Luka 9 - Versionsgeschichte

Nexhat am 6. Juni 2026 um 11:27 Uhr

2026-06-06T11:27:57Z

← Nächstältere Version		Version vom 6. Juni 2026, 13:27 Uhr
Zeile 19:		Zeile 19:
	<sup>37</sup> Ditën tjetër zhdrypen prej malit, e nji kallabllak i madh i doli Jezusit përpara. <sup>38</sup> Nji burrë prej kallabllakit bërtiti: „Msues, të lutna, kqyre djalin tem, se e kom veç kët djal! <sup>39</sup> Nji frym e keqe e kapi, ai paprit bërtet, e qet në kriza,dhe i del shkumë prej goje. E dëmton, e s’e lëshon lehtë pa i ba keq. <sup>40</sup> I luta nxansat e tu me e nxjerr, po s’mujtën.“ <sup>41</sup> Jezusi tha: „O gjeneratë pa besim dhe e prisht! Sa gatë duhet me nejt me ju e me ju duru? Bima djalin këtu.“ <sup>42</sup> Kur djali u afru, fryma e keqe e rrxoi për tokë e e mundojke me kriza të rana. Po Jezusi e qortoi frymën e keqe, e shnoshi djalin, e ja ktheu babës së vet. <sup>43</sup> Krejt u çuditën për fuqinë e madhe të Zotit.		<sup>37</sup> Ditën tjetër zhdrypen prej malit, e nji kallabllak i madh i doli Jezusit përpara. <sup>38</sup> Nji burrë prej kallabllakit bërtiti: „Msues, të lutna, kqyre djalin tem, se e kom veç kët djal! <sup>39</sup> Nji frym e keqe e kapi, ai paprit bërtet, e qet në kriza,dhe i del shkumë prej goje. E dëmton, e s’e lëshon lehtë pa i ba keq. <sup>40</sup> I luta nxansat e tu me e nxjerr, po s’mujtën.“ <sup>41</sup> Jezusi tha: „O gjeneratë pa besim dhe e prisht! Sa gatë duhet me nejt me ju e me ju duru? Bima djalin këtu.“ <sup>42</sup> Kur djali u afru, fryma e keqe e rrxoi për tokë e e mundojke me kriza të rana. Po Jezusi e qortoi frymën e keqe, e shnoshi djalin, e ja ktheu babës së vet. <sup>43</sup> Krejt u çuditën për fuqinë e madhe të Zotit.
	<br>		<br>
	~~Derisa~~ njerzt po çuditshin për krejt qka po bënte, ai u tha nxansave të vet: <sup>44</sup> „Ngoni mirë e majini n’mend këto fjalë, se Biri i Njeriut ka me u tradhtu në dorë të njerzve.“ <sup>45</sup> Por ata s’e kuptun qka po thojke. ~~Rrike~~ e msheftë për ta, që mos me e kuptu, e s’guxojshin as me e vetë.		Deri sa njerzt po çuditshin për krejt qka po bënte, ai u tha nxansave të vet: <sup>44</sup> „Ngoni mirë e majini n’mend këto fjalë, se Biri i Njeriut ka me u tradhtu në dorë të njerzve.“ <sup>45</sup> Por ata s’e kuptun qka po thojke. Kjo meti e msheftë për ta, që mos me e kuptu, e s’guxojshin as me e vetë.
	<br>		<br>
	<sup>46</sup> Masanej ja nisën me u përla se kush prej tyne osht ma i madhi. <sup>47</sup> Jezusi e dijke qka po mendojshin në zemër, e mori nji thfmi dhe e qiti në krah të vet, <sup>48</sup> e tha: „Kush e pranon këtë thfmi në emnin tem, më pranon edhe mu. E kush më pranon mu, e pranon edhe Atë që më ka dergu mu. Se ai që sillet ma i përvulun në mesin e juve, ai osht i madh.“		<sup>46</sup> Masanej ja nisën me u përla(shtyjë) mes veti se kush prej tyne osht ma i madhi. <sup>47</sup> Jezusi e dijke qka po mendojshin në zemër, e mori nji thfmi dhe e qiti në krah të vet, <sup>48</sup> e tha: „Kush e pranon këtë thfmi në emnin tem, më pranon edhe mu. E kush më pranon mu, e pranon edhe Atë që më ka dergu mu. Se ai që sillet ma i përvulun në mesin e juve, ai osht i madh.“
	<br>		<br>
	<sup>49</sup> Gjoni tha: „Msues, na e pamë nji njeri tu e përdor emnin tand me i nxjerr frymat e këqija. Na u munum me e nal, se s’po na ndjek ma neve.“ <sup>50</sup> Jezusi u tha: „Mos e nalni, se kush s’osht kundër jush, osht me ju.“		<sup>49</sup> Gjoni tha: „Msues, na e pamë nji njeri tu e përdor emnin tand me i nxjerr frymat e këqija. Na u munum me e nal, se s’po na ndjek ma neve.“ <sup>50</sup> Jezusi u tha: „Mos e nalni, se kush s’osht kundër jush, osht me ju.“
Zeile 27:		Zeile 27:
	<sup>51</sup> Kur u afrun ditët e për me u ngjit në hava ai kish vendos që me shku në Jerusalem. <sup>52</sup> I çoi do lajmëtar përpara, e ata shkun në një katun samaritan me ja përgatit venin. <sup>53</sup> Po ata s’e pranuan, se ai ishte nis me shku në Jerusalem. <sup>54</sup> Kur e panë kët nxansat Jakobi e Gjoni, thanë: „Zotni, a don me thirr zjarm prej havas me i zhduk?“ <sup>55</sup> Po ai u kthy e i qortoi ose korigjoj. <sup>56</sup> Masanej shkun në një katun tjetër.		<sup>51</sup> Kur u afrun ditët e për me u ngjit në hava ai kish vendos që me shku në Jerusalem. <sup>52</sup> I çoi do lajmëtar përpara, e ata shkun në një katun samaritan me ja përgatit venin. <sup>53</sup> Po ata s’e pranuan, se ai ishte nis me shku në Jerusalem. <sup>54</sup> Kur e panë kët nxansat Jakobi e Gjoni, thanë: „Zotni, a don me thirr zjarm prej havas me i zhduk?“ <sup>55</sup> Po ai u kthy e i qortoi ose korigjoj. <sup>56</sup> Masanej shkun në një katun tjetër.
	<br>		<br>
	<sup>57</sup> Tu ec udhës, dikush i tha: „Unë të ndjeki kudo që ki me shku.“ <sup>58</sup> Jezusi i tha: „Dhelpnat i kanë strofullat e veta, edhe zogjt e havas i kanë folet, po Biri i Njeriut s’ka ku me e ul kryt.“ <sup>59</sup> Nji tjetrit i tha: „Hajde përmas meje!“ Ai i tha: „Zotni, lejom njiher me shku me varros babën tem.“ <sup>60</sup> Jezusi i tha: „Leji të dektit me i varros të dektit e vet, po ti shko e shpalle mbretnin e Zotit kamas kudo.“ <sup>61</sup> Nji tjetër tha: „Ka me të ndjek, Zotni, por lejom ma përpara me i përshëndet ata të shpisë.“ <sup>62</sup> Jezusi i tha: „Kurkush që e vnon dorën në parmen e kqyr përmas, s’osht i pranushëm për mbretnin e Zotit.“		<sup>57</sup> Tu ec udhës, dikush i tha: „Unë të ndjeki kudo që ki me shku.“ <sup>58</sup> Jezusi i tha: „Dhelpnat i kanë strofullat e veta, edhe zogjt e havas i kanë folet, po Biri i Njeriut s’ka ku me e ul kryt.“ <sup>59</sup> Nji tjetrit i tha: „Hajde përmas meje!“ Ai i tha: „Zotni, lejom njiher me shku me varros babën tem.“ <sup>60</sup> Jezusi i tha: „Leji të dektit me i varros të dektit e vet, po ti shko e shpalle mbretnin e Zotit kamas ose kudo.“ <sup>61</sup> Nji tjetër tha: „Ka me të ndjek, Zotni, por lejom ma përpara me i përshëndet ata të shpisë.“ <sup>62</sup> Jezusi i tha: „Kurkush që e vnon dorën në parmen e kqyr përmas, s’osht i pranushëm për mbretnin e Zotit.“

