Historia e Apostujve 16: Unterschied zwischen den Versionen
K (ZmIn4Lz470 verschob die Seite Veprat e Apostujve 16 nach Historia e Apostujve 16: Falsch geschriebener Name) |
(Initiale Übersetzung) |
||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Kështu aj mbrrini në Derbe edhe në Listra. Aty ishte nji nxans me emnin Timote. Aj ishte djali i nji Judeje besimtare, po baba i tij ishte Grek. <sup>2</sup> Timoteu kishte emën të mirë te vllaznit në Listra edhe Ikoni. <sup>3</sup> Pavli shprehu dëshirën që Timoteu me e shoqëru. E mori edhe e rrethpreu për shkak të Judenjve në atë vend, sepse krejt e dinin që baba i tij ishte Grek. <sup>4</sup> Derisa po kalojshin nëpër qytete, jau përcillshin vllaznive vendimet që duheshin me u mbajtë, të marruna pi apostujt edhe pleqtë në Jerusalem. <sup>5</sup> Si rezultat, kongregacionet vazhdun me u forcu në besim edhe shtoheshin në numër ditë për ditë. | ||
<sup>2</sup> | |||
<sup>3</sup> | |||
<sup>4</sup> | |||
<sup>5</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>6</sup> Ata kaluan edhe nëpër Frigji e në vendin e Galatisë, sepse fryma e shenjtë i pengoi me e shpallë fjalën e Zotit në provincën e Azisë. <sup>7</sup> Pastaj, kur zhdrypën në Misi, u mundun me shku në Bitini, po fryma e Jezusit nuk i la. <sup>8</sup> Prandaj kaluan pranë Misit edhe zhdrypën në Troadë. <sup>9</sup> Natën, Pavli pati nji vegim. Nji burrë pi Maqedonisë po rrinte aty edhe po i lutej fort: „Kalo në Maqedoni edhe na ndihmo!“ <sup>10</sup> Sapo e pati atë vegim, u mundum me shku në Maqedoni, sepse kishim ardhë në përfundim që Zoti na kishte thirrë me jau shpallë lajmin e mirë atyne. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>11</sup> Prandaj lundruam pi Troada edhe shkum drejt në Samotrakë, e të nesërmen në Neapol. <sup>12</sup> Pi aty vazhduam për në Filipi, nji koloni, qyteti ma i rëndësishëm në atë krahinë të Maqedonisë. Aty qëndruam disa ditë. <sup>13</sup> Ditën e sabatit dolëm jashtë derës së qytetit te nji lumë, ku menojshim që kishte nji vend lutjeje. U ulëm edhe nisëm me ju folë grave që ishin mbledhë. <sup>14</sup> Po ngonte edhe nji gru me emnin Lidia, tregtare e rrobave të purpurta pi qytetit Tiatira, që e adhuronte Zotin. Jehovaj ja çeli zemrën mirë, që ajo me ju kushtu vëmendje fjalëve të Pavlit. <sup>15</sup> Kur ajo edhe shpija e saj u pagëzuan, na u lut fort: „Nëse mendoni që jom besnike ndaj Jehovajt, ejani edhe rrini në shpinë teme.“ Edhe na bindi me zor. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>16</sup> Nji ditë, derisa po shkojshim te vendi i lutjes, na doli përpara nji shërbëtore që kishte nji shpirt të keq parashikimi. Ajo ju sillte zotnive të vet fitim të madh me parashikime. <sup>17</sup> Kjo çikë vazhdimisht shkonte mas Pavlit edhe neve, tu bërtitë: „Këta njerz janë robër të Zotit ma të Naltë. Ata po jau shpallin udhën e shpëtimit!“ <sup>18</sup> Këtë e bani për shumë ditë. Në fund Pavlit ju ba tepër. U kthye edhe i tha shpirtit: „Po të urdhnoj në emën të Jezu Krishtit: dil pi saj!“ Edhe menjiherë shpirti doli pi saj. | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>19</sup> Kur zotnitë e saj panë që shpresa për fitim ju shkoi, i kapën Pavlin edhe Silën, edhe i tërhoqën zvarrë në shesh para udhëheqësve. <sup>20</sup> I çunë para magjistratëve edhe thanë: „Këta njerz po e trazojnë shumë qytetin tonë. Janë Judenj <sup>21</sup> edhe po shpallin zakone që neve, si Romakë, nuk na lejohet me i pranu a me i praktiku.