Marku 9: Unterschied zwischen den Versionen
(KI Übersetzung) |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| (7 dazwischenliegende Versionen von 2 Benutzern werden nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = KI | | Status = KI | ||
}} | }} | ||
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ | ⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ | ||
<br><br> | |||
<sup>1</sup> Masanej ju tha: “Po ju thom me siguri: do prej atyne qe jon tu nejt ktu s’kan me shiju vdekjen para se me pa Mretninë e Zotit tu ardh me fuqi.” <sup>2</sup> Mas gjashtë ditëve, Jezusi i mori me veti Pjetrin, Jakovin edhe Gjonin, i çoi në një mal të nalt, veç ata të tret, vet me ta. Aty, para syve të tyne, ju shndërru(ndryshu) pamja e tij. <sup>3</sup> Teshat e tij të jashtme ja nisen me shkëlqy, u bënë aq të bardha sa kurrkush në dynja s’din me i la qashtu të bardha. <sup>4</sup> Aty ju doli përpara Elija bashkë me Moisiun, dhe po folshin me Jezusin. <sup>5</sup> Atëher Pjetri i tha Jezusit: “Mësus, mirë osht qe jena ktu. Hajde ti bojna tri çadra: nji për ty, nji për Moisiun dhe nji për Elijen.” <sup>6</sup> Se nuk po dijke qysh me fol, se u kish kap shumë tuta. <sup>7</sup> U duk nji re, i mbuloi, edhe prej resë doli nji zo: “Ky osht djali jem, i dashni i jem. Ndigjoni at!” <sup>8</sup> Kur shikun përqark, nuk pan ma kërkon me ta, veç Jezusin vet. | |||
<br> | |||
<sup>9</sup> Kur po zhdrypshin prej malit, ai ju bani me dije në mënyr të rreptë mos i kallxu kerkujt qka kishin pa, deri sa Biri i njeriut ka me u çu ose me u ngrit prej të vdekunve. <sup>10</sup> Ata e morën ket fjalët seriozisht, po flitshin mes veti çka don me thanë “me u çu prej të vdekunve”. <sup>11</sup> Dhe e vetën: “Pse po thojnë mësusit e ligjit qe ma përpara duhet me ardh Elija?” <sup>12</sup> Ai u tha: “Osht e vertet qe Elija vjen ma parpara dhe i kthen krejt gjonat(senet) në vend vet. Po pse atëher për Birin e njeriut osht shkrun qe duhet me hek shum edhe me u përbuzë ose përkesh? <sup>13</sup> Po po ju thom se Elija veç ka ardh, edhe i kanë bo qysh kanë dasht me te, siç osht shkrun për te.” | |||
<br> | |||
<sup>14</sup> Kur u kthyën te nxonsat të tjerë, pan nji turmë të madhe rreth tyne, dhe do mësus të ligjit tu u fjalos me ta. <sup>15</sup> Sa e pan njerzt Jezusin, u habitën, ngajtën te ai për me e përshëndet. <sup>16</sup> Ai i veti: “Për qka po përhaleni me ta?” <sup>17</sup> Njoni prej turmës u përgjegj: “Mësus, ta kom pru djalin tem, se e ka mrena në veti nji frymë qe nuk e len me fol. <sup>18</sup> Kur ta kap ajo frymë, e rrëxon për tokë, ai qet shkumën prej goje, shtrëngohet me dhambë dhe e hup fuqinë. U thash nxonsave të tu me e qit jasht ose me largu, po nuk mujtën.” <sup>19</sup> Jezusi tha: “Oj gjeneratë pa besim, edhe sa duhet me nejt me ju? Edhe sa duhet me ju duru? Qojeni djalin te une.” <sup>20</sup> Ata ja prunë. Sa e pa fryma Jezusin, menjiherë e shtini djalin në dridhje. Ai ra për tokë, u përdridhke tu u rrokullisë ose rrotullu dhe tu qit shkumë prej goje. <sup>21</sup> Jezusi e veti babën e tij: “Qe sa ja ka nis kjo?” Ai u përgjegj: “Prej kur u kan i vogël. <sup>22</sup> Shpesh e ka gjujt në zjarm edhe në ujë për me ja marr