Luka 16 - Versionsgeschichte

Nexhat am 8. Juli 2026 um 11:14 Uhr

2026-07-08T11:14:43Z

← Nächstältere Version		Version vom 8. Juli 2026, 13:14 Uhr
Zeile 9:		Zeile 9:
	<sup>14</sup> Kur farisenjtë, që ishin shumë të lidhun mas pareve, i ninë krejt këto, nisën me ja shtrembëru ftyrën me përqeshje. <sup>15</sup> Për qata aj ju tha: „Ju e qitni veten të drejtë para njerzve, po Zoti i njeh zemrat e juve. Ajo që njerzt e çmojnë shumë, për Zotin asht e neveritshme(përbuzshme).		<sup>14</sup> Kur farisenjtë, që ishin shumë të lidhun mas pareve, i ninë krejt këto, nisën me ja shtrembëru ftyrën me përqeshje. <sup>15</sup> Për qata aj ju tha: „Ju e qitni veten të drejtë para njerzve, po Zoti i njeh zemrat e juve. Ajo që njerzt e çmojnë shumë, për Zotin asht e neveritshme(përbuzshme).
	<br><br>		<br><br>
	<sup>16</sup> Ligji edhe Pejgamberët jen kan deri te Gjoni. Pi atëher, ~~mbretnia~~ e Zotit po shpallet si lajm i mirë, edhe njerëz të çdo lloji po shtyhen përpara kah ajo. <sup>17</sup> Ma lehtë zhduken havaja dhe toka, se me mbetë pa u përmbushë qoftë edhe nji vijë e vogël e nji shkronje të Ligjit.		<sup>16</sup> Ligji edhe Pejgamberët jen kan deri te Gjoni. Pi atëher, Mbretnia e Zotit po shpallet si lajm i mirë, edhe njerëz të çdo lloji po shtyhen përpara kah ajo. <sup>17</sup> Ma lehtë zhduken havaja dhe toka, se me mbetë pa u përmbushë qoftë edhe nji vijë e vogël e nji shkronje të Ligjit.
	<br><br>		<br><br>
	<sup>18</sup> Secili që ndahet prej ~~grusë~~ së vet edhe martohet me nji tjetër, bon kurvni, edhe kush martohet me nji gru të ndame, bon po ashtu kurvni.		<sup>18</sup> Secili që ndahet prej grus së vet edhe martohet me nji tjetër, bon kurvni, edhe kush martohet me nji gru të ndame, bon po ashtu kurvni.
	<br><br>		<br><br>
	<sup>19</sup> Ishte nji herë nji njeri i pasun, që vishej me tesha vjollcë e me pëlhurë të mirë, dhe ditë për ditë knaqej në luks. <sup>20</sup> Te hymja e tij e sillshin ~~gjithmonë~~ nji lypës me emnin Llazar. Aj ishte plot me varra (plagë) <sup>21</sup> edhe kishte qef me e shujtë unin(urin) me ato që binin prej tavolinës së pasanikut. Edhe qentë vishin vazhdimisht e ja lëpijshin varrët. <sup>22</sup> Nji ditë lypësi ka dekë edhe melaqet e kanë çu te ana e Abrahamit.		<sup>19</sup> Ishte nji herë nji njeri i pasun, që vishej me tesha vjollcë e me pëlhurë(matrial)të mirë, dhe ditë për ditë knaqej në luks. <sup>20</sup> Te hymja e tij e sillshin gjithmon nji lypës me emnin Llazar. Aj ishte plot me varra (plagë) <sup>21</sup> edhe kishte qef me e shujtë unin(urin) me ato që binin prej tavolinës së pasanikut. Edhe qentë vishin vazhdimisht e ja lëpijshin varrët. <sup>22</sup> Nji ditë lypësi ka dekë edhe melaqet e kanë çu te ana e Abrahamit.
	<br><br>		<br><br>
	Edhe pasaniku ka dekë edhe u varros. <sup>23</sup> Kur ishte në varr tu hjekë mundime, i çoi sytë përpjetë edhe e pa prej larg Abrahamin, e larg Abrahamin, e Llazarin te ana e tij. <sup>24</sup> Atëher i thirri: ‘Bab Abraham, ki dhimt për mu, edhe çoje Llazarin me e lagë majën e gishtit në ujë e me ma flladitë guhën, se po hjeki mundime të randa në qit zjarm që po flakëron.’ <sup>25</sup> Po Abrahami i tha: ‘Bir, kujtohu që ti gjatë jetës tane i ke pasë të mirat tua, kurse Llazari veç të këqija. Tash aj po ngushëllohet qitu, e ti po hjek mundime të randa. <sup>26</sup> Përveç kësaj, mes neve edhe juve asht vendosë nji ndamje e fortë, nji humnerë e madhe, kështu që ata që dojnë me kalu pi qitu te ju, s’munden, e as kërkush pi atje s’mundet me kalu te na.’ <sup>27</sup> Atëher pasaniku ju lut: ~~‘Atë~~, nëse qashtu asht, po ~~t’lutna~~, çoje atë në shpinë e babës tem. <sup>28</sup> Se i kam pesë vllazën, edhe aj le t’i paralajmron, që mos me ardhë edhe ata në qit ven të mundimit.’ <sup>29</sup> Po Abrahami tha: ‘Ata e kanë Moisiun edhe Pejgamberët, le t’i ngojnë ata.’ <sup>30</sup> ‘Jo, ~~Atë~~ Abraham’, ja ktheu pasaniku. ‘Po nëse dikush pi të dekuneve shkon te ata, atëher kanë me u pendu ra pizhman.’ <sup>31</sup> Atëher Abrahami i tha: ‘Nëse nuk e ngojnë Moisiun edhe Pejgamberët, nuk kanë me u bindë as nëse çohet dikush prej të dekuneve.’“		Edhe pasaniku ka dekë edhe u varros. <sup>23</sup> Kur ishte në varr tu hjekë mundime, i çoi sytë përpjetë edhe e pa prej larg Abrahamin, e larg Abrahamin, e Llazarin te ana e tij. <sup>24</sup> Atëher i thirri: ‘Bab Abraham, ki dhimt për mu, edhe çoje Llazarin me e lagë majën e gishtit në ujë e me ma flladitë guhën, se po hjeki mundime të randa në qit zjarm që po flakëron.’ <sup>25</sup> Po Abrahami i tha: ‘Bir, kujtohu që ti gjatë jetës tane i ke pasë të mirat tua, kurse Llazari veç të këqija. Tash aj po ngushëllohet qitu, e ti po hjek mundime të randa. <sup>26</sup> Përveç kësaj, mes neve edhe juve asht vendosë nji ndamje e fortë, nji humnerë e madhe, kështu që ata që dojnë me kalu pi qitu te ju, s’munden, e as kërkush pi atje s’mundet me kalu te na.’ <sup>27</sup> Atëher pasaniku ju lut: ‘Bab, nëse qashtu asht, po të lutna, çoje atë në shpinë e babës tem. <sup>28</sup> Se i kam pesë vllazën, edhe aj le t’i paralajmron, që mos me ardhë edhe ata në qit ven të mundimit.’ <sup>29</sup> Po Abrahami tha: ‘Ata e kanë Moisiun edhe Pejgamberët, le t’i ngojnë ata.’ <sup>30</sup> ‘Jo, Bab Abraham’, ja ktheu pasaniku. ‘Po nëse dikush prej të dekuneve shkon te ata, atëher kanë me u pendu ra pizhman.’ <sup>31</sup> Atëher Abrahami i tha: ‘Nëse nuk e ngojnë Moisiun edhe Pejgamberët, nuk kanë me u bindë nëse çohet dikush as prej të dekuneve.’“
	<br><br>		<br><br>
	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten

Nexhat am 4. Juli 2026 um 15:30 Uhr

2026-07-04T15:30:58Z

← Nächstältere Version		Version vom 4. Juli 2026, 17:30 Uhr
Zeile 3:		Zeile 3:
	\| Notiz =		\| Notiz =
	}}<br><br>		}}<br><br>
	<sup>1</sup> Masanej ju tha edhe nxansave: „Nji njeri i pasun e kish nji kujdestar, për të cilin u ankua dikush se po ja prishke pasuninë zotnisë së vet. <sup>2</sup> Zotnia e thirri edhe i tha: ‘Qka po ni për ty? Jep llogari për punën tane, se nuk mundesh ma me punu si kujdestar i shpisë.’ <sup>3</sup> ~~Atëherë~~ kujdestari tha me veti: ‘Qka me bo tash, masi zotnia jem po ma merr punën e kujdestarit? Për me mihë s’jom i fortë, e me lypë lëmoshë po m’vjen marre. <sup>4</sup> Aha! E di qka ka me bo, që kur t’më hjekin pi punës, njerzt me ~~m’pranu~~ në shpitë e tyne.’ <sup>5</sup> ~~Atëherë~~ i thirri nji ka nji krejt ata që i kishin borxh zotnisë së tij. Të parin e ~~pyti~~: ‘Sa i ke borxh zotnisë tem?’ <sup>6</sup> Aj tha: ‘100 masa vaj ullini.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Ulu edhe shpejt shkruj 50.’ <sup>7</sup> ~~Pastaj~~ e ~~pyti~~ tjetrin: ‘E ti, sa borxh ki?’ Aj tha: ‘100 masa të mëdhaja grunë.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Shkruj 80.’ <sup>8</sup> Zotnia e lavdoi kujdestarin, se edhe pse ishte i padrejtë, veproi me men. Se bijtë e këtij sistemi të botës, me gjeneratën e vet, veprojnë ma me men se bijtë e dritës.		<sup>1</sup> Masanej ju tha edhe nxansave: „Nji njeri i pasun e kish nji kujdestar, për të cilin u ankua dikush se po ja prishke pasuninë zotnisë së vet. <sup>2</sup> Zotnia e thirri edhe i tha: ‘Qka po ni për ty? Jep llogari për punën tane, se nuk mundesh ma me punu si kujdestar i shpisë.’ <sup>3</sup> Atëher kujdestari tha me veti: ‘Qka me bo tash, masi zotnia jem po ma merr punën e kujdestarit? Për me mihë s’jom i fortë, e me lypë lëmoshë po m’vjen marre. <sup>4</sup> Aha! E di qka ka me bo, që kur t’më hjekin prej punës, njerzt me pranu në shpitë e tyne.’ <sup>5</sup> Atëher i thirri nji ka nji krejt ata që i kishin borxh zotnisë së tij. Të parin e veti: ‘Sa i ke borxh zotnisë tem?’ <sup>6</sup> Aj tha: ‘100 masa vaj ullini.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Ulu edhe shpejt shkruj 50.’ <sup>7</sup> Masanej e veti tjetrin: ‘E ti, sa borxh ki?’ Aj tha: ‘100 masa të mëdhaja grunë.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Shkruj 80.’ <sup>8</sup> Zotnia e lavdoi kujdestarin, se edhe pse ishte i padrejtë, veproi me men. Se bijtë e këtij sistemi të botës, me gjeneratën e vet, veprojnë ma me men se bijtë e dritës.
	<br><br>		<br><br>
	<sup>9</sup> Edhe unë po ju thom: Bani miq me pasuninë e padrejtë, që kur ajo të dështojë, ata me ju pranu në banesat e përhershme. <sup>10</sup> Kush asht besnik në pak, asht besnik edhe në shumë, e kush asht i padrejtë në pak, asht i padrejtë edhe në shumë. <sup>11</sup> Pra, nëse nuk jeni ~~tregu~~ besnikë me ~~pasuninë~~ e padrejtë, kush ka me ~~jau~~ besu atë që asht e ~~vërtetë~~? <sup>12</sup> Edhe nëse nuk jeni ~~tregu~~ besnikë me atë që i takon dikujt tjetër, kush ka me ju dhanë diçka për veti? <sup>13</sup> Asnji shërbëtor s’mundet me ~~qenë~~ rob i dy zotnive. Ose ka me e urrejtë njonin e me e dashtë tjetrin, ose ka me ju mbajtë njonit e tjetrin ka me e përbuzë. Ju s’mundeni me ~~qenë~~ rob të Zotit ~~edhe~~ të pasunisë.“		<sup>9</sup> Edhe unë po ju thom: Bani miq me pasuninë e padrejtë, që kur ajo të dështojë, ata me ju pranu në banesat e përhershme. <sup>10</sup> Kush asht besnik në pak, asht besnik edhe në shumë, e kush asht i padrejtë në pak, asht i padrejtë edhe në shumë. <sup>11</sup> Pra, nëse nuk jeni kallxu besnikë me pasunin e padrejtë, kush ka me ju besu atë që asht e vërtet? <sup>12</sup> Edhe nëse nuk jeni kallxu besnikë me atë që i takon dikujt tjetër, kush ka me ju dhanë diçka për veti? <sup>13</sup> Asnji shërbëtor s’mundet me kan rob i dy zotnive. Ose ka me e urrejtë njonin e me e dashtë tjetrin, ose ka me ju mbajtë njonit e tjetrin ka me e përbuzë(përkesh). Ju s’mundeni me kan rob të Zotit dhe rob të pasunisë.“
	<br><br>		<br><br>
	<sup>14</sup> Kur ~~Farisenjtë~~, që ishin shumë të lidhun mas pareve, i ninë krejt këto, nisën me ja shtrembëru ftyrën me përqeshje. <sup>15</sup> Për qata aj ju tha: „Ju e qitni veten të drejtë para njerzve, po Zoti i njeh zemrat ~~tueja~~. Ajo që njerzt e çmojnë shumë, për Zotin asht e neveritshme.		<sup>14</sup> Kur farisenjtë, që ishin shumë të lidhun mas pareve, i ninë krejt këto, nisën me ja shtrembëru ftyrën me përqeshje. <sup>15</sup> Për qata aj ju tha: „Ju e qitni veten të drejtë para njerzve, po Zoti i njeh zemrat e juve. Ajo që njerzt e çmojnë shumë, për Zotin asht e neveritshme(përbuzshme).
	<br><br>		<br><br>
