Libri i parë i Musës 8: Unterschied zwischen den Versionen

Aus bibla-popullore.org
Zur Navigation springen Zur Suche springen
← Zum vorherigen Versionsunterschied

BiblaPopulloreBot1337 (Diskussion | Beiträge)

2 Benutzergruppen
1.493 Bearbeitungen
Teddybär (Diskussion | Beiträge)
confirmed, Oversighter
2.514 Bearbeitungen
Keine Bearbeitungszusammenfassung
BiblaPopulloreBot1337 (Diskussion | Beiträge)
Bots, confirmed
1.493 Bearbeitungen
K BiblaPopulloreBot1337 verschob die Seite Zanafilla 8 nach Libri i parë i Musës 8, ohne dabei eine Weiterleitung anzulegen: falscher Name
 
(2 dazwischenliegende Versionen von 2 Benutzern werden nicht angezeigt)
Zeile 2: Zeile 2:
| Status = Abnahme
| Status = Abnahme
}}
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️<br><br>
<sup>1</sup> Masanej Zoti e ka kthy vëmendjen te Noa edhe te krejt kafshët e egra e të shpisë që u konë me të në arkë. Ka bo që nji erë me fry përmi tokë, edhe uji ka nisë me ra.<br>
<sup>1</sup> Por Zoti nuk e la ne harrese Noen edhe krejt shtazët e egra e kafshët e shpisë që ishin me të në anije. Përqata Zoti çoi nji erë me fry mbi tokë edhe ujt filloj me u largu e me ra te poshtë.
<sup>2</sup> U mshelen burimet e ujnave thella u mshelen dyert e qiellit, dhe u ndal shiu që po binte prej havas.
<sup>3</sup> Uji mbi tokë kadalë-kadalë u pakësu. Mas 150 ditve uji u pat ulë shum.
<sup>4</sup> Ditën e shtatëmbëdhjetë të muajt të shtatë anija u nal në malet e Araratit.
<sup>5</sup> Uji vazhdoj me u pakësu deri në muajin e dhjetë. Ditën e parë të muajt të dhjetë u dukën majat e maleve.
<br>
<br>
<sup>6</sup> Mas katëdhjet ditve Noeja e qeli dritaren që e kish bo te anija.
<sup>2</sup> Burimet e ujërave të thella edhe portat e qiellit janë mbyllë, edhe shiu u nalë.<br>
<sup>7</sup> E lëshoj nji korb me fluturu. Ai dilke jasht, fluturojke anej-kënej e u kthejke apet, deri sa u tha uji prej tokës.
<br>
<br>
<sup>8</sup> Ma vonë ai e lëshoj edhe nji pëllumb me pa a kish nisë me u terë uji prej sipërfaqes së tokës.
<sup>3</sup> Uji në tokë ka nisë me u tërhekë dalëngadalë. Mas 150 ditëve, uji u pakësu shumë.<br>
<sup>9</sup> Po toka hala u kan e mbulu krejt me uj, edhe pëllumbi nuk gjeti ku me zhdryp mu nal me pushu. Perqata u kthy te Noeja në anije. Ai e zgati doren, e kapi edhe e shtini apet mrena në anije.
<sup>10</sup> Priti edhe shtatë dit tjera, e apet e lëshoj pëllumbin prej anijes.
<sup>11</sup> Në mramje, pëllumbi u kthy te ai, edhe Noeja pa që e kish në sqep ose ne gojë  nji fletë të freskët ose taze të ullinit. Atëher aj e kuptoj që uji ish largu prej tokës.
<sup>12</sup> Priti edhe shtatë dit tjera edhe e lëshoj pëllumbin për të tretën herë, po ketë herë ai nuk u kthye ma te ai.
<br>
<br>
<sup>13</sup> Në vitin e gjashtqindtë e një, ditën e par të muajt të par, uji tashma ishte tërhek prej tokës. Noeja e hoqi kapakun e anijes edhe pa që sipërfaqja e tokës ish kan e thatë.
<sup>4</sup> Ditën e 17-të të muajit të shtatë, arka u ndal përmi malet e Araratit.<br>
<sup>14</sup> Ditën e njëzeteshtatë të muajit të dytë toka u tha krejt.
<br>
<br>
<sup>15</sup> Atëherë Zoti i tha Noes:
<sup>5</sup> Uji ka vazhdu me u pakësu deri në muajin e dhjetë. Ditën e parë të muajit të dhjetë, kanë nisë me u pa majat e maleve.<br>
<sup>16</sup> „Dil prej anijes ti, gruaja jote, djemt e tu edhe grat e djemve tu.“
<br>
<sup>17</sup> „Nxerri jasht edhe krejt kafshët: shpezët, kafshët e shpijës edhe krejt gjallesat që livritin në tokë. Ata le të shtohen në tokë, le të bajn thfmi e le të bohen shumë.“
