Gjoni 4: Unterschied zwischen den Versionen
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
Nexhat (Diskussion | Beiträge) Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| (2 dazwischenliegende Versionen von 2 Benutzern werden nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Zotnia e mori vesh qka kishin nij farisenjtë për të, domethanë që Jezusi po bante ma shumë nxansa edhe po pagëzonte ma shumë se Gjoni, <sup>2</sup> edhe pse Jezusi vetë nuk pagëzonte, po nxansat e tij. <sup>3</sup> Atëher aj e la Judenë edhe u nis apet për Galile. <sup>4</sup> Po duhej me kalu nëpër Samari. <sup>5</sup> Kështu ka ardhë në nji qytet samaritan me emnin Sikar, afër arës që Jakupi që ja kishte dhanë djalit të vet Jozefit. <sup>6</sup> Aty ishte edhe pusi i Jakupit. Jezusi u ul te pusi, se ishte lodhë pej rrugës. Ishte diku kah ora e 6-të(12 drekë). | ||
<sup>2</sup> | |||
<sup>3</sup> | |||
<sup>4</sup> | |||
<sup>5</sup> | |||
<sup>6</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>7</sup> Nji gru Samaritane ka ardhë me marrë ujë, edhe Jezusi i tha: „Bima pak ujë me pi.“ <sup>8</sup> Nxansat e tij kishin shku në qytet me ble ushqim. <sup>9</sup> Samaritania e veti: „Qysh po më lyp ti ujë mu, kur ti je Jude e unë jom gru Samaritane?“ Se Judenjtë nuk shkojshim mirë me Samaritanët. <sup>10</sup> Jezusi ju përgjigj: „Sikur ta dije qka asht dhurata e Zotit edhe kush asht aj që po të thotë: ‘Bima pak ujë me pi’, ti kishe lypë prej tij, edhe aj ta kishte dhanë ujë të gjallë.“ <sup>11</sup> Ajo i tha: „Zotni, ti s’ki as kovë me veti, e pusi asht fellë. Prej kah e ki atëher qit ujë të gjallë? <sup>12</sup> A mos je ma i madh se paraardhësi jonë Jakupi, që na e ka dhanë qit pus, edhe vetë ka pij prej tij, bashkë me djemtë e vet edhe bagëtinë e vet?“ <sup>13</sup> Jezusi ju përgjigj: „Secili që pij prej qitij uji, apet ka me pasë etje. <sup>14</sup> Po kush pij prej ujit që unë ja jap, kurrë ma s’ka me pasë etje. Ky ujë ka me u bo mrena tij nji burim që gurgullon e jep jetë t’amshume.“ <sup>15</sup> Gruaja i tha: „Zotni, ma jep qit ujë, që mos me pasë ma etje edhe mos me ardhë shpesh qitu me marrë ujë.“ | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>16</sup> Aj i tha: „Shko thirre burrin tand.“ <sup>17</sup> Gruaja tha: „S’kam burrë.“ Jezusi ju përgjigj: „Mirë ke than: ‘S’kam burrë.’ <sup>18</sup> Se i ke pasë pesë burra, po burri me të cilin je tash, nuk asht burri yt. Këtu e ke than të vërtetën.“ <sup>19</sup> Gruaja i tha: „Zotni, po e shoh që je pejgamber. <sup>20</sup> Të parët tonë e kanë adhuru Zotin në qit mal, po ju thoni që duhet me e adhuru në Jerusalem.“ <sup>21</sup> Jezusi ju përgjigj: „Besom, oj gru, po vjen koha kur s’keni me e adhuru Atin as në qit mal, as në Jerusalem. <sup>22</sup> Ju e adhuroni atë që nuk e njihni, kurse na e adhurojmë atë që e njohim, se shpëtimi nis prej Judenjve. <sup>23</sup> Po vjen koha, po bile veç ka ardhë, kur adhuruesit e vërtetë kanë me e adhuru Atin(Babën) me frymë edhe me të vërtetë, se Ati po lyp adhurues të tillë. <sup>24</sup> Zoti asht frymë, edhe ata që e adhurojnë, duhet me e adhuru me frymë edhe me të vërtetë.“ <sup>25</sup> Gruaja ju përgjigj: „E di që ka me ardhë Mesia, që thirret Krisht. Kur të vjen aj, ka me na i shpjegu krejt senet.