Luka 5 - Versionsgeschichte

Nexhat am 6. Mai 2026 um 13:39 Uhr

2026-05-06T13:39:17Z

← Nächstältere Version		Version vom 6. Mai 2026, 15:39 Uhr
Zeile 7:		Zeile 7:
	<sup>1</sup> Nji herë, kur Jezusi u kan te liqeni i Genezaretit, kallabllaku i njerzve u shty rreth tij me e ni fjalën e Zotit. <sup>2</sup> Në breg i pa dy barka ose anije. Peshkatarët kishin dalë jashtë dhe po i lajshin mrezhat e peshkimit. <sup>3</sup> Jezusi hypi në njërën anije, në atë të Simonit, dhe i tha me dalë pak ma në ujë. Masanej u ul dhe i msoj njerëzit prej anijes. <sup>4</sup> Kur e kryti fjalën, i tha Simonit: “Dil ku ashtë ma thellë dhe qitni mrezhat me zanë peshk.” <sup>5</sup> Simoni tha: “Msues, krejt natën u lodhëm e nuk zum kurgjo, po veç pse po thu ti, po i qesim mrezhat.” <sup>6</sup> Kur e banë qysh tha ai,ata zunë kaq shum peshk sa rrjetat(mrezhat) ja nisën me u ça. <sup>7</sup> Atëher u bonë shenjë shokëve në anijën tjetër me ardhë me i ndihmu. Erdhën dhe i mbushën të dy anijet, sa gati u fundosen. <sup>8</sup> Kur e pa Simoni Pjetri kët, ra në gunjë para Jezusit dhe tha: “Largohu prej meje, Zotni, se unë jam njeri me gjynahe!” <sup>9</sup> Se ai dhe krejt ata që ishin me të metën pa fjalë prej peshkut që kishin zënë. <sup>10</sup> Edhe Jakobi e Gjoni, djemtë e Zebedeut, që ishin ortakë me Simonin, u çuditën shum. Po Jezusi i tha Simonit: “Mos u tut. Prej tash ki me kapë njerëz të gjallë.” <sup>11</sup> Ata i qun anijet në tokë, e lanë krejt çka kishin dhe shkuan mas tij.		<sup>1</sup> Nji herë, kur Jezusi u kan te liqeni i Genezaretit, kallabllaku i njerzve u shty rreth tij me e ni fjalën e Zotit. <sup>2</sup> Në breg i pa dy barka ose anije. Peshkatarët kishin dalë jashtë dhe po i lajshin mrezhat e peshkimit. <sup>3</sup> Jezusi hypi në njërën anije, në atë të Simonit, dhe i tha me dalë pak ma në ujë. Masanej u ul dhe i msoj njerëzit prej anijes. <sup>4</sup> Kur e kryti fjalën, i tha Simonit: “Dil ku ashtë ma thellë dhe qitni mrezhat me zanë peshk.” <sup>5</sup> Simoni tha: “Msues, krejt natën u lodhëm e nuk zum kurgjo, po veç pse po thu ti, po i qesim mrezhat.” <sup>6</sup> Kur e banë qysh tha ai,ata zunë kaq shum peshk sa rrjetat(mrezhat) ja nisën me u ça. <sup>7</sup> Atëher u bonë shenjë shokëve në anijën tjetër me ardhë me i ndihmu. Erdhën dhe i mbushën të dy anijet, sa gati u fundosen. <sup>8</sup> Kur e pa Simoni Pjetri kët, ra në gunjë para Jezusit dhe tha: “Largohu prej meje, Zotni, se unë jam njeri me gjynahe!” <sup>9</sup> Se ai dhe krejt ata që ishin me të metën pa fjalë prej peshkut që kishin zënë. <sup>10</sup> Edhe Jakobi e Gjoni, djemtë e Zebedeut, që ishin ortakë me Simonin, u çuditën shum. Po Jezusi i tha Simonit: “Mos u tut. Prej tash ki me kapë njerëz të gjallë.” <sup>11</sup> Ata i qun anijet në tokë, e lanë krejt çka kishin dhe shkuan mas tij.
	<br>		<br>
	<sup>12</sup> Nji rast tjetër, kur Jezusi u kan në njërin prej qyteteve, u paraqit nji njeri i mbulum krejt me leber(smunje lëkurës). Kur e pa Jezusin, ra përdhe dhe e luti: “Zotni, nëse veç don, munesh me më pastru e me më bo të shnosh.” <sup>13</sup> Jezusi e shtrijti dorën, e preku dhe tha: “Du. U bafsh shnosh.” Menjihere lebra i shkoj u shnosh. <sup>14</sup> Masanej Jezusi i tha mos me i kallxu kurrkujt, dhe i tha: “Shko, kallxoj priftit, dhe çoje kurbanin për pastrimin tand, qysh e ka urdhëru Mojsiu, si dëshmi.” <sup>15</sup> Por apet fjala për të u përhap, dhe shum njerëz jan mledh me e ni dhe me u shnosh prej smundjeve të tyne. <sup>16</sup> Jezusi shpesh u largojke në vene të ~~vetmueme~~ me u lut.		