Marku 6 - Versionsgeschichte

Nexhat am 19. Januar 2026 um 13:44 Uhr

2026-01-19T13:44:11Z

← Nächstältere Version		Version vom 19. Januar 2026, 15:44 Uhr
Zeile 4:		Zeile 4:
	⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️		⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
	<br><br>		<br><br>
	<sup>1</sup> Prej aty u nis Jezusi e shkoi në vendin e vet, në krahinën e vet, dhe nxonsat e tij shkun mas tij. <sup>2</sup> Në sabat filloj me msu në sinagogë, edhe shumë prej atyne qe e nigojshin u çuditshin edhe thojshin: “Prej kah i ka mësu ky krejt kto sende? Qysh po del që ky me pas kaq men e urtësi? Edhe qysh po bon ky punë kaq të forta?” <sup>3</sup> “A s’osht ky zdruktari, djali i Marís, dhe vllai i Jakovit,i Jozefit,i Judës dhe i Simonit? Edhe motrat e tij a s’jon ktu me neve?” Edhe kështu u pengun në të, e nuk e pranonin. <sup>4</sup> Po Jezusi ju tha: “Pejgamberi nderohet gjithkun, veç në venin e vet jo, as te të afërmit e vet,e as në shpin e vet.” <sup>5</sup> Për ket arsye, aty nuk mujti me bo kurrfar pune të mdhaja, veç vuni duert përmi do të smut dhe i ~~shnoj~~. <sup>6</sup> Ai u çudit me mosbesimin e tyne. Masanej eci tu i ra fshatrave ose katuneve përreth dhe po i msojke njerzit.		<sup>1</sup> Prej aty u nis Jezusi e shkoi në vendin e vet, në krahinën e vet, dhe nxonsat e tij shkun mas tij. <sup>2</sup> Në sabat filloj me msu në sinagogë, edhe shumë prej atyne qe e nigojshin u çuditshin edhe thojshin: “Prej kah i ka mësu ky krejt kto sende? Qysh po del që ky me pas kaq men e urtësi? Edhe qysh po bon ky punë kaq të forta?” <sup>3</sup> “A s’osht ky zdruktari, djali i Marís, dhe vllai i Jakovit,i Jozefit,i Judës dhe i Simonit? Edhe motrat e tij a s’jon ktu me neve?” Edhe kështu u pengun në të, e nuk e pranonin. <sup>4</sup> Po Jezusi ju tha: “Pejgamberi nderohet gjithkun, veç në venin e vet jo, as te të afërmit e vet,e as në shpin e vet.” <sup>5</sup> Për ket arsye, aty nuk mujti me bo kurrfar pune të mdhaja, veç vuni duert përmi do të smut dhe i shnoshi. <sup>6</sup> Ai u çudit me mosbesimin e tyne. Masanej eci tu i ra fshatrave ose katuneve përreth dhe po i msojke njerzit.
	<br>		<br>
	<sup>7</sup> Atëher i thirri te vetja dymdhetë apostujt, i nisi dy nga dy, edhe ju dha fuqi me i qit përjashta frymët e kqija. <sup>8</sup> Poashtu ju dha porosi mos me marrë kurgjo për rrugë ose udhë, as bukë, as thes, as pare në rryp, veç nji shtag. <sup>9</sup> Me pas sandale në kamë, po mos mi marrë dy veshje ose dy par tesha. <sup>10</sup> Masanej ju tha: “Ku të hyni në ndonji shpi, rrin aty, deri sa të dilni prej (asaj ane )atij qyteti. <sup>11</sup> E nese nuk ju presin mirë dikun, as nuk ju ngojn, kur të dilni prej atij veni, ~~tunden~~ pluhnin prej kambëve si sihariq për ta, si me ju thanë qe nuk kan pranu.” <sup>12</sup> Ata u nisën, dhe po i thirrshin njerzt me ra pishmon mu pendu. <sup>13</sup> Qitshin shum dreqna jasht, e lyenin shum të smut me vaj edhe i shnoshnin.		<sup>7</sup> Atëher i thirri te vetja dymdhetë apostujt, i nisi dy nga dy, edhe ju dha fuqi me i qit përjashta frymët e kqija. <sup>8</sup> Poashtu ju dha porosi mos me marrë kurgjo për rrugë ose udhë, as bukë, as thes, as pare në rryp, veç nji shtag. <sup>9</sup> Me pas sandale në kamë, po mos mi marrë dy veshje ose dy par tesha. <sup>10</sup> Masanej ju tha: “Ku të hyni në ndonji shpi, rrin aty, deri sa të dilni prej (asaj ane )atij qyteti. <sup>11</sup> E nese nuk ju presin mirë dikun, as nuk ju ngojn, kur të dilni prej atij veni, shkuni pluhnin prej kambëve si sihariq për ta, si me ju thanë qe ata nuk ju kan pranu.” <sup>12</sup> Ata u nisën, dhe po i thirrshin njerzt me ra pishmon mu u pendu. <sup>13</sup> Qitshin shum dreqna jasht, e lyenin shum të smut me vaj edhe i shnoshnin.
	<br>		<br>
	<sup>14</sup> Tash edhe te Mbreti Herod shkoi fjala, se emni i Jezusit u ba i njofshëm, edhe njerzt thojshin: “Gjoni Pagëzori u çu prej të vdekunve, përqata po munet me bo mrekulli të tilla.” <sup>15</sup> Tjerët thojshin: “Jo, ky osht Elija.” Tjerët apet thojshin: “Osht ni pejgamber, si krejt pejgamberat e vjetër e lasht.” <sup>16</sup> Kur e ngoi Herodi, tha: “Ky osht Gjoni, të cilit une ja preva kryt. Ai u çu prej të vdekunve.” <sup>17</sup> Se vet Herodi e kish kap Gjonin, e kish lidh dhe e kish qit në burg, për shkak të Herodias, grus së vllait të vet Filipit, se Herodi e kish marrë për grue. <sup>18</sup> Gjoni i kish thanë përherë: “S’osht e lejushme me ligj me e pas grun e vllait tan.” <sup>19</sup> Për ket shkak Herodias e urrejke Gjonin, dojke me e myt, po nuk mujke. <sup>20</sup> Se Herodi i frigohej ose i tutej Gjonit, se e dinte qe osht njeri i drejtë dhe i shenjtë, ~~prandaj~~ dhe e rujke. Sa herë qe e nigonte, ~~metke~~ pishman e i pshtjellojke mendja, por apet se apet i pelqente me e ngu at me qef.		<sup>14</sup> Tash edhe te Mbreti Herod shkoi fjala, se emni i Jezusit u ba i njofshëm, edhe njerzt thojshin: “Gjoni Pagëzori u çu prej të vdekunve, përqata po munet me bo mrekulli të tilla.” <sup>15</sup> Tjerët thojshin: “Jo, ky osht Elija.” Tjerët apet thojshin: “Osht ni pejgamber, si krejt pejgamberat e vjetër e lasht.” <sup>16</sup> Kur e ngoi Herodi, tha: “Ky osht Gjoni, të cilit une ja preva kryt. Ai u çu prej të vdekunve.” <sup>17</sup> Se vet Herodi e kish kap Gjonin, e kish lidh dhe e kish qit në burg, për shkak të Herodias, grus së vllait të vet Filipit, se Herodi e kish marrë për grue. <sup>18</sup> Gjoni i kish thanë përherë: “S’osht e lejushme me ligj me e pas grun e vllait tan.” <sup>19</sup> Për ket shkak Herodias e urrejke Gjonin, dojke me e myt, po nuk mujke. <sup>20</sup> Se Herodi i frigohej ose i tutej Gjonit, se e dinte qe osht njeri i drejtë dhe i shenjtë, përqata dhe e rujke. Sa herë qe e nigonte, u bojke pishman e i pshtjellojke mendja, por apet se apet i pelqente me e ngu at me qef.
	<br>		<br>
	<sup>21</sup> Po erdh dita e ditëlindjes së Herodit. Ai bani nji darkë të madhe për ~~pari~~ të vet, për komandantat e ushtrisë edhe për burrat ma të nderum të Galilesë. <sup>22</sup> Hyni bija e ~~Herodias~~ edhe vallzoi, dhe i pelqeu shum Herodit edhe mysafirve që jen kan me te. Atëher mbreti i tha çikës: “Kërko lyp qka të dush prej meje, se unë kam me ta dhon.” <sup>23</sup> Manej u betue: “Qka do që të lypish, kom me ta dhon, edhe deri gjysmën e mbretnisë teme.” <sup>24</sup> Çika doli jasht dhe e veti nanën e vet: “Qka me lyp?” Ajo i tha: “Kryet e Gjon Pagëzorit.” <sup>25</sup> Çika u kthy minjëher te mbreti, e i tha: “Du qe tash për tash me ma dhon në nji pjatë(tabak) kryt e Gjon Pagëzorit.” <sup>26</sup> Mbreti u mërzit shum, po pse u kish dhanë ~~betën~~, edhe pse ishin mysafirët aty, nuk deshti me ja prish fjalën. <sup>27</sup> Menjiherë dërgoi nji roje, me urdhër me ja pru kryn e Gjonit. Roja shkoi ~~n’burg~~, ia ~~preu~~ kryn Gjonit, <sup>28</sup> e ~~solli~~ kryn ~~n’nji~~ pjatë, ia dha çikës, e çika ja dha nanës së vet. <sup>29</sup> Kur e ndëgjuan nxonsat e Gjonit, erdhën, e morën trupin e tij edhe e varrosën ~~n’vorr~~.		<sup>21</sup> Po erdh dita e ditëlindjes së Herodit. Ai bani nji darkë të madhe për të parët të vet, për komandantat e ushtrisë edhe për burrat ma të nderum të Galilesë. <sup>22</sup> Hyni bija e Herodianës edhe vallzoi, dhe i pelqeu shum Herodit edhe mysafirve që jen kan me te. Atëher mbreti i tha çikës: “Kërko lyp qka të dush prej meje, se unë kam me ta dhon.” <sup>23</sup> Manej u betue: “Qka do që të lypish, kom me ta dhon, edhe deri gjysmën e mbretnisë teme.” <sup>24</sup> Çika doli jasht dhe e veti nanën e vet: “Qka me lyp?” Ajo i tha: “Kryet e Gjon Pagëzorit.” <sup>25</sup> Çika u kthy minjëher te mbreti, e i tha: “Du qe tash për tash me ma dhon në nji pjatë(tabak) kryt e Gjon Pagëzorit.” <sup>26</sup> Mbreti u mërzit shum, po pse u kish dhanë bejën, edhe pse ishin mysafirët aty, nuk deshti me ja prish fjalën. <sup>27</sup> Menjiherë dërgoi nji roje, me urdhër me ja pru kryn e Gjonit. Roja shkoi në burg, ia prejti kryn Gjonit, <sup>28</sup> e pruni kryn në nji pjatë(tabak), ia dha çikës, e çika ja dha nanës së vet. <sup>29</sup> Kur e ndëgjuan nxonsat e Gjonit, erdhën, e morën trupin e tij edhe e varrosën në vorr.
