Libri i parë i Musës 8: Unterschied zwischen den Versionen

Aus bibla-popullore.org
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Nexhat (Diskussion | Beiträge)
Keine Bearbeitungszusammenfassung
BiblaPopulloreBot1337 (Diskussion | Beiträge)
K BiblaPopulloreBot1337 verschob die Seite Zanafilla 8 nach Libri i parë i Musës 8, ohne dabei eine Weiterleitung anzulegen: falscher Name
 
(11 dazwischenliegende Versionen von 4 Benutzern werden nicht angezeigt)
Zeile 1: Zeile 1:
{{Textstatus
{{Textstatus
| Status = KI
| Status = Abnahme
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
<sup>1</sup> Masanej Zoti e ka kthy vëmendjen te Noa edhe te krejt kafshët e egra e të shpisë që u konë me të në arkë. Ka bo që nji erë me fry përmi tokë, edhe uji ka nisë me ra.<br>
<br>
<sup>2</sup> Burimet e ujërave të thella edhe portat e qiellit janë mbyllë, edhe shiu u nalë.<br>
<br>
<sup>3</sup> Uji në tokë ka nisë me u tërhekë dalëngadalë. Mas 150 ditëve, uji u pakësu shumë.<br>
<br>
<sup>4</sup> Ditën e 17-të të muajit të shtatë, arka u ndal përmi malet e Araratit.<br>
<br>
<sup>5</sup> Uji ka vazhdu me u pakësu deri në muajin e dhjetë. Ditën e parë të muajit të dhjetë, kanë nisë me u pa majat e maleve.<br>
<br>
<sup>6</sup> Mas 40 ditëve, Noa e ka çelë dritaren që e kish bo në arkë,<br>
<br>
<sup>7</sup> edhe e ka lshu nji korb me fluturu. Korbi ka fluturu jashtë andej-knej edhe u kthy vazhdimisht, deri sa uji u tha pi tokës.<br>
<br>
<sup>8</sup> Ma vonë Noa e ka lshu nji pëllumb me fluturu, me pa a u tërhoq uji pi sipërfaqes së tokës.<br>
<br>
<sup>9</sup> Po pëllumbi s'ka gjetë kërkun ven me u ulë e me pushu, se krejt sipërfaqja e tokës hala u konë e mbulume me ujë. Për qata u kthy te Noa. Aj e ka shtri dorën edhe e ka marrë pëllumbin mrena në arkë.<br>
<br>
<sup>10</sup> Pasi ka pritë edhe 7 ditë tjera, Noa e ka lshu apet pëllumbin pi arkës.<br>
<br>
<sup>11</sup> Kur pëllumbi u kthy te aj kah mramja, Noa e ka pa që e kish nji fletë të freskët ullini në sqep. Atëherë Noa e ka kuptu që uji u tërhoq pi tokës.<br>
<br>
<sup>12</sup> Mas 7 ditëve tjera, e ka lshu pëllumbin edhe nji herë me fluturu, po kësaj here pëllumbi s'u kthy ma te aj.<br>
<br>
<sup>13</sup> Në vitin e 601-të, ditën e parë të muajit të parë, uji u tërhoq pi tokës. Noa e ka hjekë mbulesën e arkës edhe e ka pa që sipërfaqja e tokës kish nisë me u tha.<br>
<br>
<sup>14</sup> Ditën e 27-të të muajit të dytë, toka u tha krejt.<br>
<br>
<sup>15</sup> Atëherë Zoti i ka thanë Noas:<br>
<br>
<sup>16</sup> „Dil pi arkës bashkë me grun tane, djemtë tu edhe gratë e djemve tu.<br>
<br>
<sup>17</sup> Nxirri jashtë edhe krejt kafshët: kafshët që fluturojnë, kafshët e shpisë edhe krejt kafshët që lëvizin nëpër tokë. Ato le të shumohen në tokë, le të lindin edhe le të shtohen shumë.“<br>
<br>
<sup>18</sup> Atëherë Noa ka dalë jashtë bashkë me djemtë e vet, grun e vet edhe gratë e djemve të vet.<br>
<br>
<sup>19</sup> Edhe krejt kafshët kanë dalë pi arkës simas llojit të vet, krejt ato që zvarriten, që fluturojnë edhe që lëvizin nëpër tokë.<br>
<br>
<sup>20</sup> Masanej Noa e ka maru nji altar për Jehovain. Ka marrë disa pi krejt llojeve të kafshëve të pastra që fluturojnë edhe pi krejt llojeve tjera të kafshëve të pastra, edhe i ka dhanë si kurbane që digjen krejt përmi altar.<br>
<br>
<sup>21</sup> Atëherë Jehovai e ka ni nji erë të këndshme. Edhe Jehovai ka thanë me veti: „Kurrë ma s'kam me e mallku tokën për shkak të njerzve, se njeriu qysh i ri e ka zemrën që anon kah e keqja. Edhe kurrë ma s'kam me e shkatërru krejt jetën, qysh e kom bo tash.<br>
<br>
