Ezekiel 4: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> E tash, o bir i njeriut, merre nji tullë e vene përpara vetes. Gërvishe mbi të nji qytet: Jerusalemin.<br> | ||
<sup>2</sup><br> | <br> | ||
<sup>3</sup><br> | <sup>2</sup> Rrethoje qytetin, ngrite nji mur t'fortë e ndërto nji rampë për rrethim. Ngrite nji kamp t'ushtrisë e vendosi përreth mjetet për me i goditë muret.<br> | ||
<br> | |||
<sup>4</sup><br> | <sup>3</sup> Merre nji pllakë hekuri për pjekje e vene si mur t'hekurt mes teje e qytetit. Ktheje ftyrën kah qyteti, e qashtu aj ka me u rrethu. Ti ki me e rrethu qytetin. Kjo asht nji shenjë për shpinë e Izraelit.<br> | ||
<sup>5</sup><br> | <br> | ||
<sup>6 | <sup>4</sup> Pastaj shtrihu në anën e majtë e merre mbi vete fajin e shpisë së Izraelit. Sa ditë që rrin i shtrimë në qat anë, aq ditë ki me e bartë fajin e tyne.<br> | ||
<br> | |||
<sup>5</sup> Unë kom me t'i caktu 390 ditë, aq sa vjet i kanë fajet e tyne, e ti ki me e bartë fajin e shpisë së Izraelit,<br> | |||
<sup>7</sup><br> | <br> | ||
<sup>6</sup> derisa t'kalojnë qato ditë. Pastaj shtrihu edhe nji herë, kësaj here në anën e djathtë, e barte fajin e shpisë<br> | |||
<sup>8</sup><br> | së Judës për 40 ditë. Nji ditë për nji vit, nji ditë për nji vit, qashtu t'i kom caktu.<br> | ||
<br> | |||
<sup>9</sup><br> | <sup>7</sup> Ktheje ftyrën kah Jerusalemi që asht i rrethum, zgjate krahun e zhveshun kah aj qytet e profetizo kundër tij.<br> | ||
<sup>10</sup><br> | <br> | ||
<sup>8</sup> Unë kom me t'lidhë me litarë, që mos me mujt me u kthy pi njanës anë në tjetrën, derisa t'kalojnë ditët e rrethimit tand.<br> | |||
<sup>11</sup><br> | <br> | ||
<sup>9</sup> Merr grunë, elb, bathë t'mëdha, thjerrëza, mel e speltë, qiti krejt në nji enë e bane bukë pi to. Qat bukë ki me e hangër për aq ditë sa rrin i shtrimë në anë, domethanë 390 ditë.<br> | |||
<sup>12</sup><br> | <br> | ||
<sup>13</sup><br> | <sup>10</sup> Çdo ditë ki me i matë 20 shekel pi ajo bukë e me i hangër. Ki me e hangër në kohë t'caktume.<br> | ||
<br> | |||
<sup>14</sup><br> | <sup>11</sup> Edhe ujin ki me e pas t'matun, nji të gjashtën e nji hini. Ki me e pi në kohë t'caktume.<br> | ||
<br> | |||
<sup>15</sup><br> | <sup>12</sup> Bukën ki me e hangër si nji pogaçe t'rrumbullakët pi elbi. Piqe para syve t'tyne, e për zjarr përdor jashtëqitje t'thame t'njeriut.“<br> | ||
<sup>16</sup><br> | <br> | ||
<sup>17</sup><br> | <sup>13</sup> Jehova ka vazhdu me thanë: „Qashtu kanë me e hangër izraelitët bukën e vet, t'papastër, mes popujve ku unë kom me i shpërnda.“<br> | ||
<br> | |||
<sup>14</sup> Atëherë unë kom thanë: „Aman, jo, o Zot Jehova, Sundimtari i gjithçkaje! Që pi rinisë teme e deri sot, s'jom fëlliq kurrë tu hangër mish t'ndonji kafshe që ka ngordhë vetë a që e ka shqy nji kafshë tjetër. Edhe kurrë s'm'ka hy në gojë mish i papastër.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>15</sup> „Mirë“, m'ka thanë aj, „po ta lejoj me përdorë bajgë t'gjedheve në vend t'jashtëqitjes t'njeriut. Me to ki me e pjekë bukën tane.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>16</sup> Pastaj m'ka thanë: „O bir i njeriut, unë kom me ia ndërpre Jerusalemit furnizimin me ushqim. Ata kanë me e hangër bukën e vet t'matun me frikë t'madhe, e ujin e vet t'matun kanë me e pi me tmerr.<br> | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> Kanë me e kqyrë njani-tjetrin t'tmerrum, se mezi kanë me pas bukë e ujë, e kanë me u tretë për shkak t'fajeve t'veta.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v2 = 2Kö 24:11; Jer 39:1 | | v2 = 2Kö 24:11; Jer 39:1 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 20:56 Uhr
