Marku 2 - Versionsgeschichte

Gane am 28. Februar 2026 um 13:51 Uhr

2026-02-28T13:51:27Z

← Nächstältere Version		Version vom 28. Februar 2026, 15:51 Uhr
Zeile 4:		Zeile 4:
	⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️		⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
	<br><br>		<br><br>
	<sup>1</sup> Mas ~~disa ditësh~~, ai u kthy apet në Kapernaum, dhe u perhap fjala që ai osht në shpi. <sup>2</sup> Te ajo shpi u ~~mblodhen~~ kaq shum njerz, sa qe mo nuk kish ven kërkun, as te dera e shpisë. Jezusi po rrike me ta edhe po ju kallxojke lajmin e mirë. <sup>3</sup> At’her ja prunë nji njeri të paralizum, qe e qojshin katër veta. <sup>4</sup> Se prej kallabllakut nuk mujshin me e pru drejt te Jezusi. U ngjiten në kulm, e çelen kulmin përmi venin ku u kon Jezusi, e bon nji birë me hij mrena edhe e lëshun posht shtratin ku nejke ai i paralizumi. <sup>5</sup> Kur e pa Jezusi sa besim kishin ata, i tha atij të paralizumit: “Djali jem, gabimet tua jan falë.” <sup>6</sup> Aty jan kane ulë edhe do mësus të ligjit, e po menonin me veti në zemer: <sup>7</sup> “Qysh po guxon ky me fol kshtu? Ky po e shan Zotin. Veç Zoti munet me falë gabimet, kërkush tjetër jo.” <sup>8</sup> Jezusi menjiherë e kuptoj në veti qka po menojshin ata, dhe ju tha: “Pse po i shtini kto mendime në zemrat e juve? <sup>9</sup> Qysh osht ma lehtë? Me i thanë këtij të paralizumit: ‘Gabimet t’u kan falë’, a me i thanë: ‘Çohu, merre shtratin edhe ec’?’ <sup>10</sup> Po veç që me dit ju se Djali i njeriut e ka autoritetin këtu në tokë me i falë gabimet…” Edhe iu drejtu atij të paralizumit: <sup>11</sup> “Une po të thom ty: çohu, merre shtratin ton edhe shko në shpi.” <sup>12</sup> Ai menjiherë u çu, e mori shtratin edhe doli para syve të krejtve. Njerzt u habiten, e lavduen Zotin edhe thojshin: “Kurr nuk kemi pa diqka qeshtu!”		<sup>1</sup> Mas do ditëve, ai u kthy apet në Kapernaum, dhe u perhap fjala që ai osht në shpi. <sup>2</sup> Te ajo shpi u mledhen kaq shum njerz, sa qe mo nuk kish ven kërkun, as te dera e shpisë. Jezusi po rrike me ta edhe po ju kallxojke lajmin e mirë. <sup>3</sup> At’her ja prunë nji njeri të paralizum, qe e qojshin katër veta. <sup>4</sup> Se prej kallabllakut nuk mujshin me e pru drejt te Jezusi. U ngjiten në kulm, e çelen kulmin përmi venin ku u kon Jezusi, e bon nji birë me hij mrena edhe e lëshun posht shtratin ku nejke ai i paralizumi. <sup>5</sup> Kur e pa Jezusi sa besim kishin ata, i tha atij të paralizumit: “Djali jem, gabimet tua jan falë.” <sup>6</sup> Aty jan kane ulë edhe do mësus të ligjit, e po menonin me veti në zemer: <sup>7</sup> “Qysh po guxon ky me fol kshtu? Ky po e shan Zotin. Veç Zoti munet me falë gabimet, kërkush tjetër jo.” <sup>8</sup> Jezusi menjiherë e kuptoj në veti qka po menojshin ata, dhe ju tha: “Pse po i shtini kto mendime në zemrat e juve? <sup>9</sup> Qysh osht ma lehtë? Me i thanë këtij të paralizumit: ‘Gabimet t’u kan falë’, a me i thanë: ‘Çohu, merre shtratin edhe ec’?’ <sup>10</sup> Po veç që me dit ju se Djali i njeriut e ka autoritetin këtu në tokë me i falë gabimet…” Edhe iu drejtu atij të paralizumit: <sup>11</sup> “Une po të thom ty: çohu, merre shtratin ton edhe shko në shpi.” <sup>12</sup> Ai menjiherë u çu, e mori shtratin edhe doli para syve të krejtve. Njerzt u habiten, e lavduen Zotin edhe thojshin: “Kurr nuk kemi pa diqka qeshtu!”
	<br>		<br>
	<sup>13</sup> Kur po kalonte apet Jezusi kah deti, u mblodhen shumë njerz dhe ai nisi me i msu. <sup>14</sup> Tu ecë Jesusi, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu nejt në zyrën ku mblidhen paret. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi meniher mas tij. <sup>15</sup> Ma von Jezusi u kon për darkë ne shpin e Mateut		<sup>13</sup> Kur po kalonte apet Jezusi kah deti, u mblodhen shumë njerz dhe ai nisi me i msu. <sup>14</sup> Tu ecë Jesusi, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu nejt në zyrën ku mblidhen paret. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi meniher mas tij. <sup>15</sup> Ma von Jezusi u kon për darkë ne shpin e Mateut
	. Shum njerz qe i mbledhin paret per shtet dhe mëkatart hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. <sup>16</sup> Kur e panë qe Jesusi po han dreke, me mëkataret e me ata njerz qe i mledhin paret per shtet,skribet dhe farisejt i kan thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me keta njerz gabimqar?” <sup>17</sup> Jezusi kur i ngoj, ju tha: “Mjekun nuk e lypin ata qe jon shnosh, por ata qe jon smut. Une s’jom ardh me i thirrë të drejtit, por ata qe bajn gabime.”		. Shum njerz qe i mbledhin paret per shtet dhe mëkatart hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. <sup>16</sup> Kur e panë qe Jesusi po han dreke, me mëkataret e me ata njerz qe i mledhin paret per shtet,skribet dhe farisejt i kan thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me keta njerz gabimqar?” <sup>17</sup> Jezusi kur i ngoj, ju tha: “Mjekun nuk e lypin ata qe jon shnosh, por ata qe jon te smut. Une s’jom ardh me i thirrë të drejtit, por ata qe bajn gabime.”
	<br>		<br>
	<sup>18</sup> Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin agjerim. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit po ninojn, edhe nxonsat e farisejve po ninojn, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” <sup>19</sup> Jezusi ju tha: “Shokët e dhandrit a munen me agjëru sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, nuk munen me agjëru . <sup>20</sup> Ka me ardh dita kur dhandri ka mu largu prej tyne. At ditë ~~atëherë~~ kan me agjëru . <sup>21</sup> Kurrkush s’e harrnon nji tesh mantill të vjetër, ; me nji copë të re, që kur hyn ne uje copa ajo mlidhet dhe prishet ma keq . , . <sup>22</sup po kerkush nuk e qet veren e re në ~~kazane~~ të ~~vjetra~~. Se vera e re e prish lekuren qe e man veren ,edhe vera ~~derdhet,~~. Veren e re e qesin në kazane të ~~reja~~.		<sup>18</sup> Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin agjerim. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit po ninojn, edhe nxonsat e farisejve po ninojn, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” <sup>19</sup> Jezusi ju tha: “Shokët e dhandrit a munen me agjëru ose ninu sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, nuk munen me agjëru . <sup>20</sup> Ka me ardh dita kur dhandri ka mu largu prej tyne. At ditë atëher ata kan me agjëru . <sup>21</sup> Kurrkush s’e harrnon nji tesh ose mantill të vjetër, me nji copë të re, që kur hyn ne uje copa ajo mlidhet dhe prishet hala ma keq . , . <sup>22</sup po kerkush nuk e qet veren e re në kazana të vjeter. Se vera e re e prish lekuren qe e man veren ,edhe vera derdhen e shkon dam.Veren e re e qesin në kazane të rij.
	<br>		<br>
	<sup>23</sup> Në një sabat, kur po kalojke Jezusi nëpër arat me grun, nxonsat e tij tu ecë fillun me ~~kput~~ bishtat e grunit. <sup>24</sup> Farisejt i thanë: “Kqyre qka po bajn ata! Po bajn diqka qe nuk lejohet në sabat.” <sup>25</sup> Ai ju tha: “A nuk e kini lexu kurr se qka ka bo Davidi kur ka met ngusht, ai edhe shokt e tij qe jan kon të unt pa bukë? <sup>26</sup> Qysh ka hi në shpin e Zotit, në vaktin e kryepriftit Abjathar, edhe i ka hangër bukët qe jon ofru përpara Zotit si kurban [kurban = Opfergabe për Zotin; n’Gheg: diqka qe e çon njeriu për Zotin, si dhuratë e shenjtë], edhe u ka dhonë dhe shokve të vet, edhe pse nuk kish drejt kërkush tjeter me i hangër, ~~veç~~ priftave. <sup>27</sup> Masanej ju tha: “Sabati osht bo për njeriun, jo njeriu për sabatin. <sup>28</sup> Përqata Djali i njeriut osht edhe zotni ~~ose zot~~ i sabatit.”		<sup>23</sup> Në një sabat, kur po kalojke Jezusi nëpër arat me grun, nxonsat e tij tu ecë fillun me keput bishtat e grunit. <sup>24</sup> Farisejt i thanë: “Kqyre qka po bajn ata! Po bajn diqka qe nuk lejohet në sabat.” <sup>25</sup> Ai ju tha: “A nuk e kini lexu kurr se qka ka boni Davidi kur ka met ngusht, ai edhe shokt e tij qe jan kon të unt pa bukë? <sup>26</sup> Qysh ka hi në shpin e Zotit, në vaktin e kryepriftit Abjathar, edhe i ka hangër bukët qe jon ofru përpara Zotit si kurban [kurban = Opfergabe për Zotin; n’Gheg: diqka qe e çon njeriu për Zotin, si dhuratë e shenjtë], edhe u ka dhonë dhe shokve të vet, edhe pse nuk kish drejt kërkush tjeter me i hangër, perveç priftave. <sup>27</sup> Masanej ju tha: “Sabati osht bo për njeriun, jo njeriu për sabatin. <sup>28</sup> Përqata Djali i njeriut osht edhe zotni edhe zotni i sabatit.”