<sup>22</sup> Pi tash e tutje, në tokë kurrë s'kanë me u nalë mbjellja edhe korrja, të ftohtit edhe të nxehtit, vera edhe dimni, dita edhe nata.“<br>
<br>
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = 1Mo 6:19, 20; Heb 11:7
| v2 = 1Mo 7:11, 12
| v5 = 1Mo 7:20
| v6 = 1Mo 6:16
| v9 = 1Mo 7:19
| v11 = 1Mo 7:20; 8:3
| v13 = 1Mo 7:6, 11
| v16 = 1Mo 7:7; 1Pe 3:20; 2Pe 2:5
| v17 = 1Mo 6:19, 20; 7:14, 15
| v17 = 1Mo 1:22
| v18 = 1Mo 6:10
| v19 = 1Mo 7:13, 14
| v20 = 1Mo 12:7
| v20 = 1Mo 7:2; 3Mo 20:25
| v20 = 5Mo 27:6
| v21 = 1Mo 3:17; 5:29
| v21 = 1Mo 6:5; Pr 7:20; Mat 15:19
| v21 = 1Mo 6:7, 17; 9:11; Jes 54:9
| v22 = 1Mo 1:14; Ps 74:17; Pr 1:4
}}
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️<br>
<sup>1</sup> Por Zoti nuk e la ne harrese Noen edhe krejt shtazët e egra e kafshët e shpisë që ishin me të në anije. Përqata Zoti çoi nji erë me fry mbi tokë edhe ujt filloj me u largu e me ra te poshtë.
<sup>2</sup> U mshelen burimet e ujnave thella edhe u mshelen dyert e qiellit, dhe u ndal shiu që po binte prej havas.
<sup>3</sup> Uji mbi tokë kadalë-kadalë u pakësu. Mas 150 ditve uji u pat ulë shum.
<sup>4</sup> Ditën e shtatëmbëdhjetë të muajt të shtatë anija u nal në malet e Araratit.
<sup>5</sup> Uji vazhdoj me u pakësu deri në muajin e dhjetë. Ditën e parë të muajt të dhjetë u dukën majat e maleve.
<sup>6</sup> Mas katëdhjet ditve Noeja e qeli dritaren që e kish bo te anija.
<sup>7</sup> E lëshoj nji korb me fluturu. Ai dilke jasht, fluturke anej-kenej e u kthejke apet, deri sa u tha uji prej tokës.
<sup>8</sup> Ma vonë ai e lëshoj edhe nji pëllumb me pa a kish nisë me u terë uji prej sipërfaqes së tokës.
<sup>9</sup> Po toka hala u kan e mbulu krejt me uj, edhe pëllumbi nuk ’gjeti ku me zhdryp me pushu. Perqata u kthy te Noeja në anije. Ai e zgati doren, e kapi edhe e shtini apet mrena në anije.
<sup>10</sup> Priti edhe shtatë dit tjera, e apet e lëshoj pëllumbin prej anijes.
<sup>11</sup> Në mramje, pëllumbi u kthy te ai, edhe Noeja pa që e kish në sqep ose gojë  nji fletë t’freskët ose taze të ullinit. Atëher aj e kuptoj që uji ish largu prej tokës.
<sup>12</sup> Priti edhe shtatë dit tjera edhe e lëshoj pëllumbin për të tretën herë, po qet herë ai nuk u kthye ma te ai.
<sup>13</sup> Në vitin e gjashtqindtë e par t’Noes, ditën e par t’muajt t’par, uji tashma ishte tërhek prej tokës. Noeja e hoqi kapakun e anijes edhe pa që sipërfaqja e tokës ish kan e thatë.
<sup>14</sup> Ditën e njëzeteshtatë të muajit të dytë toka u tha krejt.
<sup>15</sup> Atëherë Zoti i tha Noes:
<sup>16</sup> „Dil prej anijes ti, gruaja jote, djemt e tu edhe grat e djemve tu.“
<sup>17</sup> „Nxerri jasht edhe krejt kafshët: shpezët, kafshët e shpijës edhe krejt gjallesat që lëvizin n’tokë. Ata le të shtohen në tokë, le të bajn thfmi e le të bohen shumë.“
<sup>18</sup> Atëherë Noeja doli jasht me djemt e vet, me grun e vet edhe me grat e djemve të tij.
<sup>19</sup> Prej anijes dolën krejt kafshët, të ndame simas llojeve: krejt gjallesat që livriten, krejt shpezët e krejt qka lëviz në tokë.
<sup>20</sup> Noeja i ndërtoj nji altar Jehovajt. Mori prej krejt shpezve të paster edhe prej krejt kafshëve të pastra disa copa edhe i ka qit si kurban me u kallë përmi altar.
<sup>21</sup> Jehovaj e ndjeu erën e mirë, edhe tha me veti: „Kurr ma s’ka me e mallku token për faj të njerit, se njeriu prej i ri e ka n’zemër prirjen me mendu keq. Kurr ma s’ka me i zhduk krejt gjallesat si qysh i kom zhduk tash.
<sup>22</sup> Prej tashit e masanej, sa të ekzistojë toka, s’ka me ju ndal kurr: mbjellja e korrja, i ftohti e i nxehti, vera e dimri, dita e nata.“

