Marku 5: Unterschied zwischen den Versionen
(KI Übersetzung) |
Nexhat (Diskussion | Beiträge) Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| (4 dazwischenliegende Versionen von einem anderen Benutzer werden nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = KI | | Status = KI | ||
}} | }} | ||
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ | ⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ | ||
<br><br> | |||
<sup>1</sup> Ata mrrin në anën tjetër të detit, në krahinën e Gerasenve. <sup>2</sup> Kur zhdrypi Jezusi prej barkës anijës, menjiherë i doli përpara prej vorreve nji njeri qe e kish në veten e tij mrena nji frymë të keqe. <sup>3</sup> Ky rrike tu jetu në varreza ose vorre, në ato shpella ku varrosin njerzt, edhe kurrkush nuk ka mujt me e majt të lidhun gatë, as me zingjir. <sup>4</sup> Shum herë ja kishin shti hekurat në kamë dhe zingjirt në duar, po ai i këputke zingjirt dhe ja u thyeshke hekurat e kamve. Kurrkush s’kish fuqi me e përmbajt me nal. <sup>5</sup> Ditë e natë, pa nalë, po bërtitke në vorre edhe në male,dhe po e prejke veten me gurë. <sup>6</sup> Po kur e pa Jezusin prej largit, ngajti me vrap, ra në gunj përpara tij dhe u përul përtokë. <sup>7</sup> Me za të nalt bërtiti: “Qka ki ti me mu, o Jezus, bir i Zotit ma të nalt? Të lutna në Emën të Zotit, mos më mundo!” <sup>8</sup> Se Jezusi veç i kish thanë: “Dil prej këtij njerit, o frymë e keqe!” <sup>9</sup> Jezusi e veti: “Qysh e ki emnin?” Ai u përgjegj: “Emnin e kom Legjion, se jena shumë.” <sup>10</sup> Edhe po lypte apet se apet Jezusi me të madhe me mos i qit ose largu jasht prej asaj ane. | |||
<br> | |||
<sup>11</sup> Aty te bregu po kulloste në mal nji kope e madhe e derrkucave. <sup>12</sup> Frymat e kqia e luten: “Na qit te derrat, lejo me hi te ata.” <sup>13</sup> Dhe ai jau lejoi. Atëher frymat e kqija dulën prej atij njerit dhe hynë në derra.Tufa e derrave diku rreth dy mijë copa, u turrën posht përpjetë, prej bregut të pjerrt te poshtë drejt e në det, dhe u mbytën në ujë. <sup>14</sup> Qobanat e derrave ikën,dhe shkun me ju kallxu në qytet edhe në katune se qka kish ndodh. Njerzt dolën me pa qka kish ndodh. <sup>15</sup> Erdhen te Jezusi dhe e panë atë njerin qe ma herët e kish pas frymën e keqe, Legjionin. Ai tash rrike ulë, u kon i veshun edhe me mend të veta në rregull. Atëher ata i kapi tuta ose frika. <sup>16</sup> Ata qe e kishin pa me sy, ju kallxun krejt historinë për ket njeri e për derrat. <sup>17</sup> Atëher njerzt fillun me i lyp me ngulm Jezusit me u largu prej asaj ane të tyne. | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Kur po hypke Jezusi në anije në barkë, ai njeriu qe ma herët e kish pas frymën e keqe iu lutke me i shku mas. <sup>19</sup> Po Jezusi s’e la, po i tha: “Shko në shpi te të afërmit e tu,dhe kallxojju qka ka bo Zoti për ty, edhe sa të ka pas rahmet ose mëshirë.” <sup>20</sup> Ai shkoi dhe filloj me tregu në Dekapolis çka i kish bo Jezusi, edhe krejt po çuditshin. | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Kur Jezusi u kthye apet me barkë në | |||
anën tjetër të detit, sa u kon hala te deti u mblodh nji turmë e madhe njerzish rreth tij. <sup>22</sup> Erdhi edhe nji prej udhëheqsve të sinagogës, qe quhej Jair. Kur e pa, ra në kembë para tij, <sup>23</sup> edhe po e lute me të madhe: “Voglusha qika jeme po vdes. Të lutna, hajde, vnoja duert përmi, që me u ba shnosh edhe me met gjallë.” <sup>24</sup> Jezusi u nis me te, edhe nji turmë e madhe po shkonte mas tij, tu u ngjesh përreth. | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Aty u kon edhe nji grue qe 12 vjet u kan e sëmur me rrjedhke gjaku. <sup>26</sup> Ajo kish hekë shumë prej shum mjekve, i kish hargju krejt paret, po s’u bo ma mirë, përkundrazi gjendja ju kish bo edhe ma keq. <sup>27</sup> Kur i ngoj fjalët për Jezusin, erdh mrapa në mes midis të turmes dhe ja preku ose livriti teshat. <sup>28</sup> Se po menonte me veti: “Veç nese e preki ose livriti teshat e tij, kom me u shnosh.” <sup>29</sup> Menjiher ju ndal rrjedhja e gjakut, edhe në trup ndjeu qe u shnosh prej asaj smuje të randë. | |||
