Marku 7: Unterschied zwischen den Versionen
Nexhat (Diskussion | Beiträge) Keine Bearbeitungszusammenfassung |
Nexhat (Diskussion | Beiträge) Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| (3 dazwischenliegende Versionen von 2 Benutzern werden nicht angezeigt) | |||
| Zeile 4: | Zeile 4: | ||
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ | ⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ | ||
<br><br> | <br><br> | ||
<sup>1</sup> Tash do farisej dhe do mësus të ligjit kan ardh prej Jerusalemit edhe u mbledhen rreth atij. <sup>2</sup> Ata po vëreshin që do prej nxonsave të tij po hanin me duar të papastra , dmth pa i pas la duert. <sup>3</sup> (Se farisejt, si shum judenj, s’ushqehen pa i la duert deri te brryli, se po i kapen pas adetit të pleqve. <sup>4</sup> Edhe kur kthehen prej pazari, nuk hanjn pa u pastru. Kan edhe plot zakone tjera, për sente vogla po kapen, psh i shpërlajn filxhanat, brokat edhe enët prej bakri.) <sup>5</sup> Kështu farisejt edhe mësusit e ligjit e veten: “Pse nxonsat e tu s’po i përmbahen adetit të pleqve, por po hanë me duar të papastra?” <sup>6</sup> Ai ju tha: “Shum mirë ka fol Isaja për ju me dy ftyra, kur ka profetizu për ju: ‘Ky popull me gojë po më nerojnë, po zemra e tyne osht larg prej meje. <sup>7</sup> Adhurimi i tyne nuk vlen kurgjo, se mësimet e tyne jon veç rregulla | <sup>1</sup> Tash do farisej dhe do mësus të ligjit kan ardh prej Jerusalemit edhe u mbledhen rreth atij. <sup>2</sup> Ata po vëreshin që do prej nxonsave të tij po hanin me duar të papastra , dmth pa i pas la duert. <sup>3</sup> (Se farisejt, si shum judenj, s’ushqehen pa i la duert deri te brryli, se po i kapen pas adetit të pleqve. <sup>4</sup> Edhe kur kthehen prej pazari, nuk hanjn pa u pastru. Kan edhe plot zakone tjera, për sente vogla po kapen, psh i shpërlajn filxhanat, brokat edhe enët prej bakri.) <sup>5</sup> Kështu farisejt edhe mësusit e ligjit e veten: “Pse nxonsat e tu s’po i përmbahen adetit të pleqve, por po hanë me duar të papastra?” <sup>6</sup> Ai ju tha: “Shum mirë ka fol Isaja për ju me dy ftyra, kur ka profetizu për ju: ‘Ky popull me gojë po më nerojnë, po zemra e tyne osht larg prej meje. <sup>7</sup> Adhurimi i tyne nuk vlen kurgjo, se mësimet e tyne jon veç rregulla të njerzrve.’ <sup>8</sup> Ju i lini anash urdhna e Zotit, e kapeni fort mas adeteve të njerzve.” | ||
<br> | <br> | ||
