Jeremia 20: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 3: | Zeile 3: | ||
| Notiz = Vers 1-6 <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = Vers 1-6 <br> Nach den Texten löschen. | ||
| Notiz = Vers 7-18 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Vers 7-18 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Pashhuri, djali i Imerit, prifti që u konë edhe përgjegjësi kryesor n'shpinë e Jehovait, e ka ni Jereminë tu i profetizu krejt qeto sene.<br> | ||
<sup>2</sup><br> | <br> | ||
<sup>3 | <sup>2</sup> Masanej, Pashhuri e ka rreh profetin Jeremia edhe e ka shti n'pranga te Porta e Naltë e Beniaminit, te shpia e Jehovait.<br> | ||
<br><br> | <br> | ||
<sup> | <sup>3</sup> Po t'nesërmen, kur Pashhuri e ka lshu Jereminë pi prangave, Jeremia i ka thanë:<br> | ||
«Jehovai s'ta ka lonë emnin Pashhur, po ta ka qit emnin ‘Tmerr gjithkah përreth’.<br> | |||
<sup>5</sup><br> | <br> | ||
<sup>6</sup><br> | <sup>4</sup> Se qekjo asht qka thotë Jehovai: ‘Unë kom me t'bo ni tmerr për vetën tonde edhe për krejt shoktë e tu. Ti ki me i pa me sytë e tu tu ra pi shpatës së armiqve të tyne. Edhe krejt Judën kom me ia dorëzu mbretit t'Babilonisë. Aj ka me i marrë robër n'Babiloni edhe ka me i mbytë me shpatë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>7 | <sup>5</sup> Krejt pasuninë e këtij qyteti, krejt qka ka, krejt sendet e shtrejta edhe krejt thesaret e mbretërve t'Judës, kom me jau dorëzu armiqve të tyne. Ata kanë me i plaçkitë krejt, kanë me i marrë për veti edhe kanë me i çu n'Babiloni.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>6</sup> Edhe ti, Pashhur, bashkë me krejt ata që jetojnë n'shpinë tonde, ki me shku rob. N'Babiloni ki me shku, aty ki me dekë edhe aty kanë me t'varrosë, bashkë me krejt shoktë e tu, se ti ju ke profetizu rrena.’»<br> | |||
<br> | |||
<sup>8 | <sup>7</sup> Ti m'ke mashtru, Jehova, e unë jom lonë<br> | ||
< | me u mashtru. Ti e ke përdorë forcën<br> | ||
tonde kundër meje edhe ke fitu. Krejt ditën<br> | |||
<sup>9 | m'kanë tallë, secili po bon hajgare me mu.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>8</sup> Se sa herë që foli, duhet me bërtitë e<br> | |||
me thirrë: «Dhunë e shkatërrim!» Për shkak t'fjalëve t'Jehovait,<br> | |||
tanë ditën m'kanë fy edhe kanë qeshë me mu.<br> | |||
<sup>10 | <br> | ||
< | <sup>9</sup> Për qata kom thanë: «S'kom me ia përmend<br> | ||
ma emnin, as s'kom me folë ma n'emër t'tij.»<br> | |||
Po mandej ato fjalë m'u kallën n'zemër si<br> | |||
zjarr, t'mbylluna n'eshnat e mi, edhe jom lodhë tu<br> | |||
i majtë mrena. S'kom mujtë ma me duru.<br> | |||
<sup>11 | <br> | ||
< | <sup>10</sup> Se kom ni plot thashetheme t'këqija. Tmerri<br> | ||
m'ka rrethu pi krejt anëve. «Akuzojeni! Hajde,<br> | |||
ta akuzojmë!» Secili që m'uronte paqe, veç<br> | |||
<sup>12 | po priste me m'pa tu u rrëzu:<br> | ||
< | «Ndoshta bon naj gabim budall, e na<br> | ||
fitojmë edhe mujna me ia marrë hakun.»<br> | |||
<br> | |||
<sup>13 | <sup>11</sup> Po Jehovai u konë n'krah tem si ni luftëtar që ta shtin frikën.<br> | ||
< | Për qata ata që m'ndjekin kanë me u pengu edhe s'kanë me fitu.<br> | ||
<sup>14 | Kanë me mbetë me marre t'madhe, se s'kanë me pasë sukses.<br> | ||
< | Marre e tyne e përjetshme s'ka me u harru.<br> | ||
<sup>15 | <br> | ||
< | <sup>12</sup> Po ti, Jehova, Zot i ushtrive, e sprovon njerin<br> | ||
e drejtë. Ti i sheh mendimet ma t'fshehta edhe zemrën.<br> | |||
<sup>16 | Lejom me e pa qysh ki me iu hakmarrë<br> | ||
< | atyne, se unë ta kom lonë n'dorë çashtjen teme.<br> | ||
<sup>17 | <br> | ||
<sup>13</sup> Këndoni për Jehovain! Lavdërojeni Jehovain! Se aj e ka<br> | |||
shpëtu t'varfnin pi dorës së atyne që bojnë t'këqija.<br> | |||
<br> | |||
<sup>18 | <sup>14</sup> E mallkume koftë dita kur kom lindë!<br> | ||
Dita kur nana jem m'ka lindë, mos u bekoftë!<br> | |||
<br><br> | <br> | ||
<sup>15</sup> I mallkum koftë aj burrë që ia ka çu babës<br> | |||
tem lajmin e mirë: «T'ka lindë nji djalë, nji<br> | |||
fëmijë mashkull!», edhe e ka gëzu fort me qat lajm.<br> | |||
<br> | |||
<sup>16</sup> Ai burrë u boftë si ato qytete që Jehovai i ka shkatërru pa i ardhë keq.<br> | |||
N'mëngjes le t'i ni britmat, e n'mesditë alarmin.<br> | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> Pse aj s'më ka mbytë në bark<br> | |||
t'nanës, që nana jem me m'u<br> | |||
bo varr edhe me metë shtatzanë përgjithmonë?<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Pse m'u desht me dalë pi barkut t'nanës,<br> | |||
veç me pa telashe e mërzi edhe<br> | |||
me i mbaru ditët e mia me marre?<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v2 = 2Ch 16:10 | | v2 = 2Ch 16:10 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:07 Uhr
1 Pashhuri, djali i Imerit, prifti që u konë edhe përgjegjësi kryesor n'shpinë e Jehovait, e ka ni Jereminë tu i profetizu krejt qeto sene.