	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten

Nexhat am 2. Juni 2026 um 19:38 Uhr

2026-06-02T19:38:07Z

Nexhat am 2. Juni 2026 um 19:04 Uhr

2026-06-02T19:04:41Z

← Nächstältere Version		Version vom 2. Juni 2026, 21:04 Uhr
Zeile 9:		Zeile 9:
	<sup>7</sup> Krejt kjo i ra në vesh edhe Herodit, sundimtarit të asaj krahine, e ai u hutua, se disa thojshin që Gjoni osht çu prej të vdekunve, <sup>8</sup> të tjerë thojshin që Elịa osht paraqit apet, dhe tjerë thojshin që u çu nji profet i vjetër. <sup>9</sup> Herodi tha: „Gjonin unë ja kom pre kryt. Po kush osht ky, për të cilin po i nij krejt kto fjal?“ E donte patjetër me e pa.		<sup>7</sup> Krejt kjo i ra në vesh edhe Herodit, sundimtarit të asaj krahine, e ai u hutua, se disa thojshin që Gjoni osht çu prej të vdekunve, <sup>8</sup> të tjerë thojshin që Elịa osht paraqit apet, dhe tjerë thojshin që u çu nji profet i vjetër. <sup>9</sup> Herodi tha: „Gjonin unë ja kom pre kryt. Po kush osht ky, për të cilin po i nij krejt kto fjal?“ E donte patjetër me e pa.
	<br>		<br>
	<sup>10</sup> Kur u kthyn nxansat, i kallxun Jezusit krejt qka kishin bo. Masanej i mori me vete dhe u largun në qytetin që thirrej Betsaida, që me kon veç. <sup>11</sup> ~~Po turmat~~ e morën vesh e shkun permas/mrapa tij. Ai i priti mirë, u foli për mbretninë e Zotit, edhe i shnoshke te smurët. <sup>12</sup> Kur dita nisi me perëndu, te dymbëdhjet nxansat erdhën e i thanë: „Nisjani njerzt me u shpërnda, se le t’shkojnë ~~n’katunet~~ rreth e rrotull e ~~n’fshat~~ me gjet vend me flejt e me gjet ushqim, se këtu jemi ne vend te vetmum.“ <sup>13</sup> Ai u tha: „Jepni ju me hanger.“ Ata thanë: „Na kemi veç pesë bukë e dy peshq. Veç nëse po shkojmë vet me ble ushqim për krejt.“ <sup>14</sup> Se aty jen kan rreth 5000 burra. Ai u tha nxansave: „Boni me i ul ne grupe, ka rreth 50 veta.“ <sup>15</sup> Ata banë qashtu, e krejt u ulën. <sup>16</sup> Ai i mori pesë bukët e dy peshqit, i qoj syt kah havaja dhe i bekoi. Masanej i theu bukët e ua dha nxansave, që me ua dhanë njerëzve. <sup>17</sup> Krejt ~~hëngrën~~ e u nginën. Copat që teprun i mledhën, e u mushën dymbëdhjet shporta me buke.		<sup>10</sup> Kur u kthyn nxansat, i kallxun Jezusit krejt qka kishin bo. Masanej i mori me vete dhe u largun në qytetin që thirrej Betsaida, që me kon veç. <sup>11</sup> Por kallabllaku i njerzve e morën vesh e shkun permas/mrapa tij. Ai i priti mirë, u foli për mbretninë e Zotit, edhe i shnoshke te smurët. <sup>12</sup> Kur dita nisi me perëndu, te dymbëdhjet nxansat erdhën e i thanë: „Nisjani njerzt me u shpërnda, se le t’shkojnë në katunet rreth e rrotull e në katune me gjet vend me flejt e me gjet ushqim, se këtu jemi ne vend te vetmum.“ <sup>13</sup> Ai u tha: „Jepni ju me hanger.“ Ata thanë: „Na kemi veç pesë bukë e dy peshq. Veç nëse shkojmë vet me ble ushqim për krejt.“ <sup>14</sup> Se aty jen kan rreth 5000 burra. Ai u tha nxansave: „Boni me i ul ne grupe, ka rreth 50 veta.“ <sup>15</sup> Ata banë qashtu, e krejt u ulën. <sup>16</sup> Ai i mori pesë bukët e dy peshqit, i qoj syt kah havaja dhe i bekoi. Masanej i theu bukët e ua dha nxansave, që me ua dhanë njerëzve. <sup>17</sup> Krejt hangrën e u nginën. Copat që teprun i mledhën, e u mushën dymbëdhjet shporta me buke.
	<br>		<br>
	<sup>18</sup> Ma vonë, kur ai u lutke vet, nxansat i erdhën ngat, dhe ai i veti: „Kush po thojnë njerzt që jom unë?“ <sup>19</sup> Ata thanë: „Do thojn: Gjoni Pagëzuesi. Do tjerë thonë: Elịa. E tjerë: u çu nji profet i vjetër.“ <sup>20</sup> Ai i veti: „Po ju, kush po thoni që jom unë?“ Pjetri u përgjigj: „Ti je Krishti i Zotit.“ <sup>21</sup> Masanej ai ua preu shkurt e ua ndaloi me ia thanë kërkujt. <sup>22</sup> Edhe tha: „Djali i Njeriut duhet me hek shumë, ka me u refuzu prej pleqve, kryepriftave e skribet, kan me u vra, por ditën e tretë ka me u çu prej dekes ose ka mu ringjall.“		<sup>18</sup> Ma vonë, kur ai u lutke vet, nxansat i erdhën ngat, dhe ai i veti: „Kush po thojnë njerzt që jom unë?“ <sup>19</sup> Ata thanë: „Do thojn: Gjoni Pagëzuesi. Do tjerë thonë: Elịa. E tjerë: u çu nji profet i vjetër.“ <sup>20</sup> Ai i veti: „Po ju, kush po thoni që jom unë?“ Pjetri u përgjigj: „Ti je Krishti i Zotit.“ <sup>21</sup> Masanej ai ua preu shkurt e ua ndaloi me ia thanë kërkujt. <sup>22</sup> Edhe tha: „Djali i Njeriut duhet me hek shumë, ka me u refuzu prej pleqve, kryepriftave e skribet, kan me u vra, por ditën e tretë ka me u çu prej dekes ose ka mu ringjall.“

Gane am 30. Mai 2026 um 19:52 Uhr

2026-05-30T19:52:20Z

← Nächstältere Version		Version vom 30. Mai 2026, 21:52 Uhr
Zeile 11:		Zeile 11:
	<sup>10</sup> Kur u kthyn nxansat, i kallxun Jezusit krejt qka kishin bo. Masanej i mori me vete dhe u largun në qytetin që thirrej Betsaida, që me kon veç. <sup>11</sup> Po turmat e morën vesh e shkun permas/mrapa tij. Ai i priti mirë, u foli për mbretninë e Zotit, edhe i shnoshke te smurët. <sup>12</sup> Kur dita nisi me perëndu, te dymbëdhjet nxansat erdhën e i thanë: „Nisjani njerzt me u shpërnda, se le t’shkojnë n’katunet rreth e rrotull e n’fshat me gjet vend me flejt e me gjet ushqim, se këtu jemi ne vend te vetmum.“ <sup>13</sup> Ai u tha: „Jepni ju me hanger.“ Ata thanë: „Na kemi veç pesë bukë e dy peshq. Veç nëse po shkojmë vet me ble ushqim për krejt.“ <sup>14</sup> Se aty jen kan rreth 5000 burra. Ai u tha nxansave: „Boni me i ul ne grupe, ka rreth 50 veta.“ <sup>15</sup> Ata banë qashtu, e krejt u ulën. <sup>16</sup> Ai i mori pesë bukët e dy peshqit, i qoj syt kah havaja dhe i bekoi. Masanej i theu bukët e ua dha nxansave, që me ua dhanë njerëzve. <sup>17</sup> Krejt hëngrën e u nginën. Copat që teprun i mledhën, e u mushën dymbëdhjet shporta me buke.		<sup>10</sup> Kur u kthyn nxansat, i kallxun Jezusit krejt qka kishin bo. Masanej i mori me vete dhe u largun në qytetin që thirrej Betsaida, që me kon veç. <sup>11</sup> Po turmat e morën vesh e shkun permas/mrapa tij. Ai i priti mirë, u foli për mbretninë e Zotit, edhe i shnoshke te smurët. <sup>12</sup> Kur dita nisi me perëndu, te dymbëdhjet nxansat erdhën e i thanë: „Nisjani njerzt me u shpërnda, se le t’shkojnë n’katunet rreth e rrotull e n’fshat me gjet vend me flejt e me gjet ushqim, se këtu jemi ne vend te vetmum.“ <sup>13</sup> Ai u tha: „Jepni ju me hanger.“ Ata thanë: „Na kemi veç pesë bukë e dy peshq. Veç nëse po shkojmë vet me ble ushqim për krejt.“ <sup>14</sup> Se aty jen kan rreth 5000 burra. Ai u tha nxansave: „Boni me i ul ne grupe, ka rreth 50 veta.“ <sup>15</sup> Ata banë qashtu, e krejt u ulën. <sup>16</sup> Ai i mori pesë bukët e dy peshqit, i qoj syt kah havaja dhe i bekoi. Masanej i theu bukët e ua dha nxansave, që me ua dhanë njerëzve. <sup>17</sup> Krejt hëngrën e u nginën. Copat që teprun i mledhën, e u mushën dymbëdhjet shporta me buke.
	<br>		<br>
	<sup>18</sup> Ma vonë, kur ai u lutke vet, nxansat i erdhën ~~afër~~, e ai i ~~pyt~~: „Kush po ~~thonë~~ njerzt që jom unë?“ <sup>19</sup> Ata thanë: ~~„Disa~~: Gjoni Pagëzuesi. Po tjerë thonë: Elịa. E tjerë: u çu nji profet i vjetër.“ <sup>20</sup> Ai i ~~pyt~~: „Po ju, kush po thoni që jom unë?“ Pjetri u përgjigj: „Ti je Krishti i Zotit.“ <sup>21</sup> ~~Pastaj~~ ai ua preu shkurt e ua ndaloi me ia thanë kërkujt. <sup>22</sup> Edhe tha: ~~„Biri~~ i Njeriut duhet me hek shumë, ka me u refuzu prej pleqve, kryepriftave e ~~shkrimtarëve~~, ka me u vra, ~~edhe~~ ditën e tretë ka me u çu prej ~~t’vdekunve~~.“		<sup>18</sup> Ma vonë, kur ai u lutke vet, nxansat i erdhën ngat, dhe ai i veti: „Kush po thojnë njerzt që jom unë?“ <sup>19</sup> Ata thanë: „Do thojn: Gjoni Pagëzuesi. Do tjerë thonë: Elịa. E tjerë: u çu nji profet i vjetër.“ <sup>20</sup> Ai i veti: „Po ju, kush po thoni që jom unë?“ Pjetri u përgjigj: „Ti je Krishti i Zotit.“ <sup>21</sup> Masanej ai ua preu shkurt e ua ndaloi me ia thanë kërkujt. <sup>22</sup> Edhe tha: „Djali i Njeriut duhet me hek shumë, ka me u refuzu prej pleqve, kryepriftave e skribet, kan me u vra, por ditën e tretë ka me u çu prej dekes ose ka mu ringjall.“
	<br>		<br>
	<sup>23</sup> ~~Pastaj~~ u tha krejtve: „Kush don me kon mrapa meje, duhet me e mohu veten, çdo ditë me e marrë shtyllën e mundimit, e ~~me m’ndjek~~ pa u nal. <sup>24</sup> Se kush don me ~~e shpëtu~~ jetën e vet, ka me e hup, po kush e hup jetën e vet për shkak temin, ai ka me e shpëtu. <sup>25</sup> Qka i vlen njeriut me fitu krejt botën, e me u hup ~~vet~~ ose me u shkatrru? <sup>26</sup> Se kush turpnohet prej meje e prej fjalëve të mia, edhe ~~Biri~~ i Njeriut ka me u turpnu prej tij, kur ka me ardh ~~n’lavdinë~~ e vet, edhe ~~n’lavdinë~~ e Babës, edhe ~~t’engjëjve t’shënt~~. <sup>27</sup> Po po ju thom ~~të vërtetën~~: ~~disa~~ prej këtyne që po rrijnë këtu s’kan me ~~vdek~~ pa e pa mbretninë e Zotit.“		<sup>23</sup> Masanej u tha krejtve: „Kush don me kon mrapa meje, duhet me e mohu veten, çdo ditë me e marrë shtyllën e mundimit, e mem njek mu pa u nal. <sup>24</sup> Se kush don me pshtu jetën e vet, ka me e hup, po kush e hup jetën e vet për shkak temin, ai ka me e shpëtu. <sup>25</sup> Qka i vlen njeriut me fitu krejt botën, e me u hup veten ose me u shkatrru? <sup>26</sup> Se kush turpnohet prej meje e prej fjalëve të mia, edhe Djali i Njeriut ka me u turpnu prej tij, kur ka me ardh ne lavdin e vet, edhe ne lavdinë e Babës, edhe te melaqeve te shënjta. <sup>27</sup> Po po ju thom pernime: do prej këtyne që po rrijnë këtu s’kan me dek pa e pa mbretninë e Zotit.“
	<br>		<br>
	<sup>28</sup> Rreth tet ditë masi i tha këto, ai i mori me vete Pjetrin, ~~Johạnnesin~~ e Jakobin, e u ngjit ~~n’ni~~ mal me u lut. <sup>29</sup> Tu u lut, pamja e fytyrës iu ndrru, e ~~rrobat~~ iu banë ~~t’bardha~~ që shndritshin. <sup>30</sup> ~~N’at~~ çast u ~~shfaqën~~ dy burra tu fol me të: ~~Mosiu edhe~~ Elịa. <sup>31</sup> U dukën ~~n’lavdi~~ e po folshin për largimin e tij, që ka me ~~u kry n’Jerusalem~~. <sup>32</sup> Pjetri ~~edhe~~ ata tjerët i kishte marrë gjumi, po kur u çuan mirë, e panë lavdinë e tij edhe dy burrat që rrishin me të. <sup>33</sup> Kur ata dy po dojshin me u nda prej tij, Pjetri i tha Jezusit: ~~„Mësues~~, sa mirë që jemi këtu! Hajde me ngrit tri çadra: nji për ty, nji për ~~Mosin~~, e nji për Elịan.“ Ai s’e dijke qka po folke. <sup>34</sup> Derisa po i thojke këto, u bo nji re e i mbuloi. Kur reja i ~~përfshiu~~, ata u ~~friksun~~. <sup>35</sup> Atëher erdh nji za prej resë: „Ky osht ~~Biri~~ jem, i zgjedhuni. ~~Ndigjoni atij~~!“ <sup>36</sup> Kur foli ai za, Jezusi u pa ~~prap~~ veç. Nxansat e majtën për vete, e ~~n’at~~ kohë s’i thanë kërkujt qka kishin pa.		<sup>28</sup> Rreth tet ditë masi i tha këto, ai i mori me vete Pjetrin, Gjonin e Jakobin, e u ngjit ne nji mal me u lut. <sup>29</sup> Tu u lut, pamja e fytyrës iu ndrru, e teshat iu banë te bardha që shndritshin. <sup>30</sup> Ne at çast kohe u paraqitën dy burra tu fol me të: Mojsiu dhe Elịa. <sup>31</sup> U dukën ne lavdi e po folshin për largimin e tij, që ka me ndodh ne Jerusalem. <sup>32</sup> Pjetri dhe ata tjerët i kishte marrë gjumi, por kur u çuan mirë, e panë lavdinë e tij edhe dy burrat që rrishin me të. <sup>33</sup> Kur ata dy po dojshin me u nda prej tij, Pjetri i tha Jezusit: „Msues, sa mirë që jemi këtu! Hajde me ngrit tri çadra: nji për ty, nji për Mojsiun, e nji për Elịan.“ Ai s’e dijke qka po folke. <sup>34</sup> Derisa po i thojke këto, u bo nji re e i mbuloi. Kur reja i mloj krejt, ata u tuten. <sup>35</sup> Atëher erdh nji za prej resë: „Ky osht Djali jem, i zgjedhuni. Ngojoni ate!“ <sup>36</sup> Kur foli ai za, Jezusi u pa apet qe u kan veç. Nxansat e majtën për vete, e ne at kohë s’i thanë kërkujt qka kishin pa.
	<br>		<br>
	<sup>37</sup> Ditën tjetër zbritën prej malit, e nji turmë e madhe i doli Jezusit përpara. <sup>38</sup> Nji burrë prej turmës bërtiti: „Mësues, t’lutna, kqyre djalin tem, se e kom veç kët! <sup>39</sup> Nji shpirt i keq e kap, ai papritmas bërtet, e qet n’kriza, i del shkumë prej goje. E lëndon, e s’e lëshon lehtë. <sup>40</sup> I luta nxansat e tu me e nxjerr, po s’mujtën.“ <sup>41</sup> Jezusi tha: „O gjeneratë pa besim e e prishun! Sa gjatë ka me m’duhet me nejt me ju e me ju duru? Sille djalin këtu.“ <sup>42</sup> Edhe kur djali u afru, shpirt i keq e rrxoi për tokë e e mundojke me kriza t’randa. Po Jezusi e qortoi shpirtin e keq, e shëroi djalin, e ja ktheu babës së vet. <sup>43</sup> Krejt u çuditën për fuqinë e madhe të Zotit.		<sup>37</sup> Ditën tjetër zbritën prej malit, e nji turmë e madhe i doli Jezusit përpara. <sup>38</sup> Nji burrë prej turmës bërtiti: „Mësues, t’lutna, kqyre djalin tem, se e kom veç kët! <sup>39</sup> Nji shpirt i keq e kap, ai papritmas bërtet, e qet n’kriza, i del shkumë prej goje. E lëndon, e s’e lëshon lehtë. <sup>40</sup> I luta nxansat e tu me e nxjerr, po s’mujtën.“ <sup>41</sup> Jezusi tha: „O gjeneratë pa besim e e prishun! Sa gjatë ka me m’duhet me nejt me ju e me ju duru? Sille djalin këtu.“ <sup>42</sup> Edhe kur djali u afru, shpirt i keq e rrxoi për tokë e e mundojke me kriza t’randa. Po Jezusi e qortoi shpirtin e keq, e shëroi djalin, e ja ktheu babës së vet. <sup>43</sup> Krejt u çuditën për fuqinë e madhe të Zotit.

