuesin.“ 50 Jezusi kur e ni, i tha: „Mos u tut. Veç beso, e ajo ka me u shpëtu.“ 51 Kur mrriti te shpia, s’la kërkon me hy mrena, veç Pjetrin, Johạnnesin, Jakobin, edhe nanën e babën e çikës. 52 Krejt po kajshin e po rrehshin gjoksin prej dhimtës. Ai tha: „Ndalni së qari, se ajo s’ka vdek, veç po fle.“ 53 Ata u tallën me të, se e dijshin që ishte e vdekun. 54 Po ai ia kapi dorën e thirri: „Fmi, çohu!“ 55 Fuqia e jetës iu kthye, ajo u çu menjëher, e ai tha me i dhanë diçka me hanger. 56 Prindt e saj mbetën pa vete prej gëzimit, po ai ua bani me dije mos me i tregu kërkujt çka kish ndodh.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 9:35; Luk 4:43
| v2 = Joh 19:25; 20:18
| v3 = Luk 24:9, 10
| v3 = Mat 27:55, 56; Mar 15:40, 41
| v5 = Luk 8:12
| v6 = Luk 8:13
| v7 = Luk 8:14
| v8 = Luk 8:15
| v8 = Mat 11:15
| v10 = Ps 78:2; Mat 13:34, 35; Mar 4:34
| v10 = Jes 6:9, 10
| v11 = 1Pe 1:25
| v12 = 1Ko 1:21; 2Ko 2:11; 4:3, 4; 1Pe 5:8
| v14 = Mat 19:23; 1Ti 6:9
| v14 = 2Ti 4:10
| v15 = Apg 16:14
| v15 = Heb 10:36
| v16 = Mat 5:15; Luk 11:33; Php 2:15
| v17 = Mat 10:26; Luk 12:2
| v18 = Mat 25:23
| v18 = Mat 13:12; 25:29; Luk 19:26
| v19 = Mat 13:55; Joh 7:5; Apg 1:14
| v21 = Joh 15:14
| v24 = Ps 89:9
| v28 = Mar 1:23, 24; Luk 4:33, 34
| v29 = Mar 9:20, 21
| v31 = Off 20:2, 3
| v32 = 3Mo 11:7, 8; 5Mo 14:8
| v35 = Luk 10:39; Apg 22:3
| v43 = 3Mo 15:25
| v44 = 4Mo 15:38, 39
| v46 = Luk 5:17
| v48 = Luk 7:50
| v50 = Joh 11:25; Rö 4:17
| v52 = Luk 7:12, 13
| v52 = Joh 11:11; Apg 7:60; 13:36
| v54 = Luk 7:14; Joh 11:43
| v55 = 1Mo 2:7; Pr 3:19; Jes 42:5
| v56 = Mar 7:35, 36; Luk 5:14
}}

Luka 7

2026-05-24T20:15:32Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Kur e mbaroi krejt çka dojke me u thanë njerëzve, ai shkoi në Kapẹrnaum. 2 Nji oficer e kish nji skllav që e dojke fort, por ai u smu rand e u kan gati me dek. 3 Kur nijti për Jezusin, i çoi do pleq të judejve te ai, me i lut me ardh e me ja shëru skllavin. 4 Ata shkun te Jezusi e e lutën me ngulm: „Ai e meriton me ja plotësu lutjen, 5 se e do popullin ton dhe na e ka ndreq(ndertu) sinagogën.“ 6 Jezusi u nis me ta. Kur u afru pak te shpia, i dolën përpara do miq të oficerit, me i thanë: „Zotni, mos u lodh, se s’jom i denjë me hyj në shpinë(kulmin) tane. 7Masanej as vet s’e pash veten të drejt me ardh te ti. Veç thu nji fjalë, e shërbtori jem shnoshet. 8 Se edhe unë i nënshtrohem urdhnave, e kom ushtarë nën vete. Kur i thom njanit: ‘Shko!’, ai shkon. Tjetrit: ‘Hajde!’, ai vjen. Edhe skllavit i tham: ‘Bane këtë!’, ai e ban.“ 9 Kur e nin Jezusi, u çudit për të. U kthy te turma që po e njekte ju tha: „Po ju thom, as në Izrael s’kom gjet besim kaq të fortë.“ 10 Kur ata që e çun fjalën u kthyn në shpi, e gjetën skllavin të shënoshë.
 
11 Pak ma vonë Jezusi u nis për në nji qytet që i thojshin Nạin. Nxansat e tij dhe nji turmë e madhe shkojshin me të. 12 Kur u afru te dera e qytetit, po nxjerrshin nji të dekun, djalin e vetëm të nanës së vet, e ajo ishte vejushë. Dhe shumë njerëz prej qytetit po e përcjellshin. 13 Kur e pa Zotnia, iu dhimt shumë e i tha: „Mos kaj ma.“ 14 Ai u afru, e preki lesten( kauqin kur rrike shtrit) , e bartësit u nalën. Masanej ju tha: „Djal i ri, po të thom: Çohu!“ 15 I dekuni u çu, u ul, e nisi me fol, e Jezusi ja ktheu nanës së vet. 16 Krejt i kapi tuta, dhe e madhnuan Zotin, e thanë: „Nji profet i madh u çu në mesin tonë“, edhe: „Zoti e ka pa popullin e vet.“ 17 Fjalët për ket punë u shpërndanë në krejt Judenë e në krejt ato anë.
 
