Libri i katërt i Musës 19: Unterschied zwischen den Versionen
Erstell. + Quver. 4.Mo. 19 1-22 |
K BiblaPopulloreBot1337 verschob die Seite Numerat 19 nach Libri i katërt i Musës 19, ohne dabei eine Weiterleitung anzulegen: falscher Name |
||
| (2 dazwischenliegende Versionen von 2 Benutzern werden nicht angezeigt) | |||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Masanej Jehovai foli prapë me Musën edhe Aronin, edhe ju tha:<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>2</sup> “Ky asht nji rregull i ligjit që e ka caktu Jehovai: ‘Thuji izraelitëve me ta pru nji lopë të kuqe, krejt në rregull, pa kurrfarë të mete, që s’i asht vu kurrë zgjedha.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>3</sup> Jepjani atë Eleazarit, priftit. Aj duhet me e çu jashtë kampit, edhe lopa duhet me u ther para tij.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>4</sup> Masanej prifti Eleazar duhet me marrë pak pi gjaku i saj me gisht edhe me e spërkat shtatë herë drejt pjesës së përparme të tendës së takimit.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>5</sup> Mas kësaj, lopa duhet me u djeg para syve të tij, bashkë me lëkurën, mishin, gjakun edhe krejt qka ka mrena zorrëve të saj.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup>20</sup><br> | <sup>6</sup> Prifti duhet me marrë dru kedri, hisop edhe pëlhurë të kuqe të mbyllt, edhe me i gjujt krejt në zjarrin ku po digjet lopa.<br> | ||
<br> | |||
<sup>7</sup> Masanej prifti duhet me i la teshat e veta edhe me u la krejt me ujë. Mas kësaj munet me hy në kamp, po ka me met i papastër deri në mramje.<br> | |||
<br> | |||
<sup>8</sup> Edhe aj që e ka djeg lopën duhet me i la teshat e veta edhe me u la krejt me ujë. Aj ka me met i papastër deri në mramje.<br> | |||
<br> | |||
<sup>9</sup> Nji burrë që asht i pastër duhet me e mbledh hirin e lopës edhe me e qit jashtë kampit, në nji vend të pastër. Bashkësia e izraelitëve duhet me e rujt atë hi, për me përgatit ujë që përdoret për pastrim. Ky asht nji kurban për gjynah.<br> | |||
<br> | |||
<sup>10</sup> Aj që e ka mbledh hirin e lopës duhet me i la teshat e veta edhe ka me met i papastër deri në mramje.<br> | |||
Ky rregull ka me vlejt përgjithmonë për izraelitët edhe për të hujin që jeton në mesin e tyne.<br> | |||
<br> | |||
<sup>11</sup> Kush e prek nji të dekun, ka me met i papastër shtatë ditë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>12</sup> Aj duhet me e pastru veten me atë ujë ditën e tretë, edhe ditën e shtatë ka me u konë i pastër. Po nëse s'e pastron veten ditën e tretë, as ditën e shtatë s'ka me u konë i pastër.<br> | |||
<br> | |||
<sup>13</sup> Kushdo që e prek trupin e nji të dekuni edhe nuk e pastron veten, e ka ndot tendën e shenjtë të Jehovait. Aj njeri duhet me u përjashtu pi Izraeli. Se nuk u spërkat me ujë për pastrim, aj vazhdon me met i papastër. Papastërtia e tij met mbi të.<br> | |||
<br> | |||
<sup>14</sup> Nëse nji njeri vdes mrena nji tende, vlen ky ligj: Kushdo që hyn në atë tendë, edhe kushdo që veç u konë mrena saj, ka me met i papastër shtatë ditë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>15</sup> Çdo enë e hapun, që s'e ka kapakun të lidhun mirë, asht e papastër.<br> | |||
<br> | |||
<sup>16</sup> Kushdo që në fushë të hapun e prek nji njeri që u vra me shpatë, a nji trup të dekun, a nji asht të njeriut, a nji varr, ka me met i papastër shtatë ditë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> Për atë që asht i papastër, duhet me marrë pak pi hiri i kurbanit për gjynah që u dogj, me e qit në nji enë edhe me ia shtu ujë të freskët.<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Masanej nji burrë që asht i pastër duhet me marrë hisop, me e zhyt në atë ujë edhe me e spërkat tendën, krejt enët edhe njerëzit që jonë konë aty. Po qashtu duhet me e spërkat edhe atë që e ka prek ashtin, njeriun e vramë, trupin e dekun a varrin.<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Aj që asht i pastër duhet me e spërkat atë që asht i papastër ditën e tretë edhe ditën e shtatë. Ditën e shtatë ka me e pastru pi gjynahi. Masanej aj njeri duhet me i la teshat e veta edhe me u la krejt me ujë. Në mramje ka me u konë i pastër.<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Po kush asht i papastër edhe nuk e pastron veten, aj duhet me u përjashtu pi bashkësia, se e ka ndot vendin e shenjtë të Jehovait. Se nuk u spërkat me ujë për pastrim, aj met i papastër.<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Ky rregull ka me vlejt për ta përgjithmonë: Kush e spërkat ujin për pastrim, duhet me i la teshat e veta. E kush e prek atë ujë për pastrim, ka me met i papastër deri në mramje.<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Krejt qka e prek njeriu i papastër, ka me u bo e papastër. Edhe kush e prek atë sen, ka me met i papastër deri në mramje.’”<br> | |||
<br> | <br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v2 = 3Mo 22:20; Mal 1:14 | | v2 = 3Mo 22:20; Mal 1:14 | ||
Aktuelle Version vom 25. Oktober 2026, 09:02 Uhr
1 Masanej Jehovai foli prapë me Musën edhe Aronin, edhe ju tha:
2 “Ky asht nji rregull i ligjit që e ka caktu Jehovai: ‘Thuji izraelitëve me ta pru nji lopë të kuqe, krejt në rregull, pa kurrfarë të mete, që s’i asht vu kurrë zgjedha.
