Kanga ma e bukur 5: Unterschied zwischen den Versionen

Aus bibla-popullore.org
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Teddybär (Diskussion | Beiträge)
Erstell. + Quver. Hoh. 1-16
 
BiblaPopulloreBot1337 (Diskussion | Beiträge)
K BiblaPopulloreBot1337 verschob die Seite Kantiku i Kantikëve 5 nach Kanga ma e bukur 5, ohne dabei eine Weiterleitung anzulegen: falscher Name
 
(2 dazwischenliegende Versionen von 2 Benutzern werden nicht angezeigt)
Zeile 1: Zeile 1:
{{Textstatus
{{Textstatus
| Status = Offen
| Status = Offen
| Notiz =  
| Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen.
}}<br><br>
}}
<sup>1 T1</sup><br>
<sup>1</sup> „Kom ardhë në kopshtin tem, motra jem,<br>
<sup>1 T2</sup><br>
nusja jem. E kom mbledh mirrën<br>
<sup>1 T3</sup><br>
teme edhe erëzat e mia. E kom<br>
<sup>1 T4</sup><br>
hangër huallin e mjaltit edhe mjaltin<br>
<sup>1 T5</sup><br>
tem, e kom pi venën edhe tomlin<br>
<sup>1 T6</sup><br>
tem.“ „Hani, o shokë të dashun!<br>
<sup>1 T7</sup><br>
Pini edhe dehuni me shprehjet e dashnisë!“<br>
<sup>2 T1</sup><br>
<br>
<sup>2 T2</sup><br>
<sup>2</sup> „Unë po flej, po zemra jem asht zgju.<br>
<sup>2 T3</sup><br>
Qe, po e ni të dashunin tem tu<br>
<sup>2 T4</sup><br>
trokitë! ‘Hapma derën, motra jem, e dashuna jem, pëllumbesha<br>
<sup>2 T5</sup><br>
jem, ti që s’ki asnji të metë! Se<br>
<sup>2 T6</sup><br>
kryet e kom të lagun pi vesës, e<br>
<sup>3 T1</sup><br>
kaçurrelat m’u kanë lagë pi pikave të natës.’<br>
<sup>3 T2</sup><br>
<br>
<sup>3 T3</sup><br>
<sup>3</sup> E kom hjekë teshën teme të gjatë.<br>
<sup>3 T4</sup><br>
A me e veshë apet?<br>
<sup>4 T1</sup><br>
I kom la kambët.<br>
<sup>4 T2</sup><br>
A me i flliqë apet?<br>
<sup>5 T1</sup><br>
<br>
<sup>5 T2</sup><br>
<sup>4</sup> I dashuni jem e ka tërhjekë dorën pi bravës<br>
<sup>5 T3</sup><br>
së derës, edhe zemra m’u trazu fort për të.<br>
<sup>5 T4</sup><br>
<br>
<sup>6 T1</sup><br>
<sup>5</sup> Jom çu me ia çelë derën të dashunit<br>
<sup>6 T2</sup><br>
tem. Pi duarve të mia po pikonte mirrë,<br>
<sup>6 T3</sup><br>
e pi gishtave të mi mirrë e<br>
<sup>6 T4</sup><br>
lëngshme po rridhte poshtë mbi dorezat e bravës.<br>
<sup>6 T5</sup><br>
<br>
<sup>7 T1</sup><br>
<sup>6</sup> Ia kom çelë derën të dashunit tem, po<br>
<sup>7 T2</sup><br>
i dashuni jem veç u kthy e ka<br>
<sup>7 T3</sup><br>
shku. Më ka kapë dëshpërimi, se aj u<br>
<sup>8 T1</sup><br>
largu. E kom lypë, po s’e kom gjetë.<br>
<sup>8 T2</sup><br>
E kom thirrë, po aj s’m’u ka përgjigj.<br>
<sup>8 T3</sup><br>
<br>
<sup>9 T1</sup><br>
<sup>7</sup> Rojet që po silleshin nëpër qytet më kanë gjetë.<br>
<sup>9 T2</sup><br>
Më kanë rrehë edhe më kanë plagosë.<br>
<sup>9 T3</sup><br>
Rojet që rrishin mbi mure ma kanë marrë velin.<br>
<sup>9 T4</sup><br>
<br>
<sup>10 T1</sup><br>
<sup>8</sup> Ju vnoj në be, o vajza të<br>
<sup>10 T2</sup><br>
Jerusalemit: Nëse e gjeni të dashunin<br>
<sup>11 T1</sup><br>
tem, thujani që jom smut pi dashnisë.“<br>
<sup>11 T2</sup><br>
<br>
<sup>11 T3</sup><br>
<sup>9</sup> „Pse i dashuni yt asht ma i mirë se<br>
<sup>12 T1</sup><br>
krejt tjerët, o ti ma e bukura ndër krejt gratë?<br>
<sup>12 T2</sup><br>
Pse i dashuni yt asht ma i mirë se<br>
<sup>12 T3</sup><br>
krejt tjerët, që po na vnon në qasi beje?“<br>
<sup>13 T1</sup><br>
<br>
<sup>13 T2</sup><br>
<sup>10</sup> „I dashuni jem shkëlqen pi bukurisë edhe ka ngjyrë të kuqërremtë.<br>
<sup>13 T3</sup><br>
Aj dallohet mes 10 000 vetave.<br>
<sup>14 T1</sup><br>
<br>
<sup>14 T2</sup><br>
<sup>11</sup> Kryet e tij asht si ari, ari ma i<br>
<sup>15 T1</sup><br>
pastër. Kaçurrelat e tij jonë si gjethet e<br>
<sup>15 T2</sup><br>
palmës që lëkunden në erë, të zeza si korbi.<br>
<sup>16 T1</sup><br>
<br>
<sup>16 T2</sup><br>
<sup>12</sup> Sytë e tij jonë si pëllumba buzë<br>
<sup>16 T3</sup><br>
përrenjve, që lahen në tomël, e<br>
<br><br>
rrinë buzë nji pellgu plot me ujë.<br>
<br>
<sup>13</sup> Faqet e tij jonë si nji bahçe me erëza, si kodra<br>
plot me barishte që kanë erë të mirë. Buzët e<br>
tij jonë si zambakë, pi të cilëve pikon mirrë e lëngshme.<br>
<br>
<sup>14</sup> Duart e tij jonë si cilindra ari, të zbukurum me gurë krizoliti.<br>
Barku i tij asht si fildish i lëmuem, i mbulum me gurë safiri.<br>
<br>
<sup>15</sup> Kambët e tij jonë si shtylla mermeri, të vendosuna mbi baza pi arit ma të pastër.<br>
Pamja e tij asht si Libani, i pashoq si drujt e kedrit.<br>
<br>
<sup>16</sup> Goja e tij asht veç ambëlsi, edhe krejt qka ka<br>
aj asht për me e dëshiru. Ky asht i dashuni jem,<br>
ky asht aj që e du, o vajza të Jerusalemit.“<br>
<br>
{{Querverweise-Metadaten
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Hoh 4:16
| v1 = Hoh 4:16