Gane am 30. Mai 2026 um 19:25 Uhr

2026-05-30T19:25:28Z

← Nächstältere Version		Version vom 30. Mai 2026, 21:25 Uhr
Zeile 5:		Zeile 5:
	⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️		⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
	<br><br>		<br><br>
	<sup>1</sup> Atëher ai i thirri të dymbëdhjetit bashkë e u dha fuqi e autoritet mbi krejt frymat e këqija, ~~edhe~~ fuqi me i shnosh smundjet. <sup>2</sup> I çoi me prediku mbretninë e Zotit edhe me i bo të ~~shënoshë t’sëmurët~~. <sup>3</sup> „Mos merrni kurgjo për rrugë“, u tha ai, „as ~~shkopa~~, as torbë për ushqim, as bukë, as pare, e as nji teshë ma shumë. <sup>4</sup> Kurdo që hini në një shpi, aty rrini, edhe prej aty nisuni apet. <sup>5</sup> E kur s’ju pranojnë, me tu dalë prej atij qyteti, shkuni pluhnin prej kamve si paralajmërim për ~~banorët~~.“ <sup>6</sup> Ata u nisën e shkojshin katun më katun, e kudo e shpallshin lajmin e mirë edhe i shërojshin të smurët.		<sup>1</sup> Atëher ai i thirri të dymbëdhjetit bashkë e u dha fuqi e autoritet mbi krejt frymat e këqija, dhe fuqi me i shnosh smundjet. <sup>2</sup> I çoi me prediku mbretninë e Zotit edhe me i bo të shënosh te smurët. <sup>3</sup> „Mos merrni kurgjo për rrugë“, u tha ai, „as shtaga, as torbë për ushqim, as bukë, as pare, dhe as nji teshë ma shumë. <sup>4</sup> Kurdo që hini në një shpi, aty rrini, edhe prej aty nisuni apet. <sup>5</sup> E kur s’ju pranojnë, me tu dalë prej atij qyteti, shkuni pluhnin prej kamve si paralajmërim për njerzit.“ <sup>6</sup> Ata u nisën e shkojshin katun më katun, e kudo e shpallshin lajmin e mirë edhe i shërojshin të smurët.
	<br>		<br>
	<sup>7</sup> Krejt kjo i ra në vesh edhe Herodit, sundimtarit të asaj krahine, e ai u hutua, se disa thojshin që Gjoni osht çu prej të vdekunve, <sup>8</sup> të tjerë thojshin që Elịa osht paraqit, e tjerë thojshin që u çu nji profet i vjetër. <sup>9</sup> Herodi tha: „Gjonin unë ja kom pre kryt. Po kush osht ky, për të cilin po i ni krejt kto fjal?“ E donte patjetër me e pa.		<sup>7</sup> Krejt kjo i ra në vesh edhe Herodit, sundimtarit të asaj krahine, e ai u hutua, se disa thojshin që Gjoni osht çu prej të vdekunve, <sup>8</sup> të tjerë thojshin që Elịa osht paraqit apet, dhe tjerë thojshin që u çu nji profet i vjetër. <sup>9</sup> Herodi tha: „Gjonin unë ja kom pre kryt. Po kush osht ky, për të cilin po i nij krejt kto fjal?“ E donte patjetër me e pa.
	<br>		<br>
	<sup>10</sup> Kur u kthyn ~~apostujt~~, i kallxun Jezusit krejt qka kishin bo. Masanej i mori me vete e u largun në qytetin që thirrej Betsaida, që me kon veç. <sup>11</sup> Po turmat e morën vesh e shkun mrapa tij. Ai i priti mirë, u foli për mbretninë e Zotit, edhe i ~~shërojke t’sëmurët~~. <sup>12</sup> Kur dita nisi me perëndu, ~~t’Dymbëdhjetit~~ erdhën e i thanë: ~~„Nisi~~ njerzt me u shpërnda, se le t’shkojnë n’katunet rreth e rrotull e n’fshat me gjet vend me flejt e me gjet ushqim, se këtu jemi ~~n’vend t’vetmuem~~.“ <sup>13</sup> Ai u tha: „Jepni ju me hanger.“ Ata thanë: „Na kemi veç pesë bukë e dy peshq. Veç nëse po shkojmë vet me ble ushqim për krejt.“ <sup>14</sup> Se ~~ishin~~ rreth 5000 burra. Ai u tha nxansave: „Boni me u ul ~~n’grupe~~, ka rreth 50.“ <sup>15</sup> Ata e banë, e krejt u ulën. <sup>16</sup> Ai i mori pesë bukët e dy peshqit, ~~e ngriti shikimin n’qiell e~~ i bekoi. ~~Pastaj~~ i theu bukët e ua dha nxansave, që me ua dhanë njerëzve. <sup>17</sup> Krejt hëngrën e u ~~ngopën~~. Copat që teprun i mledhën, e u mushën dymbëdhjet shporta.		<sup>10</sup> Kur u kthyn nxansat, i kallxun Jezusit krejt qka kishin bo. Masanej i mori me vete dhe u largun në qytetin që thirrej Betsaida, që me kon veç. <sup>11</sup> Po turmat e morën vesh e shkun permas/mrapa tij. Ai i priti mirë, u foli për mbretninë e Zotit, edhe i shnoshke te smurët. <sup>12</sup> Kur dita nisi me perëndu, te dymbëdhjet nxansat erdhën e i thanë: „Nisjani njerzt me u shpërnda, se le t’shkojnë n’katunet rreth e rrotull e n’fshat me gjet vend me flejt e me gjet ushqim, se këtu jemi ne vend te vetmum.“ <sup>13</sup> Ai u tha: „Jepni ju me hanger.“ Ata thanë: „Na kemi veç pesë bukë e dy peshq. Veç nëse po shkojmë vet me ble ushqim për krejt.“ <sup>14</sup> Se aty jen kan rreth 5000 burra. Ai u tha nxansave: „Boni me i ul ne grupe, ka rreth 50 veta.“ <sup>15</sup> Ata banë qashtu, e krejt u ulën. <sup>16</sup> Ai i mori pesë bukët e dy peshqit, i qoj syt kah havaja dhe i bekoi. Masanej i theu bukët e ua dha nxansave, që me ua dhanë njerëzve. <sup>17</sup> Krejt hëngrën e u nginën. Copat që teprun i mledhën, e u mushën dymbëdhjet shporta me buke.
	<br>		<br>
	<sup>18</sup> Ma vonë, kur ai u lutke vet, nxansat i erdhën afër, e ai i pyt: „Kush po thonë njerzt që jom unë?“ <sup>19</sup> Ata thanë: „Disa: Gjoni Pagëzuesi. Po tjerë thonë: Elịa. E tjerë: u çu nji profet i vjetër.“ <sup>20</sup> Ai i pyt: „Po ju, kush po thoni që jom unë?“ Pjetri u përgjigj: „Ti je Krishti i Zotit.“ <sup>21</sup> Pastaj ai ua preu shkurt e ua ndaloi me ia thanë kërkujt. <sup>22</sup> Edhe tha: „Biri i Njeriut duhet me hek shumë, ka me u refuzu prej pleqve, kryepriftave e shkrimtarëve, ka me u vra, edhe ditën e tretë ka me u çu prej t’vdekunve.“		<sup>18</sup> Ma vonë, kur ai u lutke vet, nxansat i erdhën afër, e ai i pyt: „Kush po thonë njerzt që jom unë?“ <sup>19</sup> Ata thanë: „Disa: Gjoni Pagëzuesi. Po tjerë thonë: Elịa. E tjerë: u çu nji profet i vjetër.“ <sup>20</sup> Ai i pyt: „Po ju, kush po thoni që jom unë?“ Pjetri u përgjigj: „Ti je Krishti i Zotit.“ <sup>21</sup> Pastaj ai ua preu shkurt e ua ndaloi me ia thanë kërkujt. <sup>22</sup> Edhe tha: „Biri i Njeriut duhet me hek shumë, ka me u refuzu prej pleqve, kryepriftave e shkrimtarëve, ka me u vra, edhe ditën e tretë ka me u çu prej t’vdekunve.“

