Marku 12 - Versionsgeschichte

ZmIn4Lz470: Status überarbeitet

2026-05-02T08:31:29Z

Status überarbeitet

← Nächstältere Version		Version vom 2. Mai 2026, 10:31 Uhr
Zeile 1:		Zeile 1:
	{{Textstatus		{{Textstatus
	\| Status = KI		\| Status = Bearbeitung
	}}		}}
	⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️		⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️

Nexhat am 25. März 2026 um 16:57 Uhr

2026-03-25T16:57:02Z

← Nächstältere Version		Version vom 25. März 2026, 18:57 Uhr
Zeile 4:		Zeile 4:
	⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️		⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
	<br><br>		<br><br>
	<sup>1</sup> Masanej ja nisi me ju fol me shembuj: “Nji njeri ~~mbolli~~ nji vresht, ja vuni rrethojën, bani nji vend ku shtrydhet rrushi dhe e ndertoj nji kullë. Masanej e la me qira te do bujq të rrushit, ~~edhe~~ u largu në një udhtim të largt. <sup>2</sup> Kur erdh koha me u marrë frytat, ai çoi nji shërbetor te bujqt, me ja pru pjesën e vet prej frytave të vreshtit. <sup>3</sup> Po ata e kapën, e rrehën dhe e ~~çuen~~ mrapa duarthat. <sup>4</sup> Ai çoi nji shërbetor tjetër, po ata e goditën(gjyjtën) në krye dhe e poshtërun. <sup>5</sup> Çoi edhe nji tjetër,por ate e vranë. Edhe shum tjerë: do i rrahen,e do i vranë. <sup>6</sup> Në ~~fund~~ i mbeti veç nji – djali i vet i dashtun. Edhe ket e çoi të funit, tu thanë me veti: ‘Për djalin tem kanë me pas respekt ose dhimt.’ <sup>7</sup> Po ata bujqit i thanë njeni-tjetrit: ‘Ky osht trashigimtari. Hajde ta mysim na, e trashigimia ka me na mbet neve.’ <sup>8</sup> E kapën, e vranë, edhe e gjujten përjashta prej vreshtit. <sup>9</sup> Qka ka me bo tash zotnia i vreshtit? Ka me ardh, ka me i myt ata bujq të kqij dhe vreshtin ka me ju dhanë të tjerve. <sup>10</sup> A s’e keni lexu qet pjesë të Shkrimit: ‘Guri qe e kanë gjujt muratorët, u ba guri kryesor ~~në cep(qosh)~~të temelit. <sup>11</sup> Kët sen e bani Zoti, edhe kjo po na duket send i madh në syt ton’?”		<sup>1</sup> Masanej ja nisi me ju fol me shembuj: “Nji njeri mbjelli nji vresht, ja vuni rrethojën, bani nji vend ku shtrydhet rrushi dhe e ndertoj nji kullë. Masanej e la me qira te do bujq të rrushit, dhe u largu në një udhtim të largt. <sup>2</sup> Kur erdh koha(vakti) me i marrë frytat, ai çoi nji shërbetor te bujqt, me ja pru pjesën e vet prej frytave të vreshtit. <sup>3</sup> Po ata e kapën, e rrehën dhe e çun mrapa duarthat. <sup>4</sup> Ai e çoi nji shërbetor tjetër, po ata e goditën(gjyjtën) në krye dhe e poshtërun. <sup>5</sup> Çoi edhe nji tjetër,por ate e vranë. Edhe shum tjerë: do i rrahen,e do i vranë. <sup>6</sup> Në fun i mbeti veç nji – djali i vet i dashtun(hastret). Edhe ket e çoi të funit, tu thanë me veti: ‘Për djalin tem kanë me pas respekt ose dhimt.’ <sup>7</sup> Po ata bujqit i thanë njeni-tjetrit: ‘Ky osht trashigimtari. Hajde ta mysim na, e trashigimia ka me na mbet neve.’ <sup>8</sup> E kapën, e vranë, edhe e gjujten përjashta prej vreshtit. <sup>9</sup> Qka ka me bo tash zotnia i vreshtit? Ka me ardh, ka me i myt ata bujq të kqij dhe vreshtin ka me ju dhanë të tjerve. <sup>10</sup> A s’e keni lexu qet pjesë të Shkrimit: ‘Guri qe e kanë gjujt muratorët, u ba guri kryesor i qoshit të temelit. <sup>11</sup> Kët sen e bani Zoti, edhe kjo po na duket send i madh në syt ton’?”
	<br>		<br>
	<sup>12</sup> Ata dojshin me e kap, se e kuptun qe për ta po fliste me at shembull. Po patën tut prej turmës, përqata e lanë dhe u largun.		<sup>12</sup> Ata dojshin me e kap, se e kuptun qe për ta po fliste me at shembull. Po patën tut prej turmës, përqata e lanë dhe u largun.
	<br>		<br>
	<sup>13</sup> Masanej ata çun te ai do farisej bashkë me do njerëz të Herodit, me ja ngreh kurthin me fjalë. <sup>14</sup> Kur erdhën, i thanë: “Mësus, na e dim qe ti po fol drejt. Ty s’të intereson qysh po doken ~~njerzt~~, se nuk kqyr a po doken të mdhaj a të thjesht, por po msion përnime qysh don Zoti me jetu njeriu. A osht e drejt me pagu taksë(haraq) për kreun, per Cezarin, a jo? <sup>15</sup> A me pagu, a mos me pagu?” Po ai e kuptoj dyftyrësin e tyne edhe ju tha: “Pse po më shtini në provë? Ma bini nji denar me e pa.” <sup>16</sup> Ata ja çun. Ai i veti: “I kujt osht ky portret e kjo shkrim ktu?” Ata i thanë: “I Cezarit.” <sup>17</sup> Atëher Jezusi ju tha: ~~“Jepnk~~ Cezarit çka i takon Cezarit, dhe Zotit qka i takon Zotit.” Edhe ata metën pa fjalë.		<sup>13</sup> Masanej ata çun te ai do farisej bashkë me do njerëz të Herodit, me ja ngreh kurthin me fjalë. <sup>14</sup> Kur erdhën, i thanë: “Mësus, na e dim qe ti po fol drejt. Ty s’të intereson qysh po doken njerzit, se nuk kqyr a po doken të mdhaj a të thjesht, por po msion përnime qysh don Zoti me jetu njeriu. A osht e drejt me pagu taksë(haraq) për kreun, per Cezarin, a jo? <sup>15</sup> A me pagu, a mos me pagu?” Po ai e kuptoj dyftyrësin e tyne edhe ju tha: “Pse po më shtini në provë? Ma bini nji denar me e pa.” <sup>16</sup> Ata ja çun. Ai i veti: “I kujt osht ky portret e kjo shkrim ktu?” Ata i thanë: “I Cezarit.” <sup>17</sup> Atëher Jezusi ju tha: “Jepni Cezarit çka i takon duhet (përket) Cezarit, dhe Zotit qka i takon duhet(përket) Zotit.” Edhe ata metën pa fjalë.
	<br>		<br>
	<sup>18</sup> I erdhën edhe saducet, qe thojnë se s’ka ringjallje, edhe e vetën: <sup>19</sup> “Mësus, Moisiu na ka shkru: nese ~~vdes~~ dikush e len gruen pa thfmi, vllai i tij duhet me e marr at për gru, me ja rrit pasardhës vllait. <sup>20</sup> Jon kon shtatë vllazën. I pari u martu, po ~~vdiq~~ pa lan thfmij. <sup>21</sup> Atëherë e mori i dyti, po edhe ai ~~vdiq~~ pa lan thfmij, edhe i treti qashtu. <sup>22</sup> Kështu krejt shtatë nuk lanë pasardhës. Në fund ~~vdiq~~ edhe gruaja. <sup>23</sup> Tashti, në ringjallje, kur të çohen(ngritet) prej të vdekunve, e kujt ka mu kan ajo grue? Se krejt të shtat e patën për gru.” <sup>24</sup> Jezusi ju tha: “Po gaboni keq, se as Shkrimet s’i njihni as fuqinë e Zotit. <sup>25</sup> Se kur të çohen (ngriten) njerzt prej të vdekunve, burrat s’martohen, as grat s’i martojnë, po jon si melaqet në hava. <sup>26</sup> E për ringjalljen e të vdekunve, a s’e keni lexu, te Moisiu, te tregimi për shkurrën(drunin) qe digjej, qysh i ka thanë Zoti: ‘Une jam Zoti i Abrahimit, Zoti i Isakut dhe Zoti i Jakovit’? <sup>27</sup> Ai nuk osht Zoti i të vdekunve, po i gjallve. Ju po gaboni shumë rand.”		<sup>18</sup> I erdhën edhe saducet, qe thojnë se s’ka ringjallje, edhe e vetën: <sup>19</sup> “Mësus, Moisiu na ka shkru: nese des dikush e len gruen pa thfmi, vllai i tij duhet me e marr at për gru, me ja rrit pasardhës vllait. <sup>20</sup> Jon kon shtatë vllazën. I pari u martu, po diq pa lan thfmij. <sup>21</sup> Atëherë e mori i dyti, po edhe ai diq pa lan thfmij, edhe i treti qashtu. <sup>22</sup> Kështu krejt shtatë nuk lanë pasardhës. Në fund diq edhe gruaja. <sup>23</sup> Tashti, në ringjallje, kur të çohen(ngritet) prej të vdekunve, e kujt ka mu kan ajo grue? Se krejt të shtat e patën për gru.” <sup>24</sup> Jezusi ju tha: “Po gaboni keq, se as Shkrimet s’i njihni as fuqinë e Zotit. <sup>25</sup> Se kur të çohen (ngriten) njerzt prej të vdekunve, burrat s’martohen, as grat s’i martojnë, po jon si melaqet në hava. <sup>26</sup> E për ringjalljen e të vdekunve, a s’e keni lexu, te Moisiu, te tregimi për shkurrën(drunin) qe digjej, qysh i ka thanë Zoti: ‘Une jam Zoti i Abrahimit, Zoti i Isakut dhe Zoti i Jakovit’? <sup>27</sup> Ai nuk osht Zoti i të vdekunve, po i të gjallve. Ju po gaboni shumë rand.”
	<br>		<br>
	<sup>28</sup> Nji mësues i ligjit erdh aty, i ndëgjoi tu debatu, edhe e pa se Jezusi u dha përgjegje të mirë. E veti: “Cili urdhën osht ma i madhi prej krejtve?” <sup>29</sup> Jezusi u përgjegj: “Ma i pari osht ky: ‘Ndigjo, Izrael: Zoti, Perendia jon, osht veç njo. <sup>30</sup> Duje Zotin, Perendinë ton, me krejt zemrën tane, me krejt shpirtin tan, me krejt mendjen tane dhe me krejt ~~fuqinë~~ tande.’ <sup>31</sup> I dyti osht ky: ‘Duje të afërmin tan si veten tane.’ S’ka urdhën tjetër ma të madh se këta të dy.” <sup>32</sup> Msuesi i ligjit i tha: “Mirë, Msus, ke than drejt: Ai osht veç njo, s’ka tjetër pos tij. <sup>33</sup> Me e dasht Atë me krejt zemër, me krejt mendje, me krejt fuqin, edhe me e dasht të afërmin si veten, kjo vlen ma shum se krejt kurbanet e djeguna ~~edhe~~ flijimet(kurbanet) të tjera.” <sup>34</sup> Kur Jezusi e pa qe u përgjegj ~~mençur~~, i tha: “S’je larg prej Mretnis së Zotit.” Mas ksaj, askush ma s’guxojke me i shtru pytje.		<sup>28</sup> Nji mësues i ligjit erdh aty, i ndëgjoi tu debatu, edhe e pa se Jezusi u dha përgjegje të mirë. E veti: “Cili urdhën osht ma i madhi prej krejtve?” <sup>29</sup> Jezusi u përgjegj: “Ma i pari osht ky: ‘Ndigjo, Izrael: Zoti, Perendia jon, osht veç njo. <sup>30</sup> Duje Zotin, Perendinë ton, me krejt zemrën tane, me krejt shpirtin tan, me krejt mendjen tane dhe me krejt fuqin tande.’ <sup>31</sup> I dyti osht ky: ‘Duje të afërmin tan si veten tane.’ S’ka urdhën tjetër ma të madh se këta të dy.” <sup>32</sup> Msuesi i ligjit i tha: “Mirë, Msus, ke than drejt: Ai osht veç njo, s’ka tjetër pos tij. <sup>33</sup> Me e dasht Atë me krejt zemër, me krejt mendje, me krejt fuqin, edhe me e dasht të afërmin si veten, kjo vlen ma shum se krejt kurbanet e djeguna dhe flijimet(kurbanet) të tjera.” <sup>34</sup> Kur Jezusi e pa qe u përgjegj me mençuri, i tha: “S’je larg prej Mretnis së Zotit.” Mas ksaj, askush ma s’guxojke me i shtru pytje.
	<br>		<br>
	<sup>35</sup> Jezusi tu msu apet në tempull tha: “Qysh po thojnë msusit e ligjit se Krishti osht biri i Davidit? <sup>36</sup> Se vet Davidi, i frymzun prej Frymës së Shenjtë, ka thanë: ‘Zoti i ka thanë Zotnis tem: “Ulu në anën teme të djatht, deri sa kam me ti vnu armiqt e tu nën kamë.”’ <sup>37</sup> Vet Davidi po e thirr ‘Zotni’. Kush po del me kan ai djali i tij?”		<sup>35</sup> Jezusi tu msu apet në tempull tha: “Qysh po thojnë msusit e ligjit se Krishti osht biri i Davidit? <sup>36</sup> Se vet Davidi, i frymzun prej Frymës së Shenjtë, ka thanë: ‘Zoti i ka thanë Zotnis tem: “Ulu në anën teme të djatht, deri sa kam me ti vnu armiqt e tu nën kamë.”’ <sup>37</sup> Vet Davidi po e thirr ‘Zotni’. Kush po del me kan ai djali i tij?”

