Marku 10: Unterschied zwischen den Versionen
(Update Quver. Mar. 10 1-52) |
Nexhat (Diskussion | Beiträge) Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| (4 dazwischenliegende Versionen von 2 Benutzern werden nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = KI | | Status = KI | ||
}} | }} | ||
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ | ⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ | ||
<br><br> | |||
<sup>1</sup> Prej anej u nis Jezusi dhe erdhi në kufijt e Judes prej anës tjetër të Jordanit. Apet u mledhen turma të mdhaja rreth tij, edhe ai, si përher, ja nisi me i msu. <sup>2</sup> Erdhen do farisej e shtyn në provë, dhe e vetën: “A i lejohet burrit me u nda prej grus?” <sup>3</sup> Ai ju tha: “Qka ju ka urdhnue Moisiu ose Musa?” <sup>4</sup> Ata thanë: “Moisiu ose Musa e ka leju me shkru nji letër ndarjeje edhe me lëshu grun.” <sup>5</sup> Jezusi ju tha: “Për shkak se keni zemrën si guri, ai e ka shkru qet urdhën për ju. <sup>6</sup> Po prej fillimit të krijimit, Zoti i bani njerzit mashkull dhe femën. <sup>7</sup> Për qata burri ka me lanë babën e nanën, <sup>8</sup> dhe kur të dytë bashkohen, bahet nji trup i vetëm. Ata nuk janë ma dy, po nji trup. <sup>9</sup> Përqata atë që e ka lidh Zoti, kurkush ose as një njeri nuk duhet me nda.” <sup>10</sup> Ma von, kur ishin në shpi, nxonsat e vet e vetën apet për ket punë. <sup>11</sup> Ai ju tha: “Kush ndahet(divorcohet) prej grusë së vet dhe martohet me nji tjetër, po ban tradhti bashkshortore. <sup>12</sup> Edhe gruaja nese dahet prej burrit të vet dhe martohet me nji tjetër, po ban tradhti bashkshortore.” | |||
<sup>1</sup> Prej | <br> | ||
<sup>13</sup> Njerzt i prunë te ai do thfmi, me i prek e mi beku ai, po nxonsat po i pengojshin ose qortojshin(largojshin me zor) mrapa. <sup>14</sup> Kur e pa Jezusi, u idhnu edhe ju tha: “Lshoji thfmit me ardh te une, mos i pengoni, se Mretnia e Zotit osht e tyne që janë si kta thfmij. <sup>15</sup> Po ju thom përnime të vertetën: ai qe s’e pranon Mretninë e Zotit si thfmi, ai s’ka me hi kurr e kurrës në te.” <sup>16</sup> Përqata i mori thfmit në prehn, i bekoi, tu ju vnu(qit) durt përmi kry. | |||
<sup>13</sup> Njerzt i prunë te ai do | <br> | ||
<sup>17</sup> Kur po nisej me dal në rrugë, erdh me vrap nji njeri, ra në gunj para tij dhe e veti: “Mësus i mirë, qka duhet me bo une që me trashëgu jetën e amshushme?” <sup>18</sup> Jezusi i tha: “Pse po më thu i mirë? Kurkush nuk osht i mirë veç njonit – Zotit. <sup>19</sup> Urdhnat i din: ‘Mos vraj’, ‘Mos tradhto në martesë’, ‘Mos vjedh’, ‘Mos rrej kundër nji tjetri’, ‘Mos mashtro’, ‘Nderoje babën e nanën tane’.” <sup>20</sup> Ai i tha: “Mësus, krejt kto i kom majt prej se jam kan i ri.” <sup>21</sup> Jezusi e kqyri me dashni dhe i tha: “Nji sen (gjo)të mungon: shko, shit krejt qka ki, jepju paret te fukarave, dhe ke me pas thesar në hava. Masanej, hajde mas meje e boni nxansi jem.” <sup>22</sup> Kur e ngoi kto fjalë, atij iu prish qefi, u mërzit shum dhe shkoi i idhnum (trishtum), se u kon shum i pasun. | |||
<sup>17</sup> Kur po nisej me dal në rrugë, erdh vrap | <br> | ||
