Libri i parë i Musës 2: Unterschied zwischen den Versionen

Aus bibla-popullore.org
Zur Navigation springen Zur Suche springen
← Zum vorherigen Versionsunterschied

BiblaPopulloreBot1337 (Diskussion | Beiträge)

2 Benutzergruppen
1.493 Bearbeitungen
Nexhat (Diskussion | Beiträge)
confirmed
239 Bearbeitungen
Keine Bearbeitungszusammenfassung
BiblaPopulloreBot1337 (Diskussion | Beiträge)
Bots, confirmed
1.493 Bearbeitungen
K BiblaPopulloreBot1337 verschob die Seite Zanafilla 2 nach Libri i parë i Musës 2, ohne dabei eine Weiterleitung anzulegen: falscher Name
 
(18 dazwischenliegende Versionen von 5 Benutzern werden nicht angezeigt)
Zeile 1: Zeile 1:
{{Textstatus
{{Textstatus
| Status = KI
| Status = Abnahme
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
<sup>1</sup> Qeshtu u kry krijimi i qiellit edhe i tokës, bashkë me krejt qka ka në to.<br>
<br>
<sup>2</sup> Ditën e shtatë Zoti e kish kry krejt punën e vet, edhe qat ditë ka nisë me pushu pi krejt punës që e kish bo.<br>
<br>
<sup>3</sup> Masanej Zoti e ka beku ditën e shtatë edhe e ka shpallë të shenjtë, se qat ditë ka pushu pi krejt punës së krijimit, pi krejt qka kish pas ndërmend me bo.<br>
<br>
<sup>4</sup> Ky asht tregimi për qiellin edhe tokën, për kohën kur u krijun, ditën kur Jehovai Zot e ka bo tokën edhe qiellin.<br>
<br>
<sup>5</sup> Në tokë hala s’ka pas shkurre, as s’kish nisë me u rrit naj bimë tjetër, se Jehovai Zot hala s’e kish lshu shiun përmi tokë, edhe s’ka pas njeri që me e punu tokën.<br>
<br>
<sup>6</sup> Po nji avull ka hyp pi tokës edhe e ka lagë krejt sipërfaqen e tokës.<br>
<br>
<sup>7</sup> Masanej Jehovai Zot e ka formu njeriun pi pluhnit të tokës edhe ia ka fry frymën e jetës në hundë. Edhe njeriu u bo nji krijesë e gjallë.<br>
<br>
<sup>8</sup> Jehovai Zot e ka mbjellë edhe nji kopsht në Eden, kah lindja. Aty e ka vendosë njeriun që e kish formu.<br>
<br>
<sup>9</sup> Jehovai Zot ka bo që pi tokës me u rrit gjithfarë drujsh, që u konë të bukur me i pa edhe që jepnin pemë të mira. Në mes të kopshtit e ka bo me u rrit edhe drunin e jetës, si edhe drunin e njohjes së të mirës edhe të keqes.<br>
<br>
<sup>10</sup> Pi Edenit dilke nji lumë që e ujitke kopshtin, e masanej ndahej në katër lumej.<br>
<br>
<sup>11</sup> Emni i lumit të parë asht Pishon. Aj i bjen rreth krejt vendit të Havilës, ku ka ari.<br>
<br>
<sup>12</sup> Ari i qatij vendi asht i mirë. Aty ka edhe rrëshinë bdelliumi edhe gurë oniksi.<br>
<br>
<sup>13</sup> Emni i lumit të dytë asht Gihon. Aj i bjen rreth krejt vendit të Kushit.<br>
<br>
<sup>14</sup> Lumi i tretë quhet Hidekel edhe rrjedh në lindje të Asirisë. E lumi i katërt asht Eufrati.<br>
<br>
<sup>15</sup> Jehovai Zot e ka marrë njeriun edhe e ka vendosë në kopshtin e Edenit, që me e punu edhe me u kujdes për to.<br>