<sup>9</sup> Masanej ju tha: “Fort mirë po i anashkaloni urdhnat e Zotit, veç me i majt gjallë adete të tuja. <sup>10</sup> Se Moisiu ka thanë: ‘Nderoje babën e nanën tane’, edhe: ‘Kush e shan babën a nanën, le të denohet me vdekje.’ <sup>11</sup> Po ju thoni: ‘Njeriu munet me i thanë babës a nanës: “Qka kam mujt me të ndihmu ty, osht korban për Zotin”’, dmth dhuratë e veçantë për Zotin. [korban = dhuratë që i kushtohet Zotit; auf Deutsch ungefähr „Gott geweihte Gabe“] <sup>12</sup> Edhe prej atij momenti ju nuk po e leni ma atë njeri me bo kurgjo për babën a nanën e vet. <sup>13</sup> Kështu po e bani fjalën e Zotit pa efekt ose forc jetë, për shkak të adeteve qe po i trashëgoni. | <sup>9</sup> Masanej ju tha: “Fort mirë po i anashkaloni urdhnat e Zotit, veç me i majt gjallë adete të tuja. <sup>10</sup> Se Moisiu ka thanë: ‘Nderoje babën e nanën tane’, edhe: ‘Kush e shan babën a nanën, le të denohet me vdekje.’ <sup>11</sup> Po ju thoni: ‘Njeriu munet me i thanë babës a nanës: “Qka kam mujt me të ndihmu ty, osht korban për Zotin”’, dmth dhuratë e veçantë për Zotin. [korban = dhuratë që i kushtohet Zotit; auf Deutsch ungefähr „Gott geweihte Gabe“] <sup>12</sup> Edhe prej atij momenti ju nuk po e leni ma atë njeri me bo kurgjo për babën a nanën e vet. <sup>13</sup> Kështu po e bani fjalën e Zotit pa efekt ose pa forc pa jetë, për shkak të adeteve qe po i trashëgoni. Po bani edhe shumë sene tjera keshtu.” <sup>14</sup> Masanej e thirri apet turmën dhe ju tha: “Ndigjoni krejt, edhe mundohuni me kuptu. <sup>15</sup> Nuk ka kurgjo qe i hin njeriut prej jashtit e qe e ban të papaster(flliqët). Po çka del prej tij, ajo e ban njeriun të papaster(flliqët).” | ||
<br> | <br> | ||
<sup>17</sup> Kur u | <sup>17</sup> Kur u nda prej turmës edhe hyri në nji shpi, nxonsat e vet e vetën për kët shembull. <sup>18</sup> Ai ju tha: “A po metni edhe ju pa e kuptu? A s’po e shihni që njeriun s’e ban të papastër ajo qe i hin prej jashtit? <sup>19</sup> Se ajo nuk hin në zemer, po në bark, e masanej del jasht në nevojtore.” Me ket fjalë ai tregoj se krejt ushqimet jon të pastra. <sup>20</sup> Masanej vazhdoj: “Po çka del prej njeriut, ajo e ban të papastër. <sup>21</sup> Se mrena, prej zemrës të njerzve, dalin mendimet e kqija: kurvnítë, vjedhjet, vrasjet, <sup>22</sup> tradhtia martesore, lakmia, ligësia, mashtrimi, jetesa pa marre, syri me inati, sharja e Zotit, menjemadhësia dhe marritë. <sup>23</sup> Krejt kto sene të kqija dalin prej mrena edhe e bajn njeriun e papaster.” | ||
<br> | <br> | ||
<sup>24</sup> Masanej u nis prej andej e shkoi | <sup>24</sup> Masanej u nis prej andej e shkoi në krahinën e Tirit e Sidonit. Hyni në nji shpi e nuk deshti kurrkush me ditë qe osht aty, po nuk mujshe me met i msheft. <sup>25</sup> Shpejt nji grue, qika e së cillës e kish në veti nji frymë të keqe, ngoj për te, erdh e ra në kambë përpara tij. <sup>26</sup> Ajo gruja u kon greke, prej popullit siriano-fenikas. Ajo po e lut me të madhe me ja hjek dreqin prej qikës së vet. <sup>27</sup> Po Jezusi i tha: “Ma përpara duhet me u ngi fmijt. Nuk osht mirë me ja marr bukën fmive edhe me ja gjujt qenve të vegel(klushve).” <sup>28</sup> Ajo iu përgjegj: “Po, Zotni, po edhe qent e vegel(klysht) poshtë tavolinës i hanë trohat e bukës qe ju bijn fmive.” <sup>29</sup> Ai i tha: “Për qet fjalë qe e the, shko, dreqi ka dalë prej qikës tande.” <sup>30</sup> Kur shkoi në shpi, e gjeti qikën tu flejt në krevet, dhe dreqi kish dalë pej asaj. | ||
