Letra e dytë e Mbreterve 5: Unterschied zwischen den Versionen
Erstell. + Quver. 2. Kö. 5 1-44 |
K BiblaPopulloreBot1337 verschob die Seite 2. Mbreterve 5 nach Letra e dytë e Mbreterve 5, ohne dabei eine Weiterleitung anzulegen: falscher Name |
||
| (2 dazwischenliegende Versionen von 2 Benutzern werden nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = | | Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Naamani, kryetari i ushtrisë së mbretit të Sirisë, u konë nji njeri shumë i rëndësishëm. Mbreti i tij e çmonte shumë, se Jehova përmes tij ia kish dhanë fitoren Sirisë. Naamani u konë nji luftëtar i fortë, po e kishte lebrën.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>2</sup> Gjatë njonit pi sulmeve të tyne, sirianët e kishin marrë rob në Izrael nji vajzë të vogël. Ajo u bo shërbëtore e grusë së Naamanit.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>3</sup> Nji ditë, ajo i ka thanë zonjës së vet: «Ah, sikur zotnia jem me shku te profeti në Samari! Aj kish me e shnosh pi lebrës.»<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup>13</sup><br> | <sup>4</sup> Atëher Naamani ka shku te mbreti i vet edhe ia ka kallxu qka kish thanë vajza pi Izraelit.<br> | ||
<sup>14</sup><br> | <br> | ||
<sup>15</sup><br> | <sup>5</sup> Mbreti i Sirisë i ka thanë: «Nisu menjiherë! Unë kom me ia çu nji letër mbretit të Izraelit.» Kështu Naamani u nis edhe i ka marrë me veti 10 talenta argjendi, 6000 monedha ari edhe 10 palë tesha.<br> | ||
<sup>16</sup><br> | <br> | ||
<sup>17</sup><br> | <sup>6</sup> Aj ia ka çu letrën mbretit të Izraelit, ku shkrujke: «Kur të mbrrin kjo letër, shërbëtori jem Naamani ka me konë te ti. Po ta çoj që ti me e shnosh pi lebrës.»<br> | ||
<sup>18</sup><br> | <br> | ||
<sup>19</sup><br> | <sup>7</sup> Kur mbreti i Izraelit e ka lexu letrën, i ka shqy teshat e veta edhe ka thanë: «A jom unë Zot, që muj me mbyt a me lanë gjallë? Ky po ma çon këtë njeri edhe po lyp pi meje me e shnosh pi lebrës! A s'po e shihni që ky po lyp sherr me mu?»<br> | ||
<sup>20</sup><br> | <br> | ||
<sup>21</sup><br> | <sup>8</sup> Sapo Elisa, njeriu i Zotit të vërtetë, ka ni që mbreti i Izraelit i kish shqy teshat e veta, ia ka çu këtë fjalë: «Pse i ke shqy teshat? Të lutna, le të vijë aj te unë, që me e kuptu se në Izrael ka nji profet.»<br> | ||
<sup>22</sup><br> | <br> | ||
<sup>23</sup><br> | <sup>9</sup> Kështu Naamani ka ardh me kuajt edhe qerret e tij të luftës, edhe u nal te dera e shpisë së Elisas.<br> | ||
<br> | |||
<sup>10</sup> Po Elisa ia ka çu nji lajmëtar me i thanë: «Shko te Jordani edhe lahu shtatë herë në atë ujë. Atëher lëkura jote ka me u shnosh apet edhe ki me konë i pastër.»<br> | |||
<br> | |||
<sup>11</sup> Naamani u nervozu edhe ka dashtë me shku. Aj ka thanë: «Unë menova me veti: ‘Aj ka me dalë jashtë, ka me nejt këtu edhe ka me e thirr emnin e Jehovës, Zotit të vet. Masanej ka me e lëviz dorën andej e këndej mbi vendin ku e kom lebrën edhe ka me më shnosh.’<br> | |||
<br> | |||
<sup>12</sup> A s'jonë lumenjtë Abana edhe Parpari të Damaskut ma të mirë se krejt ujnat e Izraelit? A s'muj me u la në ata lumenj edhe me u pastru?» Me këto fjalë u kthy edhe ka shku shumë i nervozum.<br> | |||
<br> | |||
<sup>13</sup> Atëher shërbëtorët e Naamanit i jonë afru edhe i kanë thanë: «O baba jem, sikur profeti me të kërku me bo naj sen shumë të vështirë, a s'e kishe bo? Atëher pse mos me e ngu, kur aj veç të ka thanë: ‘Lahu edhe pastrohu’?».<br> | |||
<br> | |||
<sup>14</sup> Kështu Naamani ka zhdryp te Jordani edhe u zhyt shtatë herë në ujë, bash qysh e kish urdhnu njeriu i Zotit të vërtetë. Atëher lëkura e tij u bo apet si lëkura e nji fëmije të vogël, edhe aj u pastru.<br> | |||
