Gjykatesit 21: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Burrat e Izraelit kishin ba nji betim n’Mịzpa: „Asnjani pi neve s’ka me ia dhanë vajzën për grue nji burri pi fisi i Bẹnjaminit.“<br> | ||
<sup>2</sup><br> | <br> | ||
<sup>3</sup><br> | <sup>2</sup> Atëherë populli ka shku n’Bẹthel edhe ka nejtë aty deri n’mramje para Zotit t’vërtetë. Kanë bërtitë edhe kanë kajtë me shumë dhimbje.<br> | ||
<sup>4</sup><br> | <br> | ||
<sup>3</sup> Ata kanë thanë vazhdimisht: „Ah, Jehova, Zoti i Izraelit, pse ka ndodhë kjo n’Izrael? Pse sot po i mungon nji fis Izraelit?“<br> | |||
<sup>5</sup><br> | <br> | ||
<sup>6</sup><br> | <sup>4</sup> Të nesërmen, populli u çu herët edhe e ka ndërtu aty nji altar, me ofru kurbane t’djeguna edhe kurbane për paqe.<br> | ||
<sup>7</sup><br> | <br> | ||
<sup>5</sup> Masanej populli i Izraelit ka thanë: „Kush pi fiset e Izraelit s’ka ardhë me u mbledhë para Jehovait?“ Se ata kishin ba nji betim t’madh që kushdo që s’vjen te Jehovai n’Mịzpa, patjetër ka me u vra.<br> | |||
<sup>8</sup><br> | <br> | ||
<sup>9</sup><br> | <sup>6</sup> Izraelitëve u ka ardhë fort keq për atë që u kishte ndodhë vllaznive të vet pi fisi i Bẹnjaminit. Ata kanë thanë: „Sot nji fis i Izraelit u këputë.<br> | ||
<sup>10</sup><br> | <br> | ||
<sup>11</sup><br> | <sup>7</sup> Qka me ba që benjaminitët që kanë mbetë gjallë me pasë gra? Se na jemi betu para Jehovait që s’kemi me ua dhanë asnjanën pi vajzat tona për grue.“<br> | ||
<sup>12</sup><br> | <br> | ||
<sup>8</sup> Ata kanë pyetë: „Kush pi fiset e Izraelit s’ka ardhë te Jehovai n’Mịzpa?“ Atëherë e kanë marrë vesh që kërkush pi Jạbesch-Gịleadi s’kishte ardhë n’kamp, aty ku u mbajt mbledhja.<br> | |||
<sup>13</sup><br> | <br> | ||
<sup>14</sup><br> | <sup>9</sup> Kur e kanë numëru popullin, e kanë pa që s’ka pasë asnji banor pi Jạbesch-Gịleadi.<br> | ||
<sup>15</sup><br> | <br> | ||
<sup>16</sup><br> | <sup>10</sup> Atëherë krejt populli i mbledhun i ka çu 12 000 burrat ma t’zotë edhe u ka dhanë këtë urdhën: „Shkoni edhe vritni me shpatë banorët e Jạbesch-Gịleadit, edhe gratë e fëmijët!<br> | ||
<sup>17</sup><br> | <br> | ||
<sup>18</sup><br> | <sup>11</sup> Bani kështu: Vritni krejt meshkujt, pa lanë asnjanin, edhe çdo grue që ka pasë marrëdhënie seksuale me nji burrë.“<br> | ||
<br> | |||
<sup>19</sup><br> | <sup>12</sup> Mes banorëve të Jạbesch-Gịleadit i kanë gjetë 400 vajza t’reja, virgjëresha që s’kishin pasë kurrë marrëdhënie seksuale me nji burrë. Ato i kanë çu n’kamp n’Sịlo, n’tokën e Kạnaanit.<br> | ||
<sup>20</sup><br> | <br> | ||
<sup>21</sup><br> | <sup>13</sup> Masanej krejt populli i mbledhun u ka çu fjalë benjaminitëve që u konë te shkambi i Rịmmonit, edhe u kanë ofru paqe.<br> | ||
<sup>22</sup><br> | <br> | ||
<sup>14</sup> Atëherë benjaminitët janë kthy prapë. U kanë dhanë gratë pi Jạbesch-Gịleadi që i kishin lanë gjallë, po ato s’kanë mjaftu për krejt.<br> | |||
<sup>23</sup><br> | <br> | ||
<sup>15</sup> Popullit i ka ardhë keq për atë që i kishte ndodhë fisit të Bẹnjaminit, se Jehovai kishte ba nji ndamje mes fiseve t’Izraelit.<br> | |||