“ <sup>22</sup> Turma u çu bashkë kundër tyne, edhe pasi magjistratët jau shqyen rrobat pi trupit, urdhnun me i rrahë me shkopinj. <sup>23</sup> I rrahën shumë herë edhe i futën në burg. Rojës së burgut ju dha urdhën me i rujtë mirë. <sup>24</sup> Masi e mori këtë urdhën, aj i futi në pjesën ma të mbrendshme të burgut edhe jau shtrëngoi kambët në pranga druni. | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup>25</sup> Rreth mesnatës, Pavli edhe Sila po luteshin edhe po e lavdërojshin Zotin me kangë. Të burgosunit po i ngojshin. <sup>26</sup> Papritmas u ba nji tërmet i madh, sa u dridhën themelet e burgut. Në qat çast u hapën dyert, edhe të gjithëve ju zgjidhën prangat. <sup>27</sup> Kur roja e burgut u zgjua edhe i pa dyert e burgut të hapuna, e nxori shpatën edhe deshti me e mbytë veten, sepse menoi që të burgosunit kishin ikë. <sup>28</sup> Po Pavli thirri me za të madh: „Mos i ban kurgjo vetes! Na jemi krejt këtu!“ <sup>29</sup> Roja kërkoi dritë edhe vrapoi mrena. Tu u dridhë, ra para Pavlit edhe Silës. <sup>30</sup> I nxori jashtë edhe pyti: „Zotnij, qka duhet me bo që me u shpëtu?“ <sup>31</sup> Ata ju përgjigjën: „Beso në Zotninë Jezus, edhe ke me u shpëtu ti edhe shpija jote.“ <sup>32</sup> Pastaj ja shpallën fjalën e Jehovajt atij edhe krejt atyne që ishin në shpinë e tij. <sup>33</sup> Aj i mori me veti në atë orë të natës edhe jau pastroi plagët. Mas kësaj, aj edhe krejt shpija e tij u pagëzuan menjiherë. <sup>34</sup> I çoi në shpinë e vet edhe jau shtroi tavolinën. Aj edhe krejt shpija e tij kishin gëzim të madh, tash që kishte besu në Zotin. | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>35</sup> Kur u ba ditë, magjistratët i dërguan shërbëtorët zyrtarë me urdhnin: „Lirojini ata burra.“ <sup>36</sup> Roja i burgut ja kallxoi këtë Pavlit. Tha: „Magjistratët kanë dërgu burra që ju të dy me u liru. Prandaj dilni tash edhe shkoni në paqe.“ <sup>37</sup> Po Pavli ju tha: „Ata na rrahën publikisht pa gjykim, edhe pse jemi qytetarë romakë, edhe na futën në burg. E tash po dojnë me na qitë fshehtas jashtë? Kjo s’ka me ndodhë! Le të vijnë vetë edhe le të na përcjellin jashtë.“ <sup>38</sup> Shërbëtorët zyrtarë jau përcollën këtë përgjigje magjistratëve. Ata u frikësun kur ninë që këta burra ishin qytetarë romakë. <sup>39</sup> Prandaj erdhën edhe u mundun me i qetësu. Pastaj i përcollën jashtë edhe ju lutën me u largu pi qyteti. <sup>40</sup> Po pasi dolën pi burgu, ata shkun te shpija e Lidias. Kur i panë vllaznit, ju dhanë zemër edhe u larguan. | |||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 21. Mai 2026, 18:48 Uhr
1 Kështu aj mbrrini në Derbe edhe në Listra. Aty ishte nji nxans me emnin Timote. Aj ishte djali i nji Judeje besimtare, po baba i tij ishte Grek. 2 Timoteu kishte emën të mirë te vllaznit në Listra edhe Ikoni. 3 Pavli shprehu dëshirën që Timoteu me e shoqëru. E mori edhe e rrethpreu për shkak të Judenjve në atë vend, sepse krejt e dinin që baba i tij ishte Grek. 4 Derisa po kalojshin nëpër qytete, jau përcillshin vllaznive vendimet që duheshin me u mbajtë, të marruna pi apostujt edhe pleqtë në Jerusalem. 5 Si rezultat, kongregacionet vazhdun me u forcu në besim edhe shtoheshin në numër ditë për ditë.
6 Ata kaluan edhe nëpër Frigji e në vendin e Galatisë, sepse fryma e shenjtë i pengoi me e shpallë fjalën e Zotit në provincën e Azisë. 7 Pastaj, kur zhdrypën në Misi, u mundun me shku në Bitini, po fryma e Jezusit nuk i la. 8 Prandaj kaluan pranë Misit edhe zhdrypën në Troadë. 9 Natën, Pavli pati nji vegim. Nji burrë pi Maqedonisë po rrinte aty edhe po i lutej fort: „Kalo në Maqedoni edhe na ndihmo!“ 10 Sapo e pati atë vegim, u mundum me shku në Maqedoni, sepse kishim ardhë në përfundim që Zoti na kishte thirrë me jau shpallë lajmin e mirë atyne.
