Quelltext der Seite Ruta 2

{{Textstatus
| Status = Offen
| Notiz = 
}}
<sup>1</sup> Nọomi e ka pasë nji t’afërm fort t’pasun, pi familja e burrit t’saj, Elimẹlechut. Aj e ka pasë emnin Bọas.<br>
<br>
<sup>2</sup> Moabitja Ruth i ka thanë Nọomit: „T’lus, m’le me shku n’ara me mbledhë kallinj drithi që kanë mbetë mbrapa, aty ku dikush m’lejon.“ Nọomi i ka thanë: „Shko, bija jem.“<br>
<br>
<sup>3</sup> Atëherë Rutha ka dalë edhe ka nisë me mbledhë kallinj t’mbetun n’arë, mbrapa korrësve. Rastësisht ka shku n’nji copë toke që i takonte Bọasit, nji t’afërmi t’Elimẹlechut.<br>
<br>
<sup>4</sup> Qaty ka ardhë Bọasi pi Bẹthlehemi edhe u ka thanë korrësve: „Jehovai qoftë me ju.“ Ata i kanë thanë: „Jehovai t’bekoftë.“<br>
<br>
<sup>5</sup> Masanej Bọasi e ka pyetë djalin e ri që i mbikëqyrte korrësit: „E kujt asht kjo vajzë?“<br>
<br>
<sup>6</sup> Aj i ka thanë: „Kjo vajzë asht moabite. Ajo u kthy bashkë me Nọomin pi Mọabi.<br>
<br>
<sup>7</sup> Ajo ka thanë: ‚A muj, t’lus, me mbledhë kallinj t’mbetun mbrapa korrësve, mes kallinjve që i kanë pre?‘ Ka ardhë sot herët n’mëngjes edhe qysh atëherë ka nejtë n’kambë. Veç pak ma parë u ul n’strehë me pushu pak.“<br>
<br>
<sup>8</sup> Atëherë Bọasi i ka thanë Ruthës: „Ndëgjo, bija jem. Mos shko me mbledhë kallinj n’nji arë tjetër. Mos shko kërkah tjetër. Rri afër punëtoreve t’mia.<br>
<br>
<sup>9</sup> Kqyre arën ku po korrin ato edhe shko bashkë me to. Unë u kom thanë burrave mos me t’prekë. Nëse t’merr etja, munesh me pi ujë pi shtambat që i kanë mbushë burrat.“<br>
<br>
<sup>10</sup> Rutha ka ra përmbys edhe u përkul deri n’tokë e ka thanë: „Qysh po m’ban gjithë këtë të mirë? Pse po m’kushton kujdes mu, kur unë jom e huj?“<br>
<br>
<sup>11</sup> Bọasi i ka thanë: „M’kanë kallxu hollësisht krejt qka ke ba për vjehrrën tande mas vdekjes së burrit tand. Edhe qysh i ke lanë babën, nanën edhe vendin e farefisit tand, e ke shku te nji popull që s’e ke njoftë ma herët.<br>
<br>
<sup>12</sup> Jehovai t’shpërbleftë për krejt qka ke ba. Jehovai, Zoti i Izraelit, t’dhashtë nji shpërblim t’plotë, se ti ke ardhë me gjetë mbrojtje nën krahët e tij.“<br>
<br>
<sup>13</sup> Atëherë ajo i ka thanë: „O zotni jem, t’lus, vazhdo me m’pa me sy t’mirë. Ti m’ke ngushëllu edhe m’ke folë fjalë që ma kanë qetësu zemrën, edhe pse unë s’jom as njana pi shërbëtoreve tua.“<br>
<br>
<sup>14</sup> Kur ka ardhë koha e bukës, Bọasi i ka thanë: „Hajde këtu, ha pak bukë. Ngjyje n’uthull.“ Atëherë ajo u ul afër korrësve. Bọasi i ka dhanë kokrra drithi t’pjekuna, edhe ajo ka hangër sa u ngi. N’fund i ka tepru edhe pak.<br>
<br>
<sup>15</sup> Kur u çu me vazhdu me mbledhë kallinj, Bọasi u ka dhanë urdhën burrave të vet: „Lenie me mbledhë edhe mes kallinjve që i keni pre, edhe mos u sillni keq me të.<br>
<br>
<sup>16</sup> Nxirrni enkas edhe do kallinj pi duajt edhe leni aty që ajo me i mbledhë. Mos i folni keq.“<br>
<br>
<sup>17</sup> Kështu ajo ka mbledhë kallinj t’mbetun n’arë deri n’mramje. Kur i ka rrahë kallinjtë që i kishte mbledhë, për me i nxjerrë kokrrat, i ka dalë rreth nji Ẹpha elb.<br>
<br>
<sup>18</sup> Masanej e ka marrë elbin me veti n’qytet, edhe vjehrra e ka pa sa kishte mbledhë. Rutha e ka nxjerrë edhe ushqimin që i kishte tepru pasi u ngi, edhe ia ka dhanë asaj.<br>
<br>
<sup>19</sup> Vjehrra e ka pyetë: „Ku ke mbledhë kallinj sot? Ku ke punu? I bekuem qoftë aj që t’ka kushtu kujdes.“ Atëherë Rutha i ka kallxu vjehrrës te kush kishte punu. „Burri te i cili kom punu sot e ka emnin Bọas“, i ka thanë.<br>
<br>
<sup>20</sup> Atëherë Nọomi i ka thanë nuses së djalit t’vet: „Jehovai e bekoftë atë burrë, se dashnia besnike e Jehovait s’ka mungu kurrë as për t’gjallët, as për t’vdekunit.“ Masanej i ka thanë: „Ky burrë asht i afërmi jonë. Aj asht nji pi atyne që kanë të drejtë me na shpengu.“<br>
<br>
<sup>21</sup> Moabitja Ruth i ka kallxu edhe këtë: „Aj m’ka thanë edhe: ‚Rri afër njerëzve t’mi, derisa ta kryjnë krejt korrjen.‘“<br>
<br>
<sup>22</sup> Nọomi i ka thanë nuses së djalit t’vet, Ruthës: „Ma mirë asht me shku me punëtoret e tij, bija jem, se n’nji arë tjetër munet dikush me t’ngucë.“<br>
<br>
<sup>23</sup> Kështu Rutha ka nejtë afër punëtoreve t’Bọasit edhe ka mbledhë kallinj derisa kanë përfundu korrja e elbit edhe korrja e grunit. Edhe ka vazhdu me jetu te vjehrra e vet.<br>
<br>
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Ru 2:20; 4:21, 22; Mat 1:5; Luk 3:23, 32
| v2 = 3Mo 23:22; 5Mo 24:19
| v3 = Ru 2:20
| v3 = Ru 1:2
| v6 = Ru 1:3, 4
| v6 = Ru 1:16, 22
| v7 = 3Mo 23:22; 5Mo 24:19
| v8 = Ru 2:22
| v10 = 2Mo 23:9; 3Mo 19:34
| v11 = Ru 1:14, 16
| v12 = Ru 4:11, 17; Mat 1:5, 16
| v12 = Ps 17:8; 36:7; 57:1; 63:7
| v15 = 3Mo 19:9; Ru 2:2
| v15 = Ru 2:9
| v17 = Ru 2:7
| v18 = Ru 2:14
| v19 = Ps 41:1
| v20 = 2Mo 34:6; Ru 1:8; Ps 36:7
| v20 = Ru 2:1
| v20 = 3Mo 25:25; 5Mo 25:5, 6; Ru 3:9, 12
| v21 = Ru 2:8
| v23 = Ru 1:22
| v23 = Ru 1:16
}}