18 Tani nxansi Gjoni ju kallxoj nxansave të vet krejt çka kish ndodh. 19 Masanej ai i thirri dy nxansa e i çoi te Zotnia me e vet: „A je ti ai që ka me ardh, a me prit tjetër?“ 20 Kur erdhën te Jezusi, i thanë: „Gjoni Pagëzuesi na çoi te ti. Na tha me të vet: ‘A je ti ai që ka me ardh, a me prit dikan tjetër?’“ 21 Në at kohë Jezusi po shërojke shumë prej sëmundjeve e mundimeve të randa, po i nxirrke frymat të këqij, dhe shumë qorrave po ua jepke dritën e syve. 22 Ai u tha: „Shkoni e kallxoni Gjonit çka keni pa e çka keni nij: qorrat po shohin, sakatat po ecin, të smutet me likur po pastrohen, të shurdhët po nigojnë, të dekunit po qohen, e të varfënit po u kallxohet(shpallet) lajmi i mirë. 23 I lumn osht ai që nuk dyshon te unë (nuk pengohet prej) meje.“
 
24 Kur të dërguemit e Gjonit shkun, Jezusi nisi me fol për Gjonin para turmës: „Qka keni dal me pa në shkretin? Nji kallam që e luhat era? 25 Qka keni dal me pa? Nji njeri me tesha të mira? Ata që veshin të shtrejta e jetojnë në luks, i gjan në shpi të mbretit. 26 Atëher qka keni dal me pa? Nji profet pejgamer ? Përnime po ju thom: keni pa diçka edhe ma shumë se nji profet. 27 Ky osht ai për të cilin shkrimet thojnë: ‘Po ta çoj të dërguemin tem përpara. Ai ka me ta përgatit rrugën.’ 28 Po ju thom: në mes njerëzve s’ka dal ma i madh se Gjoni. Po apet, ai që osht ma i vogël në mbretninë e Zotit osht ma i madh se ai.“ 29 (Kur e ninë ket, krejt njerëzit edhe mbledhësit e taksave thanë që Zoti osht i drejtë, se u pagëzun prej Gjonit. 30 Po farisenjt e njohësit e ligjit s’e pranuan këshillën që Zoti ua dha, se s’u pagëzun prej tij.)
 
31 „Me kon me i krahasu njerëzit e ksaj gjenerate, kuj po i përgjajnë? 32 Po i përgjajnë fëmijve që rrin në pazar e thirrin njani-tjetrin: ‘Na ju i ramë fyllit, por ju nuk kecyet. Na këndum kangë zijr, por ju nuk kajtët.’ 33 Se erdh Gjoni Pagëzuesi, s’hangri bukë e s’pini verë, e ju thatë: ‘E ka kap një demon.’ 34 Erdhi Biri i Njeriut, po han e po pin, e ju thoni: ‘Kqyrni kët! Osht grykës e pijanec, shok i mbledhësve të taksave e i mëkatarve!’ 35 Po sidoqoftë, mençuria del e drejtë prej punëve të saj.“
 
36 Nji farise e ftojke Jezusin shpesh me hangër. Në fund Jezusi shkoi te shpia e tij e u ul me hangër. 37 Nji grue që në qytet njihej si mëkatare, kur e mori vesh që Jezusi ishte mysafir te fariseu, e pruni nji enë alabastri me vaj erëmirë. 38 Ajo erdh mrapa te kambët e tij e kajke. Ia lagu kamët me lot, e ia fshiu me flok. Masanej ia puthke kambët e ja lyjti kambët me vajin erëmirë. 39 Fariseu që e kishte ftu e pa, e tha me vete: „Po me kon ky përnime profet,e kish me dit kush osht kjo gru që po e prek, se osht një mëkatare.“ 40 Jezusi i tha: „Simon, kom diçka me ta thanë.“ Ai tha: „Thuaje, Msues.“
 
41 „Dy burra kishin borxh te nji huadhans. Njani i kish borxh 500 denarë, e tjetri 50. 42 Se s’kishin me i kthy, ai ua fali të dyve. Cili prej tyne ka me e dasht ma shumë?“ 43 Simoni u përgjigj: „Mendoj ai që i fali ma shumë.“ Jezusi i tha: „Mirë gjykove.“ 44 Masanej u kthy kah gruaja e i tha Simonit: „A po e sheh këtë gru? Unë erdha në shpinë tane, po ti nuk më dhe ujë për kambë. Po kjo m’i lagu kambët me lot e m’i fshiu me flok. 45 Ti s’më dhe puthje, po kjo prej se hyra s’u nal tu m’i puth kambët. 46 Ti s’më vnove vaj n’krye, por kjo m’i leu kambët me vaj erëmirë. 47 Pëeqata po ta thom: mëkatet e saj, edhe pse jon shumë, i jon fal, se ajo kallxoj shumë dashni. Po ai që i falet pak,të don pak.“ 48 Masanej i tha asaj: „Mëkatet e tua të jan fal.“ 49 Ata të tjerët që jen kan të shtrum në sofër ja nisën me thanë mes veti: „Kush osht ky që po fal edhe mëkatet?“ 50 Po ai i tha grus: „Besimi yt të ka shpëtu. Shko me paqe.“

