Letra e parë e Mbreterve 8: Unterschied zwischen den Versionen
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
K BiblaPopulloreBot1337 verschob die Seite 1. Mbreterve 8 nach Letra e parë e Mbreterve 8, ohne dabei eine Weiterleitung anzulegen: falscher Name |
(kein Unterschied)
| |
Aktuelle Version vom 25. Oktober 2026, 09:21 Uhr
1 Në atë kohë Salomoni i ka mbledh pleqtë e Izraelit, krejt krerët e fiseve edhe kryetarët e familjeve të mëdhaja të Izraelit. Ata kanë ardh te mbreti Salomon në Jerusalem, për me e hyp arkën e besëlidhjes së Jehovës pi Qytetit të Davidit, domethanë pi Sionit.
2 Krejt burrat e Izraelit janë mbledh para mbretit Salomon për festën në muajin Etanim, që asht muji i shtatë.
3 Kur kanë ardh krejt pleqtë e Izraelit, priftat e kanë ngrit arkën.
4 Ata e kanë hyp arkën e besëlidhjes së Jehovës, çadrën e takimit edhe krejt sendet e shenjta që u konë në çadër. Priftat edhe levitët i kanë hyp krejt ato.
5 Mbreti Salomon edhe krejt populli i Izraelit, që u thirr me u mbledh bashkë me të, jonë mbledh para arkës së besëlidhjes. Ata kanë bo kurban aq shumë dele e lopë, sa s'ka mujt kush me i numru.
6 Masanej priftat e kanë vnu arkën e besëlidhjes së Jehovës në vendin e saj, në dhomën ma të mbrendshme të shpisë, në Vendin Ma të Shenjtë, nën krahët e kerubinave.
7 Krahët e kerubinave jonë konë të hapun përmbi vendin ku rrike arka, kështu që e mbulojshin arkën bashkë me shufrat e saj.
8 Shufrat jonë konë aq të gjata, sa skajet e tyne u shihshin pi Vendi i Shenjtë, përpara dhomës ma të mbrendshme. Po pi jashtë s'u shihshin. Ato jonë aty edhe sot e kësaj dite.
9 Në arkë s'ka pas kurgjo tjetër, përveç dy pllakave të gurit që Musa i ka shti aty në Horeb, kur Jehova e ka bo besëlidhjen me popullin e Izraelit, kur i ka nxjerrë pi Egjiptit.
10 Kur priftat kanë dal pi vendi i shenjtë, nji re e ka mbush shpinë e Jehovës.
11 Për shkak të resë, priftat s'kanë mujt me nejt aty e me e kry shërbimin e tyne, se lavdia e Jehovës e ka mbush shpinë e Jehovës.
12 Atëherë Salomoni ka thanë: «Jehova, ti ke thanë që ke me banu në terr të thellë.
13 Unë ta kom ndërtu nji shpi të mrekullueshme, nji vend të qëndrueshëm, ku ti ke me banu përgjithmonë.»
14 Masanej mbreti u kthy kah populli edhe ja nisi me i beku krejt izraelitët që jonë mbledh aty, ndërkohë që krejt rrishin në kamë.
15 Aj ka thanë: «Qoftë i lavdum Jehova, Zoti i Izraelit! Aj e ka përmbush me dorën e vet atë që ia ka premtu me gojën e vet babës tem David, kur ka thanë:
16 ‘Qysh pi ditës që e kom nxjerrë popullin tem Izraelin pi Egjiptit, s'e kom zgjedh asnji qytet në asnji fis të Izraelit, që aty me u ndërtu nji shpi ku ka me mbet emni jem. Po e kom zgjedh Davidin që me udhëheq popullin tem Izrael.’
17 Babës tem Davidit i ka pas ardh pi zemrës me ndërtu nji shpi për nder të emnit të Jehovës, Zotit të Izraelit.
18 Po Jehova i ka thanë babës tem David: ‘Ti e ke pas dëshirë me krejt zemër me ndërtu nji shpi për nder të emnit tem, edhe mirë ke bo që e ke pas qet dëshirë.
