Historia e Apostujve 17 - Versionsgeschichte

ZmIn4Lz470: Absatz korrigiert

2026-05-21T16:51:43Z

Absatz korrigiert

← Nächstältere Version		Version vom 21. Mai 2026, 18:51 Uhr
Zeile 13:		Zeile 13:
	<br>		<br>
	<sup>16</sup> Derisa Pavli po i priste në Athinë, u shqetësu shumë kur pa që qyteti ishte plot me idhuj. <sup>17</sup> Prandaj nisi me folë e me arsyetu në sinagogë me Judenjtë edhe me njerzt tjerë që e adhuronin Zotin. Këtë e bante edhe çdo ditë në shesh me ata që ndodheshin aty. <sup>18</sup> Po disa filozofë epikurianë edhe stoikë nisën me diskutu me të, edhe disa thojshin: „Qka po don me thanë ky llafazan?“ Tjerët thojshin: „Po duket që po shpall hyjni të huja.“ Këtë e thojshin sepse aj po shpallte lajmin e mirë për Jezusin edhe ringjalljen. <sup>19</sup> Prandaj e morën edhe e çunë në Areopag. Thanë: „A mundemi me ditë qka asht ky mësim i ri për të cilin po flet? <sup>20</sup> Ti po na sjell sene që po na tingëllojnë të huja në veshë, edhe po dojmë me ditë qka domethanë këto.“ <sup>21</sup> Në fakt, krejt Athinasit edhe të hujtë që rrishin aty e kalojshin kohën e lirë veç tu kallxu a tu ni diçka të re. <sup>22</sup> Atëherë Pavli u çu në mes të Areopagut edhe tha:		<sup>16</sup> Derisa Pavli po i priste në Athinë, u shqetësu shumë kur pa që qyteti ishte plot me idhuj. <sup>17</sup> Prandaj nisi me folë e me arsyetu në sinagogë me Judenjtë edhe me njerzt tjerë që e adhuronin Zotin. Këtë e bante edhe çdo ditë në shesh me ata që ndodheshin aty. <sup>18</sup> Po disa filozofë epikurianë edhe stoikë nisën me diskutu me të, edhe disa thojshin: „Qka po don me thanë ky llafazan?“ Tjerët thojshin: „Po duket që po shpall hyjni të huja.“ Këtë e thojshin sepse aj po shpallte lajmin e mirë për Jezusin edhe ringjalljen. <sup>19</sup> Prandaj e morën edhe e çunë në Areopag. Thanë: „A mundemi me ditë qka asht ky mësim i ri për të cilin po flet? <sup>20</sup> Ti po na sjell sene që po na tingëllojnë të huja në veshë, edhe po dojmë me ditë qka domethanë këto.“ <sup>21</sup> Në fakt, krejt Athinasit edhe të hujtë që rrishin aty e kalojshin kohën e lirë veç tu kallxu a tu ni diçka të re. <sup>22</sup> Atëherë Pavli u çu në mes të Areopagut edhe tha:
	~~<br>~~
	<br>		<br>
	„Burra të Athinës! Po shoh që në çdo pikëpamje ju dukeni se keni ma shumë respekt për hyjnitë se tjerët. <sup>23</sup> Për shembull, derisa po ecja edhe po i kqyrsha me kujdes gjanat që ju i adhuroni, e gjeta edhe nji altar me mbishkrimin: ‘Për nji Zot të panjohun.’ Pra, atë që ju po e adhuroni pa e njoftë, atë po jau shpalli unë. <sup>24</sup> Zoti që e ka bo botën edhe krejt qka ka në të, aj që asht Zotnia i qiellit edhe i tokës, nuk banon në tempuj të bamë me dorë njeriu. <sup>25</sup> As nuk i shërbehet me duer njeriu, sikur me pasë nevojë për diçka, sepse aj vetë ju jep krejt njerzve jetë, frymë edhe gjithçka. <sup>26</sup> Aj i ka bo pi nji njeri krejt kombet, që me banu në krejt faqen e tokës. Edhe i caktoi kohët e vendosuna edhe kufijtë e caktum ku njerzt duhej me banu. <sup>27</sup> Ata duhej me e kërku Zotin, që me e prekë si me dorë edhe përnime me e gjetë. E në fakt, aj nuk asht larg pi asnjonit pi neve. <sup>28</sup> Sepse përmes tij kemi jetë, lëvizim edhe ekzistojmë. Qysh kanë thanë edhe disa pi poetëve tuej: ‘Sepse edhe na jemi fmitë e tij.’		„Burra të Athinës! Po shoh që në çdo pikëpamje ju dukeni se keni ma shumë respekt për hyjnitë se tjerët. <sup>23</sup> Për shembull, derisa po ecja edhe po i kqyrsha me kujdes gjanat që ju i adhuroni, e gjeta edhe nji altar me mbishkrimin: ‘Për nji Zot të panjohun.’ Pra, atë që ju po e adhuroni pa e njoftë, atë po jau shpalli unë. <sup>24</sup> Zoti që e ka bo botën edhe krejt qka ka në të, aj që asht Zotnia i qiellit edhe i tokës, nuk banon në tempuj të bamë me dorë njeriu. <sup>25</sup> As nuk i shërbehet me duer njeriu, sikur me pasë nevojë për diçka, sepse aj vetë ju jep krejt njerzve jetë, frymë edhe gjithçka. <sup>26</sup> Aj i ka bo pi nji njeri krejt kombet, që me banu në krejt faqen e tokës. Edhe i caktoi kohët e vendosuna edhe kufijtë e caktum ku njerzt duhej me banu. <sup>27</sup> Ata duhej me e kërku Zotin, që me e prekë si me dorë edhe përnime me e gjetë. E në fakt, aj nuk asht larg pi asnjonit pi neve. <sup>28</sup> Sepse përmes tij kemi jetë, lëvizim edhe ekzistojmë. Qysh kanë thanë edhe disa pi poetëve tuej: ‘Sepse edhe na jemi fmitë e tij.’

