Quelltext der Seite Ruta 3

{{Textstatus
| Status = Offen
| Notiz = 
}}
<sup>1</sup> Atëher Noemi, vjehrra e Ruthës, i ka thanë: «Bija jem, a s’duhet me ta gjetë nji shpi ku ki me pasë rahati edhe me të shku mirë?<br>
<br>
<sup>2</sup> Ti ke punu bashkë me puntoret e Boazit, e aj asht i afërmi jonë. Sonte aj ka me e shoshit elbin në lëmë.<br>
<br>
<sup>3</sup> Ti lahu, lyju me vaj që ka erë të mirë, veshi teshat tua ma të mira edhe shko në lëmë. Po mos e le burrin me të vërejtë derisa ta kryn me hangër e me pi.<br>
<br>
<sup>4</sup> Kqyre mirë ku ka me u shtri aj. Masanej shko, zbuloja kamtë edhe shtriju edhe ti aty. Aj ka me të kallxu qka duhet me bo.»<br>
<br>
<sup>5</sup> Rutha i ka thanë: «Krejt qka po më thu, qashtu kom me bo.»<br>
<br>
<sup>6</sup> Qeshtu ajo ka shku në lëmë edhe e ka bo krejt qka i ka thanë vjehrra e vet.<br>
<br>
<sup>7</sup> Ndërkohë, Boazi ka hangër e ka pi edhe u konë në disponim të mirë. Masanej ka shku me u shtri ngat grumbullit të drithit. Rutha ju ka afru tinza, ja ka zbulu kamtë edhe asht shtri edhe ajo aty.<br>
<br>
<sup>8</sup> Kah mesi i natës, aj ka nisë me u dridhë. Asht përkul përpara edhe e ka pa nji grue tu nejtë e shtrime te kamtë e tij.<br>
<br>
<sup>9</sup> Aj e ka vetë: «Kush je ti?» Ajo i ka thanë: «Unë jom Rutha, zotni jem. Shtrije petkun tand mbi mu, se ti je nji pi të afërmve që e kanë të drejtën me më shpengu.»<br>
<br>
<sup>10</sup> Atëher aj i ka thanë: «Jehovai të bekoftë, bija jem. Tash e ke kallxu dashninë tane besnike edhe ma shumë se përpara, se ti s’ke shku me lypë naj djalë të ri, as të vorfën e as të pasun.<br>
<br>
<sup>11</sup> Mos u tut, bija jem. Krejt qka po më lyp, kom me ta bo, se krejt njerëzit në qytet e dinë që ti je nji grue shumë e mirë edhe me vlerë.<br>
<br>
<sup>12</sup> Asht e vërtetë që unë jom nji pi atyne që e kanë të drejtën me të shpengu, po ka edhe nji tjetër që e ki ma të afërt se mu.<br>
<br>
<sup>13</sup> Rri sonte këtu, e nëse aj don me të shpengu nesër në mëngjes, mirë, le të të shpengojë. Po nëse aj s’don me të shpengu, unë kom me të shpengu, për Jehovain e gjallë! Veç rri këtu e shtrime deri në mëngjes.»<br>
<br>
<sup>14</sup> Qeshtu ajo ka nejtë e shtrime te kamtë e tij deri në mëngjes. U çu hala pa u zbardhë dita, para se njerëzit me mujt me e dallu kush asht. Boazi ka thanë: «Kurrkush mos ta marrë vesh që nji grue u konë në lëmë.»<br>
<br>
<sup>15</sup> Masanej i ka thanë: «Merre mantelin tand edhe maje të hapun.» Aj ja ka qitë gjashtë masa elb në mantelin që ajo e ka majtë të hapun edhe ja ka dhanë me veti. Masanej aj ka shku në qytet.<br>
<br>
<sup>16</sup> Kur Rutha u kthy te vjehrra e vet, ajo e ka vetë: «Qysh të ka shku puna, bija jem?» Atëher Rutha ja ka kallxu krejt qka ka bo aj burrë për të.<br>
<br>
<sup>17</sup> Edhe i ka thanë: «Aj m’i ka dhanë qito gjashtë masa elb edhe më ka thanë: ‘Mos shko duarthatë te vjehrra jote.’»<br>
<br>
<sup>18</sup> Atëher Noemi i ka thanë: «Bija jem, rri këtu derisa ta marrim vesh qysh ka me përfundu kjo punë. Se aj burrë ka me bo çmos që me e kry këtë punë hala sot.»<br>
<br>
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Ru 1:9
| v2 = Ru 2:1, 20
| v9 = 3Mo 25:25; 5Mo 25:5, 6; Ru 2:20
| v10 = Ru 1:14, 16
| v11 = Ru 3:9
| v12 = 3Mo 25:25; Ru 2:20
| v12 = Ru 4:1
| v13 = Ru 4:5
}}