	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten

Gane am 28. Februar 2026 um 13:37 Uhr

2026-02-28T13:37:13Z

← Nächstältere Version		Version vom 28. Februar 2026, 15:37 Uhr
Zeile 7:		Zeile 7:
	<br>		<br>
	<sup>13</sup> Kur po kalonte apet Jezusi kah deti, u mblodhen shumë njerz dhe ai nisi me i msu. <sup>14</sup> Tu ecë Jesusi, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu nejt në zyrën ku mblidhen paret. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi meniher mas tij. <sup>15</sup> Ma von Jezusi u kon për darkë ne shpin e Mateut		<sup>13</sup> Kur po kalonte apet Jezusi kah deti, u mblodhen shumë njerz dhe ai nisi me i msu. <sup>14</sup> Tu ecë Jesusi, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu nejt në zyrën ku mblidhen paret. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi meniher mas tij. <sup>15</sup> Ma von Jezusi u kon për darkë ne shpin e Mateut
	. Shum ~~njerze~~ qe i mbledhin paret per shtet dhe mëkatart hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. <sup>16</sup> Kur e panë qe Jesusi po han dreke, me ~~mëkatar~~ e me ata njerz qe i mledhin paret per shtet, i thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me keta njerz ~~gabimqare~~?” <sup>17</sup> Jezusi kur i ngoj, ju tha: “Mjekun nuk e lypin ata qe jon shnosh, por ata qe jon smut. Une s’jom ardh me i thirrë të drejtit, por ata qe bajn gabime.”		. Shum njerz qe i mbledhin paret per shtet dhe mëkatart hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. <sup>16</sup> Kur e panë qe Jesusi po han dreke, me mëkataret e me ata njerz qe i mledhin paret per shtet,skribet dhe farisejt i kan thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me keta njerz gabimqar?” <sup>17</sup> Jezusi kur i ngoj, ju tha: “Mjekun nuk e lypin ata qe jon shnosh, por ata qe jon smut. Une s’jom ardh me i thirrë të drejtit, por ata qe bajn gabime.”
	<br>		<br>
	<sup>18</sup> Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin agjerim. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit po ninojn, edhe nxonsat e farisejve po ninojn, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” <sup>19</sup> Jezusi ju tha: “Shokët e dhandrit a munen me agjëru sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, nuk munen me agjëru . <sup>20</sup> Ka me ardh dita kur dhandri ka mu largu prej tyne. At ditë atëherë kan me agjëru . <sup>21</sup> Kurrkush s’e harrnon nji tesh mantill të vjetër, ; me nji copë të re, që kur hyn ne uje copa ajo mlidhet dhe prishet ma keq . , . <sup>22</sup po kerkush nuk e qet veren e re në kazane të vjetra. Se vera e re e prish lekuren qe e man veren ,edhe vera derdhet,. Veren e re e qesin në kazane të reja.		<sup>18</sup> Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin agjerim. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit po ninojn, edhe nxonsat e farisejve po ninojn, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” <sup>19</sup> Jezusi ju tha: “Shokët e dhandrit a munen me agjëru sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, nuk munen me agjëru . <sup>20</sup> Ka me ardh dita kur dhandri ka mu largu prej tyne. At ditë atëherë kan me agjëru . <sup>21</sup> Kurrkush s’e harrnon nji tesh mantill të vjetër, ; me nji copë të re, që kur hyn ne uje copa ajo mlidhet dhe prishet ma keq . , . <sup>22</sup po kerkush nuk e qet veren e re në kazane të vjetra. Se vera e re e prish lekuren qe e man veren ,edhe vera derdhet,. Veren e re e qesin në kazane të reja.