	<br>		<br>
	<sup>30</sup> Apostujt u mblodhën rreth Jezusit edhe i tregun krejt çka kishin bo e çka kishin msu tjerve. <sup>31</sup> Se kaq shum njerz po vinin e po shkojshin, sa as kohë me hangër nuk kishin. ~~Atëherë~~ ai u tha: ~~“Ejj, ejani~~ veç ju njiherë me mu ~~n’nji~~ ven të vetmum, ~~edhe~~ pushoni pak.” <sup>32</sup> Ata hypen ~~n’barkë~~ e shkuen ~~n’nji~~ vend ~~t’vetmum~~, me met veç për veti. <sup>33</sup> Po njerzt i panë tu u nisë, edhe shumë tjerë u lajmrun. Ata ~~vrapuen~~ në kem prej krejt qyteteve e dolën përpara se me mrri Jezusi me ta. <sup>34</sup> Kur doli Jezusi prej barkës, e pa nji turmë të madhe e i erdhi shumë keq për ta, se po i ngjajshin ~~deleve pa~~ bari. Edhe ~~filloj~~ me ju msu shum sende.		<sup>30</sup> Apostujt u mblodhën rreth Jezusit edhe i tregun krejt çka kishin bo e çka u kishin msu të tjerve. <sup>31</sup> Se kaq shum njerz po vinin e po shkojshin, sa as kohë me hangër bukë nuk kishin. Atëher ai u tha: “Hajdeni veç ju njiherë me mu në nji ven të vetmum, dhe pushoni pak.” <sup>32</sup> Ata hypen në barkë anije e shkuen në nji vend të vetmum, me met veç për veti me pushu. <sup>33</sup> Po njerzt i panë tu u nisë, edhe shumë tjerë u lajmrun. Ata vrapun tu ngajt në kem prej krejt qyteteve e dolën përpara se me mrri Jezusi me ta. <sup>34</sup> Kur doli Jezusi prej barkës, e pa nji turmë të madhe e i erdhi shumë keq për ta, se po i ngjajshin delmeve që skan qoban ose bari. Edhe ja nisi me ju msu shum sende.
	<br>		<br>
	<sup>35</sup> ~~Vec~~ se u bo mramje, nxonsat i erdhën e i thanë: “Ky vend osht ven i shkret, ~~edhe veç qe~~ osht bo shumë vonë. <sup>36</sup> Lshoji njerzt, me shku ~~n’fusha~~ e ~~n’fshatra~~ rreth e rrotull, me ble diqka me hangër.” <sup>37</sup> Po ai ju tha: “Jepni ju me hangër.” Ata i thanë: “A me shku me ble buk me dyqind denarë, e me ju dhon me hangër?!” <sup>38</sup> Ai i pyeti: “Sa bukë keni? Shkoni ~~shikoni~~.” Ata shkuen, e kur u kthyën, i thanë: “Pesë, edhe dy peshq.” <sup>39</sup> ~~Atëherë~~ ai ju dha porosi me u ul njerzt grupe-grupe ~~n’barin~~ e gjelbër. <sup>40</sup> Ata u ulën ~~n’grupe~~ prej njiqind vetash ose ~~pesëdhjetë~~ vetash. <sup>41</sup> Jezusi i mori pesë bukët edhe dy peshqt, kqyri kah qielli e luti Zotin. E theu bukën, ~~edhe ja~~ dha nxonsave me ja shpërnda njerzve. Edhe dy peshqt i ndau ~~mes krejtve~~. <sup>42</sup> Krejt hëngrën e u nginën. <sup>43</sup> Masanej i mblodhën ~~thërrimet~~ qe metën prej bukës edhe i mbushën dymdhetë shporta, pa i llogarit peshqt. <sup>44</sup> ~~Veç burrat~~ qe hëngrën bukë ishin rreth pesmijë ~~veta~~.		<sup>35</sup> Veç se u bo mramje, nxonsat i erdhën e i thanë: “Ky vend osht ven i shkret,dhe osht bo shumë vonë. <sup>36</sup> Lshoji njerzt, me shku në fusha e në fshatra katune rreth e rrotull, me ble diqka me hangër.” <sup>37</sup> Po ai ju tha: “Jepni ju me hangër diçka.” Ata i thanë: “A me shku me ble buk me dyqind denarë, e me ju dhon me hangër?!” <sup>38</sup> Ai i pyeti: “Sa bukë i keni? Shkoni e kqyrni.” Ata shkuen, e kur u kthyën, i thanë: “Pesë bukë, edhe dy peshq.” <sup>39</sup> Atëher ai ju dha porosi me u ul njerzt në grupe-grupe në barin e gjelbër. <sup>40</sup> Ata u ulën në grupe prej njiqind vetash ose pesëdhjet vetash. <sup>41</sup> Jezusi i mori pesë bukët edhe dy peshqt, kqyri kah qielli dhe e luti Zotin. E theu bukën, dhe ju dha nxonsave me ja shpërnda njerzve. Edhe dy peshqt i ndau që me hangër krejt. <sup>42</sup> Krejt hëngrën e u nginën. <sup>43</sup> Masanej i mblodhën troshat qe metën prej bukës edhe i mbushën dymdhetë shporta ose korpa bukë, pa i llogarit peshqt. <sup>44</sup> Ata qe hëngrën bukë ishin rreth pesmijë burra.
	<br>		<br>
	<sup>45</sup> Menjiherë mas ksaj, ai i shtyni nxonsat e vet me hi ~~n’barkë~~ e me dalë përpara ~~n’anën~~ tjetër kah Betsaida, sa po ljargohej prej turmës. <sup>46</sup> Kur u ~~lshum~~ me ~~shku njerzt~~, ai u ngjit ~~n’mal~~ me u lut. <sup>47</sup> Kur u ba mramje, barka u kon ~~n’mes t’detit~~, e ai vet ~~i vetëm n’tokë~~. <sup>48</sup> I pa qe po lodheshin ~~tue~~ lundru, se era u kish ra përballë. ~~N’oren~~ e katërt ~~t’natës~~ ai shkoi kah ata tu ecë përmi det, ~~edhe~~ dojke si me kalu pranë tyne. <sup>49</sup> Kur e panë tu ecë përmi det, menun qe osht nji hije, nji far shpirti, edhe fillun me bërtitë. <sup>50</sup> Se krejt e panë ~~edhe~~ u tutën. Po ai menjiherë u foli: “Merrni guxim, une jam, mos u tutni.” <sup>51</sup> ~~Pastaj~~ hypi te ata ~~n’barkë~~, edhe era u ndal. Ata u mahniten e u habitën shumë. <sup>52</sup> Se ~~s’e~~ kishin kuptu ~~fare~~ çka kish ndodh me bukët, se zemra ju kish met e fortë edhe ~~s’po~~ kuptonin.		<sup>45</sup> Menjiherë mas ksaj, ai i shtyni nxonsat e vet me hi në barkë e me dalë përpara në anën tjetër kah Betsaida, sa po ljargohej prej turmës. <sup>46</sup> Kur u përshendet me turmën me njerzit, ai u ngjit në mal me u lut. <sup>47</sup> Kur u ba mramje, barka u kon në mes të detit, e ai u kan vet në tokë. <sup>48</sup> Në sabah shumë herët pa që po lodheshin tu lundru, se era u kish ra përballë . Në oren e katërt të sabahit ai shkoi kah ata tu ecë përmi det, dhe dojke si me kalu pranë tyne. <sup>49</sup> Kur e panë tu ecë përmi det, menun qe osht nji hije, nji far shpirti, edhe ata fillun me bërtitë. <sup>50</sup> Se krejt e panë dhe u tutën. Po ai menjiherë u foli: “Merrni guxim forcë, une jam, mos u tutni.” <sup>51</sup> Masanej ai hypi te ata në barkë, edhe era u ndal. Ata u mahniten e u habitën shumë. <sup>52</sup> Se nuk kishin kuptu hiq çka kish ndodh me bukët, se zemra ju kish met e fortë edhe nuk po kuptonin.
	<br>		<br>
	<sup>53</sup> Masanej, kur kaluen detin, ~~arritën~~ në krahinën e Genesaretit edhe u ndalën aty. <sup>54</sup> Kur ~~zbritën~~ prej barkës, njerzt e njohën ~~menjiherë~~. <sup>55</sup> Ata vrapuen ~~nëpër~~ krejt atë ~~krahinë~~ edhe nisën me i ~~sjellë t’smutit~~, tu i çu ~~n’shtrat~~, te vendi ku dëgjojshin se osht ai. <sup>56</sup> Edhe ku do qe ~~hynte~~, ~~n’fshat~~, ~~n’qytet~~ a ~~n’fshata t’hapta~~, i qitshin ~~t’smutit n’pazar~~. E po e lypnin me ~~t’madhe~~ veç me ja prek cepin e ~~levritit~~ të tij, edhe krejt ata qe e ~~preknin~~ u ~~bajshin shnosh~~.		<sup>53</sup> Masanej, kur kaluen detin, mbrriten në krahinën e Genesaretit edhe u ndalën aty. <sup>54</sup> Kur zhdrypen prej barkës, njerzt e njohën menjiher Jezusin. <sup>55</sup> Ata vrapuen napër krejt atë krahin edhe nisën me i pru të smutit, tu i çu në shtrat, te vendi ku dëgjojshin se osht ai. <sup>56</sup> Edhe ku do qe hike ai, në fshat, dhe në qytet a në fshatana të hapta, i qitshin të smutit në pazar. E po e lypnin me të madhe veç me ja prek cepin e teshave të tij, edhe krejt ata qe ja preknin teshat e tij u shnoshën.

