Letra i parë te Gjonit 3: Unterschied zwischen den Versionen
(Erstell. + Quver. 1. Jo 3 1-24) |
K (ZmIn4Lz470 verschob die Seite 1. Gjonit 3 nach Letra i parë te Gjonit 3: Falsch geschriebener Name) |
||
| (Eine dazwischenliegende Version desselben Benutzers wird nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Kqyrni çfarë dashnie na ka dhanë Ati: me u qujtë fmi të Zotit! Edhe qashtu jemi. Për qata bota nuk na njeh, sepse nuk e ka njoftë atë. <sup>2</sup> Të dashtun, tash jemi fmi të Zotit, po hala s’asht zbulu qka kemi me qenë. Megjithatë e dimë që kur aj të shfaqet, kemi me qenë si aj, sepse kemi me e pa qysh asht. <sup>3</sup> Edhe secili që e ka qit shpresë te aj, e pastron veten, qysh edhe aj asht i pastër. | ||
<sup>2</sup> | |||
<sup>3</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>4</sup> Secili që vazhdon me bo gjynah, vazhdon edhe me bo paligjshmëni, edhe gjynahi asht paligjshmëni. <sup>5</sup> Ju e dini edhe që aj u shfaq për me i hjekë gjynahet tona, edhe në të s’ka gjynah. <sup>6</sup> Secili që mbetet i lidhun me të, nuk vazhdon me bo gjynah. Askush që vazhdon me bo gjynah nuk e ka pa e as nuk e ka njoftë. <sup>7</sup> Fmi të dashtun, mos lejoni kërkon me ju mashtru. Kush vepron drejt, asht i drejtë, qysh edhe aj asht i drejtë. <sup>8</sup> Kush vazhdon me bo gjynah, vjen pi Djallit, sepse Djalli ka bo gjynah pi fillimit. Për qit arsye u shfaq Biri i Zotit: për me i shkatërru veprat e Djallit. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>9</sup> Secili që ka lindë pi Zoti, nuk vazhdon me bo gjynah, sepse fara e Zotit mbetet në të, edhe aj s’mundet me vazhdu me bo gjynah, sepse ka lindë pi Zoti. <sup>10</sup> Me këtë dallohen fmitë e Zotit edhe fmitë e Djallit: kush nuk vepron drejt, nuk vjen pi Zoti, e as kush nuk e don vllaun e vet. <sup>11</sup> Sepse ky asht mesazhi që e keni ni pi fillimit: Duhet ta dojmë njani-tjetrin, <sup>12</sup> jo si Kaini, që vinte pi i Keqi edhe e myti vllaun e vet. E pse e myti? Sepse veprat e tij ishin të këqija, kurse ato të vllaut të tij ishin të drejta. | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>13</sup> Mos u çuditni, vllazën, që bota ju urren. <sup>14</sup> Na e dimë që kemi kalu pi vdekja në jetë, sepse i dojmë vllaznit. Kush nuk don, mbetet në vdekje. <sup>15</sup> Secili që e urren vllaun e vet, asht vrasës, edhe ju e dini që asnji vrasës nuk ka jetë t’amshume mrena vetes. <sup>16</sup> Me këtë e kemi njoftë dashninë: sepse Jezu Krishti e dha jetën e vet për neve. Edhe na e kemi për detyrë me e dhanë jetën tonë për vllaznit tanë. <sup>17</sup> Po nëse dikush ka pasuni materiale, e sheh vllaun e vet në nevojë, po prapë nuk don me i tregu dhimt, qysh mbetet dashnia e Zotit në të? <sup>18</sup> Fmi të dashtun, nuk duhet me dashtë veç me fjalë, po edhe me vepra edhe me të vërtetë. | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup>19</sup> Kështu kemi me e ditë që jemi në anën e së vërtetës. Edhe kemi me e qetësu zemrën tonë para tij <sup>20</sup> për çkado që zemra jonë mundet me na dënu, sepse Zoti asht ma i madh se zemra jonë edhe din gjithçka. <sup>21</sup> Të dashtun, nëse zemra jonë nuk na dënon, mundemi me folë hapur me Zotin. <sup>22</sup> Edhe çkado që kërkojmë, e marrim pi tij, sepse i mbajmë urdhnimet e tij edhe bojmë atë që i pëlqen atij. <sup>23</sup> Po, ky asht urdhni i tij: me besu në emnin e Birit të tij, Jezu Krishtit, edhe me e dashtë njani-tjetrin, qysh na ka urdhnu aj. <sup>24</sup> Përveç kësaj, kush i mban urdhnimet e tij, mbetet i lidhun me të, edhe aj me të. Edhe përmes frymës që na e ka dhanë, e dimë që aj mbetet i lidhun me neve. | |||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 22. Mai 2026, 08:06 Uhr
1 Kqyrni çfarë dashnie na ka dhanë Ati: me u qujtë fmi të Zotit! Edhe qashtu jemi. Për qata bota nuk na njeh, sepse nuk e ka njoftë atë. 2 Të dashtun, tash jemi fmi të Zotit, po hala s’asht zbulu qka kemi me qenë. Megjithatë e dimë që kur aj të shfaqet, kemi me qenë si aj, sepse kemi me e pa qysh asht. 3 Edhe secili që e ka qit shpresë te aj, e pastron veten, qysh edhe aj asht i pastër.
