Nahumi 2: Unterschied zwischen den Versionen
K <br> Notiz eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1 | <sup>1</sup> Kundër teje ka ardh nji që i shpërndan krejt.<br> | ||
< | Ruji fortifikimet.<br> | ||
Kqyre mirë rrugën.<br> | |||
Bëhu gati edhe përdore krejt fuqinë tane.<br> | |||
<sup>2 | <br> | ||
< | <sup>2</sup> Jehova po ia kthen prap krenarinë<br> | ||
Jakobit, edhe krenarinë Izraelit. Se<br> | |||
shkatërrusit i kanë shkatërru, edhe ua<br> | |||
<sup>3 | kanë zhduk filizat e rinj.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>3</sup> Mburojat e burrave të tij të fortë jonë ly me<br> | |||
të kuqe, luftëtarët e tij jonë veshë me tesha të<br> | |||
kuqe të mbyllta. Hekurat e qerreve të tij të luftës<br> | |||
<sup>4 | po shëndrisin si zjarm, ditën kur aj po bahet gati<br> | ||
< | për luftë, edhe shtizat prej drunit të dëllinjës po tunden.<br> | ||
<br> | |||
<sup>5 | <sup>4</sup> Qerret e luftës po vrapojnë si të çmenduna naper rrugë.<br> | ||
< | Po shkojnë me vrull poshtë e nalt naper sheshe.<br> | ||
Po shëndrisin si pishtarë që digjen edhe po vetëtijnë si rrufe.<br> | |||
<br> | |||
<sup>6 | <sup>5</sup> Aj po i thirr oficerët e vet.<br> | ||
< | Ata po marrin në thua tu ec përpara.<br> | ||
<sup>7 | Po nguten kah muri i qytetit.<br> | ||
< | Po e vendosin barrikadën.<br> | ||
<br> | |||
<sup>8 | <sup>6</sup> Dyert e lumenjve po çelen,<br> | ||
< | edhe pallati po shembet.<br> | ||
<br> | |||
<sup>7</sup> U vendos:<br> | |||
<sup>9 | asaj po ia heqin mbulesën, po e çojnë robinë, e robneshat e saj po rënkojnë.<br> | ||
< | Po lëshojnë za si pëllumba edhe po i mshojnë gjoksit.<br> | ||
<br> | |||
<sup>10 | <sup>8</sup> Niniva gjatë krejt kohës u konë<br> | ||
< | si nji pellg me ujë, po<br> | ||
tash njerëzit po ikin. “Naluni!<br> | |||
<sup>11 | Naluni!” Po kërkush s’po kthehet mbrapa.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>9</sup> Plaçkitne argjendin, plaçkitne arin!<br> | |||
<sup>12 | Ka thesare pa fund.<br> | ||
Asht plot me gjithfarë senesh të vlefshme.<br> | |||
<br> | |||
<sup>10</sup> Qyteti ka mbet bosh, i shkretë, i shkatërrum!<br> | |||
Zemrat po ju shkrihen pi frikës, gjunjtë po ju lëshojnë, ijët po ju dridhen.<br> | |||
<sup>13 | Krejt ftyrat ju jonë skuqë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>11</sup> Ku asht strofulla e luanëve, ku hanë<br> | |||
luanët e ri, ku luani del me<br> | |||
<br><br> | këlyshin e vet, pa i tutë kërkush?<br> | ||
<br> | |||
<sup>12</sup> Luani ka shqy boll gjah për këlyshët e vet,<br> | |||
edhe ka mbyt gjah për luaneshat e veta. Shpellat<br> | |||
e veta i ka majt plot me gjah,<br> | |||
e vendet ku mshefet plot me kafshë të shqyeme.<br> | |||
<br> | |||
<sup>13</sup> “Kqyre! Unë jom kundër teje”, thotë Jehova, Zotnia i ushtrive.<br> | |||
“Unë kom me t’i djeg qerret e luftës derisa të bahen<br> | |||
tym, edhe shpata ka me t’i përbi luanët e tu<br> | |||
të ri. Kom me ju dhanë fund plaçkitjeve tua nëpër tokë,<br> | |||
edhe zani i lajmëtarëve tu s’ka me u ni ma.”<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Jer 25:9 | | v1 = Jer 25:9 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 20:28 Uhr
1 Kundër teje ka ardh nji që i shpërndan krejt.
Ruji fortifikimet.
Kqyre mirë rrugën.
Bëhu gati edhe përdore krejt fuqinë tane.
2 Jehova po ia kthen prap krenarinë
Jakobit, edhe krenarinë Izraelit. Se
shkatërrusit i kanë shkatërru, edhe ua
kanë zhduk filizat e rinj.
3 Mburojat e burrave të tij të fortë jonë ly me
të kuqe, luftëtarët e tij jonë veshë me tesha të
kuqe të mbyllta. Hekurat e qerreve të tij të luftës
po shëndrisin si zjarm, ditën kur aj po bahet gati
për luftë, edhe shtizat prej drunit të dëllinjës po tunden.
4 Qerret e luftës po vrapojnë si të çmenduna naper rrugë.
Po shkojnë me vrull poshtë e nalt naper sheshe.
Po shëndrisin si pishtarë që digjen edhe po vetëtijnë si rrufe.
5 Aj po i thirr oficerët e vet.
Ata po marrin në thua tu ec përpara.
Po nguten kah muri i qytetit.
Po e vendosin barrikadën.
6 Dyert e lumenjve po çelen,
edhe pallati po shembet.
7 U vendos:
asaj po ia heqin mbulesën, po e çojnë robinë, e robneshat e saj po rënkojnë.
Po lëshojnë za si pëllumba edhe po i mshojnë gjoksit.
8 Niniva gjatë krejt kohës u konë
si nji pellg me ujë, po
tash njerëzit po ikin. “Naluni!
Naluni!” Po kërkush s’po kthehet mbrapa.
9 Plaçkitne argjendin, plaçkitne arin!
Ka thesare pa fund.
Asht plot me gjithfarë senesh të vlefshme.
10 Qyteti ka mbet bosh, i shkretë, i shkatërrum!
Zemrat po ju shkrihen pi frikës, gjunjtë po ju lëshojnë, ijët po ju dridhen.
Krejt ftyrat ju jonë skuqë.
11 Ku asht strofulla e luanëve, ku hanë
luanët e ri, ku luani del me
këlyshin e vet, pa i tutë kërkush?
12 Luani ka shqy boll gjah për këlyshët e vet,
edhe ka mbyt gjah për luaneshat e veta. Shpellat
e veta i ka majt plot me gjah,
e vendet ku mshefet plot me kafshë të shqyeme.
13 “Kqyre! Unë jom kundër teje”, thotë Jehova, Zotnia i ushtrive.
“Unë kom me t’i djeg qerret e luftës derisa të bahen
tym, edhe shpata ka me t’i përbi luanët e tu
të ri. Kom me ju dhanë fund plaçkitjeve tua nëpër tokë,
edhe zani i lajmëtarëve tu s’ka me u ni ma.”