Libri i parë i Musës 47: Unterschied zwischen den Versionen
KKeine Bearbeitungszusammenfassung |
K BiblaPopulloreBot1337 verschob die Seite Zanafilla 47 nach Libri i parë i Musës 47, ohne dabei eine Weiterleitung anzulegen: falscher Name |
||
| (Eine dazwischenliegende Version desselben Benutzers wird nicht angezeigt) | |||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Atëherë Jozefi ka shku te faraoni edhe i ka kallxu: “Baba jem edhe vllaznit e mi kanë ardh pi vendit të Kananit, bashkë me kopetë e tyne edhe krejt pasuninë që e kanë. Ata tash jonë në vendin e Gosenit.”<br> | ||
<sup>2</sup><br> | <br> | ||
<sup>2</sup> Jozefi i ka marrë me veti pesë pi vllaznive të vet edhe i ka qit para faraonit.<br> | |||
<sup>3</sup><br> | <br> | ||
<sup>4</sup><br> | <sup>3</sup> Faraoni i ka vetë vllaznit e Jozefit: “Me qka merreni ju?” Ata i kanë thanë: “Na, shërbëtorët e tu, jena çobanë delesh, qysh jonë konë edhe të parët tonë.”<br> | ||
<sup>5</sup><br> | <br> | ||
<sup>6</sup><br> | <sup>4</sup> Masanej i janë lut faraonit: “Na kemi ardh me u vendos këtu në këtë vend si të huj. Në vendin e Kananit asht uri shumë e madhe edhe s’ka kullosa për kopetë e shërbëtorëve tu. Të lutna, leji shërbëtorët e tu me jetu në vendin e Gosenit.”<br> | ||
<br> | |||
<sup>7</sup><br> | <sup>5</sup> Atëherë faraoni i ka thanë Jozefit: “Baba yt edhe vllaznit e tu kanë ardh këtu te ti.<br> | ||
<sup>8</sup><br> | <br> | ||
<sup>9</sup><br> | <sup>6</sup> Krejt Egjiptin e ki në dispozicion. Leji babën edhe vllaznit e tu me banu në pjesën ma të mirë të vendit. Le të jetojnë në vendin e Gosenit. E nëse i njeh do burra të zotë mes tyne, jepju atyne përgjegjësinë me u kujdes për bagëtinë teme.”<br> | ||
<sup>10</sup><br> | <br> | ||
<sup>7</sup> Masanej Jozefi e ka marrë babën e vet Jakobin edhe e ka shti mrena te faraoni. E ka qit para faraonit, edhe Jakobi e ka beku faraonin.<br> | |||
<sup>11</sup><br> | <br> | ||
<sup>12</sup><br> | <sup>8</sup> Faraoni e ka vetë Jakobin: “Sa vjet i ki?”<br> | ||
<br> | |||
<sup>13</sup><br> | <sup>9</sup> Jakobi i ka thanë: “I kom 130 vjet që jetoj si i huj nëpër vende të ndryshme. Vitet e jetës teme jonë konë të pakta edhe të vështira, ma pak se vitet që i kanë kalu të parët e mi tu jetu si të huj.”<br> | ||
<sup>14</sup><br> | <br> | ||
<sup>15</sup><br> | <sup>10</sup> Masanej Jakobi e ka beku faraonin edhe ka dal jashtë.<br> | ||
<sup>16</sup><br> | <br> | ||
<sup>17</sup><br> | <sup>11</sup> Jozefi e ka vendos babën edhe vllaznit e vet në Egjipt edhe u ka dhanë tokë të tyne në pjesën ma të mirë të vendit, në vendin e Ramsesit, qysh e kish urdhnu faraoni.<br> | ||
<br> | |||
<sup>18</sup><br> | <sup>12</sup> Jozefi ka vazhdu me i furnizu me ushqim babën e vet, vllaznit edhe krejt ata të shpisë së babës së vet, simas numrit të fëmijëve që i kanë pas.<br> | ||
<sup>19</sup><br> | <br> | ||
<sup>20</sup><br> | <sup>13</sup> Në krejt vendin s’ka pas kurgjo me hanger, se uria u konë shumë e randë. Egjipti edhe Kanani jonë dobësu krejt pi urisë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>21</sup><br> | <sup>14</sup> Jozefi i ka mbledh dalngadalë krejt paret që i kanë pas njerëzit në Egjipt edhe në Kanan, tu ua shit drithin. Masanej i ka çu krejt ato pare në shpinë e faraonit.<br> | ||