<br>
<sup>16</sup> Jehovai Zot ia ka dhanë njeriut edhe këtë urdhën: „Mundesh me hangër sa të ngihesh pi çdo druni të kopshtit.<br>
<br>
<sup>17</sup> Po pi drunit të njohjes së të mirës edhe të keqes s’guxon me hangër, se ditën që han pi tij, pa tjetër ke me dekë.“<br>
<br>
<sup>18</sup> Masanej Jehovai Zot ka thanë: „S’asht mirë që njeriu me nejt vet. Kam me ia bo dikë që ka me i ndihmu edhe që i përshtatet tamam.“<br>
<br>
<sup>19</sup> Jehovai Zot i kish formu pi tokës krejt kafshët e egra të fushës edhe krejt kafshët që fluturojnë në qiell. Masanej ia ka pru njeriut me pa qysh ka me i qujt. Secila gjallesë ka me e marrë emnin që ia jep njeriu.<br>
<br>
<sup>20</sup> Njeriu u ka lanë emna krejt kafshëve të shpisë, kafshëve që fluturojnë në qiell edhe kafshëve të egra të fushës. Po për veti s’ka pas kërkan që me i ndihmu edhe që i përshtatej.<br>
<br>
<sup>21</sup> Atëherë Jehovai Zot e ka shti burrin në nji gjumë të thellë. Derisa burri po flejke, Zoti ia ka marrë nji brinjë edhe masanej ia ka mbyllë apet mishin në qat ven.<br>
<br>
<sup>22</sup> Jehovai Zot e ka formu nji gru pi brinjës që ia kish marrë burrit, edhe ia ka pru grun burrit.<br>
<br>
<sup>23</sup> Atëherë burri ka thanë: „Qe, ma në fund, kjo asht kocë pi kocave t’mia edhe mish pi mishit tem! Kjo ka me u qujt Gru, se pi burrit u marrë.“<br>
<br>
<sup>24</sup> Për qata, burri ka me e lanë babën edhe nanën e vet, ka me u lidh fort me grun e vet, edhe të dy kanë me u bo nji.<br>
<br>
<sup>25</sup> Burri edhe gruja e tij jonë konë të dy hala lakuriq, po s’ju ka ardhë marre.<br>
<br>
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Ne 9:6; Ps 146:6
| v2 = 2Mo 31:17; Heb 4:4
| v4 = Jes 45:18
| v7 = 1Mo 3:19; Ps 103:14; Pr 3:20
| v7 = 1Mo 7:22; Jes 42:5; Apg 17:25
| v7 = 1Ko 15:45, 47
| v8 = 1Mo 2:15; 3:23
| v8 = 1Mo 1:26
| v9 = 1Mo 3:22, 24; Off 2:7
| v9 = 1Mo 2:17
| v14 = Da 10:4
| v14 = 1Mo 10:8, 11
| v14 = 1Mo 15:18; 5Mo 11:24
| v15 = 1Mo 1:28; 2:8; Ps 115:16
| v16 = 1Mo 2:8, 9; 3:2
| v17 = 1Mo 3:19; Ps 146:4; Pr 9:5, 10; Hes 18:4; Rö 5:12; 1Ko 15:22
| v18 = 1Ko 11:8, 9; 1Ti 2:13
| v19 = 1Mo 1:26
| v22 = Mar 10:9; 1Ti 2:13
| v23 = 1Ko 11:8
| v24 = Mal 2:16; Mat 19:5; Mar 10:7, 8; Rö 7:2; 1Ko 6:16; Eph 5:31; Heb 13:4
| v25 = 1Mo 3:7
}}
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️<br>
<sup>1</sup> Qeshtu u kry puna e krijimit të qiellit havas edhe tokës edhe krejt qka ka nër to.
<sup>2</sup> Ditën e shtatë Zoti e kish përfundu krejt punën e vet, edhe ne ditën e shtatë nisi me pushu prej krejt punës që e kish bo.
<sup>3</sup> Masanej Zoti e bekoi ditën e shtatë edhe e shpalli si të shenjtë, se ne at ditë u pushoj prej krejt punës së krijimit, prej krejt asaj që ja kish nis si qellim me bo.