	{{Querverweise-Metadaten		{{Querverweise-Metadaten

Nexhat am 16. Januar 2026 um 15:10 Uhr

2026-01-16T15:10:07Z

← Nächstältere Version		Version vom 16. Januar 2026, 17:10 Uhr
Zeile 4:		Zeile 4:
	⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️		⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
	<br><br>		<br><br>
	<sup>1</sup> Prej aty u nis Jezusi e shkoi ~~n’vendin~~ e vet, ~~n’krahinën~~ e vet, ~~edhe~~ nxonsat e tij shkun mas tij. <sup>2</sup> ~~N’sabat~~ filloj me msu ~~n’sinagogë~~, edhe shumë prej atyne qe e ~~nigjojshin~~ u çuditshin edhe thojshin: “Prej kah i ka ky krejt kto sende? Qysh po del që ky me pas kaq men e urtësi? Edhe qysh po bon ky punë kaq ~~t’forta~~?” <sup>3</sup> “A s’osht ky ~~marangoz~~, djali i Marís, ~~edhe~~ vllai i Jakovit, Jozefit, Judës ~~edhe~~ Simonit? Edhe motrat e tij a s’jon ktu me na?” Edhe kështu u pengun ~~n’të~~, ~~s’e~~ pranonin. <sup>4</sup> Po Jezusi ju tha: “Pejgamberi nderohet gjithkun, veç ~~jo n’venin~~ e vet, as te ~~t’afërmit~~ e vet, as ~~n’shpin~~ e vet.” <sup>5</sup> Për ket arsye, aty ~~s’mujti~~ me bo kurrfar pune ~~t’mdhaja~~, veç vuni duert përmi do ~~t’smut edhe~~ i shnoj. <sup>6</sup> Ai u çudit me mosbesimin e tyne. Masanej eci tu i ra fshatrave përreth ~~edhe~~ po i ~~msu njerzt~~.		<sup>1</sup> Prej aty u nis Jezusi e shkoi në vendin e vet, në krahinën e vet, dhe nxonsat e tij shkun mas tij. <sup>2</sup> Në sabat filloj me msu në sinagogë, edhe shumë prej atyne qe e nigojshin u çuditshin edhe thojshin: “Prej kah i ka mësu ky krejt kto sende? Qysh po del që ky me pas kaq men e urtësi? Edhe qysh po bon ky punë kaq të forta?” <sup>3</sup> “A s’osht ky zdruktari, djali i Marís, dhe vllai i Jakovit,i Jozefit,i Judës dhe i Simonit? Edhe motrat e tij a s’jon ktu me neve?” Edhe kështu u pengun në të, e nuk e pranonin. <sup>4</sup> Po Jezusi ju tha: “Pejgamberi nderohet gjithkun, veç në venin e vet jo, as te të afërmit e vet,e as në shpin e vet.” <sup>5</sup> Për ket arsye, aty nuk mujti me bo kurrfar pune të mdhaja, veç vuni duert përmi do të smut dhe i shnoj. <sup>6</sup> Ai u çudit me mosbesimin e tyne. Masanej eci tu i ra fshatrave ose katuneve përreth dhe po i msojke njerzit.
	<br>		<br>
	<sup>7</sup> ~~Atëherë~~ i thirri te vetja dymdhetë apostujt, i nisi me nga dy, edhe ju dha fuqi me i qit përjashta frymët e ~~kqia~~. <sup>8</sup> Ju dha porosi me ~~mos~~ marrë kurgjo për rrugë, as bukë, as thes, as pare ~~n’rryp~~, veç nji ~~shkop~~. <sup>9</sup> Me pas sandale ~~n’kamë~~, po mos me marrë ~~levrit t’dyt përmi~~. <sup>10</sup> ~~Pastaj~~ ju tha: “Ku ~~t’hyni n’ndonji~~ shpi, rrin aty, deri sa ~~t’dilni~~ prej asaj ane. <sup>11</sup> E nese nuk ju presin mirë dikun, as nuk ju ~~ngjojn~~, kur ~~t’dilni~~ prej atij veni, tunden pluhnin prej kambëve si sihariq për ta, si me ju thanë qe ~~s’kan~~ pranu.” <sup>12</sup> Ata u nisën, ~~edhe~~ po i thirrshin njerzt me ra pishmon. <sup>13</sup> Qitshin shum dreqna jasht, e lyenin shum ~~t’smut~~ me vaj edhe i shnoshnin.		<sup>7</sup> Atëher i thirri te vetja dymdhetë apostujt, i nisi dy nga dy, edhe ju dha fuqi me i qit përjashta frymët e kqija. <sup>8</sup> Poashtu ju dha porosi mos me marrë kurgjo për rrugë ose udhë, as bukë, as thes, as pare në rryp, veç nji shtag. <sup>9</sup> Me pas sandale në kamë, po mos mi marrë dy veshje ose dy par tesha. <sup>10</sup> Masanej ju tha: “Ku të hyni në ndonji shpi, rrin aty, deri sa të dilni prej (asaj ane )atij qyteti. <sup>11</sup> E nese nuk ju presin mirë dikun, as nuk ju ngojn, kur të dilni prej atij veni, tunden pluhnin prej kambëve si sihariq për ta, si me ju thanë qe nuk kan pranu.” <sup>12</sup> Ata u nisën, dhe po i thirrshin njerzt me ra pishmon mu pendu. <sup>13</sup> Qitshin shum dreqna jasht, e lyenin shum të smut me vaj edhe i shnoshnin.
	<br>		<br>
	<sup>14</sup> ~~Edhe~~ te Mbreti Herod shkoi fjala, se emni i Jezusit u ba i njofshëm, edhe njerzt thojshin: “Gjoni Pagëzori u çu prej ~~t’vdekunve~~, ~~prandaj~~ po munet me bo mrekulli ~~t’tilla~~.” <sup>15</sup> Tjerët thojshin: “Jo, ky osht Elija.” Tjerët ~~prap~~ thojshin: “Osht si ni pejgamber, si pejgamberat e vjetër.” <sup>16</sup> Kur e ~~ndëgjoi~~ Herodi, tha: “Ky osht Gjoni, të cilit une ja preva kryt. Ai u çu prej ~~t’vdekunve~~.” <sup>17</sup> Se vet Herodi e kish kap Gjonin, e kish lidh ~~edhe~~ e kish qit ~~n’burg~~, për shkak ~~t’Herodias~~, ~~grusë~~ së vllait të vet Filipit, se Herodi e kish marrë për grue. <sup>18</sup> ~~Edhe~~ Gjoni i kish thanë ~~vazhdimisht~~: “S’osht e ~~leju~~ me ligj me e pas grun e vllait tan.” <sup>19</sup> Për ket shkak Herodias e urrejke Gjonin, dojke me e myt, po ~~s’mujke~~. <sup>20</sup> Se Herodi i frigohej Gjonit, e e dinte qe osht njeri i drejtë ~~edhe~~ i shenjtë, prandaj ~~edhe~~ e ~~ruajke~~. Sa herë qe e ~~nigjonte~~, metke pishman e i ~~ngatrrohej~~ mendja, ~~po prap~~ i pelqente me e ~~nigju~~.		<sup>14</sup> Tash edhe te Mbreti Herod shkoi fjala, se emni i Jezusit u ba i njofshëm, edhe njerzt thojshin: “Gjoni Pagëzori u çu prej të vdekunve, përqata po munet me bo mrekulli të tilla.” <sup>15</sup> Tjerët thojshin: “Jo, ky osht Elija.” Tjerët apet thojshin: “Osht ni pejgamber, si krejt pejgamberat e vjetër e lasht.” <sup>16</sup> Kur e ngoi Herodi, tha: “Ky osht Gjoni, të cilit une ja preva kryt. Ai u çu prej të vdekunve.” <sup>17</sup> Se vet Herodi e kish kap Gjonin, e kish lidh dhe e kish qit në burg, për shkak të Herodias, grus së vllait të vet Filipit, se Herodi e kish marrë për grue. <sup>18</sup> Gjoni i kish thanë përherë: “S’osht e lejushme me ligj me e pas grun e vllait tan.” <sup>19</sup> Për ket shkak Herodias e urrejke Gjonin, dojke me e myt, po nuk mujke. <sup>20</sup> Se Herodi i frigohej ose i tutej Gjonit, se e dinte qe osht njeri i drejtë dhe i shenjtë, prandaj dhe e rujke. Sa herë qe e nigonte, metke pishman e i pshtjellojke mendja, por apet se apet i pelqente me e ngu at me qef.
	<br>		<br>
	<sup>21</sup> Po erdh dita e ditëlindjes së Herodit. Ai bani nji darkë ~~t’madhe~~ për pari të vet, për komandantat e ushtrisë edhe për burrat ma ~~t’nderum~~ të Galilesë. <sup>22</sup> Hyni bija e Herodias edhe vallzoi, ~~edhe~~ i pelqeu shum Herodit edhe mysafirve me te. ~~Atëherë~~ mbreti i tha çikës: “Kërko qka ~~t’dush~~ prej meje, ka me ta dhon.” <sup>23</sup> ~~Madje~~ u betue: “Qka do që të lypish, kom me ta dhon, deri gjysmën e mbretnisë teme.” <sup>24</sup> Çika doli jasht e ~~e pyeti~~ nanën e vet: “Qka me lyp?” Ajo i tha: “Kryet e Gjon Pagëzorit.” <sup>25</sup> Çika u kthy ~~menjëherë~~ te mbreti, e i tha: “Du qe tash për tash me ma dhon ~~n’nji~~ pjatë ~~kryn~~ e Gjon Pagëzorit.” <sup>26</sup> Mbreti u mërzit shum, po pse u kish dhanë betën, edhe pse ishin mysafirët aty, ~~s’deshti~~ me ja prish fjalën. <sup>27</sup> Menjiherë dërgoi nji roje, me urdhër me ja pru kryn e Gjonit. Roja shkoi n’burg, ia preu kryn Gjonit, <sup>28</sup> e solli kryn n’nji pjatë, ia dha çikës, e çika ja dha nanës së vet. <sup>29</sup> Kur e ndëgjuan nxonsat e Gjonit, erdhën, e morën trupin e tij edhe e varrosën n’vorr.		<sup>21</sup> Po erdh dita e ditëlindjes së Herodit. Ai bani nji darkë të madhe për pari të vet, për komandantat e ushtrisë edhe për burrat ma të nderum të Galilesë. <sup>22</sup> Hyni bija e Herodias edhe vallzoi, dhe i pelqeu shum Herodit edhe mysafirve që jen kan me te. Atëher mbreti i tha çikës: “Kërko lyp qka të dush prej meje, se unë kam me ta dhon.” <sup>23</sup> Manej u betue: “Qka do që të lypish, kom me ta dhon, edhe deri gjysmën e mbretnisë teme.” <sup>24</sup> Çika doli jasht dhe e veti nanën e vet: “Qka me lyp?” Ajo i tha: “Kryet e Gjon Pagëzorit.” <sup>25</sup> Çika u kthy minjëher te mbreti, e i tha: “Du qe tash për tash me ma dhon në nji pjatë(tabak) kryt e Gjon Pagëzorit.” <sup>26</sup> Mbreti u mërzit shum, po pse u kish dhanë betën, edhe pse ishin mysafirët aty, nuk deshti me ja prish fjalën. <sup>27</sup> Menjiherë dërgoi nji roje, me urdhër me ja pru kryn e Gjonit. Roja shkoi n’burg, ia preu kryn Gjonit, <sup>28</sup> e solli kryn n’nji pjatë, ia dha çikës, e çika ja dha nanës së vet. <sup>29</sup> Kur e ndëgjuan nxonsat e Gjonit, erdhën, e morën trupin e tij edhe e varrosën n’vorr.
	<br>		<br>
	<sup>30</sup> Apostujt u mblodhën rreth Jezusit edhe i tregun krejt çka kishin bo e çka kishin msu tjerve. <sup>31</sup> Se kaq shum njerz po vinin e po shkojshin, sa as kohë me hangër nuk kishin. Atëherë ai u tha: “Ejj, ejani veç ju njiherë me mu n’nji ven të vetmum, edhe pushoni pak.” <sup>32</sup> Ata hypen n’barkë e shkuen n’nji vend t’vetmum, me met veç për veti. <sup>33</sup> Po njerzt i panë tu u nisë, edhe shumë tjerë u lajmrun. Ata vrapuen në kem prej krejt qyteteve e dolën përpara se me mrri Jezusi me ta. <sup>34</sup> Kur doli Jezusi prej barkës, e pa nji turmë të madhe e i erdhi shumë keq për ta, se po i ngjajshin deleve pa bari. Edhe filloj me ju msu shum sende.		<sup>30</sup> Apostujt u mblodhën rreth Jezusit edhe i tregun krejt çka kishin bo e çka kishin msu tjerve. <sup>31</sup> Se kaq shum njerz po vinin e po shkojshin, sa as kohë me hangër nuk kishin. Atëherë ai u tha: “Ejj, ejani veç ju njiherë me mu n’nji ven të vetmum, edhe pushoni pak.” <sup>32</sup> Ata hypen n’barkë e shkuen n’nji vend t’vetmum, me met veç për veti. <sup>33</sup> Po njerzt i panë tu u nisë, edhe shumë tjerë u lajmrun. Ata vrapuen në kem prej krejt qyteteve e dolën përpara se me mrri Jezusi me ta. <sup>34</sup> Kur doli Jezusi prej barkës, e pa nji turmë të madhe e i erdhi shumë keq për ta, se po i ngjajshin deleve pa bari. Edhe filloj me ju msu shum sende.

