Gjoni 6: Unterschied zwischen den Versionen
(Status Offen eingefügt) |
Nexhat (Diskussion | Beiträge) Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| (4 dazwischenliegende Versionen von 2 Benutzern werden nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Mas kësaj, Jezusi kaloi anej Liqenit të Galilesë, domethanë Liqenit të Tiberiadës. <sup>2</sup> Nji kallabllak i madh njerzish po i shkonte përmas, sepse po i shihshin shenjat mrekulluse që i bante kur i shëronte të smutët. <sup>3</sup> Atëher Jezusi hypi në nji mal edhe u ul aty me nxansat e vet. <sup>4</sup> Festa e Pashkës e Judenjve u kan afru. <sup>5</sup> Kur Jezusi kqyri përpjetë edhe pa nji kallabllak të madh tu ardhë kah aj, e veti Filipin: „Ku kemi me ble bukë, që qita njerz me pasë qka me hangër?“ <sup>6</sup> Po këtë e tha për me e sprovu, se vetë e dinte qka ka me bo. <sup>7</sup> Filipi ju përgjigj: „Edhe nëse blejmë bukë për 200 denarë, s’kishim mujtë me ja dhanë secilit as ka nji copë të vogël.“ <sup>8</sup> Njani pi nxansave të tij, Andrea, vllau i Simon Pjetrit, i tha: <sup>9</sup> „Qitu asht nji djalë i vogël që i ka pesë bukë elbi edhe dy peshq të vogël. Po qka janë këto për kaq shumë njerz?“ | ||
<sup>2</sup> | |||
<sup>3</sup> | |||
<sup>4</sup> | |||
<sup>5</sup> | |||
<sup>6</sup> | |||
<sup>7</sup> | |||
<sup>8</sup> | |||
<sup>9</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>10</sup> Por Jezusi tha: „Thujuni njerzve me u ulë.“ Veni ku u ulën rreth 5000 burra u kan livadh plot me bari . <sup>11</sup> Jezusi i mori bukët, bani lutje falënderimi edhe jau shpërndau krejt atyne që ishin ulë aty. Qashtu bani edhe me peshqit e vegjël, edhe secili mori sa deshti. <sup>12</sup> Kur u nginën krejt, aj ju tha nxansave të vet: „Mblidhni copat që kanë tepru, që mos me u hupë kurgjo.“ <sup>13</sup> Përqata i mblodhën ato që kishin tepru masi kishin hangër prej pesë bukëve të elbit, edhe i mushën dymbëdhjetë shporta. | ||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>14</sup> Kur njerzt e panë qit shenjë, thanë: „Ky përnime asht Pejgamberi që duhej me ardhë në botë.“ <sup>15</sup> Jezusi e kuptoi që njerzt ishin gati me ardhë e me e marrë me zor për me e bo mret, përqata u largu apet në mal, krejt vetë. | ||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>16</sup> Kur u bo mramje, nxansat e tij zhdrypën te liqeni <sup>17</sup> edhe hypën në nji barkë për me kalu matanë në Kapernaum. Tash veç ishte bo terr, e Jezusi hala s’kishte ardhë te ta. <sup>18</sup> Përveç kësaj, po frynte erë e fortë edhe liqeni u trazu. <sup>19</sup> Kur kishin vozitë rreth 5 a 6 kilometra, e panë Jezusin tu ecë përmbi liqen e tu iu afru barkës, edhe u frikësun. <sup>20</sup> Po aj i qetësoi: „Unë jom! Mos kini tut.“ <sup>21</sup> Atëher deshtën me e marrë në barkë, edhe menjiherë mbrrinën te bregu ku po shkojshin. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>22</sup> Të nesërmen, njerzt që kishin mbetë në anën tjetër të liqenit panë që aty s’kishte asnji barkë. Nji barkë e vogël u kan aty, po nxansat kishin hypë pa Jezusin edhe kishin shku. <sup>23</sup> Po masanej erdhën barka prej Tiberiadës afër venit ku kishin hangër bukën, pasi Zotnia kishte bo lutje të falënderimit. <sup>24</sup> Kur njerzt e kuptun që as Jezusi e as nxansat e tij s’ishin aty, hypën në barka edhe shkun në Kapernaum me e lyp ku ësht Jezusi. | ||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>25</sup> Kur e gjetën në anën tjetër të liqenit, e vetën: „Rabi, kur erdhe qitu?