Gjoni 3: Unterschied zwischen den Versionen

Aus bibla-popullore.org
Zur Navigation springen Zur Suche springen
(<br> Eingefügt)
Keine Bearbeitungszusammenfassung
 
(3 dazwischenliegende Versionen von 3 Benutzern werden nicht angezeigt)
Zeile 1: Zeile 1:
{{Textstatus
{{Textstatus
| Status = KI
| Status = KI
| Notiz = Bitte prüfen ob die Absätze korrekt sind.
}}
}}
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️<br><br>
<sup>1</sup> Aty u kan nji Farise me emnin Nikodem, nji udhëheqës i Judenjve. <sup>2</sup> Aj ka ardhë te Jezusi natën dhe i tha: „Rabi, na e dimë që Zoti të ka dërgu si mësues, se kërkush s’mundet me i bo qito shenja që po i bon ti, përveç nëse Zoti asht me të.“ <sup>3</sup> Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: nëse dikush nuk lind apet, s’mundet me e pa mretninë e Zotit.“ <sup>4</sup> Nikodemi e veti: „Qysh mundet nji njeri me lindë kur veç asht plak? A mundet me u kthy apet në bark të nanës së vet edhe me lindë për herë të dytë?“ <sup>5</sup> Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: nëse dikush nuk lind prej ujit edhe prej frymës, s’mundet me hy në mretninë e Zotit. <sup>6</sup> Qka ka lindë prej njerzve, asht njeri, edhe qka ka lindë prej frymës, asht frymë. <sup>7</sup> Mos u çudit që të thashë: Ju duhet me lindë apet. <sup>8</sup> Era fryn ku të don, edhe ti ja nin ushtimën, po nuk e din prej kah vjen e kah po shkon. Qashtu asht edhe me secillin që ka lindë prej frymës.“
<sup>1</sup> Ish nji farise, me emnin Nikodemi, njani prej udhëhecëve të çifutve.
<sup>2</sup> Ai erdh natën te Jezusi edhe i tha: „Rabbi, na e dim që Zoti t’ka çu si mësus, se kurrkush s’munet me i bo kto shenja që po i bon ti, veç nëse osht Zoti me ta.“<sup>3</sup> Jezusi iu pergjegj: „Përnjëmend po t’thom, nëse dikush s’lind prap, s’munet me e pa mbretninë e Zotit.“
<sup>4</sup> Nikodemi i tha: „Qysh munet me lind prap njeriu kur osht plak? A munet me hi prap n’bark t’nanës së vet e me lind edhe nji herë?“
<sup>5</sup> Jezusi u pergjegj: „Përnjëmend po t’thom, nëse dikush s’lind prej ujit edhe prej Frymës, s’munet me hi n’mbretninë e Zotit.
<sup>6</sup> Çka lind prej mishit, osht mish, e çka lind prej Frymës, osht frymë.
<sup>7</sup> Mos u qudit që t’kom thonë: ju duhet me lind prap.
<sup>8</sup> Era fryn kah t’don, ti e nin zhurmën e saj, po s’din prej kah po vjen as kah po shkon. Qeshtu osht me secilin që ka lind prej Frymës.“
<br>
<br>
<sup>9</sup> Nikodemi i tha: „Qysh munet me kon kjo?“
<sup>10</sup> Jezusi iu pergjegj: „Ti je mësus në Izrael e s’i din kto?
<sup>11</sup> Përnjëmend po t’thom: na po flasim për qka dim, edhe po dëshmojmë qka kena pa, po ju s’po e pranoni dëshminë tonë.
<sup>12</sup> Nëse po ju flas për senet tokësore e ju s’po besoni, qysh keni me besu nëse ju flas për senet qiellore?
<sup>13</sup> Kurrkush s’ka hyp n’qiell veç atij që ka zbrit prej qiellit, Birit t’njeriut.
<sup>14</sup> Edhe sikur Moisiu e ka ngrit gjarprin n’shkretinë, ashtu duhet me u ngrit edhe Biri i njeriut,