<sup>12</sup> Nji rast tjetër, kur Jezusi u kan në njërin prej qyteteve, u paraqit nji njeri i mbulum krejt me leber(smunje lëkurës). Kur e pa Jezusin, ra përdhe dhe e luti: “Zotni, nëse veç don, munesh me më pastru e me më bo të shnosh.” <sup>13</sup> Jezusi e shtrijti dorën, e preku dhe tha: “Du. U bafsh shnosh.” Menjihere lebra i shkoj u shnosh. <sup>14</sup> Masanej Jezusi i tha mos me i kallxu kurrkujt, dhe i tha: “Shko, kallxoj priftit, dhe çoje kurbanin për pastrimin tand, qysh e ka urdhëru Mojsiu, si dëshmi.” <sup>15</sup> Por apet fjala për të u përhap, dhe shum njerëz jan mledh me e ni dhe me u shnosh prej smundjeve të tyne. <sup>16</sup> Jezusi shpesh u largojke në vene të vetmum me u lut.
	<br>		<br>
	<sup>17</sup> Nji ditë, kur Jezusi po msonte, ishin ulë aty farisenj edhe msues të ligjit, që kishin ardhë prej krejt fshatrave të Galilesë, të Judesë edhe prej Jerusalemit. Edhe Jehova i ka dhanë fuqin me shëru (shnosh). <sup>18</sup> Paprit erdhën do burra tu e ~~pru~~ nji të paralizum në nji shtroje(kauq). Dojshin me e shti mrena te Jezusi e me e ~~qit~~ para tij. <sup>19</sup> Po s’mujtën me hy prej ~~turmes~~. Atëher hypën në kulm, ~~hoqën~~ do qeremide dhe e zhdrypen të paralizumin me shtrojen(kauqin) poshtë, taman në midis dhomës, para Jezusit. <sup>20</sup> Kur Jezusi e pa besimin e tyne, tha: “Mik, gjynahet e tua tu kan falë.” <sup>21</sup> Skribet dhe farisenjt ja nisen me menu: “Kush asht ky që po (shpif) fol kundra Zotit ? Kush munet me i falë gjynahet, përveç Zotit?” <sup>22</sup> Po Jezusi e kuptoi çka po mendojshin dhe u tha: “Pse po mendoni kështu në zemrën e juve? <sup>23</sup> Cilla është ma e leht: me thonë ‘Gjynahet t’u falën apo mi than ‘Çu e hec’? <sup>24</sup> Po që me ditë ju që Djali i njeriut ka të drejtë në tokë me falë gjynahet…” Atëher i tha të paralizumit: “Po të thom: Çohu, merre shtrojën tane, dhe shko në shpi.” <sup>25</sup> Ai u çu menjëher para syve të tyne, e mori shtrojën ku ka nejtë, shkoi në shpi dhe po e lavdonte Zotin. <sup>26</sup> Krejt metën të mahnitun dhe ja nisen me e lavdru Zotin. Me respekt thojshin: “Sot pam diçka e quditshme !”		<sup>17</sup> Nji ditë, kur Jezusi po msonte, ishin ulë aty farisenj edhe msues të ligjit, që kishin ardhë prej krejt fshatrave të Galilesë, të Judesë edhe prej Jerusalemit. Edhe Jehova i ka dhanë fuqin me shëru (shnosh). <sup>18</sup> Paprit erdhën do burra dhe e prun nji të paralizum në nji shtroje(kauq). Dojshin me e shti mrena te Jezusi e me e qitën para tij. <sup>19</sup> Po s’mujtën me hy prej kallabllakit të njerzve. Atëher hypën në kulm, i hjeken do qeremide dhe e zhdrypen të paralizumin me shtrojen(kauqin) poshtë, taman në midis dhomës, para Jezusit. <sup>20</sup> Kur Jezusi e pa besimin e tyne, tha: “Mik, gjynahet e tua tu kan falë.” <sup>21</sup> Skribet dhe farisenjt ja nisen me menu: “Kush asht ky që po (shpif) fol kundra Zotit ? Kush munet me i falë gjynahet, përveç Zotit?” <sup>22</sup> Po Jezusi e kuptoi çka po mendojshin dhe u tha: “Pse po mendoni kështu në zemrën e juve? <sup>23</sup> Cilla është ma e leht: me thonë ‘Gjynahet t’u falën apo mi than ‘Çu e hec’? <sup>24</sup> Po që me ditë ju që Djali i njeriut ka të drejtë në tokë me falë gjynahet…” Atëher i tha të paralizumit: “Po të thom: Çohu, merre shtrojën tane, dhe shko në shpi.” <sup>25</sup> Ai u çu menjëher para syve të tyne, e mori shtrojën ku ka nejtë, shkoi në shpi dhe po e lavdonte Zotin. <sup>26</sup> Krejt metën të mahnitun dhe ja nisen me e lavdru Zotin. Me respekt thojshin: “Sot pam diçka e quditshme !”