<br> | <br> | ||
<sup>31</sup> Masanej Jezusi doli prej krahinës së | <sup>31</sup> Masanej Jezusi doli prej krahinës së Tirit, kaloj prej Sidonit e erdh apet te deti i Galilesë, tu kalue në për krahinën e Dekapolisit. <sup>32</sup> Te ai ja prunë nji njeri të shurdht, qe mezi folke, edhe po e lypnin me të madhe me ja vnu dorën përmi. <sup>33</sup> Jezusi e mori mënjanë, larg prej turmës, ia shti gishtat në vesh, masanej u ul pak në tokë dhe me at pështymë ja preku guhën. <sup>34</sup> Masanej kqyri kah havaja qielli, foli me za vogël thellë edhe i tha: “Efata”, qe dmth: “Hapu.” <sup>35</sup> Menjiherë ju çelën veshët, edhe guha ju zgidh, e ja nisi miniherë me folë qart ose kuptushëm. <sup>36</sup> Jezusi u dha porosi që mos me i kallxu kerkujt. Po sa ma shum qe ju ndalojke, aq ma shum e përhapshin. <sup>37</sup> Krejt u habitshin tepër edhe thojshin: “Krejt çka po bon ky, po bon mirë. Edhe të shurdhit po i ban me ni, dhe të pagojet po i ban me folë.” | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v4 = Mat 23:25; Luk 11:38, 39 | | v4 = Mat 23:25; Luk 11:38, 39 | ||
| Zeile 21: | Zeile 20: | ||
| v12 = 1Ti 5:8 | | v12 = 1Ti 5:8 | ||
| v13 = Mar 7:3 | | v13 = Mar 7:3 | ||
| v15 = Tit 1:15 | | v15 = Tit 1:15<ref></ref> | ||
| v17 = Luk 8:9, 10 | | v17 = Luk 8:9, 10 | ||
| v21 = 1Mo 6:5; 8:21; Jer 17:9 | | v21 = 1Mo 6:5; 8:21; Jer 17:9 | ||
Aktuelle Version vom 24. Februar 2026, 16:41 Uhr
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
1 Tash do farisej dhe do mësus të ligjit kan ardh prej Jerusalemit edhe u mbledhen rreth atij. 2 Ata po vëreshin që do prej nxonsave të tij po hanin me duar të papastra , dmth pa i pas la duert. 3 (Se farisejt, si shum judenj, s’ushqehen pa i la duert deri te brryli, se po i kapen pas adetit të pleqve. 4 Edhe kur kthehen prej pazari, nuk hanjn pa u pastru. Kan edhe plot zakone tjera, për sente vogla po kapen, psh i shpërlajn filxhanat, brokat edhe enët prej bakri.) 5 Kështu farisejt edhe mësusit e ligjit e veten: “Pse nxonsat e tu s’po i përmbahen adetit të pleqve, por po hanë me duar të papastra?” 6 Ai ju tha: “Shum mirë ka fol Isaja për ju me dy ftyra, kur ka profetizu për ju: ‘Ky popull me gojë po më nerojnë, po zemra e tyne osht larg prej meje. 7 Adhurimi i tyne nuk vlen kurgjo, se mësimet e tyne jon veç rregulla të njerzrve.’ 8 Ju i lini anash urdhna e Zotit, e kapeni fort mas adeteve të njerzve.”