	<sup>16</sup> Ligji edhe Pejgamberët ~~kanë qenë~~ deri te Gjoni. Pi ~~atëherë~~, mbretnia e Zotit po shpallet si lajm i mirë, edhe njerëz të çdo lloji po shtyhen përpara kah ajo. <sup>17</sup> Ma lehtë zhduken ~~qielli edhe~~ toka, se me mbetë pa u përmbushë qoftë edhe nji vijë e vogël e nji shkronje pi Ligjit.		<sup>16</sup> Ligji edhe Pejgamberët jen kan deri te Gjoni. Pi atëher, mbretnia e Zotit po shpallet si lajm i mirë, edhe njerëz të çdo lloji po shtyhen përpara kah ajo. <sup>17</sup> Ma lehtë zhduken havaja dhe toka, se me mbetë pa u përmbushë qoftë edhe nji vijë e vogël e nji shkronje të Ligjit.
	<br><br>		<br><br>
	<sup>18</sup> Secili që ndahet pi grusë së vet edhe martohet me nji tjetër, bon kurvni, edhe kush martohet me nji gru të ndame, bon po ashtu kurvni.		<sup>18</sup> Secili që ndahet prej grusë së vet edhe martohet me nji tjetër, bon kurvni, edhe kush martohet me nji gru të ndame, bon po ashtu kurvni.
	<br><br>		<br><br>
	<sup>19</sup> Ishte nji herë nji njeri i pasun, që vishej me ~~rroba~~ vjollcë e me pëlhurë të mirë, ~~edhe~~ ditë për ditë knaqej në luks. <sup>20</sup> Te ~~porta~~ e tij e sillshin gjithmonë nji lypës me emnin Llazar. Aj ishte plot me ~~varrë~~ <sup>21</sup> edhe kishte qef me e shujtë unin me ato që binin pi tavolinës së pasanikut. Edhe qentë vishin vazhdimisht e ja lëpijshin varrët. <sup>22</sup> Nji ditë lypësi ka dekë edhe melaqet e kanë çu te ana e Abrahamit.		<sup>19</sup> Ishte nji herë nji njeri i pasun, që vishej me tesha vjollcë e me pëlhurë të mirë, dhe ditë për ditë knaqej në luks. <sup>20</sup> Te hymja e tij e sillshin gjithmonë nji lypës me emnin Llazar. Aj ishte plot me varra (plagë) <sup>21</sup> edhe kishte qef me e shujtë unin(urin) me ato që binin prej tavolinës së pasanikut. Edhe qentë vishin vazhdimisht e ja lëpijshin varrët. <sup>22</sup> Nji ditë lypësi ka dekë edhe melaqet e kanë çu te ana e Abrahamit.
	<br><br>		<br><br>
	Edhe pasaniku ka dekë edhe u varros. <sup>23</sup> Kur ishte në varr tu hjekë mundime, i çoi sytë përpjetë edhe e pa pi larg Abrahamin, e larg Abrahamin, e Llazarin te ana e tij. <sup>24</sup> ~~Atëherë~~ thirri: ~~‘Atë~~ Abraham, ki dhimt për mu, edhe çoje Llazarin me e lagë majën e gishtit në ujë e me ma flladitë ~~gjuhën~~, se po hjeki mundime të randa në qit ~~zjarr~~ që po flakëron.’ <sup>25</sup> Po Abrahami i tha: ‘Bir, kujtohu që ti gjatë jetës tane i ke pasë të mirat tua, kurse Llazari veç të këqija. Tash aj po ngushëllohet qitu, e ti po hjek mundime të randa. <sup>26</sup> Përveç kësaj, mes neve edhe juve asht vendosë nji ndamje e fortë, nji humnerë e madhe, kështu që ata që dojnë me kalu pi qitu te ju, s’munden, e as kërkush pi atje s’mundet me kalu te na.’ <sup>27</sup> ~~Atëherë~~ pasaniku ju lut: ‘Atë, nëse qashtu asht, po t’lutna, çoje atë në shpinë e babës tem. <sup>28</sup> Se i kam pesë vllazën, edhe aj le t’i paralajmron, që mos me ardhë edhe ata në qit ven të mundimit.’ <sup>29</sup> Po Abrahami tha: ‘Ata e kanë Moisiun edhe Pejgamberët, le t’i ngojnë ata.’ <sup>30</sup> ‘Jo, Atë Abraham’, ja ktheu pasaniku. ‘Po nëse dikush pi të dekuneve shkon te ata, ~~atëherë~~ kanë me u pendu.’ <sup>31</sup> ~~Atëherë~~ Abrahami i tha: ‘Nëse nuk e ngojnë Moisiun edhe Pejgamberët, nuk kanë me u bindë as nëse çohet dikush pi të dekuneve.’“		Edhe pasaniku ka dekë edhe u varros. <sup>23</sup> Kur ishte në varr tu hjekë mundime, i çoi sytë përpjetë edhe e pa prej larg Abrahamin, e larg Abrahamin, e Llazarin te ana e tij. <sup>24</sup> Atëher i thirri: ‘Bab Abraham, ki dhimt për mu, edhe çoje Llazarin me e lagë majën e gishtit në ujë e me ma flladitë guhën, se po hjeki mundime të randa në qit zjarm që po flakëron.’ <sup>25</sup> Po Abrahami i tha: ‘Bir, kujtohu që ti gjatë jetës tane i ke pasë të mirat tua, kurse Llazari veç të këqija. Tash aj po ngushëllohet qitu, e ti po hjek mundime të randa. <sup>26</sup> Përveç kësaj, mes neve edhe juve asht vendosë nji ndamje e fortë, nji humnerë e madhe, kështu që ata që dojnë me kalu pi qitu te ju, s’munden, e as kërkush pi atje s’mundet me kalu te na.’ <sup>27</sup> Atëher pasaniku ju lut: ‘Atë, nëse qashtu asht, po t’lutna, çoje atë në shpinë e babës tem. <sup>28</sup> Se i kam pesë vllazën, edhe aj le t’i paralajmron, që mos me ardhë edhe ata në qit ven të mundimit.’ <sup>29</sup> Po Abrahami tha: ‘Ata e kanë Moisiun edhe Pejgamberët, le t’i ngojnë ata.’ <sup>30</sup> ‘Jo, Atë Abraham’, ja ktheu pasaniku. ‘Po nëse dikush pi të dekuneve shkon te ata, atëher kanë me u pendu ra pizhman.’ <sup>31</sup> Atëher Abrahami i tha: ‘Nëse nuk e ngojnë Moisiun edhe Pejgamberët, nuk kanë me u bindë as nëse çohet dikush prej të dekuneve.’“
	<br><br>		<br><br>
	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten

ZmIn4Lz470: Absätze & Leerzeichen

2026-05-19T17:35:37Z

Absätze & Leerzeichen

← Nächstältere Version		Version vom 19. Mai 2026, 19:35 Uhr
Zeile 3:		Zeile 3:
	\| Notiz =		\| Notiz =
	}}<br><br>		}}<br><br>
	~~Nachgedacht für 21s~~		<sup>1</sup> Masanej ju tha edhe nxansave: „Nji njeri i pasun e kish nji kujdestar, për të cilin u ankua dikush se po ja prishke pasuninë zotnisë së vet. <sup>2</sup> Zotnia e thirri edhe i tha: ‘Qka po ni për ty? Jep llogari për punën tane, se nuk mundesh ma me punu si kujdestar i shpisë.’ <sup>3</sup> Atëherë kujdestari tha me veti: ‘Qka me bo tash, masi zotnia jem po ma merr punën e kujdestarit? Për me mihë s’jom i fortë, e me lypë lëmoshë po m’vjen marre. <sup>4</sup> Aha! E di qka ka me bo, që kur t’më hjekin pi punës, njerzt me m’pranu në shpitë e tyne.’ <sup>5</sup> Atëherë i thirri nji ka nji krejt ata që i kishin borxh zotnisë së tij. Të parin e pyti: ‘Sa i ke borxh zotnisë tem?’ <sup>6</sup> Aj tha: ‘100 masa vaj ullini.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Ulu edhe shpejt shkruj 50.’ <sup>7</sup> Pastaj e pyti tjetrin: ‘E ti, sa borxh ki?’ Aj tha: ‘100 masa të mëdhaja grunë.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Shkruj 80.’ <sup>8</sup> Zotnia e lavdoi kujdestarin, se edhe pse ishte i padrejtë, veproi me men. Se bijtë e këtij sistemi të botës, me gjeneratën e vet, veprojnë ma me men se bijtë e dritës.
			<br><br>
	<sup>1</sup>Masanej ju tha edhe nxansave: „Nji njeri i pasun e kish nji kujdestar, për të cilin u ankua dikush se po ja prishke pasuninë zotnisë së vet. <sup>2</sup>Zotnia e thirri edhe i tha: ‘Qka po ni për ty? Jep llogari për punën tane, se nuk mundesh ma me punu si kujdestar i shpisë.’ <sup>3</sup>Atëherë kujdestari tha me veti: ‘Qka me bo tash, masi zotnia jem po ma merr punën e kujdestarit? Për me mihë s’jom i fortë, e me lypë lëmoshë po m’vjen marre. <sup>4</sup>Aha! E di qka ka me bo, që kur t’më hjekin pi punës, njerzt me m’pranu në shpitë e tyne.’ <sup>5</sup>Atëherë i thirri nji ka nji krejt ata që i kishin borxh zotnisë së tij. Të parin e pyti: ‘Sa i ke borxh zotnisë tem?’ <sup>6</sup>Aj tha: ‘100 masa vaj ullini.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Ulu edhe shpejt shkruj 50.’ <sup>7</sup>Pastaj e pyti tjetrin: ‘E ti, sa borxh ki?’ Aj tha: ‘100 masa të mëdhaja grunë.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Shkruj 80.’ <sup>8</sup>Zotnia e lavdoi kujdestarin, se edhe pse ishte i padrejtë, veproi me men. Se bijtë e këtij sistemi të botës, me gjeneratën e vet, veprojnë ma me men se bijtë e dritës.		<sup>9</sup> Edhe unë po ju thom: Bani miq me pasuninë e padrejtë, që kur ajo të dështojë, ata me ju pranu në banesat e përhershme. <sup>10</sup> Kush asht besnik në pak, asht besnik edhe në shumë, e kush asht i padrejtë në pak, asht i padrejtë edhe në shumë. <sup>11</sup> Pra, nëse nuk jeni tregu besnikë me pasuninë e padrejtë, kush ka me jau besu atë që asht e vërtetë? <sup>12</sup> Edhe nëse nuk jeni tregu besnikë me atë që i takon dikujt tjetër, kush ka me ju dhanë diçka për veti? <sup>13</sup> Asnji shërbëtor s’mundet me qenë rob i dy zotnive. Ose ka me e urrejtë njonin e me e dashtë tjetrin, ose ka me ju mbajtë njonit e tjetrin ka me e përbuzë. Ju s’mundeni me qenë rob të Zotit edhe të pasunisë.“
	<br>		<br><br>
	<sup>9</sup>Edhe unë po ju thom: Bani miq me pasuninë e padrejtë, që kur ajo të dështojë, ata me ju pranu në banesat e përhershme. <sup>10</sup>Kush asht besnik në pak, asht besnik edhe në shumë, e kush asht i padrejtë në pak, asht i padrejtë edhe në shumë. <sup>11</sup>Pra, nëse nuk jeni tregu besnikë me pasuninë e padrejtë, kush ka me jau besu atë që asht e vërtetë? <sup>12</sup>Edhe nëse nuk jeni tregu besnikë me atë që i takon dikujt tjetër, kush ka me ju dhanë diçka për veti? <sup>13</sup>Asnji shërbëtor s’mundet me qenë rob i dy zotnive. Ose ka me e urrejtë njonin e me e dashtë tjetrin, ose ka me ju mbajtë njonit e tjetrin ka me e përbuzë. Ju s’mundeni me qenë rob të Zotit edhe të pasunisë.“		<sup>14</sup> Kur Farisenjtë, që ishin shumë të lidhun mas pareve, i ninë krejt këto, nisën me ja shtrembëru ftyrën me përqeshje. <sup>15</sup> Për qata aj ju tha: „Ju e qitni veten të drejtë para njerzve, po Zoti i njeh zemrat tueja. Ajo që njerzt e çmojnë shumë, për Zotin asht e neveritshme.
	<br>		<br><br>
	<sup>14</sup>Kur Farisenjtë, që ishin shumë të lidhun mas pareve, i ninë krejt këto, nisën me ja shtrembëru ftyrën me përqeshje. <sup>15</sup>Për qata aj ju tha: „Ju e qitni veten të drejtë para njerzve, po Zoti i njeh zemrat tueja. Ajo që njerzt e çmojnë shumë, për Zotin asht e neveritshme.		<sup>16</sup> Ligji edhe Pejgamberët kanë qenë deri te Gjoni. Pi atëherë, mbretnia e Zotit po shpallet si lajm i mirë, edhe njerëz të çdo lloji po shtyhen përpara kah ajo. <sup>17</sup> Ma lehtë zhduken qielli edhe toka, se me mbetë pa u përmbushë qoftë edhe nji vijë e vogël e nji shkronje pi Ligjit.
	<br>		<br><br>
	<sup>16</sup>Ligji edhe Pejgamberët kanë qenë deri te Gjoni. Pi atëherë, mbretnia e Zotit po shpallet si lajm i mirë, edhe njerëz të çdo lloji po shtyhen përpara kah ajo. <sup>17</sup>Ma lehtë zhduken qielli edhe toka, se me mbetë pa u përmbushë qoftë edhe nji vijë e vogël e nji shkronje pi Ligjit.		<sup>18</sup> Secili që ndahet pi grusë së vet edhe martohet me nji tjetër, bon kurvni, edhe kush martohet me nji gru të ndame, bon po ashtu kurvni.
	<br>		<br><br>
	<sup>18</sup>Secili që ndahet pi grusë së vet edhe martohet me nji tjetër, bon kurvni, edhe kush martohet me nji gru të ndame, bon po ashtu kurvni.		<sup>19</sup> Ishte nji herë nji njeri i pasun, që vishej me rroba vjollcë e me pëlhurë të mirë, edhe ditë për ditë knaqej në luks. <sup>20</sup> Te porta e tij e sillshin gjithmonë nji lypës me emnin Llazar. Aj ishte plot me varrë <sup>21</sup> edhe kishte qef me e shujtë unin me ato që binin pi tavolinës së pasanikut. Edhe qentë vishin vazhdimisht e ja lëpijshin varrët. <sup>22</sup> Nji ditë lypësi ka dekë edhe melaqet e kanë çu te ana e Abrahamit.
	<br>		<br><br>
	<sup>19</sup>Ishte nji herë nji njeri i pasun, që vishej me rroba vjollcë e me pëlhurë të mirë, edhe ditë për ditë knaqej në luks. <sup>20</sup>Te porta e tij e sillshin gjithmonë nji lypës me emnin Llazar. Aj ishte plot me varrë <sup>21</sup>edhe kishte qef me e shujtë unin me ato që binin pi tavolinës së pasanikut. Edhe qentë vishin vazhdimisht e ja lëpijshin varrët. <sup>22</sup>Nji ditë lypësi ka dekë edhe melaqet e kanë çu te ana e Abrahamit.		Edhe pasaniku ka dekë edhe u varros. <sup>23</sup> Kur ishte në varr tu hjekë mundime, i çoi sytë përpjetë edhe e pa pi larg Abrahamin, e larg Abrahamin, e Llazarin te ana e tij. <sup>24</sup> Atëherë thirri: ‘Atë Abraham, ki dhimt për mu, edhe çoje Llazarin me e lagë majën e gishtit në ujë e me ma flladitë gjuhën, se po hjeki mundime të randa në qit zjarr që po flakëron.’ <sup>25</sup> Po Abrahami i tha: ‘Bir, kujtohu që ti gjatë jetës tane i ke pasë të mirat tua, kurse Llazari veç të këqija. Tash aj po ngushëllohet qitu, e ti po hjek mundime të randa. <sup>26</sup> Përveç kësaj, mes neve edhe juve asht vendosë nji ndamje e fortë, nji humnerë e madhe, kështu që ata që dojnë me kalu pi qitu te ju, s’munden, e as kërkush pi atje s’mundet me kalu te na.’ <sup>27</sup> Atëherë pasaniku ju lut: ‘Atë, nëse qashtu asht, po t’lutna, çoje atë në shpinë e babës tem. <sup>28</sup> Se i kam pesë vllazën, edhe aj le t’i paralajmron, që mos me ardhë edhe ata në qit ven të mundimit.’ <sup>29</sup> Po Abrahami tha: ‘Ata e kanë Moisiun edhe Pejgamberët, le t’i ngojnë ata.’ <sup>30</sup> ‘Jo, Atë Abraham’, ja ktheu pasaniku. ‘Po nëse dikush pi të dekuneve shkon te ata, atëherë kanë me u pendu.’ <sup>31</sup> Atëherë Abrahami i tha: ‘Nëse nuk e ngojnë Moisiun edhe Pejgamberët, nuk kanë me u bindë as nëse çohet dikush pi të dekuneve.’“
	<br>
	Edhe pasaniku ka dekë edhe u varros. <sup>23</sup>Kur ishte në varr tu hjekë mundime, i çoi sytë përpjetë edhe e pa pi larg Abrahamin, e larg Abrahamin, e Llazarin te ana e tij. <sup>24</sup>Atëherë thirri: ‘Atë Abraham, ki dhimt për mu, edhe çoje Llazarin me e lagë majën e gishtit në ujë e me ma flladitë gjuhën, se po hjeki mundime të randa në qit zjarr që po flakëron.’ <sup>25</sup>Po Abrahami i tha: ‘Bir, kujtohu që ti gjatë jetës tane i ke pasë të mirat tua, kurse Llazari veç të këqija. Tash aj po ngushëllohet qitu, e ti po hjek mundime të randa. <sup>26</sup>Përveç kësaj, mes neve edhe juve asht vendosë nji ndamje e fortë, nji humnerë e madhe, kështu që ata që dojnë me kalu pi qitu te ju, s’munden, e as kërkush pi atje s’mundet me kalu te na.’ <sup>27</sup>Atëherë pasaniku ju lut: ‘Atë, nëse qashtu asht, po t’lutna, çoje atë në shpinë e babës tem. <sup>28</sup>Se i kam pesë vllazën, edhe aj le t’i paralajmron, që mos me ardhë edhe ata në qit ven të mundimit.’ <sup>29</sup>Po Abrahami tha: ‘Ata e kanë Moisiun edhe Pejgamberët, le t’i ngojnë ata.’ <sup>30</sup>‘Jo, Atë Abraham’, ja ktheu pasaniku. ‘Po nëse dikush pi të dekuneve shkon te ata, atëherë kanë me u pendu.’ <sup>31</sup>Atëherë Abrahami i tha: ‘Nëse nuk e ngojnë Moisiun edhe Pejgamberët, nuk kanë me u bindë as nëse çohet dikush pi të dekuneve.’“
	<br><br>		<br><br>
	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten

ZmIn4Lz470: Initiale Übersetzung

2026-05-19T16:55:47Z

Initiale Übersetzung

← Nächstältere Version		Version vom 19. Mai 2026, 18:55 Uhr
Zeile 1:		Zeile 1:
	{{Textstatus		{{Textstatus
	\| Status = ~~Offen~~		\| Status = KI
	\| Notiz =		\| Notiz =
	}}<br><br>		}}<br><br>
	<sup>1</sup>~~<br>~~		Nachgedacht für 21s
	<sup>2</sup>~~<br>~~
	<sup>3</sup>~~<br>~~		<sup>1</sup>Masanej ju tha edhe nxansave: „Nji njeri i pasun e kish nji kujdestar, për të cilin u ankua dikush se po ja prishke pasuninë zotnisë së vet. <sup>2</sup>Zotnia e thirri edhe i tha: ‘Qka po ni për ty? Jep llogari për punën tane, se nuk mundesh ma me punu si kujdestar i shpisë.’ <sup>3</sup>Atëherë kujdestari tha me veti: ‘Qka me bo tash, masi zotnia jem po ma merr punën e kujdestarit? Për me mihë s’jom i fortë, e me lypë lëmoshë po m’vjen marre. <sup>4</sup>Aha! E di qka ka me bo, që kur t’më hjekin pi punës, njerzt me m’pranu në shpitë e tyne.’ <sup>5</sup>Atëherë i thirri nji ka nji krejt ata që i kishin borxh zotnisë së tij. Të parin e pyti: ‘Sa i ke borxh zotnisë tem?’ <sup>6</sup>Aj tha: ‘100 masa vaj ullini.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Ulu edhe shpejt shkruj 50.’ <sup>7</sup>Pastaj e pyti tjetrin: ‘E ti, sa borxh ki?’ Aj tha: ‘100 masa të mëdhaja grunë.’ Kujdestari i tha: ‘Qe shkresa jote e borxhit. Shkruj 80.’ <sup>8</sup>Zotnia e lavdoi kujdestarin, se edhe pse ishte i padrejtë, veproi me men. Se bijtë e këtij sistemi të botës, me gjeneratën e vet, veprojnë ma me men se bijtë e dritës.
	<sup>4</sup>~~<br>~~
	<sup>5</sup>~~<br>~~
	<sup>6</sup>~~<br>~~
	<sup>7</sup>~~<br>~~
	<sup>8</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>9</sup>~~<br>~~		<sup>9</sup>Edhe unë po ju thom: Bani miq me pasuninë e padrejtë, që kur ajo të dështojë, ata me ju pranu në banesat e përhershme. <sup>10</sup>Kush asht besnik në pak, asht besnik edhe në shumë, e kush asht i padrejtë në pak, asht i padrejtë edhe në shumë. <sup>11</sup>Pra, nëse nuk jeni tregu besnikë me pasuninë e padrejtë, kush ka me jau besu atë që asht e vërtetë? <sup>12</sup>Edhe nëse nuk jeni tregu besnikë me atë që i takon dikujt tjetër, kush ka me ju dhanë diçka për veti? <sup>13</sup>Asnji shërbëtor s’mundet me qenë rob i dy zotnive. Ose ka me e urrejtë njonin e me e dashtë tjetrin, ose ka me ju mbajtë njonit e tjetrin ka me e përbuzë. Ju s’mundeni me qenë rob të Zotit edhe të pasunisë.“
	<sup>10</sup>~~<br>~~
	<sup>11</sup>~~<br>~~
	<sup>12</sup>~~<br>~~
	<sup>13</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>14</sup>~~<br>~~		<sup>14</sup>Kur Farisenjtë, që ishin shumë të lidhun mas pareve, i ninë krejt këto, nisën me ja shtrembëru ftyrën me përqeshje. <sup>15</sup>Për qata aj ju tha: „Ju e qitni veten të drejtë para njerzve, po Zoti i njeh zemrat tueja. Ajo që njerzt e çmojnë shumë, për Zotin asht e neveritshme.
	<sup>15</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>16</sup>~~<br>~~		<sup>16</sup>Ligji edhe Pejgamberët kanë qenë deri te Gjoni. Pi atëherë, mbretnia e Zotit po shpallet si lajm i mirë, edhe njerëz të çdo lloji po shtyhen përpara kah ajo. <sup>17</sup>Ma lehtë zhduken qielli edhe toka, se me mbetë pa u përmbushë qoftë edhe nji vijë e vogël e nji shkronje pi Ligjit.
	<sup>17</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>18</sup>~~<br>~~		<sup>18</sup>Secili që ndahet pi grusë së vet edhe martohet me nji tjetër, bon kurvni, edhe kush martohet me nji gru të ndame, bon po ashtu kurvni.
	<br>		<br>
	<sup>19</sup>~~<br>~~		<sup>19</sup>Ishte nji herë nji njeri i pasun, që vishej me rroba vjollcë e me pëlhurë të mirë, edhe ditë për ditë knaqej në luks. <sup>20</sup>Te porta e tij e sillshin gjithmonë nji lypës me emnin Llazar. Aj ishte plot me varrë <sup>21</sup>edhe kishte qef me e shujtë unin me ato që binin pi tavolinës së pasanikut. Edhe qentë vishin vazhdimisht e ja lëpijshin varrët. <sup>22</sup>Nji ditë lypësi ka dekë edhe melaqet e kanë çu te ana e Abrahamit.
	<sup>20</sup>~~<br>~~		<br>
	<sup>21</sup>~~<br>~~		Edhe pasaniku ka dekë edhe u varros. <sup>23</sup>Kur ishte në varr tu hjekë mundime, i çoi sytë përpjetë edhe e pa pi larg Abrahamin, e larg Abrahamin, e Llazarin te ana e tij. <sup>24</sup>Atëherë thirri: ‘Atë Abraham, ki dhimt për mu, edhe çoje Llazarin me e lagë majën e gishtit në ujë e me ma flladitë gjuhën, se po hjeki mundime të randa në qit zjarr që po flakëron.’ <sup>25</sup>Po Abrahami i tha: ‘Bir, kujtohu që ti gjatë jetës tane i ke pasë të mirat tua, kurse Llazari veç të këqija. Tash aj po ngushëllohet qitu, e ti po hjek mundime të randa. <sup>26</sup>Përveç kësaj, mes neve edhe juve asht vendosë nji ndamje e fortë, nji humnerë e madhe, kështu që ata që dojnë me kalu pi qitu te ju, s’munden, e as kërkush pi atje s’mundet me kalu te na.’ <sup>27</sup>Atëherë pasaniku ju lut: ‘Atë, nëse qashtu asht, po t’lutna, çoje atë në shpinë e babës tem. <sup>28</sup>Se i kam pesë vllazën, edhe aj le t’i paralajmron, që mos me ardhë edhe ata në qit ven të mundimit.’ <sup>29</sup>Po Abrahami tha: ‘Ata e kanë Moisiun edhe Pejgamberët, le t’i ngojnë ata.’ <sup>30</sup>‘Jo, Atë Abraham’, ja ktheu pasaniku. ‘Po nëse dikush pi të dekuneve shkon te ata, atëherë kanë me u pendu.’ <sup>31</sup>Atëherë Abrahami i tha: ‘Nëse nuk e ngojnë Moisiun edhe Pejgamberët, nuk kanë me u bindë as nëse çohet dikush pi të dekuneve.’“
	<sup>22</sup>~~<br>~~<br>		<br><br>
	<sup>23</sup>~~<br>~~
	<sup>24</sup>~~<br>~~
	<sup>25</sup>~~<br>~~
	<sup>26</sup>~~<br>~~
	<sup>27</sup>~~<br>~~
	<sup>28</sup>~~<br>~~
	<sup>29</sup>~~<br>~~
	<sup>30</sup>~~<br>~~
	<sup>31</sup><br><br>
	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten
	\| v1 = 1Mo 24:2		\| v1 = 1Mo 24:2

Teddybär: Status Offen eingefügt

2025-12-09T22:24:39Z

Status Offen eingefügt

← Nächstältere Version		Version vom 10. Dezember 2025, 00:24 Uhr
Zeile 1:		Zeile 1:
	<br><br><sup>1</sup><br>		{{Textstatus
			\| Status = Offen
			\| Notiz =
			}}<br><br>
			<sup>1</sup><br>
	<sup>2</sup><br>		<sup>2</sup><br>
	<sup>3</sup><br>		<sup>3</sup><br>

Teddybär:
Eingefügt

2025-12-09T16:36:54Z

Eingefügt

← Nächstältere Version		Version vom 9. Dezember 2025, 18:36 Uhr
Zeile 1:		Zeile 1:
	<sup>1</sup><br>		<br><br><sup>1</sup><br>
	<sup>2</sup><br>		<sup>2</sup><br>
	<sup>3</sup><br>		<sup>3</sup><br>
Zeile 7:		Zeile 7:
	<sup>7</sup><br>		<sup>7</sup><br>
	<sup>8</sup><br>		<sup>8</sup><br>
			<br>
	<sup>9</sup><br>		<sup>9</sup><br>
	<sup>10</sup><br>		<sup>10</sup><br>
Zeile 12:		Zeile 13:
	<sup>12</sup><br>		<sup>12</sup><br>
	<sup>13</sup><br>		<sup>13</sup><br>
			<br>
	<sup>14</sup><br>		<sup>14</sup><br>
	<sup>15</sup><br>		<sup>15</sup><br>
			<br>
	<sup>16</sup><br>		<sup>16</sup><br>
	<sup>17</sup><br>		<sup>17</sup><br>
			<br>
	<sup>18</sup><br>		<sup>18</sup><br>
			<br>
	<sup>19</sup><br>		<sup>19</sup><br>
	<sup>20</sup><br>		<sup>20</sup><br>
	<sup>21</sup><br>		<sup>21</sup><br>
	<sup>22</sup><br>		<sup>22</sup><br><br>
	<sup>23</sup><br>		<sup>23</sup><br>
	<sup>24</sup><br>		<sup>24</sup><br>
Zeile 29:		Zeile 34:
	<sup>29</sup><br>		<sup>29</sup><br>
	<sup>30</sup><br>		<sup>30</sup><br>
	<sup>31</sup><br>		<sup>31</sup><br><br>

	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten
	\| v1 = 1Mo 24:2		\| v1 = 1Mo 24:2

Teddybär: Erst. + Quver. Luk. 16 1-31

2025-11-28T16:09:35Z

Erst. + Quver. Luk. 16 1-31

Neue Seite

1 
2 
3 
4 
5 
6 
7 
8 
9 
10 
11 
12 
13 
14 
15 
16 
17 
18 
19 
20 
21 
22 
23 
24 
25 
26 
27 
28 
29 
30 
31 

{{Querverweise-Metadaten
| v1 = 1Mo 24:2
| v8 = Joh 12:36; Eph 5:8; 1Th 5:5
| v9 = Mat 19:21; 1Ti 6:17
| v9 = Mat 25:34; Luk 12:20, 21
| v12 = Luk 12:48
| v13 = Mat 6:24
| v14 = Jes 53:3
| v15 = Mat 6:2; 23:27, 28; Luk 10:29; 18:9
| v15 = 1Sa 16:7; 1Ch 28:9; 2Ch 6:30
| v15 = 1Pe 5:5
| v16 = Mat 11:12, 13
| v17 = Mat 5:17, 18
| v18 = Mat 5:32; 19:9; Mar 10:11, 12; Rö 7:2, 3
| v19 = Est 8:15
| v25 = Luk 6:21, 25
| v29 = 5Mo 18:18; Luk 24:25-27
| v31 = Joh 5:46
}}