Letra i dytë te Korintasve 11: Unterschied zwischen den Versionen
(Erstell. + Quver. 2 Ko 11 1-33) |
(Initiale Übersetzung) |
||
| (Eine dazwischenliegende Version desselben Benutzers wird nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Kisha pasë qef që ju me ma duru pak paarsyen. Po ju edhe po më duroni. <sup>2</sup> Se për ju kom nji xhelozi simas Zotit. Ju kom premtu personalisht për martesë me nji burrë të vetëm, edhe du me ju paraqitë te Krishti si nji vajzë të pastër. <sup>3</sup> Ama po tutna se, qysh gjarpni e mashtroi Evën me dinakërinë e vet, edhe mendja juv mos po prishet e mos po e hupni çiltërsinë edhe pastërtinë që i takon Krishtit. <sup>4</sup> Se nëse dikush vjen edhe predikon nji Jezus tjetër pi atij që kemi prediku na, ose nëse merrni nji frymë tjetër pi asaj që e keni marrë, ose nji lajm tjetër të mirë pi atij që e keni pranu, ju e duroni pa problem. <sup>5</sup> Unë mendoj që s’jom aspak ma poshtë se qata apostujt tuaj “super të mirë”. <sup>6</sup> Edhe nëse nuk jom i stërvitun mirë në t’folun, nuk më mungon njohnia. Kët jua kemi bo të qartë në gjithçka edhe në çdo mënyrë. | ||
<sup>2</sup> | |||
<sup>3</sup> | |||
<sup>4</sup> | |||
<sup>5</sup> | |||
<sup>6</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>7</sup> Apo mos kom bo gjynah që jua kom shpallë lajmin e mirë të Zotit falas edhe me qef, e kom ulë veten që ju me u ngritë? <sup>8</sup> Kuvendet tjera i kom varfnu, tu marrë mbështetje pi tyne, që me ju shërby juve. <sup>9</sup> Po kur isha te ju edhe rashë në nevojë, nuk ju rashë barrë askujt, se vllaznitë që erdhën pi Maqedonisë m’i sigurun me bollëk krejt senet që m’duheshin. Po, në çdo mënyrë jom rujt mos me ju ra barrë, edhe qashtu ka me mbetë. <sup>10</sup> Sa e sigurt asht që e vërteta e Krishtit asht në mu, qashtu s’kam me pushu me u lavdru për qita në anët e Akaiës. <sup>11</sup> Pse? Mos pse nuk ju du? Zoti e din që ju du. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>12</sup> Ama atë që po e boj tash, kam me vazhdu me e bo, që ata që po lypin bazë me u dukë si na në atë me të cilën lavdrohen, mos me pasë ma bazë. <sup>13</sup> Se njerëz të tillë janë apostuj të rrejshëm, punëtorë mashtrues, që hiqen si apostuj të Krishtit. <sup>14</sup> Kjo s’asht kurgjo për t’u çuditë, se vet Satani prapë e prapë hiqet si melaqe e dritës. <sup>15</sup> Pra s’asht diçka e veçantë nëse edhe shërbëtorët e tij prapë e prapë hiqen si shërbëtorë të drejtësisë. Po fundi i tyne ka me kon simas veprave të tyne. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>16</sup> Po e thom edhe nji herë: askush mos të më marrë për të paarsyeshëm. Po nëse prapë më merrni qashtu, atëherë pranomni si të paarsyeshëm, që edhe unë me u lavdru pak. <sup>17</sup> Qka po thom tash, nuk po e thom simas shembullit të Zotnisë, po po foli si i paarsyeshëm, me vetëbesim krenar. <sup>18</sup> Pasi shumë po lavdrohen për arsye krejt njerzore, edhe unë kam me u lavdru. <sup>19</sup> Se ju jeni aq “t’arsyeshëm”, sa me qef i duroni të paarsyeshmit. <sup>20</sup> Po, ju e duroni secilin që ju bon skllevër, që jua merr pasuninë e ju përpin, që çohet mbi ju edhe ju mëshon në ftyrë. | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>21</sup> Po e thom qita për turpin tonë, se mundet me u dukë sikur na jemi sjellë si të dobët. | ||