Nexhat am 28. Mai 2026 um 10:16 Uhr

2026-05-28T10:16:45Z

← Nächstältere Version		Version vom 28. Mai 2026, 12:16 Uhr
Zeile 5:		Zeile 5:
	⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️		⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
	<br><br>		<br><br>
	<sup>1</sup> Atëher ai i thirri ~~t’Dymbëdhjetit~~ bashkë e u dha fuqi e autoritet mbi krejt ~~shpirtnat~~ e ~~këqij~~, edhe fuqi me i ~~shëru sëmundjet~~. <sup>2</sup> I çoi me prediku mbretninë e Zotit edhe me i bo ~~t’shëndoshë~~ t’sëmurët. <sup>3</sup> „Mos merrni kurgjo për rrugë“, u tha ai, „as ~~shkop~~, as torbë ~~ushqimi~~, as bukë, as pare, e as ~~ni rrobë~~ ma shumë. <sup>4</sup> ~~Ku do~~ që ~~hyni n’ni~~ shpi, aty rrini, edhe prej aty nisuni ~~prap~~. <sup>5</sup> E ku s’ju pranojnë, tu dalë prej atij qyteti, ~~shkundni~~ pluhnin prej kamve si paralajmërim për banorët.“ <sup>6</sup> Ata u nisën e shkojshin katun më katun, e kudo e shpallshin lajmin e mirë edhe i shërojshin ~~t’sëmurët~~.		<sup>1</sup> Atëher ai i thirri të dymbëdhjetit bashkë e u dha fuqi e autoritet mbi krejt frymat e këqija, edhe fuqi me i shnosh smundjet. <sup>2</sup> I çoi me prediku mbretninë e Zotit edhe me i bo të shënoshë t’sëmurët. <sup>3</sup> „Mos merrni kurgjo për rrugë“, u tha ai, „as shkopa, as torbë për ushqim, as bukë, as pare, e as nji teshë ma shumë. <sup>4</sup> Kurdo që hini në një shpi, aty rrini, edhe prej aty nisuni apet. <sup>5</sup> E kur s’ju pranojnë, me tu dalë prej atij qyteti, shkuni pluhnin prej kamve si paralajmërim për banorët.“ <sup>6</sup> Ata u nisën e shkojshin katun më katun, e kudo e shpallshin lajmin e mirë edhe i shërojshin të smurët.
	<br>		<br>
	<sup>7</sup> Krejt kjo i ra ~~n’vesh~~ edhe Herodit, sundimtarit ~~t’asaj~~ krahine, e ai u hutua, se disa thojshin që Gjoni osht çu prej ~~t’vdekunve~~, <sup>8</sup> tjerë thojshin që Elịa osht paraqit, e tjerë thojshin që u çu nji profet i vjetër. <sup>9</sup> Herodi tha: „Gjonin unë ja kom pre ~~kokën~~. Po kush osht ky, për të cilin po i ni krejt kto?“ E donte patjetër me e pa.		<sup>7</sup> Krejt kjo i ra në vesh edhe Herodit, sundimtarit të asaj krahine, e ai u hutua, se disa thojshin që Gjoni osht çu prej të vdekunve, <sup>8</sup> të tjerë thojshin që Elịa osht paraqit, e tjerë thojshin që u çu nji profet i vjetër. <sup>9</sup> Herodi tha: „Gjonin unë ja kom pre kryt. Po kush osht ky, për të cilin po i ni krejt kto fjal?“ E donte patjetër me e pa.
	<br>		<br>
	<sup>10</sup> Kur u kthyn apostujt, i ~~tregun~~ Jezusit krejt qka kishin bo. Masanej i mori me vete e u ~~tërhoqën n’anë te qyteti Bethsaida~~, me kon veç. <sup>11</sup> Po turmat e morën vesh e shkun mrapa tij. Ai i priti mirë, u foli për mbretninë e Zotit, edhe i shërojke t’sëmurët. <sup>12</sup> Kur dita nisi me perëndu, t’Dymbëdhjetit erdhën e i thanë: „Nisi njerzt me u shpërnda, se le t’shkojnë n’katunet rreth e rrotull e n’fshat me gjet vend me flejt e me gjet ushqim, se këtu jemi n’vend t’vetmuem.“ <sup>13</sup> Ai u tha: „Jepni ju me hanger.“ Ata thanë: „Na kemi veç pesë bukë e dy peshq. Veç nëse po shkojmë vet me ble ushqim për krejt.“ <sup>14</sup> Se ishin rreth 5000 burra. Ai u tha nxansave: „Boni me u ul n’grupe, ka rreth 50.“ <sup>15</sup> Ata e banë, e krejt u ulën. <sup>16</sup> Ai i mori pesë bukët e dy peshqit, e ngriti shikimin n’qiell e i bekoi. Pastaj i theu bukët e ua dha nxansave, që me ua dhanë njerëzve. <sup>17</sup> Krejt hëngrën e u ngopën. Copat që teprun i mledhën, e u mushën dymbëdhjet shporta.		<sup>10</sup> Kur u kthyn apostujt, i kallxun Jezusit krejt qka kishin bo. Masanej i mori me vete e u largun në qytetin që thirrej Betsaida, që me kon veç. <sup>11</sup> Po turmat e morën vesh e shkun mrapa tij. Ai i priti mirë, u foli për mbretninë e Zotit, edhe i shërojke t’sëmurët. <sup>12</sup> Kur dita nisi me perëndu, t’Dymbëdhjetit erdhën e i thanë: „Nisi njerzt me u shpërnda, se le t’shkojnë n’katunet rreth e rrotull e n’fshat me gjet vend me flejt e me gjet ushqim, se këtu jemi n’vend t’vetmuem.“ <sup>13</sup> Ai u tha: „Jepni ju me hanger.“ Ata thanë: „Na kemi veç pesë bukë e dy peshq. Veç nëse po shkojmë vet me ble ushqim për krejt.“ <sup>14</sup> Se ishin rreth 5000 burra. Ai u tha nxansave: „Boni me u ul n’grupe, ka rreth 50.“ <sup>15</sup> Ata e banë, e krejt u ulën. <sup>16</sup> Ai i mori pesë bukët e dy peshqit, e ngriti shikimin n’qiell e i bekoi. Pastaj i theu bukët e ua dha nxansave, që me ua dhanë njerëzve. <sup>17</sup> Krejt hëngrën e u ngopën. Copat që teprun i mledhën, e u mushën dymbëdhjet shporta.
	<br>		<br>
	<sup>18</sup> Ma vonë, kur ai u lutke vet, nxansat i erdhën afër, e ai i pyt: „Kush po thonë njerzt që jom unë?“ <sup>19</sup> Ata thanë: „Disa: Gjoni Pagëzuesi. Po tjerë thonë: Elịa. E tjerë: u çu nji profet i vjetër.“ <sup>20</sup> Ai i pyt: „Po ju, kush po thoni që jom unë?“ Pjetri u përgjigj: „Ti je Krishti i Zotit.“ <sup>21</sup> Pastaj ai ua preu shkurt e ua ndaloi me ia thanë kërkujt. <sup>22</sup> Edhe tha: „Biri i Njeriut duhet me hek shumë, ka me u refuzu prej pleqve, kryepriftave e shkrimtarëve, ka me u vra, edhe ditën e tretë ka me u çu prej t’vdekunve.“		<sup>18</sup> Ma vonë, kur ai u lutke vet, nxansat i erdhën afër, e ai i pyt: „Kush po thonë njerzt që jom unë?“ <sup>19</sup> Ata thanë: „Disa: Gjoni Pagëzuesi. Po tjerë thonë: Elịa. E tjerë: u çu nji profet i vjetër.“ <sup>20</sup> Ai i pyt: „Po ju, kush po thoni që jom unë?“ Pjetri u përgjigj: „Ti je Krishti i Zotit.“ <sup>21</sup> Pastaj ai ua preu shkurt e ua ndaloi me ia thanë kërkujt. <sup>22</sup> Edhe tha: „Biri i Njeriut duhet me hek shumë, ka me u refuzu prej pleqve, kryepriftave e shkrimtarëve, ka me u vra, edhe ditën e tretë ka me u çu prej t’vdekunve.“

