Josiu 9: Unterschied zwischen den Versionen
Erstell. + Quver. Jos. 9 1-27 |
K BiblaPopulloreBot1337 verschob die Seite Joshua 9 nach Josiu 9, ohne dabei eine Weiterleitung anzulegen: falscher Name |
||
| (2 dazwischenliegende Versionen von 2 Benutzern werden nicht angezeigt) | |||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Lajmi për qka ka ndodhë u përhap te krejt mbretat në anën perëndimore të Jordanit, domethanë te mbretat nëpër male, në Shefela edhe përgjatë krejt bregdetit të Detit të Madh deri në Liban, te mbretat e hititëve, amoritëve, kananitëve, perizitëve, hivitëve edhe jebusitëve.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>2</sup> Atëherë ata janë bashku me luftu kundër Jozuës edhe Izraelit.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>3</sup> Edhe banorët e Gibeonit e kanë ni qka ka ba Jozua me Jerihon edhe Ain.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>4</sup> Atëherë kanë përdorë nji hile të mençme. Kanë shti ushqim për rrugë në thasë të vjetër e të shqymë edhe i kanë ngarku gomarët me ta. Kanë marrë edhe calika të venës të vjetra, të çame e të arnueme.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup>16</sup><br> | <sup>5</sup> Edhe sandalet i kanë pasë të vjetra e të arnueme, e teshat të shqyme. Krejt buka që e kanë marrë me veti u konë e thatë edhe thërmohej.<br> | ||
<sup>17</sup><br> | <br> | ||
<sup>18</sup><br> | <sup>6</sup> Kështu kanë shku te Jozua në kampin afër Gilgalit edhe i kanë thanë atij e burrave të Izraelit: “Na po vijmë pi nji vendi të largët. Bani nji besëlidhje me neve.”<br> | ||
<sup>19</sup><br> | <br> | ||
<sup>20</sup><br> | <sup>7</sup> Po burrat e Izraelit ju kanë thanë hivitëve: “Kush e din, nashta ju jetoni afër nesh. Qysh me ba na besëlidhje me ju?”<br> | ||
<sup>21</sup><br> | <br> | ||
<sup>8</sup> Atëherë ata i kanë thanë Jozuës: “Na jemi shërbëtorët e tu.” Jozua<br> | |||
i ka pyetë: “Kush jeni ju edhe pi kah po vini?”<br> | |||
<br> | |||
<sup>9</sup> Ata i kanë thanë: “Na, shërbëtorët e tu, kemi ardhë pi nji vendi shumë të largët, se e respektojmë emnin e Jehovait, Zotit juej. Kemi ni për namin e tij edhe për krejt qka ka ba në Egjipt,<br> | |||
<br> | |||
<sup>10</sup> edhe për krejt qka ju ka ba dy mbretave të amoritëve në anën tjetër të Jordanit, Sihonit, mbretit të Heshbonit, edhe Ogut, mbretit të Bashanit në Ashtarot.<br> | |||
<br> | |||
<sup>11</sup> Atëherë pleqtë tanë edhe krejt banorët e vendit tonë na kanë thanë: ‘Përgatitni ushqim për rrugë edhe nisuni te ata. Thujuni: “Na kemi me qenë shërbëtorët juej. Bani nji besëlidhje me neve.”’<br> | |||
<br> | |||
<sup>12</sup> Kjo bukë që e kemi marrë me veti për rrugë u konë hala e ngrohtë kur jemi nisë pi shpisë. Po qysh po e shihni, tash asht e thatë edhe po thërmohet.<br> | |||
<br> | |||
<sup>13</sup> Edhe këta calika të venës u konë të ri kur i kemi mushë, po tash jonë çarë. Edhe teshat e sandalet tona jonë harxhu krejt pi rrugës shumë të gjatë.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>14</sup> Atëherë burrat e Izraelit e kanë kontrollu nji pjesë të ushqimit që ata e kanë marrë me veti, po s’e kanë pyetë Jehovain.<br> | |||
<br> | |||