Aktuelle Version vom 25. Oktober 2026, 11:09 Uhr


1 „Kom ardhë në kopshtin tem, motra jem,
nusja jem. E kom mbledh mirrën
teme edhe erëzat e mia. E kom
hangër huallin e mjaltit edhe mjaltin
tem, e kom pi venën edhe tomlin
tem.“ „Hani, o shokë të dashun!
Pini edhe dehuni me shprehjet e dashnisë!“

2 „Unë po flej, po zemra jem asht zgju.
Qe, po e ni të dashunin tem tu
trokitë! ‘Hapma derën, motra jem, e dashuna jem, pëllumbesha
jem, ti që s’ki asnji të metë! Se
kryet e kom të lagun pi vesës, e
kaçurrelat m’u kanë lagë pi pikave të natës.’

3 E kom hjekë teshën teme të gjatë.
A me e veshë apet?
I kom la kambët.
A me i flliqë apet?

4 I dashuni jem e ka tërhjekë dorën pi bravës
së derës, edhe zemra m’u trazu fort për të.

5 Jom çu me ia çelë derën të dashunit
tem. Pi duarve të mia po pikonte mirrë,
e pi gishtave të mi mirrë e
lëngshme po rridhte poshtë mbi dorezat e bravës.

6 Ia kom çelë derën të dashunit tem, po
i dashuni jem veç u kthy e ka
shku. Më ka kapë dëshpërimi, se aj u
largu. E kom lypë, po s’e kom gjetë.
E kom thirrë, po aj s’m’u ka përgjigj.

7 Rojet që po silleshin nëpër qytet më kanë gjetë.
Më kanë rrehë edhe më kanë plagosë.
Rojet që rrishin mbi mure ma kanë marrë velin.

8 Ju vnoj në be, o vajza të
Jerusalemit: Nëse e gjeni të dashunin
tem, thujani që jom smut pi dashnisë.“

9 „Pse i dashuni yt asht ma i mirë se
krejt tjerët, o ti ma e bukura ndër krejt gratë?
Pse i dashuni yt asht ma i mirë se
krejt tjerët, që po na vnon në qasi beje?“

10 „I dashuni jem shkëlqen pi bukurisë edhe ka ngjyrë të kuqërremtë.
Aj dallohet mes 10 000 vetave.

11 Kryet e tij asht si ari, ari ma i
pastër. Kaçurrelat e tij jonë si gjethet e
palmës që lëkunden në erë, të zeza si korbi.

12 Sytë e tij jonë si pëllumba buzë
përrenjve, që lahen në tomël, e
rrinë buzë nji pellgu plot me ujë.

13 Faqet e tij jonë si nji bahçe me erëza, si kodra
plot me barishte që kanë erë të mirë. Buzët e
tij jonë si zambakë, pi të cilëve pikon mirrë e lëngshme.

14 Duart e tij jonë si cilindra ari, të zbukurum me gurë krizoliti.
Barku i tij asht si fildish i lëmuem, i mbulum me gurë safiri.

15 Kambët e tij jonë si shtylla mermeri, të vendosuna mbi baza pi arit ma të pastër.
Pamja e tij asht si Libani, i pashoq si drujt e kedrit.

16 Goja e tij asht veç ambëlsi, edhe krejt qka ka
aj asht për me e dëshiru. Ky asht i dashuni jem,
ky asht aj që e du, o vajza të Jerusalemit.“