<sup>22</sup><br> | <br> | ||
<sup>23</sup><br> | <sup>15</sup> Mas nji kohe, paret në Egjipt edhe në Kanan u harxhun krejt. Atëherë egjiptasit kanë nis me ardh te Jozefi edhe me i thanë: “Na jep diçka me hanger! A me dek para syve tu, veç pse na u harxhun paret?”<br> | ||
<sup>24</sup><br> | <br> | ||
<sup>25</sup><br> | <sup>16</sup> Jozefi u ka thanë: “Nëse s’keni ma pare, ma jepni bagëtinë tuej. Unë ju jap ushqim në këmbim për to.”<br> | ||
<sup>26</sup><br> | <br> | ||
<sup>17</sup> Atëherë ata kanë nis me ia pru bagëtinë Jozefit, e Jozefi u ka dhanë vazhdimisht ushqim në këmbim për kuajt, bagëtinë e imët e të trashë edhe gomarët e tyne. Krejt atë vit i ka furnizu me ushqim në këmbim për krejt bagëtinë që e kanë pas.<br> | |||
<sup>27</sup><br> | <br> | ||
<sup>28</sup><br> | <sup>18</sup> Kur ka përfundu ai vit, vitin tjetër njerëzit kanë nis me ardh prapë te Jozefi edhe me i thanë: “Zotni, s’po ta mshehim që t’i kemi dhanë krejt paret tona edhe krejt kafshët që i kemi pas. Tash s’na ka met kurgjo tjetër me të dhanë, përveç vetes tonë edhe tokës tonë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>29</sup><br> | <sup>19</sup> A me u shkatërru para syve tu, na edhe toka jonë? Na merr neve edhe tokën tonë në këmbim për ushqim. Na jena gati me u bo skllevën të faraonit, e toka jonë le t’i takojë atij. Na jep farë për me mbjellë, që me mbet gjallë e mos me dek, edhe që toka jonë mos me mbet shkret.”<br> | ||
<sup>30</sup><br> | <br> | ||
<sup>31</sup><br> | <sup>20</sup> Atëherë Jozefi e ka ble krejt tokën e egjiptasve për faraonin, se krejt egjiptasit i kanë shit arat e veta, qaq e randë u konë uria. Kështu krejt toka ka kalu në pronë të faraonit.<br> | ||
<br> | |||
<sup>21</sup> Masanej Jozefi i ka çu njerëzit nëpër qytete, pi nji skaji të Egjiptit deri në skajin tjetër.<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Veç tokën e priftave s’e ka ble, se priftat e merrshin pjesën e ushqimit pi faraoni. Ata jetojshin me ushqimin që ua jepte faraoni. Për qata s’e kanë shit tokën e vet.<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Masanej Jozefi i ka thanë popullit: “Kqyrni, sot ju kom ble juve edhe tokën tuej për faraonin. Qe ku e keni farën, mbilleni.<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Kur t’i korrni të mbjellat, nji të pestën ia jepni faraonit. Katër pjesët tjera jonë për ju. Muneni me i përdor për farë, edhe për ushqim për ju, për ata që jonë në shpitë tueja edhe për fëmijët tuej.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Atëherë ata i kanë thanë: “Na e ke shpëtu jetën. Zotni, veç na shiko me sy të mirë, e na jena gati me u bo skllevën të faraonit.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Masanej Jozefi e ka ba rregull që nji e pesta me i taku faraonit. Ky rregull vlen në Egjipt edhe sot e kësaj dite. Veç toka e priftave s’ka kalu në pronë të faraonit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> Izraeli ka vazhdu me jetu në vendin e Gosenit, në Egjipt. Familjet jonë vendos aty, kanë pas shumë fëmijë edhe jonë shtu fort.<br> | |||