4 Secili që vazhdon me bo gjynah, vazhdon edhe me bo paligjshmëni, edhe gjynahi asht paligjshmëni. 5 Ju e dini edhe që aj u shfaq për me i hjekë gjynahet tona, edhe në të s’ka gjynah. 6 Secili që mbetet i lidhun me të, nuk vazhdon me bo gjynah. Askush që vazhdon me bo gjynah nuk e ka pa e as nuk e ka njoftë. 7 Fmi të dashtun, mos lejoni kërkon me ju mashtru. Kush vepron drejt, asht i drejtë, qysh edhe aj asht i drejtë. 8 Kush vazhdon me bo gjynah, vjen pi Djallit, sepse Djalli ka bo gjynah pi fillimit. Për qit arsye u shfaq Biri i Zotit: për me i shkatërru veprat e Djallit.
9 Secili që ka lindë pi Zoti, nuk vazhdon me bo gjynah, sepse fara e Zotit mbetet në të, edhe aj s’mundet me vazhdu me bo gjynah, sepse ka lindë pi Zoti. 10 Me këtë dallohen fmitë e Zotit edhe fmitë e Djallit: kush nuk vepron drejt, nuk vjen pi Zoti, e as kush nuk e don vllaun e vet. 11 Sepse ky asht mesazhi që e keni ni pi fillimit: Duhet ta dojmë njani-tjetrin, 12 jo si Kaini, që vinte pi i Keqi edhe e myti vllaun e vet. E pse e myti? Sepse veprat e tij ishin të këqija, kurse ato të vllaut të tij ishin të drejta.
13 Mos u çuditni, vllazën, që bota ju urren. 14 Na e dimë që kemi kalu pi vdekja në jetë, sepse i dojmë vllaznit. Kush nuk don, mbetet në vdekje. 15 Secili që e urren vllaun e vet, asht vrasës, edhe ju e dini që asnji vrasës nuk ka jetë t’amshume mrena vetes. 16 Me këtë e kemi njoftë dashninë: sepse Jezu Krishti e dha jetën e vet për neve. Edhe na e kemi për detyrë me e dhanë jetën tonë për vllaznit tanë. 17 Po nëse dikush ka pasuni materiale, e sheh vllaun e vet në nevojë, po prapë nuk don me i tregu dhimt, qysh mbetet dashnia e Zotit në të? 18 Fmi të dashtun, nuk duhet me dashtë veç me fjalë, po edhe me vepra edhe me të vërtetë.
19 Kështu kemi me e ditë që jemi në anën e së vërtetës. Edhe kemi me e qetësu zemrën tonë para tij 20 për çkado që zemra jonë mundet me na dënu, sepse Zoti asht ma i madh se zemra jonë edhe din gjithçka. 21 Të dashtun, nëse zemra jonë nuk na dënon, mundemi me folë hapur me Zotin. 22 Edhe çkado që kërkojmë, e marrim pi tij, sepse i mbajmë urdhnimet e tij edhe bojmë atë që i pëlqen atij. 23 Po, ky asht urdhni i tij: me besu në emnin e Birit të tij, Jezu Krishtit, edhe me e dashtë njani-tjetrin, qysh na ka urdhnu aj. 24 Përveç kësaj, kush i mban urdhnimet e tij, mbetet i lidhun me të, edhe aj me të. Edhe përmes frymës që na e ka dhanë, e dimë që aj mbetet i lidhun me neve.