ZmIn4Lz470: Initiale Übersetzung

2026-05-21T16:51:06Z

Initiale Übersetzung

← Nächstältere Version		Version vom 21. Mai 2026, 18:51 Uhr
Zeile 1:		Zeile 1:
	{{Textstatus		{{Textstatus
	\| Status = ~~Offen~~		\| Status = KI
	\| Notiz =		\| Notiz =
	}}<br><br>		}}<br><br>
	<sup>1</sup>~~<br>~~		<sup>1</sup> Tash ata kalun nëpër Amfipol edhe Apoloni, edhe erdhën në Selanik, ku kishte nji sinagogë të Judenjve. <sup>2</sup> Pavli, si e kishte zakon, hini te ta edhe për tri sabate foli me ta, tu arsyetu pi Shkrimet. <sup>3</sup> Aj ju shpjegonte edhe ju dëshmonte me Shkrime që Krishti duhej me vujtë edhe me u ringjallë pi të dekuneve, edhe thoshte: „Ky Jezus që po jau shpalli, aj asht Krishti.“ <sup>4</sup> Si rezultat, disa pi tyne u bonë besimtarë edhe ju bashkun Pavlit e Silës, po edhe nji turmë e madhe Grekësh që e adhuronin Zotin, bashkë me mjaft gra të njohuna.
	<sup>2</sup>~~<br>~~
	<sup>3</sup>~~<br>~~
	<sup>4</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	~~<sup>5</sup><br>~~
	~~<sup>6</sup><br>~~
	~~<sup>7</sup><br>~~
	~~<sup>8</sup><br>~~
	~~<sup>9</sup><br>~~
	<br>		<br>
	<sup>10</sup>~~<br>~~		<sup>5</sup> Po Judenjtë që u bonë xhelozë, mblodhën disa burra të këqij që rrishin në shesh. Ata formun nji turmë të dhunshme edhe e trazun qytetin. E sulmuan shpinë e Jasonit, për me i nxjerrë Pavlin edhe Silën te turma. <sup>6</sup> Kur nuk i gjetën, e tërhoqën zvarrë Jasonin edhe disa vllazën te udhëheqësit e qytetit, tu bërtitë: „Këta burra që e kanë trazu krejt tokën e banueme, janë edhe këtu, <sup>7</sup> edhe Jasoni i ka pritë si mysafirë. Krejt këta po veprojnë kundër urdhnimeve të Cezarit, sepse po thojnë që ka nji mbret tjetër, Jezusi.“ <sup>8</sup> Kur turma edhe udhëheqësit e qytetit i ninë këto, u shqetësuan. <sup>9</sup> Pasi morën garanci të mjaftueshme pi Jasoni edhe të tjerët, i lanë me shku.
	<sup>11</sup>~~<br>~~
	<sup>12</sup>~~<br>~~
	<sup>13</sup>~~<br>~~
	<sup>14</sup>~~<br>~~
	~~<sup>15</sup><br>~~
	<br>		<br>
	~~<sup>16</sup><br>~~
	~~<sup>17</sup><br>~~
	~~<sup>18</sup><br>~~
	~~<sup>19</sup><br>~~
	~~<sup>20</sup><br>~~
	~~<sup>21</sup><br>~~
	~~<sup>22 T1</sup><br>~~
	<br>		<br>
	<sup>~~22 T2~~</sup>~~<br>~~		<sup>10</sup> Sapo u bo natë, vllaznit i dërguan Pavlin edhe Silën në Bere. Kur mbrrinën atje, hynë në sinagogën e Judenjve. <sup>11</sup> Këta kishin qëndrim ma fisnik se ata në Selanik, sepse e pranuan fjalën e Zotit me shumë gatishmëni edhe çdo ditë i shqyrtojshin me kujdes Shkrimet, a ishin të vërteta ato që po i nijshin. <sup>12</sup> Prandaj shumë pi tyne u bonë besimtarë, po edhe mjaft gra Greke të respektueme, si edhe disa burra. <sup>13</sup> Po kur Judenjtë pi Selaniku morën vesh që Pavli po e shpallte fjalën e Zotit edhe në Bere, erdhën aty për me i trazu edhe me i nxitë njerzt. <sup>14</sup> Atëherë vllaznit e dërguan Pavlin menjëherë kah deti, kurse Sila edhe Timoteu mbetën aty. <sup>15</sup> Ata që e përcollën Pavlin e çunë deri në Athinë. Pasi ju dha udhëzim që Sila edhe Timoteu me ardhë sa ma shpejt te aj, ata u kthyn.
	<sup>23</sup>~~<br>~~
	<sup>24</sup>~~<br>~~
	<sup>25</sup>~~<br>~~
	<sup>26</sup>~~<br>~~
	<sup>27</sup>~~<br>~~
	~~<sup>28</sup><br>~~
	<br>		<br>