Gane am 28. Februar 2026 um 13:33 Uhr

2026-02-28T13:33:06Z

← Nächstältere Version		Version vom 28. Februar 2026, 15:33 Uhr
Zeile 4:		Zeile 4:
	⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️		⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
	<br><br>		<br><br>
	<sup>1</sup> Mas disa ditësh, ai u kthy apet në Kapernaum, dhe u perhap fjala që ai osht në shpi. <sup>2</sup> Te ajo shpi u ~~mbledhen~~ kaq shum njerz, sa qi mo nuk kish ven kërkun, as te dera e shpisë. Jezusi po rrike me ta edhe po ju ~~kallxonte~~ lajmin e mirë. <sup>3</sup> At’her ja prunë nji njeri të paralizum, po e ~~çojshin~~ katër veta. <sup>4</sup> Se prej ~~turmës~~ nuk mujshin me e pru drejt te Jezusi. U ngjiten në kulm, e çelen kulmin përmi venin ku u kon Jezusi, e bon nji birë me hij mrena edhe e lëshun posht shtratin ~~ose kaluqin~~ ku nejke ai i paralizumi. <sup>5</sup> Kur e pa Jezusi sa besim kishin ata, i tha atij të paralizumit: ~~“Biri~~ jem, gabimet ~~t’u jon~~ falë.” <sup>6</sup> Aty ~~u konen~~ ulë ~~dhe~~ do mësus të ligjit, ~~edhe~~ po ~~menojshin~~ me veti në zemer: <sup>7</sup> “Qysh po guxon ky me fol kshtu? Ky po e shan Zotin. Veç Zoti munet me falë gabimet, kërkush tjetër jo.” <sup>8</sup> Jezusi menjiherë e kuptoj në veti qka po menojshin ata, dhe ju tha: “Pse po i shtini kto mendime në zemrat e juve? <sup>9</sup> Qysh osht ma lehtë? Me i thanë këtij të paralizumit: ‘Gabimet t’u kan falë’, a me i thanë: ‘Çohu, merre shtratin ~~kauqin ton~~ edhe ec’?’ <sup>10</sup> Po veç që me dit ju se ~~Biri~~ i njeriut e ka autoritetin këtu në tokë me i falë gabimet…” Edhe iu drejtu atij të paralizumit: <sup>11</sup> “Une po të thom ty: çohu, merre shtratin ~~ose kauqin~~ ton edhe shko në shpi.” <sup>12</sup> Ai menjiherë u çu, e mori shtratin edhe doli para syve të krejtve. Njerzt u ~~mahniten~~ habiten, e lavduen Zotin edhe thojshin: “Kurr nuk kemi pa diqka qeshtu!”		<sup>1</sup> Mas disa ditësh, ai u kthy apet në Kapernaum, dhe u perhap fjala që ai osht në shpi. <sup>2</sup> Te ajo shpi u mblodhen kaq shum njerz, sa qe mo nuk kish ven kërkun, as te dera e shpisë. Jezusi po rrike me ta edhe po ju kallxojke lajmin e mirë. <sup>3</sup> At’her ja prunë nji njeri të paralizum, qe e qojshin katër veta. <sup>4</sup> Se prej kallabllakut nuk mujshin me e pru drejt te Jezusi. U ngjiten në kulm, e çelen kulmin përmi venin ku u kon Jezusi, e bon nji birë me hij mrena edhe e lëshun posht shtratin ku nejke ai i paralizumi. <sup>5</sup> Kur e pa Jezusi sa besim kishin ata, i tha atij të paralizumit: “Djali jem, gabimet tua jan falë.” <sup>6</sup> Aty jan kane ulë edhe do mësus të ligjit, e po menonin me veti në zemer: <sup>7</sup> “Qysh po guxon ky me fol kshtu? Ky po e shan Zotin. Veç Zoti munet me falë gabimet, kërkush tjetër jo.” <sup>8</sup> Jezusi menjiherë e kuptoj në veti qka po menojshin ata, dhe ju tha: “Pse po i shtini kto mendime në zemrat e juve? <sup>9</sup> Qysh osht ma lehtë? Me i thanë këtij të paralizumit: ‘Gabimet t’u kan falë’, a me i thanë: ‘Çohu, merre shtratin edhe ec’?’ <sup>10</sup> Po veç që me dit ju se Djali i njeriut e ka autoritetin këtu në tokë me i falë gabimet…” Edhe iu drejtu atij të paralizumit: <sup>11</sup> “Une po të thom ty: çohu, merre shtratin ton edhe shko në shpi.” <sup>12</sup> Ai menjiherë u çu, e mori shtratin edhe doli para syve të krejtve. Njerzt u habiten, e lavduen Zotin edhe thojshin: “Kurr nuk kemi pa diqka qeshtu!”
	<br>		<br>
	<sup>13</sup> Kur po kalonte apet Jezusi kah deti, u mblodhen ~~apet~~ shumë njerz te ai ~~edhe aj~~ nisi me i msu. <sup>14</sup> Tu ecë, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu nejt në zyrën ku mblidhen ~~haraet ose taksat~~. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi meniher mas tij. <sup>15</sup> Ma von Jezusi u kon për darkë në shpin e ~~tij~~. Shum ~~mbledhsa të haraqit taksave edhe mëkatar~~ hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. <sup>16</sup> Kur e panë ~~mësusit e ligjit që jon me farisejt, që~~ po ~~rrin me ta në tavolinë~~, me mëkatar e me ~~mbledhsa të tatimave ose taksave~~, i thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me ~~mbledhsat e haqaqit e me mëkatar~~?” <sup>17</sup> Jezusi kur i ngoj, ju tha: “Mjekun nuk e lypin ata qe jon shnosh, por ata qe jon smut. Une s’jom ardh me i thirrë të drejtit, ~~po mëkatarët~~.”		<sup>13</sup> Kur po kalonte apet Jezusi kah deti, u mblodhen shumë njerz dhe ai nisi me i msu. <sup>14</sup> Tu ecë Jesusi, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu nejt në zyrën ku mblidhen paret. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi meniher mas tij. <sup>15</sup> Ma von Jezusi u kon për darkë ne shpin e Mateut
			. Shum njerze qe i mbledhin paret per shtet dhe mëkatart hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. <sup>16</sup> Kur e panë qe Jesusi po han dreke, me mëkatar e me ata njerz qe i mledhin paret per shtet, i thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me keta njerz gabimqare?” <sup>17</sup> Jezusi kur i ngoj, ju tha: “Mjekun nuk e lypin ata qe jon shnosh, por ata qe jon smut. Une s’jom ardh me i thirrë të drejtit, por ata qe bajn gabime.”
	<br>		<br>
	<sup>18</sup> Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin ~~agjërim ose ninojshin~~. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit ~~bajn agjërim ose~~ ninojn, edhe nxonsat e farisejve ~~bajn agjërim ose~~ ninojn, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” <sup>19</sup> Jezusi ju tha: “Shokët e ~~dhëndrit~~ a munen me agjëru ~~ose ninu~~ sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, nuk munen me agjëru ~~ose ninu~~. <sup>20</sup> ~~Kan~~ me ardh ~~ditë~~ kur ~~dhëndrin~~ ka ~~me ju hiq~~ prej tyne. At ditë atëherë kan me agjëru ~~ose ninu~~. <sup>21</sup> Kurrkush s’e harrnon nji tesh mantill të vjetër ~~[levrit = nji mantel i gjanë~~, ~~si pallto ose mantill të gatë që e veshin njerzt përmi teshave~~; ~~auf Deutsch ungefähr „Mantel“]~~ me nji copë ~~pëlhure~~ të re, që ~~nuk osht tkurr hala. Se~~ ajo ~~copë e re e çakton~~ ma ~~shumë të vjetren~~, ~~edhe plaga bahet ma e madhe~~. <sup>22</sup~~> Po as~~ kerkush nuk e qet veren e re në ~~enë~~ të vjetra. Se vera e re ~~i çet në shpërthim enën~~ ,edhe vera derdhet, ~~edhe ena prishet e vera hupet~~. Veren e re e qesin në ~~enë~~ të reja.		<sup>18</sup> Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin agjerim. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit po ninojn, edhe nxonsat e farisejve po ninojn, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” <sup>19</sup> Jezusi ju tha: “Shokët e dhandrit a munen me agjëru sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, nuk munen me agjëru . <sup>20</sup> Ka me ardh dita kur dhandri ka mu largu prej tyne. At ditë atëherë kan me agjëru . <sup>21</sup> Kurrkush s’e harrnon nji tesh mantill të vjetër, ; me nji copë të re, që kur hyn ne uje copa ajo mlidhet dhe prishet ma keq . , . <sup>22</sup po kerkush nuk e qet veren e re në kazane të vjetra. Se vera e re e prish lekuren qe e man veren ,edhe vera derdhet,. Veren e re e qesin në kazane të reja.
	<br>		<br>
	<sup>23</sup> Në një sabat, kur po kalojke Jezusi nëpër arat me ~~drith~~, nxonsat e tij tu ecë fillun me kput ~~kallinjt~~ e ~~drithit~~. <sup>24</sup> Farisejt i thanë: “Kqyre qka po bajn ata! Po bajn diqka qe nuk lejohet në sabat.” <sup>25</sup> Ai ju tha: “A nuk e kini lexu kurr qka ka bo Davidi kur ka met ngusht, ~~edhe aj~~ edhe shokt e tij u kon të unt pa bukë? <sup>26</sup> Qysh ka hi në shpin e Zotit, në vaktin e kryepriftit Abjathar, edhe i ka hangër bukët qe jon ofru përpara Zotit si kurban [kurban = Opfergabe për Zotin; n’Gheg: diqka qe e çon njeriu për Zotin, si dhuratë e shenjtë], edhe u ka dhonë dhe shokve të vet, edhe pse nuk kish drejt kërkush tjeter me i hangër, veç priftave. <sup>27</sup> Masanej ju tha: “Sabati osht bo për njeriun, jo njeriu për sabatin. <sup>28</sup> Përqata ~~Biri~~ i njeriut osht edhe zotni ose zot i sabatit.”		<sup>23</sup> Në një sabat, kur po kalojke Jezusi nëpër arat me grun, nxonsat e tij tu ecë fillun me kput bishtat e grunit. <sup>24</sup> Farisejt i thanë: “Kqyre qka po bajn ata! Po bajn diqka qe nuk lejohet në sabat.” <sup>25</sup> Ai ju tha: “A nuk e kini lexu kurr se qka ka bo Davidi kur ka met ngusht, ai edhe shokt e tij qe jan kon të unt pa bukë? <sup>26</sup> Qysh ka hi në shpin e Zotit, në vaktin e kryepriftit Abjathar, edhe i ka hangër bukët qe jon ofru përpara Zotit si kurban [kurban = Opfergabe për Zotin; n’Gheg: diqka qe e çon njeriu për Zotin, si dhuratë e shenjtë], edhe u ka dhonë dhe shokve të vet, edhe pse nuk kish drejt kërkush tjeter me i hangër, veç priftave. <sup>27</sup> Masanej ju tha: “Sabati osht bo për njeriun, jo njeriu për sabatin. <sup>28</sup> Përqata Djali i njeriut osht edhe zotni ose zot i sabatit.”

	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten

Teddybär: Absatznotiz gelöscht, Absätze OK

2025-12-09T15:26:25Z

Absatznotiz gelöscht, Absätze OK

← Nächstältere Version		Version vom 9. Dezember 2025, 17:26 Uhr
Zeile 1:		Zeile 1:
	{{Textstatus		{{Textstatus
	\| Status = Bearbeitung		\| Status = Bearbeitung
	~~\| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.~~
	}}		}}
	⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️		⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️

Teddybär:
Eingefügt

2025-12-08T17:37:49Z

<br> Eingefügt

← Nächstältere Version		Version vom 8. Dezember 2025, 19:37 Uhr
Zeile 4:		Zeile 4:
	}}		}}
	⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️		⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
			<br><br>