<br> | |||
<br> | |||
Po nëse tjerët sillen me guxim, po foli tash si i paarsyeshëm, atëherë edhe unë sillem me guxim. <sup>22</sup> A janë Hebrenj? Edhe unë jom. A janë Izraelitë? Edhe unë jom. A janë pasardhës të Abrahamit? Edhe unë jom. <sup>23</sup> A janë shërbëtorë të Krishtit? Po përgjigjem si i çmendun: unë jom edhe ma shumë. Kom punu ma shumë, kom qenë ma shpesh në burg, jom rrehë pa numër, edhe shpesh kom qenë afër vdekjes. <sup>24</sup> Pesë herë pi Jehudive i kom marrë 40 goditje minus nji, <sup>25</sup> tri herë jom rrehë me shufra, nji herë jom gjujtë me gurë, tri herë kom përjetu fundosje anijeje, nji natë edhe nji ditë i kom kalu në det të hapun. <sup>26</sup> Shpesh kom qenë në udhëtime, në rrezik pi lumenjve, pi hajnav, pi popullit tem, pi kombeve tjera; kom qenë në rrezik në qytet, në shkretinë, në det, mes vllaznive të rrejshëm. <sup>27</sup> Kom punu randë edhe jom mundu, shpesh s’kom mujtë me flejtë natën, kom hjekë uni e etje, shpesh pa ushqim, kom qenë në të ftoftë edhe pa mjaft tesha. | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>28</sup> Përveç qityne rrethanave përjashta, çdo ditë më bjen përmbi edhe meraku për krejt kuvendet. <sup>29</sup> Kush asht i dobët, e unë nuk jom i dobët? Kush shtyhet me u rrëzu, e unë nuk nxehem? | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>30</sup> Nëse duhet me u lavdru, kam me u lavdru për senet që e kallxojnë dobësinë teme. <sup>31</sup> Zoti edhe Baba i Zotnisë Jezus, aj që duhet me u lavdru përgjithmonë, e din që nuk po rrej. <sup>32</sup> Në Damask, guvernatori nën mbretin Aretë po e ruante qytetin e Damaskasve për me më kapë, <sup>33</sup> po më zhdrypën me nji kosh nëpër nji dritare në murin e qytetit, edhe ika pi tij. | |||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 22. Mai 2026, 19:57 Uhr
1 Kisha pasë qef që ju me ma duru pak paarsyen. Po ju edhe po më duroni. 2 Se për ju kom nji xhelozi simas Zotit. Ju kom premtu personalisht për martesë me nji burrë të vetëm, edhe du me ju paraqitë te Krishti si nji vajzë të pastër. 3 Ama po tutna se, qysh gjarpni e mashtroi Evën me dinakërinë e vet, edhe mendja juv mos po prishet e mos po e hupni çiltërsinë edhe pastërtinë që i takon Krishtit. 4 Se nëse dikush vjen edhe predikon nji Jezus tjetër pi atij që kemi prediku na, ose nëse merrni nji frymë tjetër pi asaj që e keni marrë, ose nji lajm tjetër të mirë pi atij që e keni pranu, ju e duroni pa problem. 5 Unë mendoj që s’jom aspak ma poshtë se qata apostujt tuaj “super të mirë”. 6 Edhe nëse nuk jom i stërvitun mirë në t’folun, nuk më mungon njohnia. Kët jua kemi bo të qartë në gjithçka edhe në çdo mënyrë.