<sup>15</sup> që secili që beson në të me pasë jetë të përjetshme.“
<br>
<br>
<sup>16</sup> Se Zoti e ka dasht aq shumë botën sa e ka dhon djalin e vet t’vetum, që secili që beson në të me mos u hup, po me pasë jetë të përjetshme.
<sup>9</sup> Nikodemi ju përgjigj: „Qysh mundet me kan e mundshme nji sen i tillë?“ <sup>10</sup> Jezusi ju përgjigj: „Ti je mësues i Izraelit, e apet se apet s’e din këtë? <sup>11</sup> Nji sen asht i sigurt: Na folim për atë që e dimë, edhe dëshmojmë për atë që e kemi pa, po ju nuk po e pranoni dëshminë tonë. <sup>12</sup> Nëse ju kam folë për sene tokësore e ju apet nuk besoni, qysh keni me besu nëse ju foli për sene të havas? <sup>13</sup> Përveç kësaj, kërkush s’ka hypë në hava nalt, përveç atij që ka zhdrypë prej havas: Biri i njeriut. <sup>14</sup> Edhe qysh Moisiu e ngriti gjarpnin në shkretinë, qashtu duhet me u ngritë edhe Biri i njeriut, <sup>15</sup> që secili që beson në të, me pasë jetë të amshume.
<sup>17</sup> Se Zoti s’e ka çu djalin e vet n’botë me e gjyku botën, po që bota me u shpetu përmes tij.
<sup>18</sup> Kush beson në të, s’gjykohet. Po kush nuk beson, veç osht i gjyku, se s’ka besu n’emnin e djalit t’vetum të Zotit.
<sup>19</sup> Gjykimi osht ky: drita ka ardhë n’botë, po njerzt e kanë dasht terrin ma shumë se dritën, se punët e tyne kanë kon t’kqija.
<sup>20</sup> Kush bon të kqija, e urren dritën edhe nuk vjen te drita, që mos me dalë në shesh punët e tij e me u qortu.
<sup>21</sup> Po kush vepron drejt, vjen te drita, që me u pa qartë n’punët e tij se i ka bo në harmoni me Zotin.“
<br>
<br>
<sup>22</sup> Mas ksaj, Jezusi doli me nxansat e vet n’anët e Judes edhe rrike me ta atje, edhe pagëzonte.
<sup>23</sup> Edhe Gjoni po pagëzonte në Enon, afër Salimit, se aty kish shum uj. Njerzt vishin vazhdimisht edhe pagëzoheshin,
<sup>24</sup> se Gjonin hala s’e kishin fut n’burg.
<br>
<br>
<sup>25</sup> Nxansat e Gjonit hynë n’nji diskutim me nji çifut për pastrimin (ritual).
<sup>16</sup> Se Zoti e ka dashtë botën aq shumë, sa e dha Birin e vet të vetëmlindun, që secili që beson në të, mos me u shkatërru, po me pasë jetë të amshume. <sup>17</sup> Se Zoti nuk e dërgoi Birin e vet në botë për me e gjyku botën, po që bota me u pshtu përmes tij. <sup>18</sup> Kush beson në të, nuk gjykohet. Kush nuk beson, veç asht i gjykum, sepse nuk ka besu në emnin e Birit të vetëmlindun të Zotit. <sup>19</sup> Baza për gjykim asht kjo: Drita ka ardhë në botë, po njerzt e kanë dashtë terrin ma shumë se dritën, sepse veprat e tyne jen kan të këqija. <sup>20</sup> Kush bon të këqija, e urren dritën edhe nuk vjen te drita, që mos me ju zbulu veprat. <sup>21</sup> Po kush bon atë që asht e drejtë, vjen te drita, që me u pa qartë se veprat e tij janë bo në harmoni me Zotin.“
<sup>26</sup> Ata erdhen te Gjoni e i thanë: „Rabbi, ai njeriu që ish me ty n’anën tjetër t’Jordanit, për të cilin dëshmove ti, qe, tash po pagëzon vet, edhe krejt po shkojn te ai.“
<br>