“ <sup>26</sup> Jezusi i tha: „Unë jom aj, ky që po foli me ty.“ | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>27</sup> Në qat moment erdhën nxansat e tij edhe u çuditën që po ai folke me nji gru. Po normal, kërkush s’e veti: „Qka po bon?“, a: „Pse po fol me të?“ <sup>28</sup> Gruaja e la shtambën e ujit aty, shkoi në qytet edhe ju kallxoi njerzve: <sup>29</sup> „Hajdeni e kqyrne nji njeri që m’i ka kallxu krejt qka kam bo. A mos asht ky Krishti?“ <sup>30</sup> Atëher njerzt dolën prej qytetit edhe shkun te aj. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>31</sup> Në at kohë nxansat po i thojshin: „Rabi, ha diçka.“ <sup>32</sup> Aj ju përgjigj: „Unë kam nji ushqim që ju s’e dini.“ <sup>33</sup> Atëher nxansat thanë mes veti: „A mos i ka pru dikush diçka me hangër?“ <sup>34</sup> Jezusi ju shpjegoi: „Ushqimi jem asht me e bo vullnetin e Atij që m’ka dërgu edhe me e kry veprën e tij deri në fund. <sup>35</sup> A nuk thoni ju që kanë mbetë edhe katër muj deri sa vjen korrja? Po unë po ju thom: çoni sytë e kqyrni arat, se janë pjekë gati për korrje. Tashmë <sup>36</sup> korrësi po e merr rrogën e vet edhe po mbledh fryt për jetë t’amshume, që edhe aj që ka mbjellë, edhe aj që korr, me u gëzu bashkë. <sup>37</sup> Këtu po del e vërtetë ajo fjala: Njani mbjell, tjetri korr. <sup>38</sup> Unë ju kam dërgu me korrë atë për të cilën ju s’jeni lodhë. Tjerët janë lodhë, e ju po përfitoni prej punës së tyne të randë.“ | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>39</sup> Shumë Samaritanë prej atij qyteti besun në të për shkak të dëshmisë së grus që thojke: „M’i ka kallxu krejt qka kam bo.“ <sup>40</sup> Masanej, kur Samaritanët erdhën te aj, ju lutën me nejtë aty, edhe aj ndejti aty dy ditë. <sup>41</sup> Si rezultat, edhe shumë ma shumë njerz u ban besimtar për shkak të fjalëve të tij, <sup>42</sup> edhe i thanë grus: „Tash nuk po besojmë veç për shkak të fjalëve tua, se e kemi ni vetë edhe e dimë që ky njeri përnime asht Shpëtimtari i botës.“ | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>43</sup> Mas dy ditësh, aj vazhdoi rrugën për Galile. <sup>44</sup> Vetë Jezusi kishte dëshmu që nji pejgamber nuk nderohet në vendlindjen e vet. <sup>45</sup> Kur mbrrini në Galile, njerzt e pritën mirë, sepse ishin kan në Jerusalem në festë edhe i kishin pa krejt qka kishte bo atje. | ||
<sup> | <br> | ||
<br> | |||
<sup>46</sup> Masanej aj shkoi apet në Kanë të Galilesë, ku e kishte kthy ujin në venë. Në Kapernaum ishte nji zyrtar mbretnor që e kishte djalin e smutë. <sup>47</sup> Kur ky burrë mori vesh që Jezusi kishte ardhë prej Judesë në Galile, shkoi te aj edhe ju lut me zhdrypë në Kapernaum e me ja shëru djalin, që ishte tu dekë. <sup>48</sup> Po Jezusi i tha: „Nëse nuk shihni shenja edhe mrekulli, ju kurrë s’keni me besu.“ <sup>49</sup> Zyrtari mbretnor ju lut: „Zotni, zhdryp para se me m’dekë thfëmija!“ <sup>50</sup> Jezusi ju përgjigj: „Shko në shpi, djali yt jeton.“ Burri i besoi asaj që i tha Jezusi edhe shkoi. <sup>51</sup> Hala ishte rrugës, kur shërbëtorët e tij i dolën përpara edhe i thanë që djali i tij jeton. <sup>52</sup> Atëher i veti saktë prej kur i ishte bo ma mirë, e ata ju përgjigjën: „Dje në orën e 7-të i ka ikë temperatura.“ <sup>53</sup> Atëher baba e kuptoi që kjo kishte ndodhë taman në qat orë kur Jezusi i kishte thanë: „Djali yt jeton.“ Kështu aj edhe krejt shpija e tij besun. <sup>54</sup> Kjo ishte shenja e dytë që Jezusi e bani kur erdh prej Judesë në Galile. | |||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 20. September 2026, 07:42 Uhr