<sup>4</sup> Ky osht tregimi ose historia për qiellin havan edhe tokën, kur jon kriju, ditën kur Jehovaj Zoti e ka bo tokën edhe qiellin.
<sup>5</sup> Ne ’tokë hala nuk kish dal asnja kaçubë e as bimë te’fushës se kishin mbu, se  Zoti hala s’kish leshu shi në tokë, edhe nuk ka pas asnje njeri me punu token.
<sup>6</sup> Veç nji avull u ngri prej tokës edhe e ujite krejt shtresen e jashtme te tokës.
<sup>7</sup> Atëherë Jehovaj Zoti e formoi njerin prej pluhnit te’tokës, edhe i fryu ne’hunë frymën e jetës, edhe njeriu u bo qenie e gjallë.
<sup>8</sup> Pastaj Jehovaj Zoti e mbolli nji kopsht në Eden, kah lindja, edhe aty e vnoi njerin që e kish formu ose kriju.
<sup>9</sup> Jehovaj Zoti bani me dalë prej tokës krejt llojet e drujve, që doken bukur e japin fruta t’mira për me hangër. N’midisi t’kopshtit e bani Drunin e Jetës edhe drunin e dijes t’t’mirës e t’keqes.
<sup>10</sup> Prej Edenit dilke nji lum që e ujitte kopshtin, e masanej ndahej në katër lumenj.
<sup>11</sup> Emni i parit osht Pishon; ai rrethon krejt venin Havilah, ku ka ar.
<sup>12</sup> Ari i atij veni osht i mirë; aty ka edhe reçinë bedelium edhe gur oniks.
<sup>13</sup> Emni i lumit të dytë osht Gihon; ai e rrethon krejt venin Kush.
<sup>14</sup> Lumi i tretë quhet Hiddekel, që shkon kah lindja e Asirisë, edhe lumi i katërt osht Eufrati.
<sup>15</sup> Jehovaj Zoti e mori njerin edhe e vnoi me jetu n’kopshtin e Edenit, që me e punu edhe me e rujt.
<sup>16</sup> Jehovaj Zoti ia dha njerit edhe ket urdhën: “Prej çdo druni n’kopsht mundesh me hangër sa t’dush.
<sup>17</sup> Po prej drunit t’dijes t’t’mirës e t’keqes mos ha, se ditën që han prej tij, ke me dek pa tjetër.”
<sup>18</sup> Pastaj Jehovaj Zoti tha: “Nuk osht mirë njeriu me nejt vet. Ka me i bo nji ndihmëse që i shkon për shtati.”
<sup>19</sup> Edhe Jehovaj Zoti prej tokës i formoi krejt shtazët e egra t’tokës edhe krejt shpezët e qiellit, edhe i çoi te njeri me pa qysh ka me ju vu emnin. Çdo gjallese ja vnoi emnin njeriu, e ai emën i meti.
<sup>20</sup> Njeriu jau vnoi emnat kafshve t’shpisë, shpezve t’qiellit edhe shtazve t’egra t’tokës, po për veti s’u gjet asnji ndihmëse që i shkonte për shtati.
<sup>21</sup> Atëherë Jehovaj Zoti e shti burrin në nji gjumë t’randë; sa ish tu flejt, i mori nji brinjë edhe e msheli mishin n’at ven.
<sup>22</sup> Jehovaj Zoti prej asaj brinje që e mori prej burrit e formoi gruen edhe e qoj te burri.
<sup>23</sup> Atëherë burri tha:
“Kjo tash osht asht prej ashtit tem,
edhe mish prej mishit tem.
Kjo ka me u qujt Gru,
se prej burrit u mor.”
<sup>24</sup> Prandaj burri ka me e lanë babën e nanën e vet, edhe ka me u lidhë fort me grun e vet, edhe të dy kanë me u bo nji trup.
<sup>25</sup> Edhe burri edhe gruaja e tij ishin zhvesh krejt, po nuk u maru prej ksaj.