“ <sup>26</sup> Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: Ju nuk po më kërkoni pse keni pa shenja, po pse keni hangër prej bukëve edhe jeni ngi. <sup>27</sup> Mos u mundoni për ushqimin që prishet, po për ushqimin që nuk prishet e që çon në jetë t’amshume, ushqim që ka me jau dhanë Biri i njeriut. Se atë Ati, vetë Zoti, e ka ba me vul me pranimin e vet.“ | ||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>28</sup> Atëher deshtën me ditë prej tij: „Qka duhet me bo na? Qysh mundemi me bo qka don Zoti?“ <sup>29</sup> Jezusi ju përgjigj: „Zoti don që ju me besu në atë që aj e ka dërgu.“ <sup>30</sup> Atëher e vetën: „Çfarë shenje ki me bo, që na me e pa edhe me të besu? Qka ki me bo? <sup>31</sup> Të parët tonë kanë hangër manën në shkretinë, qysh shkruhet në Shkrime: ‘Aj ju dha bukë prej havas me hangër.’“ <sup>32</sup> Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: Nuk jua dha Moisiu bukën prej havas, por Ati jem po ju jep bukën e vërtetë prej havas. <sup>33</sup> Se buka e Zotit asht aj që zhdrypi prej havas edhe i jep jetë botës.“ <sup>34</sup> Atëher ata i thanë: „Zotni, na jep gjithmonë qit bukë.“ | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>35</sup> Jezusi ju tha: „Unë jom buka e jetës. Kush vjen te unë, kurrë s’ka me pasë uri, edhe kush beson në mu, kurrë s’ka me pasë etje. <sup>36</sup> Po qysh ju thashë, ju bile më keni pa e apet nuk besoni. <sup>37</sup> Krejt ata që Ati m’i jep, kanë me ardhë te unë, edhe atë që vjen te unë, kurrë s’kam me e përzanë jashtë. <sup>38</sup> Se unë kam zhdrypë prej havas jo për me bo qka du vetë, po qka don Aj që m’ka dërgu. <sup>39</sup> Ky asht vullneti i Atij që m’ka dërgu: që unë mos me e humbë asnjonin prej krejt atyne që m’i ka dhanë, por me i ringjallë në ditën e fundit. <sup>40</sup> Se vullneti i Atit tem asht që secili që e pranon Birin edhe beson në të, me pasë jetë t’amshume, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit.“ | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup>41</sup> Atëher Judenjtë nisën me folë kundër tij, se kishte thanë: „Unë jom buka që ka zhdrypë prej havas.“ <sup>42</sup> Ata thojshin mes veti: „A s’asht ky Jezusi, djali i Jozefit? Na ja njohim babën edhe nanën! Qysh po thotë tash: ‘Kam zhdrypë prej havas’?“ <sup>43</sup> Atëher Jezusi ju tha: „Mos u ankoni mes veti! <sup>44</sup> Kërkush s’mundet me ardhë te unë, nëse Ati që m’ka dërgu nuk e ngren ose afron, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit. <sup>45</sup> Në Shkrimet e Pejgamberëve shkruhet: ‘Krejt kanë me u mësu prej Jehovait.’ Secili që e ka ngu Atin edhe ka mësu prej tij, vjen te unë. <sup>46</sup> Jo që dikush e ka pa Atin, përveç atij që vjen pej Zoti; aj e ka pa Atin. <sup>47</sup> Nji sen asht i sigurt: Kush beson, ka jetë t’amshume. | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>48</sup> Unë jom buka e jetës. <sup>49</sup> Të parët tuj kanë hangër manën në shkretinë, po apet se apet kanë dekë. <sup>50</sup> Po kush han prej kësaj buke që zhdryp prej havas, nuk ka me dekë. <sup>51</sup> Unë jom buka e gjallë që ka zhdrypë prej havas. Nëse dikush han prej kësaj buke, ka me jetu përgjithmonë. E përnime, buka që kam me dhanë asht mishi i jem, që kam me e dhanë për jetën e botës.“ | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>52</sup> Kjo shtini përlamje (grindje) midis Judenjve, edhe ata thojshin: „Qysh mundet ky me na dhanë mishin e vet me hangër?