Marku 11: Unterschied zwischen den Versionen
(<br> Eingefügt) |
Nexhat (Diskussion | Beiträge) Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| (Eine dazwischenliegende Version von einem anderen Benutzer wird nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = KI | | Status = KI | ||
}} | }} | ||
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ | ⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ | ||
<br><br> | <br><br> | ||
<sup>1</sup> Kur iu afrun Jerusalemit, te Betfage | <sup>1</sup> Kur iu afrun Jerusalemit, te Betfage dhe në Betani, te Mali i Ullinjve, ai i dërgoi(qoj atje) dy prej nxonsave të vet, <sup>2</sup> edhe ju tha: “Shkoni në at katun qe po e shihni prej ktu. Sa të hyni, keni me gjet nji magar të ri të lidhun, mërmi ta s’ka nejt(nuk u ul) kerkush deri tash. Zgjidheni edhe ma bini ktu. <sup>3</sup> Nese dikush ju vet: ‘Qka po boni kshtu?’, i thoni: ‘Zotnia ka nevojë për te dhe ka me ja kthye apet ktu shpejt .’” <sup>4</sup> Ata shkun, edhe në ni rrugicë, përjashta te dera, e gjetën gomarin e ri të lidhun, dhe nisën me e zgidhë. <sup>5</sup> Do prej atyne qe rrishin aty e veten: “Qka po boni kshtu? Pse po e zgjidhni ket gomar të ri?” <sup>6</sup> Ata ju përgjegjën ashtu si ju kish thanë Jezusi, edhe i lanë me shku. | ||
<br> | <br> | ||
<sup>7</sup> Ata ja | <sup>7</sup> Ata ja prun magarin e rri Jezusit, ja qitën teshat e veta përmi, edhe ai u ul përmi to. <sup>8</sup> Shum veta i shtrin teshat e veta në udhë, e tjerë prej arave prejshin degë të palmave edhe i qitshin në udhë. <sup>9</sup> Njerzt qe po shkojshin përpara tij dhe ata qe po vinin mrapa bërtitshin: “Shpëtona! I bekuem ai qe vjen në emën të Zotit! <sup>10</sup> I bekuem qoftë Mretnia qe po vjen, e Davidit, babës ton! Shpëtona nalt në hava!” <sup>11</sup> Ai hyri në Jerusalem, shkoi në tempull, e kqyri krejt çka po ndodhte. Edhe pse u ba vonë, doli prej aty e shkoi në Betani bashkë me dymdhetë. | ||
<br> | <br> | ||
<sup>12</sup> Të nesrit, kur po dilnin prej Betanis, | <sup>12</sup> Të nesrit, kur po dilnin prej Betanis, aj u untu e mori uria. <sup>13</sup> Prej larg pa nji fiq me fleta, dhe shkoi me pa nese ka fiq. Po kur shkoi te ai, s’gjeti kurgjo përveç fletave, sepse hala s’kish ardh koha e fiqve. <sup>14</sup> Atëher i tha fiqit: “Kurr ma mos hangërt kerkush fryt prej teje!” Nxonsat e tij e ndëgjuan ket fjalë. | ||
<br> | <br> | ||
<sup>15</sup> Masanej | <sup>15</sup> Masanej mbrrin në Jerusalem. Jezusi hyri në tempull edhe ja nisi me i qit jasht krejt ata qe shitshin e blejshin, e rrokullisi(rrotulloj) tavolinat e nderrusve të pareve edhe karrikat e atyne qe shitshin kafshët kurbanat. <sup>16</sup> Nuk e lejke kerkend me kalue nëpër tempull tu bajt(shit) naj send. <sup>17</sup> Ai po i msojke dhe ju thojke: “A nuk osht shkru: ‘Shpia jeme ka me u thirr shpi e lutjes për krejt popujt’? Po ju e keni ba shpella te hajnav(shpi tregtie).” <sup>18</sup> Kryepriftat edhe mësusit e ligjit kur e ndëgjuan, ja nisen me lyp nji mënyr qysh me e myt. Se kishin tut prej tij, pse krejt turma po mahniteshin me msimin e tij. | ||
