Letra i parë te Korintasve 15: Unterschied zwischen den Versionen
K (ZmIn4Lz470 verschob die Seite 1. Korintasve 15 nach Letra i parë te Korintasve 15, ohne dabei eine Weiterleitung anzulegen: Falsch geschriebener Name) |
(Initiale Übersetzung) |
||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Tash po ju përkujtoj, vllazni, lajmin e mirë që jua kom shpallë, që edhe ju e keni pranu edhe për të cilin po qëndroni. <sup>2</sup> Përmes qetij lajmi të mirë që jua kom shpallë, edhe po shpëtoheni, nëse e mbani fort. Përndryshe, kot jeni bo besimtarë. | ||
<sup>2</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>3</sup> Ndër senet e para që jua kom përcjellë, e që edhe vet i kom marrë, ka qenë kjo: që Krishti ka dekë për gjynahet tona simas Shkrimeve, <sup>4</sup> edhe ka qenë i varrosun, po, që simas Shkrimeve aj u çu pi t’dekunve ditën e tretë, <sup>5</sup> edhe që ju ka shfaqë Kefës, masanej të Dymdhetëve. <sup>6</sup> Ma vonë ju ka shfaqë ma shumë se 500 vllaznive përniherë, shumica pi tyne hala janë mes nesh, po disa kanë ra në gjumin e vdekjes. <sup>7</sup> Mas kësaj ju ka shfaqë Jakobit, masanej krejt apostujve. <sup>8</sup> Krejt në fund, ju ka shfaqë edhe mue, si dikujt që ka lindë para kohe. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>9</sup> Se unë jom ma i vogli pi apostujve, edhe s’jom i denjë me u qujtë apostull, sepse e kom përndjekë kuvendin e Zotit. <sup>10</sup> Ama përmes mirësisë së pameritume të Zotit jom qka jom. Edhe mirësia e tij e pameritume ndaj meje nuk ka qenë kot, se jom mundu ma shumë se krejt ata, po jo unë, po mirësia e pameritume e Zotit që asht në mu. <sup>11</sup> Pra, a jom unë a janë tjerët, qashtu po predikojmë, edhe qashtu ju keni besu. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>12</sup> Tash, nëse po predikohet që Krishti u çu pi t’dekunve, qysh po thojnë disa pi juve që s’ka ringjallje të t’dekunve? <sup>13</sup> Nëse përnime s’ka ringjallje të t’dekunve, atëherë as Krishti nuk u çu pi t’dekunve. <sup>14</sup> E nëse Krishti nuk u çu pi t’dekunve, atëherë predikimi jonë asht krejt kot, edhe besimi juv s’ka kuptim. <sup>15</sup> Përveç kësaj, na dalim dëshmitarë të rrejshëm për Zotin, sepse po dëshmojmë kundër Zotit kur po thojmë që aj e ka çu Krishtin pi t’dekunve, e në fakt nuk e paska çu, nëse të dekunët s’po u çojkan hiç. <sup>16</sup> Se nëse të dekunët nuk çohen pi t’dekunve, atëherë as Krishti nuk u çu pi t’dekunve. <sup>17</sup> E nëse Krishti nuk u çu pi t’dekunve, atëherë besimi juv asht i kotë. Ju hala nuk jeni të lirë pi gjynahet tuaja. <sup>18</sup> Atëherë edhe ata që kanë dekë të lidhun me Krishtin janë hupë. <sup>19</sup> Nëse shpresën në Krishtin e kemi veç për qet jetë, atëherë jemi ma për gjynah se krejt njerëzit tjerë. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>20</sup> Ama tash Krishti përnime u çu pi t’dekunve, fryti i parë pi atyne që kanë ra në gjumin e vdekjes. <sup>21</sup> Se pasi deka ka ardh përmes nji njeriu, edhe ringjallja e të dekunve vjen përmes nji njeriu. <sup>22</sup> Qysh në Adamin krejt dekin, qashtu edhe në Krishtin krejt kanë me u bo të gjallë. <sup>23</sup> Po secili simas rendit të caktum: Krishti, fryti i parë, masanej ata që i takojnë Krishtit, gjatë pranisë së tij. <sup>24</sup> Mas kësaj vjen fundi, kur aj ia dorëzon mbretninë Zotit edhe Babës së vet, pasi ta ketë hjekë çdo lloj sundimi, çdo autoritet edhe fuqi. <sup>25</sup> Se aj duhet me mbretëru deri sa Zoti t’i ketë qitë krejt armiqtë nën kambët e tij. <sup>26</sup> Armiku i fundit që ka me u hjekë asht deka. <sup>27</sup> Se Zoti “ia ka nënshtru krejt senet nën kambët e tij”. Po kur thotë që krejt senet janë nënshtru, asht e qartë që përjashtohet aj që ia ka nënshtru krejt senet. <sup>28</sup> Ama kur krejt senet kanë me ju nënshtru Birit, atëherë edhe aj vet ka me ju nënshtru atij që ia ka nënshtru krejt senet, që Zoti me kon gjithçka për secilin. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup>29</sup> Përndryshe, qka kanë me bo ata që pagëzohen për me kon të dekun? Nëse të dekunët nuk çohen hiç pi t’dekunve, pse atëherë pagëzohen për me kon të dekun? <sup>30</sup> Pse edhe na jemi në rrezik çdo orë? <sup>31</sup> Çdo ditë po e shoh dekën me sy. Kjo asht aq e sigurt, vllazni, sa edhe gëzimi i madh që e kom për ju në Krishtin Jezus, Zotninë tonë. <sup>32</sup> Nëse unë, si njerëzit tjerë, kom luftu me egërsina në Efes, qka t’mire më sjell kjo? Nëse të dekunët nuk çohen pi t’dekunve, atëherë “hajde të hamë e të pimë, se nesër kemi me dekë”. <sup>33</sup> Mos u mashtroni: shoqnia e keqe i prish shprehitë e mira. <sup>34</sup> Kthjelluni, silluni drejt edhe mos boni gjynah, se disa nuk kanë njohni për Zotin. Po e thom qita për me ju turpnu. | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>35</sup> Tash dikush ka me vetë: “Qysh kanë me u çu të dekunët? Po me qfarë trupi kanë me ardh?” <sup>36</sup> O i paarsyeshëm! Ajo që mbjell ti nuk bohet e gjallë, përveç nëse deket së pari. <sup>37</sup> Edhe ti nuk e mbjell trupin e bimës që ka me u zhvillu ma vonë, po veç nji kokërr të thjeshtë, qoftë grunë a naj lloj tjetër fare. <sup>38</sup> Masanej Zoti ia jep nji trup qysh don vetë. Secilit lloj fare ia jep trupin e vet. <sup>39</sup> Jo çdo mish asht i njejtë, po ka dallim mes mishit të njeriut, të kafshës, të zogjve edhe të peshqve. <sup>40</sup> Ka edhe trupa qiellorë edhe trupa tokësorë, ama lavdia e trupave qiellorë edhe e trupave tokësorë asht e ndryshme. <sup>41</sup> Lavdia e diellit ndryshon pi lavdisë së hanës, edhe lavdia e yjeve asht prapë tjetër. Po, nji yll ndryshon pi tjetrit në lavdi. | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>42</sup> Qashtu asht edhe me ringjalljen e të dekunve. Mbillet në prishje, çohet pi t’dekunve në paprishje. <sup>43</sup> Mbillet në turp, çohet pi t’dekunve në lavdi. Mbillet në dobësi, çohet pi