2 Masanej, Pashhuri e ka rreh profetin Jeremia edhe e ka shti n'pranga te Porta e Naltë e Beniaminit, te shpia e Jehovait.
3 Po t'nesërmen, kur Pashhuri e ka lshu Jereminë pi prangave, Jeremia i ka thanë:
«Jehovai s'ta ka lonë emnin Pashhur, po ta ka qit emnin ‘Tmerr gjithkah përreth’.
4 Se qekjo asht qka thotë Jehovai: ‘Unë kom me t'bo ni tmerr për vetën tonde edhe për krejt shoktë e tu. Ti ki me i pa me sytë e tu tu ra pi shpatës së armiqve të tyne. Edhe krejt Judën kom me ia dorëzu mbretit t'Babilonisë. Aj ka me i marrë robër n'Babiloni edhe ka me i mbytë me shpatë.
5 Krejt pasuninë e këtij qyteti, krejt qka ka, krejt sendet e shtrejta edhe krejt thesaret e mbretërve t'Judës, kom me jau dorëzu armiqve të tyne. Ata kanë me i plaçkitë krejt, kanë me i marrë për veti edhe kanë me i çu n'Babiloni.
6 Edhe ti, Pashhur, bashkë me krejt ata që jetojnë n'shpinë tonde, ki me shku rob. N'Babiloni ki me shku, aty ki me dekë edhe aty kanë me t'varrosë, bashkë me krejt shoktë e tu, se ti ju ke profetizu rrena.’»
7 Ti m'ke mashtru, Jehova, e unë jom lonë
me u mashtru. Ti e ke përdorë forcën
tonde kundër meje edhe ke fitu. Krejt ditën
m'kanë tallë, secili po bon hajgare me mu.
8 Se sa herë që foli, duhet me bërtitë e
me thirrë: «Dhunë e shkatërrim!» Për shkak t'fjalëve t'Jehovait,
tanë ditën m'kanë fy edhe kanë qeshë me mu.
9 Për qata kom thanë: «S'kom me ia përmend
ma emnin, as s'kom me folë ma n'emër t'tij.»
Po mandej ato fjalë m'u kallën n'zemër si
zjarr, t'mbylluna n'eshnat e mi, edhe jom lodhë tu
i majtë mrena. S'kom mujtë ma me duru.
10 Se kom ni plot thashetheme t'këqija. Tmerri
m'ka rrethu pi krejt anëve. «Akuzojeni! Hajde,
ta akuzojmë!» Secili që m'uronte paqe, veç
po priste me m'pa tu u rrëzu:
«Ndoshta bon naj gabim budall, e na
fitojmë edhe mujna me ia marrë hakun.»
11 Po Jehovai u konë n'krah tem si ni luftëtar që ta shtin frikën.
Për qata ata që m'ndjekin kanë me u pengu edhe s'kanë me fitu.
Kanë me mbetë me marre t'madhe, se s'kanë me pasë sukses.
Marre e tyne e përjetshme s'ka me u harru.
12 Po ti, Jehova, Zot i ushtrive, e sprovon njerin
e drejtë. Ti i sheh mendimet ma t'fshehta edhe zemrën.
Lejom me e pa qysh ki me iu hakmarrë
atyne, se unë ta kom lonë n'dorë çashtjen teme.
13 Këndoni për Jehovain! Lavdërojeni Jehovain! Se aj e ka
shpëtu t'varfnin pi dorës së atyne që bojnë t'këqija.
14 E mallkume koftë dita kur kom lindë!
Dita kur nana jem m'ka lindë, mos u bekoftë!
15 I mallkum koftë aj burrë që ia ka çu babës
tem lajmin e mirë: «T'ka lindë nji djalë, nji
fëmijë mashkull!», edhe e ka gëzu fort me qat lajm.
16 Ai burrë u boftë si ato qytete që Jehovai i ka shkatërru pa i ardhë keq.
N'mëngjes le t'i ni britmat, e n'mesditë alarmin.
17 Pse aj s'më ka mbytë në bark
t'nanës, që nana jem me m'u
bo varr edhe me metë shtatzanë përgjithmonë?
18 Pse m'u desht me dalë pi barkut t'nanës,
veç me pa telashe e mërzi edhe
me i mbaru ditët e mia me marre?