1 E tash, o bir i njeriut, merre nji tullë e vene përpara vetes. Gërvishe mbi të nji qytet: Jerusalemin.
2 Rrethoje qytetin, ngrite nji mur t'fortë e ndërto nji rampë për rrethim. Ngrite nji kamp t'ushtrisë e vendosi përreth mjetet për me i goditë muret.
3 Merre nji pllakë hekuri për pjekje e vene si mur t'hekurt mes teje e qytetit. Ktheje ftyrën kah qyteti, e qashtu aj ka me u rrethu. Ti ki me e rrethu qytetin. Kjo asht nji shenjë për shpinë e Izraelit.
4 Pastaj shtrihu në anën e majtë e merre mbi vete fajin e shpisë së Izraelit. Sa ditë që rrin i shtrimë në qat anë, aq ditë ki me e bartë fajin e tyne.
5 Unë kom me t'i caktu 390 ditë, aq sa vjet i kanë fajet e tyne, e ti ki me e bartë fajin e shpisë së Izraelit,
6 derisa t'kalojnë qato ditë. Pastaj shtrihu edhe nji herë, kësaj here në anën e djathtë, e barte fajin e shpisë
së Judës për 40 ditë. Nji ditë për nji vit, nji ditë për nji vit, qashtu t'i kom caktu.
7 Ktheje ftyrën kah Jerusalemi që asht i rrethum, zgjate krahun e zhveshun kah aj qytet e profetizo kundër tij.
8 Unë kom me t'lidhë me litarë, që mos me mujt me u kthy pi njanës anë në tjetrën, derisa t'kalojnë ditët e rrethimit tand.
9 Merr grunë, elb, bathë t'mëdha, thjerrëza, mel e speltë, qiti krejt në nji enë e bane bukë pi to. Qat bukë ki me e hangër për aq ditë sa rrin i shtrimë në anë, domethanë 390 ditë.
10 Çdo ditë ki me i matë 20 shekel pi ajo bukë e me i hangër. Ki me e hangër në kohë t'caktume.
11 Edhe ujin ki me e pas t'matun, nji të gjashtën e nji hini. Ki me e pi në kohë t'caktume.
12 Bukën ki me e hangër si nji pogaçe t'rrumbullakët pi elbi. Piqe para syve t'tyne, e për zjarr përdor jashtëqitje t'thame t'njeriut.“
13 Jehova ka vazhdu me thanë: „Qashtu kanë me e hangër izraelitët bukën e vet, t'papastër, mes popujve ku unë kom me i shpërnda.“
14 Atëherë unë kom thanë: „Aman, jo, o Zot Jehova, Sundimtari i gjithçkaje! Që pi rinisë teme e deri sot, s'jom fëlliq kurrë tu hangër mish t'ndonji kafshe që ka ngordhë vetë a që e ka shqy nji kafshë tjetër. Edhe kurrë s'm'ka hy në gojë mish i papastër.“
15 „Mirë“, m'ka thanë aj, „po ta lejoj me përdorë bajgë t'gjedheve në vend t'jashtëqitjes t'njeriut. Me to ki me e pjekë bukën tane.“
16 Pastaj m'ka thanë: „O bir i njeriut, unë kom me ia ndërpre Jerusalemit furnizimin me ushqim. Ata kanë me e hangër bukën e vet t'matun me frikë t'madhe, e ujin e vet t'matun kanë me e pi me tmerr.
17 Kanë me e kqyrë njani-tjetrin t'tmerrum, se mezi kanë me pas bukë e ujë, e kanë me u tretë për shkak t'fajeve t'veta.