t’dekunve në fuqi. <sup>44</sup> Mbillet trup fizik, çohet pi t’dekunve trup frymor. Nëse ka trup fizik, ka edhe trup frymor. <sup>45</sup> Qashtu shkrun në Shkrime: “Njeriu i parë, Adami, u bo qenie e gjallë.” Adami i fundit u bo frymë që jep jetë. <sup>46</sup> Ama së pari nuk vjen ajo që asht frymore. Ajo që asht fizike vjen së pari, masanej ajo që asht frymore. <sup>47</sup> Njeriu i parë asht pi toka edhe i bom pi pluhni, njeriu i dytë asht pi qielli. <sup>48</sup> Qysh aj që u bo pi pluhni, qashtu janë edhe tjerët që janë pi pluhni. Edhe qysh aj që asht qiellor, qashtu janë edhe tjerët qiellorë. <sup>49</sup> Edhe qysh e kemi pasë pamjen e atij që u bo pi pluhni, qashtu kemi me e pasë edhe pamjen e atij qiellor. | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>50</sup> Po qita po ju thom, vllazni: mishi edhe gjaku s’munden me e trashëgu mbretninë e Zotit, as ajo që prishet s’mundet me e trashëgu atë që s’prishet. <sup>51</sup> Tash po ju kallxoj nji fshehtësi të shenjtë: jo krejt kemi me flejtë në vdekje, po krejt kemi me u ndryshu, <sup>52</sup> për nji moment, sa çel e mshel sytë, në kohën e borisë së fundit. Se boria ka me ra, edhe të dekunët kanë me u çu pi t’dekunve të paprishshëm, edhe na kemi me u ndryshu. <sup>53</sup> Se kjo që prishet duhet me e veshë paprishjen, edhe kjo që asht e vdekshme duhet me e veshë pavdekësinë. <sup>54</sup> Kur kjo që prishet ta veshë paprishjen, edhe kjo që asht e vdekshme ta veshë pavdekësinë, atëherë ka me u plotësu qka thuhet në Shkrime: “Deka asht hjekë përgjithmonë.” <sup>55</sup> “O dekë, ku asht fitorja jote? O dekë, ku asht thumbi yt?” <sup>56</sup> Thumbi që e shkakton dekën asht gjynahi, edhe fuqia e gjynahit asht Ligji. <sup>57</sup> Po falënderimi i takon Zotit, se aj na e jep fitoren përmes Zotnisë tonë Jezus Krisht! | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>58</sup> Për qata, vllaznitë e mi të dashtun, jini të patundun, të palëkundshëm, edhe gjithmonë plot punë në veprën e Zotnisë, se e dini që mundi juv i randë lidhun me Zotninë nuk asht kot. | |||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 22. Mai 2026, 18:08 Uhr
1 Tash po ju përkujtoj, vllazni, lajmin e mirë që jua kom shpallë, që edhe ju e keni pranu edhe për të cilin po qëndroni. 2 Përmes qetij lajmi të mirë që jua kom shpallë, edhe po shpëtoheni, nëse e mbani fort. Përndryshe, kot jeni bo besimtarë.
3 Ndër senet e para që jua kom përcjellë, e që edhe vet i kom marrë, ka qenë kjo: që Krishti ka dekë për gjynahet tona simas Shkrimeve, 4 edhe ka qenë i varrosun, po, që simas Shkrimeve aj u çu pi t’dekunve ditën e tretë, 5 edhe që ju ka shfaqë Kefës, masanej të Dymdhetëve. 6 Ma vonë ju ka shfaqë ma shumë se 500 vllaznive përniherë, shumica pi tyne hala janë mes nesh, po disa kanë ra në gjumin e vdekjes. 7 Mas kësaj ju ka shfaqë Jakobit, masanej krejt apostujve. 8 Krejt në fund, ju ka shfaqë edhe mue, si dikujt që ka lindë para kohe.
