Danieli 4: Unterschied zwischen den Versionen
Erstell. + Quver. Da. 4 1-37 |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| (Eine dazwischenliegende Version von einem anderen Benutzer wird nicht angezeigt) | |||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> “Pi mbreti Nebukadnezar, për krejt popujt, kombet edhe njerëzit e krejt gjuhëve në tanë tokën: Paçi shumë paqe!<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>2</sup> M'vjen mirë me ju tregu për shenjat edhe mrekullitë që Zoti ma i Naltë i ka bo për mu.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>3</sup> Sa t'mëdha jonë shenjat e tij edhe sa t'fuqishme jonë mrekullitë e tij! Mbretnia e tij asht mbretni e amshume, edhe sundimi i tij vazhdon brez mas brezi.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>4</sup> Unë, Nebukadnezari, jom konë tu jetu pa brenga në shpinë teme, edhe m'ka shku mirë në pallatin tem.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>5</sup> Po nji natë e kom pa nji andërr që m'ka shti frikën. Derisa jom konë i shtrimë në shtrat, pamjet edhe vegimet që i kom pa m'kanë tutë shumë.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>6</sup> Për qata kom dhanë urdhën me m'i pru para meje krejt njerëzit e mençëm t'Babilonisë, që me ma shpjegu andrrën.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>7</sup> Atëherë kanë hy priftat magjistarë, ata që bajnë yshtje, kaldeasit edhe astrologët. Unë ua kom tregu andrrën, po ata s'kanë mujtë me ma shpjegu.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>8</sup> Në fund ka ardhë para meje Danieli, që e ka edhe emnin Beltshazar, emën që ia kanë vu sipas zotit tem. Në to asht fryma e zotave t'shenjtë. Unë ia kom tregu andrrën:<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>9</sup> ‘O Beltshazar, ti që je kryetari i priftave magjistarë, unë e di mirë që fryma e zotave t'shenjtë asht në ty edhe që për ty s'ka kurrfarë fshehtësie që asht tepër e vështirë. Për qata, m'i shpjego vegimet që i kom pa në andërr edhe më trego qka domethanë.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>10</sup> Në vegimet që i kom pa derisa jom konë në shtrat, e kom pa nji dru në mes t'tokës, edhe aj u konë jashtëzakonisht i naltë.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>11</sup> Druni ka nisë me u rritë edhe me u forcu. Maja e tij ka mbërri deri në qiell, edhe aj u pa deri në skajet e krejt tokës.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>12</sup> Gjethet e tij jonë konë shumë t'bukura, ka pasë shumë fryte edhe në to ka pasë ushqim për krejt. Kafshët e fushës kanë gjetë hije nën to, zogjtë e qiellit i kanë bo foletë në degët e tij, edhe krejt gjallesat jonë ushqy pi tij.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>13</sup> Derisa jom konë në shtrat tu i pa qeto vegime, e kom pa nji rojtar, nji t'shenjtë, tu zhdryp pi qielli.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>14</sup> Aj ka bërtitë me za t'naltë: “Rrëzojeni drunin, prejani degët, shkundjani gjethet edhe shpërndajani frytet! Kafshët që jonë nën to edhe zogjtë që jonë në degët e tij le t'ikin.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>15</sup> Po cungun e tij bashkë me rrënjët lejani në tokë, në mes t'barit t'fushës, t'lidhun me hekur e bakër. Le ta lagë vesa e qiellit edhe le të jetojë bashkë me kafshët, në mes t'bimëve t'tokës.