<br> | |||
<sup>15</sup> Masanej Naamani u kthy te njeriu i Zotit të vërtetë, bashkë me krejt ata që e kishin shoqnu. U nal para tij edhe ka thanë: «Tash e di që veç në Izrael ka Zot, e kërkun tjetër në krejt tokën. Të lutna, zotni jem, pranoje nji dhuratë pi meje.»<br> | |||
<br> | |||
<sup>16</sup> Po Elisa iu ka përgjigj: «Pasha Jehovën e gjallë, të cilit i shërbej, s'kom me e pranu!» Edhe pse Naamani ka ngulë kambë me ia pranu dhuratën, Elisa s'ka dashtë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> Në fund Naamani ka thanë: «Atëher, të lutna, le të më jepet mu, shërbëtorit tand, aq dhe pi këtu sa munden me e bartë dy mushka. Se unë, shërbëtori yt, kurrë ma s'kom me iu dhanë kurbane të djeguna a kurbane tjera zotave të tjerë, veç Jehovës.<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Po për nji sen, shërbëtori yt po i lyp falje Jehovës: Kur zotnia jem hyn në shpinë e Rimonit për me u përkul aty, aj mbahet për krahun tem edhe unë duhet me u përkul bashkë me të. Të lutna, Jehova le të ma falë mu, shërbëtorit tand, kur përkulna në shpinë e Rimonit.»<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Atëher Elisa i ka thanë: «Shko në paqe.» Naamani u nis edhe kish bo nji copë rrugë,<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> kur Gehazi, shërbëtori i Elisas, njeriut të Zotit të vërtetë, ka menu me veti: «Zotnia jem e la këtë sirianin Naaman me shku pa ia marrë kurgjo pi atyne që i kish pru. Pasha Jehovën e gjallë, kom me vrapu mas tij edhe kom me marrë diçka pi tij!»<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Kështu Gehazi ka vrapu mas Naamanit. Kur Naamani e ka pa dikon tu vrapu mas tij, ka zhdryp pi qerres, i ka dalë përpara edhe e ka vet: «A asht krejt në rregull?»<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Gehazi iu ka përgjigj: «Po, krejt asht mirë. Zotnia jem më ka çu me të thanë: ‘Qe, sapo kanë ardh te unë dy djem të ri pi djemve të profetëve, pi anës malore të Efraimit. Të lutna, jepju nji talent argjendi edhe dy palë tesha.’»<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Naamani i ka thanë: «Hajt, merri dy talenta.» Aj ka ngulë kambë që Gehazi me i marrë. Masanej i ka qit dy talentat e argjendit në dy qese, bashkë me dy palë tesha, edhe i ka çu dy shërbëtorë të vet me ia bartë krejt ato përpara Gehazit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Kur Gehazi ka mbrri në Ofel, ua ka marrë senet, i ka shti në shpi edhe i ka çu burrat me shku. Pasi ata shkun,<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Gehazi ka hy te zotnia i vet. Elisa e ka vet: «Ku u konë ti, Gehazi?» Aj iu ka përgjigj: «Kërkun, zotni jem.»<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Atëher Elisa i ka thanë: «A s'u konë zemra jem aty me ty, kur aj njeri ka zhdryp pi qerres edhe të ka dalë përpara? A asht tash koha me marrë argjend a tesha, ullishta, vneshta, dele, lopë, shërbëtorë a shërbëtore?<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> Tash lebra e Naamanit ka me t'u ngjit ty edhe pasardhësve tu përgjithmonë.» Atëher Gehazi ka dalë pi Elisas, i mbuluem pi lebrës, i bardhë si bora.<br> | |||
<br> | <br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v3 = 1Kö 19:16 | | v3 = 1Kö 19:16 | ||
Aktuelle Version vom 25. Oktober 2026, 09:23 Uhr
1 Naamani, kryetari i ushtrisë së mbretit të Sirisë, u konë nji njeri shumë i rëndësishëm. Mbreti i tij e çmonte shumë, se Jehova përmes tij ia kish dhanë fitoren Sirisë. Naamani u konë nji luftëtar i fortë, po e kishte lebrën.