9 Se unë jom ma i vogli pi apostujve, edhe s’jom i denjë me u qujtë apostull, sepse e kom përndjekë kuvendin e Zotit. 10 Ama përmes mirësisë së pameritume të Zotit jom qka jom. Edhe mirësia e tij e pameritume ndaj meje nuk ka qenë kot, se jom mundu ma shumë se krejt ata, po jo unë, po mirësia e pameritume e Zotit që asht në mu. 11 Pra, a jom unë a janë tjerët, qashtu po predikojmë, edhe qashtu ju keni besu.
12 Tash, nëse po predikohet që Krishti u çu pi t’dekunve, qysh po thojnë disa pi juve që s’ka ringjallje të t’dekunve? 13 Nëse përnime s’ka ringjallje të t’dekunve, atëherë as Krishti nuk u çu pi t’dekunve. 14 E nëse Krishti nuk u çu pi t’dekunve, atëherë predikimi jonë asht krejt kot, edhe besimi juv s’ka kuptim. 15 Përveç kësaj, na dalim dëshmitarë të rrejshëm për Zotin, sepse po dëshmojmë kundër Zotit kur po thojmë që aj e ka çu Krishtin pi t’dekunve, e në fakt nuk e paska çu, nëse të dekunët s’po u çojkan hiç. 16 Se nëse të dekunët nuk çohen pi t’dekunve, atëherë as Krishti nuk u çu pi t’dekunve. 17 E nëse Krishti nuk u çu pi t’dekunve, atëherë besimi juv asht i kotë. Ju hala nuk jeni të lirë pi gjynahet tuaja. 18 Atëherë edhe ata që kanë dekë të lidhun me Krishtin janë hupë. 19 Nëse shpresën në Krishtin e kemi veç për qet jetë, atëherë jemi ma për gjynah se krejt njerëzit tjerë.
20 Ama tash Krishti përnime u çu pi t’dekunve, fryti i parë pi atyne që kanë ra në gjumin e vdekjes. 21 Se pasi deka ka ardh përmes nji njeriu, edhe ringjallja e të dekunve vjen përmes nji njeriu. 22 Qysh në Adamin krejt dekin, qashtu edhe në Krishtin krejt kanë me u bo të gjallë. 23 Po secili simas rendit të caktum: Krishti, fryti i parë, masanej ata që i takojnë Krishtit, gjatë pranisë së tij. 24 Mas kësaj vjen fundi, kur aj ia dorëzon mbretninë Zotit edhe Babës së vet, pasi ta ketë hjekë çdo lloj sundimi, çdo autoritet edhe fuqi. 25 Se aj duhet me mbretëru deri sa Zoti t’i ketë qitë krejt armiqtë nën kambët e tij. 26 Armiku i fundit që ka me u hjekë asht deka. 27 Se Zoti “ia ka nënshtru krejt senet nën kambët e tij”. Po kur thotë që krejt senet janë nënshtru, asht e qartë që përjashtohet aj që ia ka nënshtru krejt senet. 28 Ama kur krejt senet kanë me ju nënshtru Birit, atëherë edhe aj vet ka me ju nënshtru atij që ia ka nënshtru krejt senet, që Zoti me kon gjithçka për secilin.
29 Përndryshe, qka kanë me bo ata që pagëzohen për me kon të dekun? Nëse të dekunët nuk çohen hiç pi t’dekunve, pse atëherë pagëzohen për me kon të dekun? 30 Pse edhe na jemi në rrezik çdo orë? 31 Çdo ditë po e shoh dekën me sy. Kjo asht aq e sigurt, vllazni, sa edhe gëzimi i madh që e kom për ju në Krishtin Jezus, Zotninë tonë. 32 Nëse unë, si njerëzit tjerë, kom luftu me egërsina në Efes, qka t’mire më sjell kjo? Nëse të dekunët nuk çohen pi t’dekunve, atëherë “hajde të hamë e të pimë, se nesër kemi me dekë”. 33 Mos u mashtroni: shoqnia e keqe i prish shprehitë e mira. 34 Kthjelluni, silluni drejt edhe mos boni gjynah, se disa nuk kanë njohni për Zotin. Po e thom qita për me ju turpnu.