Nexhat am 25. März 2026 um 16:45 Uhr

2026-03-25T16:45:42Z

← Nächstältere Version		Version vom 25. März 2026, 18:45 Uhr
Zeile 4:		Zeile 4:
	⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️		⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
	<br><br>		<br><br>
	<sup>1</sup> ~~Pastaj filloj~~ me ju fol me shembuj: “Nji njeri mbolli nji vresht, ja vuni rrethojën, bani nji vend ku shtrydhet rrushi ~~edhe~~ ndertoj nji kullë. Masanej e la ~~nën~~ qira te do bujq ~~t’rrushit~~, edhe u largu ~~n’udhtim t’largët~~. <sup>2</sup> Kur erdh koha me u marrë ~~fryti~~, ai çoi nji shërbetor te bujqt, me ja pru pjesën e vet prej ~~frytit t’vreshtit~~. <sup>3</sup> Po ata e kapën, e ~~rrahën edhe~~ e çuen mrapa duarthat. <sup>4</sup> Ai çoi nji shërbetor tjetër, po ata e goditën ~~n’krye edhe~~ e ~~poshtëruen~~. <sup>5</sup> Çoi edhe nji tjetër, ate e vranë. Edhe shum tjerë: do i rrahen, do i vranë. <sup>6</sup> ~~N’fund~~ i mbeti veç nji – djali i vet i dashtun. Edhe ~~qet~~ e çoi ~~t’funi~~, ~~tue~~ thanë me veti: ‘Për djalin tem kanë me pas respekt.’ <sup>7</sup> Po ata bujqit i thanë njeni-tjetrit: ‘Ky osht trashigimtari. Hajde ta mysim na, e trashigimia ka me mbet ~~për~~ neve.’ <sup>8</sup> E kapën, e vranë, edhe e gjujten përjashta prej vreshtit. <sup>9</sup> Qka ka me bo tash zotnia i vreshtit? Ka me ardh, ka me i myt ata bujq ~~t’kqij edhe~~ vreshtin ka me ja dhanë të tjerve. <sup>10</sup> A s’e keni lexu qet pjesë ~~t’Shkrimit~~: ‘Guri qe e kanë gjujt muratorët, u ba guri kryesor ~~n’cep t’themelit~~. <sup>11</sup> ~~Qet~~ sen e bani Zoti, edhe kjo po na duket send i madh ~~n’syt~~ ton’?”		<sup>1</sup> Masanej ja nisi me ju fol me shembuj: “Nji njeri mbolli nji vresht, ja vuni rrethojën, bani nji vend ku shtrydhet rrushi dhe e ndertoj nji kullë. Masanej e la me qira te do bujq të rrushit, edhe u largu në një udhtim të largt. <sup>2</sup> Kur erdh koha me u marrë frytat, ai çoi nji shërbetor te bujqt, me ja pru pjesën e vet prej frytave të vreshtit. <sup>3</sup> Po ata e kapën, e rrehën dhe e çuen mrapa duarthat. <sup>4</sup> Ai çoi nji shërbetor tjetër, po ata e goditën(gjyjtën) në krye dhe e poshtërun. <sup>5</sup> Çoi edhe nji tjetër,por ate e vranë. Edhe shum tjerë: do i rrahen,e do i vranë. <sup>6</sup> Në fund i mbeti veç nji – djali i vet i dashtun. Edhe ket e çoi të funit, tu thanë me veti: ‘Për djalin tem kanë me pas respekt ose dhimt.’ <sup>7</sup> Po ata bujqit i thanë njeni-tjetrit: ‘Ky osht trashigimtari. Hajde ta mysim na, e trashigimia ka me na mbet neve.’ <sup>8</sup> E kapën, e vranë, edhe e gjujten përjashta prej vreshtit. <sup>9</sup> Qka ka me bo tash zotnia i vreshtit? Ka me ardh, ka me i myt ata bujq të kqij dhe vreshtin ka me ju dhanë të tjerve. <sup>10</sup> A s’e keni lexu qet pjesë të Shkrimit: ‘Guri qe e kanë gjujt muratorët, u ba guri kryesor në cep(qosh)të temelit. <sup>11</sup> Kët sen e bani Zoti, edhe kjo po na duket send i madh në syt ton’?”
	<br>		<br>
	<sup>12</sup> Ata dojshin me e kap, se e kuptun qe për ta po fliste ~~n’at~~ shembull. Po patën ~~frikë~~ prej turmës, ~~prandaj~~ e lanë ~~edhe~~ u largun.		<sup>12</sup> Ata dojshin me e kap, se e kuptun qe për ta po fliste me at shembull. Po patën tut prej turmës, përqata e lanë dhe u largun.
	<br>		<br>
	<sup>13</sup> Masanej ata ~~çuen~~ te ai do farisej bashkë me do njerëz ~~t’Herodit~~, me ja ngreh kurthin me fjalë. <sup>14</sup> Kur erdhën, i thanë: “Mësus, na e dim qe ti po ~~flet~~ drejt. Ty s’të intereson qysh po doken njerzt, se nuk kqyr a po doken ~~t’mdhaj~~ a ~~t’thjesht~~, po po msion ~~sinqerisht~~ qysh don Zoti me jetu njeriu. A osht e drejt me pagu taksë ~~per~~ kreun, per Cezarin, a jo? <sup>15</sup> A me pagu, a mos me pagu?” Po ai e kuptoj dyftyrësin e tyne edhe ju tha: “Pse po ~~m’shtini n’provë~~? Ma ~~sillni~~ nji denar me e pa.” <sup>16</sup> Ata ja çun. Ai i ~~pyeti~~: “I kujt osht ky portret e kjo shkrim ~~ktuhit~~?” Ata i thanë: “I Cezarit.” <sup>17</sup> ~~Atëherë~~ Jezusi ju tha: ~~“Jani~~ Cezarit çka i takon Cezarit, ~~edhe~~ Zotit qka i takon Zotit.” Edhe ata metën pa fjalë.		<sup>13</sup> Masanej ata çun te ai do farisej bashkë me do njerëz të Herodit, me ja ngreh kurthin me fjalë. <sup>14</sup> Kur erdhën, i thanë: “Mësus, na e dim qe ti po fol drejt. Ty s’të intereson qysh po doken njerzt, se nuk kqyr a po doken të mdhaj a të thjesht, por po msion përnime qysh don Zoti me jetu njeriu. A osht e drejt me pagu taksë(haraq) për kreun, per Cezarin, a jo? <sup>15</sup> A me pagu, a mos me pagu?” Po ai e kuptoj dyftyrësin e tyne edhe ju tha: “Pse po më shtini në provë? Ma bini nji denar me e pa.” <sup>16</sup> Ata ja çun. Ai i veti: “I kujt osht ky portret e kjo shkrim ktu?” Ata i thanë: “I Cezarit.” <sup>17</sup> Atëher Jezusi ju tha: “Jepnk Cezarit çka i takon Cezarit, dhe Zotit qka i takon Zotit.” Edhe ata metën pa fjalë.
	<br>		<br>
	<sup>18</sup> I erdhën edhe saducet, qe thojnë se s’ka ringjallje, edhe e ~~pyetën~~: <sup>19</sup> “Mësus, Moisiu na ka ~~shkrue~~: nese vdes dikush e len gruen pa ~~fmi~~, vllai i tij duhet me e marr at ~~grue~~, me ja rrit pasardhës ~~t’vllait~~. <sup>20</sup> Jon kon shtatë vllazën. I pari u martu, po vdiq pa lan ~~fmij~~. <sup>21</sup> Atëherë e mori i dyti, po edhe ai vdiq pa lan ~~fmij~~, ~~edhè~~ i treti qashtu. <sup>22</sup> Kështu krejt shtatë nuk lanë pasardhës. ~~N’fund~~ vdiq edhe gruaja. <sup>23</sup> Tashti, ~~n’ringjallje~~, kur ~~t’çohen~~ prej ~~t’vdekunve~~, e kujt ~~grue~~ ka ~~me qenë~~ ajo? Se krejt ~~shtatë~~ e patën ~~grue~~.” <sup>24</sup> Jezusi ju tha: “Po gaboni keq, se as Shkrimet s’i njihni as fuqinë e Zotit. <sup>25</sup> Se kur ~~t’çohen~~ njerzt prej ~~t’vdekunve~~, burrat s’martohen, as grat s’i martojnë, po jon si ~~engjujt n’qiell~~. <sup>26</sup> E për ringjalljen e ~~t’vdekunve~~, a s’e keni lexu, te Moisiu, te tregimi për ~~ferrën~~ qe digjej, qysh i ka thanë Zoti: ‘Une jam Zoti i Abrahimit, Zoti i Isakut ~~edhe~~ Zoti i Jakovit’? <sup>27</sup> Ai nuk osht Zoti i ~~t’vdekunve~~, po i ~~t’gjallve~~. Ju po gaboni ~~shum~~ rand.”		