<sup>15</sup> Pastaj Jozua ka ba paqe me ta edhe ka lidhë nji besëlidhje me i lanë gjallë. Edhe krerët e popullit janë betu për këtë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>16</sup> Tri ditë masi e kanë lidhë besëlidhjen me ta, izraelitët kanë marrë vesh që ata njerëz në të vërtetë jetojshin afër, në rrethinën e tyne.<br> | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> Atëherë izraelitët janë nisë edhe ditën e tretë kanë mbërri te qytetet e tyne: Gibeoni, Kefira, Beeroti edhe Kirjat-Jearimi.<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Po izraelitët s’i kanë sulmu, se krerët e popullit u patën betu në emër të Jehovait, Zotit të Izraelit. Për qata krejt populli ka fillu me u anku kundër krerëve.<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Atëherë krejt krerët i kanë thanë popullit: “Na jemi betu në emër të Jehovait, Zotit të Izraelit. Për qata s’guxojmë me ju ba kurgjo.<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Kështu kemi me ba: Kemi me i lanë gjallë, që mos me na ardhë zemërimi i Zotit për shkak të betimit që e kemi ba.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Krerët kanë thanë edhe: “Leni gjallë, po le të mbledhin dru edhe le të nxjerrin ujë për krejt popullin.” Kështu ju kanë premtu krerët.<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Atëherë Jozua i ka thirrë te vetja edhe ju ka thanë: “Pse na keni mashtru? Ju keni thanë që po vini pi nji vendi shumë të largët, kur në të vërtetë jetoni mu në mesin tonë!<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Pi tash e tutje jeni të mallkum! Ju gjithmonë keni me qenë robër edhe keni me mbledhë dru e me nxjerrë ujë për shpinë e Zotit tem.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Ata i janë përgjigjë Jozuës: “Se neve, shërbëtorëve të tu, na kanë kallxu shumë qartë që Jehovai, Zoti yt, e ka urdhnu shërbëtorin e vet Moisiun me jua dhanë juve krejt këtë tokë edhe me i zhdukë krejt banorët e saj. Na jemi tutë për jetën tonë për shkak të juve, për qata kemi vepru kështu.<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Tash jemi në dorën tande. Ban me neve qka mendon që asht mirë edhe drejt.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Jozua ka vepru ashtu. I ka shpëtu pi duarve të izraelitëve, kështu që ata s’i kanë vra.<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> Po atë ditë Jozua ka vendosë që ata me mbledhë dru edhe me nxjerrë ujë për krejt popullin edhe për vendin që Jehovai ka me zgjedhë për altarin e vet. Edhe kështu ka metë deri sot.<br> | |||
<br> | <br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Jos 12:7, 8 | | v1 = Jos 12:7, 8 | ||
Aktuelle Version vom 25. Oktober 2026, 09:11 Uhr
1 Lajmi për qka ka ndodhë u përhap te krejt mbretat në anën perëndimore të Jordanit, domethanë te mbretat nëpër male, në Shefela edhe përgjatë krejt bregdetit të Detit të Madh deri në Liban, te mbretat e hititëve, amoritëve, kananitëve, perizitëve, hivitëve edhe jebusitëve.
2 Atëherë ata janë bashku me luftu kundër Jozuës edhe Izraelit.
3 Edhe banorët e Gibeonit e kanë ni qka ka ba Jozua me Jerihon edhe Ain.
4 Atëherë kanë përdorë nji hile të mençme. Kanë shti ushqim për rrugë në thasë të vjetër e të shqymë edhe i kanë ngarku gomarët me ta. Kanë marrë edhe calika të venës të vjetra, të çame e të arnueme.
5 Edhe sandalet i kanë pasë të vjetra e të arnueme, e teshat të shqyme. Krejt buka që e kanë marrë me veti u konë e thatë edhe thërmohej.
6 Kështu kanë shku te Jozua në kampin afër Gilgalit edhe i kanë thanë atij e burrave të Izraelit: “Na po vijmë pi nji vendi të largët. Bani nji besëlidhje me neve.”
7 Po burrat e Izraelit ju kanë thanë hivitëve: “Kush e din, nashta ju jetoni afër nesh. Qysh me ba na besëlidhje me ju?”
8 Atëherë ata i kanë thanë Jozuës: “Na jemi shërbëtorët e tu.” Jozua
i ka pyetë: “Kush jeni ju edhe pi kah po vini?”