35 Tash dikush ka me vetë: “Qysh kanë me u çu të dekunët? Po me qfarë trupi kanë me ardh?” 36 O i paarsyeshëm! Ajo që mbjell ti nuk bohet e gjallë, përveç nëse deket së pari. 37 Edhe ti nuk e mbjell trupin e bimës që ka me u zhvillu ma vonë, po veç nji kokërr të thjeshtë, qoftë grunë a naj lloj tjetër fare. 38 Masanej Zoti ia jep nji trup qysh don vetë. Secilit lloj fare ia jep trupin e vet. 39 Jo çdo mish asht i njejtë, po ka dallim mes mishit të njeriut, të kafshës, të zogjve edhe të peshqve. 40 Ka edhe trupa qiellorë edhe trupa tokësorë, ama lavdia e trupave qiellorë edhe e trupave tokësorë asht e ndryshme. 41 Lavdia e diellit ndryshon pi lavdisë së hanës, edhe lavdia e yjeve asht prapë tjetër. Po, nji yll ndryshon pi tjetrit në lavdi.
42 Qashtu asht edhe me ringjalljen e të dekunve. Mbillet në prishje, çohet pi t’dekunve në paprishje. 43 Mbillet në turp, çohet pi t’dekunve në lavdi. Mbillet në dobësi, çohet pi t’dekunve në fuqi. 44 Mbillet trup fizik, çohet pi t’dekunve trup frymor. Nëse ka trup fizik, ka edhe trup frymor. 45 Qashtu shkrun në Shkrime: “Njeriu i parë, Adami, u bo qenie e gjallë.” Adami i fundit u bo frymë që jep jetë. 46 Ama së pari nuk vjen ajo që asht frymore. Ajo që asht fizike vjen së pari, masanej ajo që asht frymore. 47 Njeriu i parë asht pi toka edhe i bom pi pluhni, njeriu i dytë asht pi qielli. 48 Qysh aj që u bo pi pluhni, qashtu janë edhe tjerët që janë pi pluhni. Edhe qysh aj që asht qiellor, qashtu janë edhe tjerët qiellorë. 49 Edhe qysh e kemi pasë pamjen e atij që u bo pi pluhni, qashtu kemi me e pasë edhe pamjen e atij qiellor.
50 Po qita po ju thom, vllazni: mishi edhe gjaku s’munden me e trashëgu mbretninë e Zotit, as ajo që prishet s’mundet me e trashëgu atë që s’prishet. 51 Tash po ju kallxoj nji fshehtësi të shenjtë: jo krejt kemi me flejtë në vdekje, po krejt kemi me u ndryshu, 52 për nji moment, sa çel e mshel sytë, në kohën e borisë së fundit. Se boria ka me ra, edhe të dekunët kanë me u çu pi t’dekunve të paprishshëm, edhe na kemi me u ndryshu. 53 Se kjo që prishet duhet me e veshë paprishjen, edhe kjo që asht e vdekshme duhet me e veshë pavdekësinë. 54 Kur kjo që prishet ta veshë paprishjen, edhe kjo që asht e vdekshme ta veshë pavdekësinë, atëherë ka me u plotësu qka thuhet në Shkrime: “Deka asht hjekë përgjithmonë.” 55 “O dekë, ku asht fitorja jote? O dekë, ku asht thumbi yt?” 56 Thumbi që e shkakton dekën asht gjynahi, edhe fuqia e gjynahit asht Ligji. 57 Po falënderimi i takon Zotit, se aj na e jep fitoren përmes Zotnisë tonë Jezus Krisht!
58 Për qata, vllaznitë e mi të dashtun, jini të patundun, të palëkundshëm, edhe gjithmonë plot punë në veprën e Zotnisë, se e dini që mundi juv i randë lidhun me Zotninë nuk asht kot.