Marku 14: Unterschied zwischen den Versionen
(KI Übersetzung) |
K (Status überarbeitet) |
||
| (5 dazwischenliegende Versionen von 2 Benutzern werden nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = Bearbeitung | ||
}} | }} | ||
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ | ⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ | ||
<br><br> | |||
<sup>1</sup> Dy ditë para Pashkës dhe të festës së bukës pa maja, kryepriftat edhe mësusit e ligjit po lypnin rast me e kap Jezusin me hile dhe me e myt, <sup>2</sup> se thojshin: “Jo në festë, se mos po çohet populli në trazina.” | |||
<br> | |||
<sup>3</sup> Kur Jezusi u kan në Betani, në shpinë e Simonit të lebrosun(sëmune ngjitëse), tu hangër, erdh nji gru dhe me veti ka pas nji shishe allabastër me vaj nardi orgjinal(përnime) dhe shum të shtrejt. E theu shishen dhe ja nisi me ja qit vajin në kry te Jezusi. <sup>4</sup> Disa aty u nervozun e mes veti e po thojshin: “Pse u hup kshtu ky vaj i rand? <sup>5</sup> Kah mujt me u shit ky vaj ma shum se treqind denarë, e paret mujshin me ju dhanë fukarave.” U inatun keq edhe me at grun. <sup>6</sup> Po Jezusi tha: “Lene rahat. Mos ia bani ma të vështirë(të ran). Ajo bani nji punë të mir për mu. <sup>7</sup> Fukarat i keni gjithmonë me veti, edhe muneni me ju bo mirë kur t’doni, po mu nuk keni me m’pas gjithmonë. <sup>8</sup> Ajo bani qat sen qe mujti: ma lyjti trupin me vaj për varrin tem qysh ma herët. <sup>9</sup> Po ju thom përnime: kahdo në dynja ku ka me u prediku lajmi i mirë, ka me u kallxu edhe çka bani kjo gru për mu,ka me u përmend ajo.” | |||
<br> | |||
<sup>10</sup> Atëher Juda Iskarioti, njoni prej dymdhetve, shkoi te kryepriftat me tradhtu Jezusin. <sup>11</sup> Kur e ndëgjuan, u gëzun dhe i premtun me i dhanë pare të sërmit(argjendit). Prej asaj dite ai po lypte rast me ja dorëzu Jezusin. | |||
<br> | |||
<sup>12</sup> Ditën e parë të bukës pa maja, kur zakonisht therrshin kingjin e Pashkës, nxonsat e vet e vetën: “Ku po don me shku me ta përgatit darkën e Pashkës?” <sup>13</sup> Ai i çoi dy prej nxonsave dhe ju tha: “Shkoni në qytet, dhe ka me ju dal përpara nji burrë me nji shtambë të argjilës me ujë(ose veksh të lloqit me ujë). Shkojini mrapa. <sup>14</sup> Ku të hyn ai, i thuni të zotit të shpis: ‘Mësusi po thot: Ku osht dhoma (soba)e mysafirve ku muj me hangër Pashkën me nxonsat e mi?’ <sup>15</sup> Ai ka me ju kallxu nalt në kat nji dhomë të madhe të rregullume e të bame gati. Qaty pergatitni për neve.” <sup>16</sup> Nxonsat shkun, hynën në qytet, e gjetën qysh u kish kallxu ai, edhe e përgatitën darkën e Pashkës. | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> Kur ra mramja, Jezusi erdhi bashkë me dymdhetë. <sup>18</sup> Kur ishin shtri rreth sofrës e po hanin, Jezusi tha: “Po ju thom përnime: njo prej jush ka mem tradhtu, njo qe po han bashkë me mu.” <sup>19</sup> Ata u trishtun dhe ja nisën, njoni mas tjetrit, me i thanë: “Mos jam unë, a?” <sup>20</sup> Ai ju tha: “Osht njo prej dymdhetve, ai qe po e zhyt dorën në pjatë(sahan) bashkë me mu. <sup>21</sup> Se Biri i njeriut po shkon ashtu qysh osht shkrun për te, po mjerë ai njeri qe po e tradhton Birin e njeriut! Ma mirë kish pas kon kurr mos me u lind.” | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Tu hangër, Jezusi e mori bukën, ju lut Zotit, e theu, dhe ja dha me hangër, e ju tha: “Merrni, kjo e paraqet trupin tem.” <sup>23</sup> Masanej e mori kupën (bardakin)gotën, ju lut Zotit, ju dha atyne me pij, dhe krejt pinë prej saj. <sup>24</sup> Ai ju tha: “Ky osht gjaku i jem i besëlidhjes, qe po derdhet për shumkan(shumë njerz). <sup>25</sup> Po ju thom përnime: prej tash nuk kam me pi ma prej frytit të vreshtit(rrushit), deri ditën kur kam me pi të ri në Mretninë e Zotit.” <sup>26</sup> Mas i këndun kangët e lavdis, dolën kah Mali i Ullinjve. | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> Jezusi ju tha: “Krejt ju sonte keni me u lëkund në besim për shkakun tem, se osht shkrun: ‘Kam me e rreh barinë(qobanin), dhe delmet kan me u shpërnda(hallakat).’ <sup>28</sup> Po masi të çohem prej të vdekunve, kam me ju prit përpara në Galile.” <sup>29</sup> Po Pjetri i tha: “Edhe nese krejt tjert lëkunden(luhaten) une jo.” <sup>30</sup> Jezusi i tha: “Po të kallxoj përnime: sot, në kët natë(aksham), para se me këndu knusi dy herë, ti tri herë ka me thanë se nuk më njeh(mohu).” <sup>31</sup> Po ai ma shum po kambngulje: “Edhe nese duhet me dek bashkë me ty, kurr s’ka me të mohu.” Kshtu thojshin edhe krejt të tjert. | |||
<br> | |||
<sup>32</sup> U çun e shkun në nji vend qe i thojshin Getsemani. Jezusi u tha nxonsave: “Rrini ktu, se unë po shkoj me u lut.” <sup>33</sup> Me veti i mori Pjetrin, Jakovin edhe Gjonin. E kapi nji mërzi e madhe dhe shqetsim i fortë. <sup>34</sup> Ju tha: “Shpirti jem osht i idhnum deri në vdekje. Rrini ktu edhe neni zgjuar( qut).” <sup>35</sup> Shkoi pak ma anej, ra përmbys në tokë, dhe u lut qe nese osht e mundshme, kjo orë e randë me e kalue pa ra mbi te. <sup>36</sup> Edhe tha: “Abba, Babë, për ty krejt gjonat jan të mundshme. Largoje këtë kupë(ngarkes) prej meje. Po jo qysh du une, po qysh don ti.” <sup>37</sup> Kur u kthy, ata i gjeti tu fjetë. I tha Pjetrit: “Simon, po flen? A nuk pate fuqi me nejt zgjut as nji orë(sahat)? <sup>38</sup> Rrini zgjut dhe lutuni që mos me ra në tundim. Shpirti don(asht gati) , po trupi osht i dobtë.” <sup>39</sup> Shkoi apet me u lut, tu thanë apet qato fjalë. <sup>40</sup> Kur u kthy apet, i gjeti tu fjetë, se ju randonin syt,se nuk dishin çka me i thanë. <sup>41</sup> Erdhi herën e tret dhe ju tha: “Hala po flini e po pushoni? Boll ma! Erdhi ora. Biri i njeriut po dorëzohet te duert e mëkatarve. <sup>42</sup> Çohuni, hajde po shkojmë. Kqyrni, tradhtari jem u afru.” | |||
<br> | |||
<sup>43</sup> Në qat moment, tu fol ai, u duk Juda, njoni prej dymdhetve, bashkë me nji turmë me shpata e huj napër dur, të dërgum prej kryepriftave, mësusve të ligjit dhe prej pleqve. <sup>44</sup> Tradhtari u kish kallxu nji shenj: “Ai qe ka me e puthë une, ai osht. Kapeni, dhe çoni të lidhun.” <sup>45</sup> Juda erdh drejt te Jezusi, i tha: “Rabbi msus!”, dhe e puthi. <sup>46</sup> Ata e kapën Jezusin edhe e majtën të lidhun fort. <sup>47</sup> Po nji prej atyne qe ishin aty e nxori shpaten, i mshoj shërbëtorin te kryepriftit dhe ja prejti veshin. <sup>48</sup> Jezusi ju tha: “A jam hajduk që keni ardhë me shpata e me huj mem kap si rrugaç? <sup>49</sup> Përdit isha me ju në tempull tu mësu, e nuk ma vnut dorën(nuk më burgost). Por po ndodh kjo që me u plotsu shkrimet e shenjta.” | |||
<br> | |||
<sup>50</sup> Atëher krejt e lanë vet dhe ikën. <sup>51</sup> Ni djalë i ri po e percjellte prej largit. Kish vesh veç nji pëlhurë(tesh) të hollë në trup. Kur deshën me e kapë, <sup>52</sup> ai ja lëshoj pëlhurën(teshën) prej dore dhe iki gjys i vesht ose me tesha të mbrenshme. | |||
<br> | |||
<sup>53</sup> Jezusin e çun te kryeprifti, dhe aty u mledhen krejt kryepriftat, pleqt e popullit dhe mësusit e ligjit. <sup>54</sup> Pjetri e percjelli prej larg deri në oborr të kryepriftit, u ul bashkë me sherbtorët edhe po ngrohej( nxehej) te zjarmi. <sup>55</sup> Kryepriftat dhe tan Sinedri po lypnin dëshmitarë me fol kundër Jezusit për me e myt, po nuk po gjenin dikan. <sup>56</sup> Shum dëshmitarë të rrejshëm po dilshin kundër tij, po dëshmitë nuk po përputhshin bashkë. <sup>57</sup> Disa u çun e dëshmuen rrejshëm, tu thanë: <sup>58</sup> “Na e kena ndëgju tu thanë: ‘Kom me e rrëzu kët tempull të ndërtum prej njerzve, dhe për tri ditë kom me e ngrit(ndertu) nji tjetër, jo të ndërtum prej njerzve.’” <sup>59</sup> Po as ktu nuk po përputheshin me dëshmitë. | |||
<br> | |||
<sup>60</sup> Atëherë u çu kryeprifti në mes tyne edhe e vetën Jezusin: “S’po përgjigjesh hiq? Qka po dëshmojnë këta kundër teje?” <sup>61</sup> Po ai heshti(nuk folke), s’u përgjegj kurgjo.Apet e veti kryeprifti: “A je ti Krishti, Djali i ma Naltit?” <sup>62</sup> Jezusi tha: “Jam. Edhe ka me ju ra me pa Birin e njeriut tu nejt në anën e djatht të Fuqisë dhe tu ardh me ret e havas.” <sup>63</sup> Atëher kryeprifti i shkyjti teshat e veta e tha: “Çka na duhen ma dëshmitarët? <sup>64</sup> E ndëgjut që foli kunra Zotit. Qysh po ju duket?” Krejt e dënun se ai e meriton me vdekë. <sup>65</sup> Do ja nisen me e pështy, ia mbulun fytyrën, e rrehen me grushta e i thojshin: “Profetizo, ani!” Edhe rojet e rreshin me shuplaka. | |||
<br> | |||
<sup>66</sup> Pjetri ish poshtë në oborr. Erdhi nji shërbëtore e kryepriftit. <sup>67</sup> Kur e pa Pjetrin tu u ngrohë(nxeh), e kqyri mirë dhe i tha: “Edhe ti je kon me Jezusin e Nazaretit.” <sup>68</sup> Po ai e mohoi: “S’e njoh, as s’di për qka po fol.” Apet doli jasht te hyrja. <sup>69</sup> Shërbëtorja e pa apet dhe u tha atyne qe rrishin aty: “Ky osht njoni prej tyne.” <sup>70</sup> Ai apet e mohoi(nuk e pranoj). Pak ma von, ata qe rrishin aty i thanë Pjetrit: “Me siguri je njoni prej tyne, se je galileas.” <sup>71</sup> Po ai ja nisi me sha e me be dhe me thanë: “S’e njoh qat njeri për të cillin po folni.” <sup>72</sup> Menjiher knusi këndoj për herë të dytë, dhe Pjetrit i ra në men fjala qe i kish thanë Jezusi: “Para se me këndu knusi dy herë, ti tri herë ka me thanë se nuk më njeh.” Ai nuk mujti ma me u përmbajt dhe me lot ja nisi me kajt. | |||
{{Querverweise-Metadaten | |||
| v1 = 2Mo 12:3, 6; 3Mo 23:5 | |||
| v1 = 3Mo 23:6; Joh 13:1 | |||
| v1 = Mat 26:2-5 | |||
| v3 = Luk 7:37 | |||
| v5 = Mat 20:2 | |||
| v7 = 5Mo 15:11 | |||
| v8 = Luk 23:55, 56; Joh 12:7 | |||
| v9 = Mat 24:14 | |||
| v11 = Sach 11:12 | |||
| v12 = 2Mo 12:15, 18; 23:15 | |||
| v12 = Luk 22:1 | |||
| v12 = 4Mo 9:2 | |||
| v18 = Ps 41:9 | |||
| v22 = 1Ko 11:23, 24 | |||
| v23 = 1Ko 10:16; 11:25 | |||
| v24 = 3Mo 17:11; Heb 9:22 | |||
| v24 = Jer 31:31; Heb 7:22; 9:15 | |||
| v24 = Jes 53:12 | |||
| v25 = Luk 22:18 | |||
| v26 = Joh 18:1 | |||
| v27 = Jes 53:5; Da 9:26 | |||
| v27 = Mat 26:56; Mar 14:50; Joh 16:32 | |||
| v28 = Mar 16:7 | |||
| v30 = Mar 14:72 | |||
| v33 = Mar 9:2 | |||
| v34 = Joh 12:27 | |||
| v36 = Rö 8:15; Gal 4:6 | |||
| v36 = Joh 6:38; Heb 5:7 | |||
| v38 = Mat 6:13; Luk 11:4 | |||
| v38 = Rö 7:23 | |||
| v41 = Joh 13:1 | |||
| v42 = Joh 18:2 | |||
| v49 = Luk 19:47; Joh 18:20 | |||
| v49 = Ps 22:6; Jes 53:7; Da 9:26; Luk 22:37 | |||
| v50 = Sach 13:7; Mat 26:31; Joh 16:32 | |||
| v53 = Joh 18:13 | |||
| v56 = Ps 27:12; 35:11 | |||
| v58 = Mar 15:29; Joh 2:19 | |||
| v61 = Jes 53:7; 1Pe 2:23 | |||
| v62 = Da 7:13 | |||
| v62 = Ps 110:1; Eph 1:20; Kol 3:1 | |||
| v62 = Mat 24:30; Luk 21:27; Off 1:7 | |||
| v64 = 3Mo 24:16; Joh 19:7 | |||
| v65 = Jes 50:6; 53:3 | |||
| v66 = Joh 18:17, 18 | |||
| v72 = Mat 26:34; Mar 14:30; Luk 22:34; Joh 13:38 | |||
}} | |||
Aktuelle Version vom 2. Mai 2026, 10:32 Uhr
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
1 Dy ditë para Pashkës dhe të festës së bukës pa maja, kryepriftat edhe mësusit e ligjit po lypnin rast me e kap Jezusin me hile dhe me e myt, 2 se thojshin: “Jo në festë, se mos po çohet populli në trazina.”
3 Kur Jezusi u kan në Betani, në shpinë e Simonit të lebrosun(sëmune ngjitëse), tu hangër, erdh nji gru dhe me veti ka pas nji shishe allabastër me vaj nardi orgjinal(përnime) dhe shum të shtrejt. E theu shishen dhe ja nisi me ja qit vajin në kry te Jezusi. 4 Disa aty u nervozun e mes veti e po thojshin: “Pse u hup kshtu ky vaj i rand? 5 Kah mujt me u shit ky vaj ma shum se treqind denarë, e paret mujshin me ju dhanë fukarave.” U inatun keq edhe me at grun. 6 Po Jezusi tha: “Lene rahat. Mos ia bani ma të vështirë(të ran). Ajo bani nji punë të mir për mu. 7 Fukarat i keni gjithmonë me veti, edhe muneni me ju bo mirë kur t’doni, po mu nuk keni me m’pas gjithmonë. 8 Ajo bani qat sen qe mujti: ma lyjti trupin me vaj për varrin tem qysh ma herët. 9 Po ju thom përnime: kahdo në dynja ku ka me u prediku lajmi i mirë, ka me u kallxu edhe çka bani kjo gru për mu,ka me u përmend ajo.”
10 Atëher Juda Iskarioti, njoni prej dymdhetve, shkoi te kryepriftat me tradhtu Jezusin. 11 Kur e ndëgjuan, u gëzun dhe i premtun me i dhanë pare të sërmit(argjendit). Prej asaj dite ai po lypte rast me ja dorëzu Jezusin.
12 Ditën e parë të bukës pa maja, kur zakonisht therrshin kingjin e Pashkës, nxonsat e vet e vetën: “Ku po don me shku me ta përgatit darkën e Pashkës?” 13 Ai i çoi dy prej nxonsave dhe ju tha: “Shkoni në qytet, dhe ka me ju dal përpara nji burrë me nji shtambë të argjilës me ujë(ose veksh të lloqit me ujë). Shkojini mrapa. 14 Ku të hyn ai, i thuni të zotit të shpis: ‘Mësusi po thot: Ku osht dhoma (soba)e mysafirve ku muj me hangër Pashkën me nxonsat e mi?’ 15 Ai ka me ju kallxu nalt në kat nji dhomë të madhe të rregullume e të bame gati. Qaty pergatitni për neve.” 16 Nxonsat shkun, hynën në qytet, e gjetën qysh u kish kallxu ai, edhe e përgatitën darkën e Pashkës.
17 Kur ra mramja, Jezusi erdhi bashkë me dymdhetë. 18 Kur ishin shtri rreth sofrës e po hanin, Jezusi tha: “Po ju thom përnime: njo prej jush ka mem tradhtu, njo qe po han bashkë me mu.” 19 Ata u trishtun dhe ja nisën, njoni mas tjetrit, me i thanë: “Mos jam unë, a?” 20 Ai ju tha: “Osht njo prej dymdhetve, ai qe po e zhyt dorën në pjatë(sahan) bashkë me mu. 21 Se Biri i njeriut po shkon ashtu qysh osht shkrun për te, po mjerë ai njeri qe po e tradhton Birin e njeriut! Ma mirë kish pas kon kurr mos me u lind.”
22 Tu hangër, Jezusi e mori bukën, ju lut Zotit, e theu, dhe ja dha me hangër, e ju tha: “Merrni, kjo e paraqet trupin tem.” 23 Masanej e mori kupën (bardakin)gotën, ju lut Zotit, ju dha atyne me pij, dhe krejt pinë prej saj. 24 Ai ju tha: “Ky osht gjaku i jem i besëlidhjes, qe po derdhet për shumkan(shumë njerz). 25 Po ju thom përnime: prej tash nuk kam me pi ma prej frytit të vreshtit(rrushit), deri ditën kur kam me pi të ri në Mretninë e Zotit.” 26 Mas i këndun kangët e lavdis, dolën kah Mali i Ullinjve.
27 Jezusi ju tha: “Krejt ju sonte keni me u lëkund në besim për shkakun tem, se osht shkrun: ‘Kam me e rreh barinë(qobanin), dhe delmet kan me u shpërnda(hallakat).’ 28 Po masi të çohem prej të vdekunve, kam me ju prit përpara në Galile.” 29 Po Pjetri i tha: “Edhe nese krejt tjert lëkunden(luhaten) une jo.” 30 Jezusi i tha: “Po të kallxoj përnime: sot, në kët natë(aksham), para se me këndu knusi dy herë, ti tri herë ka me thanë se nuk më njeh(mohu).” 31 Po ai ma shum po kambngulje: “Edhe nese duhet me dek bashkë me ty, kurr s’ka me të mohu.” Kshtu thojshin edhe krejt të tjert.
32 U çun e shkun në nji vend qe i thojshin Getsemani. Jezusi u tha nxonsave: “Rrini ktu, se unë po shkoj me u lut.” 33 Me veti i mori Pjetrin, Jakovin edhe Gjonin. E kapi nji mërzi e madhe dhe shqetsim i fortë. 34 Ju tha: “Shpirti jem osht i idhnum deri në vdekje. Rrini ktu edhe neni zgjuar( qut).” 35 Shkoi pak ma anej, ra përmbys në tokë, dhe u lut qe nese osht e mundshme, kjo orë e randë me e kalue pa ra mbi te. 36 Edhe tha: “Abba, Babë, për ty krejt gjonat jan të mundshme. Largoje këtë kupë(ngarkes) prej meje. Po jo qysh du une, po qysh don ti.” 37 Kur u kthy, ata i gjeti tu fjetë. I tha Pjetrit: “Simon, po flen? A nuk pate fuqi me nejt zgjut as nji orë(sahat)? 38 Rrini zgjut dhe lutuni që mos me ra në tundim. Shpirti don(asht gati) , po trupi osht i dobtë.” 39 Shkoi apet me u lut, tu thanë apet qato fjalë. 40 Kur u kthy apet, i gjeti tu fjetë, se ju randonin syt,se nuk dishin çka me i thanë. 41 Erdhi herën e tret dhe ju tha: “Hala po flini e po pushoni? Boll ma! Erdhi ora. Biri i njeriut po dorëzohet te duert e mëkatarve. 42 Çohuni, hajde po shkojmë. Kqyrni, tradhtari jem u afru.”
43 Në qat moment, tu fol ai, u duk Juda, njoni prej dymdhetve, bashkë me nji turmë me shpata e huj napër dur, të dërgum prej kryepriftave, mësusve të ligjit dhe prej pleqve. 44 Tradhtari u kish kallxu nji shenj: “Ai qe ka me e puthë une, ai osht. Kapeni, dhe çoni të lidhun.” 45 Juda erdh drejt te Jezusi, i tha: “Rabbi msus!”, dhe e puthi. 46 Ata e kapën Jezusin edhe e majtën të lidhun fort. 47 Po nji prej atyne qe ishin aty e nxori shpaten, i mshoj shërbëtorin te kryepriftit dhe ja prejti veshin. 48 Jezusi ju tha: “A jam hajduk që keni ardhë me shpata e me huj mem kap si rrugaç? 49 Përdit isha me ju në tempull tu mësu, e nuk ma vnut dorën(nuk më burgost). Por po ndodh kjo që me u plotsu shkrimet e shenjta.”
50 Atëher krejt e lanë vet dhe ikën. 51 Ni djalë i ri po e percjellte prej largit. Kish vesh veç nji pëlhurë(tesh) të hollë në trup. Kur deshën me e kapë, 52 ai ja lëshoj pëlhurën(teshën) prej dore dhe iki gjys i vesht ose me tesha të mbrenshme.
53 Jezusin e çun te kryeprifti, dhe aty u mledhen krejt kryepriftat, pleqt e popullit dhe mësusit e ligjit. 54 Pjetri e percjelli prej larg deri në oborr të kryepriftit, u ul bashkë me sherbtorët edhe po ngrohej( nxehej) te zjarmi. 55 Kryepriftat dhe tan Sinedri po lypnin dëshmitarë me fol kundër Jezusit për me e myt, po nuk po gjenin dikan. 56 Shum dëshmitarë të rrejshëm po dilshin kundër tij, po dëshmitë nuk po përputhshin bashkë. 57 Disa u çun e dëshmuen rrejshëm, tu thanë: 58 “Na e kena ndëgju tu thanë: ‘Kom me e rrëzu kët tempull të ndërtum prej njerzve, dhe për tri ditë kom me e ngrit(ndertu) nji tjetër, jo të ndërtum prej njerzve.’” 59 Po as ktu nuk po përputheshin me dëshmitë.
60 Atëherë u çu kryeprifti në mes tyne edhe e vetën Jezusin: “S’po përgjigjesh hiq? Qka po dëshmojnë këta kundër teje?” 61 Po ai heshti(nuk folke), s’u përgjegj kurgjo.Apet e veti kryeprifti: “A je ti Krishti, Djali i ma Naltit?” 62 Jezusi tha: “Jam. Edhe ka me ju ra me pa Birin e njeriut tu nejt në anën e djatht të Fuqisë dhe tu ardh me ret e havas.” 63 Atëher kryeprifti i shkyjti teshat e veta e tha: “Çka na duhen ma dëshmitarët? 64 E ndëgjut që foli kunra Zotit. Qysh po ju duket?” Krejt e dënun se ai e meriton me vdekë. 65 Do ja nisen me e pështy, ia mbulun fytyrën, e rrehen me grushta e i thojshin: “Profetizo, ani!” Edhe rojet e rreshin me shuplaka.
66 Pjetri ish poshtë në oborr. Erdhi nji shërbëtore e kryepriftit. 67 Kur e pa Pjetrin tu u ngrohë(nxeh), e kqyri mirë dhe i tha: “Edhe ti je kon me Jezusin e Nazaretit.” 68 Po ai e mohoi: “S’e njoh, as s’di për qka po fol.” Apet doli jasht te hyrja. 69 Shërbëtorja e pa apet dhe u tha atyne qe rrishin aty: “Ky osht njoni prej tyne.” 70 Ai apet e mohoi(nuk e pranoj). Pak ma von, ata qe rrishin aty i thanë Pjetrit: “Me siguri je njoni prej tyne, se je galileas.” 71 Po ai ja nisi me sha e me be dhe me thanë: “S’e njoh qat njeri për të cillin po folni.” 72 Menjiher knusi këndoj për herë të dytë, dhe Pjetrit i ra në men fjala qe i kish thanë Jezusi: “Para se me këndu knusi dy herë, ti tri herë ka me thanë se nuk më njeh.” Ai nuk mujti ma me u përmbajt dhe me lot ja nisi me kajt.