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>16</sup> Zemra e tij le t'ndryshojë. Le të mos ketë ma zemër njeriu, po le të marrë zemër kafshe, edhe qashtu le t'kalojnë shtatë kohë.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>17</sup> Kjo asht vendosë me urdhën t'rojtarëve edhe me kërkesën e t'shenjtëve, që krejt ata që jonë gjallë me e kuptu që Ma i Nalti sundon mbi mbretnitë e njerëzve, që aj ia jep sundimin kujt t'don edhe që munet me e vendosë mbi to edhe njeriun ma t'ultë.”<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>18</sup> Qekjo u konë andrra që e kom pa unë, mbreti Nebukadnezar. E tash, Beltshazar, më trego qka domethanë, se krejt njerëzit tjerë t'mençëm t'mbretnisë teme s'kanë mujtë me ma shpjegu. Po ti munesh, se fryma e zotave t'shenjtë asht në ty.’<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup>36</sup><br> | <sup>19</sup> Atëherë Danieli, që e ka edhe emnin Beltshazar, u trondit krejt për pak çaste, edhe mendimet e tij e kanë<br> | ||
shti me u tutë. Mbreti i ka thanë: ‘Beltshazar, mos u tut pi andrra edhe pi kuptimi i saj.’ Beltshazari i<br> | |||
ka kthy përgjigje: ‘O zotnia jem, ishalla qekjo andërr u ndodhë atyne që t'urrejnë, e kuptimi i saj armiqve tu.<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Druni që e ke pa, që u rrit e u bo i fortë, që maja e tij ka mbërri deri në qiell edhe që u pa pi krejt toka,<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> që i ka pasë gjethet shumë t'bukura, që ka pasë shumë fryte edhe ushqim për krejt, që kafshët e fushës kanë jetu nën to edhe zogjtë e qiellit i kanë bo foletë në degët e tij,<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> aj dru je ti, o mbret. Se ti je bo i madh edhe i fuqishëm, edhe madhështia jote asht rritë gjithnjë e ma shumë. Madhështia jote ka mbërri deri në qiell, e sundimi yt deri në skajet e tokës.<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Edhe mbreti e ka pa nji rojtar, nji t'shenjtë, tu zhdryp pi qielli, që ka thanë: “Rrëzojeni drunin edhe shkatërrojeni, po cungun e tij bashkë me rrënjët lejani në tokë, në mes t'barit t'fushës, t'lidhun me hekur e bakër. Le ta lagë vesa e qiellit edhe le të jetojë bashkë me kafshët e fushës, derisa t'kalojnë shtatë kohë.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> O mbret, qeky asht kuptimi i andrrës. Ky asht urdhni i Ma t'Naltit, qka ka me i ndodhë zotnisë tem, mbretit:<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Kanë me t'përzënë pi mesi i njerëzve, edhe ti ke me jetu bashkë me kafshët e fushës. Kanë me t'dhanë bimë me hangër, qysh hanë kaut, edhe vesa e qiellit ka me t'lagë. Kanë me kalu shtatë kohë, derisa ta kuptosh që Ma i Nalti sundon mbi mbretnitë e njerëzve edhe që aj ia jep sundimin kujt t'don.<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Po u tha që cungun e drunit bashkë me rrënjët duhet me e lonë në vend. Për qata, mbretnia jote ka me t'u kthy prapë, masi ta kuptosh që qielli sundon.<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> Për qata, o mbret, pranoje këshillën teme: Largohu pi mëkatet e tua edhe bone atë që asht e drejtë. Largohu pi punët e tua t'kqija edhe ki dhimt për t'varfnit. Atëherë ka mundësi që mirëqenia jote me vazhdu.’<br> | |||