<br> | <br> | ||
<sup>19</sup> Kur u ba mramje, ai doli prej qytetit bashkë me nxonsat e vet. <sup>20</sup> | <sup>19</sup> Kur u ba mramje, ai doli prej qytetit bashkë me nxonsat e vet. <sup>20</sup> Në menxhes(sabah), kur po kalonin(kapërejshin) apet anej, e panë fiqin që ish tha deri në rrajë. <sup>21</sup> Atëher Pjetri u kujtue edhe i tha: “Rabbi, kqyre, fiqi qe e pam dje u tha.” <sup>22</sup> Jezusi ju tha: “Keni besim te Zoti. <sup>23</sup> Po ju thom të vertetën: kush i thot ktij mali: ‘Çohu e hidhu( gjuju) në deti e në zemer nuk dyshon, po beson se qajo qe po e thot ka me ndodh, atij ka me i ndodh qajo. <sup>24</sup> Përqato po ju thom: qka do që lypni në lutje, besoni se keni me marrë, dhe keni me e marrë. <sup>25</sup> Edhe kur të rrini tu u lut, nese keni naj send kundër dikujt, falni, që edhe Baba juj në hava me ju fal juve gabimet.” | ||
<br> | <br> | ||
<sup>27</sup> U kthyen | <sup>27</sup> U kthyen apet në Jerusalem. Ai po shetiske napër tempull, kur erdhën te ai kryepriftat, mësusit e ligjit dhe pleqt e popullit, <sup>28</sup> edhe e vetën: “Me çfarë autoriteti po i ban krejt kto? Kush të ka dhonë leje me ba( vepru) qeshtu?” <sup>29</sup> Jezusi ju tha: “Edhe une kom nji pytje për ju. (po ju ves juve).Përgjegjuni, dhe unë ka me ju kallxu me çfar autoriteti po veproj(sillem). <sup>30</sup> Pagëzimi i Gjonit, a ka ardh prej havas, a prej njerzve? Përgjegjuni.” <sup>31</sup> Ata nisen me fol mes veti: “Nese thojna prej havas’,ai ka me na thanë: ‘Pse s’i besut atëher?’ <sup>32</sup> Po me thanë ‘prej njerzve’?” Ata ju tutshin njerzve se krejt ishin të sigurt qe Gjoni ish pejgamber. <sup>33</sup> Kështu i thanë Jezusit: “Nuk e dim.” Atëher Jezusi u tha: “As unë s’po ju kallxoj me çfar autoriteti po i baj këto gjana.” | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 11. März 2026, 21:04 Uhr
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
1 Kur iu afrun Jerusalemit, te Betfage dhe në Betani, te Mali i Ullinjve, ai i dërgoi(qoj atje) dy prej nxonsave të vet, 2 edhe ju tha: “Shkoni në at katun qe po e shihni prej ktu. Sa të hyni, keni me gjet nji magar të ri të lidhun, mërmi ta s’ka nejt(nuk u ul) kerkush deri tash. Zgjidheni edhe ma bini ktu. 3 Nese dikush ju vet: ‘Qka po boni kshtu?’, i thoni: ‘Zotnia ka nevojë për te dhe ka me ja kthye apet ktu shpejt .’” 4 Ata shkun, edhe në ni rrugicë, përjashta te dera, e gjetën gomarin e ri të lidhun, dhe nisën me e zgidhë. 5 Do prej atyne qe rrishin aty e veten: “Qka po boni kshtu? Pse po e zgjidhni ket gomar të ri?” 6 Ata ju përgjegjën ashtu si ju kish thanë Jezusi, edhe i lanë me shku.
7 Ata ja prun magarin e rri Jezusit, ja qitën teshat e veta përmi, edhe ai u ul përmi to. 8 Shum veta i shtrin teshat e veta në udhë, e tjerë prej arave prejshin degë të palmave edhe i qitshin në udhë. 9 Njerzt qe po shkojshin përpara tij dhe ata qe po vinin mrapa bërtitshin: “Shpëtona! I bekuem ai qe vjen në emën të Zotit! 10 I bekuem qoftë Mretnia qe po vjen, e Davidit, babës ton! Shpëtona nalt në hava!” 11 Ai hyri në Jerusalem, shkoi në tempull, e kqyri krejt çka po ndodhte. Edhe pse u ba vonë, doli prej aty e shkoi në Betani bashkë me dymdhetë.
12 Të nesrit, kur po dilnin prej Betanis, aj u untu e mori uria. 13 Prej larg pa nji fiq me fleta, dhe shkoi me pa nese ka fiq. Po kur shkoi te ai, s’gjeti kurgjo përveç fletave, sepse hala s’kish ardh koha e fiqve. 14 Atëher i tha fiqit: “Kurr ma mos hangërt kerkush fryt prej teje!” Nxonsat e tij e ndëgjuan ket fjalë.
15 Masanej mbrrin në Jerusalem. Jezusi hyri në tempull edhe ja nisi me i qit jasht krejt ata qe shitshin e blejshin, e rrokullisi(rrotulloj) tavolinat e nderrusve të pareve edhe karrikat e atyne qe shitshin kafshët kurbanat. 16 Nuk e lejke kerkend me kalue nëpër tempull tu bajt(shit) naj send. 17 Ai po i msojke dhe ju thojke: “A nuk osht shkru: ‘Shpia jeme ka me u thirr shpi e lutjes për krejt popujt’? Po ju e keni ba shpella te hajnav(shpi tregtie).” 18 Kryepriftat edhe mësusit e ligjit kur e ndëgjuan, ja nisen me lyp nji mënyr qysh me e myt. Se kishin tut prej tij, pse krejt turma po mahniteshin me msimin e tij.
19 Kur u ba mramje, ai doli prej qytetit bashkë me nxonsat e vet. 20 Në menxhes(sabah), kur po kalonin(kapërejshin) apet anej, e panë fiqin që ish tha deri në rrajë. 21 Atëher Pjetri u kujtue edhe i tha: “Rabbi, kqyre, fiqi qe e pam dje u tha.” 22 Jezusi ju tha: “Keni besim te Zoti. 23 Po ju thom të vertetën: kush i thot ktij mali: ‘Çohu e hidhu( gjuju) në deti e në zemer nuk dyshon, po beson se qajo qe po e thot ka me ndodh, atij ka me i ndodh qajo. 24 Përqato po ju thom: qka do që lypni në lutje, besoni se keni me marrë, dhe keni me e marrë. 25 Edhe kur të rrini tu u lut, nese keni naj send kundër dikujt, falni, që edhe Baba juj në hava me ju fal juve gabimet.”
27 U kthyen apet në Jerusalem. Ai po shetiske napër tempull, kur erdhën te ai kryepriftat, mësusit e ligjit dhe pleqt e popullit, 28 edhe e vetën: “Me çfarë autoriteti po i ban krejt kto? Kush të ka dhonë leje me ba( vepru) qeshtu?” 29 Jezusi ju tha: “Edhe une kom nji pytje për ju. (po ju ves juve).Përgjegjuni, dhe unë ka me ju kallxu me çfar autoriteti po veproj(sillem). 30 Pagëzimi i Gjonit, a ka ardh prej havas, a prej njerzve? Përgjegjuni.” 31 Ata nisen me fol mes veti: “Nese thojna prej havas’,ai ka me na thanë: ‘Pse s’i besut atëher?’ 32 Po me thanë ‘prej njerzve’?” Ata ju tutshin njerzve se krejt ishin të sigurt qe Gjoni ish pejgamber. 33 Kështu i thanë Jezusit: “Nuk e dim.” Atëher Jezusi u tha: “As unë s’po ju kallxoj me çfar autoriteti po i baj këto gjana.”