1 Zotnia e mori vesh qka kishin nij farisenjtë për të, domethanë që Jezusi po bante ma shumë nxansa edhe po pagëzonte ma shumë se Gjoni, 2 edhe pse Jezusi vetë nuk pagëzonte, po nxansat e tij. 3 Atëher aj e la Judenë edhe u nis apet për Galile. 4 Po duhej me kalu nëpër Samari. 5 Kështu ka ardhë në nji qytet samaritan me emnin Sikar, afër arës që Jakupi që ja kishte dhanë djalit të vet Jozefit. 6 Aty ishte edhe pusi i Jakupit. Jezusi u ul te pusi, se ishte lodhë pej rrugës. Ishte diku kah ora e 6-të(12 drekë).
7 Nji gru Samaritane ka ardhë me marrë ujë, edhe Jezusi i tha: „Bima pak ujë me pi.“ 8 Nxansat e tij kishin shku në qytet me ble ushqim. 9 Samaritania e veti: „Qysh po më lyp ti ujë mu, kur ti je Jude e unë jom gru Samaritane?“ Se Judenjtë nuk shkojshim mirë me Samaritanët. 10 Jezusi ju përgjigj: „Sikur ta dije qka asht dhurata e Zotit edhe kush asht aj që po të thotë: ‘Bima pak ujë me pi’, ti kishe lypë prej tij, edhe aj ta kishte dhanë ujë të gjallë.“ 11 Ajo i tha: „Zotni, ti s’ki as kovë me veti, e pusi asht fellë. Prej kah e ki atëher qit ujë të gjallë? 12 A mos je ma i madh se paraardhësi jonë Jakupi, që na e ka dhanë qit pus, edhe vetë ka pij prej tij, bashkë me djemtë e vet edhe bagëtinë e vet?“ 13 Jezusi ju përgjigj: „Secili që pij prej qitij uji, apet ka me pasë etje. 14 Po kush pij prej ujit që unë ja jap, kurrë ma s’ka me pasë etje. Ky ujë ka me u bo mrena tij nji burim që gurgullon e jep jetë t’amshume.“ 15 Gruaja i tha: „Zotni, ma jep qit ujë, që mos me pasë ma etje edhe mos me ardhë shpesh qitu me marrë ujë.“
16 Aj i tha: „Shko thirre burrin tand.“ 17 Gruaja tha: „S’kam burrë.“ Jezusi ju përgjigj: „Mirë ke than: ‘S’kam burrë.’ 18 Se i ke pasë pesë burra, po burri me të cilin je tash, nuk asht burri yt. Këtu e ke than të vërtetën.“ 19 Gruaja i tha: „Zotni, po e shoh që je pejgamber. 20 Të parët tonë e kanë adhuru Zotin në qit mal, po ju thoni që duhet me e adhuru në Jerusalem.“ 21 Jezusi ju përgjigj: „Besom, oj gru, po vjen koha kur s’keni me e adhuru Atin as në qit mal, as në Jerusalem. 22 Ju e adhuroni atë që nuk e njihni, kurse na e adhurojmë atë që e njohim, se shpëtimi nis prej Judenjve. 23 Po vjen koha, po bile veç ka ardhë, kur adhuruesit e vërtetë kanë me e adhuru Atin(Babën) me frymë edhe me të vërtetë, se Ati po lyp adhurues të tillë. 24 Zoti asht frymë, edhe ata që e adhurojnë, duhet me e adhuru me frymë edhe me të vërtetë.“ 25 Gruaja ju përgjigj: „E di që ka me ardhë Mesia, që thirret Krisht. Kur të vjen aj, ka me na i shpjegu krejt senet.“ 26 Jezusi i tha: „Unë jom aj, ky që po foli me ty.“
27 Në qat moment erdhën nxansat e tij edhe u çuditën që po ai folke me nji gru. Po normal, kërkush s’e veti: „Qka po bon?“, a: „Pse po fol me të?“ 28 Gruaja e la shtambën e ujit aty, shkoi në qytet edhe ju kallxoi njerzve: 29 „Hajdeni e kqyrne nji njeri që m’i ka kallxu krejt qka kam bo. A mos asht ky Krishti?“ 30 Atëher njerzt dolën prej qytetit edhe shkun te aj.
