Jeremia 9: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 5: | Zeile 5: | ||
| Notiz = Vers 16-24 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Vers 16-24 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
| Notiz = Vers 25_26 <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = Vers 25_26 <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1 | <sup>1</sup> Ah, sikur kryt tem me konë nji bunar<br> | ||
< | plot ujë, e sytë e mi nji burim lotësh!<br> | ||
Atëherë kisha me kajt ditë e natë për<br> | |||
ata që i kanë vra pi popullit tem.<br> | |||
<sup>2 | <br> | ||
< | <sup>2</sup> Ah, sikur ta kisha nji vend n'shkretinë ku munden me<br> | ||
bujt udhëtarët! Atëherë kisha me e lanë popullin tem<br> | |||
e me u largu pi tyne, se krejt po e<br> | |||
<sup>3 | shkelin kurorën, jonë nji grup njerëzish që s'janë besnikë.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>3</sup> Ata e lakojnë gjuhën si nji hark.<br> | |||
N'vend po sundon gënjeshtra e jo besniknia.<br> | |||
<sup>4 | “Ata po bajnë nji t'keqe mas tjetrës<br> | ||
< | edhe mu s'më marrin parasysh”, thotë Jehovai.<br> | ||
<br> | |||
<sup>4</sup> “Secili le t'ruhet pi komshiut t'vet.<br> | |||
<sup>5 | Mos i besoni as vllaut tuj. Se<br> | ||
< | çdo vlla asht mashtrues edhe çdo<br> | ||
komshi shkon tu shpifë për tjerët.<br> | |||
<br> | |||
<sup>6 | <sup>5</sup> Secili e mashtron komshiun e vet<br> | ||
< | edhe kërkush s'e thotë t'vërtetën. Ata<br> | ||
<sup>7 | e kanë mësu gjuhën e vet<br> | ||
< | me rrejt. Lodhen tu ba t'kqija.<br> | ||
<br> | |||
<sup>8 | <sup>6</sup> Ti jeton n'mes t'mashtrimit.<br> | ||
< | Me dredhitë e tyne, ata nuk pranojnë me m'njoft”, thotë Jehovai.<br> | ||
<br> | |||
<sup>9 | <sup>7</sup> Për qata Jehovai, Zoti i ushtrive, thotë: “Unë kam<br> | ||
< | me i shkri e me i provu, se qka<br> | ||
<sup>10 | tjetër me ba me bijën teme, me popullin tem?<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>8</sup> Gjuha e tyne asht si nji shigjetë që vret, e<br> | |||
folin veç me hile. Me gojë, njeriu i flet<br> | |||
komshiut t'vet për paqe, po mrena vetes ia ban kurthin.”<br> | |||
<sup>11 | <br> | ||
< | <sup>9</sup> “A s'kam me i kërku llogari për qeto sene?”, thotë Jehovai.<br> | ||
<sup>12 | “A s'kam me marrë hak ndaj nji populli si ky?<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>10</sup> Kam me kajt e me vajtu për malet, edhe<br> | |||
për kullosat e shkretinës kam me knu nji kangë zie.<br> | |||
<sup> | Se ato jonë djegë, sa që kërkush s'kalon ma<br> | ||
<sup> | andej, edhe s'nihet ma zani i bagëtive. Zogjtë e qiellit<br> | ||
edhe kafshët e egra kanë ikë, s'jonë ma aty.<br> | |||
<sup>15</sup><br> | <br> | ||
<sup>11</sup> Jerusalemin kam me e ba grumbuj gurësh, strehë për çakejt.<br> | |||
<sup> | Edhe qytetet e Judës kam me i shkretu, kanë me mbet pa banorë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>17 | <sup>12</sup> Kush asht aq i mençëm sa me e<br> | ||
< | kuptu qet sen? Kujt i ka fol goja<br> | ||
e Jehovait, që aj me ua kallxu edhe<br> | |||
<sup>18 | tjerëve? Pse u shkatërru vendi? Pse u dogj<br> | ||
< | si shkretina, sa që kërkush s'kalon ma andej?”<br> | ||
<sup>19 | <br> | ||
< | <sup>13</sup> Jehovai u përgjigj: “Se ata e kanë refuzu ligjin tem që ua kom dhanë, nuk e kanë zbatu edhe s'ma kanë ngu zanin.<br> | ||
<br> | |||
<sup>14</sup> Përkundrazi, kanë shku me kryeneçësi mas zemrës t'vet edhe mas Baalëve, qysh i kanë mësu baballarët e tyne.<br> | |||
<sup>20 | <br> | ||
< | <sup>15</sup> Për qata Jehovai, Zoti i ushtrive, Zoti i Izraelit, thotë: ‘Unë kam me ba që ky popull me hangër pelin edhe me pi ujë t'helmun.<br> | ||