<sup>24</sup><br> | <br> | ||
<sup>16</sup> Pleqtë e popullit t’mbledhun kanë thanë: „Qka me ba që edhe burrat e tjerë që kanë mbetë me gjetë gra, kur krejt gratë e Bẹnjaminit janë vra?“<br> | |||
<sup>25</sup><br> | <br> | ||
<sup>17</sup> Masanej kanë thanë: „Ata pi Bẹnjamini që kanë mbetë gjallë duhet me e mbajtë trashëgiminë e vet, që mos me u zhdukë asnji fis pi Izraeli.<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Po na s’mujna me ua dhanë vajzat tona për gra, se populli i Izraelit asht betu: ‚I mallkum qoftë kush ia jep nji grue Bẹnjaminit.‘“<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Atëherë kanë thanë: „Po çdo vjet mbahet nji festë për Jehovain n’Sịlo, që asht n’veri të Bẹthelit, n’lindje të rrugës kryesore që shkon pi Bẹtheli n’Sịchem, edhe n’jug të Lebọnas.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Kështu u kanë dhanë urdhën burrave të Bẹnjaminit: „Shkoni edhe zini pritë n’vreshta.<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Kur t’i shihni vajzat e reja të Sịlos tu dalë me vallëzu n’rreth, dilni pi vreshtat edhe secili le ta kapë nga nji vajzë. Masanej kthehuni n’tokën e Bẹnjaminit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Nëse baballarët a vllaznit e tyne vijnë me u anku te na, kemi me u thanë: ‚Për hatër t’tyne, na kuptoni. Gjatë luftës s’kemi mujtë me siguru nga nji grue për secilin, e as ju s’keni mujtë me ua dhanë vajzat pa marrë faj mbi veti.‘“<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Burrat e Bẹnjaminit kanë ba bash qashtu. Secili e ka rrëmby nga nji grue pi ato që po vallëzonin. Masanej janë kthy te trashëgimia e vet, i kanë ndërtu prapë qytetet e tyne edhe janë vendosë aty.<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Atëherë izraelitët janë shpërnda pi aty. Secili u nis për te trashëgimia e vet edhe u kthy te fisi e familja e vet.<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> N’atë kohë s’ka pasë mbret n’Izrael. Secili ka ba atë që iu ka dokë e drejtë n’sytë e vet.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Ri 20:1 | | v1 = Ri 20:1 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:12 Uhr
1 Burrat e Izraelit kishin ba nji betim n’Mịzpa: „Asnjani pi neve s’ka me ia dhanë vajzën për grue nji burri pi fisi i Bẹnjaminit.“
2 Atëherë populli ka shku n’Bẹthel edhe ka nejtë aty deri n’mramje para Zotit t’vërtetë. Kanë bërtitë edhe kanë kajtë me shumë dhimbje.
3 Ata kanë thanë vazhdimisht: „Ah, Jehova, Zoti i Izraelit, pse ka ndodhë kjo n’Izrael? Pse sot po i mungon nji fis Izraelit?“
4 Të nesërmen, populli u çu herët edhe e ka ndërtu aty nji altar, me ofru kurbane t’djeguna edhe kurbane për paqe.
5 Masanej populli i Izraelit ka thanë: „Kush pi fiset e Izraelit s’ka ardhë me u mbledhë para Jehovait?“ Se ata kishin ba nji betim t’madh që kushdo që s’vjen te Jehovai n’Mịzpa, patjetër ka me u vra.
6 Izraelitëve u ka ardhë fort keq për atë që u kishte ndodhë vllaznive të vet pi fisi i Bẹnjaminit. Ata kanë thanë: „Sot nji fis i Izraelit u këputë.