9 Ata i kanë thanë: “Na, shërbëtorët e tu, kemi ardhë pi nji vendi shumë të largët, se e respektojmë emnin e Jehovait, Zotit juej. Kemi ni për namin e tij edhe për krejt qka ka ba në Egjipt,
10 edhe për krejt qka ju ka ba dy mbretave të amoritëve në anën tjetër të Jordanit, Sihonit, mbretit të Heshbonit, edhe Ogut, mbretit të Bashanit në Ashtarot.
11 Atëherë pleqtë tanë edhe krejt banorët e vendit tonë na kanë thanë: ‘Përgatitni ushqim për rrugë edhe nisuni te ata. Thujuni: “Na kemi me qenë shërbëtorët juej. Bani nji besëlidhje me neve.”’
12 Kjo bukë që e kemi marrë me veti për rrugë u konë hala e ngrohtë kur jemi nisë pi shpisë. Po qysh po e shihni, tash asht e thatë edhe po thërmohet.
13 Edhe këta calika të venës u konë të ri kur i kemi mushë, po tash jonë çarë. Edhe teshat e sandalet tona jonë harxhu krejt pi rrugës shumë të gjatë.”
14 Atëherë burrat e Izraelit e kanë kontrollu nji pjesë të ushqimit që ata e kanë marrë me veti, po s’e kanë pyetë Jehovain.
15 Pastaj Jozua ka ba paqe me ta edhe ka lidhë nji besëlidhje me i lanë gjallë. Edhe krerët e popullit janë betu për këtë.
16 Tri ditë masi e kanë lidhë besëlidhjen me ta, izraelitët kanë marrë vesh që ata njerëz në të vërtetë jetojshin afër, në rrethinën e tyne.
17 Atëherë izraelitët janë nisë edhe ditën e tretë kanë mbërri te qytetet e tyne: Gibeoni, Kefira, Beeroti edhe Kirjat-Jearimi.
18 Po izraelitët s’i kanë sulmu, se krerët e popullit u patën betu në emër të Jehovait, Zotit të Izraelit. Për qata krejt populli ka fillu me u anku kundër krerëve.
19 Atëherë krejt krerët i kanë thanë popullit: “Na jemi betu në emër të Jehovait, Zotit të Izraelit. Për qata s’guxojmë me ju ba kurgjo.
20 Kështu kemi me ba: Kemi me i lanë gjallë, që mos me na ardhë zemërimi i Zotit për shkak të betimit që e kemi ba.”
21 Krerët kanë thanë edhe: “Leni gjallë, po le të mbledhin dru edhe le të nxjerrin ujë për krejt popullin.” Kështu ju kanë premtu krerët.
22 Atëherë Jozua i ka thirrë te vetja edhe ju ka thanë: “Pse na keni mashtru? Ju keni thanë që po vini pi nji vendi shumë të largët, kur në të vërtetë jetoni mu në mesin tonë!
23 Pi tash e tutje jeni të mallkum! Ju gjithmonë keni me qenë robër edhe keni me mbledhë dru e me nxjerrë ujë për shpinë e Zotit tem.”
24 Ata i janë përgjigjë Jozuës: “Se neve, shërbëtorëve të tu, na kanë kallxu shumë qartë që Jehovai, Zoti yt, e ka urdhnu shërbëtorin e vet Moisiun me jua dhanë juve krejt këtë tokë edhe me i zhdukë krejt banorët e saj. Na jemi tutë për jetën tonë për shkak të juve, për qata kemi vepru kështu.
25 Tash jemi në dorën tande. Ban me neve qka mendon që asht mirë edhe drejt.”
26 Jozua ka vepru ashtu. I ka shpëtu pi duarve të izraelitëve, kështu që ata s’i kanë vra.
27 Po atë ditë Jozua ka vendosë që ata me mbledhë dru edhe me nxjerrë ujë për krejt popullin edhe për vendin që Jehovai ka me zgjedhë për altarin e vet. Edhe kështu ka metë deri sot.