ZmIn4Lz470: Status zu KI und Hinweis hinzugefügt

2025-12-14T10:24:36Z

Status zu KI und Hinweis hinzugefügt

← Nächstältere Version		Version vom 14. Dezember 2025, 12:24 Uhr
Zeile 1:		Zeile 1:
	{{Textstatus		{{Textstatus
	\| Status = ~~Offen~~		\| Status = KI
	\| Notiz =		\| Notiz =
	}}<br><br>		}}
			⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
			<br><br>
	<sup>1</sup> Atëher ai i thirri t’Dymbëdhjetit bashkë e u dha fuqi e autoritet mbi krejt shpirtnat e këqij, edhe fuqi me i shëru sëmundjet. <sup>2</sup> I çoi me prediku mbretninë e Zotit edhe me i bo t’shëndoshë t’sëmurët. <sup>3</sup> „Mos merrni kurgjo për rrugë“, u tha ai, „as shkop, as torbë ushqimi, as bukë, as pare, e as ni rrobë ma shumë. <sup>4</sup> Ku do që hyni n’ni shpi, aty rrini, edhe prej aty nisuni prap. <sup>5</sup> E ku s’ju pranojnë, tu dalë prej atij qyteti, shkundni pluhnin prej kamve si paralajmërim për banorët.“ <sup>6</sup> Ata u nisën e shkojshin katun më katun, e kudo e shpallshin lajmin e mirë edhe i shërojshin t’sëmurët.		<sup>1</sup> Atëher ai i thirri t’Dymbëdhjetit bashkë e u dha fuqi e autoritet mbi krejt shpirtnat e këqij, edhe fuqi me i shëru sëmundjet. <sup>2</sup> I çoi me prediku mbretninë e Zotit edhe me i bo t’shëndoshë t’sëmurët. <sup>3</sup> „Mos merrni kurgjo për rrugë“, u tha ai, „as shkop, as torbë ushqimi, as bukë, as pare, e as ni rrobë ma shumë. <sup>4</sup> Ku do që hyni n’ni shpi, aty rrini, edhe prej aty nisuni prap. <sup>5</sup> E ku s’ju pranojnë, tu dalë prej atij qyteti, shkundni pluhnin prej kamve si paralajmërim për banorët.“ <sup>6</sup> Ata u nisën e shkojshin katun më katun, e kudo e shpallshin lajmin e mirë edhe i shërojshin t’sëmurët.
	<br>		<br>

ZmIn4Lz470: Initiale Übersetzung

2025-12-14T10:23:58Z

Initiale Übersetzung

← Nächstältere Version		Version vom 14. Dezember 2025, 12:23 Uhr
Zeile 3:		Zeile 3:
	\| Notiz =		\| Notiz =
	}}<br><br>		}}<br><br>
	<sup>1</sup>~~<br>~~		<sup>1</sup> Atëher ai i thirri t’Dymbëdhjetit bashkë e u dha fuqi e autoritet mbi krejt shpirtnat e këqij, edhe fuqi me i shëru sëmundjet. <sup>2</sup> I çoi me prediku mbretninë e Zotit edhe me i bo t’shëndoshë t’sëmurët. <sup>3</sup> „Mos merrni kurgjo për rrugë“, u tha ai, „as shkop, as torbë ushqimi, as bukë, as pare, e as ni rrobë ma shumë. <sup>4</sup> Ku do që hyni n’ni shpi, aty rrini, edhe prej aty nisuni prap. <sup>5</sup> E ku s’ju pranojnë, tu dalë prej atij qyteti, shkundni pluhnin prej kamve si paralajmërim për banorët.“ <sup>6</sup> Ata u nisën e shkojshin katun më katun, e kudo e shpallshin lajmin e mirë edhe i shërojshin t’sëmurët.
	<sup>2</sup>~~<br>~~
	<sup>3</sup>~~<br>~~
	<sup>4</sup>~~<br>~~
	<sup>5</sup>~~<br>~~
	<sup>6</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>7</sup>~~<br>~~		<sup>7</sup> Krejt kjo i ra n’vesh edhe Herodit, sundimtarit t’asaj krahine, e ai u hutua, se disa thojshin që Gjoni osht çu prej t’vdekunve, <sup>8</sup> tjerë thojshin që Elịa osht paraqit, e tjerë thojshin që u çu nji profet i vjetër. <sup>9</sup> Herodi tha: „Gjonin unë ja kom pre kokën. Po kush osht ky, për të cilin po i ni krejt kto?“ E donte patjetër me e pa.
	<sup>8</sup>~~<br>~~
	<sup>9</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>10</sup>~~<br>~~		<sup>10</sup> Kur u kthyn apostujt, i tregun Jezusit krejt qka kishin bo. Masanej i mori me vete e u tërhoqën n’anë te qyteti Bethsaida, me kon veç. <sup>11</sup> Po turmat e morën vesh e shkun mrapa tij. Ai i priti mirë, u foli për mbretninë e Zotit, edhe i shërojke t’sëmurët. <sup>12</sup> Kur dita nisi me perëndu, t’Dymbëdhjetit erdhën e i thanë: „Nisi njerzt me u shpërnda, se le t’shkojnë n’katunet rreth e rrotull e n’fshat me gjet vend me flejt e me gjet ushqim, se këtu jemi n’vend t’vetmuem.“ <sup>13</sup> Ai u tha: „Jepni ju me hanger.“ Ata thanë: „Na kemi veç pesë bukë e dy peshq. Veç nëse po shkojmë vet me ble ushqim për krejt.“ <sup>14</sup> Se ishin rreth 5000 burra. Ai u tha nxansave: „Boni me u ul n’grupe, ka rreth 50.“ <sup>15</sup> Ata e banë, e krejt u ulën. <sup>16</sup> Ai i mori pesë bukët e dy peshqit, e ngriti shikimin n’qiell e i bekoi. Pastaj i theu bukët e ua dha nxansave, që me ua dhanë njerëzve. <sup>17</sup> Krejt hëngrën e u ngopën. Copat që teprun i mledhën, e u mushën dymbëdhjet shporta.
	<sup>11</sup>~~<br>~~
	<sup>12</sup>~~<br>~~
	<sup>13</sup>~~<br>~~
	<sup>14</sup>~~<br>~~
	<sup>15</sup>~~<br>~~
	<sup>16</sup>~~<br>~~
	<sup>17</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>18</sup>~~<br>~~		<sup>18</sup> Ma vonë, kur ai u lutke vet, nxansat i erdhën afër, e ai i pyt: „Kush po thonë njerzt që jom unë?“ <sup>19</sup> Ata thanë: „Disa: Gjoni Pagëzuesi. Po tjerë thonë: Elịa. E tjerë: u çu nji profet i vjetër.“ <sup>20</sup> Ai i pyt: „Po ju, kush po thoni që jom unë?“ Pjetri u përgjigj: „Ti je Krishti i Zotit.“ <sup>21</sup> Pastaj ai ua preu shkurt e ua ndaloi me ia thanë kërkujt. <sup>22</sup> Edhe tha: „Biri i Njeriut duhet me hek shumë, ka me u refuzu prej pleqve, kryepriftave e shkrimtarëve, ka me u vra, edhe ditën e tretë ka me u çu prej t’vdekunve.“
	<sup>19</sup>~~<br>~~
	<sup>20</sup>~~<br>~~
	<sup>21</sup>~~<br>~~
	<sup>22</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>23</sup>~~<br>~~		<sup>23</sup> Pastaj u tha krejtve: „Kush don me kon mrapa meje, duhet me e mohu veten, çdo ditë me e marrë shtyllën e mundimit, e me m’ndjek pa u nal. <sup>24</sup> Se kush don me e shpëtu jetën e vet, ka me e hup, po kush e hup jetën e vet për shkak temin, ai ka me e shpëtu. <sup>25</sup> Qka i vlen njeriut me fitu krejt botën, e me u hup vet ose me u shkatrru? <sup>26</sup> Se kush turpnohet prej meje e prej fjalëve të mia, edhe Biri i Njeriut ka me u turpnu prej tij, kur ka me ardh n’lavdinë e vet, edhe n’lavdinë e Babës, edhe t’engjëjve t’shënt. <sup>27</sup> Po po ju thom të vërtetën: disa prej këtyne që po rrijnë këtu s’kan me vdek pa e pa mbretninë e Zotit.“
	<sup>24</sup>~~<br>~~
	<sup>25</sup>~~<br>~~
	<sup>26</sup>~~<br>~~
	<sup>27</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>28</sup>~~<br>~~		<sup>28</sup> Rreth tet ditë masi i tha këto, ai i mori me vete Pjetrin, Johạnnesin e Jakobin, e u ngjit n’ni mal me u lut. <sup>29</sup> Tu u lut, pamja e fytyrës iu ndrru, e rrobat iu banë t’bardha që shndritshin. <sup>30</sup> N’at çast u shfaqën dy burra tu fol me të: Mosiu edhe Elịa. <sup>31</sup> U dukën n’lavdi e po folshin për largimin e tij, që ka me u kry n’Jerusalem. <sup>32</sup> Pjetri edhe ata tjerët i kishte marrë gjumi, po kur u çuan mirë, e panë lavdinë e tij edhe dy burrat që rrishin me të. <sup>33</sup> Kur ata dy po dojshin me u nda prej tij, Pjetri i tha Jezusit: „Mësues, sa mirë që jemi këtu! Hajde me ngrit tri çadra: nji për ty, nji për Mosin, e nji për Elịan.“ Ai s’e dijke qka po folke. <sup>34</sup> Derisa po i thojke këto, u bo nji re e i mbuloi. Kur reja i përfshiu, ata u friksun. <sup>35</sup> Atëher erdh nji za prej resë: „Ky osht Biri jem, i zgjedhuni. Ndigjoni atij!“ <sup>36</sup> Kur foli ai za, Jezusi u pa prap veç. Nxansat e majtën për vete, e n’at kohë s’i thanë kërkujt qka kishin pa.
	<sup>29</sup>~~<br>~~
	<sup>30</sup>~~<br>~~
	<sup>31</sup>~~<br>~~
	<sup>32</sup>~~<br>~~
	<sup>33</sup>~~<br>~~
	<sup>34</sup>~~<br>~~
	<sup>35</sup>~~<br>~~
	<sup>36</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>37</sup>~~<br>~~		<sup>37</sup> Ditën tjetër zbritën prej malit, e nji turmë e madhe i doli Jezusit përpara. <sup>38</sup> Nji burrë prej turmës bërtiti: „Mësues, t’lutna, kqyre djalin tem, se e kom veç kët! <sup>39</sup> Nji shpirt i keq e kap, ai papritmas bërtet, e qet n’kriza, i del shkumë prej goje. E lëndon, e s’e lëshon lehtë. <sup>40</sup> I luta nxansat e tu me e nxjerr, po s’mujtën.“ <sup>41</sup> Jezusi tha: „O gjeneratë pa besim e e prishun! Sa gjatë ka me m’duhet me nejt me ju e me ju duru? Sille djalin këtu.“ <sup>42</sup> Edhe kur djali u afru, shpirt i keq e rrxoi për tokë e e mundojke me kriza t’randa. Po Jezusi e qortoi shpirtin e keq, e shëroi djalin, e ja ktheu babës së vet. <sup>43</sup> Krejt u çuditën për fuqinë e madhe të Zotit.
	<sup>38</sup>~~<br>~~
	<sup>39</sup>~~<br>~~
	<sup>40</sup>~~<br>~~
	<sup>41</sup>~~<br>~~
	<sup>42</sup>~~<br>~~
	<sup>43</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>44</sup>~~<br>~~		Derisa njerzt po çuditshin për krejt qka po bënte, ai u tha nxansave të vet: <sup>44</sup> „Ndigjoni mirë e majini n’mend këto fjalë, se Biri i Njeriut ka me u tradhtu n’dorë t’njerëzve.“ <sup>45</sup> Po ata s’e kuptun qka po thojke. U rrike e msheftë për ta, që mos me e kuptu, e s’guxojshin as me e vetë.
	<sup>45</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>46</sup>~~<br>~~		<sup>46</sup> Masanej fillun me u grind kush prej tyne osht ma i madhi. <sup>47</sup> Jezusi e dijke qka po mendojshin n’zemër, e mori nji fmi e e qiti n’krah të vet, <sup>48</sup> e tha: „Kush e pranon këtë fmi n’emnin tem, m’pranon edhe mu. E kush m’pranon mu, e pranon edhe Atë që m’ka çu. Se ai që sillet ma i përvulun n’mes juve, ai osht i madh.“
	<sup>47</sup>~~<br>~~
	<sup>48</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>49</sup>~~<br>~~		<sup>49</sup> Johạnnesi tha: „Mësues, na e pamë nji njeri tu e përdor emnin tand me i nxjerr shpirtnat e këqij. Na u munum me e nal, se s’po t’ndjek me neve.“ <sup>50</sup> Jezusi u tha: „Mos e nalni, se kush s’osht kundër jush, osht për ju.“
	<sup>50</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>51</sup>~~<br>~~		<sup>51</sup> Kur u afrun ditët e ngjitjes së tij n’qiell, ai u vendos fort me shku n’Jerusalem. <sup>52</sup> I çoi disa lajmëtarë përpara, e ata shkun n’ni katun samaritan me ja përgatit vendin. <sup>53</sup> Po ata s’e pranuan, se ai ishte nis me shku n’Jerusalem. <sup>54</sup> Kur e panë këtë nxansat Jakobi e Johạnnesi, thanë: „Zot, a don me thirr zjarr prej qiellit me i zhduk?“ <sup>55</sup> Po ai u kthy e i qortoi. <sup>56</sup> Masanej shkun n’ni katun tjetër.
	<sup>52</sup>~~<br>~~
	<sup>53</sup>~~<br>~~
	<sup>54</sup>~~<br>~~
	<sup>55</sup>~~<br>~~
	<sup>56</sup>~~<br>~~
	<br>		<br>
	<sup>57</sup>~~<br>~~		<sup>57</sup> Tu ec rrugës, dikush i tha: „Unë t’ndjek kudo që shkon.“ <sup>58</sup> Jezusi i tha: „Dhelprat i kanë strofullat e veta, edhe zogjt e qiellit i kanë fole, po Biri i Njeriut s’ka ku me e ul kryet.“ <sup>59</sup> Nji tjetri i tha: „Eja mrapa meje!“ Ai i tha: „Zot, m’lejo ma parë me shku me varros babën tem.“ <sup>60</sup> Jezusi i tha: „Lëri t’vdekunët me i varros t’vdekunët e vet, po ti shko e shpalle mbretninë e Zotit kudo.“ <sup>61</sup> Nji tjetër tha: „Ka me t’ndjek, Zot, po m’lejo ma parë me i përshëndet ata t’shpisë.“ <sup>62</sup> Jezusi i tha: „Askush që e vnon dorën n’parmend e kqyr mbrapa, s’osht i zoti për mbretninë e Zotit.“
	<sup>58</sup>~~<br>~~
	<sup>59</sup>~~<br>~~
	<sup>60</sup>~~<br>~~
	<sup>61</sup>~~<br>~~
	<sup>62</sup>~~<br>~~