3 Jepjani atë Eleazarit, priftit. Aj duhet me e çu jashtë kampit, edhe lopa duhet me u ther para tij.
4 Masanej prifti Eleazar duhet me marrë pak pi gjaku i saj me gisht edhe me e spërkat shtatë herë drejt pjesës së përparme të tendës së takimit.
5 Mas kësaj, lopa duhet me u djeg para syve të tij, bashkë me lëkurën, mishin, gjakun edhe krejt qka ka mrena zorrëve të saj.
6 Prifti duhet me marrë dru kedri, hisop edhe pëlhurë të kuqe të mbyllt, edhe me i gjujt krejt në zjarrin ku po digjet lopa.
7 Masanej prifti duhet me i la teshat e veta edhe me u la krejt me ujë. Mas kësaj munet me hy në kamp, po ka me met i papastër deri në mramje.
8 Edhe aj që e ka djeg lopën duhet me i la teshat e veta edhe me u la krejt me ujë. Aj ka me met i papastër deri në mramje.
9 Nji burrë që asht i pastër duhet me e mbledh hirin e lopës edhe me e qit jashtë kampit, në nji vend të pastër. Bashkësia e izraelitëve duhet me e rujt atë hi, për me përgatit ujë që përdoret për pastrim. Ky asht nji kurban për gjynah.
10 Aj që e ka mbledh hirin e lopës duhet me i la teshat e veta edhe ka me met i papastër deri në mramje.
Ky rregull ka me vlejt përgjithmonë për izraelitët edhe për të hujin që jeton në mesin e tyne.
11 Kush e prek nji të dekun, ka me met i papastër shtatë ditë.
12 Aj duhet me e pastru veten me atë ujë ditën e tretë, edhe ditën e shtatë ka me u konë i pastër. Po nëse s'e pastron veten ditën e tretë, as ditën e shtatë s'ka me u konë i pastër.
13 Kushdo që e prek trupin e nji të dekuni edhe nuk e pastron veten, e ka ndot tendën e shenjtë të Jehovait. Aj njeri duhet me u përjashtu pi Izraeli. Se nuk u spërkat me ujë për pastrim, aj vazhdon me met i papastër. Papastërtia e tij met mbi të.
14 Nëse nji njeri vdes mrena nji tende, vlen ky ligj: Kushdo që hyn në atë tendë, edhe kushdo që veç u konë mrena saj, ka me met i papastër shtatë ditë.
15 Çdo enë e hapun, që s'e ka kapakun të lidhun mirë, asht e papastër.
16 Kushdo që në fushë të hapun e prek nji njeri që u vra me shpatë, a nji trup të dekun, a nji asht të njeriut, a nji varr, ka me met i papastër shtatë ditë.
17 Për atë që asht i papastër, duhet me marrë pak pi hiri i kurbanit për gjynah që u dogj, me e qit në nji enë edhe me ia shtu ujë të freskët.
18 Masanej nji burrë që asht i pastër duhet me marrë hisop, me e zhyt në atë ujë edhe me e spërkat tendën, krejt enët edhe njerëzit që jonë konë aty. Po qashtu duhet me e spërkat edhe atë që e ka prek ashtin, njeriun e vramë, trupin e dekun a varrin.
19 Aj që asht i pastër duhet me e spërkat atë që asht i papastër ditën e tretë edhe ditën e shtatë. Ditën e shtatë ka me e pastru pi gjynahi. Masanej aj njeri duhet me i la teshat e veta edhe me u la krejt me ujë. Në mramje ka me u konë i pastër.
20 Po kush asht i papastër edhe nuk e pastron veten, aj duhet me u përjashtu pi bashkësia, se e ka ndot vendin e shenjtë të Jehovait. Se nuk u spërkat me ujë për pastrim, aj met i papastër.
21 Ky rregull ka me vlejt për ta përgjithmonë: Kush e spërkat ujin për pastrim, duhet me i la teshat e veta. E kush e prek atë ujë për pastrim, ka me met i papastër deri në mramje.
22 Krejt qka e prek njeriu i papastër, ka me u bo e papastër. Edhe kush e prek atë sen, ka me met i papastër deri në mramje.’”