	<sup>1</sup> Mas disa ditësh, ai u kthy apet në Kapernaum, dhe u perhap fjala që ai osht në shpi. <sup>2</sup> Te ajo shpi u mbledhen kaq shum njerz, sa qi mo nuk kish ven kërkun, as te dera e shpisë. Jezusi po rrike me ta edhe po ju kallxonte lajmin e mirë. <sup>3</sup> At’her ja prunë nji njeri të paralizum, po e çojshin katër veta. <sup>4</sup> Se prej turmës nuk mujshin me e pru drejt te Jezusi. U ngjiten në kulm, e çelen kulmin përmi venin ku u kon Jezusi, e bon nji birë me hij mrena edhe e lëshun posht shtratin ose kaluqin ku nejke ai i paralizumi. <sup>5</sup> Kur e pa Jezusi sa besim kishin ata, i tha atij të paralizumit: “Biri jem, gabimet t’u jon falë.” <sup>6</sup> Aty u konen ulë dhe do mësus të ligjit, edhe po menojshin me veti në zemer: <sup>7</sup> “Qysh po guxon ky me fol kshtu? Ky po e shan Zotin. Veç Zoti munet me falë gabimet, kërkush tjetër jo.” <sup>8</sup> Jezusi menjiherë e kuptoj në veti qka po menojshin ata, dhe ju tha: “Pse po i shtini kto mendime në zemrat e juve? <sup>9</sup> Qysh osht ma lehtë? Me i thanë këtij të paralizumit: ‘Gabimet t’u kan falë’, a me i thanë: ‘Çohu, merre shtratin kauqin ton edhe ec’?’ <sup>10</sup> Po veç që me dit ju se Biri i njeriut e ka autoritetin këtu në tokë me i falë gabimet…” Edhe iu drejtu atij të paralizumit: <sup>11</sup> “Une po të thom ty: çohu, merre shtratin ose kauqin ton edhe shko në shpi.” <sup>12</sup> Ai menjiherë u çu, e mori shtratin edhe doli para syve të krejtve. Njerzt u mahniten habiten, e lavduen Zotin edhe thojshin: “Kurr nuk kemi pa diqka qeshtu!”		<sup>1</sup> Mas disa ditësh, ai u kthy apet në Kapernaum, dhe u perhap fjala që ai osht në shpi. <sup>2</sup> Te ajo shpi u mbledhen kaq shum njerz, sa qi mo nuk kish ven kërkun, as te dera e shpisë. Jezusi po rrike me ta edhe po ju kallxonte lajmin e mirë. <sup>3</sup> At’her ja prunë nji njeri të paralizum, po e çojshin katër veta. <sup>4</sup> Se prej turmës nuk mujshin me e pru drejt te Jezusi. U ngjiten në kulm, e çelen kulmin përmi venin ku u kon Jezusi, e bon nji birë me hij mrena edhe e lëshun posht shtratin ose kaluqin ku nejke ai i paralizumi. <sup>5</sup> Kur e pa Jezusi sa besim kishin ata, i tha atij të paralizumit: “Biri jem, gabimet t’u jon falë.” <sup>6</sup> Aty u konen ulë dhe do mësus të ligjit, edhe po menojshin me veti në zemer: <sup>7</sup> “Qysh po guxon ky me fol kshtu? Ky po e shan Zotin. Veç Zoti munet me falë gabimet, kërkush tjetër jo.” <sup>8</sup> Jezusi menjiherë e kuptoj në veti qka po menojshin ata, dhe ju tha: “Pse po i shtini kto mendime në zemrat e juve? <sup>9</sup> Qysh osht ma lehtë? Me i thanë këtij të paralizumit: ‘Gabimet t’u kan falë’, a me i thanë: ‘Çohu, merre shtratin kauqin ton edhe ec’?’ <sup>10</sup> Po veç që me dit ju se Biri i njeriut e ka autoritetin këtu në tokë me i falë gabimet…” Edhe iu drejtu atij të paralizumit: <sup>11</sup> “Une po të thom ty: çohu, merre shtratin ose kauqin ton edhe shko në shpi.” <sup>12</sup> Ai menjiherë u çu, e mori shtratin edhe doli para syve të krejtve. Njerzt u mahniten habiten, e lavduen Zotin edhe thojshin: “Kurr nuk kemi pa diqka qeshtu!”
	<br>		<br>

Teddybär:
Eingefügt

2025-12-07T10:53:21Z

<br> Eingefügt

← Nächstältere Version		Version vom 7. Dezember 2025, 12:53 Uhr
Zeile 7:		Zeile 7:

	<sup>1</sup> Mas disa ditësh, ai u kthy apet në Kapernaum, dhe u perhap fjala që ai osht në shpi. <sup>2</sup> Te ajo shpi u mbledhen kaq shum njerz, sa qi mo nuk kish ven kërkun, as te dera e shpisë. Jezusi po rrike me ta edhe po ju kallxonte lajmin e mirë. <sup>3</sup> At’her ja prunë nji njeri të paralizum, po e çojshin katër veta. <sup>4</sup> Se prej turmës nuk mujshin me e pru drejt te Jezusi. U ngjiten në kulm, e çelen kulmin përmi venin ku u kon Jezusi, e bon nji birë me hij mrena edhe e lëshun posht shtratin ose kaluqin ku nejke ai i paralizumi. <sup>5</sup> Kur e pa Jezusi sa besim kishin ata, i tha atij të paralizumit: “Biri jem, gabimet t’u jon falë.” <sup>6</sup> Aty u konen ulë dhe do mësus të ligjit, edhe po menojshin me veti në zemer: <sup>7</sup> “Qysh po guxon ky me fol kshtu? Ky po e shan Zotin. Veç Zoti munet me falë gabimet, kërkush tjetër jo.” <sup>8</sup> Jezusi menjiherë e kuptoj në veti qka po menojshin ata, dhe ju tha: “Pse po i shtini kto mendime në zemrat e juve? <sup>9</sup> Qysh osht ma lehtë? Me i thanë këtij të paralizumit: ‘Gabimet t’u kan falë’, a me i thanë: ‘Çohu, merre shtratin kauqin ton edhe ec’?’ <sup>10</sup> Po veç që me dit ju se Biri i njeriut e ka autoritetin këtu në tokë me i falë gabimet…” Edhe iu drejtu atij të paralizumit: <sup>11</sup> “Une po të thom ty: çohu, merre shtratin ose kauqin ton edhe shko në shpi.” <sup>12</sup> Ai menjiherë u çu, e mori shtratin edhe doli para syve të krejtve. Njerzt u mahniten habiten, e lavduen Zotin edhe thojshin: “Kurr nuk kemi pa diqka qeshtu!”		<sup>1</sup> Mas disa ditësh, ai u kthy apet në Kapernaum, dhe u perhap fjala që ai osht në shpi. <sup>2</sup> Te ajo shpi u mbledhen kaq shum njerz, sa qi mo nuk kish ven kërkun, as te dera e shpisë. Jezusi po rrike me ta edhe po ju kallxonte lajmin e mirë. <sup>3</sup> At’her ja prunë nji njeri të paralizum, po e çojshin katër veta. <sup>4</sup> Se prej turmës nuk mujshin me e pru drejt te Jezusi. U ngjiten në kulm, e çelen kulmin përmi venin ku u kon Jezusi, e bon nji birë me hij mrena edhe e lëshun posht shtratin ose kaluqin ku nejke ai i paralizumi. <sup>5</sup> Kur e pa Jezusi sa besim kishin ata, i tha atij të paralizumit: “Biri jem, gabimet t’u jon falë.” <sup>6</sup> Aty u konen ulë dhe do mësus të ligjit, edhe po menojshin me veti në zemer: <sup>7</sup> “Qysh po guxon ky me fol kshtu? Ky po e shan Zotin. Veç Zoti munet me falë gabimet, kërkush tjetër jo.” <sup>8</sup> Jezusi menjiherë e kuptoj në veti qka po menojshin ata, dhe ju tha: “Pse po i shtini kto mendime në zemrat e juve? <sup>9</sup> Qysh osht ma lehtë? Me i thanë këtij të paralizumit: ‘Gabimet t’u kan falë’, a me i thanë: ‘Çohu, merre shtratin kauqin ton edhe ec’?’ <sup>10</sup> Po veç që me dit ju se Biri i njeriut e ka autoritetin këtu në tokë me i falë gabimet…” Edhe iu drejtu atij të paralizumit: <sup>11</sup> “Une po të thom ty: çohu, merre shtratin ose kauqin ton edhe shko në shpi.” <sup>12</sup> Ai menjiherë u çu, e mori shtratin edhe doli para syve të krejtve. Njerzt u mahniten habiten, e lavduen Zotin edhe thojshin: “Kurr nuk kemi pa diqka qeshtu!”
			<br>
	<sup>13</sup> Kur po kalonte apet Jezusi kah deti, u mblodhen apet shumë njerz te ai edhe aj nisi me i msu. <sup>14</sup> Tu ecë, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu nejt në zyrën ku mblidhen haraet ose taksat. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi meniher mas tij. <sup>15</sup> Ma von Jezusi u kon për darkë në shpin e tij. Shum mbledhsa të haraqit taksave edhe mëkatar hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. <sup>16</sup> Kur e panë mësusit e ligjit që jon me farisejt, që po rrin me ta në tavolinë, me mëkatar e me mbledhsa të tatimave ose taksave, i thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me mbledhsat e haqaqit e me mëkatar?” <sup>17</sup> Jezusi kur i ngoj, ju tha: “Mjekun nuk e lypin ata qe jon shnosh, por ata qe jon smut. Une s’jom ardh me i thirrë të drejtit, po mëkatarët.”		<sup>13</sup> Kur po kalonte apet Jezusi kah deti, u mblodhen apet shumë njerz te ai edhe aj nisi me i msu. <sup>14</sup> Tu ecë, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu nejt në zyrën ku mblidhen haraet ose taksat. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi meniher mas tij. <sup>15</sup> Ma von Jezusi u kon për darkë në shpin e tij. Shum mbledhsa të haraqit taksave edhe mëkatar hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. <sup>16</sup> Kur e panë mësusit e ligjit që jon me farisejt, që po rrin me ta në tavolinë, me mëkatar e me mbledhsa të tatimave ose taksave, i thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me mbledhsat e haqaqit e me mëkatar?” <sup>17</sup> Jezusi kur i ngoj, ju tha: “Mjekun nuk e lypin ata qe jon shnosh, por ata qe jon smut. Une s’jom ardh me i thirrë të drejtit, po mëkatarët.”
			<br>
	<sup>18</sup> Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin agjërim ose ninojshin. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit bajn agjërim ose ninojn, edhe nxonsat e farisejve bajn agjërim ose ninojn, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” <sup>19</sup> Jezusi ju tha: “Shokët e dhëndrit a munen me agjëru ose ninu sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, nuk munen me agjëru ose ninu. <sup>20</sup> Kan me ardh ditë kur dhëndrin ka me ju hiq prej tyne. At ditë atëherë kan me agjëru ose ninu. <sup>21</sup> Kurrkush s’e harrnon nji tesh mantill të vjetër [levrit = nji mantel i gjanë, si pallto ose mantill të gatë që e veshin njerzt përmi teshave; auf Deutsch ungefähr „Mantel“] me nji copë pëlhure të re, që nuk osht tkurr hala. Se ajo copë e re e çakton ma shumë të vjetren, edhe plaga bahet ma e madhe. <sup>22</sup> Po as kerkush nuk e qet veren e re në enë të vjetra. Se vera e re i çet në shpërthim enën ,edhe vera derdhet, edhe ena prishet e vera hupet. Veren e re e qesin në enë të reja.		<sup>18</sup> Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin agjërim ose ninojshin. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit bajn agjërim ose ninojn, edhe nxonsat e farisejve bajn agjërim ose ninojn, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” <sup>19</sup> Jezusi ju tha: “Shokët e dhëndrit a munen me agjëru ose ninu sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, nuk munen me agjëru ose ninu. <sup>20</sup> Kan me ardh ditë kur dhëndrin ka me ju hiq prej tyne. At ditë atëherë kan me agjëru ose ninu. <sup>21</sup> Kurrkush s’e harrnon nji tesh mantill të vjetër [levrit = nji mantel i gjanë, si pallto ose mantill të gatë që e veshin njerzt përmi teshave; auf Deutsch ungefähr „Mantel“] me nji copë pëlhure të re, që nuk osht tkurr hala. Se ajo copë e re e çakton ma shumë të vjetren, edhe plaga bahet ma e madhe. <sup>22</sup> Po as kerkush nuk e qet veren e re në enë të vjetra. Se vera e re i çet në shpërthim enën ,edhe vera derdhet, edhe ena prishet e vera hupet. Veren e re e qesin në enë të reja.
			<br>
	<sup>23</sup> Në një sabat, kur po kalojke Jezusi nëpër arat me drith, nxonsat e tij tu ecë fillun me kput kallinjt e drithit. <sup>24</sup> Farisejt i thanë: “Kqyre qka po bajn ata! Po bajn diqka qe nuk lejohet në sabat.” <sup>25</sup> Ai ju tha: “A nuk e kini lexu kurr qka ka bo Davidi kur ka met ngusht, edhe aj edhe shokt e tij u kon të unt pa bukë? <sup>26</sup> Qysh ka hi në shpin e Zotit, në vaktin e kryepriftit Abjathar, edhe i ka hangër bukët qe jon ofru përpara Zotit si kurban [kurban = Opfergabe për Zotin; n’Gheg: diqka qe e çon njeriu për Zotin, si dhuratë e shenjtë], edhe u ka dhonë dhe shokve të vet, edhe pse nuk kish drejt kërkush tjeter me i hangër, veç priftave. <sup>27</sup> Masanej ju tha: “Sabati osht bo për njeriun, jo njeriu për sabatin. <sup>28</sup> Përqata Biri i njeriut osht edhe zotni ose zot i sabatit.”		<sup>23</sup> Në një sabat, kur po kalojke Jezusi nëpër arat me drith, nxonsat e tij tu ecë fillun me kput kallinjt e drithit. <sup>24</sup> Farisejt i thanë: “Kqyre qka po bajn ata! Po bajn diqka qe nuk lejohet në sabat.” <sup>25</sup> Ai ju tha: “A nuk e kini lexu kurr qka ka bo Davidi kur ka met ngusht, edhe aj edhe shokt e tij u kon të unt pa bukë? <sup>26</sup> Qysh ka hi në shpin e Zotit, në vaktin e kryepriftit Abjathar, edhe i ka hangër bukët qe jon ofru përpara Zotit si kurban [kurban = Opfergabe për Zotin; n’Gheg: diqka qe e çon njeriu për Zotin, si dhuratë e shenjtë], edhe u ka dhonë dhe shokve të vet, edhe pse nuk kish drejt kërkush tjeter me i hangër, veç priftave. <sup>27</sup> Masanej ju tha: “Sabati osht bo për njeriun, jo njeriu për sabatin. <sup>28</sup> Përqata Biri i njeriut osht edhe zotni ose zot i sabatit.”

Nexhat am 6. Dezember 2025 um 16:55 Uhr

2025-12-06T16:55:14Z

← Nächstältere Version		Version vom 6. Dezember 2025, 18:55 Uhr
Zeile 12:		Zeile 12:
	<sup>18</sup> Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin agjërim ose ninojshin. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit bajn agjërim ose ninojn, edhe nxonsat e farisejve bajn agjërim ose ninojn, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” <sup>19</sup> Jezusi ju tha: “Shokët e dhëndrit a munen me agjëru ose ninu sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, nuk munen me agjëru ose ninu. <sup>20</sup> Kan me ardh ditë kur dhëndrin ka me ju hiq prej tyne. At ditë atëherë kan me agjëru ose ninu. <sup>21</sup> Kurrkush s’e harrnon nji tesh mantill të vjetër [levrit = nji mantel i gjanë, si pallto ose mantill të gatë që e veshin njerzt përmi teshave; auf Deutsch ungefähr „Mantel“] me nji copë pëlhure të re, që nuk osht tkurr hala. Se ajo copë e re e çakton ma shumë të vjetren, edhe plaga bahet ma e madhe. <sup>22</sup> Po as kerkush nuk e qet veren e re në enë të vjetra. Se vera e re i çet në shpërthim enën ,edhe vera derdhet, edhe ena prishet e vera hupet. Veren e re e qesin në enë të reja.		<sup>18</sup> Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin agjërim ose ninojshin. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit bajn agjërim ose ninojn, edhe nxonsat e farisejve bajn agjërim ose ninojn, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” <sup>19</sup> Jezusi ju tha: “Shokët e dhëndrit a munen me agjëru ose ninu sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, nuk munen me agjëru ose ninu. <sup>20</sup> Kan me ardh ditë kur dhëndrin ka me ju hiq prej tyne. At ditë atëherë kan me agjëru ose ninu. <sup>21</sup> Kurrkush s’e harrnon nji tesh mantill të vjetër [levrit = nji mantel i gjanë, si pallto ose mantill të gatë që e veshin njerzt përmi teshave; auf Deutsch ungefähr „Mantel“] me nji copë pëlhure të re, që nuk osht tkurr hala. Se ajo copë e re e çakton ma shumë të vjetren, edhe plaga bahet ma e madhe. <sup>22</sup> Po as kerkush nuk e qet veren e re në enë të vjetra. Se vera e re i çet në shpërthim enën ,edhe vera derdhet, edhe ena prishet e vera hupet. Veren e re e qesin në enë të reja.