9 Masanej ju tha: “Fort mirë po i anashkaloni urdhnat e Zotit, veç me i majt gjallë adete të tuja. 10 Se Moisiu ka thanë: ‘Nderoje babën e nanën tane’, edhe: ‘Kush e shan babën a nanën, le të denohet me vdekje.’ 11 Po ju thoni: ‘Njeriu munet me i thanë babës a nanës: “Qka kam mujt me të ndihmu ty, osht korban për Zotin”’, dmth dhuratë e veçantë për Zotin. [korban = dhuratë që i kushtohet Zotit; auf Deutsch ungefähr „Gott geweihte Gabe“] 12 Edhe prej atij momenti ju nuk po e leni ma atë njeri me bo kurgjo për babën a nanën e vet. 13 Kështu po e bani fjalën e Zotit pa efekt ose pa forc pa jetë, për shkak të adeteve qe po i trashëgoni. Po bani edhe shumë sene tjera keshtu.” 14 Masanej e thirri apet turmën dhe ju tha: “Ndigjoni krejt, edhe mundohuni me kuptu. 15 Nuk ka kurgjo qe i hin njeriut prej jashtit e qe e ban të papaster(flliqët). Po çka del prej tij, ajo e ban njeriun të papaster(flliqët).”
17 Kur u nda prej turmës edhe hyri në nji shpi, nxonsat e vet e vetën për kët shembull. 18 Ai ju tha: “A po metni edhe ju pa e kuptu? A s’po e shihni që njeriun s’e ban të papastër ajo qe i hin prej jashtit? 19 Se ajo nuk hin në zemer, po në bark, e masanej del jasht në nevojtore.” Me ket fjalë ai tregoj se krejt ushqimet jon të pastra. 20 Masanej vazhdoj: “Po çka del prej njeriut, ajo e ban të papastër. 21 Se mrena, prej zemrës të njerzve, dalin mendimet e kqija: kurvnítë, vjedhjet, vrasjet, 22 tradhtia martesore, lakmia, ligësia, mashtrimi, jetesa pa marre, syri me inati, sharja e Zotit, menjemadhësia dhe marritë. 23 Krejt kto sene të kqija dalin prej mrena edhe e bajn njeriun e papaster.”
24 Masanej u nis prej andej e shkoi në krahinën e Tirit e Sidonit. Hyni në nji shpi e nuk deshti kurrkush me ditë qe osht aty, po nuk mujshe me met i msheft. 25 Shpejt nji grue, qika e së cillës e kish në veti nji frymë të keqe, ngoj për te, erdh e ra në kambë përpara tij. 26 Ajo gruja u kon greke, prej popullit siriano-fenikas. Ajo po e lut me të madhe me ja hjek dreqin prej qikës së vet. 27 Po Jezusi i tha: “Ma përpara duhet me u ngi fmijt. Nuk osht mirë me ja marr bukën fmive edhe me ja gjujt qenve të vegel(klushve).” 28 Ajo iu përgjegj: “Po, Zotni, po edhe qent e vegel(klysht) poshtë tavolinës i hanë trohat e bukës qe ju bijn fmive.” 29 Ai i tha: “Për qet fjalë qe e the, shko, dreqi ka dalë prej qikës tande.” 30 Kur shkoi në shpi, e gjeti qikën tu flejt në krevet, dhe dreqi kish dalë pej asaj.
31 Masanej Jezusi doli prej krahinës së Tirit, kaloj prej Sidonit e erdh apet te deti i Galilesë, tu kalue në për krahinën e Dekapolisit. 32 Te ai ja prunë nji njeri të shurdht, qe mezi folke, edhe po e lypnin me të madhe me ja vnu dorën përmi. 33 Jezusi e mori mënjanë, larg prej turmës, ia shti gishtat në vesh, masanej u ul pak në tokë dhe me at pështymë ja preku guhën. 34 Masanej kqyri kah havaja qielli, foli me za vogël thellë edhe i tha: “Efata”, qe dmth: “Hapu.” 35 Menjiherë ju çelën veshët, edhe guha ju zgidh, e ja nisi miniherë me folë qart ose kuptushëm. 36 Jezusi u dha porosi që mos me i kallxu kerkujt. Po sa ma shum qe ju ndalojke, aq ma shum e përhapshin. 37 Krejt u habitshin tepër edhe thojshin: “Krejt çka po bon ky, po bon mirë. Edhe të shurdhit po i ban me ni, dhe të pagojet po i ban me folë.”