<sup>23</sup> Jezusi i kqyri përreth nxonsat e vet dhe tha: “Sa shtir e kan me hi në Mretninë e Zotit ata qe jon të pasun!” <sup>24</sup> Nxonsat u habitën prej këtyne fjalëve. Jezusi apet ju tha: “Sa shtir osht për pasanikat me hi në Mretninë e Zotit! <sup>25</sup> Ma lehtë osht me kalu devja në birë të gjilpanës, se sa nji i pasun me hi në Mretninë e Zotit.” <sup>26</sup> Ata u çuditën edhe ma shum, e po i thojshin njeni-tjetrit: “Atëher kush munet me pshtu?” <sup>27</sup> Jezusi i kqyri drejt e tha: “Për njerzit kjo osht e pamundshme, po për Zotin jo. Se Zoti munet me ba gjithçka(krejt gjonat).” <sup>28</sup> Atëherë Pjetri i tha: “Shih, na i kem lan krejt gjonat edhe jena ardh mas teje.” <sup>29</sup> Jezusi tha: “Po ju thom të vertetën: kërkush qe, për mu edhe për lajmin e mirë, e ka lanë shpinë, vllaznit, motrat, nanën, babën, thfmit a arat, <sup>30</sup> s’ka me met pa i marrë qe kët herë, në ket kohë, qindfish: shpija, vllazni, motra, nëna, thfmi, ara – bashkë edhe me perndjekje(vuajte) – edhe në botën qe po vjen, ka me marrë jetën e amshushme. <sup>31</sup> Po shumë prej atyne qe jon të parët, kanë me u ba të fundit, edhe të fundit kanë me u ba të parët.” | |||
<sup>23</sup> Jezusi i kqyri përreth nxonsat e vet | <br> | ||
<sup>32</sup> Tash po ngjiteshin kah Jerusalemi. Jezusi po ecte përpara, ata po çuditeshin, e ata qe shkojshin mërmas tij kishin tut. Ai i mori apet veç e veç dymdhetë, dhe filloj(ja nisi) me ju kallxu çka ka me i ndodh: <sup>33</sup> “Po shkojm në Jerusalem, dhe Biri i njeriut ka me u dorëzu te kryepriftat dhe mësusit e ligjit. Ata kan me e denu me vdekje, dhe kanë me dorëzu te johebrenjt. <sup>34</sup> Kan me e përkesh, kan me pështy mbi te, kan me e rrahë e me e vra, po mas tri ditësh ka me u çu apet.” | |||
<sup>32</sup> Tash po ngjiteshin kah Jerusalemi. Jezusi po ecte përpara, ata po çuditeshin, e ata qe shkojshin | <br> | ||
<sup>35</sup> Jakovi edhe Gjoni, djemt e Zebedeut, erdhën te ai edhe i thanë: “Mësus, po dojna me na bo nji nder – qka do qe ta lypim.” <sup>36</sup> Ai i veti: “Qka po doni? Çka doni me ju bo?” <sup>37</sup> Ata i thanë: “Na jep me nejt në lavdin tande, njoni në anën e djathtë, tjetri në anën e majtë.” <sup>38</sup> Jezusi ju tha: “Ju s’dini qka po lypni. A muneni me e pi kupën qe kom me e pi une, dhe me e përjetu pagëzimin qe po më pret mu?” <sup>39</sup> Ata thanë: “Po, munemi.” Jezusi u tha: “Kupën qe po e pi une keni me e pi edhe ju, dhe me qet pagëzim keni me u pagëzu edhe ju. <sup>40</sup> Po per me ju dhanë juve me nejt në anën e djathtë e në anën e majtë, kjo s’varet prej meje. Ato vende jon për ata për të cilët jon pergatit qe ma parë.” | |||
<sup>35</sup> Jakovi edhe Gjoni, djemt e Zebedeut, erdhën te ai edhe i thanë: “Mësus, po dojna me na bo nji nder – qka do qe ta lypim.” <sup>36</sup> Ai i | <br> | ||
<sup>41</sup> Kur i ndëgjuan ata dhjetë tjerët, u nxehën shumë me Jakovin edhe Gjonin. <sup>42</sup> Atëherë Jezusi i thirri krejt te vetja edhe ju tha: “E dini qe ata qe sundojn mbi popujt po lujn si zot(zotni) përmi ta, edhe të mdhenjt e botës ua ndijn njerzve fuqinë. <sup>43</sup> Po ndër ju s’duhet me kon qeshtu. Kush don me kan i madh te ju, le të ju shërbej (baj hyzmet). <sup>44</sup> Kush don me kanë i pari te ju, le të jetë rob i krejtve. <sup>45</sup> Se edhe Biri i njeriut s’ka ardh me i shërby dikush atij, po me ju shërby tjerve dhe me e dhon jetën e vet si shpagim(shpërblim)për shumkënd.” | |||
<sup>41</sup> Kur i ndëgjuan ata dhjetë tjerët, u nxehën shumë me Jakovin edhe Gjonin. <sup>42</sup> Atëherë Jezusi i thirri krejt te vetja edhe ju tha: “E dini qe ata qe sundojn mbi popujt po lujn zot përmi ta, edhe | <br> | ||