	<sup>23</sup> Në një sabat, kur po kalojke Jezusi nëpër arat me drith, nxonsat e tij tu ecë fillun me kput kallinjt e drithit. <sup>24</sup> Farisejt i thanë: “Kqyre qka po bajn ata! Po bajn diqka qe nuk lejohet në sabat.” <sup>25</sup> Ai ju tha: “A nuk e kini lexu kurr qka ka bo Davidi kur ka met ngusht, edhe aj edhe shokt e tij u kon të unt pa bukë? <sup>26</sup> Qysh ka hi në shpin e Zotit, në vaktin e kryepriftit Abjathar, edhe i ka hangër bukët qe jon ofru përpara Zotit si kurban [kurban = Opfergabe për Zotin; n’Gheg: diqka qe e çon njeriu për Zotin, si dhuratë e shenjtë], edhe u ka dhonë dhe shokve të vet, edhe pse nuk kish drejt kërkush tjeter me i hangër, veç priftave. <sup>27</sup> Masanej ju tha: “Sabati osht bo për njeriun, jo njeriu për sabatin. <sup>28</sup> Përqata Biri i njeriut osht edhe zot i sabatit.”		<sup>23</sup> Në një sabat, kur po kalojke Jezusi nëpër arat me drith, nxonsat e tij tu ecë fillun me kput kallinjt e drithit. <sup>24</sup> Farisejt i thanë: “Kqyre qka po bajn ata! Po bajn diqka qe nuk lejohet në sabat.” <sup>25</sup> Ai ju tha: “A nuk e kini lexu kurr qka ka bo Davidi kur ka met ngusht, edhe aj edhe shokt e tij u kon të unt pa bukë? <sup>26</sup> Qysh ka hi në shpin e Zotit, në vaktin e kryepriftit Abjathar, edhe i ka hangër bukët qe jon ofru përpara Zotit si kurban [kurban = Opfergabe për Zotin; n’Gheg: diqka qe e çon njeriu për Zotin, si dhuratë e shenjtë], edhe u ka dhonë dhe shokve të vet, edhe pse nuk kish drejt kërkush tjeter me i hangër, veç priftave. <sup>27</sup> Masanej ju tha: “Sabati osht bo për njeriun, jo njeriu për sabatin. <sup>28</sup> Përqata Biri i njeriut osht edhe zotni ose zot i sabatit.”

	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten

Nexhat am 6. Dezember 2025 um 16:42 Uhr

2025-12-06T16:42:33Z

← Nächstältere Version		Version vom 6. Dezember 2025, 18:42 Uhr
Zeile 10:		Zeile 10:
	<sup>13</sup> Kur po kalonte apet Jezusi kah deti, u mblodhen apet shumë njerz te ai edhe aj nisi me i msu. <sup>14</sup> Tu ecë, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu nejt në zyrën ku mblidhen haraet ose taksat. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi meniher mas tij. <sup>15</sup> Ma von Jezusi u kon për darkë në shpin e tij. Shum mbledhsa të haraqit taksave edhe mëkatar hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. <sup>16</sup> Kur e panë mësusit e ligjit që jon me farisejt, që po rrin me ta në tavolinë, me mëkatar e me mbledhsa të tatimave ose taksave, i thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me mbledhsat e haqaqit e me mëkatar?” <sup>17</sup> Jezusi kur i ngoj, ju tha: “Mjekun nuk e lypin ata qe jon shnosh, por ata qe jon smut. Une s’jom ardh me i thirrë të drejtit, po mëkatarët.”		<sup>13</sup> Kur po kalonte apet Jezusi kah deti, u mblodhen apet shumë njerz te ai edhe aj nisi me i msu. <sup>14</sup> Tu ecë, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu nejt në zyrën ku mblidhen haraet ose taksat. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi meniher mas tij. <sup>15</sup> Ma von Jezusi u kon për darkë në shpin e tij. Shum mbledhsa të haraqit taksave edhe mëkatar hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. <sup>16</sup> Kur e panë mësusit e ligjit që jon me farisejt, që po rrin me ta në tavolinë, me mëkatar e me mbledhsa të tatimave ose taksave, i thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me mbledhsat e haqaqit e me mëkatar?” <sup>17</sup> Jezusi kur i ngoj, ju tha: “Mjekun nuk e lypin ata qe jon shnosh, por ata qe jon smut. Une s’jom ardh me i thirrë të drejtit, po mëkatarët.”

	<sup>18</sup> Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin agjërim ose ninojshin. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit bajn agjërim ose ninojn, edhe nxonsat e farisejve bajn agjërim ose ninojn, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” <sup>19</sup> Jezusi ju tha: “Shokët e dhëndrit a munen me agjëru ose ninu sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, nuk munen me agjëru ose ninu. <sup>20</sup> Kan me ardh ditë kur dhëndrin ka me ju hiq prej tyne. At ditë atëherë kan me agjëru ose ninu. <sup>21</sup> Kurrkush s’e harrnon nji ~~levrit~~ të vjetër [levrit = nji mantel i gjanë, si pallto e gatë që e veshin njerzt përmi teshave; auf Deutsch ungefähr „Mantel“] me nji copë pëlhure të re, që nuk osht tkurr hala. Se ajo copë e re e çakton ma shumë të vjetren, edhe plaga bahet ma e madhe. <sup>22</sup> Po as kerkush ~~s’e~~ qet veren e re ~~n’mejshina t’vjetra~~. Se vera e re i çet ~~n’shpërthim mejshinat~~, ~~edhe~~ edhe vera derdhet, edhe ~~mejshinat hupen~~. Veren e re e qesin ~~n’mejshina t’reja~~.		<sup>18</sup> Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin agjërim ose ninojshin. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit bajn agjërim ose ninojn, edhe nxonsat e farisejve bajn agjërim ose ninojn, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” <sup>19</sup> Jezusi ju tha: “Shokët e dhëndrit a munen me agjëru ose ninu sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, nuk munen me agjëru ose ninu. <sup>20</sup> Kan me ardh ditë kur dhëndrin ka me ju hiq prej tyne. At ditë atëherë kan me agjëru ose ninu. <sup>21</sup> Kurrkush s’e harrnon nji tesh mantill të vjetër [levrit = nji mantel i gjanë, si pallto ose mantill të gatë që e veshin njerzt përmi teshave; auf Deutsch ungefähr „Mantel“] me nji copë pëlhure të re, që nuk osht tkurr hala. Se ajo copë e re e çakton ma shumë të vjetren, edhe plaga bahet ma e madhe. <sup>22</sup> Po as kerkush nuk e qet veren e re në enë të vjetra. Se vera e re i çet në shpërthim enën ,edhe vera derdhet, edhe ena prishet e vera hupet. Veren e re e qesin në enë të reja.

	<sup>23</sup> ~~N’ni~~ sabat, kur po kalojke Jezusi nëpër arat me drith, nxonsat e tij tu ecë fillun me kput kallinjt e drithit. <sup>24</sup> Farisejt i thanë: “Kqyre qka po bajn ata! Po bajn diqka qe ~~s’lejohet n’sabat~~.” <sup>25</sup> Ai ju tha: “A ~~s’kini~~ lexu kurr qka ka bo Davidi kur ka met ngusht, edhe aj edhe shokt e tij u kon ~~t’uritun~~? <sup>26</sup> Qysh ka hi ~~n’shpin~~ e Zotit, ~~n’kohën~~ e kryepriftit Abjathar, edhe i ka hangër bukët qe jon ofru përpara Zotit si kurban [kurban = Opfergabe për Zotin; n’Gheg: diqka qe e çon njeriu për Zotin, si dhuratë e shenjtë], edhe u ka dhonë ~~edhe~~ shokve të vet, edhe pse nuk kish drejt kërkush ~~tjetër~~ me i hangër, veç ~~priftat~~. <sup>27</sup> ~~Pastaj~~ ju tha: “Sabati osht bo për njeriun, jo njeriu për sabatin. <sup>28</sup> ~~Prandej~~ Biri i njeriut osht zot ~~edhe~~ i sabatit.”		<sup>23</sup> Në një sabat, kur po kalojke Jezusi nëpër arat me drith, nxonsat e tij tu ecë fillun me kput kallinjt e drithit. <sup>24</sup> Farisejt i thanë: “Kqyre qka po bajn ata! Po bajn diqka qe nuk lejohet në sabat.” <sup>25</sup> Ai ju tha: “A nuk e kini lexu kurr qka ka bo Davidi kur ka met ngusht, edhe aj edhe shokt e tij u kon të unt pa bukë? <sup>26</sup> Qysh ka hi në shpin e Zotit, në vaktin e kryepriftit Abjathar, edhe i ka hangër bukët qe jon ofru përpara Zotit si kurban [kurban = Opfergabe për Zotin; n’Gheg: diqka qe e çon njeriu për Zotin, si dhuratë e shenjtë], edhe u ka dhonë dhe shokve të vet, edhe pse nuk kish drejt kërkush tjeter me i hangër, veç priftave. <sup>27</sup> Masanej ju tha: “Sabati osht bo për njeriun, jo njeriu për sabatin. <sup>28</sup> Përqata Biri i njeriut osht edhe zot i sabatit.”