“ <sup>53</sup> Jezusi ju shpjegoi: „Nji sen asht i sigurt: Nëse nuk hani mishin e Birit të njeriut edhe nuk pini gjakun e tij, nuk keni jetë në veten e juve. <sup>54</sup> Kush ushqehet me mishin tem edhe pin gjakun tem, ka jetë t’amshume, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit. <sup>55</sup> Se mishi jem asht ushqimi i vërtetë, edhe gjaku jem asht pija e vërtetë. <sup>56</sup> Kush ushqehet me mishin tem edhe pin gjakun tem, mbetet i lidhun me mu, edhe unë me të. <sup>57</sup> Qysh Ati i gjallë më ka dërgu, edhe unë jetoj për shkak të Atit, qashtu edhe aj që ushqehet me mu ka me jetu përmes meje. <sup>58</sup> Kjo asht buka që ka zhdrypë prej havas. S’asht si atëher kur të parët tuj hëngrën e apet diqën. Kush ushqehet me qit bukë, ka me jetu përgjithmonë.“ <sup>59</sup> Krejt këto i shpjegoi kur po msonte në nji sinagogë në Kapernaum. | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>60</sup> Kur e ninë këtë, shumë prej nxansave të tij i thanë: „Kjo që po thotë asht e randë! Kush mundet me e ngu?“ <sup>61</sup> Jezusi e dinte që nxansat e tij po flitshin kundër fjalëve të tij, përqata i veti: „A po pengoheni për këtë? <sup>62</sup> E qka atëher, nëse e shihni Birin e njeriut tu hypë atje ku u kan ma herët? <sup>63</sup> Fryma asht ajo që jep jetë. Mishi s’ka kurrfarë dobie. Fjalët që jau kam thanë janë frymë edhe janë jetë. <sup>64</sup> Po mes juve ka disa që nuk besojnë.“ Se Jezusi e dinte prej fillimit kush nuk besonte edhe kush kishte me e tradhtu. <sup>65</sup> Masanej shtoi: „Për qata ju kam thanë që kërkush s’mundet me ardhë te unë, nëse nuk ja lejon Ati.“ | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>66</sup> Për qata shumë prej nxansave të tij u kthyn te ajo që e kishin lanë mbrapa (përmas), edhe nuk ecën ma me të. <sup>67</sup> Atëher Jezusi i veti të Dymbëdhjetët: „A mos po doni edhe ju me shku?“ <sup>68</sup> Simon Pjetri ju përgjigj: „Zotni, te kush me shku? Ti i ke fjalët e jetës t’amshume. <sup>69</sup> Na besojmë edhe e dimë që ti je i Shenjti i Zotit.“ <sup>70</sup> Jezusi ju përgjigj: „A nuk ju kam zgjedhë unë ju të dymbëdhjetët? Po njoni prej juve asht shpifës(tradhtar).“ <sup>71</sup> Këtë e tha për Judën, djalin e Simon Iskariotit, që kishte me e tradhtu, edhe pse ishte njoni prej të Dymbëdhjetëve. | |||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 7. Oktober 2026, 15:05 Uhr
1 Mas kësaj, Jezusi kaloi anej Liqenit të Galilesë, domethanë Liqenit të Tiberiadës. 2 Nji kallabllak i madh njerzish po i shkonte përmas, sepse po i shihshin shenjat mrekulluse që i bante kur i shëronte të smutët. 3 Atëher Jezusi hypi në nji mal edhe u ul aty me nxansat e vet. 4 Festa e Pashkës e Judenjve u kan afru. 5 Kur Jezusi kqyri përpjetë edhe pa nji kallabllak të madh tu ardhë kah aj, e veti Filipin: „Ku kemi me ble bukë, që qita njerz me pasë qka me hangër?“ 6 Po këtë e tha për me e sprovu, se vetë e dinte qka ka me bo. 7 Filipi ju përgjigj: „Edhe nëse blejmë bukë për 200 denarë, s’kishim mujtë me ja dhanë secilit as ka nji copë të vogël.“ 8 Njani pi nxansave të tij, Andrea, vllau i Simon Pjetrit, i tha: 9 „Qitu asht nji djalë i vogël që i ka pesë bukë elbi edhe dy peshq të vogël. Po qka janë këto për kaq shumë njerz?“
10 Por Jezusi tha: „Thujuni njerzve me u ulë.“ Veni ku u ulën rreth 5000 burra u kan livadh plot me bari . 11 Jezusi i mori bukët, bani lutje falënderimi edhe jau shpërndau krejt atyne që ishin ulë aty. Qashtu bani edhe me peshqit e vegjël, edhe secili mori sa deshti. 12 Kur u nginën krejt, aj ju tha nxansave të vet: „Mblidhni copat që kanë tepru, që mos me u hupë kurgjo.“ 13 Përqata i mblodhën ato që kishin tepru masi kishin hangër prej pesë bukëve të elbit, edhe i mushën dymbëdhjetë shporta.