shpirtin. Po nese munesh me ba naj sen, ki rahmet(mëshir) dhe na ndihmo.” <sup>23</sup> Jezusi i tha: “Pse po thu ‘nese munesh’? Për ata qe ka besim, krejt gjonat(senet) jan të mundshme.” <sup>24</sup> Menjiherë baba i djalit bërtiti: “Kom besim! Ndihmom ku jam i dobt në besim!” | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Kur pa Jezusi qe po ngajke turma me ju afru, e qortoj( kritikoj)frymën e keqe: “O frymë e shurdhët dhe memece, po të urdhnoj: dil prej tij edhe mos u kthe ma kurrë te ai (në te).” <sup>26</sup> Fryma bërtiti fort, e shti në kriza të forta dhe doli. Djali met si i vdekun, sa shumica po thojshin: “Ka dek.” <sup>27</sup> Po Jezusi e kapi për dore, e qoi në kamë edhe ai u çu. <sup>28</sup> Ma von, kur hyri në shpi e metën veç ata, nxonsat e vetën: “Pse s’mujtëm me e qit(large) na?” <sup>29</sup> Ai ju tha: “Kjo lloj fryme nuk del përveç me lutje.” | |||
<br> | |||
<sup>30</sup> Prej anej u nisën e kalun nëpër Galile. Ai nuk deshti kurrkush me ditë, <sup>31</sup> se u kon tu i msu nxonsat e vet e po ju thojke: “Biri i njeriut ka me ju dorëzu në durt e njerzve, dhe ata kan me e myt. Po masi ta mbytin, mas tri ditësh ka me u çu apet (mu ringjall).” <sup>32</sup> Po ata s’e kuptun këtë fjalë, edhe frigoheshin ose tuteshin me e vet. | |||
<br> | |||
<sup>33</sup> Ata mrriën në | |||
Kapernaum. Kur ish në shpi, i veti: “Qka po bojshi muhabet në rrugë mes veti?” <sup>34</sup> Po ata heshten( nuk folën), se në rrugë (udhës) kishin bisedu kush prej tyne osht ma i madhi. <sup>35</sup> Ai u ul, i thirri dymdhetë edhe ju tha: “Kush don me kanë i pari, le të jetë i fundit prej krejtve dhe shërbetor i krejtve.” <sup>36</sup> Masanej e mori nji thfmi, e qiti në mesin e tyne, e mori në prehën edhe ju tha: <sup>37</sup> “Kush e pranon në emnin tem nji thfmi të till, po më pranon mu. Edhe kush më pranon mu, nuk më pranon veç mu, po dhe Atin qe më ka çu ose dërgu.” | |||
<br> | |||
<sup>38</sup> Gjoni i tha: “Mësus, na e pam nji njeri tu i qit(largu) dreqnat në emnin tan, edhe dojshim me ja ndalu, se nuk po na përcjell neve.” <sup>39</sup> Po Jezusi tha: “Mos ja ndaloni, se ai qe ban nji vepër të fortë në emnin tem s’munet shpejt me fol keq për mu. <sup>40</sup> Kush s’osht kundër nesh, osht me neve. <sup>41</sup> Edhe kush ju jep me pi veç nji got ujë pse jeni të Krishtit, po ju thom të vertetën, s’ka me ja hup Zoti kurrë shpërblimin. <sup>42</sup> Po kush e shtin me u rrëzu në besim nji prej ktyne të vogëlve qe po besojn, ma mirë kish pas kanë për te me ja varr në qaf nji gur të ran të mullini qe e sill(rrotullon) magari, edhe me e gjujt në deti. | |||
<br> | |||
<sup>43</sup> Nese dora jote të shtyn me bo keq, preje. Ma mirë me hi në jetë me nji dorë, se me dy durt me shkue në Gehenë, në zjarmin qe nuk nalet kurr. [Gehena = emën për nji vend dënimi me zjarr; auf Deutsch in etwa „Hölle“] <sup>45</sup> Edhe nese kamba jote të shtyn me bo keq, preje. Ma mirë me hi në jetë me nji kambë, se me dy kambë me u gjujt në Gehenë. <sup>47</sup> Edhe nese syri yt të shtyn me bo keq, nxirre largoje (hiqe). Ma mirë me hi në Mretninë e Zotit me nji sy, se me dy sy me u gjujt në Gehenë, <sup>48</sup> ku krimbi i tyne nuk des ose vdes kurr edhe zjarmi nuk shuhet(nalet). <sup>49</sup> Se secili ka me u sprovu me zjarr, si me u krypë me zjarm. <sup>50</sup> Kripa osht send i mirë, po nese kripa e hup shijen, me çka keni me ja kthy shijen kripës? Keni krip në veti, dhe jetoni në paqe mes veti.” | |||