<br> | |||
<sup>28</sup> Jakobi ka jetu edhe 17 vjet në Egjipt. Krejt bashkë i ka mbush 147 vjet.<br> | |||
<br> | |||
<sup>29</sup> Kur i ka ardh koha Izraelit me dek, aj e ka thirr djalin e vet Jozefin edhe i ka thanë: “Nëse ma don të mirën, të lutna, vnoje dorën tane nën kofshën teme edhe kallxom dashni të sinqertë e besnikni. Të lutna, mos m’varros në Egjipt.<br> | |||
<br> | |||
<sup>30</sup> Kur t’des, m’nxjerr pi Egjiptit edhe m’varros në vorrin e të parëve të mi.” Jozefi i ka premtu: “Kom me e ba qysh po thu ti.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>31</sup> Atëherë aj i ka thanë: “Betomu për këtë.” Edhe Jozefi i asht betu. Masanej Izraeli u përkul te kryet e shtratit të vet.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = 1Mo 46:31 | | v1 = 1Mo 46:31 | ||
Aktuelle Version vom 25. Oktober 2026, 08:51 Uhr
1 Atëherë Jozefi ka shku te faraoni edhe i ka kallxu: “Baba jem edhe vllaznit e mi kanë ardh pi vendit të Kananit, bashkë me kopetë e tyne edhe krejt pasuninë që e kanë. Ata tash jonë në vendin e Gosenit.”
2 Jozefi i ka marrë me veti pesë pi vllaznive të vet edhe i ka qit para faraonit.
3 Faraoni i ka vetë vllaznit e Jozefit: “Me qka merreni ju?” Ata i kanë thanë: “Na, shërbëtorët e tu, jena çobanë delesh, qysh jonë konë edhe të parët tonë.”
4 Masanej i janë lut faraonit: “Na kemi ardh me u vendos këtu në këtë vend si të huj. Në vendin e Kananit asht uri shumë e madhe edhe s’ka kullosa për kopetë e shërbëtorëve tu. Të lutna, leji shërbëtorët e tu me jetu në vendin e Gosenit.”
5 Atëherë faraoni i ka thanë Jozefit: “Baba yt edhe vllaznit e tu kanë ardh këtu te ti.
6 Krejt Egjiptin e ki në dispozicion. Leji babën edhe vllaznit e tu me banu në pjesën ma të mirë të vendit. Le të jetojnë në vendin e Gosenit. E nëse i njeh do burra të zotë mes tyne, jepju atyne përgjegjësinë me u kujdes për bagëtinë teme.”
7 Masanej Jozefi e ka marrë babën e vet Jakobin edhe e ka shti mrena te faraoni. E ka qit para faraonit, edhe Jakobi e ka beku faraonin.
8 Faraoni e ka vetë Jakobin: “Sa vjet i ki?”
9 Jakobi i ka thanë: “I kom 130 vjet që jetoj si i huj nëpër vende të ndryshme. Vitet e jetës teme jonë konë të pakta edhe të vështira, ma pak se vitet që i kanë kalu të parët e mi tu jetu si të huj.”
10 Masanej Jakobi e ka beku faraonin edhe ka dal jashtë.
11 Jozefi e ka vendos babën edhe vllaznit e vet në Egjipt edhe u ka dhanë tokë të tyne në pjesën ma të mirë të vendit, në vendin e Ramsesit, qysh e kish urdhnu faraoni.
12 Jozefi ka vazhdu me i furnizu me ushqim babën e vet, vllaznit edhe krejt ata të shpisë së babës së vet, simas numrit të fëmijëve që i kanë pas.
13 Në krejt vendin s’ka pas kurgjo me hanger, se uria u konë shumë e randë. Egjipti edhe Kanani jonë dobësu krejt pi urisë.
14 Jozefi i ka mbledh dalngadalë krejt paret që i kanë pas njerëzit në Egjipt edhe në Kanan, tu ua shit drithin. Masanej i ka çu krejt ato pare në shpinë e faraonit.