{{Querverweise-Metadaten
| v12 = 1Kö 17:17; Luk 8:41, 42; 9:38
| v13 = Heb 4:15
| v13 = Luk 8:52; Joh 11:33
| v14 = 1Kö 17:21, 22; Luk 8:52-54; Joh 11:43; Apg 9:40
| v15 = 1Kö 17:23; 2Kö 4:36
| v16 = 5Mo 18:15; Luk 24:19; Joh 4:19; 6:14; 7:40
| v16 = Luk 1:68
| v18 = Joh 3:26
| v19 = Ps 40:7; 118:26; Sach 9:9; Mat 3:11
| v21 = Jes 53:4
| v22 = Jes 42:7
| v22 = Jes 29:18; 35:5, 6
| v22 = Jes 61:1; Luk 4:18; Jak 2:5
| v23 = Jes 8:14; Luk 2:34; Joh 6:60, 66
| v25 = Mar 1:6
| v26 = Mar 1:2; Luk 1:67, 76
| v27 = Jes 40:3; Luk 1:16, 17; Joh 1:23
| v28 = Luk 1:13, 15
| v29 = Mat 3:5, 6; Luk 3:12
| v30 = Apg 13:46; Rö 10:2, 3
| v33 = 4Mo 6:2, 3; Mat 3:4; Luk 1:13, 15
| v34 = Luk 5:30
| v35 = Joh 10:37, 38
| v36 = Luk 14:1
| v37 = Mat 26:6, 7; Mar 14:3; Joh 12:3
| v39 = Mat 9:11; Luk 15:2
| v44 = 1Mo 18:4; 24:32; 1Sa 25:41
| v47 = Ps 32:1; 51:1; 103:2, 3; Jes 1:18; 43:25; 44:22
| v47 = Luk 7:41, 42; 1Ti 1:13, 14
| v48 = Mat 9:2; Mar 2:5
| v49 = Mat 9:3-7; Mar 2:7; Luk 5:21
| v50 = Mat 9:22; Luk 8:48; 17:19
}}

Luka 7

2026-05-24T20:11:55Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Kur e mbaroi krejt çka dojke me u thanë njerëzve, ai shkoi në Kapẹrnaum. 2 Nji oficer e kish nji skllav që e dojke fort, por ai u smu rand e u kan gati me dek. 3 Kur nijti për Jezusin, i çoi do pleq të judejve te ai, me i lut me ardh e me ja shëru skllavin. 4 Ata shkun te Jezusi e e lutën me ngulm: „Ai e meriton me ja plotësu lutjen, 5 se e do popullin ton dhe na e ka ndreq(ndertu) sinagogën.“ 6 Jezusi u nis me ta. Kur u afru pak te shpia, i dolën përpara do miq të oficerit, me i thanë: „Zotni, mos u lodh, se s’jom i denjë me hyj në shpinë(kulmin) tane. 7Masanej as vet s’e pash veten të drejt me ardh te ti. Veç thu nji fjalë, e shërbtori jem shnoshet. 8 Se edhe unë i nënshtrohem urdhnave, e kom ushtarë nën vete. Kur i thom njanit: ‘Shko!’, ai shkon. Tjetrit: ‘Hajde!’, ai vjen. Edhe skllavit tem: ‘Bane këtë!’, ai e ban.“ 9 Kur e nin Jezusi, u çudit për të. U kthy te turma që po e njekte ju tha: „Po ju thom, as në Izrael s’kom gjet besim kaq të fortë.“ 10 Kur ata që e çun fjalën u kthyn në shpi, e gjetën skllavin të shënoshë.
 
11 Pak ma vonë Jezusi u nis për në nji qytet që i thojshin Nạin. Nxansat e tij dhe nji turmë e madhe shkojshin me të. 12 Kur u afru te dera e qytetit, po nxjerrshin nji të dekun, djalin e vetëm të nanës së vet, e ajo ishte vejushë. Dhe shumë njerëz prej qytetit po e përcjellshin. 13 Kur e pa Zotnia, iu dhimt shumë e i tha: „Mos kaj ma.“ 14 Ai u afru, e preki lesten( kauqin kur rrike shtrit) , e bartësit u nalën. Masanej ju tha: „Djalë i ri, po të thom: Çohu!“ 15 I dekuni u çu, u ul, e nisi me fol, e Jezusi ja ktheu nanës së vet. 16 Krejt i kapi tuta, dhe e madhnuan Zotin, e thanë: „Nji profet i madh u çu në mesin tonë“, edhe: „Zoti e ka pa popullin e vet.“ 17 Fjalët për ket punë u shpërndanë në krejt Judenë e në krejt ato anë.
 
18 Tani nxansi Gjoni ju kallxoj nxansave të vet krejt çka kish ndodh. 19 Masanej ai i thirri dy nxansa e i çoi te Zotnia me e vet: „A je ti ai që ka me ardh, a me prit tjetër?“ 20 Kur erdhën te Jezusi, i thanë: „Gjoni Pagëzuesi na çoi te ti. Na tha me të vet: ‘A je ti ai që ka me ardh, a me prit dikan tjetër?’“ 21 Në at kohë Jezusi po shërojke shumë prej sëmundjeve e mundimeve të randa, po i nxirrke frymat të këqij, dhe shumë qorrave po ua jepke dritën e syve. 22 Ai u tha: „Shkoni e kallxoni Gjonit çka keni pa e çka keni nij: qorrat po shohin, sakatat po ecin, të smutet me likur po pastrohen, të shurdhët po nigojnë, të dekunit po qohen, e të varfënit po u kallxohet(shpallet) lajmi i mirë. 23 I lumn osht ai që nuk dyshon te unë (nuk pengohet prej) meje.“
 