<br> | |||
<sup>28</sup> Krejt qeto i kanë ndodhë mbretit Nebukadnezar.<br> | |||
<br> | |||
<sup>29</sup> Dymbëdhjetë muj masanej, aj u konë tu ecë mbi kulmin e pallatit mbretnor t'Babilonisë<br> | |||
<br> | |||
<sup>30</sup> edhe ka thanë: “A s'asht kjo Babilonia e Madhe, që unë vetë e kom ndërtu si vendbanim mbretnor, me fuqinë edhe pushtetin tem, për lavdinë e madhështisë teme?”<br> | |||
<br> | |||
<sup>31</sup> Derisa mbreti hala u konë tu folë, ka ardhë nji za pi qielli: “Ty, o mbret Nebukadnezar, po t'thuhet: ‘Mbretnia s'të takon ma ty.<br> | |||
<br> | |||
<sup>32</sup> Kanë me t'përzënë pi mesi i njerëzve. Ke me jetu bashkë me kafshët e fushës edhe kanë me t'dhanë bimë me hangër, qysh hanë kaut. Kanë me kalu shtatë kohë, derisa ta kuptosh që Ma i Nalti sundon mbi mbretnitë e njerëzve edhe që aj ia jep sundimin kujt t'don.’”<br> | |||
<br> | |||
<sup>33</sup> Qeto fjalë u plotësun menjëherë te Nebukadnezari. Atë e kanë përzënë pi mesi i njerëzve. Ka hangër bimë si kaut, edhe vesa e qiellit ia ka lagë trupin. Me kohë, flokët iu kanë rritë aq gjatë sa jonë bo si pendët e shqiponjës, e thonjtë e tij si kthetrat e zogjve.<br> | |||
<br> | |||
<sup>34</sup> “Kur ka kalu ajo kohë, unë, Nebukadnezari, i kom çu sytë kah qielli edhe mendja m'u ka kthy prapë. Atëherë e kom lavdu Ma t'Naltin, e kom lavdu edhe i kom dhanë lavdi atij që jeton përgjithmonë, se sundimi i tij asht sundim i amshum edhe mbretnia e tij vazhdon brez mas brezi.<br> | |||
<br> | |||
<sup>35</sup> Krejt banorët e tokës jonë si kurgjo para tij. Aj vepron qysh t'don me ushtrinë e qiellit edhe me banorët e tokës. Edhe s'ka kërkush që munet me e nalë a me i thanë: ‘Qka ke bo?’<br> | |||
<br> | |||
<sup>36</sup> Në atë kohë, mendja m'u ka kthy prapë. M'u ka kthy edhe lavdia e mbretnisë teme, madhështia edhe shkëlqimi jem. Zyrtarët e mi t'naltë edhe njerëzit fisnikë kanë ardhë prapë me m'kërku. E kom marrë prapë mbretninë teme, edhe m'asht dhanë madhështi edhe ma e madhe.<br> | |||
<br> | |||
<sup>37</sup> Unë, Nebukadnezari, po e lavdoj, po e madhëroj edhe po i jap lavdi Mbretit t'qiellit, se krejt veprat e tij jonë t'vërteta edhe krejt rrugët e tij jonë t'drejta. E ata që ecin në jetë me krenari, aj munet me i ulë poshtë.”<br> | |||
<br> | <br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v3 = Ps 10:16; 90:2; Jer 10:10 | | v3 = Ps 10:16; 90:2; Jer 10:10 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 20:28 Uhr
1 “Pi mbreti Nebukadnezar, për krejt popujt, kombet edhe njerëzit e krejt gjuhëve në tanë tokën: Paçi shumë paqe!
2 M'vjen mirë me ju tregu për shenjat edhe mrekullitë që Zoti ma i Naltë i ka bo për mu.
3 Sa t'mëdha jonë shenjat e tij edhe sa t'fuqishme jonë mrekullitë e tij! Mbretnia e tij asht mbretni e amshume, edhe sundimi i tij vazhdon brez mas brezi.
4 Unë, Nebukadnezari, jom konë tu jetu pa brenga në shpinë teme, edhe m'ka shku mirë në pallatin tem.
5 Po nji natë e kom pa nji andërr që m'ka shti frikën. Derisa jom konë i shtrimë në shtrat, pamjet edhe vegimet që i kom pa m'kanë tutë shumë.
6 Për qata kom dhanë urdhën me m'i pru para meje krejt njerëzit e mençëm t'Babilonisë, që me ma shpjegu andrrën.
7 Atëherë kanë hy priftat magjistarë, ata që bajnë yshtje, kaldeasit edhe astrologët. Unë ua kom tregu andrrën, po ata s'kanë mujtë me ma shpjegu.