<br> | |||
<sup>16</sup> Kam me i shpërnda n'mes popujve që as ata e as baballarët e tyne s'i kanë njoft, edhe kam me ua çu shpatën mbrapa, deri sa t'i zhduki krejt.’<br> | |||
<sup>21 | <br> | ||
< | <sup>17</sup> Kështu thotë Jehovai, Zoti i ushtrive:<br> | ||
‘Përdoreni mendjen. Thirrni gratë që knojnë<br> | |||
kangë zie, le të vijnë ato<br> | |||
<sup>22 | gra që dinë mirë me vajtu.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>18</sup> Le të nguten e të nisin vajtimin për<br> | |||
neve, që sytë me na u mbush plot<br> | |||
<sup>23 | lot edhe lotët me na rrjedh pi qepallave.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>19</sup> Se pi Sionit asht ni vajtimi:<br> | |||
“Sa keq na kanë shkretu!<br> | |||
<sup>24 | Sa marre e madhe për neve!<br> | ||
< | Se e kemi lanë vendin tonë edhe na i kanë rrëzu shpitë.”<br> | ||
<br> | |||
<sup> | <sup>20</sup> Ju gra, ngoni fjalët e Jehovait.<br> | ||
Vnojani veshin fjalëve që dalin pi gojës<br> | |||
<sup>26</sup><br> | t'tij. Mësojuni bijave tuja qet vajtim,<br> | ||
edhe mësojeni njana-tjetrën qet kangë zie.<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Se vdekja na ka hypë n'dritare.<br> | |||
Ka hi n'kullat tona mbrojtëse,<br> | |||
për me i marrë fëmijët pi<br> | |||
rrugëve, edhe djelmoshat pi shesheve.’<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Thuaj:<br> | |||
‘Kështu thotë Jehovai:<br> | |||
“Trupat e vdekun t'njerëzve kanë me ra si plehu n'arë, si rreshtat e drithit t'sapo korrun që mbesin mbrapa korrësit.<br> | |||
Kërkush s'ka me i mbledh.”’<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Kështu thotë Jehovai:<br> | |||
“Njeriu i mençëm mos të mburret me mençurinë e vet.<br> | |||
Njeriu i fortë mos të mburret me forcën e vet.<br> | |||
Njeriu i pasun mos të mburret me pasuninë e vet.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> “Po kush mburret, le të mburret me qet sen: që<br> | |||
ka kuptim edhe që më njeh mu, që unë jom<br> | |||
Jehovai, që tregoj dashni besnike, gjykoj drejt edhe baj drejtësi<br> | |||
n' tokë, se krejt qeto sene më pëlqejnë”, thotë Jehovai.<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> “Kqyrni! Po vijnë ditët”, thotë Jehovai, “kur unë kam me i kërku llogari secilit që asht i rrethpremë, po prapë asht si i parrethpremë:<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Egjiptit, Judës, Edomit, amonitëve, Moabit edhe krejt atyne që i presin flokët anash te tëmthat e që jetojnë n'shkretinë, se krejt qeto kombe jonë t'parrethpremë, edhe krejt shpija e Izraelit e ka zemrën t'parrethpreme.”<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Jes 22:4; Jer 13:17 | | v1 = Jes 22:4; Jer 13:17 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 20:56 Uhr
1 Ah, sikur kryt tem me konë nji bunar
plot ujë, e sytë e mi nji burim lotësh!
Atëherë kisha me kajt ditë e natë për
ata që i kanë vra pi popullit tem.
2 Ah, sikur ta kisha nji vend n'shkretinë ku munden me
bujt udhëtarët! Atëherë kisha me e lanë popullin tem
e me u largu pi tyne, se krejt po e
shkelin kurorën, jonë nji grup njerëzish që s'janë besnikë.
3 Ata e lakojnë gjuhën si nji hark.
N'vend po sundon gënjeshtra e jo besniknia.
“Ata po bajnë nji t'keqe mas tjetrës
edhe mu s'më marrin parasysh”, thotë Jehovai.
4 “Secili le t'ruhet pi komshiut t'vet.
Mos i besoni as vllaut tuj. Se
çdo vlla asht mashtrues edhe çdo
komshi shkon tu shpifë për tjerët.
5 Secili e mashtron komshiun e vet
edhe kërkush s'e thotë t'vërtetën. Ata
e kanë mësu gjuhën e vet
me rrejt. Lodhen tu ba t'kqija.