{{Querverweise-Metadaten | |||
| v2 = 2Pe 1:16-18 | |||
| v7 = Luk 3:22; Joh 12:28 | |||
| v7 = Ps 2:7; Jes 42:1; Mat 3:17; 2Pe 1:17, 18 | |||
| v7 = 5Mo 18:15; Apg 3:22, 23 | |||
| v9 = Mat 12:15, 16; Mar 8:29, 30 | |||
| v11 = Mal 4:5, 6; Mar 8:27, 28 | |||
| v12 = Da 9:26 | |||
| v12 = Ps 22:6, 7; Jes 50:6; 53:3; Luk 23:11 | |||
| v13 = Mat 11:13, 14; Luk 1:13, 17 | |||
| v19 = 5Mo 32:20 | |||
| v20 = Mar 1:26 | |||
| v23 = 2Ch 20:20; Mat 17:20; Mar 11:23; Luk 17:6; Joh 11:40; Apg 14:9, 10 | |||
| v24 = Luk 17:5; Heb 12:2 | |||
| v25 = Mar 1:23-25; Luk 4:34, 35; Apg 10:38 | |||
| v28 = Mat 17:20 | |||
| v31 = Mat 26:2 | |||
| v31 = Mat 16:21; Mar 8:31 | |||
| v33 = Luk 22:24-26 | |||
| v35 = Mat 20:26-28; 23:11, 12; Mar 10:43-45; Luk 22:25, 26; Php 2:8, 9 | |||
| v37 = Luk 18:16 | |||
| v37 = Mat 10:40; Luk 10:16; Joh 13:20 | |||
| v38 = 4Mo 11:26-29 | |||
| v41 = Mat 25:35, 36, 40 | |||
| v41 = Mat 10:42 | |||
| v42 = Luk 17:1, 2 | |||
| v43 = Mat 5:30; 10:28; Kol 3:5 | |||
| v45 = Mat 10:28; 23:33; Luk 12:5 | |||
| v47 = Gal 5:24 | |||
| v47 = Mat 5:29; Rö 8:13 | |||
| v48 = Jes 66:24 | |||
| v49 = Luk 17:29 | |||
| v50 = Mat 5:13; Luk 14:34, 35 | |||
| v50 = Kol 4:6 | |||
| v50 = Spr 15:1; Rö 12:18; Eph 4:29; 1Th 5:13; Heb 12:14 | |||
}} | |||
Aktuelle Version vom 11. März 2026, 20:17 Uhr
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
1 Masanej ju tha: “Po ju thom me siguri: do prej atyne qe jon tu nejt ktu s’kan me shiju vdekjen para se me pa Mretninë e Zotit tu ardh me fuqi.” 2 Mas gjashtë ditëve, Jezusi i mori me veti Pjetrin, Jakovin edhe Gjonin, i çoi në një mal të nalt, veç ata të tret, vet me ta. Aty, para syve të tyne, ju shndërru(ndryshu) pamja e tij. 3 Teshat e tij të jashtme ja nisen me shkëlqy, u bënë aq të bardha sa kurrkush në dynja s’din me i la qashtu të bardha. 4 Aty ju doli përpara Elija bashkë me Moisiun, dhe po folshin me Jezusin. 5 Atëher Pjetri i tha Jezusit: “Mësus, mirë osht qe jena ktu. Hajde ti bojna tri çadra: nji për ty, nji për Moisiun dhe nji për Elijen.” 6 Se nuk po dijke qysh me fol, se u kish kap shumë tuta. 7 U duk nji re, i mbuloi, edhe prej resë doli nji zo: “Ky osht djali jem, i dashni i jem. Ndigjoni at!” 8 Kur shikun përqark, nuk pan ma kërkon me ta, veç Jezusin vet.
9 Kur po zhdrypshin prej malit, ai ju bani me dije në mënyr të rreptë mos i kallxu kerkujt qka kishin pa, deri sa Biri i njeriut ka me u çu ose me u ngrit prej të vdekunve. 10 Ata e morën ket fjalët seriozisht, po flitshin mes veti çka don me thanë “me u çu prej të vdekunve”. 11 Dhe e vetën: “Pse po thojnë mësusit e ligjit qe ma përpara duhet me ardh Elija?” 12 Ai u tha: “Osht e vertet qe Elija vjen ma parpara dhe i kthen krejt gjonat(senet) në vend vet. Po pse atëher për Birin e njeriut osht shkrun qe duhet me hek shum edhe me u përbuzë ose përkesh? 13 Po po ju thom se Elija veç ka ardh, edhe i kanë bo qysh kanë dasht me te, siç osht shkrun për te.”
