Galatëve 4: Unterschied zwischen den Versionen
(Erstell. + Quver. Gal 4 1-31) |
(Initiale Übersetzung) |
||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }} | ||
<sup>1</sup> | ⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ | ||
<sup>2</sup> | <br><br> | ||
<sup>3</sup> | <sup>1</sup> Tash po ju thom: derisa trashëgimtari asht fmi i vogël, aj s’dallon hiç pi nji skllavi, edhe pse asht pronar i krejtve. <sup>2</sup> Veç aj rrin nën kujdestarë edhe nën administrues, deri n’at ditë që baba i tij e ka caktu përpara. <sup>3</sup> Edhe na e kemi pas qashtu. Kur kemi qenë fmi, na na kanë majt skllav senet bazë t’kësaj bote. <sup>4</sup> Po kur ka ardh koha e caktume, Zoti e ka çu Birin e vet. Aj ka lind pi nji grue edhe ka qenë nën ligj. <sup>5</sup> Me i ble e me i lirue ata që ishin nën ligj, që na me u pranu si djem. | ||
<sup>4</sup> | |||
<sup>5</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>6</sup> E tash, pse jeni djem, Zoti na e ka dhan Shpirtin e Birit t’vet n’zemër, e Shpirti po thërret: „Ạbba, Baba!“ <sup>7</sup> Pra s’je ma skllav, po je djalë. E nëse je djalë, atëher je edhe trashëgimtar përmes Zotit. | ||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>8</sup> Po kur s’e keni njoft Zotin, keni qenë skllav të zotnive që n’t’vërtetë s’jan zot. <sup>9</sup> Po tash e keni njoft Zotin, ma saktë, Zoti ju ka njoft juve. Qysh po ktheheni prap te ato sene t’dobta e t’varfna, e po doni me u bo prap skllav të tyne? <sup>10</sup> Ju po i mbani me kujdes ditët e mujt, kohët e festave edhe vitet. <sup>11</sup> Po tutna për ju, mos jom lodh kot për ju. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>12</sup> Vllazën, po ju lutna: bonuni si unë, se edhe unë dikur u kon si ju. Ju s’më keni bo padrejtësi. <sup>13</sup> Ju e dini: herën e parë, prej nji sëmundjeje, kom pas rast me ju shpall lajmin e mirë. <sup>14</sup> Edhe pse gjendja jem trupore u kon provë për ju, ju s’më keni përbuz as s’më keni kqyr me neveri, po më keni prit si engjëll të Zotit, si Krishtin Jezus. <sup>15</sup> Ku u shku ajo gëzimi që e kishit? Unë po ju dëshmoj: po me pas mujt, kishit mujt me i nxjerr sytë edhe me mi dhan mu. <sup>16</sup> A jom bo armik i juej veç pse po ju thom t’vërtetën? <sup>17</sup> Ata po mundohen me ju marrë për veti, po jo me qëllim t’mirë. Ata po dojnë me ju nda pi meje, që ju me u bo t’zellshëm për ta. <sup>18</sup> Osht mirë kur dikush po mundohet për ju me qëllim t’mirë, e jo veç kur jom unë te ju. <sup>19</sup> Fmit e mi t’dashun, për ju prap jom tu u mundu si me dhimt t’lindjes, derisa Krishti me u formu mrena jush. <sup>20</sup> Kisha pas qef me kon tash te ju edhe me fol ndryshe me ju, se jom tu u hup për ju. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>21</sup> Ju që po doni me qenë nën ligj, po ju pys: a s’po e ndigjoni qka po thot ligji? <sup>22</sup> Se n’shkrime thot që Abrahami ka pas dy djem: njanin pi shërbëtores edhe tjetrin pi grus së lirë. <sup>23</sup> Djali i shërbëtores ka lind natyrshëm, po djali i grus së lirë ka lind përmes nji premtimi. <sup>24</sup> Kjo munet me u kuptu simbolikisht. Kto dy gra po përfaqësojnë dy besëlidhje. Njana u bo n’Malin Sịnai edhe po nxjerr fmi për skllavëri. Kjo osht Hạgar. <sup>25</sup> Hạgar po i bjen Sịnai, nji mal n’Arabi, e i ngjan Jerusalemit t’sotëm, se ajo me fmit e saj jon n’skllavëri. <sup>26</sup> Po Jerusalemi i naltë asht i lirë, e aj asht nana jonë. | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>27</sup> Se n’shkrime thot: „Gëzoju, ti që s’po lind. Shpërthe n’gëzim, ti që s’ke dhimt lindjeje. Se fmit e asaj që ka met vet janë ma shumë se fmit e asaj që e ka burrin.“ <sup>28</sup> E ju, vllazën, jeni fmi pi premtimit, qysh u kon edhe Isaku. <sup>29</sup> Edhe tash osht qashtu: ai që ka lind natyrshëm ka nis me e persekutu atë që ka lind pi Shpirtit. <sup>30</sup> Po qka thot shkrimi? „Nxirre jashtë shërbëtoren edhe djalin e saj. Se djali i shërbëtores s’ka me kon kurr trashëgimtar bashkë me djalin e grus së lirë.“ <sup>31</sup> Pra, vllazën, na s’jemi fmi të shërbëtores, po të grus së lirë. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
< | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v3 = Kol 2:8, 20-22 | | v3 = Kol 2:8, 20-22 | ||
Aktuelle Version vom 15. Dezember 2025, 22:29 Uhr
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
1 Tash po ju thom: derisa trashëgimtari asht fmi i vogël, aj s’dallon hiç pi nji skllavi, edhe pse asht pronar i krejtve. 2 Veç aj rrin nën kujdestarë edhe nën administrues, deri n’at ditë që baba i tij e ka caktu përpara. 3 Edhe na e kemi pas qashtu. Kur kemi qenë fmi, na na kanë majt skllav senet bazë t’kësaj bote. 4 Po kur ka ardh koha e caktume, Zoti e ka çu Birin e vet. Aj ka lind pi nji grue edhe ka qenë nën ligj. 5 Me i ble e me i lirue ata që ishin nën ligj, që na me u pranu si djem.
6 E tash, pse jeni djem, Zoti na e ka dhan Shpirtin e Birit t’vet n’zemër, e Shpirti po thërret: „Ạbba, Baba!“ 7 Pra s’je ma skllav, po je djalë. E nëse je djalë, atëher je edhe trashëgimtar përmes Zotit.
8 Po kur s’e keni njoft Zotin, keni qenë skllav të zotnive që n’t’vërtetë s’jan zot. 9 Po tash e keni njoft Zotin, ma saktë, Zoti ju ka njoft juve. Qysh po ktheheni prap te ato sene t’dobta e t’varfna, e po doni me u bo prap skllav të tyne? 10 Ju po i mbani me kujdes ditët e mujt, kohët e festave edhe vitet. 11 Po tutna për ju, mos jom lodh kot për ju.
12 Vllazën, po ju lutna: bonuni si unë, se edhe unë dikur u kon si ju. Ju s’më keni bo padrejtësi. 13 Ju e dini: herën e parë, prej nji sëmundjeje, kom pas rast me ju shpall lajmin e mirë. 14 Edhe pse gjendja jem trupore u kon provë për ju, ju s’më keni përbuz as s’më keni kqyr me neveri, po më keni prit si engjëll të Zotit, si Krishtin Jezus. 15 Ku u shku ajo gëzimi që e kishit? Unë po ju dëshmoj: po me pas mujt, kishit mujt me i nxjerr sytë edhe me mi dhan mu. 16 A jom bo armik i juej veç pse po ju thom t’vërtetën? 17 Ata po mundohen me ju marrë për veti, po jo me qëllim t’mirë. Ata po dojnë me ju nda pi meje, që ju me u bo t’zellshëm për ta. 18 Osht mirë kur dikush po mundohet për ju me qëllim t’mirë, e jo veç kur jom unë te ju. 19 Fmit e mi t’dashun, për ju prap jom tu u mundu si me dhimt t’lindjes, derisa Krishti me u formu mrena jush. 20 Kisha pas qef me kon tash te ju edhe me fol ndryshe me ju, se jom tu u hup për ju.
21 Ju që po doni me qenë nën ligj, po ju pys: a s’po e ndigjoni qka po thot ligji? 22 Se n’shkrime thot që Abrahami ka pas dy djem: njanin pi shërbëtores edhe tjetrin pi grus së lirë. 23 Djali i shërbëtores ka lind natyrshëm, po djali i grus së lirë ka lind përmes nji premtimi. 24 Kjo munet me u kuptu simbolikisht. Kto dy gra po përfaqësojnë dy besëlidhje. Njana u bo n’Malin Sịnai edhe po nxjerr fmi për skllavëri. Kjo osht Hạgar. 25 Hạgar po i bjen Sịnai, nji mal n’Arabi, e i ngjan Jerusalemit t’sotëm, se ajo me fmit e saj jon n’skllavëri. 26 Po Jerusalemi i naltë asht i lirë, e aj asht nana jonë.
27 Se n’shkrime thot: „Gëzoju, ti që s’po lind. Shpërthe n’gëzim, ti që s’ke dhimt lindjeje. Se fmit e asaj që ka met vet janë ma shumë se fmit e asaj që e ka burrin.“ 28 E ju, vllazën, jeni fmi pi premtimit, qysh u kon edhe Isaku. 29 Edhe tash osht qashtu: ai që ka lind natyrshëm ka nis me e persekutu atë që ka lind pi Shpirtit. 30 Po qka thot shkrimi? „Nxirre jashtë shërbëtoren edhe djalin e saj. Se djali i shërbëtores s’ka me kon kurr trashëgimtar bashkë me djalin e grus së lirë.“ 31 Pra, vllazën, na s’jemi fmi të shërbëtores, po të grus së lirë.