8 Në fund ka ardhë para meje Danieli, që e ka edhe emnin Beltshazar, emën që ia kanë vu sipas zotit tem. Në to asht fryma e zotave t'shenjtë. Unë ia kom tregu andrrën:
9 ‘O Beltshazar, ti që je kryetari i priftave magjistarë, unë e di mirë që fryma e zotave t'shenjtë asht në ty edhe që për ty s'ka kurrfarë fshehtësie që asht tepër e vështirë. Për qata, m'i shpjego vegimet që i kom pa në andërr edhe më trego qka domethanë.
10 Në vegimet që i kom pa derisa jom konë në shtrat, e kom pa nji dru në mes t'tokës, edhe aj u konë jashtëzakonisht i naltë.
11 Druni ka nisë me u rritë edhe me u forcu. Maja e tij ka mbërri deri në qiell, edhe aj u pa deri në skajet e krejt tokës.
12 Gjethet e tij jonë konë shumë t'bukura, ka pasë shumë fryte edhe në to ka pasë ushqim për krejt. Kafshët e fushës kanë gjetë hije nën to, zogjtë e qiellit i kanë bo foletë në degët e tij, edhe krejt gjallesat jonë ushqy pi tij.
13 Derisa jom konë në shtrat tu i pa qeto vegime, e kom pa nji rojtar, nji t'shenjtë, tu zhdryp pi qielli.
14 Aj ka bërtitë me za t'naltë: “Rrëzojeni drunin, prejani degët, shkundjani gjethet edhe shpërndajani frytet! Kafshët që jonë nën to edhe zogjtë që jonë në degët e tij le t'ikin.
15 Po cungun e tij bashkë me rrënjët lejani në tokë, në mes t'barit t'fushës, t'lidhun me hekur e bakër. Le ta lagë vesa e qiellit edhe le të jetojë bashkë me kafshët, në mes t'bimëve t'tokës.
16 Zemra e tij le t'ndryshojë. Le të mos ketë ma zemër njeriu, po le të marrë zemër kafshe, edhe qashtu le t'kalojnë shtatë kohë.
17 Kjo asht vendosë me urdhën t'rojtarëve edhe me kërkesën e t'shenjtëve, që krejt ata që jonë gjallë me e kuptu që Ma i Nalti sundon mbi mbretnitë e njerëzve, që aj ia jep sundimin kujt t'don edhe që munet me e vendosë mbi to edhe njeriun ma t'ultë.”
18 Qekjo u konë andrra që e kom pa unë, mbreti Nebukadnezar. E tash, Beltshazar, më trego qka domethanë, se krejt njerëzit tjerë t'mençëm t'mbretnisë teme s'kanë mujtë me ma shpjegu. Po ti munesh, se fryma e zotave t'shenjtë asht në ty.’
19 Atëherë Danieli, që e ka edhe emnin Beltshazar, u trondit krejt për pak çaste, edhe mendimet e tij e kanë
shti me u tutë. Mbreti i ka thanë: ‘Beltshazar, mos u tut pi andrra edhe pi kuptimi i saj.’ Beltshazari i
ka kthy përgjigje: ‘O zotnia jem, ishalla qekjo andërr u ndodhë atyne që t'urrejnë, e kuptimi i saj armiqve tu.
20 Druni që e ke pa, që u rrit e u bo i fortë, që maja e tij ka mbërri deri në qiell edhe që u pa pi krejt toka,
21 që i ka pasë gjethet shumë t'bukura, që ka pasë shumë fryte edhe ushqim për krejt, që kafshët e fushës kanë jetu nën to edhe zogjtë e qiellit i kanë bo foletë në degët e tij,
22 aj dru je ti, o mbret. Se ti je bo i madh edhe i fuqishëm, edhe madhështia jote asht rritë gjithnjë e ma shumë. Madhështia jote ka mbërri deri në qiell, e sundimi yt deri në skajet e tokës.
23 Edhe mbreti e ka pa nji rojtar, nji t'shenjtë, tu zhdryp pi qielli, që ka thanë: “Rrëzojeni drunin edhe shkatërrojeni, po cungun e tij bashkë me rrënjët lejani në tokë, në mes t'barit t'fushës, t'lidhun me hekur e bakër. Le ta lagë vesa e qiellit edhe le të jetojë bashkë me kafshët e fushës, derisa t'kalojnë shtatë kohë.”