	~~<sup>29</sup><br>~~
	~~<sup>30</sup><br>~~
	~~<sup>31</sup><br>~~
	<br>		<br>
	<sup>32</sup><br>		<sup>16</sup> Derisa Pavli po i priste në Athinë, u shqetësu shumë kur pa që qyteti ishte plot me idhuj. <sup>17</sup> Prandaj nisi me folë e me arsyetu në sinagogë me Judenjtë edhe me njerzt tjerë që e adhuronin Zotin. Këtë e bante edhe çdo ditë në shesh me ata që ndodheshin aty. <sup>18</sup> Po disa filozofë epikurianë edhe stoikë nisën me diskutu me të, edhe disa thojshin: „Qka po don me thanë ky llafazan?“ Tjerët thojshin: „Po duket që po shpall hyjni të huja.“ Këtë e thojshin sepse aj po shpallte lajmin e mirë për Jezusin edhe ringjalljen. <sup>19</sup> Prandaj e morën edhe e çunë në Areopag. Thanë: „A mundemi me ditë qka asht ky mësim i ri për të cilin po flet? <sup>20</sup> Ti po na sjell sene që po na tingëllojnë të huja në veshë, edhe po dojmë me ditë qka domethanë këto.“ <sup>21</sup> Në fakt, krejt Athinasit edhe të hujtë që rrishin aty e kalojshin kohën e lirë veç tu kallxu a tu ni diçka të re. <sup>22</sup> Atëherë Pavli u çu në mes të Areopagut edhe tha:
	<sup>33</sup><br>		<br>
	<sup>34</sup><br>		<br>
			„Burra të Athinës! Po shoh që në çdo pikëpamje ju dukeni se keni ma shumë respekt për hyjnitë se tjerët. <sup>23</sup> Për shembull, derisa po ecja edhe po i kqyrsha me kujdes gjanat që ju i adhuroni, e gjeta edhe nji altar me mbishkrimin: ‘Për nji Zot të panjohun.’ Pra, atë që ju po e adhuroni pa e njoftë, atë po jau shpalli unë. <sup>24</sup> Zoti që e ka bo botën edhe krejt qka ka në të, aj që asht Zotnia i qiellit edhe i tokës, nuk banon në tempuj të bamë me dorë njeriu. <sup>25</sup> As nuk i shërbehet me duer njeriu, sikur me pasë nevojë për diçka, sepse aj vetë ju jep krejt njerzve jetë, frymë edhe gjithçka. <sup>26</sup> Aj i ka bo pi nji njeri krejt kombet, që me banu në krejt faqen e tokës. Edhe i caktoi kohët e vendosuna edhe kufijtë e caktum ku njerzt duhej me banu. <sup>27</sup> Ata duhej me e kërku Zotin, që me e prekë si me dorë edhe përnime me e gjetë. E në fakt, aj nuk asht larg pi asnjonit pi neve. <sup>28</sup> Sepse përmes tij kemi jetë, lëvizim edhe ekzistojmë. Qysh kanë thanë edhe disa pi poetëve tuej: ‘Sepse edhe na jemi fmitë e tij.’
			<br>
			<br>
			<sup>29</sup> Pra, masi jemi fmitë e Zotit, nuk duhet me mendu që Qenia hyjnore asht si ari, argjendi a guri, si diçka që e ka nxjerrë arti edhe mendja e njeriut. <sup>30</sup> Zoti i ka kalu pa i marrë parasysh kohët e kësaj paditunie, po tash po ju shpall krejt njerzve kudo që duhet me u pendu. <sup>31</sup> Sepse aj ka caktu nji ditë kur ka me gjyku me drejtësi krejt tokën e banueme përmes nji burri që e ka caktu. Edhe krejt njerzve ju ka dhanë garanci për këtë, tu e ringjallë atë pi të dekuneve.“
			<br>
			<br>
			<sup>32</sup> Kur ninë për ringjalljen e të dekuneve, disa nisën me përqeshë. Tjerët thanë: „Për këtë kemi me të ngu edhe nji herë tjetër.“ <sup>33</sup> Atëherë Pavli u largu, <sup>34</sup> po disa burra ju bashkun edhe u bonë besimtarë. Mes tyne ishin Dionisi, nji gjykatës i Areopagut, nji gru me emnin Damaris, edhe disa tjerë.
	<br><br>		<br><br>
	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten

ZmIn4Lz470: ZmIn4Lz470 verschob die Seite Veprat e Apostujve 17 nach Historia e Apostujve 17: Falsch geschriebener Name

2026-05-21T15:42:57Z

ZmIn4Lz470 verschob die Seite Veprat e Apostujve 17 nach Historia e Apostujve 17: Falsch geschriebener Name

← Nächstältere Version	Version vom 21. Mai 2026, 17:42 Uhr
(kein Unterschied)

Teddybär: Vers-Teilung eingefügt

2025-12-17T18:18:16Z

Vers-Teilung eingefügt

← Nächstältere Version		Version vom 17. Dezember 2025, 20:18 Uhr
Zeile 27:		Zeile 27:
	<sup>20</sup><br>		<sup>20</sup><br>
	<sup>21</sup><br>		<sup>21</sup><br>
	<sup>22</sup><br><br>		<sup>22 T1</sup><br>
			<br>
			<sup>22 T2</sup><br>
	<sup>23</sup><br>		<sup>23</sup><br>
	<sup>24</sup><br>		<sup>24</sup><br>

Teddybär: Erstell. + Quver. Apg 17 1-34

2025-12-11T16:45:38Z

Erstell. + Quver. Apg 17 1-34

Neue Seite

{{Textstatus
| Status = Offen
| Notiz =
}} 
1 
2 
3 
4 
 
5 
6 
7 
8 
9 
 
10 
11 
12 
13 
14 
15 
 
16 
17 
18 
19 
20 
21 
22 
23 
24 
25 
26 
27 
28 
 
29 
30 
31 
 
32 
33 
34 
 
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = 1Th 2:1
| v2 = Apg 9:19, 20; 13:13, 14; 14:1; 18:4
| v2 = Apg 18:19
| v3 = Ps 22:7; 34:20; 69:21; 118:22; Jes 50:6; 53:3, 5
| v3 = Ps 16:10; Luk 24:45, 46
| v4 = Apg 15:22, 40
| v5 = Apg 13:45
| v5 = Apg 19:29; 2Ko 6:4, 5
| v6 = Apg 16:19-21
| v7 = Luk 23:1, 2; Joh 19:12
| v13 = Apg 14:2, 19
| v14 = Mat 10:23
| v15 = Apg 16:1, 2; 1Th 3:2
| v18 = Joh 5:28, 29; 11:25; 1Ko 15:12
| v22 = Apg 17:33, 34
| v22 = Apg 17:16
| v24 = Ps 146:6
| v24 = 1Kö 8:27
| v25 = Ps 50:12
| v25 = Jes 42:5
| v26 = 1Mo 5:2
| v26 = 1Mo 1:28
| v26 = 5Mo 2:5, 19; 32:8; Ps 74:17
| v27 = 5Mo 4:29; Ps 145:18; Jes 55:6; Rö 1:20
| v28 = Ps 36:9
| v29 = 1Mo 1:27
| v29 = 5Mo 5:8; Jes 37:19; 40:18-20; 46:5; Joh 4:24
| v30 = Apg 14:16; Eph 4:17, 18
| v31 = Ps 96:13; 98:9; Joh 5:22; Apg 10:42
| v31 = Joh 11:25; Apg 2:24; 13:32, 33; 1Ko 15:3-8
| v32 = 1Ko 1:23
}}