2 Gjatë njonit pi sulmeve të tyne, sirianët e kishin marrë rob në Izrael nji vajzë të vogël. Ajo u bo shërbëtore e grusë së Naamanit.
3 Nji ditë, ajo i ka thanë zonjës së vet: «Ah, sikur zotnia jem me shku te profeti në Samari! Aj kish me e shnosh pi lebrës.»
4 Atëher Naamani ka shku te mbreti i vet edhe ia ka kallxu qka kish thanë vajza pi Izraelit.
5 Mbreti i Sirisë i ka thanë: «Nisu menjiherë! Unë kom me ia çu nji letër mbretit të Izraelit.» Kështu Naamani u nis edhe i ka marrë me veti 10 talenta argjendi, 6000 monedha ari edhe 10 palë tesha.
6 Aj ia ka çu letrën mbretit të Izraelit, ku shkrujke: «Kur të mbrrin kjo letër, shërbëtori jem Naamani ka me konë te ti. Po ta çoj që ti me e shnosh pi lebrës.»
7 Kur mbreti i Izraelit e ka lexu letrën, i ka shqy teshat e veta edhe ka thanë: «A jom unë Zot, që muj me mbyt a me lanë gjallë? Ky po ma çon këtë njeri edhe po lyp pi meje me e shnosh pi lebrës! A s'po e shihni që ky po lyp sherr me mu?»
8 Sapo Elisa, njeriu i Zotit të vërtetë, ka ni që mbreti i Izraelit i kish shqy teshat e veta, ia ka çu këtë fjalë: «Pse i ke shqy teshat? Të lutna, le të vijë aj te unë, që me e kuptu se në Izrael ka nji profet.»
9 Kështu Naamani ka ardh me kuajt edhe qerret e tij të luftës, edhe u nal te dera e shpisë së Elisas.
10 Po Elisa ia ka çu nji lajmëtar me i thanë: «Shko te Jordani edhe lahu shtatë herë në atë ujë. Atëher lëkura jote ka me u shnosh apet edhe ki me konë i pastër.»
11 Naamani u nervozu edhe ka dashtë me shku. Aj ka thanë: «Unë menova me veti: ‘Aj ka me dalë jashtë, ka me nejt këtu edhe ka me e thirr emnin e Jehovës, Zotit të vet. Masanej ka me e lëviz dorën andej e këndej mbi vendin ku e kom lebrën edhe ka me më shnosh.’
12 A s'jonë lumenjtë Abana edhe Parpari të Damaskut ma të mirë se krejt ujnat e Izraelit? A s'muj me u la në ata lumenj edhe me u pastru?» Me këto fjalë u kthy edhe ka shku shumë i nervozum.
13 Atëher shërbëtorët e Naamanit i jonë afru edhe i kanë thanë: «O baba jem, sikur profeti me të kërku me bo naj sen shumë të vështirë, a s'e kishe bo? Atëher pse mos me e ngu, kur aj veç të ka thanë: ‘Lahu edhe pastrohu’?».