19 Ama s'ke me e ndërtu ti atë shpi për nder të emnit tem, po djali yt që ka me të lindë.’
20 Jehova e ka majt fjalën e vet, se tash jom ulë në fronin e Izraelit, mas babës tem David, qysh ka premtu Jehova. Edhe e kom ndërtu shpinë për nder të emnit të Jehovës, Zotit të Izraelit.
21 Edhe e kom përgatit nji vend për arkën e besëlidhjes, ku gjindet besëlidhja që Jehova e ka bo me të parët tanë, kur i ka nxjerrë pi Egjiptit.»
22 Masanej Salomoni ka dal para altarit të Jehovës, përpara krejt izraelitëve që jonë mbledh aty, i ka çu durt kah qielli
23 edhe asht lut: «O Jehova, Zoti i Izraelit, s'ka Zot si ti, as nalt në qiell e as poshtë në tokë. Ti e mban besëlidhjen edhe ju kallxon dashni besnike shërbëtorëve tu, që ecin para teje me krejt zemër.
24 Ti e ke majt premtimin që ia ke dhanë babës tem, shërbëtorit tand David. Atë që ia ke premtu me gojën tane, sot e ke përmbush me dorën tane.
25 O Jehova, Zoti i Izraelit, ti i ke thanë edhe babës tem, shërbëtorit tand David: ‘Nëse djemtë e tu kanë kujdes qysh ecin edhe ecin para meje qysh ke ec ti, atëherë gjithmonë ka me pas nji pasardhës tandin që ka me u ulë në fronin e Izraelit para meje.’ Të lutna, mbaje edhe qet premtim.
26 O Zot i Izraelit, të lutna, le të përmbushet premtimi që ia ke dhanë babës tem, shërbëtorit tand David.
27 Po a ke me banu përnime ti, o Zot, këtu në tokë? As qielli, bile as qiejt ma të naltë, s'mujnë me të nxanë. E sa ma pak ka me mujt me të nxanë kjo shpi që e kom ndërtu unë!
28 O Jehova, Zoti jem, unë, shërbëtori yt, po të lutna: Dëgjoje lutjen teme edhe lutjen që po ta boj për me ma kallxu mirësinë tane. Të lutna, dëgjoje thirrjen teme për ndihmë edhe lutjen që po ta boj sot.
29 Të lutna, mbaji sytë ditë e natë kah kjo shpi, kah ky vend për të cilin ke thanë: ‘Emni jem ka me kon aty.’ Edhe dëgjoje lutjen që shërbëtori yt ta bon tu u kthy kah ky vend.
30 Dëgjoje lutjen e shërbëtorit tand, kur të lutet për me ia kallxu mirësinë tane, edhe lutjet që populli yt Izraeli t'i bon tu u kthy kah ky vend. Dëgjo pi vendit ku banon, pi qiellit. Po, të lutna, dëgjo edhe fal.
31 Nëse dikush akuzohet se ka bo gjynah kundër nji njeriu tjetër, edhe atij i kërkohet me u betu, e për shkak të atij betimi vjen te altari yt në këtë shpi,
32 atëherë të lutna, dëgjo pi qiellit. Vepro edhe gjykoji shërbëtorët e tu. Shpalle fajtor atë që ka bo keq edhe bane me e marrë mbi veti atë që e ka bo. Kurse atë që asht i drejtë, shpalle të pafajshëm edhe shpërbleje simas drejtësisë së tij.
33 Nëse populli yt Izraeli mundet pi nji armiku, se vazhdimisht ka bo gjynahe kundër teje, e masanej kthehet te ti, e lavdon emnin tand, të lutet edhe të kërkon me ia kallxu mirësinë tane në këtë shpi,
34 atëherë të lutna, dëgjo pi qiellit edhe fale gjynahun e popullit tand Izraelit. Ktheji apet në tokën që ua ke dhanë të parëve të tyne.