	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten

Nexhat am 6. Dezember 2025 um 16:34 Uhr

2025-12-06T16:34:25Z

← Nächstältere Version		Version vom 6. Dezember 2025, 18:34 Uhr
Zeile 6:		Zeile 6:


	<sup>1</sup> Mas disa ditësh, ai u kthy apet në Kapernaum, dhe u perhap fjala që ai osht në shpi. <sup>2</sup> Te ajo shpi u ~~mblodhën~~ kaq shum njerz, sa qi mo nuk kish ven kërkun, as te dera e shpisë. Jezusi po rrike me ta edhe po ju kallxonte lajmin e mirë. <sup>3</sup> At’her ja prunë nji njeri të paralizum, po e çojshin katër veta. <sup>4</sup> Se prej turmës nuk mujshin me e pru drejt te Jezusi. U ngjiten në kulm, e çelen kulmin përmi venin ku u kon Jezusi, e bon nji birë me hij mrena edhe e lëshun posht shtratin ose kaluqin ku nejke ai i paralizumi. <sup>5</sup> Kur e pa Jezusi sa besim kishin ata, i tha atij të paralizumit: “Biri jem, gabimet t’u jon falë.” <sup>6</sup> Aty u konen ulë dhe do mësus të ligjit, edhe po menojshin me veti në zemer: <sup>7</sup> “Qysh po guxon ky me fol kshtu? Ky po e shan Zotin. Veç Zoti munet me falë gabimet, kërkush tjetër jo.” <sup>8</sup> Jezusi menjiherë e kuptoj në veti qka po menojshin ata, dhe ju tha: “Pse po i shtini kto mendime në zemrat e juve? <sup>9</sup> Qysh osht ma lehtë? Me i thanë këtij të paralizumit: ‘Gabimet t’u kan falë’, a me i thanë: ‘Çohu, merre shtratin kauqin ton edhe ec’?’ <sup>10</sup> Po veç që me dit ju se Biri i njeriut e ka autoritetin këtu në tokë me i falë gabimet…” Edhe iu drejtu atij të paralizumit: <sup>11</sup> “Une po të thom ty: çohu, merre shtratin ton edhe shko në shpi.” <sup>12</sup> Ai menjiherë u çu, e mori shtratin edhe doli para syve të krejtve. Njerzt u mahniten habiten, e lavduen Zotin edhe thojshin: “Kurr nuk kemi pa diqka qeshtu!”		<sup>1</sup> Mas disa ditësh, ai u kthy apet në Kapernaum, dhe u perhap fjala që ai osht në shpi. <sup>2</sup> Te ajo shpi u mbledhen kaq shum njerz, sa qi mo nuk kish ven kërkun, as te dera e shpisë. Jezusi po rrike me ta edhe po ju kallxonte lajmin e mirë. <sup>3</sup> At’her ja prunë nji njeri të paralizum, po e çojshin katër veta. <sup>4</sup> Se prej turmës nuk mujshin me e pru drejt te Jezusi. U ngjiten në kulm, e çelen kulmin përmi venin ku u kon Jezusi, e bon nji birë me hij mrena edhe e lëshun posht shtratin ose kaluqin ku nejke ai i paralizumi. <sup>5</sup> Kur e pa Jezusi sa besim kishin ata, i tha atij të paralizumit: “Biri jem, gabimet t’u jon falë.” <sup>6</sup> Aty u konen ulë dhe do mësus të ligjit, edhe po menojshin me veti në zemer: <sup>7</sup> “Qysh po guxon ky me fol kshtu? Ky po e shan Zotin. Veç Zoti munet me falë gabimet, kërkush tjetër jo.” <sup>8</sup> Jezusi menjiherë e kuptoj në veti qka po menojshin ata, dhe ju tha: “Pse po i shtini kto mendime në zemrat e juve? <sup>9</sup> Qysh osht ma lehtë? Me i thanë këtij të paralizumit: ‘Gabimet t’u kan falë’, a me i thanë: ‘Çohu, merre shtratin kauqin ton edhe ec’?’ <sup>10</sup> Po veç që me dit ju se Biri i njeriut e ka autoritetin këtu në tokë me i falë gabimet…” Edhe iu drejtu atij të paralizumit: <sup>11</sup> “Une po të thom ty: çohu, merre shtratin ose kauqin ton edhe shko në shpi.” <sup>12</sup> Ai menjiherë u çu, e mori shtratin edhe doli para syve të krejtve. Njerzt u mahniten habiten, e lavduen Zotin edhe thojshin: “Kurr nuk kemi pa diqka qeshtu!”

	<sup>13</sup> Kur po ~~kaloj prap~~ Jezusi kah deti, u ~~mblodh prap~~ shumë njerz te ai edhe aj nisi me i msu. <sup>14</sup> Tu ecë, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu ~~rri n’zyrën e tatimeve~~. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi mas tij. <sup>15</sup> Ma von Jezusi u kon për darkë ~~n’shpin~~ e tij. Shum mbledhsa ~~t’tatimave~~ edhe mëkatar hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. <sup>16</sup> Kur e panë mësusit e ligjit që jon me farisejt, që po rrin me ta ~~n’tavolinë~~, me mëkatar e me mbledhsa ~~t’tatimave~~, i thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me ~~mbledhsa t’tatimave~~ e me mëkatar?” <sup>17</sup> Jezusi kur ~~e ndëgjoi~~, ju tha: “Mjekun ~~s’e~~ lypin ata qe jon shnosh, po ata qe jon smut. Une s’jom ardh me i thirrë ~~t’drejtit~~, po mëkatarët.”		<sup>13</sup> Kur po kalonte apet Jezusi kah deti, u mblodhen apet shumë njerz te ai edhe aj nisi me i msu. <sup>14</sup> Tu ecë, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu nejt në zyrën ku mblidhen haraet ose taksat. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi meniher mas tij. <sup>15</sup> Ma von Jezusi u kon për darkë në shpin e tij. Shum mbledhsa të haraqit taksave edhe mëkatar hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. <sup>16</sup> Kur e panë mësusit e ligjit që jon me farisejt, që po rrin me ta në tavolinë, me mëkatar e me mbledhsa të tatimave ose taksave, i thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me mbledhsat e haqaqit e me mëkatar?” <sup>17</sup> Jezusi kur i ngoj, ju tha: “Mjekun nuk e lypin ata qe jon shnosh, por ata qe jon smut. Une s’jom ardh me i thirrë të drejtit, po mëkatarët.”

	<sup>18</sup> Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin agjërim. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit bajn agjërim, edhe nxonsat e farisejve bajn agjërim, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” <sup>19</sup> Jezusi ju tha: “Shokët e dhëndrit a munen me agjëru sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, ~~s’munen~~ me agjëru. <sup>20</sup> Kan me ardh ditë kur dhëndrin ka me ju hiq prej tyne. ~~At’ditë~~ atëherë kan me agjëru. <sup>21</sup> Kurrkush s’e ~~arnën~~ nji levrit ~~t’vjetër~~ [levrit = nji mantel i gjanë, si pallto e ~~gjatë~~ që e veshin njerzt përmi teshave; auf Deutsch ungefähr „Mantel“] me nji copë pëlhure ~~t’re~~, që ~~s’osht~~ tkurr hala. Se ajo copë e re e çakton ma shumë ~~t’vjetren~~, edhe plaga bahet ma e madhe. <sup>22</sup> Po as kerkush s’e qet veren e re n’mejshina t’vjetra. Se vera e re i çet n’shpërthim mejshinat, edhe edhe vera derdhet, edhe mejshinat hupen. Veren e re e qesin n’mejshina t’reja.		<sup>18</sup> Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin agjërim ose ninojshin. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit bajn agjërim ose ninojn, edhe nxonsat e farisejve bajn agjërim ose ninojn, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” <sup>19</sup> Jezusi ju tha: “Shokët e dhëndrit a munen me agjëru ose ninu sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, nuk munen me agjëru ose ninu. <sup>20</sup> Kan me ardh ditë kur dhëndrin ka me ju hiq prej tyne. At ditë atëherë kan me agjëru ose ninu. <sup>21</sup> Kurrkush s’e harrnon nji levrit të vjetër [levrit = nji mantel i gjanë, si pallto e gatë që e veshin njerzt përmi teshave; auf Deutsch ungefähr „Mantel“] me nji copë pëlhure të re, që nuk osht tkurr hala. Se ajo copë e re e çakton ma shumë të vjetren, edhe plaga bahet ma e madhe. <sup>22</sup> Po as kerkush s’e qet veren e re n’mejshina t’vjetra. Se vera e re i çet n’shpërthim mejshinat, edhe edhe vera derdhet, edhe mejshinat hupen. Veren e re e qesin n’mejshina t’reja.