<sup>6</sup> Mas 40 ditëve, Noa e ka çelë dritaren që e kish bo në arkë,<br>
<br>
<sup>7</sup> edhe e ka lshu nji korb me fluturu. Korbi ka fluturu jashtë andej-knej edhe u kthy vazhdimisht, deri sa uji u tha pi tokës.<br>
<br>
<sup>8</sup> Ma vonë Noa e ka lshu nji pëllumb me fluturu, me pa a u tërhoq uji pi sipërfaqes së tokës.<br>
<br>
<sup>9</sup> Po pëllumbi s'ka gjetë kërkun ven me u ulë e me pushu, se krejt sipërfaqja e tokës hala u konë e mbulume me ujë. Për qata u kthy te Noa. Aj e ka shtri dorën edhe e ka marrë pëllumbin mrena në arkë.<br>
<br>
<sup>10</sup> Pasi ka pritë edhe 7 ditë tjera, Noa e ka lshu apet pëllumbin pi arkës.<br>
<br>
<sup>11</sup> Kur pëllumbi u kthy te aj kah mramja, Noa e ka pa që e kish nji fletë të freskët ullini në sqep. Atëherë Noa e ka kuptu që uji u tërhoq pi tokës.<br>
<br>
<sup>12</sup> Mas 7 ditëve tjera, e ka lshu pëllumbin edhe nji herë me fluturu, po kësaj here pëllumbi s'u kthy ma te aj.<br>
<br>
<sup>13</sup> Në vitin e 601-të, ditën e parë të muajit të parë, uji u tërhoq pi tokës. Noa e ka hjekë mbulesën e arkës edhe e ka pa që sipërfaqja e tokës kish nisë me u tha.<br>
<br>
<sup>14</sup> Ditën e 27-të të muajit të dytë, toka u tha krejt.<br>
<br>
<sup>15</sup> Atëherë Zoti i ka thanë Noas:<br>
<br>
<sup>16</sup> „Dil pi arkës bashkë me grun tane, djemtë tu edhe gratë e djemve tu.<br>
<br>
<sup>17</sup> Nxirri jashtë edhe krejt kafshët: kafshët që fluturojnë, kafshët e shpisë edhe krejt kafshët që lëvizin nëpër tokë. Ato le të shumohen në tokë, le të lindin edhe le të shtohen shumë.“<br>
<br>
<sup>18</sup> Atëherë Noa ka dalë jashtë bashkë me djemtë e vet, grun e vet edhe gratë e djemve të vet.<br>
<br>
<sup>19</sup> Edhe krejt kafshët kanë dalë pi arkës simas llojit të vet, krejt ato që zvarriten, që fluturojnë edhe që lëvizin nëpër tokë.<br>
<br>
<sup>20</sup> Masanej Noa e ka maru nji altar për Jehovain. Ka marrë disa pi krejt llojeve të kafshëve të pastra që fluturojnë edhe pi krejt llojeve tjera të kafshëve të pastra, edhe i ka dhanë si kurbane që digjen krejt përmi altar.<br>
<br>
<sup>21</sup> Atëherë Jehovai e ka ni nji erë të këndshme. Edhe Jehovai ka thanë me veti: „Kurrë ma s'kam me e mallku tokën për shkak të njerzve, se njeriu qysh i ri e ka zemrën që anon kah e keqja. Edhe kurrë ma s'kam me e shkatërru krejt jetën, qysh e kom bo tash.<br>
<br>
<sup>22</sup> Pi tash e tutje, në tokë kurrë s'kanë me u nalë mbjellja edhe korrja, të ftohtit edhe të nxehtit, vera edhe dimni, dita edhe nata.“<br>
<br>
<br>
<sup>18</sup> Atëherë Noeja doli jasht me djemt e vet, me grun e vet edhe me grat e djemve të tij.
<sup>19</sup> Prej anijes dolën krejt kafshët, të ndame simas llojeve: krejt gjallesat që livritin, krejt shpezët e krejt qka livrit në tokë.
<sup>20</sup> Noeja e ndërtoj nji altar per Kurban për Jehovajt. Mori prej krejt shpezve të pastra edhe prej krejt kafshëve të pastra disa copa edhe i ka qit si kurban me u kallë përmi altar.
<sup>21</sup> Jehovaj e nuhati ndivi aromën ose erën e mirë, dhe tha me veti: „Kurr ma nuk kam me e mallku token për faj të njerit, se njeriu prej i ri e ka në zemëren me mendu veq keq. Kurr ma nuk kam me i zhduk krejt gjallesat si qysh i kom zhduk tash.
<sup>22</sup> Prej tashit e masanej, sa të ekzistojë toka, nuk ka me ju nal kurrë: mbjellja e korrja, i ftohti dhe i nxehti, vera e dimri, dita dhe nata.“
{{Querverweise-Metadaten
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = 1Mo 6:19, 20; Heb 11:7
| v1 = 1Mo 6:19, 20; Heb 11:7