<sup>46</sup> Masanej mbërritën në Jeriko. Kur po dilte prej Jerikos bashkë me nxonsat e vet dhe me nji turmë të madhe, në udhë rrike nji lyps qorr, Bartimeu, i biri i Timeut. <sup>47</sup> Kur ndëgjoi se po kalon Jezusi Nazareas, filloj me bërtitë: “Bir i Davidit, Jezusi, ki rahmet për mu!” <sup>48</sup> Shum veta po ja mshelshin gojën: “Hesht shuj!” Po ai po bërtitte edhe ma (shumë)fort: “Bir i Davidit, ki rahmet për mu!” <sup>49</sup> Jezusi u nal edhe tha: “Thirre!” Ata e thirrën qorrin, dhe i thanë: “Merr guxim, çohu, po të thirr.” <sup>50</sup> Ai e bani me levrit, u çu me ngut edhe shkoi te Jezusi. <sup>51</sup> Jezusi e veti: “Qka po don prej meje, qka me të bo?” Qorri i tha: “Mësus, dua me pa apet.” <sup>52</sup> Jezusi i tha: “Shko, besimi yt të ka bo të shnosh.” Menjiher ju kthjellun syt edhe ai nisi me e percjellë Jezusin në udhë. | |||
<sup>46</sup> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 11. März 2026, 20:38 Uhr
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
1 Prej anej u nis Jezusi dhe erdhi në kufijt e Judes prej anës tjetër të Jordanit. Apet u mledhen turma të mdhaja rreth tij, edhe ai, si përher, ja nisi me i msu. 2 Erdhen do farisej e shtyn në provë, dhe e vetën: “A i lejohet burrit me u nda prej grus?” 3 Ai ju tha: “Qka ju ka urdhnue Moisiu ose Musa?” 4 Ata thanë: “Moisiu ose Musa e ka leju me shkru nji letër ndarjeje edhe me lëshu grun.” 5 Jezusi ju tha: “Për shkak se keni zemrën si guri, ai e ka shkru qet urdhën për ju. 6 Po prej fillimit të krijimit, Zoti i bani njerzit mashkull dhe femën. 7 Për qata burri ka me lanë babën e nanën, 8 dhe kur të dytë bashkohen, bahet nji trup i vetëm. Ata nuk janë ma dy, po nji trup. 9 Përqata atë që e ka lidh Zoti, kurkush ose as një njeri nuk duhet me nda.” 10 Ma von, kur ishin në shpi, nxonsat e vet e vetën apet për ket punë. 11 Ai ju tha: “Kush ndahet(divorcohet) prej grusë së vet dhe martohet me nji tjetër, po ban tradhti bashkshortore. 12 Edhe gruaja nese dahet prej burrit të vet dhe martohet me nji tjetër, po ban tradhti bashkshortore.”
13 Njerzt i prunë te ai do thfmi, me i prek e mi beku ai, po nxonsat po i pengojshin ose qortojshin(largojshin me zor) mrapa. 14 Kur e pa Jezusi, u idhnu edhe ju tha: “Lshoji thfmit me ardh te une, mos i pengoni, se Mretnia e Zotit osht e tyne që janë si kta thfmij. 15 Po ju thom përnime të vertetën: ai qe s’e pranon Mretninë e Zotit si thfmi, ai s’ka me hi kurr e kurrës në te.” 16 Përqata i mori thfmit në prehn, i bekoi, tu ju vnu(qit) durt përmi kry.
17 Kur po nisej me dal në rrugë, erdh me vrap nji njeri, ra në gunj para tij dhe e veti: “Mësus i mirë, qka duhet me bo une që me trashëgu jetën e amshushme?” 18 Jezusi i tha: “Pse po më thu i mirë? Kurkush nuk osht i mirë veç njonit – Zotit. 19 Urdhnat i din: ‘Mos vraj’, ‘Mos tradhto në martesë’, ‘Mos vjedh’, ‘Mos rrej kundër nji tjetri’, ‘Mos mashtro’, ‘Nderoje babën e nanën tane’.” 20 Ai i tha: “Mësus, krejt kto i kom majt prej se jam kan i ri.” 21 Jezusi e kqyri me dashni dhe i tha: “Nji sen (gjo)të mungon: shko, shit krejt qka ki, jepju paret te fukarave, dhe ke me pas thesar në hava. Masanej, hajde mas meje e boni nxansi jem.” 22 Kur e ngoi kto fjalë, atij iu prish qefi, u mërzit shum dhe shkoi i idhnum (trishtum), se u kon shum i pasun.
23 Jezusi i kqyri përreth nxonsat e vet dhe tha: “Sa shtir e kan me hi në Mretninë e Zotit ata qe jon të pasun!” 24 Nxonsat u habitën prej këtyne fjalëve. Jezusi apet ju tha: “Sa shtir osht për pasanikat me hi në Mretninë e Zotit! 25 Ma lehtë osht me kalu devja në birë të gjilpanës, se sa nji i pasun me hi në Mretninë e Zotit.” 26 Ata u çuditën edhe ma shum, e po i thojshin njeni-tjetrit: “Atëher kush munet me pshtu?” 27 Jezusi i kqyri drejt e tha: “Për njerzit kjo osht e pamundshme, po për Zotin jo. Se Zoti munet me ba gjithçka(krejt gjonat).” 28 Atëherë Pjetri i tha: “Shih, na i kem lan krejt gjonat edhe jena ardh mas teje.” 29 Jezusi tha: “Po ju thom të vertetën: kërkush qe, për mu edhe për lajmin e mirë, e ka lanë shpinë, vllaznit, motrat, nanën, babën, thfmit a arat, 30 s’ka me met pa i marrë qe kët herë, në ket kohë, qindfish: shpija, vllazni, motra, nëna, thfmi, ara – bashkë edhe me perndjekje(vuajte) – edhe në botën qe po vjen, ka me marrë jetën e amshushme. 31 Po shumë prej atyne qe jon të parët, kanë me u ba të fundit, edhe të fundit kanë me u ba të parët.”
32 Tash po ngjiteshin kah Jerusalemi. Jezusi po ecte përpara, ata po çuditeshin, e ata qe shkojshin mërmas tij kishin tut. Ai i mori apet veç e veç dymdhetë, dhe filloj(ja nisi) me ju kallxu çka ka me i ndodh: 33 “Po shkojm në Jerusalem, dhe Biri i njeriut ka me u dorëzu te kryepriftat dhe mësusit e ligjit. Ata kan me e denu me vdekje, dhe kanë me dorëzu te johebrenjt. 34 Kan me e përkesh, kan me pështy mbi te, kan me e rrahë e me e vra, po mas tri ditësh ka me u çu apet.”
35 Jakovi edhe Gjoni, djemt e Zebedeut, erdhën te ai edhe i thanë: “Mësus, po dojna me na bo nji nder – qka do qe ta lypim.” 36 Ai i veti: “Qka po doni? Çka doni me ju bo?” 37 Ata i thanë: “Na jep me nejt në lavdin tande, njoni në anën e djathtë, tjetri në anën e majtë.” 38 Jezusi ju tha: “Ju s’dini qka po lypni. A muneni me e pi kupën qe kom me e pi une, dhe me e përjetu pagëzimin qe po më pret mu?” 39 Ata thanë: “Po, munemi.” Jezusi u tha: “Kupën qe po e pi une keni me e pi edhe ju, dhe me qet pagëzim keni me u pagëzu edhe ju. 40 Po per me ju dhanë juve me nejt në anën e djathtë e në anën e majtë, kjo s’varet prej meje. Ato vende jon për ata për të cilët jon pergatit qe ma parë.”
41 Kur i ndëgjuan ata dhjetë tjerët, u nxehën shumë me Jakovin edhe Gjonin. 42 Atëherë Jezusi i thirri krejt te vetja edhe ju tha: “E dini qe ata qe sundojn mbi popujt po lujn si zot(zotni) përmi ta, edhe të mdhenjt e botës ua ndijn njerzve fuqinë. 43 Po ndër ju s’duhet me kon qeshtu. Kush don me kan i madh te ju, le të ju shërbej (baj hyzmet). 44 Kush don me kanë i pari te ju, le të jetë rob i krejtve. 45 Se edhe Biri i njeriut s’ka ardh me i shërby dikush atij, po me ju shërby tjerve dhe me e dhon jetën e vet si shpagim(shpërblim)për shumkënd.”
46 Masanej mbërritën në Jeriko. Kur po dilte prej Jerikos bashkë me nxonsat e vet dhe me nji turmë të madhe, në udhë rrike nji lyps qorr, Bartimeu, i biri i Timeut. 47 Kur ndëgjoi se po kalon Jezusi Nazareas, filloj me bërtitë: “Bir i Davidit, Jezusi, ki rahmet për mu!” 48 Shum veta po ja mshelshin gojën: “Hesht shuj!” Po ai po bërtitte edhe ma (shumë)fort: “Bir i Davidit, ki rahmet për mu!” 49 Jezusi u nal edhe tha: “Thirre!” Ata e thirrën qorrin, dhe i thanë: “Merr guxim, çohu, po të thirr.” 50 Ai e bani me levrit, u çu me ngut edhe shkoi te Jezusi. 51 Jezusi e veti: “Qka po don prej meje, qka me të bo?” Qorri i tha: “Mësus, dua me pa apet.” 52 Jezusi i tha: “Shko, besimi yt të ka bo të shnosh.” Menjiher ju kthjellun syt edhe ai nisi me e percjellë Jezusin në udhë.