35 Nëse qielli mshelet edhe s'bjen shi, se ata vazhdimisht kanë bo gjynahe kundër teje, e masanej luten tu u kthy kah ky vend, e lavdojnë emnin tand edhe nalën së bo gjynahe, se ti i ke përulë,
36 atëherë të lutna, dëgjo pi qiellit edhe fale gjynahun e shërbëtorëve tu, të popullit tand Izraelit. Kallxoja rrugën e mirë, rrugën nëpër të cilën duhet me ec. Edhe bane me ra shi mbi tokën që ia ke dhanë popullit tand për trashëgimi.
37 Nëse në vend bjen uri e madhe ose përhapet murtaja, nëse vapa e madhe e shkatërron bereqetin, nëse del myku në bimë, nëse vinë tufa karkalecash ose karkaleca që e hanë krejt bereqetin, nëse armiku e rrethon naj qytet në vend, ose nëse bjen naj fatkeqësi a naj smundje tjetër,
38 atëherë, për çfarëdo arsye që lutet ose kërkon mirësi nji njeri i vetëm a krejt populli yt Izraeli, se secili e din dhimtën që e ka në zemrën e vet, edhe nëse i çojnë durt kah kjo shpi,
39 të lutna, dëgjo pi qiellit, pi vendit ku banon ti. Fali edhe vepro. Shpërbleje secilin simas krejt rrugëve të veta, se ti ia njeh zemrën. Veç ti je aj që i njeh përnime zemrat e krejt njerëzve.
40 Kështu ata kanë me pas respekt të thellë për ty gjatë krejt kohës që jetojnë në tokën që ua ke dhanë të parëve të tyne.
41 Edhe nëse nji i huj, që s'asht pi populli yt Izraeli, vjen pi nji vend i largët për shkak të emnit tand,
42 edhe lutet tu u kthy kah kjo shpi, se njerëzit kanë me ni për emnin tand të madh, për dorën tane të fortë edhe për krahun tand të shtrimë,
43 atëherë të lutna, dëgjo pi qiellit, pi vendit ku banon ti, edhe bone krejt qka të kërkon aj i huji. Kështu krejt popujt e tokës kanë me e njoft emnin tand edhe kanë me pas respekt të thellë për ty, qysh e ka populli yt Izraeli. Edhe kanë me e kuptu që kjo shpi që e kom ndërtu unë e mban emnin tand.
44 Nëse ti e çon popullin tand në luftë kundër armikut, kudo që e çon, edhe ata të luten ty, o Jehova, tu u kthy kah qyteti që e ke zgjedh edhe kah shpija që e kom ndërtu për nder të emnit tand,
45 atëherë dëgjo pi qiellit lutjen e popullit tand edhe lutjen që ta bojnë për me jau kallxu mirësinë tane, edhe ndihmoju me e fitu të drejtën që ju takon.
46 Nëse ata bojnë gjynahe kundër teje, se s'ka njeri që s'bon gjynah, edhe ti zemërohesh me ta e i len në dorë të armikut, e armiku i merr robër edhe i çon në vendin e vet, qoftë afër a larg,
47 e nëse atje, në vendin ku jonë çu robër, ju vinë ment, kthehen te ti edhe të luten për me jau kallxu mirësinë tane, tu thanë: ‘Kemi bo gjynahe edhe gabime, kemi vepru keq’,
48 edhe nëse në vendin e armiqve të tyne, që i kanë marrë robër, kthehen te ti me krejt zemër e me krejt shpirt, edhe luten tu u kthy kah toka që ua ke dhanë të parëve të tyne, kah qyteti që e ke zgjedh edhe kah shpija që e kom ndërtu për nder të emnit tand,
49 atëherë dëgjo pi qiellit, pi vendit ku banon ti, lutjen e tyne edhe lutjen që ta bojnë për me jau kallxu mirësinë tane, edhe ndihmoju me e fitu të drejtën që ju takon.