	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten

Teddybär: Status Offen eingefügt

2025-12-09T22:04:23Z

Status Offen eingefügt

← Nächstältere Version		Version vom 10. Dezember 2025, 00:04 Uhr
Zeile 1:		Zeile 1:
	<br><br><sup>1</sup><br>		{{Textstatus
			\| Status = Offen
			\| Notiz =
			}}<br><br>
			<sup>1</sup><br>
	<sup>2</sup><br>		<sup>2</sup><br>
	<sup>3</sup><br>		<sup>3</sup><br>

Teddybär:
Eingefügt

2025-12-08T23:11:15Z

<br> Eingefügt

← Nächstältere Version		Version vom 9. Dezember 2025, 01:11 Uhr
Zeile 1:		Zeile 1:
	<sup>1</sup><br>		<br><br><sup>1</sup><br>
	<sup>2</sup><br>		<sup>2</sup><br>
	<sup>3</sup><br>		<sup>3</sup><br>
Zeile 5:		Zeile 5:
	<sup>5</sup><br>		<sup>5</sup><br>
	<sup>6</sup><br>		<sup>6</sup><br>
			<br>
	<sup>7</sup><br>		<sup>7</sup><br>
	<sup>8</sup><br>		<sup>8</sup><br>
	<sup>9</sup><br>		<sup>9</sup><br>
			<br>
	<sup>10</sup><br>		<sup>10</sup><br>
	<sup>11</sup><br>		<sup>11</sup><br>
Zeile 16:		Zeile 18:
	<sup>16</sup><br>		<sup>16</sup><br>
	<sup>17</sup><br>		<sup>17</sup><br>
			<br>
	<sup>18</sup><br>		<sup>18</sup><br>
	<sup>19</sup><br>		<sup>19</sup><br>
Zeile 21:		Zeile 24:
	<sup>21</sup><br>		<sup>21</sup><br>
	<sup>22</sup><br>		<sup>22</sup><br>
			<br>
	<sup>23</sup><br>		<sup>23</sup><br>
	<sup>24</sup><br>		<sup>24</sup><br>
Zeile 26:		Zeile 30:
	<sup>26</sup><br>		<sup>26</sup><br>
	<sup>27</sup><br>		<sup>27</sup><br>
			<br>
	<sup>28</sup><br>		<sup>28</sup><br>
	<sup>29</sup><br>		<sup>29</sup><br>
Zeile 35:		Zeile 40:
	<sup>35</sup><br>		<sup>35</sup><br>
	<sup>36</sup><br>		<sup>36</sup><br>
			<br>
	<sup>37</sup><br>		<sup>37</sup><br>
	<sup>38</sup><br>		<sup>38</sup><br>
Zeile 42:		Zeile 48:
	<sup>42</sup><br>		<sup>42</sup><br>
	<sup>43</sup><br>		<sup>43</sup><br>
			<br>
	<sup>44</sup><br>		<sup>44</sup><br>
	<sup>45</sup><br>		<sup>45</sup><br>
			<br>
	<sup>46</sup><br>		<sup>46</sup><br>
	<sup>47</sup><br>		<sup>47</sup><br>
	<sup>48</sup><br>		<sup>48</sup><br>
			<br>
	<sup>49</sup><br>		<sup>49</sup><br>
	<sup>50</sup><br>		<sup>50</sup><br>
			<br>
	<sup>51</sup><br>		<sup>51</sup><br>
	<sup>52</sup><br>		<sup>52</sup><br>
Zeile 55:		Zeile 65:
	<sup>55</sup><br>		<sup>55</sup><br>
	<sup>56</sup><br>		<sup>56</sup><br>
			<br>
	<sup>57</sup><br>		<sup>57</sup><br>
	<sup>58</sup><br>		<sup>58</sup><br>

