Historia e Apostujve 8: Unterschied zwischen den Versionen
K (ZmIn4Lz470 verschob die Seite Veprat e Apostujve 8 nach Historia e Apostujve 8: Falsch geschriebener Name) |
K (Absatz korrigiert) |
||
| (Eine dazwischenliegende Version desselben Benutzers wird nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1 | <sup>1</sup> Sauli ishte dakord me vrasjen e tij. | ||
<br> | <br> | ||
Në atë ditë nisi nji përndjekje e madhe kundër kongregacionit në Jerusalem. Krejt, përveç apostujve, u shpërndanë nëpër vendet e Judesë edhe Samarisë. <sup>2</sup> Burra shumë besimtarë e morën Stefanin për me e varrosë edhe banë vajtim të madh për të. <sup>3</sup> Po Sauli nisi me e sulmu ashpër kongregacionin. Hynte shpi më shpi, i tërhiqte zvarrë burra e gra edhe i fuste në burg. | |||
<sup>2</sup> | |||
<sup>3</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>4</sup> Kurse nxansat që ishin shpërnda, shkun nëpër vend edhe e shpallshin lajmin e mirë të fjalës së Zotit. <sup>5</sup> Filipi zhdrypi në qytetin e Samarisë edhe nisi me e shpallë atje Krishtin. <sup>6</sup> Turma njerzish i kushtojshin vëmendje të bashkum asaj që thoshte Filipi, derisa e ngojshin edhe i shihshin shenjat që i bante. <sup>7</sup> Sepse shumë veta kishin shpirta të këqij, që bërtitshin me za të madh edhe dilshin pi tyne. Edhe shumë të paralizum e të çalë u shëruan. <sup>8</sup> Kështu në atë qytet pati gëzim të madh. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>9</sup> Në qytet ishte edhe nji burrë me emnin Simon, që ma herët merrej me magji edhe e kishte habitë popullin në Samari. Aj thoshte për veti që ishte dikush i madh. <sup>10</sup> Krejt njerzt, pi ma të voglit deri te ma i madhi, i kushtojshin vëmendje edhe thojshin: „Ky njeri asht fuqia e Zotit që quhet e Madhe.“ <sup>11</sup> Ata i kushtojshin vëmendje, sepse për nji kohë të gjatë i kishte habitë me magjinë e vet. <sup>12</sup> Po kur i besuan Filipit, që po shpallte lajmin e mirë për mbretninë e Zotit edhe për emnin e Jezu Krishtit, u pagëzuan burra e gra. <sup>13</sup> Edhe Simoni u bo besimtar, e pasi u pagëzu, vazhdoi me nejtë me Filipin. Aj habitej kur i shihte shenjat edhe veprat e mëdhaja e të fuqishme që po ndodhshin. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>14</sup> Kur apostujt në Jerusalem ninë që njerzt në Samari e kishin pranu fjalën e Zotit, dërguan te ta Pjetrin edhe Gjonin. <sup>15</sup> Ata zhdrypën atje edhe u lutën për ta, që me marrë frymë të shenjtë. <sup>16</sup> Sepse ajo hala nuk kishte zhdrypë mbi asnjonin pi tyne, po ata ishin veç të pagëzum në emën të Zotnisë Jezus. <sup>17</sup> Apostujt i vunë duert mbi ta, edhe pi atëherë ata morën frymë të shenjtë. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>18</sup> Kur Simoni e pa që njerzt po merrshin frymë të shenjtë kur apostujt po i vnojshin duert mbi ta, ju ofroi pare. <sup>19</sup> Tha: „Ma jepni edhe mu këtë fuqi, që secili mbi të cilin i vnoj duert, me marrë frymë të shenjtë.“ <sup>20</sup> Po Pjetri ju përgjigj: „Argjendi yt u shkatërroftë bashkë me ty, sepse mendove që dhuratën e Zotit mundesh me e ble me pare. <sup>21</sup> Ti s’ke as pjesë, as të drejtë në këtë punë, sepse zemra jote nuk asht e sinqertë para Zotit. <sup>22</sup> Prandaj pendohu për këtë të keqe edhe lutju Jehovajt, që nëse asht e mundshme, me të falë mendimin e keq të zemrës tande. <sup>23</sup> Sepse po shoh që ti je helm i idhtë edhe rob i padrejtësisë.“ <sup>24</sup> Simoni ju përgjigj: „Lutjuni Jehovajt për mu, që mos me më ndodhë kurgjo pi atyne që thatë.“ | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>25</sup> Pasi dhanë dëshmi të plotë edhe folën për fjalën e Jehovajt, u nisën me u kthy në Jerusalem. Ata e shpallshin lajmin e mirë në shumë katunde të Samaritanëve. | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup>26</sup> Po melaqja e Jehovajt i tha Filipit: „Çohu edhe shko kah jugu, në udhën që zhdryp pi Jerusalemi për në Gazë.“ Kjo asht nji udhë shkretine. <sup>27</sup> Atëherë aj u çu edhe u nis. Aty ishte nji eunuk etiopas, zyrtar i Kandakes, mbretneshës së Etiopisë, që kujdesej për krejt thesarin e saj. Aj kishte ardhë në Jerusalem për me adhuru Zotin, <sup>28</sup> edhe tash po kthehej. Derisa rrinte ulë në karrocën e vet, po lexonte me za pejgamberin Isaia. <sup>29</sup> Atëherë fryma i tha Filipit: „Shko te ajo karrocë.“ <sup>30</sup> Filipi vrapoi afër saj edhe e nivi burrin tu lexu me za pejgamberin Isaia. E pyti: „A po e kupton qka po lexon?“ <sup>31</sup> Burri ju përgjigj: „Qysh me e kuptu, nëse dikush nuk më ndihmon?“ Pastaj ju lut Filipit me hypë në karrocë edhe me u ulë me të. <sup>32</sup> Burri po e lexonte këtë pjesë të Shkrimeve: „Si dele u çu për therje, edhe si qengj që rrin i heshtun para atij që e qeth, aj nuk e çel gojën. <sup>33</sup> Gjatë poshtërimit të tij ju mohua drejtësia. Kush ka me tregu hollësitë e brezit të tij? Sepse jeta e tij po merret pi toka.“ | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>34</sup> Atëherë eunuku i tha Filipit: „Të lutna, kallxom: për kon po flet këtu pejgamberi? Për veten a për dikon tjetër?“ <sup>35</sup> Filipi nisi me folë edhe, tu u nisë pi ky Shkrim, ja shpalli lajmin e mirë për Jezusin. <sup>36</sup> Derisa po udhëtojshin nëpër udhë, erdhën te nji vend me ujë, edhe eunuku tha: „Kqyr! Qe ujë. Qka po më ndalon me u pagëzu?“ <sup>37</sup> <sup>38</sup> Pasi urdhnoi me e nalë karrocën, eunuku edhe Filipi zhdrypën të dy në ujë, edhe Filipi e pagëzoi. <sup>39</sup> Kur hypën pi ujit, fryma e Jehovajt e çoi shpejt Filipin larg. Eunuku nuk e pa ma, po vazhdoi rrugën plot gëzim. <sup>40</sup> Kurse Filipi u gjend në Ashdod. Aj kaloi nëpër atë vend edhe vazhdoi me e shpallë lajmin e mirë në krejt qytetet, derisa mbrrini në Cezare. | |||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 21. Mai 2026, 18:34 Uhr
1 Sauli ishte dakord me vrasjen e tij.
Në atë ditë nisi nji përndjekje e madhe kundër kongregacionit në Jerusalem. Krejt, përveç apostujve, u shpërndanë nëpër vendet e Judesë edhe Samarisë. 2 Burra shumë besimtarë e morën Stefanin për me e varrosë edhe banë vajtim të madh për të. 3 Po Sauli nisi me e sulmu ashpër kongregacionin. Hynte shpi më shpi, i tërhiqte zvarrë burra e gra edhe i fuste në burg.
4 Kurse nxansat që ishin shpërnda, shkun nëpër vend edhe e shpallshin lajmin e mirë të fjalës së Zotit. 5 Filipi zhdrypi në qytetin e Samarisë edhe nisi me e shpallë atje Krishtin. 6 Turma njerzish i kushtojshin vëmendje të bashkum asaj që thoshte Filipi, derisa e ngojshin edhe i shihshin shenjat që i bante. 7 Sepse shumë veta kishin shpirta të këqij, që bërtitshin me za të madh edhe dilshin pi tyne. Edhe shumë të paralizum e të çalë u shëruan. 8 Kështu në atë qytet pati gëzim të madh.
9 Në qytet ishte edhe nji burrë me emnin Simon, që ma herët merrej me magji edhe e kishte habitë popullin në Samari. Aj thoshte për veti që ishte dikush i madh. 10 Krejt njerzt, pi ma të voglit deri te ma i madhi, i kushtojshin vëmendje edhe thojshin: „Ky njeri asht fuqia e Zotit që quhet e Madhe.“ 11 Ata i kushtojshin vëmendje, sepse për nji kohë të gjatë i kishte habitë me magjinë e vet. 12 Po kur i besuan Filipit, që po shpallte lajmin e mirë për mbretninë e Zotit edhe për emnin e Jezu Krishtit, u pagëzuan burra e gra. 13 Edhe Simoni u bo besimtar, e pasi u pagëzu, vazhdoi me nejtë me Filipin. Aj habitej kur i shihte shenjat edhe veprat e mëdhaja e të fuqishme që po ndodhshin.