<sup>18</sup> I erdhën edhe saducet, qe thojnë se s’ka ringjallje, edhe e vetën: <sup>19</sup> “Mësus, Moisiu na ka shkru: nese vdes dikush e len gruen pa thfmi, vllai i tij duhet me e marr at për gru, me ja rrit pasardhës vllait. <sup>20</sup> Jon kon shtatë vllazën. I pari u martu, po vdiq pa lan thfmij. <sup>21</sup> Atëherë e mori i dyti, po edhe ai vdiq pa lan thfmij, edhe i treti qashtu. <sup>22</sup> Kështu krejt shtatë nuk lanë pasardhës. Në fund vdiq edhe gruaja. <sup>23</sup> Tashti, në ringjallje, kur të çohen(ngritet) prej të vdekunve, e kujt ka mu kan ajo grue? Se krejt të shtat e patën për gru.” <sup>24</sup> Jezusi ju tha: “Po gaboni keq, se as Shkrimet s’i njihni as fuqinë e Zotit. <sup>25</sup> Se kur të çohen (ngriten) njerzt prej të vdekunve, burrat s’martohen, as grat s’i martojnë, po jon si melaqet në hava. <sup>26</sup> E për ringjalljen e të vdekunve, a s’e keni lexu, te Moisiu, te tregimi për shkurrën(drunin) qe digjej, qysh i ka thanë Zoti: ‘Une jam Zoti i Abrahimit, Zoti i Isakut dhe Zoti i Jakovit’? <sup>27</sup> Ai nuk osht Zoti i të vdekunve, po i gjallve. Ju po gaboni shumë rand.”
	<br>		<br>
	<sup>28</sup> Nji mësues i ligjit erdh aty, i ndëgjoi tu debatu, edhe e pa se Jezusi u dha përgjegje ~~t’mirë~~. E ~~pyeti~~: “Cili urdhën osht ma i madhi prej ~~krejt~~?” <sup>29</sup> Jezusi u përgjegj: “Ma i pari osht ky: ‘Ndigjo, Izrael: Zoti, Perendia jon, osht veç njo. <sup>30</sup> Duje Zotin, Perendinë ~~tonde~~, me krejt zemrën, me krejt shpirtin, me krejt mendjen ~~edhe~~ me krejt fuqinë tande.’ <sup>31</sup> I dyti osht ky: ‘Duje ~~t’afërmin~~ tan si veten.’ S’ka urdhën tjetër ma ~~t’madh~~ se këta të dy.” <sup>32</sup> ~~Mësuesi~~ i ligjit i tha: “Mirë, ~~Mësus~~, ~~e the~~ drejt: Ai osht veç njo, s’ka tjetër pos tij. <sup>33</sup> Me e dasht Atë me krejt zemër, me krejt mendje, me krejt ~~fuqi~~, edhe me e dasht ~~t’afërmin~~ si veten, kjo vlen ma shum se krejt ~~fliit~~ e djeguna edhe ~~flit~~ tjera.” <sup>34</sup> Kur Jezusi e pa qe u përgjegj mençur, i tha: “S’je larg prej ~~Mretnisë~~ së Zotit.” Mas ksaj, askush ma s’guxojke me i ~~shtu~~ pytje.		<sup>28</sup> Nji mësues i ligjit erdh aty, i ndëgjoi tu debatu, edhe e pa se Jezusi u dha përgjegje të mirë. E veti: “Cili urdhën osht ma i madhi prej krejtve?” <sup>29</sup> Jezusi u përgjegj: “Ma i pari osht ky: ‘Ndigjo, Izrael: Zoti, Perendia jon, osht veç njo. <sup>30</sup> Duje Zotin, Perendinë ton, me krejt zemrën tane, me krejt shpirtin tan, me krejt mendjen tane dhe me krejt fuqinë tande.’ <sup>31</sup> I dyti osht ky: ‘Duje të afërmin tan si veten tane.’ S’ka urdhën tjetër ma të madh se këta të dy.” <sup>32</sup> Msuesi i ligjit i tha: “Mirë, Msus, ke than drejt: Ai osht veç njo, s’ka tjetër pos tij. <sup>33</sup> Me e dasht Atë me krejt zemër, me krejt mendje, me krejt fuqin, edhe me e dasht të afërmin si veten, kjo vlen ma shum se krejt kurbanet e djeguna edhe flijimet(kurbanet) të tjera.” <sup>34</sup> Kur Jezusi e pa qe u përgjegj mençur, i tha: “S’je larg prej Mretnis së Zotit.” Mas ksaj, askush ma s’guxojke me i shtru pytje.
	<br>		<br>
	<sup>35</sup> Jezusi tu msu ~~prap n’tempull~~ tha: “Qysh po thojnë ~~mësusit~~ e ligjit se Krishti osht biri i Davidit? <sup>36</sup> Se vet Davidi, i frymzun prej ~~Shpirtit t’Shenjtë~~, ka thanë: ‘Zoti i ka thanë Zotnis tem: “Ulu ~~n’anën~~ teme ~~t’djathtë~~, deri sa me ~~t’i vu~~ armiqt e tu nën kamë.”’ <sup>37</sup> Vet Davidi po e ~~quen~~ ‘Zotni’. ~~Qysh~~ po del me ~~qenë~~ ai djali i tij?”		<sup>35</sup> Jezusi tu msu apet në tempull tha: “Qysh po thojnë msusit e ligjit se Krishti osht biri i Davidit? <sup>36</sup> Se vet Davidi, i frymzun prej Frymës së Shenjtë, ka thanë: ‘Zoti i ka thanë Zotnis tem: “Ulu në anën teme të djatht, deri sa kam me ti vnu armiqt e tu nën kamë.”’ <sup>37</sup> Vet Davidi po e thirr ‘Zotni’. Kush po del me kan ai djali i tij?”
	<br>		<br>
	Turma e madhe po e ~~ndëgjonte~~ me qef. <sup>38</sup> Ai vazhdoj me ju msu: “Rujuni prej mësusve ~~t’ligjit~~, qe ju pelqen me ~~shetitë~~ me ~~rroba t’gjata~~ edhe me u përshëndet ~~n’pazar~~, <sup>39</sup> me nejt ~~n’vend t’parë n’sinagogë edhe n’vendet~~ ma ~~t’mira n’darka~~. <sup>40</sup> Ata u hanë pasunin grave ~~t’mbetuna~~ pa burrë ~~edhe~~ masnej luten ~~gjatë~~ veç sa me u dok para tjerve. Për ta ka me kon denim ma i rand.”		Turma e madhe po e ndgjonte me qef. <sup>38</sup> Ai vazhdoj me i msu: “Rujuni prej mësusve të
			ligjit, qe ju pelqen me shetit me resha të gata edhe me u përshëndet nëpër pazar, <sup>39</sup> me nejt në vend të parë në sinagog dhe në vendet ma të mira nëpër darka. <sup>40</sup> Ata u hanë pasunin grave të mbetuna pa burrë (vejushave) dhe masnej luten gatë veç sa me u dok para të tjerve. Për ta ka me kon denim ma i rand.”
	<br>		<br>
	<sup>41</sup> Jezusi u ul përball arkave ~~ku hidheshin paret për~~ tempull, ~~edhe~~ po ~~shikonte~~ qysh po qesin njerzt pare ~~n’to~~. Shum ~~t’pasun~~ po qitshin shuma ~~t’mdhaja~~. <sup>42</sup> Erdhi edhe nji ~~grue~~ e ve ~~e varfën edhe~~ qiti dy monedha shumë ~~t’vogla~~, sa nji qindarkë. <sup>43</sup> ~~Atëherë~~ i thirri nxonsat e vet edhe ju tha: “Po ju thom ~~t’vertetën~~: kjo e veja ~~e varfën~~ ka qit ma shum se krejt ~~tjerët~~ bashkë. <sup>44</sup> Se krejt tjerët qiten prej asaj qe ju tepron, po ajo, prej ~~varforisë së~~ vet, qiti krejt qka kish, krejt çka i duhej për me jetu.”		<sup>41</sup> Jezusi u ul përball arkave( kutive të pareve) në tempull, dhe po kqyrte qysh po qesin njerzt pare në to. Shum të pasun po qitshin shuma të mdhaja të pareve. <sup>42</sup> Erdhi edhe nji gru e ve fukara dhe qiti dy monedha(pare) shumë të vogla, sa nji qindarkë. <sup>43</sup> Atëher i thirri nxonsat e vet edhe ju tha: “Po ju thom të vertetën: kjo e veja është fukara por ka qit ma shum pare se krejt tjert bashkë. <sup>44</sup> Se krejt tjerët qiten prej asaj qe ju tepron, po ajo, prej varfrisë(fukarallakut) të vet, qiti krejt qka kish, krejt çka i duhej për me jetu.”

