Visioni i Gjonit 4: Unterschied zwischen den Versionen
(Erstell. + Quver. Off 4 1-11) |
(Initiale Übersetzung) |
||
| (Eine dazwischenliegende Version desselben Benutzers wird nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Mas kësaj pashë nji derë të hapun në qiell, edhe zani i parë që e dëgjova tu folë me mu ishte si za trumbete. Aj tha: „Hyp këtu nalt, edhe kam me të tregu krejt qka duhet me ndodhë.“ <sup>2</sup> Mas kësaj, menjiherë u gjeta nën ndikimin e frymës. Edhe pashë: Në qiell ishte nji fron, edhe mbi fron rrinte ulë dikush. <sup>3</sup> Aj që rrinte ulë aty dukej si jaspis edhe si sard, edhe përreth fronit ishte nji ylber që dukej si smerald. | ||
<sup>2</sup> | |||
<sup>3</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>4</sup> Përreth fronit ishin 24 frone, edhe mbi këto frone pashë 24 pleq tu nejtë ulë. Ishin të veshun me rroba të bardha edhe kishin kurora ari në kry. <sup>5</sup> Pi froni dilshin vetëtima, zana edhe bubullima. Edhe aty ishin shtatë llampa zjarri që digjeshin para fronit. Ato përfaqësojnë shtatë frymët e Zotit. <sup>6</sup> Para fronit ishte diçka që dukej si det qelqi, si kristal. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | Në mes, aty ku asht froni, edhe përreth fronit ishin katër krijesa të gjalla, plot me sy përpara edhe mbrapa. <sup>7</sup> Krijesa e parë e gjallë dukej si luan, e dyta si viç i ri, e treta kishte ftyrë si njeri, edhe e katërta dukej si shqiponjë tu fluturu. <sup>8</sup> Secila pi katër krijesave të gjalla kishte nga gjashtë krahë. Përreth edhe poshtë ishin plot me sy. Pa pushim, ditë e natë, krijesat e gjalla thojnë: „I shenjtë, i shenjtë, i shenjtë asht Jehovaj Zoti, i Plotfuqishmi, që ishte, që asht edhe që po vjen.“ | ||
<sup> | <br> | ||
<sup>11</sup> | <br> | ||
<sup>9</sup> Sa herë që krijesat e gjalla i japin lavdi, nder edhe falënderim Atij që rrin ulë në fron, po, Atij që jeton përgjithmonë e jetë, <sup>10</sup> 24 pleqtë bien përmbys para Atij që rrin ulë në fron edhe e adhurojnë Atë që jeton përgjithmonë e jetë. Ata i hedhin kurorat e veta para fronit edhe thojnë: <sup>11</sup> „Ti, Jehovaj, Zoti jonë, e meriton lavdinë, nderin edhe fuqinë, sepse ti i ke kriju krejt senet, edhe përmes vullnetit tand ato erdhën në ekzistencë edhe u krijuan.“ | |||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 22. Mai 2026, 08:30 Uhr
1 Mas kësaj pashë nji derë të hapun në qiell, edhe zani i parë që e dëgjova tu folë me mu ishte si za trumbete. Aj tha: „Hyp këtu nalt, edhe kam me të tregu krejt qka duhet me ndodhë.“ 2 Mas kësaj, menjiherë u gjeta nën ndikimin e frymës. Edhe pashë: Në qiell ishte nji fron, edhe mbi fron rrinte ulë dikush. 3 Aj që rrinte ulë aty dukej si jaspis edhe si sard, edhe përreth fronit ishte nji ylber që dukej si smerald.
4 Përreth fronit ishin 24 frone, edhe mbi këto frone pashë 24 pleq tu nejtë ulë. Ishin të veshun me rroba të bardha edhe kishin kurora ari në kry. 5 Pi froni dilshin vetëtima, zana edhe bubullima. Edhe aty ishin shtatë llampa zjarri që digjeshin para fronit. Ato përfaqësojnë shtatë frymët e Zotit. 6 Para fronit ishte diçka që dukej si det qelqi, si kristal.
Në mes, aty ku asht froni, edhe përreth fronit ishin katër krijesa të gjalla, plot me sy përpara edhe mbrapa. 7 Krijesa e parë e gjallë dukej si luan, e dyta si viç i ri, e treta kishte ftyrë si njeri, edhe e katërta dukej si shqiponjë tu fluturu. 8 Secila pi katër krijesave të gjalla kishte nga gjashtë krahë. Përreth edhe poshtë ishin plot me sy. Pa pushim, ditë e natë, krijesat e gjalla thojnë: „I shenjtë, i shenjtë, i shenjtë asht Jehovaj Zoti, i Plotfuqishmi, që ishte, që asht edhe që po vjen.“
9 Sa herë që krijesat e gjalla i japin lavdi, nder edhe falënderim Atij që rrin ulë në fron, po, Atij që jeton përgjithmonë e jetë, 10 24 pleqtë bien përmbys para Atij që rrin ulë në fron edhe e adhurojnë Atë që jeton përgjithmonë e jetë. Ata i hedhin kurorat e veta para fronit edhe thojnë: 11 „Ti, Jehovaj, Zoti jonë, e meriton lavdinë, nderin edhe fuqinë, sepse ti i ke kriju krejt senet, edhe përmes vullnetit tand ato erdhën në ekzistencë edhe u krijuan.“