14 Kur njerzt e panë qit shenjë, thanë: „Ky përnime asht Pejgamberi që duhej me ardhë në botë.“ 15 Jezusi e kuptoi që njerzt ishin gati me ardhë e me e marrë me zor për me e bo mret, përqata u largu apet në mal, krejt vetë.
16 Kur u bo mramje, nxansat e tij zhdrypën te liqeni 17 edhe hypën në nji barkë për me kalu matanë në Kapernaum. Tash veç ishte bo terr, e Jezusi hala s’kishte ardhë te ta. 18 Përveç kësaj, po frynte erë e fortë edhe liqeni u trazu. 19 Kur kishin vozitë rreth 5 a 6 kilometra, e panë Jezusin tu ecë përmbi liqen e tu iu afru barkës, edhe u frikësun. 20 Po aj i qetësoi: „Unë jom! Mos kini tut.“ 21 Atëher deshtën me e marrë në barkë, edhe menjiherë mbrrinën te bregu ku po shkojshin.
22 Të nesërmen, njerzt që kishin mbetë në anën tjetër të liqenit panë që aty s’kishte asnji barkë. Nji barkë e vogël u kan aty, po nxansat kishin hypë pa Jezusin edhe kishin shku. 23 Po masanej erdhën barka prej Tiberiadës afër venit ku kishin hangër bukën, pasi Zotnia kishte bo lutje të falënderimit. 24 Kur njerzt e kuptun që as Jezusi e as nxansat e tij s’ishin aty, hypën në barka edhe shkun në Kapernaum me e lyp ku ësht Jezusi.
25 Kur e gjetën në anën tjetër të liqenit, e vetën: „Rabi, kur erdhe qitu?“ 26 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: Ju nuk po më kërkoni pse keni pa shenja, po pse keni hangër prej bukëve edhe jeni ngi. 27 Mos u mundoni për ushqimin që prishet, po për ushqimin që nuk prishet e që çon në jetë t’amshume, ushqim që ka me jau dhanë Biri i njeriut. Se atë Ati, vetë Zoti, e ka ba me vul me pranimin e vet.“
28 Atëher deshtën me ditë prej tij: „Qka duhet me bo na? Qysh mundemi me bo qka don Zoti?“ 29 Jezusi ju përgjigj: „Zoti don që ju me besu në atë që aj e ka dërgu.“ 30 Atëher e vetën: „Çfarë shenje ki me bo, që na me e pa edhe me të besu? Qka ki me bo? 31 Të parët tonë kanë hangër manën në shkretinë, qysh shkruhet në Shkrime: ‘Aj ju dha bukë prej havas me hangër.’“ 32 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: Nuk jua dha Moisiu bukën prej havas, por Ati jem po ju jep bukën e vërtetë prej havas. 33 Se buka e Zotit asht aj që zhdrypi prej havas edhe i jep jetë botës.“ 34 Atëher ata i thanë: „Zotni, na jep gjithmonë qit bukë.“
35 Jezusi ju tha: „Unë jom buka e jetës. Kush vjen te unë, kurrë s’ka me pasë uri, edhe kush beson në mu, kurrë s’ka me pasë etje. 36 Po qysh ju thashë, ju bile më keni pa e apet nuk besoni. 37 Krejt ata që Ati m’i jep, kanë me ardhë te unë, edhe atë që vjen te unë, kurrë s’kam me e përzanë jashtë. 38 Se unë kam zhdrypë prej havas jo për me bo qka du vetë, po qka don Aj që m’ka dërgu. 39 Ky asht vullneti i Atij që m’ka dërgu: që unë mos me e humbë asnjonin prej krejt atyne që m’i ka dhanë, por me i ringjallë në ditën e fundit. 40 Se vullneti i Atit tem asht që secili që e pranon Birin edhe beson në të, me pasë jetë t’amshume, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit.“
41 Atëher Judenjtë nisën me folë kundër tij, se kishte thanë: „Unë jom buka që ka zhdrypë prej havas.“ 42 Ata thojshin mes veti: „A s’asht ky Jezusi, djali i Jozefit? Na ja njohim babën edhe nanën! Qysh po thotë tash: ‘Kam zhdrypë prej havas’?“ 43 Atëher Jezusi ju tha: „Mos u ankoni mes veti! 44 Kërkush s’mundet me ardhë te unë, nëse Ati që m’ka dërgu nuk e ngren ose afron, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit. 45 Në Shkrimet e Pejgamberëve shkruhet: ‘Krejt kanë me u mësu prej Jehovait.’ Secili që e ka ngu Atin edhe ka mësu prej tij, vjen te unë. 46 Jo që dikush e ka pa Atin, përveç atij që vjen pej Zoti; aj e ka pa Atin. 47 Nji sen asht i sigurt: Kush beson, ka jetë t’amshume.