24 Kur të dërguemit e Gjonit shkun, Jezusi nisi me fol për Gjonin para turmës: „Qka keni dal me pa në shkretin? Nji kallam që e luhat era? 25 Qka keni dal me pa? Nji njeri me tesha të mira? Ata që veshin të shtrejta e jetojnë në luks, i gjan në shpi të mbretit. 26 Atëher qka keni dal me pa? Nji profet pejgamer ? Përnime po ju thom: keni pa diçka edhe ma shumë se nji profet. 27 Ky osht ai për të cilin shkrimet thojnë: ‘Po ta çoj të dërguemin tem përpara. Ai ka me ta përgatit rrugën.’ 28 Po ju thom: në mes njerëzve s’ka dal ma i madh se Gjoni. Po apet, ai që osht ma i vogël në mbretninë e Zotit osht ma i madh se ai.“ 29 (Kur e ninë ket, krejt njerëzit edhe mbledhësit e taksave thanë që Zoti osht i drejtë, se u pagëzun prej Gjonit. 30 Po farisenjt e njohësit e ligjit s’e pranuan këshillën që Zoti ua dha, se s’u pagëzun prej tij.)
 
31 „Me kon me i krahasu njerëzit e ksaj gjenerate, kuj po i përgjajnë? 32 Po i përgjajnë fëmijve që rrin në pazar e thirrin njani-tjetrin: ‘Na ju i ramë fyllit, por ju nuk kecyet. Na këndum kangë zijr, por ju nuk kajtët.’ 33 Se erdh Gjoni Pagëzuesi, s’hangri bukë e s’pini verë, e ju thatë: ‘E ka kap një demon.’ 34 Erdhi Biri i Njeriut, po han e po pin, e ju thoni: ‘Kqyrni kët! Osht grykës e pijanec, shok i mbledhësve të taksave e i mëkatarve!’ 35 Po sidoqoftë, mençuria del e drejtë prej punëve të saj.“
 
36 Nji farise e ftojke Jezusin shpesh me hangër. Në fund Jezusi shkoi te shpia e tij e u ul me hangër. 37 Nji grue që në qytet njihej si mëkatare, kur e mori vesh që Jezusi ishte mysafir te fariseu, e pruni nji enë alabastri me vaj erëmirë. 38 Ajo erdh mrapa te kambët e tij e kajke. Ia lagu kamët me lot, e ia fshiu me flok. Masanej ia puthke kambët e ja lyjti kambët me vajin erëmirë. 39 Fariseu që e kishte ftu e pa, e tha me vete: „Po me kon ky përnime profet,e kish me dit kush osht kjo gru që po e prek, se osht një mëkatare.“ 40 Jezusi i tha: „Simon, kom diçka me ta thanë.“ Ai tha: „Thuaje, Msues.“
 
41 „Dy burra kishin borxh te nji huadhans. Njani i kish borxh 500 denarë, e tjetri 50. 42 Se s’kishin me i kthy, ai ua fali të dyve. Cili prej tyne ka me e dasht ma shumë?“ 43 Simoni u përgjigj: „Mendoj ai që i fali ma shumë.“ Jezusi i tha: „Mirë gjykove.“ 44 Masanej u kthy kah gruaja e i tha Simonit: „A po e sheh këtë gru? Unë erdha në shpinë tane, po ti nuk më dhe ujë për kambë. Po kjo m’i lagu kambët me lot e m’i fshiu me flok. 45 Ti s’më dhe puthje, po kjo prej se hyra s’u nal tu m’i puth kambët. 46 Ti s’më vnove vaj n’krye, por kjo m’i leu kambët me vaj erëmirë. 47 Pëeqata po ta thom: mëkatet e saj, edhe pse jon shumë, i jon fal, se ajo kallxoj shumë dashni. Po ai që i falet pak,të don pak.“ 48 Masanej i tha asaj: „Mëkatet e tua të jan fal.“ 49 Ata të tjerët që jen kan të shtrum në sofër ja nisën me thanë mes veti: „Kush osht ky që po fal edhe mëkatet?“ 50 Po ai i tha grus: „Besimi yt të ka shpëtu. Shko me paqe.“

{{Querverweise-Metadaten
| v12 = 1Kö 17:17; Luk 8:41, 42; 9:38
| v13 = Heb 4:15
| v13 = Luk 8:52; Joh 11:33
| v14 = 1Kö 17:21, 22; Luk 8:52-54; Joh 11:43; Apg 9:40
| v15 = 1Kö 17:23; 2Kö 4:36
| v16 = 5Mo 18:15; Luk 24:19; Joh 4:19; 6:14; 7:40
| v16 = Luk 1:68
| v18 = Joh 3:26
| v19 = Ps 40:7; 118:26; Sach 9:9; Mat 3:11
| v21 = Jes 53:4
| v22 = Jes 42:7
| v22 = Jes 29:18; 35:5, 6
| v22 = Jes 61:1; Luk 4:18; Jak 2:5
| v23 = Jes 8:14; Luk 2:34; Joh 6:60, 66
| v25 = Mar 1:6
| v26 = Mar 1:2; Luk 1:67, 76
| v27 = Jes 40:3; Luk 1:16, 17; Joh 1:23
| v28 = Luk 1:13, 15
| v29 = Mat 3:5, 6; Luk 3:12
| v30 = Apg 13:46; Rö 10:2, 3
| v33 = 4Mo 6:2, 3; Mat 3:4; Luk 1:13, 15
| v34 = Luk 5:30
| v35 = Joh 10:37, 38
| v36 = Luk 14:1
| v37 = Mat 26:6, 7; Mar 14:3; Joh 12:3
| v39 = Mat 9:11; Luk 15:2
| v44 = 1Mo 18:4; 24:32; 1Sa 25:41
| v47 = Ps 32:1; 51:1; 103:2, 3; Jes 1:18; 43:25; 44:22
| v47 = Luk 7:41, 42; 1Ti 1:13, 14
| v48 = Mat 9:2; Mar 2:5
| v49 = Mat 9:3-7; Mar 2:7; Luk 5:21
| v50 = Mat 9:22; Luk 8:48; 17:19
}}

