Libri i parë i Musës 2: Unterschied zwischen den Versionen
<br> Eingefügt |
K BiblaPopulloreBot1337 verschob die Seite Zanafilla 2 nach Libri i parë i Musës 2, ohne dabei eine Weiterleitung anzulegen: falscher Name |
||
| (5 dazwischenliegende Versionen von 2 Benutzern werden nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = Abnahme | | Status = Abnahme | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup> Qeshtu u kry krijimi i qiellit edhe i tokës, bashkë me krejt qka ka në to.<br> | |||
<sup>1</sup> | |||
< | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>2</sup> Ditën e shtatë Zoti e kish kry krejt punën e vet, edhe qat ditë ka nisë me pushu pi krejt punës që e kish bo.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>3</sup> Masanej Zoti e ka beku ditën e shtatë edhe e ka shpallë të shenjtë, se qat ditë ka pushu pi krejt punës së krijimit, pi krejt qka kish pas ndërmend me bo.<br> | ||
< | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>4</sup> Ky asht tregimi për qiellin edhe tokën, për kohën kur u krijun, ditën kur Jehovai Zot e ka bo tokën edhe qiellin.<br> | ||
< | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>5</sup> Në tokë hala s’ka pas shkurre, as s’kish nisë me u rrit naj bimë tjetër, se Jehovai Zot hala s’e kish lshu shiun përmi tokë, edhe s’ka pas njeri që me e punu tokën.<br> | ||
< | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>6</sup> Po nji avull ka hyp pi tokës edhe e ka lagë krejt sipërfaqen e tokës.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>7</sup> Masanej Jehovai Zot e ka formu njeriun pi pluhnit të tokës edhe ia ka fry frymën e jetës në hundë. Edhe njeriu u bo nji krijesë e gjallë.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>8</sup> Jehovai Zot e ka mbjellë edhe nji kopsht në Eden, kah lindja. Aty e ka vendosë njeriun që e kish formu.<br> | ||
<br> | |||
edhe | <sup>9</sup> Jehovai Zot ka bo që pi tokës me u rrit gjithfarë drujsh, që u konë të bukur me i pa edhe që jepnin pemë të mira. Në mes të kopshtit e ka bo me u rrit edhe drunin e jetës, si edhe drunin e njohjes së të mirës edhe të keqes.<br> | ||
Kjo ka me u | <br> | ||
<sup>10</sup> Pi Edenit dilke nji lumë që e ujitke kopshtin, e masanej ndahej në katër lumej.<br> | |||
<br> | |||
<sup>11</sup> Emni i lumit të parë asht Pishon. Aj i bjen rreth krejt vendit të Havilës, ku ka ari.<br> | |||
<br> | |||
<sup>12</sup> Ari i qatij vendi asht i mirë. Aty ka edhe rrëshinë bdelliumi edhe gurë oniksi.<br> | |||
<br> | |||
<sup>13</sup> Emni i lumit të dytë asht Gihon. Aj i bjen rreth krejt vendit të Kushit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>14</sup> Lumi i tretë quhet Hidekel edhe rrjedh në lindje të Asirisë. E lumi i katërt asht Eufrati.<br> | |||
<br> | |||
<sup>15</sup> Jehovai Zot e ka marrë njeriun edhe e ka vendosë në kopshtin e Edenit, që me e punu edhe me u kujdes për to.<br> | |||
<br> | |||
<sup>16</sup> Jehovai Zot ia ka dhanë njeriut edhe këtë urdhën: „Mundesh me hangër sa të ngihesh pi çdo druni të kopshtit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> Po pi drunit të njohjes së të mirës edhe të keqes s’guxon me hangër, se ditën që han pi tij, pa tjetër ke me dekë.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Masanej Jehovai Zot ka thanë: „S’asht mirë që njeriu me nejt vet. Kam me ia bo dikë që ka me i ndihmu edhe që i përshtatet tamam.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Jehovai Zot i kish formu pi tokës krejt kafshët e egra të fushës edhe krejt kafshët që fluturojnë në qiell. Masanej ia ka pru njeriut me pa qysh ka me i qujt. Secila gjallesë ka me e marrë emnin që ia jep njeriu.<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Njeriu u ka lanë emna krejt kafshëve të shpisë, kafshëve që fluturojnë në qiell edhe kafshëve të egra të fushës. Po për veti s’ka pas kërkan që me i ndihmu edhe që i përshtatej.<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Atëherë Jehovai Zot e ka shti burrin në nji gjumë të thellë. Derisa burri po flejke, Zoti ia ka marrë nji brinjë edhe masanej ia ka mbyllë apet mishin në qat ven.<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Jehovai Zot e ka formu nji gru pi brinjës që ia kish marrë burrit, edhe ia ka pru grun burrit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Atëherë burri ka thanë: „Qe, ma në fund, kjo asht kocë pi kocave t’mia edhe mish pi mishit tem! Kjo ka me u qujt Gru, se pi burrit u marrë.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Për qata, burri ka me e lanë babën edhe nanën e vet, ka me u lidh fort me grun e vet, edhe të dy kanë me u bo nji.<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Burri edhe gruja e tij jonë konë të dy hala lakuriq, po s’ju ka ardhë marre.<br> | |||
<br> | <br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Ne 9:6; Ps 146:6 | | v1 = Ne 9:6; Ps 146:6 | ||