14 Kështu Naamani ka zhdryp te Jordani edhe u zhyt shtatë herë në ujë, bash qysh e kish urdhnu njeriu i Zotit të vërtetë. Atëher lëkura e tij u bo apet si lëkura e nji fëmije të vogël, edhe aj u pastru.
15 Masanej Naamani u kthy te njeriu i Zotit të vërtetë, bashkë me krejt ata që e kishin shoqnu. U nal para tij edhe ka thanë: «Tash e di që veç në Izrael ka Zot, e kërkun tjetër në krejt tokën. Të lutna, zotni jem, pranoje nji dhuratë pi meje.»
16 Po Elisa iu ka përgjigj: «Pasha Jehovën e gjallë, të cilit i shërbej, s'kom me e pranu!» Edhe pse Naamani ka ngulë kambë me ia pranu dhuratën, Elisa s'ka dashtë.
17 Në fund Naamani ka thanë: «Atëher, të lutna, le të më jepet mu, shërbëtorit tand, aq dhe pi këtu sa munden me e bartë dy mushka. Se unë, shërbëtori yt, kurrë ma s'kom me iu dhanë kurbane të djeguna a kurbane tjera zotave të tjerë, veç Jehovës.
18 Po për nji sen, shërbëtori yt po i lyp falje Jehovës: Kur zotnia jem hyn në shpinë e Rimonit për me u përkul aty, aj mbahet për krahun tem edhe unë duhet me u përkul bashkë me të. Të lutna, Jehova le të ma falë mu, shërbëtorit tand, kur përkulna në shpinë e Rimonit.»
19 Atëher Elisa i ka thanë: «Shko në paqe.» Naamani u nis edhe kish bo nji copë rrugë,
20 kur Gehazi, shërbëtori i Elisas, njeriut të Zotit të vërtetë, ka menu me veti: «Zotnia jem e la këtë sirianin Naaman me shku pa ia marrë kurgjo pi atyne që i kish pru. Pasha Jehovën e gjallë, kom me vrapu mas tij edhe kom me marrë diçka pi tij!»
21 Kështu Gehazi ka vrapu mas Naamanit. Kur Naamani e ka pa dikon tu vrapu mas tij, ka zhdryp pi qerres, i ka dalë përpara edhe e ka vet: «A asht krejt në rregull?»
22 Gehazi iu ka përgjigj: «Po, krejt asht mirë. Zotnia jem më ka çu me të thanë: ‘Qe, sapo kanë ardh te unë dy djem të ri pi djemve të profetëve, pi anës malore të Efraimit. Të lutna, jepju nji talent argjendi edhe dy palë tesha.’»
23 Naamani i ka thanë: «Hajt, merri dy talenta.» Aj ka ngulë kambë që Gehazi me i marrë. Masanej i ka qit dy talentat e argjendit në dy qese, bashkë me dy palë tesha, edhe i ka çu dy shërbëtorë të vet me ia bartë krejt ato përpara Gehazit.
24 Kur Gehazi ka mbrri në Ofel, ua ka marrë senet, i ka shti në shpi edhe i ka çu burrat me shku. Pasi ata shkun,
25 Gehazi ka hy te zotnia i vet. Elisa e ka vet: «Ku u konë ti, Gehazi?» Aj iu ka përgjigj: «Kërkun, zotni jem.»
26 Atëher Elisa i ka thanë: «A s'u konë zemra jem aty me ty, kur aj njeri ka zhdryp pi qerres edhe të ka dalë përpara? A asht tash koha me marrë argjend a tesha, ullishta, vneshta, dele, lopë, shërbëtorë a shërbëtore?
27 Tash lebra e Naamanit ka me t'u ngjit ty edhe pasardhësve tu përgjithmonë.» Atëher Gehazi ka dalë pi Elisas, i mbuluem pi lebrës, i bardhë si bora.