14 Kur u kthyën te nxonsat të tjerë, pan nji turmë të madhe rreth tyne, dhe do mësus të ligjit tu u fjalos me ta. 15 Sa e pan njerzt Jezusin, u habitën, ngajtën te ai për me e përshëndet. 16 Ai i veti: “Për qka po përhaleni me ta?” 17 Njoni prej turmës u përgjegj: “Mësus, ta kom pru djalin tem, se e ka mrena në veti nji frymë qe nuk e len me fol. 18 Kur ta kap ajo frymë, e rrëxon për tokë, ai qet shkumën prej goje, shtrëngohet me dhambë dhe e hup fuqinë. U thash nxonsave të tu me e qit jasht ose me largu, po nuk mujtën.” 19 Jezusi tha: “Oj gjeneratë pa besim, edhe sa duhet me nejt me ju? Edhe sa duhet me ju duru? Qojeni djalin te une.” 20 Ata ja prunë. Sa e pa fryma Jezusin, menjiherë e shtini djalin në dridhje. Ai ra për tokë, u përdridhke tu u rrokullisë ose rrotullu dhe tu qit shkumë prej goje. 21 Jezusi e veti babën e tij: “Qe sa ja ka nis kjo?” Ai u përgjegj: “Prej kur u kan i vogël. 22 Shpesh e ka gjujt në zjarm edhe në ujë për me ja marr shpirtin. Po nese munesh me ba naj sen, ki rahmet(mëshir) dhe na ndihmo.” 23 Jezusi i tha: “Pse po thu ‘nese munesh’? Për ata qe ka besim, krejt gjonat(senet) jan të mundshme.” 24 Menjiherë baba i djalit bërtiti: “Kom besim! Ndihmom ku jam i dobt në besim!”
25 Kur pa Jezusi qe po ngajke turma me ju afru, e qortoj( kritikoj)frymën e keqe: “O frymë e shurdhët dhe memece, po të urdhnoj: dil prej tij edhe mos u kthe ma kurrë te ai (në te).” 26 Fryma bërtiti fort, e shti në kriza të forta dhe doli. Djali met si i vdekun, sa shumica po thojshin: “Ka dek.” 27 Po Jezusi e kapi për dore, e qoi në kamë edhe ai u çu. 28 Ma von, kur hyri në shpi e metën veç ata, nxonsat e vetën: “Pse s’mujtëm me e qit(large) na?” 29 Ai ju tha: “Kjo lloj fryme nuk del përveç me lutje.”
30 Prej anej u nisën e kalun nëpër Galile. Ai nuk deshti kurrkush me ditë, 31 se u kon tu i msu nxonsat e vet e po ju thojke: “Biri i njeriut ka me ju dorëzu në durt e njerzve, dhe ata kan me e myt. Po masi ta mbytin, mas tri ditësh ka me u çu apet (mu ringjall).” 32 Po ata s’e kuptun këtë fjalë, edhe frigoheshin ose tuteshin me e vet.
33 Ata mrriën në
Kapernaum. Kur ish në shpi, i veti: “Qka po bojshi muhabet në rrugë mes veti?” 34 Po ata heshten( nuk folën), se në rrugë (udhës) kishin bisedu kush prej tyne osht ma i madhi. 35 Ai u ul, i thirri dymdhetë edhe ju tha: “Kush don me kanë i pari, le të jetë i fundit prej krejtve dhe shërbetor i krejtve.” 36 Masanej e mori nji thfmi, e qiti në mesin e tyne, e mori në prehën edhe ju tha: 37 “Kush e pranon në emnin tem nji thfmi të till, po më pranon mu. Edhe kush më pranon mu, nuk më pranon veç mu, po dhe Atin qe më ka çu ose dërgu.”
38 Gjoni i tha: “Mësus, na e pam nji njeri tu i qit(largu) dreqnat në emnin tan, edhe dojshim me ja ndalu, se nuk po na përcjell neve.” 39 Po Jezusi tha: “Mos ja ndaloni, se ai qe ban nji vepër të fortë në emnin tem s’munet shpejt me fol keq për mu. 40 Kush s’osht kundër nesh, osht me neve. 41 Edhe kush ju jep me pi veç nji got ujë pse jeni të Krishtit, po ju thom të vertetën, s’ka me ja hup Zoti kurrë shpërblimin. 42 Po kush e shtin me u rrëzu në besim nji prej ktyne të vogëlve qe po besojn, ma mirë kish pas kanë për te me ja varr në qaf nji gur të ran të mullini qe e sill(rrotullon) magari, edhe me e gjujt në deti.
43 Nese dora jote të shtyn me bo keq, preje. Ma mirë me hi në jetë me nji dorë, se me dy durt me shkue në Gehenë, në zjarmin qe nuk nalet kurr. [Gehena = emën për nji vend dënimi me zjarr; auf Deutsch in etwa „Hölle“] 45 Edhe nese kamba jote të shtyn me bo keq, preje. Ma mirë me hi në jetë me nji kambë, se me dy kambë me u gjujt në Gehenë. 47 Edhe nese syri yt të shtyn me bo keq, nxirre largoje (hiqe). Ma mirë me hi në Mretninë e Zotit me nji sy, se me dy sy me u gjujt në Gehenë, 48 ku krimbi i tyne nuk des ose vdes kurr edhe zjarmi nuk shuhet(nalet). 49 Se secili ka me u sprovu me zjarr, si me u krypë me zjarm. 50 Kripa osht send i mirë, po nese kripa e hup shijen, me çka keni me ja kthy shijen kripës? Keni krip në veti, dhe jetoni në paqe mes veti.”