	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten

Teddybär: Absatznotiz gelöscht, Absätze OK

2025-12-09T15:37:43Z

Absatznotiz gelöscht, Absätze OK

← Nächstältere Version		Version vom 9. Dezember 2025, 17:37 Uhr
Zeile 1:		Zeile 1:
	{{Textstatus		{{Textstatus
	\| Status = KI		\| Status = KI
	~~\| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.~~
	}}		}}
	⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️		⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️

Teddybär:
Eingefügt

2025-12-08T17:56:39Z

Eingefügt

← Nächstältere Version		Version vom 8. Dezember 2025, 19:56 Uhr
Zeile 4:		Zeile 4:
	}}		}}
	⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️		⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
			<br><br>

	<sup>1</sup> Pastaj filloj me ju fol me shembuj: “Nji njeri mbolli nji vresht, ja vuni rrethojën, bani nji vend ku shtrydhet rrushi edhe ndertoj nji kullë. Masanej e la nën qira te do bujq t’rrushit, edhe u largu n’udhtim t’largët. <sup>2</sup> Kur erdh koha me u marrë fryti, ai çoi nji shërbetor te bujqt, me ja pru pjesën e vet prej frytit t’vreshtit. <sup>3</sup> Po ata e kapën, e rrahën edhe e çuen mrapa duarthat. <sup>4</sup> Ai çoi nji shërbetor tjetër, po ata e goditën n’krye edhe e poshtëruen. <sup>5</sup> Çoi edhe nji tjetër, ate e vranë. Edhe shum tjerë: do i rrahen, do i vranë. <sup>6</sup> N’fund i mbeti veç nji – djali i vet i dashtun. Edhe qet e çoi t’funi, tue thanë me veti: ‘Për djalin tem kanë me pas respekt.’ <sup>7</sup> Po ata bujqit i thanë njeni-tjetrit: ‘Ky osht trashigimtari. Hajde ta mysim na, e trashigimia ka me mbet për neve.’ <sup>8</sup> E kapën, e vranë, edhe e gjujten përjashta prej vreshtit. <sup>9</sup> Qka ka me bo tash zotnia i vreshtit? Ka me ardh, ka me i myt ata bujq t’kqij edhe vreshtin ka me ja dhanë të tjerve. <sup>10</sup> A s’e keni lexu qet pjesë t’Shkrimit: ‘Guri qe e kanë gjujt muratorët, u ba guri kryesor n’cep t’themelit. <sup>11</sup> Qet sen e bani Zoti, edhe kjo po na duket send i madh n’syt ton’?”		<sup>1</sup> Pastaj filloj me ju fol me shembuj: “Nji njeri mbolli nji vresht, ja vuni rrethojën, bani nji vend ku shtrydhet rrushi edhe ndertoj nji kullë. Masanej e la nën qira te do bujq t’rrushit, edhe u largu n’udhtim t’largët. <sup>2</sup> Kur erdh koha me u marrë fryti, ai çoi nji shërbetor te bujqt, me ja pru pjesën e vet prej frytit t’vreshtit. <sup>3</sup> Po ata e kapën, e rrahën edhe e çuen mrapa duarthat. <sup>4</sup> Ai çoi nji shërbetor tjetër, po ata e goditën n’krye edhe e poshtëruen. <sup>5</sup> Çoi edhe nji tjetër, ate e vranë. Edhe shum tjerë: do i rrahen, do i vranë. <sup>6</sup> N’fund i mbeti veç nji – djali i vet i dashtun. Edhe qet e çoi t’funi, tue thanë me veti: ‘Për djalin tem kanë me pas respekt.’ <sup>7</sup> Po ata bujqit i thanë njeni-tjetrit: ‘Ky osht trashigimtari. Hajde ta mysim na, e trashigimia ka me mbet për neve.’ <sup>8</sup> E kapën, e vranë, edhe e gjujten përjashta prej vreshtit. <sup>9</sup> Qka ka me bo tash zotnia i vreshtit? Ka me ardh, ka me i myt ata bujq t’kqij edhe vreshtin ka me ja dhanë të tjerve. <sup>10</sup> A s’e keni lexu qet pjesë t’Shkrimit: ‘Guri qe e kanë gjujt muratorët, u ba guri kryesor n’cep t’themelit. <sup>11</sup> Qet sen e bani Zoti, edhe kjo po na duket send i madh n’syt ton’?”
	<br>		<br>

Teddybär:
Eingefügt

2025-12-07T11:26:30Z

Eingefügt

← Nächstältere Version		Version vom 7. Dezember 2025, 13:26 Uhr
Zeile 7:		Zeile 7:

	<sup>1</sup> Pastaj filloj me ju fol me shembuj: “Nji njeri mbolli nji vresht, ja vuni rrethojën, bani nji vend ku shtrydhet rrushi edhe ndertoj nji kullë. Masanej e la nën qira te do bujq t’rrushit, edhe u largu n’udhtim t’largët. <sup>2</sup> Kur erdh koha me u marrë fryti, ai çoi nji shërbetor te bujqt, me ja pru pjesën e vet prej frytit t’vreshtit. <sup>3</sup> Po ata e kapën, e rrahën edhe e çuen mrapa duarthat. <sup>4</sup> Ai çoi nji shërbetor tjetër, po ata e goditën n’krye edhe e poshtëruen. <sup>5</sup> Çoi edhe nji tjetër, ate e vranë. Edhe shum tjerë: do i rrahen, do i vranë. <sup>6</sup> N’fund i mbeti veç nji – djali i vet i dashtun. Edhe qet e çoi t’funi, tue thanë me veti: ‘Për djalin tem kanë me pas respekt.’ <sup>7</sup> Po ata bujqit i thanë njeni-tjetrit: ‘Ky osht trashigimtari. Hajde ta mysim na, e trashigimia ka me mbet për neve.’ <sup>8</sup> E kapën, e vranë, edhe e gjujten përjashta prej vreshtit. <sup>9</sup> Qka ka me bo tash zotnia i vreshtit? Ka me ardh, ka me i myt ata bujq t’kqij edhe vreshtin ka me ja dhanë të tjerve. <sup>10</sup> A s’e keni lexu qet pjesë t’Shkrimit: ‘Guri qe e kanë gjujt muratorët, u ba guri kryesor n’cep t’themelit. <sup>11</sup> Qet sen e bani Zoti, edhe kjo po na duket send i madh n’syt ton’?”		<sup>1</sup> Pastaj filloj me ju fol me shembuj: “Nji njeri mbolli nji vresht, ja vuni rrethojën, bani nji vend ku shtrydhet rrushi edhe ndertoj nji kullë. Masanej e la nën qira te do bujq t’rrushit, edhe u largu n’udhtim t’largët. <sup>2</sup> Kur erdh koha me u marrë fryti, ai çoi nji shërbetor te bujqt, me ja pru pjesën e vet prej frytit t’vreshtit. <sup>3</sup> Po ata e kapën, e rrahën edhe e çuen mrapa duarthat. <sup>4</sup> Ai çoi nji shërbetor tjetër, po ata e goditën n’krye edhe e poshtëruen. <sup>5</sup> Çoi edhe nji tjetër, ate e vranë. Edhe shum tjerë: do i rrahen, do i vranë. <sup>6</sup> N’fund i mbeti veç nji – djali i vet i dashtun. Edhe qet e çoi t’funi, tue thanë me veti: ‘Për djalin tem kanë me pas respekt.’ <sup>7</sup> Po ata bujqit i thanë njeni-tjetrit: ‘Ky osht trashigimtari. Hajde ta mysim na, e trashigimia ka me mbet për neve.’ <sup>8</sup> E kapën, e vranë, edhe e gjujten përjashta prej vreshtit. <sup>9</sup> Qka ka me bo tash zotnia i vreshtit? Ka me ardh, ka me i myt ata bujq t’kqij edhe vreshtin ka me ja dhanë të tjerve. <sup>10</sup> A s’e keni lexu qet pjesë t’Shkrimit: ‘Guri qe e kanë gjujt muratorët, u ba guri kryesor n’cep t’themelit. <sup>11</sup> Qet sen e bani Zoti, edhe kjo po na duket send i madh n’syt ton’?”
			<br>
	<sup>12</sup> Ata dojshin me e kap, se e kuptun qe për ta po fliste n’at shembull. Po patën frikë prej turmës, prandaj e lanë edhe u largun.		<sup>12</sup> Ata dojshin me e kap, se e kuptun qe për ta po fliste n’at shembull. Po patën frikë prej turmës, prandaj e lanë edhe u largun.
			<br>
	<sup>13</sup> Masanej ata çuen te ai do farisej bashkë me do njerëz t’Herodit, me ja ngreh kurthin me fjalë. <sup>14</sup> Kur erdhën, i thanë: “Mësus, na e dim qe ti po flet drejt. Ty s’të intereson qysh po doken njerzt, se nuk kqyr a po doken t’mdhaj a t’thjesht, po po msion sinqerisht qysh don Zoti me jetu njeriu. A osht e drejt me pagu taksë per kreun, per Cezarin, a jo? <sup>15</sup> A me pagu, a mos me pagu?” Po ai e kuptoj dyftyrësin e tyne edhe ju tha: “Pse po m’shtini n’provë? Ma sillni nji denar me e pa.” <sup>16</sup> Ata ja çun. Ai i pyeti: “I kujt osht ky portret e kjo shkrim ktuhit?” Ata i thanë: “I Cezarit.” <sup>17</sup> Atëherë Jezusi ju tha: “Jani Cezarit çka i takon Cezarit, edhe Zotit qka i takon Zotit.” Edhe ata metën pa fjalë.		<sup>13</sup> Masanej ata çuen te ai do farisej bashkë me do njerëz t’Herodit, me ja ngreh kurthin me fjalë. <sup>14</sup> Kur erdhën, i thanë: “Mësus, na e dim qe ti po flet drejt. Ty s’të intereson qysh po doken njerzt, se nuk kqyr a po doken t’mdhaj a t’thjesht, po po msion sinqerisht qysh don Zoti me jetu njeriu. A osht e drejt me pagu taksë per kreun, per Cezarin, a jo? <sup>15</sup> A me pagu, a mos me pagu?” Po ai e kuptoj dyftyrësin e tyne edhe ju tha: “Pse po m’shtini n’provë? Ma sillni nji denar me e pa.” <sup>16</sup> Ata ja çun. Ai i pyeti: “I kujt osht ky portret e kjo shkrim ktuhit?” Ata i thanë: “I Cezarit.” <sup>17</sup> Atëherë Jezusi ju tha: “Jani Cezarit çka i takon Cezarit, edhe Zotit qka i takon Zotit.” Edhe ata metën pa fjalë.
			<br>
	<sup>18</sup> I erdhën edhe saducet, qe thojnë se s’ka ringjallje, edhe e pyetën: <sup>19</sup> “Mësus, Moisiu na ka shkrue: nese vdes dikush e len gruen pa fmi, vllai i tij duhet me e marr at grue, me ja rrit pasardhës t’vllait. <sup>20</sup> Jon kon shtatë vllazën. I pari u martu, po vdiq pa lan fmij. <sup>21</sup> Atëherë e mori i dyti, po edhe ai vdiq pa lan fmij, edhè i treti qashtu. <sup>22</sup> Kështu krejt shtatë nuk lanë pasardhës. N’fund vdiq edhe gruaja. <sup>23</sup> Tashti, n’ringjallje, kur t’çohen prej t’vdekunve, e kujt grue ka me qenë ajo? Se krejt shtatë e patën grue.” <sup>24</sup> Jezusi ju tha: “Po gaboni keq, se as Shkrimet s’i njihni as fuqinë e Zotit. <sup>25</sup> Se kur t’çohen njerzt prej t’vdekunve, burrat s’martohen, as grat s’i martojnë, po jon si engjujt n’qiell. <sup>26</sup> E për ringjalljen e t’vdekunve, a s’e keni lexu, te Moisiu, te tregimi për ferrën qe digjej, qysh i ka thanë Zoti: ‘Une jam Zoti i Abrahimit, Zoti i Isakut edhe Zoti i Jakovit’? <sup>27</sup> Ai nuk osht Zoti i t’vdekunve, po i t’gjallve. Ju po gaboni shum rand.”		