Aktuelle Version vom 25. Oktober 2026, 08:39 Uhr


1 Masanej Zoti e ka kthy vëmendjen te Noa edhe te krejt kafshët e egra e të shpisë që u konë me të në arkë. Ka bo që nji erë me fry përmi tokë, edhe uji ka nisë me ra.

2 Burimet e ujërave të thella edhe portat e qiellit janë mbyllë, edhe shiu u nalë.

3 Uji në tokë ka nisë me u tërhekë dalëngadalë. Mas 150 ditëve, uji u pakësu shumë.

4 Ditën e 17-të të muajit të shtatë, arka u ndal përmi malet e Araratit.

5 Uji ka vazhdu me u pakësu deri në muajin e dhjetë. Ditën e parë të muajit të dhjetë, kanë nisë me u pa majat e maleve.

6 Mas 40 ditëve, Noa e ka çelë dritaren që e kish bo në arkë,

7 edhe e ka lshu nji korb me fluturu. Korbi ka fluturu jashtë andej-knej edhe u kthy vazhdimisht, deri sa uji u tha pi tokës.

8 Ma vonë Noa e ka lshu nji pëllumb me fluturu, me pa a u tërhoq uji pi sipërfaqes së tokës.

9 Po pëllumbi s'ka gjetë kërkun ven me u ulë e me pushu, se krejt sipërfaqja e tokës hala u konë e mbulume me ujë. Për qata u kthy te Noa. Aj e ka shtri dorën edhe e ka marrë pëllumbin mrena në arkë.

10 Pasi ka pritë edhe 7 ditë tjera, Noa e ka lshu apet pëllumbin pi arkës.

11 Kur pëllumbi u kthy te aj kah mramja, Noa e ka pa që e kish nji fletë të freskët ullini në sqep. Atëherë Noa e ka kuptu që uji u tërhoq pi tokës.

12 Mas 7 ditëve tjera, e ka lshu pëllumbin edhe nji herë me fluturu, po kësaj here pëllumbi s'u kthy ma te aj.

13 Në vitin e 601-të, ditën e parë të muajit të parë, uji u tërhoq pi tokës. Noa e ka hjekë mbulesën e arkës edhe e ka pa që sipërfaqja e tokës kish nisë me u tha.

14 Ditën e 27-të të muajit të dytë, toka u tha krejt.

15 Atëherë Zoti i ka thanë Noas:

16 „Dil pi arkës bashkë me grun tane, djemtë tu edhe gratë e djemve tu.

17 Nxirri jashtë edhe krejt kafshët: kafshët që fluturojnë, kafshët e shpisë edhe krejt kafshët që lëvizin nëpër tokë. Ato le të shumohen në tokë, le të lindin edhe le të shtohen shumë.“

18 Atëherë Noa ka dalë jashtë bashkë me djemtë e vet, grun e vet edhe gratë e djemve të vet.

19 Edhe krejt kafshët kanë dalë pi arkës simas llojit të vet, krejt ato që zvarriten, që fluturojnë edhe që lëvizin nëpër tokë.

20 Masanej Noa e ka maru nji altar për Jehovain. Ka marrë disa pi krejt llojeve të kafshëve të pastra që fluturojnë edhe pi krejt llojeve tjera të kafshëve të pastra, edhe i ka dhanë si kurbane që digjen krejt përmi altar.

21 Atëherë Jehovai e ka ni nji erë të këndshme. Edhe Jehovai ka thanë me veti: „Kurrë ma s'kam me e mallku tokën për shkak të njerzve, se njeriu qysh i ri e ka zemrën që anon kah e keqja. Edhe kurrë ma s'kam me e shkatërru krejt jetën, qysh e kom bo tash.

22 Pi tash e tutje, në tokë kurrë s'kanë me u nalë mbjellja edhe korrja, të ftohtit edhe të nxehtit, vera edhe dimni, dita edhe nata.“

Abgerufen von „https://bibla-popullore.org/index.php?title=Libri_i_parë_i_Musës_8&oldid=4690“