Luka 7

2026-05-24T15:58:35Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Kur e mbaroi krejt çka dojke me u thanë njerëzve, ai shkoi në Kapẹrnaum. 2 Nji oficer e kish nji skllav që e dojke fort, por ai u smu rand e u kan gati me dek. 3 Kur nijti për Jezusin, i çoi do pleq të judejve te ai, me i lut me ardh e me ja shëru skllavin. 4 Ata shkun te Jezusi e e lutën me ngulm: „Ai e meriton me ja plotësu lutjen, 5 se e do popullin ton dhe na e ka ndreq(ndertu) sinagogën.“ 6 Jezusi u nis me ta. Kur u afru pak te shpia, i dolën përpara do miq të oficerit, me i thanë: „Zotni, mos u lodh, se s’jom i denjë me hyj ti në shpinë(kulmin) teme. 7Masanej as vet s’e pash veten të drejt me ardh te ti. Veç thu nji fjalë, e shërbëtori jem shnoshet. 8 Se edhe unë i nënshtrohem urdhnave, e kom ushtarë nën vete. Kur i thom njanit: ‘Shko!’, ai shkon. Tjetrit: ‘Hajde!’, ai vjen. Edhe skllavit tem: ‘Bane këtë!’, ai e ban.“ 9 Kur e nin Jezusi, u çudit për të. U kthy te turma që po e njekte e ju tha: „Po ju thom, as në Izrael s’kom gjet besim kaq të fortë.“ 10 Kur ata që e çun fjalën u kthyn në shpi, e gjetën skllavin të shënoshë.
 
11 Pak ma vonë Jezusi u nis për në nji qytet që i thojshin Nạin. Nxansat e tij dhe nji turmë e madhe shkojshin me të. 12 Kur u afru te dera e qytetit, po nxjerrshin nji të dekun, djalin e vetëm të nanës së vet, e ajo ishte vejushë. Edhe shumë njerëz prej qytetit po e përcjellshin. 13 Kur e pa Zotnia, iu dhims shumë e i tha: „Mos kaj ma.“ 14 Ai u afru, e preki lesten( kauqin kur rrike shtrit) , e bartësit u nalën. Masanej ju tha: „Djalë i ri, po të thom: Çohu!“ 15 I dekuni u çu, u ul, e nisi me fol, e Jezusi ja ktheu nanës së vet. 16 Krejt i kapi tuta, dhe e madhnuan Zotin, e thanë: „Nji profet i madh u çu në mes tonë“, edhe: „Zoti e ka pa popullin e vet.“ 17 Fjalët për ket punë u shpërndanë në krejt Judenë e në krejt ato anë.
 
18 Tani nxansi Gjoni ju kallxoj nxansave të vet krejt çka kish ndodh. 19 Masanej ai i thirri dy nxansa e i çoi te Zotnia me e vet: „A je ti ai që ka me ardh, a me prit tjetër?“ 20 Kur erdhën te Jezusi, i thanë: „Gjoni Pagëzuesi na çoi te ti. Na tha me të vet: ‘A je ti ai që ka me ardh, a me prit dikan tjetër?’“ 21 Në at kohë Jezusi po shërojke shumë prej sëmundjeve e mundimeve të randa, po i nxirrke frymat të këqij, dhe shumë qorrave po ua jepke dritën e syve. 22 Ai u tha: „Shkoni e kallxoni Gjonit çka keni pa e çka keni nij: qorrat po shohin, sakatat po ecin, të smutet me likur po pastrohen, të shurdhët po nigojnë, të dekunit po qohen, e të varfënit po u kallxohet(shpallet) lajmi i mirë. 23 I lumn osht ai që nuk dyshon te unë (nuk pengohet prej) meje.“
 
24 Kur të dërguemit e Gjonit shkun, Jezusi nisi me fol për Gjonin para turmës: „Qka keni dal me pa në shkretin? Nji kallam që e luhat era? 25 Qka keni dal me pa? Nji njeri me tesha të mira? Ata që veshin të shtrejta e jetojnë në luks, i gjan në shpi të mbretit. 26 Atëher qka keni dal me pa? Nji profet pejgamer ? Përnime po ju thom: keni pa diçka edhe ma shumë se nji profet. 27 Ky osht ai për të cilin shkrimet thojnë: ‘Po ta çoj të dërguemin tem përpara. Ai ka me ta përgatit rrugën.’ 28 Po ju thom: në mes njerëzve s’ka dal ma i madh se Gjoni. Po apet, ai që osht ma i vogël në mbretninë e Zotit osht ma i madh se ai.“ 29 (Kur e ninë ket, krejt njerëzit edhe mbledhësit e taksave thanë që Zoti osht i drejtë, se u pagëzun prej Gjonit. 30 Po farisenjt e njohësit e ligjit s’e pranuan këshillën që Zoti ua dha, se s’u pagëzun prej tij.)
 