7 Qka me ba që benjaminitët që kanë mbetë gjallë me pasë gra? Se na jemi betu para Jehovait që s’kemi me ua dhanë asnjanën pi vajzat tona për grue.“
8 Ata kanë pyetë: „Kush pi fiset e Izraelit s’ka ardhë te Jehovai n’Mịzpa?“ Atëherë e kanë marrë vesh që kërkush pi Jạbesch-Gịleadi s’kishte ardhë n’kamp, aty ku u mbajt mbledhja.
9 Kur e kanë numëru popullin, e kanë pa që s’ka pasë asnji banor pi Jạbesch-Gịleadi.
10 Atëherë krejt populli i mbledhun i ka çu 12 000 burrat ma t’zotë edhe u ka dhanë këtë urdhën: „Shkoni edhe vritni me shpatë banorët e Jạbesch-Gịleadit, edhe gratë e fëmijët!
11 Bani kështu: Vritni krejt meshkujt, pa lanë asnjanin, edhe çdo grue që ka pasë marrëdhënie seksuale me nji burrë.“
12 Mes banorëve të Jạbesch-Gịleadit i kanë gjetë 400 vajza t’reja, virgjëresha që s’kishin pasë kurrë marrëdhënie seksuale me nji burrë. Ato i kanë çu n’kamp n’Sịlo, n’tokën e Kạnaanit.
13 Masanej krejt populli i mbledhun u ka çu fjalë benjaminitëve që u konë te shkambi i Rịmmonit, edhe u kanë ofru paqe.
14 Atëherë benjaminitët janë kthy prapë. U kanë dhanë gratë pi Jạbesch-Gịleadi që i kishin lanë gjallë, po ato s’kanë mjaftu për krejt.
15 Popullit i ka ardhë keq për atë që i kishte ndodhë fisit të Bẹnjaminit, se Jehovai kishte ba nji ndamje mes fiseve t’Izraelit.
16 Pleqtë e popullit t’mbledhun kanë thanë: „Qka me ba që edhe burrat e tjerë që kanë mbetë me gjetë gra, kur krejt gratë e Bẹnjaminit janë vra?“
17 Masanej kanë thanë: „Ata pi Bẹnjamini që kanë mbetë gjallë duhet me e mbajtë trashëgiminë e vet, që mos me u zhdukë asnji fis pi Izraeli.
18 Po na s’mujna me ua dhanë vajzat tona për gra, se populli i Izraelit asht betu: ‚I mallkum qoftë kush ia jep nji grue Bẹnjaminit.‘“
19 Atëherë kanë thanë: „Po çdo vjet mbahet nji festë për Jehovain n’Sịlo, që asht n’veri të Bẹthelit, n’lindje të rrugës kryesore që shkon pi Bẹtheli n’Sịchem, edhe n’jug të Lebọnas.“
20 Kështu u kanë dhanë urdhën burrave të Bẹnjaminit: „Shkoni edhe zini pritë n’vreshta.
21 Kur t’i shihni vajzat e reja të Sịlos tu dalë me vallëzu n’rreth, dilni pi vreshtat edhe secili le ta kapë nga nji vajzë. Masanej kthehuni n’tokën e Bẹnjaminit.
22 Nëse baballarët a vllaznit e tyne vijnë me u anku te na, kemi me u thanë: ‚Për hatër t’tyne, na kuptoni. Gjatë luftës s’kemi mujtë me siguru nga nji grue për secilin, e as ju s’keni mujtë me ua dhanë vajzat pa marrë faj mbi veti.‘“
23 Burrat e Bẹnjaminit kanë ba bash qashtu. Secili e ka rrëmby nga nji grue pi ato që po vallëzonin. Masanej janë kthy te trashëgimia e vet, i kanë ndërtu prapë qytetet e tyne edhe janë vendosë aty.
24 Atëherë izraelitët janë shpërnda pi aty. Secili u nis për te trashëgimia e vet edhe u kthy te fisi e familja e vet.
25 N’atë kohë s’ka pasë mbret n’Izrael. Secili ka ba atë që iu ka dokë e drejtë n’sytë e vet.