<br> | |||
<sup>30</sup> Në at moment edhe Jezusi e ndjeu qe doli fuqi prej tij. U kthy kah turma edhe i veti: “Kush mi preku teshat?” <sup>31</sup> Nxonsat i thanë: “Po ti po e sheh sa po shtyhen njerzt përreth teje, e ti po vet: ‘Kush më preku?’” <sup>32</sup> Po ai po kqyrke rreth e rrotull me pa kush e kish bo. <sup>33</sup> Gruja, prej tute e tu dridh, se e dinte mirë qka i kish ndodh, erdh, ra në gunj para tij edhe ia kallxoj krejt të vertetën Jezusit. <sup>34</sup> Ai i tha: “Bijë, besimi yt të ka bo shnosh. Shko në paqe. Le të kesh shërim prej ksaj smuje të randë.” | |||
<br> | |||
<sup>35</sup> Sa ish tu fol ai, erdhën do veta prej shpisë të udhëheqsit të sinagogës edhe i thanë: “Qika jote ka dek. Mos e mundo ma Msusin.” <sup>36</sup> Po Jezusi, sa i ngoj këto fjalë, i tha udhëheqsit të sinagogës: “Mos u tut, veç beso.” <sup>37</sup> Nuk e la kurkand me shku me te, veç Pjetrin, Jakovin edhe Gjonin, vllain e Jakovit. | |||
<br> | |||
<sup>38</sup> Kur arritën te shpija e udhëheqsit të sinagogës, ai pa një hallakam të madhe, njerzt tu kajt e tu qa me za të nalt. <sup>39</sup> Hyni mrena e ju tha: “Pse po kajnë e po boni ket hallakam? Fmija s’ka dek, por po fle.” <sup>40</sup> Ata e keshën me përbuzje. Po ai i qiti krejt jasht, e mori me veti babën e nanën e vajzës ose qikës dhe ata të tret qe ishin me te, edhe hynë te dhoma ku rrike vajza. <sup>41</sup> E kapi vajzën për dore edhe i tha: “Talitha kumi”, dmth: “Voglushe, ty po të thom, çohu!” <sup>42</sup> Menjiherë vajza u çu e ja nisi me ecë. Ajo u kan 12 vjeçe. Ata u habitën e u gëzuen tepër ose shumë. <sup>43</sup> Po ai ju bani me dije rand e rand me mos i kallxu kërkujt për ket punë, dhe u tha me i dhanë vajzës diqka me hangër. | |||
{{Querverweise-Metadaten | |||
| v7 = Jak 2:19 | |||
| v8 = Apg 16:17, 18 | |||
| v11 = 3Mo 11:7, 8; 5Mo 14:8 | |||
| v23 = Luk 4:40 | |||
| v25 = 3Mo 15:25 | |||
| v27 = Mat 14:36; Mar 6:56 | |||
| v30 = Luk 5:17; 6:19 | |||
| v34 = Luk 7:50 | |||
| v36 = Joh 11:39, 40 | |||
| v37 = Mat 17:1, 2; 26:36, 37 | |||
| v39 = Mat 9:24; Joh 11:11 | |||
| v41 = Luk 7:14; Apg 9:40 | |||
| v43 = Mar 1:42-44; 7:35, 36 | |||
}} | |||
Aktuelle Version vom 16. Januar 2026, 13:27 Uhr
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
1 Ata mrrin në anën tjetër të detit, në krahinën e Gerasenve. 2 Kur zhdrypi Jezusi prej barkës anijës, menjiherë i doli përpara prej vorreve nji njeri qe e kish në veten e tij mrena nji frymë të keqe. 3 Ky rrike tu jetu në varreza ose vorre, në ato shpella ku varrosin njerzt, edhe kurrkush nuk ka mujt me e majt të lidhun gatë, as me zingjir. 4 Shum herë ja kishin shti hekurat në kamë dhe zingjirt në duar, po ai i këputke zingjirt dhe ja u thyeshke hekurat e kamve. Kurrkush s’kish fuqi me e përmbajt me nal. 5 Ditë e natë, pa nalë, po bërtitke në vorre edhe në male,dhe po e prejke veten me gurë. 6 Po kur e pa Jezusin prej largit, ngajti me vrap, ra në gunj përpara tij dhe u përul përtokë. 7 Me za të nalt bërtiti: “Qka ki ti me mu, o Jezus, bir i Zotit ma të nalt? Të lutna në Emën të Zotit, mos më mundo!” 8 Se Jezusi veç i kish thanë: “Dil prej këtij njerit, o frymë e keqe!” 9 Jezusi e veti: “Qysh e ki emnin?” Ai u përgjegj: “Emnin e kom Legjion, se jena shumë.” 10 Edhe po lypte apet se apet Jezusi me të madhe me mos i qit ose largu jasht prej asaj ane.
11 Aty te bregu po kulloste në mal nji kope e madhe e derrkucave. 12 Frymat e kqia e luten: “Na qit te derrat, lejo me hi te ata.” 13 Dhe ai jau lejoi. Atëher frymat e kqija dulën prej atij njerit dhe hynë në derra.Tufa e derrave diku rreth dy mijë copa, u turrën posht përpjetë, prej bregut të pjerrt te poshtë drejt e në det, dhe u mbytën në ujë. 14 Qobanat e derrave ikën,dhe shkun me ju kallxu në qytet edhe në katune se qka kish ndodh. Njerzt dolën me pa qka kish ndodh. 15 Erdhen te Jezusi dhe e panë atë njerin qe ma herët e kish pas frymën e keqe, Legjionin. Ai tash rrike ulë, u kon i veshun edhe me mend të veta në rregull. Atëher ata i kapi tuta ose frika. 16 Ata qe e kishin pa me sy, ju kallxun krejt historinë për ket njeri e për derrat. 17 Atëher njerzt fillun me i lyp me ngulm Jezusit me u largu prej asaj ane të tyne.
18 Kur po hypke Jezusi në anije në barkë, ai njeriu qe ma herët e kish pas frymën e keqe iu lutke me i shku mas. 19 Po Jezusi s’e la, po i tha: “Shko në shpi te të afërmit e tu,dhe kallxojju qka ka bo Zoti për ty, edhe sa të ka pas rahmet ose mëshirë.” 20 Ai shkoi dhe filloj me tregu në Dekapolis çka i kish bo Jezusi, edhe krejt po çuditshin.
21 Kur Jezusi u kthye apet me barkë në
anën tjetër të detit, sa u kon hala te deti u mblodh nji turmë e madhe njerzish rreth tij. 22 Erdhi edhe nji prej udhëheqsve të sinagogës, qe quhej Jair. Kur e pa, ra në kembë para tij, 23 edhe po e lute me të madhe: “Voglusha qika jeme po vdes. Të lutna, hajde, vnoja duert përmi, që me u ba shnosh edhe me met gjallë.” 24 Jezusi u nis me te, edhe nji turmë e madhe po shkonte mas tij, tu u ngjesh përreth.
25 Aty u kon edhe nji grue qe 12 vjet u kan e sëmur me rrjedhke gjaku. 26 Ajo kish hekë shumë prej shum mjekve, i kish hargju krejt paret, po s’u bo ma mirë, përkundrazi gjendja ju kish bo edhe ma keq. 27 Kur i ngoj fjalët për Jezusin, erdh mrapa në mes midis të turmes dhe ja preku ose livriti teshat. 28 Se po menonte me veti: “Veç nese e preki ose livriti teshat e tij, kom me u shnosh.” 29 Menjiher ju ndal rrjedhja e gjakut, edhe në trup ndjeu qe u shnosh prej asaj smuje të randë.
30 Në at moment edhe Jezusi e ndjeu qe doli fuqi prej tij. U kthy kah turma edhe i veti: “Kush mi preku teshat?” 31 Nxonsat i thanë: “Po ti po e sheh sa po shtyhen njerzt përreth teje, e ti po vet: ‘Kush më preku?’” 32 Po ai po kqyrke rreth e rrotull me pa kush e kish bo. 33 Gruja, prej tute e tu dridh, se e dinte mirë qka i kish ndodh, erdh, ra në gunj para tij edhe ia kallxoj krejt të vertetën Jezusit. 34 Ai i tha: “Bijë, besimi yt të ka bo shnosh. Shko në paqe. Le të kesh shërim prej ksaj smuje të randë.”
35 Sa ish tu fol ai, erdhën do veta prej shpisë të udhëheqsit të sinagogës edhe i thanë: “Qika jote ka dek. Mos e mundo ma Msusin.” 36 Po Jezusi, sa i ngoj këto fjalë, i tha udhëheqsit të sinagogës: “Mos u tut, veç beso.” 37 Nuk e la kurkand me shku me te, veç Pjetrin, Jakovin edhe Gjonin, vllain e Jakovit.
38 Kur arritën te shpija e udhëheqsit të sinagogës, ai pa një hallakam të madhe, njerzt tu kajt e tu qa me za të nalt. 39 Hyni mrena e ju tha: “Pse po kajnë e po boni ket hallakam? Fmija s’ka dek, por po fle.” 40 Ata e keshën me përbuzje. Po ai i qiti krejt jasht, e mori me veti babën e nanën e vajzës ose qikës dhe ata të tret qe ishin me te, edhe hynë te dhoma ku rrike vajza. 41 E kapi vajzën për dore edhe i tha: “Talitha kumi”, dmth: “Voglushe, ty po të thom, çohu!” 42 Menjiherë vajza u çu e ja nisi me ecë. Ajo u kan 12 vjeçe. Ata u habitën e u gëzuen tepër ose shumë. 43 Po ai ju bani me dije rand e rand me mos i kallxu kërkujt për ket punë, dhe u tha me i dhanë vajzës diqka me hangër.