Teddybär: Absatznotiz gelöscht, Absätze OK

2025-12-09T15:30:07Z

Absatznotiz gelöscht, Absätze OK

← Nächstältere Version		Version vom 9. Dezember 2025, 17:30 Uhr
Zeile 1:		Zeile 1:
	{{Textstatus		{{Textstatus
	\| Status = KI		\| Status = KI
	~~\| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.~~
	}}		}}
	⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️		⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️

Teddybär:
Eingefügt

2025-12-08T17:47:05Z

Eingefügt

← Nächstältere Version		Version vom 8. Dezember 2025, 19:47 Uhr
Zeile 4:		Zeile 4:
	}}		}}
	⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️		⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
			<br><br>

	<sup>1</sup> Prej aty u nis Jezusi e shkoi n’vendin e vet, n’krahinën e vet, edhe nxonsat e tij shkun mas tij. <sup>2</sup> N’sabat filloj me msu n’sinagogë, edhe shumë prej atyne qe e nigjojshin u çuditshin edhe thojshin: “Prej kah i ka ky krejt kto sende? Qysh po del që ky me pas kaq men e urtësi? Edhe qysh po bon ky punë kaq t’forta?” <sup>3</sup> “A s’osht ky marangoz, djali i Marís, edhe vllai i Jakovit, Jozefit, Judës edhe Simonit? Edhe motrat e tij a s’jon ktu me na?” Edhe kështu u pengun n’të, s’e pranonin. <sup>4</sup> Po Jezusi ju tha: “Pejgamberi nderohet gjithkun, veç jo n’venin e vet, as te t’afërmit e vet, as n’shpin e vet.” <sup>5</sup> Për ket arsye, aty s’mujti me bo kurrfar pune t’mdhaja, veç vuni duert përmi do t’smut edhe i shnoj. <sup>6</sup> Ai u çudit me mosbesimin e tyne. Masanej eci tu i ra fshatrave përreth edhe po i msu njerzt.		<sup>1</sup> Prej aty u nis Jezusi e shkoi n’vendin e vet, n’krahinën e vet, edhe nxonsat e tij shkun mas tij. <sup>2</sup> N’sabat filloj me msu n’sinagogë, edhe shumë prej atyne qe e nigjojshin u çuditshin edhe thojshin: “Prej kah i ka ky krejt kto sende? Qysh po del që ky me pas kaq men e urtësi? Edhe qysh po bon ky punë kaq t’forta?” <sup>3</sup> “A s’osht ky marangoz, djali i Marís, edhe vllai i Jakovit, Jozefit, Judës edhe Simonit? Edhe motrat e tij a s’jon ktu me na?” Edhe kështu u pengun n’të, s’e pranonin. <sup>4</sup> Po Jezusi ju tha: “Pejgamberi nderohet gjithkun, veç jo n’venin e vet, as te t’afërmit e vet, as n’shpin e vet.” <sup>5</sup> Për ket arsye, aty s’mujti me bo kurrfar pune t’mdhaja, veç vuni duert përmi do t’smut edhe i shnoj. <sup>6</sup> Ai u çudit me mosbesimin e tyne. Masanej eci tu i ra fshatrave përreth edhe po i msu njerzt.
	<br>		<br>

Teddybär:
Eingefügt

2025-12-07T11:06:47Z

Eingefügt

← Nächstältere Version		Version vom 7. Dezember 2025, 13:06 Uhr
Zeile 7:		Zeile 7:

	<sup>1</sup> Prej aty u nis Jezusi e shkoi n’vendin e vet, n’krahinën e vet, edhe nxonsat e tij shkun mas tij. <sup>2</sup> N’sabat filloj me msu n’sinagogë, edhe shumë prej atyne qe e nigjojshin u çuditshin edhe thojshin: “Prej kah i ka ky krejt kto sende? Qysh po del që ky me pas kaq men e urtësi? Edhe qysh po bon ky punë kaq t’forta?” <sup>3</sup> “A s’osht ky marangoz, djali i Marís, edhe vllai i Jakovit, Jozefit, Judës edhe Simonit? Edhe motrat e tij a s’jon ktu me na?” Edhe kështu u pengun n’të, s’e pranonin. <sup>4</sup> Po Jezusi ju tha: “Pejgamberi nderohet gjithkun, veç jo n’venin e vet, as te t’afërmit e vet, as n’shpin e vet.” <sup>5</sup> Për ket arsye, aty s’mujti me bo kurrfar pune t’mdhaja, veç vuni duert përmi do t’smut edhe i shnoj. <sup>6</sup> Ai u çudit me mosbesimin e tyne. Masanej eci tu i ra fshatrave përreth edhe po i msu njerzt.		<sup>1</sup> Prej aty u nis Jezusi e shkoi n’vendin e vet, n’krahinën e vet, edhe nxonsat e tij shkun mas tij. <sup>2</sup> N’sabat filloj me msu n’sinagogë, edhe shumë prej atyne qe e nigjojshin u çuditshin edhe thojshin: “Prej kah i ka ky krejt kto sende? Qysh po del që ky me pas kaq men e urtësi? Edhe qysh po bon ky punë kaq t’forta?” <sup>3</sup> “A s’osht ky marangoz, djali i Marís, edhe vllai i Jakovit, Jozefit, Judës edhe Simonit? Edhe motrat e tij a s’jon ktu me na?” Edhe kështu u pengun n’të, s’e pranonin. <sup>4</sup> Po Jezusi ju tha: “Pejgamberi nderohet gjithkun, veç jo n’venin e vet, as te t’afërmit e vet, as n’shpin e vet.” <sup>5</sup> Për ket arsye, aty s’mujti me bo kurrfar pune t’mdhaja, veç vuni duert përmi do t’smut edhe i shnoj. <sup>6</sup> Ai u çudit me mosbesimin e tyne. Masanej eci tu i ra fshatrave përreth edhe po i msu njerzt.
			<br>
	<sup>7</sup> Atëherë i thirri te vetja dymdhetë apostujt, i nisi me nga dy, edhe ju dha fuqi me i qit përjashta frymët e kqia. <sup>8</sup> Ju dha porosi me mos marrë kurgjo për rrugë, as bukë, as thes, as pare n’rryp, veç nji shkop. <sup>9</sup> Me pas sandale n’kamë, po mos me marrë levrit t’dyt përmi. <sup>10</sup> Pastaj ju tha: “Ku t’hyni n’ndonji shpi, rrin aty, deri sa t’dilni prej asaj ane. <sup>11</sup> E nese nuk ju presin mirë dikun, as nuk ju ngjojn, kur t’dilni prej atij veni, tunden pluhnin prej kambëve si sihariq për ta, si me ju thanë qe s’kan pranu.” <sup>12</sup> Ata u nisën, edhe po i thirrshin njerzt me ra pishmon. <sup>13</sup> Qitshin shum dreqna jasht, e lyenin shum t’smut me vaj edhe i shnoshnin.		<sup>7</sup> Atëherë i thirri te vetja dymdhetë apostujt, i nisi me nga dy, edhe ju dha fuqi me i qit përjashta frymët e kqia. <sup>8</sup> Ju dha porosi me mos marrë kurgjo për rrugë, as bukë, as thes, as pare n’rryp, veç nji shkop. <sup>9</sup> Me pas sandale n’kamë, po mos me marrë levrit t’dyt përmi. <sup>10</sup> Pastaj ju tha: “Ku t’hyni n’ndonji shpi, rrin aty, deri sa t’dilni prej asaj ane. <sup>11</sup> E nese nuk ju presin mirë dikun, as nuk ju ngjojn, kur t’dilni prej atij veni, tunden pluhnin prej kambëve si sihariq për ta, si me ju thanë qe s’kan pranu.” <sup>12</sup> Ata u nisën, edhe po i thirrshin njerzt me ra pishmon. <sup>13</sup> Qitshin shum dreqna jasht, e lyenin shum t’smut me vaj edhe i shnoshnin.
			<br>
	<sup>14</sup> Edhe te Mbreti Herod shkoi fjala, se emni i Jezusit u ba i njofshëm, edhe njerzt thojshin: “Gjoni Pagëzori u çu prej t’vdekunve, prandaj po munet me bo mrekulli t’tilla.” <sup>15</sup> Tjerët thojshin: “Jo, ky osht Elija.” Tjerët prap thojshin: “Osht si ni pejgamber, si pejgamberat e vjetër.” <sup>16</sup> Kur e ndëgjoi Herodi, tha: “Ky osht Gjoni, të cilit une ja preva kryt. Ai u çu prej t’vdekunve.” <sup>17</sup> Se vet Herodi e kish kap Gjonin, e kish lidh edhe e kish qit n’burg, për shkak t’Herodias, grusë së vllait të vet Filipit, se Herodi e kish marrë për grue. <sup>18</sup> Edhe Gjoni i kish thanë vazhdimisht: “S’osht e leju me ligj me e pas grun e vllait tan.” <sup>19</sup> Për ket shkak Herodias e urrejke Gjonin, dojke me e myt, po s’mujke. <sup>20</sup> Se Herodi i frigohej Gjonit, e e dinte qe osht njeri i drejtë edhe i shenjtë, prandaj edhe e ruajke. Sa herë qe e nigjonte, metke pishman e i ngatrrohej mendja, po prap i pelqente me e nigju.		<sup>14</sup> Edhe te Mbreti Herod shkoi fjala, se emni i Jezusit u ba i njofshëm, edhe njerzt thojshin: “Gjoni Pagëzori u çu prej t’vdekunve, prandaj po munet me bo mrekulli t’tilla.” <sup>15</sup> Tjerët thojshin: “Jo, ky osht Elija.” Tjerët prap thojshin: “Osht si ni pejgamber, si pejgamberat e vjetër.” <sup>16</sup> Kur e ndëgjoi Herodi, tha: “Ky osht Gjoni, të cilit une ja preva kryt. Ai u çu prej t’vdekunve.” <sup>17</sup> Se vet Herodi e kish kap Gjonin, e kish lidh edhe e kish qit n’burg, për shkak t’Herodias, grusë së vllait të vet Filipit, se Herodi e kish marrë për grue. <sup>18</sup> Edhe Gjoni i kish thanë vazhdimisht: “S’osht e leju me ligj me e pas grun e vllait tan.” <sup>19</sup> Për ket shkak Herodias e urrejke Gjonin, dojke me e myt, po s’mujke. <sup>20</sup> Se Herodi i frigohej Gjonit, e e dinte qe osht njeri i drejtë edhe i shenjtë, prandaj edhe e ruajke. Sa herë qe e nigjonte, metke pishman e i ngatrrohej mendja, po prap i pelqente me e nigju.
			<br>
	<sup>21</sup> Po erdh dita e ditëlindjes së Herodit. Ai bani nji darkë t’madhe për pari të vet, për komandantat e ushtrisë edhe për burrat ma t’nderum të Galilesë. <sup>22</sup> Hyni bija e Herodias edhe vallzoi, edhe i pelqeu shum Herodit edhe mysafirve me te. Atëherë mbreti i tha çikës: “Kërko qka t’dush prej meje, ka me ta dhon.” <sup>23</sup> Madje u betue: “Qka do që të lypish, kom me ta dhon, deri gjysmën e mbretnisë teme.” <sup>24</sup> Çika doli jasht e e pyeti nanën e vet: “Qka me lyp?” Ajo i tha: “Kryet e Gjon Pagëzorit.” <sup>25</sup> Çika u kthy menjëherë te mbreti, e i tha: “Du qe tash për tash me ma dhon n’nji pjatë kryn e Gjon Pagëzorit.” <sup>26</sup> Mbreti u mërzit shum, po pse u kish dhanë betën, edhe pse ishin mysafirët aty, s’deshti me ja prish fjalën. <sup>27</sup> Menjiherë dërgoi nji roje, me urdhër me ja pru kryn e Gjonit. Roja shkoi n’burg, ia preu kryn Gjonit, <sup>28</sup> e solli kryn n’nji pjatë, ia dha çikës, e çika ja dha nanës së vet. <sup>29</sup> Kur e ndëgjuan nxonsat e Gjonit, erdhën, e morën trupin e tij edhe e varrosën n’vorr.		<sup>21</sup> Po erdh dita e ditëlindjes së Herodit. Ai bani nji darkë t’madhe për pari të vet, për komandantat e ushtrisë edhe për burrat ma t’nderum të Galilesë. <sup>22</sup> Hyni bija e Herodias edhe vallzoi, edhe i pelqeu shum Herodit edhe mysafirve me te. Atëherë mbreti i tha çikës: “Kërko qka t’dush prej meje, ka me ta dhon.” <sup>23</sup> Madje u betue: “Qka do që të lypish, kom me ta dhon, deri gjysmën e mbretnisë teme.” <sup>24</sup> Çika doli jasht e e pyeti nanën e vet: “Qka me lyp?” Ajo i tha: “Kryet e Gjon Pagëzorit.” <sup>25</sup> Çika u kthy menjëherë te mbreti, e i tha: “Du qe tash për tash me ma dhon n’nji pjatë kryn e Gjon Pagëzorit.” <sup>26</sup> Mbreti u mërzit shum, po pse u kish dhanë betën, edhe pse ishin mysafirët aty, s’deshti me ja prish fjalën. <sup>27</sup> Menjiherë dërgoi nji roje, me urdhër me ja pru kryn e Gjonit. Roja shkoi n’burg, ia preu kryn Gjonit, <sup>28</sup> e solli kryn n’nji pjatë, ia dha çikës, e çika ja dha nanës së vet. <sup>29</sup> Kur e ndëgjuan nxonsat e Gjonit, erdhën, e morën trupin e tij edhe e varrosën n’vorr.