11 Prandaj lundruam pi Troada edhe shkum drejt në Samotrakë, e të nesërmen në Neapol. 12 Pi aty vazhduam për në Filipi, nji koloni, qyteti ma i rëndësishëm në atë krahinë të Maqedonisë. Aty qëndruam disa ditë. 13 Ditën e sabatit dolëm jashtë derës së qytetit te nji lumë, ku menojshim që kishte nji vend lutjeje. U ulëm edhe nisëm me ju folë grave që ishin mbledhë. 14 Po ngonte edhe nji gru me emnin Lidia, tregtare e rrobave të purpurta pi qytetit Tiatira, që e adhuronte Zotin. Jehovaj ja çeli zemrën mirë, që ajo me ju kushtu vëmendje fjalëve të Pavlit. 15 Kur ajo edhe shpija e saj u pagëzuan, na u lut fort: „Nëse mendoni që jom besnike ndaj Jehovajt, ejani edhe rrini në shpinë teme.“ Edhe na bindi me zor.
16 Nji ditë, derisa po shkojshim te vendi i lutjes, na doli përpara nji shërbëtore që kishte nji shpirt të keq parashikimi. Ajo ju sillte zotnive të vet fitim të madh me parashikime. 17 Kjo çikë vazhdimisht shkonte mas Pavlit edhe neve, tu bërtitë: „Këta njerz janë robër të Zotit ma të Naltë. Ata po jau shpallin udhën e shpëtimit!“ 18 Këtë e bani për shumë ditë. Në fund Pavlit ju ba tepër. U kthye edhe i tha shpirtit: „Po të urdhnoj në emën të Jezu Krishtit: dil pi saj!“ Edhe menjiherë shpirti doli pi saj.
19 Kur zotnitë e saj panë që shpresa për fitim ju shkoi, i kapën Pavlin edhe Silën, edhe i tërhoqën zvarrë në shesh para udhëheqësve. 20 I çunë para magjistratëve edhe thanë: „Këta njerz po e trazojnë shumë qytetin tonë. Janë Judenj 21 edhe po shpallin zakone që neve, si Romakë, nuk na lejohet me i pranu a me i praktiku.“ 22 Turma u çu bashkë kundër tyne, edhe pasi magjistratët jau shqyen rrobat pi trupit, urdhnun me i rrahë me shkopinj. 23 I rrahën shumë herë edhe i futën në burg. Rojës së burgut ju dha urdhën me i rujtë mirë. 24 Masi e mori këtë urdhën, aj i futi në pjesën ma të mbrendshme të burgut edhe jau shtrëngoi kambët në pranga druni.
25 Rreth mesnatës, Pavli edhe Sila po luteshin edhe po e lavdërojshin Zotin me kangë. Të burgosunit po i ngojshin. 26 Papritmas u ba nji tërmet i madh, sa u dridhën themelet e burgut. Në qat çast u hapën dyert, edhe të gjithëve ju zgjidhën prangat. 27 Kur roja e burgut u zgjua edhe i pa dyert e burgut të hapuna, e nxori shpatën edhe deshti me e mbytë veten, sepse menoi që të burgosunit kishin ikë. 28 Po Pavli thirri me za të madh: „Mos i ban kurgjo vetes! Na jemi krejt këtu!“ 29 Roja kërkoi dritë edhe vrapoi mrena. Tu u dridhë, ra para Pavlit edhe Silës. 30 I nxori jashtë edhe pyti: „Zotnij, qka duhet me bo që me u shpëtu?“ 31 Ata ju përgjigjën: „Beso në Zotninë Jezus, edhe ke me u shpëtu ti edhe shpija jote.“ 32 Pastaj ja shpallën fjalën e Jehovajt atij edhe krejt atyne që ishin në shpinë e tij. 33 Aj i mori me veti në atë orë të natës edhe jau pastroi plagët. Mas kësaj, aj edhe krejt shpija e tij u pagëzuan menjiherë. 34 I çoi në shpinë e vet edhe jau shtroi tavolinën. Aj edhe krejt shpija e tij kishin gëzim të madh, tash që kishte besu në Zotin.
35 Kur u ba ditë, magjistratët i dërguan shërbëtorët zyrtarë me urdhnin: „Lirojini ata burra.“ 36 Roja i burgut ja kallxoi këtë Pavlit. Tha: „Magjistratët kanë dërgu burra që ju të dy me u liru. Prandaj dilni tash edhe shkoni në paqe.“ 37 Po Pavli ju tha: „Ata na rrahën publikisht pa gjykim, edhe pse jemi qytetarë romakë, edhe na futën në burg. E tash po dojnë me na qitë fshehtas jashtë? Kjo s’ka me ndodhë! Le të vijnë vetë edhe le të na përcjellin jashtë.“ 38 Shërbëtorët zyrtarë jau përcollën këtë përgjigje magjistratëve. Ata u frikësun kur ninë që këta burra ishin qytetarë romakë. 39 Prandaj erdhën edhe u mundun me i qetësu. Pastaj i përcollën jashtë edhe ju lutën me u largu pi qyteti. 40 Po pasi dolën pi burgu, ata shkun te shpija e Lidias. Kur i panë vllaznit, ju dhanë zemër edhe u larguan.