6 Ti jeton n'mes t'mashtrimit.
Me dredhitë e tyne, ata nuk pranojnë me m'njoft”, thotë Jehovai.
7 Për qata Jehovai, Zoti i ushtrive, thotë: “Unë kam
me i shkri e me i provu, se qka
tjetër me ba me bijën teme, me popullin tem?
8 Gjuha e tyne asht si nji shigjetë që vret, e
folin veç me hile. Me gojë, njeriu i flet
komshiut t'vet për paqe, po mrena vetes ia ban kurthin.”
9 “A s'kam me i kërku llogari për qeto sene?”, thotë Jehovai.
“A s'kam me marrë hak ndaj nji populli si ky?
10 Kam me kajt e me vajtu për malet, edhe
për kullosat e shkretinës kam me knu nji kangë zie.
Se ato jonë djegë, sa që kërkush s'kalon ma
andej, edhe s'nihet ma zani i bagëtive. Zogjtë e qiellit
edhe kafshët e egra kanë ikë, s'jonë ma aty.
11 Jerusalemin kam me e ba grumbuj gurësh, strehë për çakejt.
Edhe qytetet e Judës kam me i shkretu, kanë me mbet pa banorë.
12 Kush asht aq i mençëm sa me e
kuptu qet sen? Kujt i ka fol goja
e Jehovait, që aj me ua kallxu edhe
tjerëve? Pse u shkatërru vendi? Pse u dogj
si shkretina, sa që kërkush s'kalon ma andej?”
13 Jehovai u përgjigj: “Se ata e kanë refuzu ligjin tem që ua kom dhanë, nuk e kanë zbatu edhe s'ma kanë ngu zanin.
14 Përkundrazi, kanë shku me kryeneçësi mas zemrës t'vet edhe mas Baalëve, qysh i kanë mësu baballarët e tyne.
15 Për qata Jehovai, Zoti i ushtrive, Zoti i Izraelit, thotë: ‘Unë kam me ba që ky popull me hangër pelin edhe me pi ujë t'helmun.
16 Kam me i shpërnda n'mes popujve që as ata e as baballarët e tyne s'i kanë njoft, edhe kam me ua çu shpatën mbrapa, deri sa t'i zhduki krejt.’
17 Kështu thotë Jehovai, Zoti i ushtrive:
‘Përdoreni mendjen. Thirrni gratë që knojnë
kangë zie, le të vijnë ato
gra që dinë mirë me vajtu.
18 Le të nguten e të nisin vajtimin për
neve, që sytë me na u mbush plot
lot edhe lotët me na rrjedh pi qepallave.
19 Se pi Sionit asht ni vajtimi:
“Sa keq na kanë shkretu!
Sa marre e madhe për neve!
Se e kemi lanë vendin tonë edhe na i kanë rrëzu shpitë.”
20 Ju gra, ngoni fjalët e Jehovait.
Vnojani veshin fjalëve që dalin pi gojës
t'tij. Mësojuni bijave tuja qet vajtim,
edhe mësojeni njana-tjetrën qet kangë zie.
21 Se vdekja na ka hypë n'dritare.
Ka hi n'kullat tona mbrojtëse,
për me i marrë fëmijët pi
rrugëve, edhe djelmoshat pi shesheve.’
22 Thuaj:
‘Kështu thotë Jehovai:
“Trupat e vdekun t'njerëzve kanë me ra si plehu n'arë, si rreshtat e drithit t'sapo korrun që mbesin mbrapa korrësit.
Kërkush s'ka me i mbledh.”’
23 Kështu thotë Jehovai:
“Njeriu i mençëm mos të mburret me mençurinë e vet.
Njeriu i fortë mos të mburret me forcën e vet.
Njeriu i pasun mos të mburret me pasuninë e vet.”
24 “Po kush mburret, le të mburret me qet sen: që
ka kuptim edhe që më njeh mu, që unë jom
Jehovai, që tregoj dashni besnike, gjykoj drejt edhe baj drejtësi
n' tokë, se krejt qeto sene më pëlqejnë”, thotë Jehovai.
25 “Kqyrni! Po vijnë ditët”, thotë Jehovai, “kur unë kam me i kërku llogari secilit që asht i rrethpremë, po prapë asht si i parrethpremë:
26 Egjiptit, Judës, Edomit, amonitëve, Moabit edhe krejt atyne që i presin flokët anash te tëmthat e që jetojnë n'shkretinë, se krejt qeto kombe jonë t'parrethpremë, edhe krejt shpija e Izraelit e ka zemrën t'parrethpreme.”