24 O mbret, qeky asht kuptimi i andrrës. Ky asht urdhni i Ma t'Naltit, qka ka me i ndodhë zotnisë tem, mbretit:
25 Kanë me t'përzënë pi mesi i njerëzve, edhe ti ke me jetu bashkë me kafshët e fushës. Kanë me t'dhanë bimë me hangër, qysh hanë kaut, edhe vesa e qiellit ka me t'lagë. Kanë me kalu shtatë kohë, derisa ta kuptosh që Ma i Nalti sundon mbi mbretnitë e njerëzve edhe që aj ia jep sundimin kujt t'don.
26 Po u tha që cungun e drunit bashkë me rrënjët duhet me e lonë në vend. Për qata, mbretnia jote ka me t'u kthy prapë, masi ta kuptosh që qielli sundon.
27 Për qata, o mbret, pranoje këshillën teme: Largohu pi mëkatet e tua edhe bone atë që asht e drejtë. Largohu pi punët e tua t'kqija edhe ki dhimt për t'varfnit. Atëherë ka mundësi që mirëqenia jote me vazhdu.’
28 Krejt qeto i kanë ndodhë mbretit Nebukadnezar.
29 Dymbëdhjetë muj masanej, aj u konë tu ecë mbi kulmin e pallatit mbretnor t'Babilonisë
30 edhe ka thanë: “A s'asht kjo Babilonia e Madhe, që unë vetë e kom ndërtu si vendbanim mbretnor, me fuqinë edhe pushtetin tem, për lavdinë e madhështisë teme?”
31 Derisa mbreti hala u konë tu folë, ka ardhë nji za pi qielli: “Ty, o mbret Nebukadnezar, po t'thuhet: ‘Mbretnia s'të takon ma ty.
32 Kanë me t'përzënë pi mesi i njerëzve. Ke me jetu bashkë me kafshët e fushës edhe kanë me t'dhanë bimë me hangër, qysh hanë kaut. Kanë me kalu shtatë kohë, derisa ta kuptosh që Ma i Nalti sundon mbi mbretnitë e njerëzve edhe që aj ia jep sundimin kujt t'don.’”
33 Qeto fjalë u plotësun menjëherë te Nebukadnezari. Atë e kanë përzënë pi mesi i njerëzve. Ka hangër bimë si kaut, edhe vesa e qiellit ia ka lagë trupin. Me kohë, flokët iu kanë rritë aq gjatë sa jonë bo si pendët e shqiponjës, e thonjtë e tij si kthetrat e zogjve.
34 “Kur ka kalu ajo kohë, unë, Nebukadnezari, i kom çu sytë kah qielli edhe mendja m'u ka kthy prapë. Atëherë e kom lavdu Ma t'Naltin, e kom lavdu edhe i kom dhanë lavdi atij që jeton përgjithmonë, se sundimi i tij asht sundim i amshum edhe mbretnia e tij vazhdon brez mas brezi.
35 Krejt banorët e tokës jonë si kurgjo para tij. Aj vepron qysh t'don me ushtrinë e qiellit edhe me banorët e tokës. Edhe s'ka kërkush që munet me e nalë a me i thanë: ‘Qka ke bo?’
36 Në atë kohë, mendja m'u ka kthy prapë. M'u ka kthy edhe lavdia e mbretnisë teme, madhështia edhe shkëlqimi jem. Zyrtarët e mi t'naltë edhe njerëzit fisnikë kanë ardhë prapë me m'kërku. E kom marrë prapë mbretninë teme, edhe m'asht dhanë madhështi edhe ma e madhe.
37 Unë, Nebukadnezari, po e lavdoj, po e madhëroj edhe po i jap lavdi Mbretit t'qiellit, se krejt veprat e tij jonë t'vërteta edhe krejt rrugët e tij jonë t'drejta. E ata që ecin në jetë me krenari, aj munet me i ulë poshtë.”