<sup>18</sup> I erdhën edhe saducet, qe thojnë se s’ka ringjallje, edhe e pyetën: <sup>19</sup> “Mësus, Moisiu na ka shkrue: nese vdes dikush e len gruen pa fmi, vllai i tij duhet me e marr at grue, me ja rrit pasardhës t’vllait. <sup>20</sup> Jon kon shtatë vllazën. I pari u martu, po vdiq pa lan fmij. <sup>21</sup> Atëherë e mori i dyti, po edhe ai vdiq pa lan fmij, edhè i treti qashtu. <sup>22</sup> Kështu krejt shtatë nuk lanë pasardhës. N’fund vdiq edhe gruaja. <sup>23</sup> Tashti, n’ringjallje, kur t’çohen prej t’vdekunve, e kujt grue ka me qenë ajo? Se krejt shtatë e patën grue.” <sup>24</sup> Jezusi ju tha: “Po gaboni keq, se as Shkrimet s’i njihni as fuqinë e Zotit. <sup>25</sup> Se kur t’çohen njerzt prej t’vdekunve, burrat s’martohen, as grat s’i martojnë, po jon si engjujt n’qiell. <sup>26</sup> E për ringjalljen e t’vdekunve, a s’e keni lexu, te Moisiu, te tregimi për ferrën qe digjej, qysh i ka thanë Zoti: ‘Une jam Zoti i Abrahimit, Zoti i Isakut edhe Zoti i Jakovit’? <sup>27</sup> Ai nuk osht Zoti i t’vdekunve, po i t’gjallve. Ju po gaboni shum rand.”
			<br>
	<sup>28</sup> Nji mësues i ligjit erdh aty, i ndëgjoi tu debatu, edhe e pa se Jezusi u dha përgjegje t’mirë. E pyeti: “Cili urdhën osht ma i madhi prej krejt?” <sup>29</sup> Jezusi u përgjegj: “Ma i pari osht ky: ‘Ndigjo, Izrael: Zoti, Perendia jon, osht veç njo. <sup>30</sup> Duje Zotin, Perendinë tonde, me krejt zemrën, me krejt shpirtin, me krejt mendjen edhe me krejt fuqinë tande.’ <sup>31</sup> I dyti osht ky: ‘Duje t’afërmin tan si veten.’ S’ka urdhën tjetër ma t’madh se këta të dy.” <sup>32</sup> Mësuesi i ligjit i tha: “Mirë, Mësus, e the drejt: Ai osht veç njo, s’ka tjetër pos tij. <sup>33</sup> Me e dasht Atë me krejt zemër, me krejt mendje, me krejt fuqi, edhe me e dasht t’afërmin si veten, kjo vlen ma shum se krejt fliit e djeguna edhe flit tjera.” <sup>34</sup> Kur Jezusi e pa qe u përgjegj mençur, i tha: “S’je larg prej Mretnisë së Zotit.” Mas ksaj, askush ma s’guxojke me i shtu pytje.		<sup>28</sup> Nji mësues i ligjit erdh aty, i ndëgjoi tu debatu, edhe e pa se Jezusi u dha përgjegje t’mirë. E pyeti: “Cili urdhën osht ma i madhi prej krejt?” <sup>29</sup> Jezusi u përgjegj: “Ma i pari osht ky: ‘Ndigjo, Izrael: Zoti, Perendia jon, osht veç njo. <sup>30</sup> Duje Zotin, Perendinë tonde, me krejt zemrën, me krejt shpirtin, me krejt mendjen edhe me krejt fuqinë tande.’ <sup>31</sup> I dyti osht ky: ‘Duje t’afërmin tan si veten.’ S’ka urdhën tjetër ma t’madh se këta të dy.” <sup>32</sup> Mësuesi i ligjit i tha: “Mirë, Mësus, e the drejt: Ai osht veç njo, s’ka tjetër pos tij. <sup>33</sup> Me e dasht Atë me krejt zemër, me krejt mendje, me krejt fuqi, edhe me e dasht t’afërmin si veten, kjo vlen ma shum se krejt fliit e djeguna edhe flit tjera.” <sup>34</sup> Kur Jezusi e pa qe u përgjegj mençur, i tha: “S’je larg prej Mretnisë së Zotit.” Mas ksaj, askush ma s’guxojke me i shtu pytje.
			<br>
	<sup>35</sup> Jezusi tu msu prap n’tempull tha: “Qysh po thojnë mësusit e ligjit se Krishti osht biri i Davidit? <sup>36</sup> Se vet Davidi, i frymzun prej Shpirtit t’Shenjtë, ka thanë: ‘Zoti i ka thanë Zotnis tem: “Ulu n’anën teme t’djathtë, deri sa me t’i vu armiqt e tu nën kamë.”’ <sup>37</sup> Vet Davidi po e quen ‘Zotni’. Qysh po del me qenë ai djali i tij?”		<sup>35</sup> Jezusi tu msu prap n’tempull tha: “Qysh po thojnë mësusit e ligjit se Krishti osht biri i Davidit? <sup>36</sup> Se vet Davidi, i frymzun prej Shpirtit t’Shenjtë, ka thanë: ‘Zoti i ka thanë Zotnis tem: “Ulu n’anën teme t’djathtë, deri sa me t’i vu armiqt e tu nën kamë.”’ <sup>37</sup> Vet Davidi po e quen ‘Zotni’. Qysh po del me qenë ai djali i tij?”
			<br>
	Turma e madhe po e ndëgjonte me qef. <sup>38</sup> Ai vazhdoj me ju msu: “Rujuni prej mësusve t’ligjit, qe ju pelqen me shetitë me rroba t’gjata edhe me u përshëndet n’pazar, <sup>39</sup> me nejt n’vend t’parë n’sinagogë edhe n’vendet ma t’mira n’darka. <sup>40</sup> Ata u hanë pasunin grave t’mbetuna pa burrë edhe masnej luten gjatë veç sa me u dok para tjerve. Për ta ka me kon denim ma i rand.”		Turma e madhe po e ndëgjonte me qef. <sup>38</sup> Ai vazhdoj me ju msu: “Rujuni prej mësusve t’ligjit, qe ju pelqen me shetitë me rroba t’gjata edhe me u përshëndet n’pazar, <sup>39</sup> me nejt n’vend t’parë n’sinagogë edhe n’vendet ma t’mira n’darka. <sup>40</sup> Ata u hanë pasunin grave t’mbetuna pa burrë edhe masnej luten gjatë veç sa me u dok para tjerve. Për ta ka me kon denim ma i rand.”
			<br>
	<sup>41</sup> Jezusi u ul përball arkave ku hidheshin paret për tempull, edhe po shikonte qysh po qesin njerzt pare n’to. Shum t’pasun po qitshin shuma t’mdhaja. <sup>42</sup> Erdhi edhe nji grue e ve e varfën edhe qiti dy monedha shumë t’vogla, sa nji qindarkë. <sup>43</sup> Atëherë i thirri nxonsat e vet edhe ju tha: “Po ju thom t’vertetën: kjo e veja e varfën ka qit ma shum se krejt tjerët bashkë. <sup>44</sup> Se krejt tjerët qiten prej asaj qe ju tepron, po ajo, prej varforisë së vet, qiti krejt qka kish, krejt çka i duhej për me jetu.”		<sup>41</sup> Jezusi u ul përball arkave ku hidheshin paret për tempull, edhe po shikonte qysh po qesin njerzt pare n’to. Shum t’pasun po qitshin shuma t’mdhaja. <sup>42</sup> Erdhi edhe nji grue e ve e varfën edhe qiti dy monedha shumë t’vogla, sa nji qindarkë. <sup>43</sup> Atëherë i thirri nxonsat e vet edhe ju tha: “Po ju thom t’vertetën: kjo e veja e varfën ka qit ma shum se krejt tjerët bashkë. <sup>44</sup> Se krejt tjerët qiten prej asaj qe ju tepron, po ajo, prej varforisë së vet, qiti krejt qka kish, krejt çka i duhej për me jetu.”