31 „Me kon me i krahasu njerëzit e ksaj gjenerate, kuj po i përgjajnë? 32 Po i përgjajnë fëmijve që rrin në pazar e thirrin njani-tjetrin: ‘Na ju i ramë fyllit, por ju nuk kecyet. Na këndum kangë zijr, por ju nuk kajtët.’ 33 Se erdh Gjoni Pagëzuesi, s’hangri bukë e s’pini verë, e ju thatë: ‘E ka kap një demon.’ 34 Erdhi Biri i Njeriut, po han e po pin, e ju thoni: ‘Kqyrni kët! Osht grykës e pijanec, shok i mbledhësve të taksave e i mëkatarve!’ 35 Po sidoqoftë, mençuria del e drejtë prej punëve të saj.“
 
36 Nji farise e ftojke Jezusin shpesh me hangër. Në fund Jezusi shkoi te shpia e tij e u ul me hangër. 37 Nji grue që në qytet njihej si mëkatare, kur e mori vesh që Jezusi ishte mysafir te fariseu, e pruni nji enë alabastri me vaj erëmirë. 38 Ajo erdh mrapa te kambët e tij e kajke. Ia lagu kamët me lot, e ia fshiu me flok. Masanej ia puthke kambët e ja lyjti kambët me vajin erëmirë. 39 Fariseu që e kishte ftu e pa, e tha me vete: „Po me kon ky përnime profet,e kish me dit kush osht kjo gru që po e prek, se osht një mëkatare.“ 40 Jezusi i tha: „Simon, kom diçka me ta thanë.“ Ai tha: „Thuaje, Msues.“
 
41 „Dy burra kishin borxh te nji huadhans. Njani i kish borxh 500 denarë, e tjetri 50. 42 Se s’kishin me i kthy, ai ua fali të dyve. Cili prej tyne ka me e dasht ma shumë?“ 43 Simoni u përgjigj: „Mendoj ai që i fali ma shumë.“ Jezusi i tha: „Mirë gjykove.“ 44 Masanej u kthy kah gruaja e i tha Simonit: „A po e sheh këtë gru? Unë erdha në shpinë tane, po ti nuk më dhe ujë për kambë. Po kjo m’i lagu kambët me lot e m’i fshiu me flok. 45 Ti s’më dhe puthje, po kjo prej se hyra s’u nal tu m’i puth kambët. 46 Ti s’më vnove vaj n’krye, por kjo m’i leu kambët me vaj erëmirë. 47 Pëeqata po ta thom: mëkatet e saj, edhe pse jon shumë, i jon fal, se ajo kallxoj shumë dashni. Po ai që i falet pak,të don pak.“ 48 Masanej i tha asaj: „Mëkatet e tua të jan fal.“ 49 Ata të tjerët që jen kan të shtrum në sofër ja nisën me thanë mes veti: „Kush osht ky që po fal edhe mëkatet?“ 50 Po ai i tha grus: „Besimi yt të ka shpëtu. Shko me paqe.“

{{Querverweise-Metadaten
| v12 = 1Kö 17:17; Luk 8:41, 42; 9:38
| v13 = Heb 4:15
| v13 = Luk 8:52; Joh 11:33
| v14 = 1Kö 17:21, 22; Luk 8:52-54; Joh 11:43; Apg 9:40
| v15 = 1Kö 17:23; 2Kö 4:36
| v16 = 5Mo 18:15; Luk 24:19; Joh 4:19; 6:14; 7:40
| v16 = Luk 1:68
| v18 = Joh 3:26
| v19 = Ps 40:7; 118:26; Sach 9:9; Mat 3:11
| v21 = Jes 53:4
| v22 = Jes 42:7
| v22 = Jes 29:18; 35:5, 6
| v22 = Jes 61:1; Luk 4:18; Jak 2:5
| v23 = Jes 8:14; Luk 2:34; Joh 6:60, 66
| v25 = Mar 1:6
| v26 = Mar 1:2; Luk 1:67, 76
| v27 = Jes 40:3; Luk 1:16, 17; Joh 1:23
| v28 = Luk 1:13, 15
| v29 = Mat 3:5, 6; Luk 3:12
| v30 = Apg 13:46; Rö 10:2, 3
| v33 = 4Mo 6:2, 3; Mat 3:4; Luk 1:13, 15
| v34 = Luk 5:30
| v35 = Joh 10:37, 38
| v36 = Luk 14:1
| v37 = Mat 26:6, 7; Mar 14:3; Joh 12:3
| v39 = Mat 9:11; Luk 15:2
| v44 = 1Mo 18:4; 24:32; 1Sa 25:41
| v47 = Ps 32:1; 51:1; 103:2, 3; Jes 1:18; 43:25; 44:22
| v47 = Luk 7:41, 42; 1Ti 1:13, 14
| v48 = Mat 9:2; Mar 2:5
| v49 = Mat 9:3-7; Mar 2:7; Luk 5:21
| v50 = Mat 9:22; Luk 8:48; 17:19
}}

Luka 8

2026-05-23T20:57:19Z

Nexhat:

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz =
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
 
1 Pak ma von ai shkojke qytet më qytet e katun më katun, tu prediku e tu e përhap lajmin e mirë për mbretninë e Zotit. Të dymbëdhjet nxonsat ishin me të, 2 edhe do gra që i kish çliru prej frymave të këqija e i kish shëru prej sëmundjeve: Maria, që i thojshin Magdalẹne, prej së cilës kishin dal shtatë demonë, 3 Johạna, gruaja e Kuzës, nji zyrtar i naltë i Herodit, Susạna,dhe shumë gra tjera që e ndihmojshin atë edhe apostujt me çka kishin.
 