31 Në at kohë nxansat po i thojshin: „Rabi, ha diçka.“ 32 Aj ju përgjigj: „Unë kam nji ushqim që ju s’e dini.“ 33 Atëher nxansat thanë mes veti: „A mos i ka pru dikush diçka me hangër?“ 34 Jezusi ju shpjegoi: „Ushqimi jem asht me e bo vullnetin e Atij që m’ka dërgu edhe me e kry veprën e tij deri në fund. 35 A nuk thoni ju që kanë mbetë edhe katër muj deri sa vjen korrja? Po unë po ju thom: çoni sytë e kqyrni arat, se janë pjekë gati për korrje. Tashmë 36 korrësi po e merr rrogën e vet edhe po mbledh fryt për jetë t’amshume, që edhe aj që ka mbjellë, edhe aj që korr, me u gëzu bashkë. 37 Këtu po del e vërtetë ajo fjala: Njani mbjell, tjetri korr. 38 Unë ju kam dërgu me korrë atë për të cilën ju s’jeni lodhë. Tjerët janë lodhë, e ju po përfitoni prej punës së tyne të randë.“
39 Shumë Samaritanë prej atij qyteti besun në të për shkak të dëshmisë së grus që thojke: „M’i ka kallxu krejt qka kam bo.“ 40 Masanej, kur Samaritanët erdhën te aj, ju lutën me nejtë aty, edhe aj ndejti aty dy ditë. 41 Si rezultat, edhe shumë ma shumë njerz u ban besimtar për shkak të fjalëve të tij, 42 edhe i thanë grus: „Tash nuk po besojmë veç për shkak të fjalëve tua, se e kemi ni vetë edhe e dimë që ky njeri përnime asht Shpëtimtari i botës.“
43 Mas dy ditësh, aj vazhdoi rrugën për Galile. 44 Vetë Jezusi kishte dëshmu që nji pejgamber nuk nderohet në vendlindjen e vet. 45 Kur mbrrini në Galile, njerzt e pritën mirë, sepse ishin kan në Jerusalem në festë edhe i kishin pa krejt qka kishte bo atje.
46 Masanej aj shkoi apet në Kanë të Galilesë, ku e kishte kthy ujin në venë. Në Kapernaum ishte nji zyrtar mbretnor që e kishte djalin e smutë. 47 Kur ky burrë mori vesh që Jezusi kishte ardhë prej Judesë në Galile, shkoi te aj edhe ju lut me zhdrypë në Kapernaum e me ja shëru djalin, që ishte tu dekë. 48 Po Jezusi i tha: „Nëse nuk shihni shenja edhe mrekulli, ju kurrë s’keni me besu.“ 49 Zyrtari mbretnor ju lut: „Zotni, zhdryp para se me m’dekë thfëmija!“ 50 Jezusi ju përgjigj: „Shko në shpi, djali yt jeton.“ Burri i besoi asaj që i tha Jezusi edhe shkoi. 51 Hala ishte rrugës, kur shërbëtorët e tij i dolën përpara edhe i thanë që djali i tij jeton. 52 Atëher i veti saktë prej kur i ishte bo ma mirë, e ata ju përgjigjën: „Dje në orën e 7-të i ka ikë temperatura.“ 53 Atëher baba e kuptoi që kjo kishte ndodhë taman në qat orë kur Jezusi i kishte thanë: „Djali yt jeton.“ Kështu aj edhe krejt shpija e tij besun. 54 Kjo ishte shenja e dytë që Jezusi e bani kur erdh prej Judesë në Galile.