			<br>
	<sup>30</sup> Apostujt u mblodhën rreth Jezusit edhe i tregun krejt çka kishin bo e çka kishin msu tjerve. <sup>31</sup> Se kaq shum njerz po vinin e po shkojshin, sa as kohë me hangër nuk kishin. Atëherë ai u tha: “Ejj, ejani veç ju njiherë me mu n’nji ven të vetmum, edhe pushoni pak.” <sup>32</sup> Ata hypen n’barkë e shkuen n’nji vend t’vetmum, me met veç për veti. <sup>33</sup> Po njerzt i panë tu u nisë, edhe shumë tjerë u lajmrun. Ata vrapuen në kem prej krejt qyteteve e dolën përpara se me mrri Jezusi me ta. <sup>34</sup> Kur doli Jezusi prej barkës, e pa nji turmë të madhe e i erdhi shumë keq për ta, se po i ngjajshin deleve pa bari. Edhe filloj me ju msu shum sende.		<sup>30</sup> Apostujt u mblodhën rreth Jezusit edhe i tregun krejt çka kishin bo e çka kishin msu tjerve. <sup>31</sup> Se kaq shum njerz po vinin e po shkojshin, sa as kohë me hangër nuk kishin. Atëherë ai u tha: “Ejj, ejani veç ju njiherë me mu n’nji ven të vetmum, edhe pushoni pak.” <sup>32</sup> Ata hypen n’barkë e shkuen n’nji vend t’vetmum, me met veç për veti. <sup>33</sup> Po njerzt i panë tu u nisë, edhe shumë tjerë u lajmrun. Ata vrapuen në kem prej krejt qyteteve e dolën përpara se me mrri Jezusi me ta. <sup>34</sup> Kur doli Jezusi prej barkës, e pa nji turmë të madhe e i erdhi shumë keq për ta, se po i ngjajshin deleve pa bari. Edhe filloj me ju msu shum sende.
			<br>
	<sup>35</sup> Vec se u bo mramje, nxonsat i erdhën e i thanë: “Ky vend osht ven i shkret, edhe veç qe osht bo shumë vonë. <sup>36</sup> Lshoji njerzt, me shku n’fusha e n’fshatra rreth e rrotull, me ble diqka me hangër.” <sup>37</sup> Po ai ju tha: “Jepni ju me hangër.” Ata i thanë: “A me shku me ble buk me dyqind denarë, e me ju dhon me hangër?!” <sup>38</sup> Ai i pyeti: “Sa bukë keni? Shkoni shikoni.” Ata shkuen, e kur u kthyën, i thanë: “Pesë, edhe dy peshq.” <sup>39</sup> Atëherë ai ju dha porosi me u ul njerzt grupe-grupe n’barin e gjelbër. <sup>40</sup> Ata u ulën n’grupe prej njiqind vetash ose pesëdhjetë vetash. <sup>41</sup> Jezusi i mori pesë bukët edhe dy peshqt, kqyri kah qielli e luti Zotin. E theu bukën, edhe ja dha nxonsave me ja shpërnda njerzve. Edhe dy peshqt i ndau mes krejtve. <sup>42</sup> Krejt hëngrën e u nginën. <sup>43</sup> Masanej i mblodhën thërrimet qe metën prej bukës edhe i mbushën dymdhetë shporta, pa i llogarit peshqt. <sup>44</sup> Veç burrat qe hëngrën bukë ishin rreth pesmijë veta.		<sup>35</sup> Vec se u bo mramje, nxonsat i erdhën e i thanë: “Ky vend osht ven i shkret, edhe veç qe osht bo shumë vonë. <sup>36</sup> Lshoji njerzt, me shku n’fusha e n’fshatra rreth e rrotull, me ble diqka me hangër.” <sup>37</sup> Po ai ju tha: “Jepni ju me hangër.” Ata i thanë: “A me shku me ble buk me dyqind denarë, e me ju dhon me hangër?!” <sup>38</sup> Ai i pyeti: “Sa bukë keni? Shkoni shikoni.” Ata shkuen, e kur u kthyën, i thanë: “Pesë, edhe dy peshq.” <sup>39</sup> Atëherë ai ju dha porosi me u ul njerzt grupe-grupe n’barin e gjelbër. <sup>40</sup> Ata u ulën n’grupe prej njiqind vetash ose pesëdhjetë vetash. <sup>41</sup> Jezusi i mori pesë bukët edhe dy peshqt, kqyri kah qielli e luti Zotin. E theu bukën, edhe ja dha nxonsave me ja shpërnda njerzve. Edhe dy peshqt i ndau mes krejtve. <sup>42</sup> Krejt hëngrën e u nginën. <sup>43</sup> Masanej i mblodhën thërrimet qe metën prej bukës edhe i mbushën dymdhetë shporta, pa i llogarit peshqt. <sup>44</sup> Veç burrat qe hëngrën bukë ishin rreth pesmijë veta.
			<br>
	<sup>45</sup> Menjiherë mas ksaj, ai i shtyni nxonsat e vet me hi n’barkë e me dalë përpara n’anën tjetër kah Betsaida, sa po ljargohej prej turmës. <sup>46</sup> Kur u lshum me shku njerzt, ai u ngjit n’mal me u lut. <sup>47</sup> Kur u ba mramje, barka u kon n’mes t’detit, e ai vet i vetëm n’tokë. <sup>48</sup> I pa qe po lodheshin tue lundru, se era u kish ra përballë. N’oren e katërt t’natës ai shkoi kah ata tu ecë përmi det, edhe dojke si me kalu pranë tyne. <sup>49</sup> Kur e panë tu ecë përmi det, menun qe osht nji hije, nji far shpirti, edhe fillun me bërtitë. <sup>50</sup> Se krejt e panë edhe u tutën. Po ai menjiherë u foli: “Merrni guxim, une jam, mos u tutni.” <sup>51</sup> Pastaj hypi te ata n’barkë, edhe era u ndal. Ata u mahniten e u habitën shumë. <sup>52</sup> Se s’e kishin kuptu fare çka kish ndodh me bukët, se zemra ju kish met e fortë edhe s’po kuptonin.		<sup>45</sup> Menjiherë mas ksaj, ai i shtyni nxonsat e vet me hi n’barkë e me dalë përpara n’anën tjetër kah Betsaida, sa po ljargohej prej turmës. <sup>46</sup> Kur u lshum me shku njerzt, ai u ngjit n’mal me u lut. <sup>47</sup> Kur u ba mramje, barka u kon n’mes t’detit, e ai vet i vetëm n’tokë. <sup>48</sup> I pa qe po lodheshin tue lundru, se era u kish ra përballë. N’oren e katërt t’natës ai shkoi kah ata tu ecë përmi det, edhe dojke si me kalu pranë tyne. <sup>49</sup> Kur e panë tu ecë përmi det, menun qe osht nji hije, nji far shpirti, edhe fillun me bërtitë. <sup>50</sup> Se krejt e panë edhe u tutën. Po ai menjiherë u foli: “Merrni guxim, une jam, mos u tutni.” <sup>51</sup> Pastaj hypi te ata n’barkë, edhe era u ndal. Ata u mahniten e u habitën shumë. <sup>52</sup> Se s’e kishin kuptu fare çka kish ndodh me bukët, se zemra ju kish met e fortë edhe s’po kuptonin.
			<br>
	<sup>53</sup> Masanej, kur kaluen detin, arritën në krahinën e Genesaretit edhe u ndalën aty. <sup>54</sup> Kur zbritën prej barkës, njerzt e njohën menjiherë. <sup>55</sup> Ata vrapuen nëpër krejt atë krahinë edhe nisën me i sjellë t’smutit, tu i çu n’shtrat, te vendi ku dëgjojshin se osht ai. <sup>56</sup> Edhe ku do qe hynte, n’fshat, n’qytet a n’fshata t’hapta, i qitshin t’smutit n’pazar. E po e lypnin me t’madhe veç me ja prek cepin e levritit të tij, edhe krejt ata qe e preknin u bajshin shnosh.		<sup>53</sup> Masanej, kur kaluen detin, arritën në krahinën e Genesaretit edhe u ndalën aty. <sup>54</sup> Kur zbritën prej barkës, njerzt e njohën menjiherë. <sup>55</sup> Ata vrapuen nëpër krejt atë krahinë edhe nisën me i sjellë t’smutit, tu i çu n’shtrat, te vendi ku dëgjojshin se osht ai. <sup>56</sup> Edhe ku do qe hynte, n’fshat, n’qytet a n’fshata t’hapta, i qitshin t’smutit n’pazar. E po e lypnin me t’madhe veç me ja prek cepin e levritit të tij, edhe krejt ata qe e preknin u bajshin shnosh.