14 Kur apostujt në Jerusalem ninë që njerzt në Samari e kishin pranu fjalën e Zotit, dërguan te ta Pjetrin edhe Gjonin. 15 Ata zhdrypën atje edhe u lutën për ta, që me marrë frymë të shenjtë. 16 Sepse ajo hala nuk kishte zhdrypë mbi asnjonin pi tyne, po ata ishin veç të pagëzum në emën të Zotnisë Jezus. 17 Apostujt i vunë duert mbi ta, edhe pi atëherë ata morën frymë të shenjtë.
18 Kur Simoni e pa që njerzt po merrshin frymë të shenjtë kur apostujt po i vnojshin duert mbi ta, ju ofroi pare. 19 Tha: „Ma jepni edhe mu këtë fuqi, që secili mbi të cilin i vnoj duert, me marrë frymë të shenjtë.“ 20 Po Pjetri ju përgjigj: „Argjendi yt u shkatërroftë bashkë me ty, sepse mendove që dhuratën e Zotit mundesh me e ble me pare. 21 Ti s’ke as pjesë, as të drejtë në këtë punë, sepse zemra jote nuk asht e sinqertë para Zotit. 22 Prandaj pendohu për këtë të keqe edhe lutju Jehovajt, që nëse asht e mundshme, me të falë mendimin e keq të zemrës tande. 23 Sepse po shoh që ti je helm i idhtë edhe rob i padrejtësisë.“ 24 Simoni ju përgjigj: „Lutjuni Jehovajt për mu, që mos me më ndodhë kurgjo pi atyne që thatë.“
25 Pasi dhanë dëshmi të plotë edhe folën për fjalën e Jehovajt, u nisën me u kthy në Jerusalem. Ata e shpallshin lajmin e mirë në shumë katunde të Samaritanëve.
26 Po melaqja e Jehovajt i tha Filipit: „Çohu edhe shko kah jugu, në udhën që zhdryp pi Jerusalemi për në Gazë.“ Kjo asht nji udhë shkretine. 27 Atëherë aj u çu edhe u nis. Aty ishte nji eunuk etiopas, zyrtar i Kandakes, mbretneshës së Etiopisë, që kujdesej për krejt thesarin e saj. Aj kishte ardhë në Jerusalem për me adhuru Zotin, 28 edhe tash po kthehej. Derisa rrinte ulë në karrocën e vet, po lexonte me za pejgamberin Isaia. 29 Atëherë fryma i tha Filipit: „Shko te ajo karrocë.“ 30 Filipi vrapoi afër saj edhe e nivi burrin tu lexu me za pejgamberin Isaia. E pyti: „A po e kupton qka po lexon?“ 31 Burri ju përgjigj: „Qysh me e kuptu, nëse dikush nuk më ndihmon?“ Pastaj ju lut Filipit me hypë në karrocë edhe me u ulë me të. 32 Burri po e lexonte këtë pjesë të Shkrimeve: „Si dele u çu për therje, edhe si qengj që rrin i heshtun para atij që e qeth, aj nuk e çel gojën. 33 Gjatë poshtërimit të tij ju mohua drejtësia. Kush ka me tregu hollësitë e brezit të tij? Sepse jeta e tij po merret pi toka.“
34 Atëherë eunuku i tha Filipit: „Të lutna, kallxom: për kon po flet këtu pejgamberi? Për veten a për dikon tjetër?“ 35 Filipi nisi me folë edhe, tu u nisë pi ky Shkrim, ja shpalli lajmin e mirë për Jezusin. 36 Derisa po udhëtojshin nëpër udhë, erdhën te nji vend me ujë, edhe eunuku tha: „Kqyr! Qe ujë. Qka po më ndalon me u pagëzu?“ 37 38 Pasi urdhnoi me e nalë karrocën, eunuku edhe Filipi zhdrypën të dy në ujë, edhe Filipi e pagëzoi. 39 Kur hypën pi ujit, fryma e Jehovajt e çoi shpejt Filipin larg. Eunuku nuk e pa ma, po vazhdoi rrugën plot gëzim. 40 Kurse Filipi u gjend në Ashdod. Aj kaloi nëpër atë vend edhe vazhdoi me e shpallë lajmin e mirë në krejt qytetet, derisa mbrrini në Cezare.