← Nächstältere Version		Version vom 2. Juni 2026, 21:38 Uhr
Zeile 7:		Zeile 7:
	<sup>1</sup> Atëher ai i thirri të dymbëdhjetit bashkë e u dha fuqi e autoritet mbi krejt frymat e këqija, dhe fuqi me i shnosh smundjet. <sup>2</sup> I çoi me prediku mbretninë e Zotit edhe me i bo të shënosh te smurët. <sup>3</sup> „Mos merrni kurgjo për rrugë“, u tha ai, „as shtaga, as torbë për ushqim, as bukë, as pare, dhe as nji teshë ma shumë. <sup>4</sup> Kurdo që hini në një shpi, aty rrini, edhe prej aty nisuni apet. <sup>5</sup> E kur s’ju pranojnë, me tu dalë prej atij qyteti, shkuni pluhnin prej kamve si paralajmërim për njerzit.“ <sup>6</sup> Ata u nisën e shkojshin katun më katun, e kudo e shpallshin lajmin e mirë edhe i shërojshin të smurët.		<sup>1</sup> Atëher ai i thirri të dymbëdhjetit bashkë e u dha fuqi e autoritet mbi krejt frymat e këqija, dhe fuqi me i shnosh smundjet. <sup>2</sup> I çoi me prediku mbretninë e Zotit edhe me i bo të shënosh te smurët. <sup>3</sup> „Mos merrni kurgjo për rrugë“, u tha ai, „as shtaga, as torbë për ushqim, as bukë, as pare, dhe as nji teshë ma shumë. <sup>4</sup> Kurdo që hini në një shpi, aty rrini, edhe prej aty nisuni apet. <sup>5</sup> E kur s’ju pranojnë, me tu dalë prej atij qyteti, shkuni pluhnin prej kamve si paralajmërim për njerzit.“ <sup>6</sup> Ata u nisën e shkojshin katun më katun, e kudo e shpallshin lajmin e mirë edhe i shërojshin të smurët.
	<br>		<br>
	<sup>7</sup> Krejt kjo i ra në vesh edhe Herodit, sundimtarit të asaj krahine, e ai u hutua, se disa thojshin që Gjoni osht çu prej të vdekunve, <sup>8</sup> të tjerë thojshin që ~~Elịa~~ osht paraqit apet, dhe tjerë thojshin që u çu nji profet i vjetër. <sup>9</sup> Herodi tha: „Gjonin unë ja kom pre kryt. Po kush osht ky, për të cilin po i nij krejt kto fjal?“ E donte patjetër me e pa.		<sup>7</sup> Krejt kjo i ra në vesh edhe Herodit, sundimtarit të asaj krahine, e ai u hutua, se disa thojshin që Gjoni osht çu prej të vdekunve, <sup>8</sup> të tjerë thojshin që Elịja osht paraqit apet, dhe tjerë thojshin që u çu nji profet i vjetër. <sup>9</sup> Herodi tha: „Gjonin unë ja kom pre kryt. Po kush osht ky, për të cilin po i nij krejt kto fjal?“ E donte patjetër me e pa.
	<br>		<br>
	<sup>10</sup> Kur u kthyn nxansat, i kallxun Jezusit krejt qka kishin bo. Masanej i mori me vete dhe u largun në qytetin që thirrej Betsaida, që me kon veç. <sup>11</sup> Por kallabllaku i njerzve e morën vesh e shkun permas/mrapa tij. Ai i priti mirë, u foli për mbretninë e Zotit, edhe i shnoshke te smurët. <sup>12</sup> Kur dita nisi me perëndu, te dymbëdhjet nxansat erdhën e i thanë: „Nisjani ~~njerzt~~ me u shpërnda, se le ~~t’shkojnë~~ në katunet rreth e rrotull e në katune me gjet vend me flejt e me gjet ushqim, se këtu jemi ne vend te vetmum.“ <sup>13</sup> Ai u tha: „Jepni ju me hanger.“ Ata thanë: „Na kemi veç pesë bukë e dy peshq. Veç nëse shkojmë vet me ble ushqim për krejt.“ <sup>14</sup> Se aty jen kan rreth 5000 burra. Ai u tha nxansave: „Boni me i ul ne grupe, ka rreth 50 veta.“ <sup>15</sup> Ata banë qashtu, e krejt u ulën. <sup>16</sup> Ai i mori pesë bukët e dy peshqit, i qoj syt kah havaja dhe i bekoi. Masanej i theu bukët e ua dha nxansave, që me ua dhanë njerëzve. <sup>17</sup> Krejt hangrën e u nginën. Copat që teprun i mledhën, e u mushën dymbëdhjet shporta me buke.		<sup>10</sup> Kur u kthyn nxansat, i kallxun Jezusit krejt qka kishin bo. Masanej i mori me vete dhe u largun në qytetin që thirrej Betsaida, që me kon veç. <sup>11</sup> Por kallabllaku i njerzve e morën vesh e shkun permas/mrapa tij. Ai i priti mirë, u foli për mbretninë e Zotit, edhe i shnoshke te smurët. <sup>12</sup> Kur dita nisi me perëndu, te dymbëdhjet nxansat erdhën e i thanë: „Nisjani njerzit me i shpërnda, se le të shkojn në katunet rreth e rrotull e në katune me gjet vend me flejt e me gjet ushqim, se këtu jemi ne vend te vetmum.“ <sup>13</sup> Ai u tha: „Jepni ju me hanger.“ Ata thanë: „Na kemi veç pesë bukë e dy peshq. Veç nëse shkojmë vet me ble ushqim për krejt.“ <sup>14</sup> Se aty jen kan rreth 5000 burra. Ai u tha nxansave: „Boni me i ul ne grupe, ka rreth 50 veta.“ <sup>15</sup> Ata banë qashtu, e krejt u ulën. <sup>16</sup> Ai i mori pesë bukët e dy peshqit, i qoj syt kah havaja dhe i bekoi. Masanej i theu bukët e ua dha nxansave, që me ua dhanë njerëzve. <sup>17</sup> Krejt hangrën e u nginën. Copat që teprun i mledhën, e u mushën dymbëdhjet shporta me buke.
	<br>		<br>
	<sup>18</sup> Ma vonë, kur ai u lutke vet, nxansat i erdhën ngat, dhe ai i veti: „Kush po thojnë njerzt që jom unë?“ <sup>19</sup> Ata thanë: „Do thojn: Gjoni Pagëzuesi. Do tjerë thonë: Elịa. E tjerë: u çu nji profet i vjetër.“ <sup>20</sup> Ai i veti: „Po ju, kush po thoni që jom unë?“ Pjetri u përgjigj: „Ti je Krishti i Zotit.“ <sup>21</sup> Masanej ai ua preu shkurt e ua ndaloi me ia thanë kërkujt. <sup>22</sup> Edhe tha: „Djali i Njeriut duhet me hek shumë, ka me u refuzu prej pleqve, kryepriftave e skribet, kan me u vra, por ditën e tretë ka me u çu prej dekes ose ka mu ringjall.“		<sup>18</sup> Ma vonë, kur ai u lutke vet, nxansat i erdhën ngat, dhe ai i veti: „Kush po thojnë njerzt që jom unë?“ <sup>19</sup> Ata thanë: „Do thojn: Gjoni Pagëzuesi. Do tjerë thonë: Elịa. E tjerë: u çu nji profet i vjetër.“ <sup>20</sup> Ai i veti: „Po ju, kush po thoni që jom unë?“ Pjetri u përgjigj: „Ti je Krishti i Zotit.“ <sup>21</sup> Masanej ai ua preu shkurt e ua ndaloi me ia thanë kërkujt. <sup>22</sup> Edhe tha: „Djali i Njeriut duhet me hek shumë, ka me u refuzu prej pleqve, kryepriftave e skribet, kan me u vra, por ditën e tretë ka me u çu prej dekes ose ka mu ringjall.“
	<br>		<br>
	<sup>23</sup> Masanej u tha krejtve: „Kush don me kon mrapa meje, duhet me e mohu veten, çdo ditë me e marrë shtyllën e mundimit, e mem njek mu pa u nal. <sup>24</sup> Se kush don me pshtu jetën e vet, ka me e hup, po kush e hup jetën e vet për shkak temin, ai ka me e shpëtu. <sup>25</sup> Qka i vlen njeriut me fitu krejt botën, e me u hup veten ose me u shkatrru? <sup>26</sup> Se kush turpnohet prej meje e prej fjalëve të mia, edhe Djali i Njeriut ka me u turpnu prej tij, kur ka me ardh ne lavdin e vet, edhe ne lavdinë e Babës, edhe te melaqeve te ~~shënjta~~. <sup>27</sup> Po po ju thom pernime: do prej këtyne që po rrijnë këtu s’kan me dek pa e pa mbretninë e Zotit.“		<sup>23</sup> Masanej u tha krejtve: „Kush don me kon mrapa meje, duhet me e mohu veten, çdo ditë me e marrë shtyllën e mundimit, e mem njek mu pa u nal. <sup>24</sup> Se kush don me pshtu jetën e vet, ka me e hup, po kush e hup jetën e vet për shkak temin, ai ka me e shpëtu. <sup>25</sup> Qka i vlen njeriut me fitu krejt botën, e me u hup veten ose me u shkatrru? <sup>26</sup> Se kush turpnohet prej meje e prej fjalëve të mia, edhe Djali i Njeriut ka me u turpnu prej tij, kur ka me ardh ne lavdin e vet, edhe ne lavdinë e Babës, edhe te melaqeve te shenjta. <sup>27</sup> Por po ju thom pernime: do prej këtyne që po rrijnë këtu s’kan me dek pa e pa mbretninë e Zotit.“
	<br>		<br>