Teddybär: Update Quver. Mar. 6 1-56

2025-12-02T13:06:45Z

Update Quver. Mar. 6 1-56

← Nächstältere Version		Version vom 2. Dezember 2025, 15:06 Uhr
Zeile 21:		Zeile 21:

	<sup>53</sup> Masanej, kur kaluen detin, arritën në krahinën e Genesaretit edhe u ndalën aty. <sup>54</sup> Kur zbritën prej barkës, njerzt e njohën menjiherë. <sup>55</sup> Ata vrapuen nëpër krejt atë krahinë edhe nisën me i sjellë t’smutit, tu i çu n’shtrat, te vendi ku dëgjojshin se osht ai. <sup>56</sup> Edhe ku do qe hynte, n’fshat, n’qytet a n’fshata t’hapta, i qitshin t’smutit n’pazar. E po e lypnin me t’madhe veç me ja prek cepin e levritit të tij, edhe krejt ata qe e preknin u bajshin shnosh.		<sup>53</sup> Masanej, kur kaluen detin, arritën në krahinën e Genesaretit edhe u ndalën aty. <sup>54</sup> Kur zbritën prej barkës, njerzt e njohën menjiherë. <sup>55</sup> Ata vrapuen nëpër krejt atë krahinë edhe nisën me i sjellë t’smutit, tu i çu n’shtrat, te vendi ku dëgjojshin se osht ai. <sup>56</sup> Edhe ku do qe hynte, n’fshat, n’qytet a n’fshata t’hapta, i qitshin t’smutit n’pazar. E po e lypnin me t’madhe veç me ja prek cepin e levritit të tij, edhe krejt ata qe e preknin u bajshin shnosh.

			{{Querverweise-Metadaten
			\| v1 = Luk 4:16
			\| v2 = Joh 6:42; 7:15
			\| v3 = Jes 53:2
			\| v3 = Joh 6:42
			\| v3 = Gal 1:19
			\| v3 = Mar 3:31
			\| v4 = Jer 11:21; Luk 4:24; Joh 4:44
			\| v6 = Luk 13:22
			\| v7 = Luk 10:1
			\| v11 = Luk 10:10, 11; Apg 13:50, 51
			\| v12 = Luk 9:6; Apg 2:38; 3:19
			\| v13 = Luk 10:17
			\| v14 = Luk 3:1
			\| v15 = Mat 16:14; Mar 8:28
			\| v17 = Luk 3:19, 20
			\| v18 = 3Mo 18:16; 20:21
			\| v20 = Mat 11:11; 21:26
			\| v21 = 1Mo 40:20-22
			\| v31 = Mar 3:20
			\| v31 = Mat 11:29
			\| v34 = Heb 4:15
			\| v34 = 4Mo 27:16, 17; 1Kö 22:17; Jes 53:6; Hes 34:5, 8; Mat 9:36
			\| v34 = Jes 61:1
			\| v37 = 2Kö 4:42-44; Mat 15:33
			\| v41 = Mar 8:6; Luk 24:30; Apg 27:35
			\| v46 = Mat 6:6; Mar 1:35; Luk 6:12
			\| v49 = Luk 24:37
			\| v51 = Mat 8:26, 27
			\| v56 = 4Mo 15:38, 39; Mat 9:20; Mar 5:25-28; Luk 8:43, 44; Apg 19:11, 12
			}}

ZmIn4Lz470: KI Übersetzung

2025-12-01T22:16:10Z

KI Übersetzung

Neue Seite

{{Textstatus
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️

1 Prej aty u nis Jezusi e shkoi n’vendin e vet, n’krahinën e vet, edhe nxonsat e tij shkun mas tij. 2 N’sabat filloj me msu n’sinagogë, edhe shumë prej atyne qe e nigjojshin u çuditshin edhe thojshin: “Prej kah i ka ky krejt kto sende? Qysh po del që ky me pas kaq men e urtësi? Edhe qysh po bon ky punë kaq t’forta?” 3 “A s’osht ky marangoz, djali i Marís, edhe vllai i Jakovit, Jozefit, Judës edhe Simonit? Edhe motrat e tij a s’jon ktu me na?” Edhe kështu u pengun n’të, s’e pranonin. 4 Po Jezusi ju tha: “Pejgamberi nderohet gjithkun, veç jo n’venin e vet, as te t’afërmit e vet, as n’shpin e vet.” 5 Për ket arsye, aty s’mujti me bo kurrfar pune t’mdhaja, veç vuni duert përmi do t’smut edhe i shnoj. 6 Ai u çudit me mosbesimin e tyne. Masanej eci tu i ra fshatrave përreth edhe po i msu njerzt.

7 Atëherë i thirri te vetja dymdhetë apostujt, i nisi me nga dy, edhe ju dha fuqi me i qit përjashta frymët e kqia. 8 Ju dha porosi me mos marrë kurgjo për rrugë, as bukë, as thes, as pare n’rryp, veç nji shkop. 9 Me pas sandale n’kamë, po mos me marrë levrit t’dyt përmi. 10 Pastaj ju tha: “Ku t’hyni n’ndonji shpi, rrin aty, deri sa t’dilni prej asaj ane. 11 E nese nuk ju presin mirë dikun, as nuk ju ngjojn, kur t’dilni prej atij veni, tunden pluhnin prej kambëve si sihariq për ta, si me ju thanë qe s’kan pranu.” 12 Ata u nisën, edhe po i thirrshin njerzt me ra pishmon. 13 Qitshin shum dreqna jasht, e lyenin shum t’smut me vaj edhe i shnoshnin.

14 Edhe te Mbreti Herod shkoi fjala, se emni i Jezusit u ba i njofshëm, edhe njerzt thojshin: “Gjoni Pagëzori u çu prej t’vdekunve, prandaj po munet me bo mrekulli t’tilla.” 15 Tjerët thojshin: “Jo, ky osht Elija.” Tjerët prap thojshin: “Osht si ni pejgamber, si pejgamberat e vjetër.” 16 Kur e ndëgjoi Herodi, tha: “Ky osht Gjoni, të cilit une ja preva kryt. Ai u çu prej t’vdekunve.” 17 Se vet Herodi e kish kap Gjonin, e kish lidh edhe e kish qit n’burg, për shkak t’Herodias, grusë së vllait të vet Filipit, se Herodi e kish marrë për grue. 18 Edhe Gjoni i kish thanë vazhdimisht: “S’osht e leju me ligj me e pas grun e vllait tan.” 19 Për ket shkak Herodias e urrejke Gjonin, dojke me e myt, po s’mujke. 20 Se Herodi i frigohej Gjonit, e e dinte qe osht njeri i drejtë edhe i shenjtë, prandaj edhe e ruajke. Sa herë qe e nigjonte, metke pishman e i ngatrrohej mendja, po prap i pelqente me e nigju.

21 Po erdh dita e ditëlindjes së Herodit. Ai bani nji darkë t’madhe për pari të vet, për komandantat e ushtrisë edhe për burrat ma t’nderum të Galilesë. 22 Hyni bija e Herodias edhe vallzoi, edhe i pelqeu shum Herodit edhe mysafirve me te. Atëherë mbreti i tha çikës: “Kërko qka t’dush prej meje, ka me ta dhon.” 23 Madje u betue: “Qka do që të lypish, kom me ta dhon, deri gjysmën e mbretnisë teme.” 24 Çika doli jasht e e pyeti nanën e vet: “Qka me lyp?” Ajo i tha: “Kryet e Gjon Pagëzorit.” 25 Çika u kthy menjëherë te mbreti, e i tha: “Du qe tash për tash me ma dhon n’nji pjatë kryn e Gjon Pagëzorit.” 26 Mbreti u mërzit shum, po pse u kish dhanë betën, edhe pse ishin mysafirët aty, s’deshti me ja prish fjalën. 27 Menjiherë dërgoi nji roje, me urdhër me ja pru kryn e Gjonit. Roja shkoi n’burg, ia preu kryn Gjonit, 28 e solli kryn n’nji pjatë, ia dha çikës, e çika ja dha nanës së vet. 29 Kur e ndëgjuan nxonsat e Gjonit, erdhën, e morën trupin e tij edhe e varrosën n’vorr.

30 Apostujt u mblodhën rreth Jezusit edhe i tregun krejt çka kishin bo e çka kishin msu tjerve. 31 Se kaq shum njerz po vinin e po shkojshin, sa as kohë me hangër nuk kishin. Atëherë ai u tha: “Ejj, ejani veç ju njiherë me mu n’nji ven të vetmum, edhe pushoni pak.” 32 Ata hypen n’barkë e shkuen n’nji vend t’vetmum, me met veç për veti. 33 Po njerzt i panë tu u nisë, edhe shumë tjerë u lajmrun. Ata vrapuen në kem prej krejt qyteteve e dolën përpara se me mrri Jezusi me ta. 34 Kur doli Jezusi prej barkës, e pa nji turmë të madhe e i erdhi shumë keq për ta, se po i ngjajshin deleve pa bari. Edhe filloj me ju msu shum sende.

35 Vec se u bo mramje, nxonsat i erdhën e i thanë: “Ky vend osht ven i shkret, edhe veç qe osht bo shumë vonë. 36 Lshoji njerzt, me shku n’fusha e n’fshatra rreth e rrotull, me ble diqka me hangër.” 37 Po ai ju tha: “Jepni ju me hangër.” Ata i thanë: “A me shku me ble buk me dyqind denarë, e me ju dhon me hangër?!” 38 Ai i pyeti: “Sa bukë keni? Shkoni shikoni.” Ata shkuen, e kur u kthyën, i thanë: “Pesë, edhe dy peshq.” 39 Atëherë ai ju dha porosi me u ul njerzt grupe-grupe n’barin e gjelbër. 40 Ata u ulën n’grupe prej njiqind vetash ose pesëdhjetë vetash. 41 Jezusi i mori pesë bukët edhe dy peshqt, kqyri kah qielli e luti Zotin. E theu bukën, edhe ja dha nxonsave me ja shpërnda njerzve. Edhe dy peshqt i ndau mes krejtve. 42 Krejt hëngrën e u nginën. 43 Masanej i mblodhën thërrimet qe metën prej bukës edhe i mbushën dymdhetë shporta, pa i llogarit peshqt. 44 Veç burrat qe hëngrën bukë ishin rreth pesmijë veta.

45 Menjiherë mas ksaj, ai i shtyni nxonsat e vet me hi n’barkë e me dalë përpara n’anën tjetër kah Betsaida, sa po ljargohej prej turmës. 46 Kur u lshum me shku njerzt, ai u ngjit n’mal me u lut. 47 Kur u ba mramje, barka u kon n’mes t’detit, e ai vet i vetëm n’tokë. 48 I pa qe po lodheshin tue lundru, se era u kish ra përballë. N’oren e katërt t’natës ai shkoi kah ata tu ecë përmi det, edhe dojke si me kalu pranë tyne. 49 Kur e panë tu ecë përmi det, menun qe osht nji hije, nji far shpirti, edhe fillun me bërtitë. 50 Se krejt e panë edhe u tutën. Po ai menjiherë u foli: “Merrni guxim, une jam, mos u tutni.” 51 Pastaj hypi te ata n’barkë, edhe era u ndal. Ata u mahniten e u habitën shumë. 52 Se s’e kishin kuptu fare çka kish ndodh me bukët, se zemra ju kish met e fortë edhe s’po kuptonin.

53 Masanej, kur kaluen detin, arritën në krahinën e Genesaretit edhe u ndalën aty. 54 Kur zbritën prej barkës, njerzt e njohën menjiherë. 55 Ata vrapuen nëpër krejt atë krahinë edhe nisën me i sjellë t’smutit, tu i çu n’shtrat, te vendi ku dëgjojshin se osht ai. 56 Edhe ku do qe hynte, n’fshat, n’qytet a n’fshata t’hapta, i qitshin t’smutit n’pazar. E po e lypnin me t’madhe veç me ja prek cepin e levritit të tij, edhe krejt ata qe e preknin u bajshin shnosh.

Marku 6 - Versionsgeschichte

Nexhat am 19. Januar 2026 um 13:44 Uhr

Nexhat am 16. Januar 2026 um 15:10 Uhr

Teddybär: Absatznotiz gelöscht, Absätze OK

Teddybär: Eingefügt

Teddybär: Eingefügt

Teddybär: Update Quver. Mar. 6 1-56

ZmIn4Lz470: KI Übersetzung

Teddybär:
Eingefügt

Teddybär:
Eingefügt