Teddybär: Update Quver. Mar. 12 1-44

2025-12-03T10:35:15Z

Update Quver. Mar. 12 1-44

← Nächstältere Version		Version vom 3. Dezember 2025, 12:35 Uhr
Zeile 23:		Zeile 23:

	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten
	\| v1 = ~~Joh 11~~:18		\| v1 = Jes 5:7
	\| v1 = ~~Joh 11~~:~~1, 43~~		\| v1 = Jes 5:2
	\| v2 = ~~Luk 10:40~~		\| v4 = Heb 11:32, 37
	~~\| v3 = Luk 7~~:37~~, 38~~		\| v6 = Ps 2:7; Gal 4:4; 1Jo 4:9
	\| v4 = ~~Mat 26~~:~~47; Mar 14:10~~; ~~Luk 22~~:48; ~~Joh 13~~:~~29; Apg 1:16~~		\| v7 = Ps 2:8; Heb 1:2
	\| v7 = ~~Joh 19~~:40		\| v8 = Apg 2:23
	\| v8 = ~~5Mo 15~~:11		\| v10 = Luk 20:17; Apg 4:10, 11; Eph 2:20; 1Pe 2:7
	~~\| v9 = Joh 11:43, 44~~		\| v12 = Mar 11:18
	\| v10 = Luk 16:31		\| v13 = Mar 3:6
	~~\| v11 = Joh 7:31~~; 11:44, 45		\| v16 = Luk 3:1, 2
	~~\| v13 = Off 7~~:9		\| v17 = Rö 13:7; Tit 3:1; 1Pe 2:13
	~~\| v13 = Joh 1~~:49		\| v17 = Da 3:17, 18; Mal 3:8; Luk 23:2; Apg 5:29
	\| ~~v15~~ = ~~1Kö 1:33, 34; Jes 62:~~11~~; Mat 21~~:5		\| v18 = Apg 23:8
	~~\| v16 = Luk~~ 18~~:34~~		\| v19 = 1Mo 38:7, 8; 5Mo 25:5, 6; Ru 1:11, 13
	\| ~~v16~~ = ~~Joh 7~~:39		\| v30 = 5Mo 10:12; Jos 22:5; Luk 10:27
	\| v16 = Luk 24:~~45; Joh 14:26~~		\| v31 = Rö 13:9; Gal 5:14; Jak 2:8
	\| v17 = ~~Joh 11~~:1~~, 43~~		\| v32 = 5Mo 4:35, 39; Jes 45:21; 46:9
	\| v17 = ~~Mat 21~~:15; ~~Luk 19~~:37		\| v33 = 5Mo 6:5; 1Sa 15:22; Hos 6:6
	~~\| v19 =~~ Luk 19:39; ~~Joh 11~~:48		\| v34 = Mat 22:46; Luk 20:39, 40
	\| ~~v21~~ = ~~Joh 1~~:44		\| v35 = Joh 7:42
	\| ~~v22~~ = ~~Joh~~ 1:40, 44		\| v36 = 2Sa 23:2; 2Ti 3:16; 2Pe 1:21
	\| ~~v23~~ = ~~Joh 13~~:~~31, 32~~; 17:1		\| v36 = Apg 2:34, 35; 1Ko 15:25; Heb 1:13
	\| ~~v24~~ = ~~Mat 16:21;~~ Rö 14:9; ~~1Ko 15~~:36		\| v37 = Rö 1:3; Off 22:16
	~~\| v25 = Off 12~~:11		\| v39 = Luk 11:43
	\| ~~v25~~ = ~~Mat 10~~:28; 16:25; ~~Mar 8~~:~~35; Luk~~ 9~~:24~~		\| v41 = 2Kö 12:9
	~~\| v26 =~~		\| v43 = 2Ko 8:12
	~~\| v27 =~~		\| v44 = 1Ch 29:9; Spr 3:9
	~~\| v28 =~~
	~~\| v29 =~~
	~~\| v30 =~~
	~~\| v31 =~~
	~~\| v32 =~~
	\| v33 =
	\| v34 =
	\| v35 =
	\| v36 =
	\| ~~v37~~ =
	\| ~~v38~~ =
	\| v39 =
	~~\| v40 =~~
	\| v41 =
	~~\| v42 =~~
	\| v43 =
	\| v44 =
	~~\| v45 =~~
	~~\| v46 =~~
	~~\| v47 =~~
	~~\| v48 =~~
	~~\| v49 =~~
	~~\| v50 =~~
	}}		}}

Teddybär: Update Quver. Mar. 12 1-25

2025-12-03T02:52:13Z

Update Quver. Mar. 12 1-25

← Nächstältere Version		Version vom 3. Dezember 2025, 04:52 Uhr
Zeile 21:		Zeile 21:

	<sup>41</sup> Jezusi u ul përball arkave ku hidheshin paret për tempull, edhe po shikonte qysh po qesin njerzt pare n’to. Shum t’pasun po qitshin shuma t’mdhaja. <sup>42</sup> Erdhi edhe nji grue e ve e varfën edhe qiti dy monedha shumë t’vogla, sa nji qindarkë. <sup>43</sup> Atëherë i thirri nxonsat e vet edhe ju tha: “Po ju thom t’vertetën: kjo e veja e varfën ka qit ma shum se krejt tjerët bashkë. <sup>44</sup> Se krejt tjerët qiten prej asaj qe ju tepron, po ajo, prej varforisë së vet, qiti krejt qka kish, krejt çka i duhej për me jetu.”		<sup>41</sup> Jezusi u ul përball arkave ku hidheshin paret për tempull, edhe po shikonte qysh po qesin njerzt pare n’to. Shum t’pasun po qitshin shuma t’mdhaja. <sup>42</sup> Erdhi edhe nji grue e ve e varfën edhe qiti dy monedha shumë t’vogla, sa nji qindarkë. <sup>43</sup> Atëherë i thirri nxonsat e vet edhe ju tha: “Po ju thom t’vertetën: kjo e veja e varfën ka qit ma shum se krejt tjerët bashkë. <sup>44</sup> Se krejt tjerët qiten prej asaj qe ju tepron, po ajo, prej varforisë së vet, qiti krejt qka kish, krejt çka i duhej për me jetu.”