	<sup>28</sup> Rreth tet ditë masi i tha këto, ai i mori me vete Pjetrin, Gjonin e Jakobin, e u ngjit ne nji mal me u lut. <sup>29</sup> Tu u lut, pamja e fytyrës iu ndrru, e teshat iu banë te bardha që shndritshin. <sup>30</sup> Ne at çast kohe u paraqitën dy burra tu fol me të: Mojsiu dhe ~~Elịa~~. <sup>31</sup> U dukën ne lavdi e po folshin për largimin e tij, që ka me ndodh ne Jerusalem. <sup>32</sup> Pjetri dhe ata tjerët i kishte marrë gjumi, por kur u çuan mirë, e panë ~~lavdinë~~ e tij edhe dy burrat që rrishin me të. <sup>33</sup> Kur ata dy po dojshin me u nda prej tij, Pjetri i tha Jezusit: „Msues, sa mirë që jemi këtu! Hajde me ngrit tri çadra: nji për ty, nji për Mojsiun, e nji për ~~Elịan~~.“ Ai s’e dijke qka po folke. <sup>34</sup> Derisa po i thojke këto, u bo nji re e i mbuloi. Kur reja i mloj krejt, ata u tuten. <sup>35</sup> Atëher erdh nji za prej resë: „Ky osht Djali jem, i zgjedhuni. Ngojoni ate!“ <sup>36</sup> Kur foli ai za, Jezusi u pa apet qe u kan veç. Nxansat e majtën për vete, e ne at kohë s’i thanë kërkujt qka kishin pa.		<sup>28</sup> Rreth tet ditë masi i tha këto, ai i mori me vete Pjetrin, Gjonin e Jakobin, e u ngjit ne nji mal me u lut. <sup>29</sup> Tu u lut, pamja e fytyrës iu ndrru, e teshat iu banë te bardha që shndritshin. <sup>30</sup> Ne at çast kohe u paraqitën dy burra tu fol me të: Mojsiu dhe Elịja. <sup>31</sup> U dukën ne lavdi e po folshin për largimin e tij, që ka me ndodh ne Jerusalem. <sup>32</sup> Pjetri dhe ata tjerët i kishte marrë gjumi, por kur u çuan mirë, e panë lavdin e tij edhe dy burrat që rrishin me të. <sup>33</sup> Kur ata dy po dojshin me u nda prej tij, Pjetri i tha Jezusit: „Msues, sa mirë që jemi këtu! Hajde me ngrit tri çadra: nji për ty, nji për Mojsiun, e nji për Elịjan.“ Ai s’e dijke qka po folke. <sup>34</sup> Derisa po i thojke këto, u bo nji re e i mbuloi. Kur reja i mloj krejt, ata u tuten. <sup>35</sup> Atëher erdh nji za prej resë: „Ky osht Djali jem, i zgjedhuni. Ngojoni ate!“ <sup>36</sup> Kur foli ai za, Jezusi u pa apet qe u kan veç. Nxansat e majtën për vete, e ne at kohë s’i thanë kërkujt qka kishin pa.
	<br>		<br>
	<sup>37</sup> Ditën tjetër ~~zbritën~~ prej malit, e nji ~~turmë e madhe~~ i doli Jezusit përpara. <sup>38</sup> Nji burrë prej ~~turmës~~ bërtiti: ~~„Mësues~~, ~~t’lutna~~, kqyre djalin tem, se e kom veç kët! <sup>39</sup> Nji ~~shpirt i keq~~ e ~~kap~~, ai ~~papritmas~~ bërtet, e qet ~~n’kriza~~, i del shkumë prej goje. E ~~lëndon~~, e s’e lëshon lehtë. <sup>40</sup> I luta nxansat e tu me e nxjerr, po s’mujtën.“ <sup>41</sup> Jezusi tha: „O gjeneratë pa besim e ~~e prishun~~! Sa ~~gjatë ka me m’duhet~~ me nejt me ju e me ju duru? ~~Sille~~ djalin këtu.“ <sup>42</sup> ~~Edhe kur~~ djali u afru, ~~shpirt i keq~~ e rrxoi për tokë e e mundojke me kriza ~~t’randa~~. Po Jezusi e qortoi ~~shpirtin~~ e ~~keq~~, e ~~shëroi~~ djalin, e ja ktheu babës së vet. <sup>43</sup> Krejt u çuditën për fuqinë e madhe të Zotit.		<sup>37</sup> Ditën tjetër zhdrypen prej malit, e nji kallabllak i madh i doli Jezusit përpara. <sup>38</sup> Nji burrë prej kallabllakit bërtiti: „Msues, të lutna, kqyre djalin tem, se e kom veç kët djal! <sup>39</sup> Nji frym e keqe e kapi, ai paprit bërtet, e qet në kriza,dhe i del shkumë prej goje. E dëmton, e s’e lëshon lehtë pa i ba keq. <sup>40</sup> I luta nxansat e tu me e nxjerr, po s’mujtën.“ <sup>41</sup> Jezusi tha: „O gjeneratë pa besim dhe e prisht! Sa gatë duhet me nejt me ju e me ju duru? Bima djalin këtu.“ <sup>42</sup> Kur djali u afru, fryma e keqe e rrxoi për tokë e e mundojke me kriza të rana. Po Jezusi e qortoi frymën e keqe, e shnoshi djalin, e ja ktheu babës së vet. <sup>43</sup> Krejt u çuditën për fuqinë e madhe të Zotit.
	<br>		<br>
	Derisa njerzt po çuditshin për krejt qka po bënte, ai u tha nxansave të vet: <sup>44</sup> ~~„Ndigjoni~~ mirë e majini n’mend këto fjalë, se Biri i Njeriut ka me u tradhtu ~~n’dorë t’njerëzve~~.“ <sup>45</sup> Po ata s’e kuptun qka po thojke. ~~U rrike~~ e msheftë për ta, që mos me e kuptu, e s’guxojshin as me e vetë.		Derisa njerzt po çuditshin për krejt qka po bënte, ai u tha nxansave të vet: <sup>44</sup> „Ngoni mirë e majini n’mend këto fjalë, se Biri i Njeriut ka me u tradhtu në dorë të njerzve.“ <sup>45</sup> Por ata s’e kuptun qka po thojke. Rrike e msheftë për ta, që mos me e kuptu, e s’guxojshin as me e vetë.
	<br>		<br>
	<sup>46</sup> Masanej ~~fillun~~ me u ~~grind~~ kush prej tyne osht ma i madhi. <sup>47</sup> Jezusi e dijke qka po mendojshin ~~n’zemër~~, e mori nji ~~fmi e~~ e qiti ~~n’krah~~ të vet, <sup>48</sup> e tha: „Kush e pranon këtë ~~fmi n’emnin~~ tem, ~~m’pranon~~ edhe mu. E kush ~~m’pranon~~ mu, e pranon edhe Atë që ~~m’ka çu~~. Se ai që sillet ma i përvulun ~~n’mes~~ juve, ai osht i madh.“		<sup>46</sup> Masanej ja nisën me u përla se kush prej tyne osht ma i madhi. <sup>47</sup> Jezusi e dijke qka po mendojshin në zemër, e mori nji thfmi dhe e qiti në krah të vet, <sup>48</sup> e tha: „Kush e pranon këtë thfmi në emnin tem, më pranon edhe mu. E kush më pranon mu, e pranon edhe Atë që më ka dergu mu. Se ai që sillet ma i përvulun në mesin e juve, ai osht i madh.“
	<br>		<br>
	<sup>49</sup> ~~Johạnnesi~~ tha: ~~„Mësues~~, na e pamë nji njeri tu e përdor emnin tand me i nxjerr ~~shpirtnat~~ e ~~këqij~~. Na u munum me e nal, se s’po ~~t’ndjek me~~ neve.“ <sup>50</sup> Jezusi u tha: „Mos e nalni, se kush s’osht kundër jush, osht ~~për~~ ju.“		<sup>49</sup> Gjoni tha: „Msues, na e pamë nji njeri tu e përdor emnin tand me i nxjerr frymat e këqija. Na u munum me e nal, se s’po na ndjek ma neve.“ <sup>50</sup> Jezusi u tha: „Mos e nalni, se kush s’osht kundër jush, osht me ju.“
	<br>		<br>
	<sup>51</sup> Kur u afrun ditët e ~~ngjitjes së tij n’qiell,~~ ai u vendos ~~fort~~ me shku ~~n’Jerusalem~~. <sup>52</sup> I çoi ~~disa lajmëtarë~~ përpara, e ata shkun ~~n’ni~~ katun samaritan me ja përgatit ~~vendin~~. <sup>53</sup> Po ata s’e pranuan, se ai ishte nis me shku ~~n’Jerusalem~~. <sup>54</sup> Kur e panë ~~këtë~~ nxansat Jakobi e ~~Johạnnesi~~, thanë: ~~„Zot~~, a don me thirr ~~zjarr~~ prej ~~qiellit~~ me i zhduk?“ <sup>55</sup> Po ai u kthy e i qortoi. <sup>56</sup> Masanej shkun ~~n’ni~~ katun tjetër.		<sup>51</sup> Kur u afrun ditët e për me u ngjit në hava ai kish vendos që me shku në Jerusalem. <sup>52</sup> I çoi do lajmëtar përpara, e ata shkun në një katun samaritan me ja përgatit venin. <sup>53</sup> Po ata s’e pranuan, se ai ishte nis me shku në Jerusalem. <sup>54</sup> Kur e panë kët nxansat Jakobi e Gjoni, thanë: „Zotni, a don me thirr zjarm prej havas me i zhduk?“ <sup>55</sup> Po ai u kthy e i qortoi ose korigjoj. <sup>56</sup> Masanej shkun në një katun tjetër.
	<br>		<br>
	<sup>57</sup> Tu ec ~~rrugës~~, dikush i tha: „Unë ~~t’ndjek~~ kudo që ~~shkon~~.“ <sup>58</sup> Jezusi i tha: ~~„Dhelprat~~ i kanë strofullat e veta, edhe zogjt e ~~qiellit~~ i kanë ~~fole~~, po Biri i Njeriut s’ka ku me e ul ~~kryet~~.“ <sup>59</sup> Nji ~~tjetri~~ i tha: ~~„Eja mrapa~~ meje!“ Ai i tha: ~~„Zot~~, ~~m’lejo ma parë~~ me shku me varros babën tem.“ <sup>60</sup> Jezusi i tha: ~~„Lëri t’vdekunët~~ me i varros ~~t’vdekunët~~ e vet, po ti shko e shpalle ~~mbretninë~~ e Zotit kudo.“ <sup>61</sup> Nji tjetër tha: „Ka me ~~t’ndjek~~, ~~Zot~~, ~~po m’lejo~~ ma ~~parë~~ me i përshëndet ata ~~t’shpisë~~.“ <sup>62</sup> Jezusi i tha: ~~„Askush~~ që e vnon dorën ~~n’parmend~~ e kqyr ~~mbrapa~~, s’osht i ~~zoti~~ për ~~mbretninë~~ e Zotit.“		<sup>57</sup> Tu ec udhës, dikush i tha: „Unë të ndjeki kudo që ki me shku.“ <sup>58</sup> Jezusi i tha: „Dhelpnat i kanë strofullat e veta, edhe zogjt e havas i kanë folet, po Biri i Njeriut s’ka ku me e ul kryt.“ <sup>59</sup> Nji tjetrit i tha: „Hajde përmas meje!“ Ai i tha: „Zotni, lejom njiher me shku me varros babën tem.“ <sup>60</sup> Jezusi i tha: „Leji të dektit me i varros të dektit e vet, po ti shko e shpalle mbretnin e Zotit kamas kudo.“ <sup>61</sup> Nji tjetër tha: „Ka me të ndjek, Zotni, por lejom ma përpara me i përshëndet ata të shpisë.“ <sup>62</sup> Jezusi i tha: „Kurkush që e vnon dorën në parmen e kqyr përmas, s’osht i pranushëm për mbretnin e Zotit.“

	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten