Gjoni 3: Unterschied zwischen den Versionen

Aus bibla-popullore.org
Zur Navigation springen Zur Suche springen
(<br> Eingefügt)
(Neue KI Übersetzung)
 
(Eine dazwischenliegende Version von einem anderen Benutzer wird nicht angezeigt)
Zeile 1: Zeile 1:
{{Textstatus
{{Textstatus
| Status = KI
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️<br><br>
<sup>1</sup> Ishte aty nji Farise me emnin Nikodem, nji udhëheqës i Judenjve. <sup>2</sup> Aj ka ardhë te Jezusi natën edhe i tha: „Rabi, na e dimë që Zoti të ka dërgu si mësues, se kërkush s’mundet me i bo qito shenja që po i bon ti, përveç nëse Zoti asht me të.“ <sup>3</sup> Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: nëse dikush nuk lind prapë, s’mundet me e pa mbretninë e Zotit.“ <sup>4</sup> Nikodemi e pyti: „Qysh mundet nji njeri me lindë kur veç asht plak? A mundet me u kthy prapë në bark të nanës së vet edhe me lindë për herë të dytë?“ <sup>5</sup> Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: nëse dikush nuk lind pi ujit edhe pi frymës, s’mundet me hy në mbretninë e Zotit. <sup>6</sup> Qka ka lindë pi njerzve, asht njeri, edhe qka ka lindë pi frymës, asht frymë. <sup>7</sup> Mos u çudit që të thashë: Ju duhet me lindë prapë. <sup>8</sup> Era fryn ku të don, edhe ti ja nin ushtimën, po nuk e din pi kah vjen e kah shkon. Qashtu asht edhe me secilin që ka lindë pi frymës.“
<sup>1</sup> Ish nji farise, me emnin Nikodemi, njani prej udhëhecëve të çifutve.
<sup>2</sup> Ai erdh natën te Jezusi edhe i tha: „Rabbi, na e dim që Zoti t’ka çu si mësus, se kurrkush s’munet me i bo kto shenja që po i bon ti, veç nëse osht Zoti me ta.“<sup>3</sup> Jezusi iu pergjegj: „Përnjëmend po t’thom, nëse dikush s’lind prap, s’munet me e pa mbretninë e Zotit.“
<sup>4</sup> Nikodemi i tha: „Qysh munet me lind prap njeriu kur osht plak? A munet me hi prap n’bark t’nanës së vet e me lind edhe nji herë?“
<sup>5</sup> Jezusi u pergjegj: „Përnjëmend po t’thom, nëse dikush s’lind prej ujit edhe prej Frymës, s’munet me hi n’mbretninë e Zotit.
<sup>6</sup> Çka lind prej mishit, osht mish, e çka lind prej Frymës, osht frymë.
<sup>7</sup> Mos u qudit që t’kom thonë: ju duhet me lind prap.
<sup>8</sup> Era fryn kah t’don, ti e nin zhurmën e saj, po s’din prej kah po vjen as kah po shkon. Qeshtu osht me secilin që ka lind prej Frymës.“
<br>
<br>
<sup>9</sup> Nikodemi i tha: „Qysh munet me kon kjo?“
<sup>10</sup> Jezusi iu pergjegj: „Ti je mësus në Izrael e s’i din kto?
<sup>11</sup> Përnjëmend po t’thom: na po flasim për qka dim, edhe po dëshmojmë qka kena pa, po ju s’po e pranoni dëshminë tonë.
<sup>12</sup> Nëse po ju flas për senet tokësore e ju s’po besoni, qysh keni me besu nëse ju flas për senet qiellore?
<sup>13</sup> Kurrkush s’ka hyp n’qiell veç atij që ka zbrit prej qiellit, Birit t’njeriut.
<sup>14</sup> Edhe sikur Moisiu e ka ngrit gjarprin n’shkretinë, ashtu duhet me u ngrit edhe Biri i njeriut,
<sup>15</sup> që secili që beson në të me pasë jetë të përjetshme.“
<br>
<br>
<sup>16</sup> Se Zoti e ka dasht aq shumë botën sa e ka dhon djalin e vet t’vetum, që secili që beson në të me mos u hup, po me pasë jetë të përjetshme.
<sup>9</sup> Nikodemi ju përgjigj: „Qysh mundet me qenë e mundshme nji sen i tillë?“ <sup>10</sup> Jezusi ju përgjigj: „Ti je mësues i Izraelit, e prapë s’e din këtë? <sup>11</sup> Nji sen asht i sigurt: Na flasim për atë që e dimë, edhe dëshmojmë për atë që e kemi pa, po ju nuk po e pranoni dëshminë tonë. <sup>12</sup> Nëse ju kam folë për sene tokësore e ju prapë nuk besoni, qysh keni me besu nëse ju foli për sene qiellore? <sup>13</sup> Përveç kësaj, kërkush s’ka hypë në qiell, përveç atij që ka zhdrypë pi qiellit: Biri i njeriut. <sup>14</sup> Edhe qysh Moisiu e ngriti gjarpnin në shkretinë, qashtu duhet me u ngritë edhe Biri i njeriut, <sup>15</sup> që secili që beson në të, me pasë jetë t’amshume.
<sup>17</sup> Se Zoti s’e ka çu djalin e vet n’botë me e gjyku botën, po që bota me u shpetu përmes tij.
<sup>18</sup> Kush beson në të, s’gjykohet. Po kush nuk beson, veç osht i gjyku, se s’ka besu n’emnin e djalit t’vetum të Zotit.
<sup>19</sup> Gjykimi osht ky: drita ka ardhë n’botë, po njerzt e kanë dasht terrin ma shumë se dritën, se punët e tyne kanë kon t’kqija.
<sup>20</sup> Kush bon të kqija, e urren dritën edhe nuk vjen te drita, që mos me dalë në shesh punët e tij e me u qortu.
<sup>21</sup> Po kush vepron drejt, vjen te drita, që me u pa qartë n’punët e tij se i ka bo në harmoni me Zotin.“
<br>
<br>
<sup>22</sup> Mas ksaj, Jezusi doli me nxansat e vet n’anët e Judes edhe rrike me ta atje, edhe pagëzonte.
<sup>23</sup> Edhe Gjoni po pagëzonte në Enon, afër Salimit, se aty kish shum uj. Njerzt vishin vazhdimisht edhe pagëzoheshin,
<sup>24</sup> se Gjonin hala s’e kishin fut n’burg.
<br>
<br>
<sup>25</sup> Nxansat e Gjonit hynë n’nji diskutim me nji çifut për pastrimin (ritual).
<sup>16</sup> Se Zoti e ka dashtë botën aq shumë, sa e dha Birin e vet të vetëmlindun, që secili që beson në të, mos me u shkatërru, po me pasë jetë t’amshume. <sup>17</sup> Se Zoti nuk e dërgoi Birin e vet në botë për me e gjyku botën, po që bota me u shpëtu përmes tij. <sup>18</sup> Kush beson në të, nuk gjykohet. Kush nuk beson, veç asht i gjykum, sepse nuk ka besu në emnin e Birit të vetëmlindun të Zotit. <sup>19</sup> Baza për gjykim asht kjo: Drita ka ardhë në botë, po njerzt e kanë dashtë terrin ma shumë se dritën, sepse veprat e tyne ishin të këqija. <sup>20</sup> Kush bon të këqija, e urren dritën edhe nuk vjen te drita, që mos me ju zbulu veprat. <sup>21</sup> Po kush bon atë që asht e drejtë, vjen te drita, që me u pa qartë se veprat e tij janë bo në harmoni me Zotin.“
<sup>26</sup> Ata erdhen te Gjoni e i thanë: „Rabbi, ai njeriu që ish me ty n’anën tjetër t’Jordanit, për të cilin dëshmove ti, qe, tash po pagëzon vet, edhe krejt po shkojn te ai.“
<br>
<sup>27</sup> Gjoni u pergjegj: „Njeriu s’munet me marrë asgja, veç nëse i jepet prej qiellit.
<br>
<sup>28</sup> Ju vet jeni dëshmitarë që kom thanë: ‘Unë s’jam Krishti, po jam i çum përpara tij.’
<sup>22</sup> Mas kësaj, Jezusi kaloi pak kohë me nxansat e vet nëpër zonat fshatare të Judesë edhe po pagëzonte. <sup>23</sup> Edhe Gjoni po pagëzonte, në Enon afër Salimit, sepse aty kishte shumë ujë. Njerzt po vishin vazhdimisht edhe po pagëzoheshin, <sup>24</sup> se Gjoni hala nuk ishte qitë në burg.
<sup>29</sup> Kush e ka nusen, ai osht dhendri. Po shoku i dhendrit, që rrinë afër tij edhe e nin zani e tij, gëzohet shumë prej zanit t’dhendrit. Qashtu edhe gëzimi jem u bo i plotë.
<br>
<sup>30</sup> Ai duhet me u rrit gjithnji e ma shumë, e unë me u zvoglu.“
<br>
<sup>25</sup> Nxansat e Gjonit patën nji fjalosje me nji Jude për çashtjen e pastërtisë. <sup>26</sup> Prandaj shkun te Gjoni edhe i thanë: „Rabi, aj burri që ishte me ty në anën tjetër të Jordanit, për të cilin ti ke dëshmu, tash po pagëzon vetë, edhe krejt po shkojnë te aj.“ <sup>27</sup> Gjoni ju përgjigj: „Njeriu s’mundet me marrë as senin ma të vogël, nëse nuk i jepet pi qiellit. <sup>28</sup> Ju vetë më jeni dëshmitarë që kam thanë: ‘Unë nuk jom Krishti, po jom dërgu përpara tij.’ <sup>29</sup> Kush e ka nusen, aj asht dhandrri, po shoku i dhandrrit, që rrin aty, gëzohet shumë kur ja nin zanin dhandrrit. Për qata gëzimi jem asht bo i plotë. <sup>30</sup> Aj duhet me u rritë gjithnjë e ma shumë, e unë me u zvogëlu gjithnjë e ma shumë.“
<br>
<br>
<sup>31</sup> Aj që vjen pi nalt, asht mbi krejt tjerët. Aj që asht pi toka, flet për senet e tokës, sepse asht pi toka. Aj që vjen pi qiellit, asht mbi krejt tjerët. <sup>32</sup> Aj dëshmon për atë që ka pa edhe ka ni, po kërkush nuk po e pranon dëshminë e tij. <sup>33</sup> Kush e ka pranu dëshminë e tij, e ka vërtetu që Zoti asht i vërtetë. <sup>34</sup> Se aj që e ka dërgu Zoti, i flet fjalët e Zotit, sepse Zoti nuk e jep frymën me masë. <sup>35</sup> Ati e don Birin edhe ja ka dhanë krejt senet në dorë. <sup>36</sup> Kush beson në Birin, ka jetë t’amshume. Kush nuk i bindet Birit, s’ka me e pa jetën, po zemërimi i Zotit mbetet mbi të.
<br>
<br>
<br>
<sup>31</sup> Ai që vjen prej naltit, osht mbi krejt. Ai që osht prej tokës, flet si njeri prej tokës e flet për senet e tokës. Ai që vjen prej qiellit, osht mbi krejt.
<sup>32</sup> Ai po dëshmon për çka ka pa edhe ka ni, po kurrkush pothuise s’po e pranon dëshminë e tij.
<sup>33</sup> Kush e pranon dëshminë e tij, po vërteton që Zoti osht i vërtetë.
<sup>34</sup> Se ai që e ka çu Zoti, i flet fjalët e Zotit, se Zoti s’e jep Frymën me masë.
<sup>35</sup> Ati e don Djalin edhe i ka dhon krejt gjonat n’dor atij.
<sup>36</sup> Kush beson te Djali, ka jetë të përjetshme. Po kush s’i bindet Djalit, s’ka me e pa jetën, po mllefi i Zotit rrinë mbi ta.“
{{Querverweise-Metadaten
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Joh 7:50, 51; 19:39
| v1 = Joh 7:50, 51; 19:39