Aktuelle Version vom 25. Oktober 2026, 08:39 Uhr


1 Masanej Zoti e ka kthy vëmendjen te Noa edhe te krejt kafshët e egra e të shpisë që u konë me të në arkë. Ka bo që nji erë me fry përmi tokë, edhe uji ka nisë me ra.

2 Burimet e ujërave të thella edhe portat e qiellit janë mbyllë, edhe shiu u nalë.

3 Uji në tokë ka nisë me u tërhekë dalëngadalë. Mas 150 ditëve, uji u pakësu shumë.

4 Ditën e 17-të të muajit të shtatë, arka u ndal përmi malet e Araratit.

5 Uji ka vazhdu me u pakësu deri në muajin e dhjetë. Ditën e parë të muajit të dhjetë, kanë nisë me u pa majat e maleve.

6 Mas 40 ditëve, Noa e ka çelë dritaren që e kish bo në arkë,

7 edhe e ka lshu nji korb me fluturu. Korbi ka fluturu jashtë andej-knej edhe u kthy vazhdimisht, deri sa uji u tha pi tokës.

8 Ma vonë Noa e ka lshu nji pëllumb me fluturu, me pa a u tërhoq uji pi sipërfaqes së tokës.

9 Po pëllumbi s'ka gjetë kërkun ven me u ulë e me pushu, se krejt sipërfaqja e tokës hala u konë e mbulume me ujë. Për qata u kthy te Noa. Aj e ka shtri dorën edhe e ka marrë pëllumbin mrena në arkë.

10 Pasi ka pritë edhe 7 ditë tjera, Noa e ka lshu apet pëllumbin pi arkës.

11 Kur pëllumbi u kthy te aj kah mramja, Noa e ka pa që e kish nji fletë të freskët ullini në sqep. Atëherë Noa e ka kuptu që uji u tërhoq pi tokës.

12 Mas 7 ditëve tjera, e ka lshu pëllumbin edhe nji herë me fluturu, po kësaj here pëllumbi s'u kthy ma te aj.

13 Në vitin e 601-të, ditën e parë të muajit të parë, uji u tërhoq pi tokës. Noa e ka hjekë mbulesën e arkës edhe e ka pa që sipërfaqja e tokës kish nisë me u tha.

14 Ditën e 27-të të muajit të dytë, toka u tha krejt.

15 Atëherë Zoti i ka thanë Noas:

16 „Dil pi arkës bashkë me grun tane, djemtë tu edhe gratë e djemve tu.

17 Nxirri jashtë edhe krejt kafshët: kafshët që fluturojnë, kafshët e shpisë edhe krejt kafshët që lëvizin nëpër tokë. Ato le të shumohen në tokë, le të lindin edhe le të shtohen shumë.“

18 Atëherë Noa ka dalë jashtë bashkë me djemtë e vet, grun e vet edhe gratë e djemve të vet.

19 Edhe krejt kafshët kanë dalë pi arkës simas llojit të vet, krejt ato që zvarriten, që fluturojnë edhe që lëvizin nëpër tokë.

20 Masanej Noa e ka maru nji altar për Jehovain. Ka marrë disa pi krejt llojeve të kafshëve të pastra që fluturojnë edhe pi krejt llojeve tjera të kafshëve të pastra, edhe i ka dhanë si kurbane që digjen krejt përmi altar.

21 Atëherë Jehovai e ka ni nji erë të këndshme. Edhe Jehovai ka thanë me veti: „Kurrë ma s'kam me e mallku tokën për shkak të njerzve, se njeriu qysh i ri e ka zemrën që anon kah e keqja. Edhe kurrë ma s'kam me e shkatërru krejt jetën, qysh e kom bo tash.

22 Pi tash e tutje, në tokë kurrë s'kanë me u nalë mbjellja edhe korrja, të ftohtit edhe të nxehtit, vera edhe dimni, dita edhe nata.“