7 Apo mos kom bo gjynah që jua kom shpallë lajmin e mirë të Zotit falas edhe me qef, e kom ulë veten që ju me u ngritë? 8 Kuvendet tjera i kom varfnu, tu marrë mbështetje pi tyne, që me ju shërby juve. 9 Po kur isha te ju edhe rashë në nevojë, nuk ju rashë barrë askujt, se vllaznitë që erdhën pi Maqedonisë m’i sigurun me bollëk krejt senet që m’duheshin. Po, në çdo mënyrë jom rujt mos me ju ra barrë, edhe qashtu ka me mbetë. 10 Sa e sigurt asht që e vërteta e Krishtit asht në mu, qashtu s’kam me pushu me u lavdru për qita në anët e Akaiës. 11 Pse? Mos pse nuk ju du? Zoti e din që ju du.
12 Ama atë që po e boj tash, kam me vazhdu me e bo, që ata që po lypin bazë me u dukë si na në atë me të cilën lavdrohen, mos me pasë ma bazë. 13 Se njerëz të tillë janë apostuj të rrejshëm, punëtorë mashtrues, që hiqen si apostuj të Krishtit. 14 Kjo s’asht kurgjo për t’u çuditë, se vet Satani prapë e prapë hiqet si melaqe e dritës. 15 Pra s’asht diçka e veçantë nëse edhe shërbëtorët e tij prapë e prapë hiqen si shërbëtorë të drejtësisë. Po fundi i tyne ka me kon simas veprave të tyne.
16 Po e thom edhe nji herë: askush mos të më marrë për të paarsyeshëm. Po nëse prapë më merrni qashtu, atëherë pranomni si të paarsyeshëm, që edhe unë me u lavdru pak. 17 Qka po thom tash, nuk po e thom simas shembullit të Zotnisë, po po foli si i paarsyeshëm, me vetëbesim krenar. 18 Pasi shumë po lavdrohen për arsye krejt njerzore, edhe unë kam me u lavdru. 19 Se ju jeni aq “t’arsyeshëm”, sa me qef i duroni të paarsyeshmit. 20 Po, ju e duroni secilin që ju bon skllevër, që jua merr pasuninë e ju përpin, që çohet mbi ju edhe ju mëshon në ftyrë.
21 Po e thom qita për turpin tonë, se mundet me u dukë sikur na jemi sjellë si të dobët.
Po nëse tjerët sillen me guxim, po foli tash si i paarsyeshëm, atëherë edhe unë sillem me guxim. 22 A janë Hebrenj? Edhe unë jom. A janë Izraelitë? Edhe unë jom. A janë pasardhës të Abrahamit? Edhe unë jom. 23 A janë shërbëtorë të Krishtit? Po përgjigjem si i çmendun: unë jom edhe ma shumë. Kom punu ma shumë, kom qenë ma shpesh në burg, jom rrehë pa numër, edhe shpesh kom qenë afër vdekjes. 24 Pesë herë pi Jehudive i kom marrë 40 goditje minus nji, 25 tri herë jom rrehë me shufra, nji herë jom gjujtë me gurë, tri herë kom përjetu fundosje anijeje, nji natë edhe nji ditë i kom kalu në det të hapun. 26 Shpesh kom qenë në udhëtime, në rrezik pi lumenjve, pi hajnav, pi popullit tem, pi kombeve tjera; kom qenë në rrezik në qytet, në shkretinë, në det, mes vllaznive të rrejshëm. 27 Kom punu randë edhe jom mundu, shpesh s’kom mujtë me flejtë natën, kom hjekë uni e etje, shpesh pa ushqim, kom qenë në të ftoftë edhe pa mjaft tesha.
28 Përveç qityne rrethanave përjashta, çdo ditë më bjen përmbi edhe meraku për krejt kuvendet. 29 Kush asht i dobët, e unë nuk jom i dobët? Kush shtyhet me u rrëzu, e unë nuk nxehem?
30 Nëse duhet me u lavdru, kam me u lavdru për senet që e kallxojnë dobësinë teme. 31 Zoti edhe Baba i Zotnisë Jezus, aj që duhet me u lavdru përgjithmonë, e din që nuk po rrej. 32 Në Damask, guvernatori nën mbretin Aretë po e ruante qytetin e Damaskasve për me më kapë, 33 po më zhdrypën me nji kosh nëpër nji dritare në murin e qytetit, edhe ika pi tij.