Aktuelle Version vom 20. Mai 2026, 17:55 Uhr


1 Ishte aty nji Farise me emnin Nikodem, nji udhëheqës i Judenjve. 2 Aj ka ardhë te Jezusi natën edhe i tha: „Rabi, na e dimë që Zoti të ka dërgu si mësues, se kërkush s’mundet me i bo qito shenja që po i bon ti, përveç nëse Zoti asht me të.“ 3 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: nëse dikush nuk lind prapë, s’mundet me e pa mbretninë e Zotit.“ 4 Nikodemi e pyti: „Qysh mundet nji njeri me lindë kur veç asht plak? A mundet me u kthy prapë në bark të nanës së vet edhe me lindë për herë të dytë?“ 5 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: nëse dikush nuk lind pi ujit edhe pi frymës, s’mundet me hy në mbretninë e Zotit. 6 Qka ka lindë pi njerzve, asht njeri, edhe qka ka lindë pi frymës, asht frymë. 7 Mos u çudit që të thashë: Ju duhet me lindë prapë. 8 Era fryn ku të don, edhe ti ja nin ushtimën, po nuk e din pi kah vjen e kah shkon. Qashtu asht edhe me secilin që ka lindë pi frymës.“

9 Nikodemi ju përgjigj: „Qysh mundet me qenë e mundshme nji sen i tillë?“ 10 Jezusi ju përgjigj: „Ti je mësues i Izraelit, e prapë s’e din këtë? 11 Nji sen asht i sigurt: Na flasim për atë që e dimë, edhe dëshmojmë për atë që e kemi pa, po ju nuk po e pranoni dëshminë tonë. 12 Nëse ju kam folë për sene tokësore e ju prapë nuk besoni, qysh keni me besu nëse ju foli për sene qiellore? 13 Përveç kësaj, kërkush s’ka hypë në qiell, përveç atij që ka zhdrypë pi qiellit: Biri i njeriut. 14 Edhe qysh Moisiu e ngriti gjarpnin në shkretinë, qashtu duhet me u ngritë edhe Biri i njeriut, 15 që secili që beson në të, me pasë jetë t’amshume.

16 Se Zoti e ka dashtë botën aq shumë, sa e dha Birin e vet të vetëmlindun, që secili që beson në të, mos me u shkatërru, po me pasë jetë t’amshume. 17 Se Zoti nuk e dërgoi Birin e vet në botë për me e gjyku botën, po që bota me u shpëtu përmes tij. 18 Kush beson në të, nuk gjykohet. Kush nuk beson, veç asht i gjykum, sepse nuk ka besu në emnin e Birit të vetëmlindun të Zotit. 19 Baza për gjykim asht kjo: Drita ka ardhë në botë, po njerzt e kanë dashtë terrin ma shumë se dritën, sepse veprat e tyne ishin të këqija. 20 Kush bon të këqija, e urren dritën edhe nuk vjen te drita, që mos me ju zbulu veprat. 21 Po kush bon atë që asht e drejtë, vjen te drita, që me u pa qartë se veprat e tij janë bo në harmoni me Zotin.“

22 Mas kësaj, Jezusi kaloi pak kohë me nxansat e vet nëpër zonat fshatare të Judesë edhe po pagëzonte. 23 Edhe Gjoni po pagëzonte, në Enon afër Salimit, sepse aty kishte shumë ujë. Njerzt po vishin vazhdimisht edhe po pagëzoheshin, 24 se Gjoni hala nuk ishte qitë në burg.

25 Nxansat e Gjonit patën nji fjalosje me nji Jude për çashtjen e pastërtisë. 26 Prandaj shkun te Gjoni edhe i thanë: „Rabi, aj burri që ishte me ty në anën tjetër të Jordanit, për të cilin ti ke dëshmu, tash po pagëzon vetë, edhe krejt po shkojnë te aj.“ 27 Gjoni ju përgjigj: „Njeriu s’mundet me marrë as senin ma të vogël, nëse nuk i jepet pi qiellit. 28 Ju vetë më jeni dëshmitarë që kam thanë: ‘Unë nuk jom Krishti, po jom dërgu përpara tij.’ 29 Kush e ka nusen, aj asht dhandrri, po shoku i dhandrrit, që rrin aty, gëzohet shumë kur ja nin zanin dhandrrit. Për qata gëzimi jem asht bo i plotë. 30 Aj duhet me u rritë gjithnjë e ma shumë, e unë me u zvogëlu gjithnjë e ma shumë.“

31 Aj që vjen pi nalt, asht mbi krejt tjerët. Aj që asht pi toka, flet për senet e tokës, sepse asht pi toka. Aj që vjen pi qiellit, asht mbi krejt tjerët. 32 Aj dëshmon për atë që ka pa edhe ka ni, po kërkush nuk po e pranon dëshminë e tij. 33 Kush e ka pranu dëshminë e tij, e ka vërtetu që Zoti asht i vërtetë. 34 Se aj që e ka dërgu Zoti, i flet fjalët e Zotit, sepse Zoti nuk e jep frymën me masë. 35 Ati e don Birin edhe ja ka dhanë krejt senet në dorë. 36 Kush beson në Birin, ka jetë t’amshume. Kush nuk i bindet Birit, s’ka me e pa jetën, po zemërimi i Zotit mbetet mbi të.

Abgerufen von „https://bibla-popullore.org/index.php?title=Gjoni_3&oldid=2230“