			{{Querverweise-Metadaten
			\| v1 = Joh 11:18
			\| v1 = Joh 11:1, 43
			\| v2 = Luk 10:40
			\| v3 = Luk 7:37, 38
			\| v4 = Mat 26:47; Mar 14:10; Luk 22:48; Joh 13:29; Apg 1:16
			\| v7 = Joh 19:40
			\| v8 = 5Mo 15:11
			\| v9 = Joh 11:43, 44
			\| v10 = Luk 16:31
			\| v11 = Joh 7:31; 11:44, 45
			\| v13 = Off 7:9
			\| v13 = Joh 1:49
			\| v15 = 1Kö 1:33, 34; Jes 62:11; Mat 21:5
			\| v16 = Luk 18:34
			\| v16 = Joh 7:39
			\| v16 = Luk 24:45; Joh 14:26
			\| v17 = Joh 11:1, 43
			\| v17 = Mat 21:15; Luk 19:37
			\| v19 = Luk 19:39; Joh 11:48
			\| v21 = Joh 1:44
			\| v22 = Joh 1:40, 44
			\| v23 = Joh 13:31, 32; 17:1
			\| v24 = Mat 16:21; Rö 14:9; 1Ko 15:36
			\| v25 = Off 12:11
			\| v25 = Mat 10:28; 16:25; Mar 8:35; Luk 9:24
			\| v26 =
			\| v27 =
			\| v28 =
			\| v29 =
			\| v30 =
			\| v31 =
			\| v32 =
			\| v33 =
			\| v34 =
			\| v35 =
			\| v36 =
			\| v37 =
			\| v38 =
			\| v39 =
			\| v40 =
			\| v41 =
			\| v42 =
			\| v43 =
			\| v44 =
			\| v45 =
			\| v46 =
			\| v47 =
			\| v48 =
			\| v49 =
			\| v50 =
			}}

ZmIn4Lz470: KI Übersetzung

2025-12-01T22:43:27Z

KI Übersetzung

Neue Seite

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️

1 Pastaj filloj me ju fol me shembuj: “Nji njeri mbolli nji vresht, ja vuni rrethojën, bani nji vend ku shtrydhet rrushi edhe ndertoj nji kullë. Masanej e la nën qira te do bujq t’rrushit, edhe u largu n’udhtim t’largët. 2 Kur erdh koha me u marrë fryti, ai çoi nji shërbetor te bujqt, me ja pru pjesën e vet prej frytit t’vreshtit. 3 Po ata e kapën, e rrahën edhe e çuen mrapa duarthat. 4 Ai çoi nji shërbetor tjetër, po ata e goditën n’krye edhe e poshtëruen. 5 Çoi edhe nji tjetër, ate e vranë. Edhe shum tjerë: do i rrahen, do i vranë. 6 N’fund i mbeti veç nji – djali i vet i dashtun. Edhe qet e çoi t’funi, tue thanë me veti: ‘Për djalin tem kanë me pas respekt.’ 7 Po ata bujqit i thanë njeni-tjetrit: ‘Ky osht trashigimtari. Hajde ta mysim na, e trashigimia ka me mbet për neve.’ 8 E kapën, e vranë, edhe e gjujten përjashta prej vreshtit. 9 Qka ka me bo tash zotnia i vreshtit? Ka me ardh, ka me i myt ata bujq t’kqij edhe vreshtin ka me ja dhanë të tjerve. 10 A s’e keni lexu qet pjesë t’Shkrimit: ‘Guri qe e kanë gjujt muratorët, u ba guri kryesor n’cep t’themelit. 11 Qet sen e bani Zoti, edhe kjo po na duket send i madh n’syt ton’?”

12 Ata dojshin me e kap, se e kuptun qe për ta po fliste n’at shembull. Po patën frikë prej turmës, prandaj e lanë edhe u largun.

13 Masanej ata çuen te ai do farisej bashkë me do njerëz t’Herodit, me ja ngreh kurthin me fjalë. 14 Kur erdhën, i thanë: “Mësus, na e dim qe ti po flet drejt. Ty s’të intereson qysh po doken njerzt, se nuk kqyr a po doken t’mdhaj a t’thjesht, po po msion sinqerisht qysh don Zoti me jetu njeriu. A osht e drejt me pagu taksë per kreun, per Cezarin, a jo? 15 A me pagu, a mos me pagu?” Po ai e kuptoj dyftyrësin e tyne edhe ju tha: “Pse po m’shtini n’provë? Ma sillni nji denar me e pa.” 16 Ata ja çun. Ai i pyeti: “I kujt osht ky portret e kjo shkrim ktuhit?” Ata i thanë: “I Cezarit.” 17 Atëherë Jezusi ju tha: “Jani Cezarit çka i takon Cezarit, edhe Zotit qka i takon Zotit.” Edhe ata metën pa fjalë.

18 I erdhën edhe saducet, qe thojnë se s’ka ringjallje, edhe e pyetën: 19 “Mësus, Moisiu na ka shkrue: nese vdes dikush e len gruen pa fmi, vllai i tij duhet me e marr at grue, me ja rrit pasardhës t’vllait. 20 Jon kon shtatë vllazën. I pari u martu, po vdiq pa lan fmij. 21 Atëherë e mori i dyti, po edhe ai vdiq pa lan fmij, edhè i treti qashtu. 22 Kështu krejt shtatë nuk lanë pasardhës. N’fund vdiq edhe gruaja. 23 Tashti, n’ringjallje, kur t’çohen prej t’vdekunve, e kujt grue ka me qenë ajo? Se krejt shtatë e patën grue.” 24 Jezusi ju tha: “Po gaboni keq, se as Shkrimet s’i njihni as fuqinë e Zotit. 25 Se kur t’çohen njerzt prej t’vdekunve, burrat s’martohen, as grat s’i martojnë, po jon si engjujt n’qiell. 26 E për ringjalljen e t’vdekunve, a s’e keni lexu, te Moisiu, te tregimi për ferrën qe digjej, qysh i ka thanë Zoti: ‘Une jam Zoti i Abrahimit, Zoti i Isakut edhe Zoti i Jakovit’? 27 Ai nuk osht Zoti i t’vdekunve, po i t’gjallve. Ju po gaboni shum rand.”

28 Nji mësues i ligjit erdh aty, i ndëgjoi tu debatu, edhe e pa se Jezusi u dha përgjegje t’mirë. E pyeti: “Cili urdhën osht ma i madhi prej krejt?” 29 Jezusi u përgjegj: “Ma i pari osht ky: ‘Ndigjo, Izrael: Zoti, Perendia jon, osht veç njo. 30 Duje Zotin, Perendinë tonde, me krejt zemrën, me krejt shpirtin, me krejt mendjen edhe me krejt fuqinë tande.’ 31 I dyti osht ky: ‘Duje t’afërmin tan si veten.’ S’ka urdhën tjetër ma t’madh se këta të dy.” 32 Mësuesi i ligjit i tha: “Mirë, Mësus, e the drejt: Ai osht veç njo, s’ka tjetër pos tij. 33 Me e dasht Atë me krejt zemër, me krejt mendje, me krejt fuqi, edhe me e dasht t’afërmin si veten, kjo vlen ma shum se krejt fliit e djeguna edhe flit tjera.” 34 Kur Jezusi e pa qe u përgjegj mençur, i tha: “S’je larg prej Mretnisë së Zotit.” Mas ksaj, askush ma s’guxojke me i shtu pytje.

35 Jezusi tu msu prap n’tempull tha: “Qysh po thojnë mësusit e ligjit se Krishti osht biri i Davidit? 36 Se vet Davidi, i frymzun prej Shpirtit t’Shenjtë, ka thanë: ‘Zoti i ka thanë Zotnis tem: “Ulu n’anën teme t’djathtë, deri sa me t’i vu armiqt e tu nën kamë.”’ 37 Vet Davidi po e quen ‘Zotni’. Qysh po del me qenë ai djali i tij?”

Turma e madhe po e ndëgjonte me qef. 38 Ai vazhdoj me ju msu: “Rujuni prej mësusve t’ligjit, qe ju pelqen me shetitë me rroba t’gjata edhe me u përshëndet n’pazar, 39 me nejt n’vend t’parë n’sinagogë edhe n’vendet ma t’mira n’darka. 40 Ata u hanë pasunin grave t’mbetuna pa burrë edhe masnej luten gjatë veç sa me u dok para tjerve. Për ta ka me kon denim ma i rand.”

41 Jezusi u ul përball arkave ku hidheshin paret për tempull, edhe po shikonte qysh po qesin njerzt pare n’to. Shum t’pasun po qitshin shuma t’mdhaja. 42 Erdhi edhe nji grue e ve e varfën edhe qiti dy monedha shumë t’vogla, sa nji qindarkë. 43 Atëherë i thirri nxonsat e vet edhe ju tha: “Po ju thom t’vertetën: kjo e veja e varfën ka qit ma shum se krejt tjerët bashkë. 44 Se krejt tjerët qiten prej asaj qe ju tepron, po ajo, prej varforisë së vet, qiti krejt qka kish, krejt çka i duhej për me jetu.”

Marku 12 - Versionsgeschichte

ZmIn4Lz470: Status überarbeitet

Nexhat am 25. März 2026 um 16:57 Uhr

Nexhat am 25. März 2026 um 16:45 Uhr

Teddybär: Absatznotiz gelöscht, Absätze OK

Teddybär: Eingefügt

Teddybär: Eingefügt

Teddybär: Update Quver. Mar. 12 1-44

Teddybär: Update Quver. Mar. 12 1-25

ZmIn4Lz470: KI Übersetzung

Teddybär:
Eingefügt

Teddybär:
Eingefügt