	<br>		<br>
	<sup>27</sup> Masanej Jezusi vazhdoi udhën, e pa nji njeri që mledh haraqin me emrin Levi tu nejtë te vendi i taksave, dhe i tha: “Hajde përmas meje!” <sup>28</sup> Levi i la krejt, u çu dhe shkoi përmas tij. <sup>29</sup> Masanej Levi bani në shpin e vet nji darkë të madhe për Jezusin. Ishin edhe shumë mledhsa të haraqit e tjer që hanin me ta. <sup>30</sup> Farisenjt dhe skribt e tyne u ankuan te nxansat e Jezusit: “Pse po hani e po pini me mledhsit e haraqit e me ata që bajn gjynah?” <sup>31</sup> Jezusi u tha: “Doktori nuk u duhet të shnoshve, por atyne që jan të sëmut. <sup>32</sup> Unë s’kam ardhë me i thirr të drejtit me u i ra pizhman, por atyne që bajn gjynahe.”		<sup>27</sup> Masanej Jezusi vazhdoi udhën, e pa nji njeri që mledh haraqin me emrin Levi tu nejtë te vendi i taksave, dhe i tha: “Hajde përmas meje!” <sup>28</sup> Levi i la krejt, u çu dhe shkoi përmas tij. <sup>29</sup> Masanej Levi bani në shpin e vet nji darkë të madhe për Jezusin. Ishin edhe shumë mledhsa të haraqit e tjer që hanin me ta. <sup>30</sup> Farisenjt dhe skribt e tyne u ankuan te nxansat e Jezusit: “Pse po hani e po pini me mledhsit e haraqit e me ata që bajn gjynah?” <sup>31</sup> Jezusi u tha: “Doktori nuk u duhet të shnoshve, por atyne që jan të sëmut. <sup>32</sup> Unë s’kam ardhë me i thirr të drejtit me u i ra pizhman, por atyne që bajn gjynahe.”
Zeile 15:		Zeile 15:
	<sup>33</sup> Ata i thanë: “Nxansat e Gjonit ninojn shpesh e luten, edhe ata të farisenjve bajn njëjt, po nxansat e tu hanë e pinë.” <sup>34</sup> Jezusi u tha: “A muneni me i bo shokët e dhandrrit me ninu , nëse dhandrri ashtë me ta? <sup>35</sup> Po kan me ardhë dita kur dhandrri ka me u hjek prej tyne. Atëher, në ato ditë, ata kan me ninu.”		<sup>33</sup> Ata i thanë: “Nxansat e Gjonit ninojn shpesh e luten, edhe ata të farisenjve bajn njëjt, po nxansat e tu hanë e pinë.” <sup>34</sup> Jezusi u tha: “A muneni me i bo shokët e dhandrrit me ninu , nëse dhandrri ashtë me ta? <sup>35</sup> Po kan me ardhë dita kur dhandrri ka me u hjek prej tyne. Atëher, në ato ditë, ata kan me ninu.”
	<br>		<br>
	<sup>36</sup> Masanej ju kallzoj edhe nji shembull: “Kërkush se pret nji copë prej teshës së re me e kepë në tesh të vjetër. Se përndryshe copa e re çahet, dhe nuk ban me të vjetrën. <sup>37</sup> Edhe kërkush nuk qet verë t’re në likurë të vjetër. Se vera e re e plas(prish) likurat, ajo derdhet, dhe likurat prishen. <sup>38</sup> Vera e re duhet me ~~shku~~ në likurë të re. <sup>39</sup> Edhe ai që ka pi verë t’vjetër, nuk e do menjëher verën e re, se thotë: ‘E vjetra është ma e mirë.’”		<sup>36</sup> Masanej ju kallzoj edhe nji shembull: “Kërkush se pret nji copë prej teshës së re me e kepë në tesh të vjetër. Se përndryshe copa e re çahet, dhe nuk ban me të vjetrën. <sup>37</sup> Edhe kërkush nuk qet verë t’re në likurë të vjetër. Se vera e re e plas(prish) likurat, ajo derdhet, dhe likurat prishen. <sup>38</sup> Vera e re duhet me shti në likurë të re. <sup>39</sup> Edhe ai që ka pij verë t’vjetër, nuk e do menjëher verën e re, se thotë: ‘E vjetra është ma e mirë.’”

	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten

Nexhat am 6. Mai 2026 um 13:32 Uhr

2026-05-06T13:32:03Z

← Nächstältere Version		Version vom 6. Mai 2026, 15:32 Uhr
Zeile 5:		Zeile 5:
	⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️		⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
	<br><br>		<br><br>
	<sup>1</sup> Nji herë, kur Jezusi ~~ishte~~ te liqeni i Genezaretit, ~~turma~~ u shty rreth tij me e ni fjalën e Zotit. <sup>2</sup> ~~N’breg~~ i pa dy barka. Peshkatarët kishin dalë jashtë dhe po i ~~lani rrjetat~~. <sup>3</sup> Jezusi hypi ~~n’njërën barkë~~, ~~n’atë t’Simonit~~, dhe i tha me dalë pak ma ~~n’ujë~~. ~~Pastaj~~ u ul dhe i ~~mësoi~~ njerëzit prej ~~barkës~~. <sup>4</sup> Kur e ~~kryu~~ fjalën, i tha Simonit: “Dil ku ~~është~~ ma thellë dhe ~~hudhni rrjetat~~ me zanë peshk.” <sup>5</sup> Simoni tha: ~~“Mësues~~, krejt natën u lodhëm e ~~s’zum~~ kurgjo, po veç pse po thu ti, po i ~~hudhi rrjetat~~.” <sup>6</sup> Kur e banë ~~kështu~~, zunë ~~aq shumë~~ peshk sa rrjetat ~~fillun~~ me u ça. <sup>7</sup> ~~Atëherë~~ u bonë shenjë shokëve ~~n’barkën~~ tjetër me ardhë me i ndihmu. Erdhën dhe i mbushën të dy ~~barkat~~, sa gati ~~po fundoseshin~~. <sup>8</sup> Kur e pa Simoni Pjetri ~~këtë~~, ra ~~n’gjunjë~~ para Jezusit dhe tha: “Largohu prej meje, ~~Zot~~, se unë jam njeri me ~~mëkate~~!” <sup>9</sup> Se ai dhe krejt ata që ishin me të ~~mbetën~~ pa fjalë prej peshkut që kishin zënë. <sup>10</sup> Edhe Jakobi e Gjoni, djemtë e Zebedeut, që ishin ortakë me Simonin, u çuditën ~~njësoj~~. Po Jezusi i tha Simonit: “Mos u tut. Prej tash ki me kapë njerëz ~~t’gjallë~~.” <sup>11</sup> Ata i ~~nxorën barkat n’tokë~~, e lanë krejt çka kishin dhe shkuan ~~mbrapa~~ tij.		<sup>1</sup> Nji herë, kur Jezusi u kan te liqeni i Genezaretit, kallabllaku i njerzve u shty rreth tij me e ni fjalën e Zotit. <sup>2</sup> Në breg i pa dy barka ose anije. Peshkatarët kishin dalë jashtë dhe po i lajshin mrezhat e peshkimit. <sup>3</sup> Jezusi hypi në njërën anije, në atë të Simonit, dhe i tha me dalë pak ma në ujë. Masanej u ul dhe i msoj njerëzit prej anijes. <sup>4</sup> Kur e kryti fjalën, i tha Simonit: “Dil ku ashtë ma thellë dhe qitni mrezhat me zanë peshk.” <sup>5</sup> Simoni tha: “Msues, krejt natën u lodhëm e nuk zum kurgjo, po veç pse po thu ti, po i qesim mrezhat.” <sup>6</sup> Kur e banë qysh tha ai,ata zunë kaq shum peshk sa rrjetat(mrezhat) ja nisën me u ça. <sup>7</sup> Atëher u bonë shenjë shokëve në anijën tjetër me ardhë me i ndihmu. Erdhën dhe i mbushën të dy anijet, sa gati u fundosen. <sup>8</sup> Kur e pa Simoni Pjetri kët, ra në gunjë para Jezusit dhe tha: “Largohu prej meje, Zotni, se unë jam njeri me gjynahe!” <sup>9</sup> Se ai dhe krejt ata që ishin me të metën pa fjalë prej peshkut që kishin zënë. <sup>10</sup> Edhe Jakobi e Gjoni, djemtë e Zebedeut, që ishin ortakë me Simonin, u çuditën shum. Po Jezusi i tha Simonit: “Mos u tut. Prej tash ki me kapë njerëz të gjallë.” <sup>11</sup> Ata i qun anijet në tokë, e lanë krejt çka kishin dhe shkuan mas tij.
	<br>		<br>
	<sup>12</sup> Nji rast tjetër, kur Jezusi ~~ishte n’njërin~~ prej qyteteve, u ~~shfaq~~ nji njeri i ~~mbulu~~ krejt me ~~lebrozë~~. Kur e pa Jezusin, ra përdhe dhe e luti: ~~“Zot~~, nëse veç don, munesh me ~~m’pastru~~ e me ~~m’bo~~ shnosh.” <sup>13</sup> Jezusi e ~~shtriu~~ dorën, e preku dhe tha: ~~“Doj~~. U bafsh shnosh.” Menjihere ~~lebroza~~ i ~~shkoi~~. <sup>14</sup> ~~Pastaj~~ Jezusi i tha mos me i kallxu kurrkujt, ~~edhe~~ i tha: “Shko, ~~tregoju~~ priftit, dhe çoje ~~flijimin~~ për pastrimin tand, qysh e ka urdhëru ~~Moisiu~~, si dëshmi.” <sup>15</sup> ~~Po prapë~~ fjala për të u përhap, ~~edhe shumë~~ njerëz ~~u mblodhën~~ me e ni dhe me u ~~shëru~~ prej ~~sëmundjeve~~ të tyne. <sup>16</sup> Jezusi shpesh u ~~tërhiqte n’vende t’vetmueme~~ me u lut.		<sup>12</sup> Nji rast tjetër, kur Jezusi u kan në njërin prej qyteteve, u paraqit nji njeri i mbulum krejt me leber(smunje lëkurës). Kur e pa Jezusin, ra përdhe dhe e luti: “Zotni, nëse veç don, munesh me më pastru e me më bo të shnosh.” <sup>13</sup> Jezusi e shtrijti dorën, e preku dhe tha: “Du. U bafsh shnosh.” Menjihere lebra i shkoj u shnosh. <sup>14</sup> Masanej Jezusi i tha mos me i kallxu kurrkujt, dhe i tha: “Shko, kallxoj priftit, dhe çoje kurbanin për pastrimin tand, qysh e ka urdhëru Mojsiu, si dëshmi.” <sup>15</sup> Por apet fjala për të u përhap, dhe shum njerëz jan mledh me e ni dhe me u shnosh prej smundjeve të tyne. <sup>16</sup> Jezusi shpesh u largojke në vene të vetmueme me u lut.
	<br>		<br>
	<sup>17</sup> Nji ditë, kur Jezusi po ~~mësonte~~, ishin ulë aty farisenj edhe ~~mësues~~ të ligjit, që kishin ardhë prej krejt fshatrave ~~t’Galilesë~~, ~~t’Judesë~~ edhe prej Jerusalemit. Edhe Jehova ~~ia kishte~~ dhanë ~~fuqinë~~ me shëru. <sup>18</sup> ~~Papritmas~~ erdhën do burra tu e pru nji të paralizum ~~n’nji~~ shtroje. Dojshin me e shti mrena te Jezusi e me e qit para tij. <sup>19</sup> Po s’mujtën me hy prej ~~turmës~~. ~~Atëherë~~ hypën ~~n’çati~~, hoqën do ~~tjegulla~~ dhe e ~~zbritën~~ të paralizumin me ~~shtroje~~ poshtë, ~~mu n’mes~~, para Jezusit. <sup>20</sup> Kur Jezusi e pa besimin e tyne, tha: “Mik, ~~mëkatet~~ e tua ~~janë~~ falë.” <sup>21</sup> ~~Shkruesit~~ dhe farisenjt ~~fillun~~ me menu: “Kush asht ky që po fol ~~blasfemi~~? Kush munet me falë ~~mëkate~~, përveç Zotit?” <sup>22</sup> Po Jezusi e kuptoi çka po mendojshin dhe u tha: “Pse po mendoni kështu ~~n’zemër~~? <sup>23</sup> ~~Cila~~ është ma ~~lehtë~~: me thonë ~~‘Mëkatet~~ t’u ~~falën’, a ‘Çohu~~ e ~~ec’~~? <sup>24</sup> Po që me ditë ju që ~~Biri~~ i njeriut ka të drejtë në tokë me falë ~~mëkate…” Atëherë~~ i tha të paralizumit: “Po ta thom: Çohu, merre shtrojën tane, dhe shko ~~n’shpi~~.” <sup>25</sup> Ai u çu ~~menjëherë~~ para syve të tyne, e mori shtrojën ku ~~kishte~~ nejtë, shkoi ~~n’shpi~~ dhe po e lavdonte Zotin. <sup>26</sup> Krejt ~~mbetën~~ të mahnitun dhe ~~fillun~~ me e lavdru Zotin. Me ~~frikë-~~respekt thojshin: “Sot ~~pamë~~ diçka ~~të jashtëzakonshme~~!”		<sup>17</sup> Nji ditë, kur Jezusi po msonte, ishin ulë aty farisenj edhe msues të ligjit, që kishin ardhë prej krejt fshatrave të Galilesë, të Judesë edhe prej Jerusalemit. Edhe Jehova i ka dhanë fuqin me shëru (shnosh). <sup>18</sup> Paprit erdhën do burra tu e pru nji të paralizum në nji shtroje(kauq). Dojshin me e shti mrena te Jezusi e me e qit para tij. <sup>19</sup> Po s’mujtën me hy prej turmes. Atëher hypën në kulm, hoqën do qeremide dhe e zhdrypen të paralizumin me shtrojen(kauqin) poshtë, taman në midis dhomës, para Jezusit. <sup>20</sup> Kur Jezusi e pa besimin e tyne, tha: “Mik, gjynahet e tua tu kan falë.” <sup>21</sup> Skribet dhe farisenjt ja nisen me menu: “Kush asht ky që po (shpif) fol kundra Zotit ? Kush munet me i falë gjynahet, përveç Zotit?” <sup>22</sup> Po Jezusi e kuptoi çka po mendojshin dhe u tha: “Pse po mendoni kështu në zemrën e juve? <sup>23</sup> Cilla është ma e leht: me thonë ‘Gjynahet t’u falën apo mi than ‘Çu e hec’? <sup>24</sup> Po që me ditë ju që Djali i njeriut ka të drejtë në tokë me falë gjynahet…” Atëher i tha të paralizumit: “Po të thom: Çohu, merre shtrojën tane, dhe shko në shpi.” <sup>25</sup> Ai u çu menjëher para syve të tyne, e mori shtrojën ku ka nejtë, shkoi në shpi dhe po e lavdonte Zotin. <sup>26</sup> Krejt metën të mahnitun dhe ja nisen me e lavdru Zotin. Me respekt thojshin: “Sot pam diçka e quditshme !”
	<br>		<br>
	<sup>27</sup> Masanej Jezusi vazhdoi ~~rrugën~~, e pa nji ~~tagraxhi~~ me emrin Levi tu nejtë te vendi i taksave, dhe i tha: ~~“Eja mbrapa~~ meje!” <sup>28</sup> Levi e la krejt, u çu dhe shkoi ~~mbrapa~~ tij. <sup>29</sup> ~~Pastaj~~ Levi bani ~~n’shpi të~~ vet nji darkë të madhe për Jezusin. Ishin edhe shumë ~~tagraxhinj~~ e ~~tjerë~~ që hanin me ta. <sup>30</sup> Farisenjt dhe ~~shkruesit~~ e tyne u ankuan te nxansat e Jezusit: “Pse po hani e po pini me ~~tagraxhinj~~ e me ~~mëkatarë~~?” <sup>31</sup> Jezusi u tha: ~~“Doktor~~ nuk u duhet ~~t’shnoshve~~, ~~po t’sëmurëve~~. <sup>32</sup> Unë s’kam ardhë me thirr ~~t’drejtit~~ me u ~~pendu~~, ~~po mëkatarët~~.”		<sup>27</sup> Masanej Jezusi vazhdoi udhën, e pa nji njeri që mledh haraqin me emrin Levi tu nejtë te vendi i taksave, dhe i tha: “Hajde përmas meje!” <sup>28</sup> Levi i la krejt, u çu dhe shkoi përmas tij. <sup>29</sup> Masanej Levi bani në shpin e vet nji darkë të madhe për Jezusin. Ishin edhe shumë mledhsa të haraqit e tjer që hanin me ta. <sup>30</sup> Farisenjt dhe skribt e tyne u ankuan te nxansat e Jezusit: “Pse po hani e po pini me mledhsit e haraqit e me ata që bajn gjynah?” <sup>31</sup> Jezusi u tha: “Doktori nuk u duhet të shnoshve, por atyne që jan të sëmut. <sup>32</sup> Unë s’kam ardhë me i thirr të drejtit me u i ra pizhman, por atyne që bajn gjynahe.”
	<br>		<br>
	<sup>33</sup> Ata i thanë: “Nxansat e Gjonit ~~agjërojnë~~ shpesh e luten, edhe ata ~~t’farisenjve njësoj~~, po nxansat e tu hanë e pinë.” <sup>34</sup> Jezusi u tha: “A muneni me i bo shokët e ~~dhëndrit~~ me ~~agjëru~~, ~~derisa dhëndri është~~ me ta? <sup>35</sup> Po ~~kanë~~ me ardhë ~~ditë~~ kur ~~dhëndri~~ ka me u hjek prej tyne. ~~Atëherë~~, ~~n’ato~~ ditë, ~~kanë~~ me ~~agjëru~~.”		<sup>33</sup> Ata i thanë: “Nxansat e Gjonit ninojn shpesh e luten, edhe ata të farisenjve bajn njëjt, po nxansat e tu hanë e pinë.” <sup>34</sup> Jezusi u tha: “A muneni me i bo shokët e dhandrrit me ninu , nëse dhandrri ashtë me ta? <sup>35</sup> Po kan me ardhë dita kur dhandrri ka me u hjek prej tyne. Atëher, në ato ditë, ata kan me ninu.”
	<br>		<br>
	<sup>36</sup> ~~Pastaj u tregoi~~ edhe nji shembull: ~~“Askush s’pret~~ copë prej ~~rrobës~~ së re me e ~~qepë n’rrobë t’vjetër~~. Se përndryshe ~~copë~~ e re çahet, ~~edhe s’përshtatet~~ me ~~t’vjetrën~~. <sup>37</sup> Edhe ~~askush s’qet~~ verë t’re në ~~lëkurë t’vjetër~~. Se vera e re i plas ~~lëkurat~~, derdhet, ~~edhe lëkurat~~ prishen. <sup>38</sup> Vera e re duhet me shku ~~n’lëkurë t’re~~. <sup>39</sup> Edhe ai që ka pi verë t’vjetër, ~~s’do menjëherë të renë~~, se thotë: ‘E vjetra është ma e mirë.’”		<sup>36</sup> Masanej ju kallzoj edhe nji shembull: “Kërkush se pret nji copë prej teshës së re me e kepë në tesh të vjetër. Se përndryshe copa e re çahet, dhe nuk ban me të vjetrën. <sup>37</sup> Edhe kërkush nuk qet verë t’re në likurë të vjetër. Se vera e re e plas(prish) likurat, ajo derdhet, dhe likurat prishen. <sup>38</sup> Vera e re duhet me shku në likurë të re. <sup>39</sup> Edhe ai që ka pi verë t’vjetër, nuk e do menjëher verën e re, se thotë: ‘E vjetra është ma e mirë.’”

	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten

ZmIn4Lz470: Initiale Übersetzung

2025-12-14T00:32:01Z

Initiale Übersetzung

← Nächstältere Version		Version vom 14. Dezember 2025, 02:32 Uhr
Zeile 1:		Zeile 1:
	{{Textstatus		{{Textstatus
	\| Status = ~~Offen~~		\| Status = KI
	\| Notiz =		\| Notiz =
	}}<br><br>		}}
	<sup>1</sup>~~<br>~~		⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
	<sup>2</sup>~~<br>~~		<br><br>
	<sup>3</sup>~~<br>~~		<sup>1</sup> Nji herë, kur Jezusi ishte te liqeni i Genezaretit, turma u shty rreth tij me e ni fjalën e Zotit. <sup>2</sup> N’breg i pa dy barka. Peshkatarët kishin dalë jashtë dhe po i lani rrjetat. <sup>3</sup> Jezusi hypi n’njërën barkë, n’atë t’Simonit, dhe i tha me dalë pak ma n’ujë. Pastaj u ul dhe i mësoi njerëzit prej barkës. <sup>4</sup> Kur e kryu fjalën, i tha Simonit: “Dil ku është ma thellë dhe hudhni rrjetat me zanë peshk.” <sup>5</sup> Simoni tha: “Mësues, krejt natën u lodhëm e s’zum kurgjo, po veç pse po thu ti, po i hudhi rrjetat.” <sup>6</sup> Kur e banë kështu, zunë aq shumë peshk sa rrjetat fillun me u ça. <sup>7</sup> Atëherë u bonë shenjë shokëve n’barkën tjetër me ardhë me i ndihmu. Erdhën dhe i mbushën të dy barkat, sa gati po fundoseshin. <sup>8</sup> Kur e pa Simoni Pjetri këtë, ra n’gjunjë para Jezusit dhe tha: “Largohu prej meje, Zot, se unë jam njeri me mëkate!” <sup>9</sup> Se ai dhe krejt ata që ishin me të mbetën pa fjalë prej peshkut që kishin zënë. <sup>10</sup> Edhe Jakobi e Gjoni, djemtë e Zebedeut, që ishin ortakë me Simonin, u çuditën njësoj. Po Jezusi i tha Simonit: “Mos u tut. Prej tash ki me kapë njerëz t’gjallë.” <sup>11</sup> Ata i nxorën barkat n’tokë, e lanë krejt çka kishin dhe shkuan mbrapa tij.
	<sup>4</sup>~~<br>~~
	<sup>5</sup>~~<br>~~
	<sup>6</sup>~~<br>~~
	<sup>7</sup>~~<br>~~
	<sup>8</sup>~~<br>~~
	<sup>9</sup>~~<br>~~
	<sup>10</sup>~~<br>~~
	<sup>11</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>12</sup>~~<br>~~		<sup>12</sup> Nji rast tjetër, kur Jezusi ishte n’njërin prej qyteteve, u shfaq nji njeri i mbulu krejt me lebrozë. Kur e pa Jezusin, ra përdhe dhe e luti: “Zot, nëse veç don, munesh me m’pastru e me m’bo shnosh.” <sup>13</sup> Jezusi e shtriu dorën, e preku dhe tha: “Doj. U bafsh shnosh.” Menjihere lebroza i shkoi. <sup>14</sup> Pastaj Jezusi i tha mos me i kallxu kurrkujt, edhe i tha: “Shko, tregoju priftit, dhe çoje flijimin për pastrimin tand, qysh e ka urdhëru Moisiu, si dëshmi.” <sup>15</sup> Po prapë fjala për të u përhap, edhe shumë njerëz u mblodhën me e ni dhe me u shëru prej sëmundjeve të tyne. <sup>16</sup> Jezusi shpesh u tërhiqte n’vende t’vetmueme me u lut.
	<sup>13</sup>~~<br>~~
	<sup>14</sup>~~<br>~~
	<sup>15</sup>~~<br>~~
	<sup>16</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>17</sup>~~<br>~~		<sup>17</sup> Nji ditë, kur Jezusi po mësonte, ishin ulë aty farisenj edhe mësues të ligjit, që kishin ardhë prej krejt fshatrave t’Galilesë, t’Judesë edhe prej Jerusalemit. Edhe Jehova ia kishte dhanë fuqinë me shëru. <sup>18</sup> Papritmas erdhën do burra tu e pru nji të paralizum n’nji shtroje. Dojshin me e shti mrena te Jezusi e me e qit para tij. <sup>19</sup> Po s’mujtën me hy prej turmës. Atëherë hypën n’çati, hoqën do tjegulla dhe e zbritën të paralizumin me shtroje poshtë, mu n’mes, para Jezusit. <sup>20</sup> Kur Jezusi e pa besimin e tyne, tha: “Mik, mëkatet e tua janë falë.” <sup>21</sup> Shkruesit dhe farisenjt fillun me menu: “Kush asht ky që po fol blasfemi? Kush munet me falë mëkate, përveç Zotit?” <sup>22</sup> Po Jezusi e kuptoi çka po mendojshin dhe u tha: “Pse po mendoni kështu n’zemër? <sup>23</sup> Cila është ma lehtë: me thonë ‘Mëkatet t’u falën’, a ‘Çohu e ec’? <sup>24</sup> Po që me ditë ju që Biri i njeriut ka të drejtë në tokë me falë mëkate…” Atëherë i tha të paralizumit: “Po ta thom: Çohu, merre shtrojën tane, dhe shko n’shpi.” <sup>25</sup> Ai u çu menjëherë para syve të tyne, e mori shtrojën ku kishte nejtë, shkoi n’shpi dhe po e lavdonte Zotin. <sup>26</sup> Krejt mbetën të mahnitun dhe fillun me e lavdru Zotin. Me frikë-respekt thojshin: “Sot pamë diçka të jashtëzakonshme!”
	<sup>18</sup>~~<br>~~
	<sup>19</sup>~~<br>~~
	<sup>20</sup>~~<br>~~
	<sup>21</sup>~~<br>~~
	<sup>22</sup>~~<br>~~
	<sup>23</sup>~~<br>~~
	<sup>24</sup>~~<br>~~
	<sup>25</sup>~~<br>~~
	<sup>26</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>27</sup>~~<br>~~		<sup>27</sup> Masanej Jezusi vazhdoi rrugën, e pa nji tagraxhi me emrin Levi tu nejtë te vendi i taksave, dhe i tha: “Eja mbrapa meje!” <sup>28</sup> Levi e la krejt, u çu dhe shkoi mbrapa tij. <sup>29</sup> Pastaj Levi bani n’shpi të vet nji darkë të madhe për Jezusin. Ishin edhe shumë tagraxhinj e tjerë që hanin me ta. <sup>30</sup> Farisenjt dhe shkruesit e tyne u ankuan te nxansat e Jezusit: “Pse po hani e po pini me tagraxhinj e me mëkatarë?” <sup>31</sup> Jezusi u tha: “Doktor nuk u duhet t’shnoshve, po t’sëmurëve. <sup>32</sup> Unë s’kam ardhë me thirr t’drejtit me u pendu, po mëkatarët.”
	<sup>28</sup>~~<br>~~
	<sup>29</sup>~~<br>~~
	<sup>30</sup>~~<br>~~
	<sup>31</sup>~~<br>~~
	<sup>32</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>33</sup>~~<br>~~		<sup>33</sup> Ata i thanë: “Nxansat e Gjonit agjërojnë shpesh e luten, edhe ata t’farisenjve njësoj, po nxansat e tu hanë e pinë.” <sup>34</sup> Jezusi u tha: “A muneni me i bo shokët e dhëndrit me agjëru, derisa dhëndri është me ta? <sup>35</sup> Po kanë me ardhë ditë kur dhëndri ka me u hjek prej tyne. Atëherë, n’ato ditë, kanë me agjëru.”
	<sup>34</sup>~~<br>~~
	<sup>35</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>36</sup>~~<br>~~		<sup>36</sup> Pastaj u tregoi edhe nji shembull: “Askush s’pret copë prej rrobës së re me e qepë n’rrobë t’vjetër. Se përndryshe copë e re çahet, edhe s’përshtatet me t’vjetrën. <sup>37</sup> Edhe askush s’qet verë t’re në lëkurë t’vjetër. Se vera e re i plas lëkurat, derdhet, edhe lëkurat prishen. <sup>38</sup> Vera e re duhet me shku n’lëkurë t’re. <sup>39</sup> Edhe ai që ka pi verë t’vjetër, s’do menjëherë të renë, se thotë: ‘E vjetra është ma e mirë.’”
	<sup>37</sup>~~<br>~~
	<sup>38</sup>~~<br>~~
	<sup>39</sup>~~<br>~~

	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten

Teddybär: Status Offen eingefügt

2025-12-09T21:57:36Z

Status Offen eingefügt

← Nächstältere Version		Version vom 9. Dezember 2025, 23:57 Uhr
Zeile 1:		Zeile 1:
	<br><br><sup>1</sup><br>		{{Textstatus
			\| Status = Offen
			\| Notiz =
			}}<br><br>
			<sup>1</sup><br>
	<sup>2</sup><br>		<sup>2</sup><br>
	<sup>3</sup><br>		<sup>3</sup><br>

Teddybär:
Eingefügt

2025-12-08T21:02:22Z

Eingefügt

← Nächstältere Version		Version vom 8. Dezember 2025, 23:02 Uhr
Zeile 1:		Zeile 1:
	<sup>1</sup><br>		<br><br><sup>1</sup><br>
	<sup>2</sup><br>		<sup>2</sup><br>
	<sup>3</sup><br>		<sup>3</sup><br>
Zeile 10:		Zeile 10:
	<sup>10</sup><br>		<sup>10</sup><br>
	<sup>11</sup><br>		<sup>11</sup><br>
			<br>
	<sup>12</sup><br>		<sup>12</sup><br>
	<sup>13</sup><br>		<sup>13</sup><br>
Zeile 15:		Zeile 16:
	<sup>15</sup><br>		<sup>15</sup><br>
	<sup>16</sup><br>		<sup>16</sup><br>
			<br>
	<sup>17</sup><br>		<sup>17</sup><br>
	<sup>18</sup><br>		<sup>18</sup><br>
Zeile 25:		Zeile 27:
	<sup>25</sup><br>		<sup>25</sup><br>
	<sup>26</sup><br>		<sup>26</sup><br>
			<br>
	<sup>27</sup><br>		<sup>27</sup><br>
	<sup>28</sup><br>		<sup>28</sup><br>
Zeile 31:		Zeile 34:
	<sup>31</sup><br>		<sup>31</sup><br>
	<sup>32</sup><br>		<sup>32</sup><br>
			<br>
	<sup>33</sup><br>		<sup>33</sup><br>
	<sup>34</sup><br>		<sup>34</sup><br>
	<sup>35</sup><br>		<sup>35</sup><br>
			<br>
	<sup>36</sup><br>		<sup>36</sup><br>
	<sup>37</sup><br>		<sup>37</sup><br>

Teddybär: Erst. und Quver. Luk 5 1-39

2025-11-21T13:31:13Z

Erst. und Quver. Luk 5 1-39

Neue Seite

1 
2 
3 
4 
5 
6 
7 
8 
9 
10 
11 
12 
13 
14 
15 
16 
17 
18 
19 
20 
21 
22 
23 
24 
25 
26 
27 
28 
29 
30 
31 
32 
33 
34 
35 
36 
37 
38 
39 

{{Querverweise-Metadaten
| v5 = Joh 21:3
| v6 = Joh 21:6
| v10 = Mat 4:21
| v11 = Mat 6:33; 19:27; Luk 18:28; Php 3:8
| v14 = Mar 7:36; Luk 8:56
| v14 = 3Mo 14:2-4, 10, 20
| v15 = Mat 4:24, 25; Mar 3:7, 8; Joh 6:2
| v17 = Ps 103:2, 3
| v21 = Ps 103:2, 3; 130:3, 4; Jes 43:25
| v24 = Joh 5:6-9
| v26 = Mar 5:42; Apg 3:9, 10
| v28 = Luk 5:11
| v30 = Luk 15:1, 2
| v31 = Jes 53:4
| v32 = 1Ti 1:15
| v33 = Luk 7:34
| v35 = Mat 22:2; 2Ko 11:2; Off 19:7
| v35 = Luk 17:22; Joh 16:19, 20
}}