	<sup>23</sup> N’ni sabat, kur po kalojke Jezusi nëpër arat me drith, nxonsat e tij tu ecë fillun me kput kallinjt e drithit. <sup>24</sup> Farisejt i thanë: “Kqyre qka po bajn ata! Po bajn diqka qe s’lejohet n’sabat.” <sup>25</sup> Ai ju tha: “A s’kini lexu kurr qka ka bo Davidi kur ka met ngusht, edhe aj edhe shokt e tij u kon t’uritun? <sup>26</sup> Qysh ka hi n’shpin e Zotit, n’kohën e kryepriftit Abjathar, edhe i ka hangër bukët qe jon ofru përpara Zotit si kurban [kurban = Opfergabe për Zotin; n’Gheg: diqka qe e çon njeriu për Zotin, si dhuratë e shenjtë], edhe u ka dhonë edhe shokve të vet, edhe pse nuk kish drejt kërkush tjetër me i hangër, veç priftat. <sup>27</sup> Pastaj ju tha: “Sabati osht bo për njeriun, jo njeriu për sabatin. <sup>28</sup> Prandej Biri i njeriut osht zot edhe i sabatit.”		<sup>23</sup> N’ni sabat, kur po kalojke Jezusi nëpër arat me drith, nxonsat e tij tu ecë fillun me kput kallinjt e drithit. <sup>24</sup> Farisejt i thanë: “Kqyre qka po bajn ata! Po bajn diqka qe s’lejohet n’sabat.” <sup>25</sup> Ai ju tha: “A s’kini lexu kurr qka ka bo Davidi kur ka met ngusht, edhe aj edhe shokt e tij u kon t’uritun? <sup>26</sup> Qysh ka hi n’shpin e Zotit, n’kohën e kryepriftit Abjathar, edhe i ka hangër bukët qe jon ofru përpara Zotit si kurban [kurban = Opfergabe për Zotin; n’Gheg: diqka qe e çon njeriu për Zotin, si dhuratë e shenjtë], edhe u ka dhonë edhe shokve të vet, edhe pse nuk kish drejt kërkush tjetër me i hangër, veç priftat. <sup>27</sup> Pastaj ju tha: “Sabati osht bo për njeriun, jo njeriu për sabatin. <sup>28</sup> Prandej Biri i njeriut osht zot edhe i sabatit.”

Nexhat am 6. Dezember 2025 um 10:45 Uhr

2025-12-06T10:45:58Z

← Nächstältere Version		Version vom 6. Dezember 2025, 12:45 Uhr
Zeile 6:		Zeile 6:


	<sup>1</sup> Mas disa ditësh, ai u kthy ~~prap n’Kapernaum~~, ~~edhe~~ u perhap fjala që osht ~~n’shpi~~. <sup>2</sup> Te ajo shpi u mblodhën aq shum njerz, sa qi mo ~~s’kish~~ ven kërkun, as te dera. Jezusi po rrike me ta edhe po ju kallxonte lajmin e mirë. <sup>3</sup> At’her ja prunë nji njeri të paralizum, po e çojshin katër veta. <sup>4</sup> Se prej turmës ~~s’mujshin~~ me e pru drejt te Jezusi. U ngjiten ~~n’kulm~~, e çelen kulmin përmi venin ku u kon Jezusi, e bon nji ~~vrimë~~ edhe e lëshun posht shtratin ku ~~rrejke~~ ai i paralizumi. <sup>5</sup> Kur e pa Jezusi sa besim kishin ata, i tha atij të paralizumit: “Biri jem, gabimet t’u jon falë.” <sup>6</sup> Aty u konen ulë ~~edhe~~ do mësus ~~t’ligjit~~, edhe po menojshin me veti ~~n’zemer~~: <sup>7</sup> “Qysh po guxon ky me fol kshtu? Ky po e shan Zotin. Veç Zoti munet me falë gabimet, kërkush tjetër jo.” <sup>8</sup> Jezusi menjiherë e kuptoj ~~n’veti~~ qka po menojshin ata, ~~edhe~~ ju tha: “Pse po i shtini kto mendime në zemrat e juve? <sup>9</sup> Qysh osht ma lehtë? Me i thanë këtij të paralizumit: ‘Gabimet t’u ~~jon~~ falë’, a me i thanë: ‘Çohu, merre shtratin ton edhe ec’?’ <sup>10</sup> Po veç që me dit ju se Biri i njeriut e ka autoritetin këtu ~~n’tokë~~ me i falë gabimet…” Edhe iu ~~drejtue~~ atij të paralizumit: <sup>11</sup> ~~“Po t’thom~~ ty: çohu, merre shtratin ton edhe shko ~~n’shpi~~.” <sup>12</sup> Ai menjiherë u çu, e mori shtratin edhe doli para syve ~~t’krejtve~~. Njerzt u mahniten, e lavduen Zotin edhe thojshin: “Kurr ~~s’kemi~~ pa diqka qeshtu!”		<sup>1</sup> Mas disa ditësh, ai u kthy apet në Kapernaum, dhe u perhap fjala që ai osht në shpi. <sup>2</sup> Te ajo shpi u mblodhën kaq shum njerz, sa qi mo nuk kish ven kërkun, as te dera e shpisë. Jezusi po rrike me ta edhe po ju kallxonte lajmin e mirë. <sup>3</sup> At’her ja prunë nji njeri të paralizum, po e çojshin katër veta. <sup>4</sup> Se prej turmës nuk mujshin me e pru drejt te Jezusi. U ngjiten në kulm, e çelen kulmin përmi venin ku u kon Jezusi, e bon nji birë me hij mrena edhe e lëshun posht shtratin ose kaluqin ku nejke ai i paralizumi. <sup>5</sup> Kur e pa Jezusi sa besim kishin ata, i tha atij të paralizumit: “Biri jem, gabimet t’u jon falë.” <sup>6</sup> Aty u konen ulë dhe do mësus të ligjit, edhe po menojshin me veti në zemer: <sup>7</sup> “Qysh po guxon ky me fol kshtu? Ky po e shan Zotin. Veç Zoti munet me falë gabimet, kërkush tjetër jo.” <sup>8</sup> Jezusi menjiherë e kuptoj në veti qka po menojshin ata, dhe ju tha: “Pse po i shtini kto mendime në zemrat e juve? <sup>9</sup> Qysh osht ma lehtë? Me i thanë këtij të paralizumit: ‘Gabimet t’u kan falë’, a me i thanë: ‘Çohu, merre shtratin kauqin ton edhe ec’?’ <sup>10</sup> Po veç që me dit ju se Biri i njeriut e ka autoritetin këtu në tokë me i falë gabimet…” Edhe iu drejtu atij të paralizumit: <sup>11</sup> “Une po të thom ty: çohu, merre shtratin ton edhe shko në shpi.” <sup>12</sup> Ai menjiherë u çu, e mori shtratin edhe doli para syve të krejtve. Njerzt u mahniten habiten, e lavduen Zotin edhe thojshin: “Kurr nuk kemi pa diqka qeshtu!”

	<sup>13</sup> Kur po kaloj prap Jezusi kah deti, u mblodh prap shumë njerz te ai edhe aj nisi me i msu. <sup>14</sup> Tu ecë, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu rri n’zyrën e tatimeve. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi mas tij. <sup>15</sup> Ma von Jezusi u kon për darkë n’shpin e tij. Shum mbledhsa t’tatimave edhe mëkatar hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. <sup>16</sup> Kur e panë mësusit e ligjit që jon me farisejt, që po rrin me ta n’tavolinë, me mëkatar e me mbledhsa t’tatimave, i thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me mbledhsa t’tatimave e me mëkatar?” <sup>17</sup> Jezusi kur e ndëgjoi, ju tha: “Mjekun s’e lypin ata qe jon shnosh, po ata qe jon smut. Une s’jom ardh me i thirrë t’drejtit, po mëkatarët.”		<sup>13</sup> Kur po kaloj prap Jezusi kah deti, u mblodh prap shumë njerz te ai edhe aj nisi me i msu. <sup>14</sup> Tu ecë, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu rri n’zyrën e tatimeve. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi mas tij. <sup>15</sup> Ma von Jezusi u kon për darkë n’shpin e tij. Shum mbledhsa t’tatimave edhe mëkatar hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. <sup>16</sup> Kur e panë mësusit e ligjit që jon me farisejt, që po rrin me ta n’tavolinë, me mëkatar e me mbledhsa t’tatimave, i thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me mbledhsa t’tatimave e me mëkatar?” <sup>17</sup> Jezusi kur e ndëgjoi, ju tha: “Mjekun s’e lypin ata qe jon shnosh, po ata qe jon smut. Une s’jom ardh me i thirrë t’drejtit, po mëkatarët.”

Marku 2 - Versionsgeschichte

Gane am 28. Februar 2026 um 13:51 Uhr

Gane am 28. Februar 2026 um 13:37 Uhr

Gane am 28. Februar 2026 um 13:33 Uhr

Teddybär: Absatznotiz gelöscht, Absätze OK

Teddybär: Eingefügt

Teddybär: Eingefügt

Nexhat am 6. Dezember 2025 um 16:55 Uhr

Nexhat am 6. Dezember 2025 um 16:42 Uhr

Nexhat am 6. Dezember 2025 um 16:34 Uhr

Nexhat am 6. Dezember 2025 um 10:45 Uhr

Teddybär:
Eingefügt

Teddybär:
Eingefügt