Aktuelle Version vom 25. Oktober 2026, 08:39 Uhr


1 Qeshtu u kry krijimi i qiellit edhe i tokës, bashkë me krejt qka ka në to.

2 Ditën e shtatë Zoti e kish kry krejt punën e vet, edhe qat ditë ka nisë me pushu pi krejt punës që e kish bo.

3 Masanej Zoti e ka beku ditën e shtatë edhe e ka shpallë të shenjtë, se qat ditë ka pushu pi krejt punës së krijimit, pi krejt qka kish pas ndërmend me bo.

4 Ky asht tregimi për qiellin edhe tokën, për kohën kur u krijun, ditën kur Jehovai Zot e ka bo tokën edhe qiellin.

5 Në tokë hala s’ka pas shkurre, as s’kish nisë me u rrit naj bimë tjetër, se Jehovai Zot hala s’e kish lshu shiun përmi tokë, edhe s’ka pas njeri që me e punu tokën.

6 Po nji avull ka hyp pi tokës edhe e ka lagë krejt sipërfaqen e tokës.

7 Masanej Jehovai Zot e ka formu njeriun pi pluhnit të tokës edhe ia ka fry frymën e jetës në hundë. Edhe njeriu u bo nji krijesë e gjallë.

8 Jehovai Zot e ka mbjellë edhe nji kopsht në Eden, kah lindja. Aty e ka vendosë njeriun që e kish formu.

9 Jehovai Zot ka bo që pi tokës me u rrit gjithfarë drujsh, që u konë të bukur me i pa edhe që jepnin pemë të mira. Në mes të kopshtit e ka bo me u rrit edhe drunin e jetës, si edhe drunin e njohjes së të mirës edhe të keqes.

10 Pi Edenit dilke nji lumë që e ujitke kopshtin, e masanej ndahej në katër lumej.

11 Emni i lumit të parë asht Pishon. Aj i bjen rreth krejt vendit të Havilës, ku ka ari.

12 Ari i qatij vendi asht i mirë. Aty ka edhe rrëshinë bdelliumi edhe gurë oniksi.

13 Emni i lumit të dytë asht Gihon. Aj i bjen rreth krejt vendit të Kushit.

14 Lumi i tretë quhet Hidekel edhe rrjedh në lindje të Asirisë. E lumi i katërt asht Eufrati.

15 Jehovai Zot e ka marrë njeriun edhe e ka vendosë në kopshtin e Edenit, që me e punu edhe me u kujdes për to.

16 Jehovai Zot ia ka dhanë njeriut edhe këtë urdhën: „Mundesh me hangër sa të ngihesh pi çdo druni të kopshtit.

17 Po pi drunit të njohjes së të mirës edhe të keqes s’guxon me hangër, se ditën që han pi tij, pa tjetër ke me dekë.“

18 Masanej Jehovai Zot ka thanë: „S’asht mirë që njeriu me nejt vet. Kam me ia bo dikë që ka me i ndihmu edhe që i përshtatet tamam.“

19 Jehovai Zot i kish formu pi tokës krejt kafshët e egra të fushës edhe krejt kafshët që fluturojnë në qiell. Masanej ia ka pru njeriut me pa qysh ka me i qujt. Secila gjallesë ka me e marrë emnin që ia jep njeriu.

20 Njeriu u ka lanë emna krejt kafshëve të shpisë, kafshëve që fluturojnë në qiell edhe kafshëve të egra të fushës. Po për veti s’ka pas kërkan që me i ndihmu edhe që i përshtatej.

21 Atëherë Jehovai Zot e ka shti burrin në nji gjumë të thellë. Derisa burri po flejke, Zoti ia ka marrë nji brinjë edhe masanej ia ka mbyllë apet mishin në qat ven.

22 Jehovai Zot e ka formu nji gru pi brinjës që ia kish marrë burrit, edhe ia ka pru grun burrit.

23 Atëherë burri ka thanë: „Qe, ma në fund, kjo asht kocë pi kocave t’mia edhe mish pi mishit tem! Kjo ka me u qujt Gru, se pi burrit u marrë.“

24 Për qata, burri ka me e lanë babën edhe nanën e vet, ka me u lidh fort me grun e vet, edhe të dy kanë me u bo nji.

25 Burri edhe gruja e tij jonë konë të dy hala lakuriq, po s’ju ka ardhë marre.

Abgerufen von „https://bibla-popullore.org/index.php?title=Libri_i_parë_i_Musës_2&oldid=4684“