<sup>27</sup> Gjoni u pergjegj: „Njeriu s’munet me marrë asgja, veç nëse i jepet prej qiellit.
<br>
<sup>28</sup> Ju vet jeni dëshmitarë që kom thanë: ‘Unë s’jam Krishti, po jam i çum përpara tij.’
<sup>22</sup> Mas kësaj, Jezusi kaloi pak kohë me nxansat e vet nëpër zonat fshatare të Judesë edhe po pagëzonte. <sup>23</sup> Edhe Gjoni po pagëzonte, në Enon ngat Salimit, sepse aty kishte shumë ujë. Njerzt po vishin pa u nal edhe po pagëzoheshin, <sup>24</sup> se Gjonin nuk e ishin shti hala nuk burg.
<sup>29</sup> Kush e ka nusen, ai osht dhendri. Po shoku i dhendrit, që rrinë afër tij edhe e nin zani e tij, gëzohet shumë prej zanit t’dhendrit. Qashtu edhe gëzimi jem u bo i plotë.
<br>
<sup>30</sup> Ai duhet me u rrit gjithnji e ma shumë, e unë me u zvoglu.“
<br>
<sup>25</sup> Nxansat e Gjonit patën nji fjalosje me nji Jude për çashtjen e pastërtisë. <sup>26</sup> Masanej shkun te Gjoni edhe i thanë: „Rabi, aj burri që ishte me ty në anën tjetër të Jordanit, për të cilin ti ke dëshmu, tash po pagëzon vetë, edhe krejt po shkojnë te aj.“ <sup>27</sup> Gjoni ju përgjigj: „Njeriu s’mundet me marrë as senin ma të vogël, nëse nuk i jepet prej havas. <sup>28</sup> Ju vetë më jeni dëshmitarë që kam thanë: ‘Unë nuk jom Krishti, po jom dërgu përpara tij.’ <sup>29</sup> Kush e ka nusen, aj asht dhandrri, po shoku i dhandrrit, që rrin aty, gëzohet shumë kur ja nin zanin dhandrrit. Për qata gëzimi jem asht bo i plotë. <sup>30</sup> Aj duhet me u rritë gjithnjë e ma shumë, e unë me u zvogëlu gjithnjë e ma shumë.“
<br>
<br>
<sup>31</sup> Aj që vjen prej nalt, asht mbi krejt tjerët. Aj që asht prej toka, flet për senet e tokës, sepse asht prej tokës. Aj që vjen prej havas, asht mbi krejt tjerët. <sup>32</sup> Aj dëshmon për atë që ka pa edhe ka ni, po kërkush nuk po e pranon dëshminë e tij. <sup>33</sup> Kush e ka pranu dëshminë e tij, e ka vërtetu që Zoti asht i vërtetë. <sup>34</sup> Se aj që e ka dërgu Zoti, i flet fjalët e Zotit, sepse Zoti nuk e jep frymën me masë. <sup>35</sup> Ati e don Birin edhe ja ka dhanë krejt senet në dorë. <sup>36</sup> Kush beson në Birin, ka jetë të amshume. Kush nuk i bindet Birit, s’ka me e pa jetën, por zemërimi i Zotit metet mbi të.
<br>
<br>
<br>
<sup>31</sup> Ai që vjen prej naltit, osht mbi krejt. Ai që osht prej tokës, flet si njeri prej tokës e flet për senet e tokës. Ai që vjen prej qiellit, osht mbi krejt.
<sup>32</sup> Ai po dëshmon për çka ka pa edhe ka ni, po kurrkush pothuise s’po e pranon dëshminë e tij.
<sup>33</sup> Kush e pranon dëshminë e tij, po vërteton që Zoti osht i vërtetë.
<sup>34</sup> Se ai që e ka çu Zoti, i flet fjalët e Zotit, se Zoti s’e jep Frymën me masë.
<sup>35</sup> Ati e don Djalin edhe i ka dhon krejt gjonat n’dor atij.
<sup>36</sup> Kush beson te Djali, ka jetë të përjetshme. Po kush s’i bindet Djalit, s’ka me e pa jetën, po mllefi i Zotit rrinë mbi ta.“
{{Querverweise-Metadaten
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Joh 7:50, 51; 19:39
| v1 = Joh 7:50, 51; 19:39