50 Fale popullin tand që ka bo gjynahe kundër teje. Fali për krejt shkeljet që i kanë bo kundër teje. Bane që armiqve të tyne me ju ardh gjynah për ta. Edhe atyne ka me ju ardh gjynah për ta,
51 se ata jonë populli yt edhe trashëgimia jote, që ti e ke nxjerrë pi Egjiptit, pi mesit të furrës ku shkrihet hekuri.
52 Të lutna, ktheji sytë kah lutjet e shërbëtorit tand edhe kah lutjet e popullit tand Izraelit, kur të kërkojnë me jau kallxu mirësinë tane. Dëgjoji sa herë që të thërrasin.
53 Se ti i ke nda ata pi krejt popujt e tokës, që me kon trashëgimia jote, qysh e ke thanë përmes shërbëtorit tand Musës, kur i ke nxjerrë të parët tanë pi Egjiptit, o Zotni Sovran Jehova.»
54 Sapo Salomoni e ka kry krejt qet lutje drejtu Jehovës edhe e ka lut për me ia kallxu mirësinë e vet, u çu para altarit të Jehovës, aty ku u konë i ulun në gujë, me durt e çume kah qielli.
55 Aj u çu në kamë edhe i ka beku krejt izraelitët që jonë mbledh aty. Me zo të naltë ka thanë:
56 «Qoftë i lavdum Jehova, që ia ka dhanë popullit të vet Izraelit nji vend ku me pushu, qysh ua ka premtu. Pi krejt fjalëve të mira që i ka thanë përmes shërbëtorit të vet Musës, as edhe nji fjalë s'ka mbet pa u përmbush.
57 Jehova, Zoti jonë, na ndihmoftë qysh ju ka ndihmu të parëve tanë. Kurrë mos na lashtë vetëm edhe kurrë mos na braktistë.
58 Na i afroftë zemrat tona kah vetja, që me ec në krejt rrugët e tij edhe me i majt urdhnat, rregullat edhe vendimet e tij që ua ka dhanë të parëve tanë.
59 Edhe Jehova, Zoti jonë, i pastë ndërmend ditë e natë kto fjalë me të cilat e kom lut për me ma kallxu mirësinë e vet. Aj ia dhaftë të drejtën shërbëtorit të vet edhe popullit të vet Izraelit, simas nevojës së secilës ditë,
60 që krejt popujt e tokës me e ditë që Jehova asht Zoti i vërtetë. S'ka tjetër përveç tij!
61 Prandaj, jepjani krejt zemrën Jehovës, Zotit tonë. Vazhdoni me i majt rregullat e tij edhe me ju bind urdhnave të tij, qysh po boni sot.»
62 Masanej mbreti edhe krejt izraelitët kanë bo shumë kurbane para Jehovës.
63 Salomoni i ka bo kurban 22 000 lopë e qe edhe 120 000 dele, si kurbane bashkësie për Jehovën. Kështu mbreti edhe krejt izraelitët e kanë përuru shpinë e Jehovës.
64 Atë ditë mbreti u dasht me e shenjtëru pjesën e mesme të oborrit përpara shpisë së Jehovës, se aty u dasht me i bo kurbanet që digjen krejt, kurbanet pi drithit edhe me i djeg pjesët e yndyrshme të kurbaneve të bashkësisë. Se altari i bakrit që rrike para Jehovës u konë tepër i vogël për kurbanet që digjen krejt, për kurbanet pi drithit edhe për pjesët e yndyrshme të kurbaneve të bashkësisë.
65 Në atë kohë Salomoni, bashkë me krejt izraelitët, nji kallabllak shumë i madh njerëzish që jonë mbledh pi krejt vendi, pi Lebo-Hamathi e deri poshtë te lugina e përroit të Egjiptit, e kanë festu festën para Jehovës, Zotit tonë, shtatë ditë, e masanej edhe shtatë ditë tjera, gjithsej 14 ditë.
66 Të nesërmen Salomoni e ka lshu popullin me shku. Ata e kanë beku mbretin edhe jonë kthy në shpijat e veta të lumtun, me zemra plot gëzim, për krejt të mirat që Jehova ia ka bo shërbëtorit të vet Davidit edhe popullit të vet Izraelit.