4 U mledh nji turmë e madhe njerëzish, edhe tjerë që po vijke prej qyteteve të ndryshme te ai. Atëher Jezusi u kallxoj nji shembull: 5 „Nji njeri doli me mbjell farë. Tu e mbjell, do kokrra ranë në rrugë, u shkelën, e zogjt e havas i hëngrën. 6 Do ranë në guri, e kur mbinë, u thanë, se s’kishin lagështi. 7 Do ranë në therra, e therrat u rritën bashkë me to edhe ato i mytën. 8 Po do ranë në tokë të mirë, e kur mbinë, dhanë fryt njëqindfish.“ Masanej thirri: „Kush ka vesh, le të ngoj mirë!“
 
9 Nxansat e tij e vetën çka don me thanë ky shembull. 10 Ai u tha: „Juve ju jepet me i kuptu sekretet e shenjta të mbretnisë së Zotit, por për të tjerët jon veç shembuj, që edhe pse shohin, badihava shohin, edhe pse ngojnë, s’e kuptojnë kuptimin. 11 Shembulli don me thanë këtë: fara osht fjala e Zotit. 12 Ato në rrugë jon si këta: e ngojnë fjalën, por masanej vjen djalli e e merr prej zemrës së tyne, që mos me besu e mos me u shpëtu. 13 Ata në guri jon si këta: e ngojnë fjalën e e pranojnë me gëzim, po nuk kan rrajë. Besojnë për nji kohë, po kur vjen prova, hjekin dorë (dorzohen). 14 Ata në therra jon si këta: e ndigjojnë fjalën, po i merr jeta me brenga, me pasuni, edhe me qejfe të kësaj jete, e mbyten krejt e s’qesin fryt të pjekun. 15 Po ata n’tokë të mirë jon si këta: e ndigjojnë fjalën me zemër t’sinqert e të mirë, e majnë fort, durojnë, edhe qesin fryt.
 
16 Askush kur e ndez nji llampë, s’e mbulon me enë as s’e vnon nën shtrat, po e vnon n’vend të naltë, që kush hyn mrena me e pa dritën. 17 Se s’ka kurgjo të msheftë që s’ka me dal n’shesh, e s’ka kurgjo të mbulueme mirë që s’ka me u dit e me dal n’dritë. 18 Pra, rrini gati si po ndigjoni, se kush ka, ka me iu dhan edhe ma shumë. Po kush s’ka, edhe atë që po menon se e ka, ka me ia marr.
 
19 Nana e tij edhe vllaznit e tij deshtën me ardh te ai, po prej turmës s’mujtën me i ra. 20 Atëher ia çun fjalën: „Nana jote edhe vllaznit e tu jon jashtë e po dojnë me t’pa.“ 21 Ai u tha: „Nana jem edhe vllaznit e mi jon këta njerëz këtu, që e ndigjojnë fjalën e Zotit e jetojnë sipas saj.“
 
22 Nji ditë ai hypi n’varkë me nxansat e vet e tha: „Hajde me kalu n’anën tjetër t’liqenit.“ Edhe u nisën me lundru. 23 Tu lundru, ai e zuni gjumi. Po papritmas ra nji stuhi e fortë n’liqen, varka nisi me u mush me ujë, e ranë n’rrezik. 24 Nxansat shkun e zgjuan, tu thirr: „Mësues, Mësues, po vdesim!“ Ai u çu, e i foli erës edhe valëve t’egra me urdhën. Menjëher stuhia u nal, e u bo qetësi. 25 Pastaj i pyt: „Ku osht besimi juej?“ Ata, me frikë e me çudi, i thojshin njani-tjetrit: „Kush osht ky? Po i urdhënon edhe erës edhe valëve, e ato e ndigjojnë!“
 
26 Ata dolën n’tokë n’anën e Gerasẹnerve, përballë Galilesë. 27 Kur Jezusi doli n’breg, i doli përpara nji njeri prej qytetit, i kapun prej demonëve. Kish kohë që s’veshke rroba, e s’rrijke n’shpi, po n’varreza, n’shpella t’vorreve. 28 Kur e pa Jezusin, bërtiti, ra përmbys para tij, e thirri me za t’naltë: „Çka kom unë me ty, Jezus, Bir i Zotit ma t’Naltë? T’lutna, mos m’mundo!“ 29 Se Jezusi veç i kish thanë shpirtit t’keq me dal prej atij njeriu. Demoni e kapte shpesh. Edhe pse e lidhnin me zinxhirë n’duar e n’kamë e e ruajshin, ai i këpuste prangat, e demoni e shtynte n’vende t’vetmume. 30 Jezusi e pyt: „Qysh e ki emnin?“ Ai tha: „Legiọn“, se shumë demonë kishin hy n’to. 31 Ata i luteshin prap e prap mos me i urdhnu me shku n’humnerë. 32 Aty afër, n’bjeshkë, po kulloste nji tufë e madhe derrash, e demonët e lutën me i lanë me hy n’dersa. Ai i la. 33 Menjëher demonët dolën prej njeriut e hynë n’dersa. Tufa vrapoi teposhtë nji shpat i thepët e ra n’liqen e u myt. 34 Kur barinjtë e derrave e panë këtë, ikën e shkuan me kallxu n’qytet edhe n’fshat çka kish ndodh.
 