15 Mas nji kohe, paret në Egjipt edhe në Kanan u harxhun krejt. Atëherë egjiptasit kanë nis me ardh te Jozefi edhe me i thanë: “Na jep diçka me hanger! A me dek para syve tu, veç pse na u harxhun paret?”
16 Jozefi u ka thanë: “Nëse s’keni ma pare, ma jepni bagëtinë tuej. Unë ju jap ushqim në këmbim për to.”
17 Atëherë ata kanë nis me ia pru bagëtinë Jozefit, e Jozefi u ka dhanë vazhdimisht ushqim në këmbim për kuajt, bagëtinë e imët e të trashë edhe gomarët e tyne. Krejt atë vit i ka furnizu me ushqim në këmbim për krejt bagëtinë që e kanë pas.
18 Kur ka përfundu ai vit, vitin tjetër njerëzit kanë nis me ardh prapë te Jozefi edhe me i thanë: “Zotni, s’po ta mshehim që t’i kemi dhanë krejt paret tona edhe krejt kafshët që i kemi pas. Tash s’na ka met kurgjo tjetër me të dhanë, përveç vetes tonë edhe tokës tonë.
19 A me u shkatërru para syve tu, na edhe toka jonë? Na merr neve edhe tokën tonë në këmbim për ushqim. Na jena gati me u bo skllevën të faraonit, e toka jonë le t’i takojë atij. Na jep farë për me mbjellë, që me mbet gjallë e mos me dek, edhe që toka jonë mos me mbet shkret.”
20 Atëherë Jozefi e ka ble krejt tokën e egjiptasve për faraonin, se krejt egjiptasit i kanë shit arat e veta, qaq e randë u konë uria. Kështu krejt toka ka kalu në pronë të faraonit.
21 Masanej Jozefi i ka çu njerëzit nëpër qytete, pi nji skaji të Egjiptit deri në skajin tjetër.
22 Veç tokën e priftave s’e ka ble, se priftat e merrshin pjesën e ushqimit pi faraoni. Ata jetojshin me ushqimin që ua jepte faraoni. Për qata s’e kanë shit tokën e vet.
23 Masanej Jozefi i ka thanë popullit: “Kqyrni, sot ju kom ble juve edhe tokën tuej për faraonin. Qe ku e keni farën, mbilleni.
24 Kur t’i korrni të mbjellat, nji të pestën ia jepni faraonit. Katër pjesët tjera jonë për ju. Muneni me i përdor për farë, edhe për ushqim për ju, për ata që jonë në shpitë tueja edhe për fëmijët tuej.”
25 Atëherë ata i kanë thanë: “Na e ke shpëtu jetën. Zotni, veç na shiko me sy të mirë, e na jena gati me u bo skllevën të faraonit.”
26 Masanej Jozefi e ka ba rregull që nji e pesta me i taku faraonit. Ky rregull vlen në Egjipt edhe sot e kësaj dite. Veç toka e priftave s’ka kalu në pronë të faraonit.
27 Izraeli ka vazhdu me jetu në vendin e Gosenit, në Egjipt. Familjet jonë vendos aty, kanë pas shumë fëmijë edhe jonë shtu fort.
28 Jakobi ka jetu edhe 17 vjet në Egjipt. Krejt bashkë i ka mbush 147 vjet.
29 Kur i ka ardh koha Izraelit me dek, aj e ka thirr djalin e vet Jozefin edhe i ka thanë: “Nëse ma don të mirën, të lutna, vnoje dorën tane nën kofshën teme edhe kallxom dashni të sinqertë e besnikni. Të lutna, mos m’varros në Egjipt.
30 Kur t’des, m’nxjerr pi Egjiptit edhe m’varros në vorrin e të parëve të mi.” Jozefi i ka premtu: “Kom me e ba qysh po thu ti.”
31 Atëherë aj i ka thanë: “Betomu për këtë.” Edhe Jozefi i asht betu. Masanej Izraeli u përkul te kryet e shtratit të vet.