48 Unë jom buka e jetës. 49 Të parët tuj kanë hangër manën në shkretinë, po apet se apet kanë dekë. 50 Po kush han prej kësaj buke që zhdryp prej havas, nuk ka me dekë. 51 Unë jom buka e gjallë që ka zhdrypë prej havas. Nëse dikush han prej kësaj buke, ka me jetu përgjithmonë. E përnime, buka që kam me dhanë asht mishi i jem, që kam me e dhanë për jetën e botës.“
52 Kjo shtini përlamje (grindje) midis Judenjve, edhe ata thojshin: „Qysh mundet ky me na dhanë mishin e vet me hangër?“ 53 Jezusi ju shpjegoi: „Nji sen asht i sigurt: Nëse nuk hani mishin e Birit të njeriut edhe nuk pini gjakun e tij, nuk keni jetë në veten e juve. 54 Kush ushqehet me mishin tem edhe pin gjakun tem, ka jetë t’amshume, edhe unë kam me e ringjallë në ditën e fundit. 55 Se mishi jem asht ushqimi i vërtetë, edhe gjaku jem asht pija e vërtetë. 56 Kush ushqehet me mishin tem edhe pin gjakun tem, mbetet i lidhun me mu, edhe unë me të. 57 Qysh Ati i gjallë më ka dërgu, edhe unë jetoj për shkak të Atit, qashtu edhe aj që ushqehet me mu ka me jetu përmes meje. 58 Kjo asht buka që ka zhdrypë prej havas. S’asht si atëher kur të parët tuj hëngrën e apet diqën. Kush ushqehet me qit bukë, ka me jetu përgjithmonë.“ 59 Krejt këto i shpjegoi kur po msonte në nji sinagogë në Kapernaum.
60 Kur e ninë këtë, shumë prej nxansave të tij i thanë: „Kjo që po thotë asht e randë! Kush mundet me e ngu?“ 61 Jezusi e dinte që nxansat e tij po flitshin kundër fjalëve të tij, përqata i veti: „A po pengoheni për këtë? 62 E qka atëher, nëse e shihni Birin e njeriut tu hypë atje ku u kan ma herët? 63 Fryma asht ajo që jep jetë. Mishi s’ka kurrfarë dobie. Fjalët që jau kam thanë janë frymë edhe janë jetë. 64 Po mes juve ka disa që nuk besojnë.“ Se Jezusi e dinte prej fillimit kush nuk besonte edhe kush kishte me e tradhtu. 65 Masanej shtoi: „Për qata ju kam thanë që kërkush s’mundet me ardhë te unë, nëse nuk ja lejon Ati.“
66 Për qata shumë prej nxansave të tij u kthyn te ajo që e kishin lanë mbrapa (përmas), edhe nuk ecën ma me të. 67 Atëher Jezusi i veti të Dymbëdhjetët: „A mos po doni edhe ju me shku?“ 68 Simon Pjetri ju përgjigj: „Zotni, te kush me shku? Ti i ke fjalët e jetës t’amshume. 69 Na besojmë edhe e dimë që ti je i Shenjti i Zotit.“ 70 Jezusi ju përgjigj: „A nuk ju kam zgjedhë unë ju të dymbëdhjetët? Po njoni prej juve asht shpifës(tradhtar).“ 71 Këtë e tha për Judën, djalin e Simon Iskariotit, që kishte me e tradhtu, edhe pse ishte njoni prej të Dymbëdhjetëve.