Aktuelle Version vom 25. Oktober 2026, 08:39 Uhr
1 Qeshtu u kry krijimi i qiellit edhe i tokës, bashkë me krejt qka ka në to.
2 Ditën e shtatë Zoti e kish kry krejt punën e vet, edhe qat ditë ka nisë me pushu pi krejt punës që e kish bo.
3 Masanej Zoti e ka beku ditën e shtatë edhe e ka shpallë të shenjtë, se qat ditë ka pushu pi krejt punës së krijimit, pi krejt qka kish pas ndërmend me bo.
4 Ky asht tregimi për qiellin edhe tokën, për kohën kur u krijun, ditën kur Jehovai Zot e ka bo tokën edhe qiellin.
5 Në tokë hala s’ka pas shkurre, as s’kish nisë me u rrit naj bimë tjetër, se Jehovai Zot hala s’e kish lshu shiun përmi tokë, edhe s’ka pas njeri që me e punu tokën.
6 Po nji avull ka hyp pi tokës edhe e ka lagë krejt sipërfaqen e tokës.
7 Masanej Jehovai Zot e ka formu njeriun pi pluhnit të tokës edhe ia ka fry frymën e jetës në hundë. Edhe njeriu u bo nji krijesë e gjallë.
8 Jehovai Zot e ka mbjellë edhe nji kopsht në Eden, kah lindja. Aty e ka vendosë njeriun që e kish formu.
9 Jehovai Zot ka bo që pi tokës me u rrit gjithfarë drujsh, që u konë të bukur me i pa edhe që jepnin pemë të mira. Në mes të kopshtit e ka bo me u rrit edhe drunin e jetës, si edhe drunin e njohjes së të mirës edhe të keqes.
10 Pi Edenit dilke nji lumë që e ujitke kopshtin, e masanej ndahej në katër lumej.
11 Emni i lumit të parë asht Pishon. Aj i bjen rreth krejt vendit të Havilës, ku ka ari.
12 Ari i qatij vendi asht i mirë. Aty ka edhe rrëshinë bdelliumi edhe gurë oniksi.
13 Emni i lumit të dytë asht Gihon. Aj i bjen rreth krejt vendit të Kushit.
14 Lumi i tretë quhet Hidekel edhe rrjedh në lindje të Asirisë. E lumi i katërt asht Eufrati.
15 Jehovai Zot e ka marrë njeriun edhe e ka vendosë në kopshtin e Edenit, që me e punu edhe me u kujdes për to.
16 Jehovai Zot ia ka dhanë njeriut edhe këtë urdhën: „Mundesh me hangër sa të ngihesh pi çdo druni të kopshtit.
17 Po pi drunit të njohjes së të mirës edhe të keqes s’guxon me hangër, se ditën që han pi tij, pa tjetër ke me dekë.“
18 Masanej Jehovai Zot ka thanë: „S’asht mirë që njeriu me nejt vet. Kam me ia bo dikë që ka me i ndihmu edhe që i përshtatet tamam.“
19 Jehovai Zot i kish formu pi tokës krejt kafshët e egra të fushës edhe krejt kafshët që fluturojnë në qiell. Masanej ia ka pru njeriut me pa qysh ka me i qujt. Secila gjallesë ka me e marrë emnin që ia jep njeriu.
20 Njeriu u ka lanë emna krejt kafshëve të shpisë, kafshëve që fluturojnë në qiell edhe kafshëve të egra të fushës. Po për veti s’ka pas kërkan që me i ndihmu edhe që i përshtatej.
21 Atëherë Jehovai Zot e ka shti burrin në nji gjumë të thellë. Derisa burri po flejke, Zoti ia ka marrë nji brinjë edhe masanej ia ka mbyllë apet mishin në qat ven.
22 Jehovai Zot e ka formu nji gru pi brinjës që ia kish marrë burrit, edhe ia ka pru grun burrit.
23 Atëherë burri ka thanë: „Qe, ma në fund, kjo asht kocë pi kocave t’mia edhe mish pi mishit tem! Kjo ka me u qujt Gru, se pi burrit u marrë.“
24 Për qata, burri ka me e lanë babën edhe nanën e vet, ka me u lidh fort me grun e vet, edhe të dy kanë me u bo nji.
25 Burri edhe gruja e tij jonë konë të dy hala lakuriq, po s’ju ka ardhë marre.