Aktuelle Version vom 6. September 2026, 19:00 Uhr


1 Aty u kan nji Farise me emnin Nikodem, nji udhëheqës i Judenjve. 2 Aj ka ardhë te Jezusi natën dhe i tha: „Rabi, na e dimë që Zoti të ka dërgu si mësues, se kërkush s’mundet me i bo qito shenja që po i bon ti, përveç nëse Zoti asht me të.“ 3 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: nëse dikush nuk lind apet, s’mundet me e pa mretninë e Zotit.“ 4 Nikodemi e veti: „Qysh mundet nji njeri me lindë kur veç asht plak? A mundet me u kthy apet në bark të nanës së vet edhe me lindë për herë të dytë?“ 5 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: nëse dikush nuk lind prej ujit edhe prej frymës, s’mundet me hy në mretninë e Zotit. 6 Qka ka lindë prej njerzve, asht njeri, edhe qka ka lindë prej frymës, asht frymë. 7 Mos u çudit që të thashë: Ju duhet me lindë apet. 8 Era fryn ku të don, edhe ti ja nin ushtimën, po nuk e din prej kah vjen e kah po shkon. Qashtu asht edhe me secillin që ka lindë prej frymës.“

9 Nikodemi ju përgjigj: „Qysh mundet me kan e mundshme nji sen i tillë?“ 10 Jezusi ju përgjigj: „Ti je mësues i Izraelit, e apet se apet s’e din këtë? 11 Nji sen asht i sigurt: Na folim për atë që e dimë, edhe dëshmojmë për atë që e kemi pa, po ju nuk po e pranoni dëshminë tonë. 12 Nëse ju kam folë për sene tokësore e ju apet nuk besoni, qysh keni me besu nëse ju foli për sene të havas? 13 Përveç kësaj, kërkush s’ka hypë në hava nalt, përveç atij që ka zhdrypë prej havas: Biri i njeriut. 14 Edhe qysh Moisiu e ngriti gjarpnin në shkretinë, qashtu duhet me u ngritë edhe Biri i njeriut, 15 që secili që beson në të, me pasë jetë të amshume.

16 Se Zoti e ka dashtë botën aq shumë, sa e dha Birin e vet të vetëmlindun, që secili që beson në të, mos me u shkatërru, po me pasë jetë të amshume. 17 Se Zoti nuk e dërgoi Birin e vet në botë për me e gjyku botën, po që bota me u pshtu përmes tij. 18 Kush beson në të, nuk gjykohet. Kush nuk beson, veç asht i gjykum, sepse nuk ka besu në emnin e Birit të vetëmlindun të Zotit. 19 Baza për gjykim asht kjo: Drita ka ardhë në botë, po njerzt e kanë dashtë terrin ma shumë se dritën, sepse veprat e tyne jen kan të këqija. 20 Kush bon të këqija, e urren dritën edhe nuk vjen te drita, që mos me ju zbulu veprat. 21 Po kush bon atë që asht e drejtë, vjen te drita, që me u pa qartë se veprat e tij janë bo në harmoni me Zotin.“

22 Mas kësaj, Jezusi kaloi pak kohë me nxansat e vet nëpër zonat fshatare të Judesë edhe po pagëzonte. 23 Edhe Gjoni po pagëzonte, në Enon ngat Salimit, sepse aty kishte shumë ujë. Njerzt po vishin pa u nal edhe po pagëzoheshin, 24 se Gjonin nuk e ishin shti hala nuk burg.

25 Nxansat e Gjonit patën nji fjalosje me nji Jude për çashtjen e pastërtisë. 26 Masanej shkun te Gjoni edhe i thanë: „Rabi, aj burri që ishte me ty në anën tjetër të Jordanit, për të cilin ti ke dëshmu, tash po pagëzon vetë, edhe krejt po shkojnë te aj.“ 27 Gjoni ju përgjigj: „Njeriu s’mundet me marrë as senin ma të vogël, nëse nuk i jepet prej havas. 28 Ju vetë më jeni dëshmitarë që kam thanë: ‘Unë nuk jom Krishti, po jom dërgu përpara tij.’ 29 Kush e ka nusen, aj asht dhandrri, po shoku i dhandrrit, që rrin aty, gëzohet shumë kur ja nin zanin dhandrrit. Për qata gëzimi jem asht bo i plotë. 30 Aj duhet me u rritë gjithnjë e ma shumë, e unë me u zvogëlu gjithnjë e ma shumë.“

31 Aj që vjen prej nalt, asht mbi krejt tjerët. Aj që asht prej toka, flet për senet e tokës, sepse asht prej tokës. Aj që vjen prej havas, asht mbi krejt tjerët. 32 Aj dëshmon për atë që ka pa edhe ka ni, po kërkush nuk po e pranon dëshminë e tij. 33 Kush e ka pranu dëshminë e tij, e ka vërtetu që Zoti asht i vërtetë. 34 Se aj që e ka dërgu Zoti, i flet fjalët e Zotit, sepse Zoti nuk e jep frymën me masë. 35 Ati e don Birin edhe ja ka dhanë krejt senet në dorë. 36 Kush beson në Birin, ka jetë të amshume. Kush nuk i bindet Birit, s’ka me e pa jetën, por zemërimi i Zotit metet mbi të.

Abgerufen von „https://bibla-popullore.org/index.php?title=Gjoni_3&oldid=3648“