35 Njerëzit dolën me pa çka kish ndodh. Kur erdhën te Jezusi, panë njeriun prej të cilit kishin dal demonët, të veshun, me mend në kry, tu nejt te kambët e Jezusit. Ata u friksun. 36 Ata që e kishin pa me sy u tregun si u shëru ai njeri i kapun prej demonëve. 37 Atëher shumë njerëz prej asaj ane të Gerasẹnerve i kërkun Jezusit me u largu, se i kish kap frika e madhe. Ai hypi n’varkë me u kthye. 38 Njeriu prej të cilit kishin dal demonët i lutej me ngel me të, po Jezusi e çoi e i tha: 39 „Kthehu n’shpi, e kallxo krejtve çka t’ka bo Zoti.“ Ai shkoi, e n’krejt qytetin e përhapi çka i kish bo Jezusi.
 
40 Kur u kthye Jezusi, turma e priti me qejf, se krejt po e pritshin. 41 N’at çast erdh nji burrë që e kish emnin Jaịrus, kryetar i sinagogës. Ai ra te kambët e Jezusit e iu lut me shku n’shpi të tij. 42 Se e kishte veç nji çikë, rreth dymbëdhjet vjeç, e ajo ishte tu vdek.
 
Jezusi u nis, e turma po i shkonte mrapa ngjit, tu e shty prej t’gjitha anëve. 43 Ishte edhe nji grue që dymbëdhjet vjet vuajke prej gjakderdhjes, e s’kish gjet kërkon me e shëru. 44 Ajo iu afru prej mbrapa, i preki thekët e petkut t’jashtëm, e gjakderdhja iu nal menjëher. 45 Jezusi tha: „Kush m’preku?“ Kur krejt mohuen, Pjetri tha: „Mësues, turma po t’shtyn e po t’shkel prej t’gjitha anëve.“ 46 Po Jezusi tha: „Jo, dikush m’preku, se e ndjeva që fuqi doli prej meje.“ 47 Kur gruaja e pa që s’kish mujt me u mshef, erdh tu u dridh, ra para tij, e para krejtve tregoi pse e preku edhe qysh u shëru n’at çast. 48 Ai i tha: „Bijë, besimi yt t’ka shëru. Shko n’paqe.“
 
49 Sa ishte tu fol, erdh nji njeri prej shpisë së kryetarit të sinagogës e tha: „Çika jote ka vdek. Mos e lodh ma Mësuesin.“ 50 Jezusi kur e ni, i tha: „Mos u tut. Veç beso, e ajo ka me u shpëtu.“ 51 Kur mrriti te shpia, s’la kërkon me hy mrena, veç Pjetrin, Johạnnesin, Jakobin, edhe nanën e babën e çikës. 52 Krejt po kajshin e po rrehshin gjoksin prej dhimtës. Ai tha: „Ndalni së qari, se ajo s’ka vdek, veç po fle.“ 53 Ata u tallën me të, se e dijshin që ishte e vdekun. 54 Po ai ia kapi dorën e thirri: „Fmi, çohu!“ 55 Fuqia e jetës iu kthye, ajo u çu menjëher, e ai tha me i dhanë diçka me hanger. 56 Prindt e saj mbetën pa vete prej gëzimit, po ai ua bani me dije mos me i tregu kërkujt çka kish ndodh.

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Mat 9:35; Luk 4:43
| v2 = Joh 19:25; 20:18
| v3 = Luk 24:9, 10
| v3 = Mat 27:55, 56; Mar 15:40, 41
| v5 = Luk 8:12
| v6 = Luk 8:13
| v7 = Luk 8:14
| v8 = Luk 8:15
| v8 = Mat 11:15
| v10 = Ps 78:2; Mat 13:34, 35; Mar 4:34
| v10 = Jes 6:9, 10
| v11 = 1Pe 1:25
| v12 = 1Ko 1:21; 2Ko 2:11; 4:3, 4; 1Pe 5:8
| v14 = Mat 19:23; 1Ti 6:9
| v14 = 2Ti 4:10
| v15 = Apg 16:14
| v15 = Heb 10:36
| v16 = Mat 5:15; Luk 11:33; Php 2:15
| v17 = Mat 10:26; Luk 12:2
| v18 = Mat 25:23
| v18 = Mat 13:12; 25:29; Luk 19:26
| v19 = Mat 13:55; Joh 7:5; Apg 1:14
| v21 = Joh 15:14
| v24 = Ps 89:9
| v28 = Mar 1:23, 24; Luk 4:33, 34
| v29 = Mar 9:20, 21
| v31 = Off 20:2, 3
| v32 = 3Mo 11:7, 8; 5Mo 14:8
| v35 = Luk 10:39; Apg 22:3
| v43 = 3Mo 15:25
| v44 = 4Mo 15:38, 39
| v46 = Luk 5:17
| v48 = Luk 7:50
| v50 = Joh 11:25; Rö 4:17
| v52 = Luk 7:12, 13
| v52 = Joh 11:11; Apg 7:60; 13:36
| v54 = Luk 7:14; Joh 11:43
| v55 = 1Mo 2:7; Pr 3:19; Jes 42:5
| v56 = Mar 7:35, 36; Luk 5:14
}}