Hebrenjve 2: Unterschied zwischen den Versionen
(Erstell. + Quver. Heb. 2 1-18) |
(Initiale Übersetzung) |
||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Prandaj duhet me i kushtu edhe ma shumë kujdes asaj që kemi ni, që kurrë mos me u largu pi saj. <sup>2</sup> Sepse nëse fjalët e përcjelluna përmes melaqeve ishin të detyrueshme, edhe çdo shkelje e çdo mosbindje mori dënim të drejtë, <sup>3</sup> qysh kemi me shpëtu na, nëse e shpërfillim nji shpëtim kaq të madh? Ky shpëtim së pari u bo i njohun pi Zotnia jonë, e pastaj na u vërtetu pi ata që e kanë ni. <sup>4</sup> Edhe Zoti e dëshmoi këtë me shenja, mrekulli, vepra të ndryshme të fuqishme, edhe me frymën e shenjtë që e ndan simas vullnetit të vet. | ||
<sup>2</sup> | |||
<sup>3</sup> | |||
<sup>4</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>5</sup> Sepse aj nuk ja ka nënshtru melaqeve tokën e banueme që ka me ardhë, për të cilën po flasim. <sup>6</sup> Përkundrazi, nji dëshmitar diku ka thanë: „Qka asht njeriu, që ti po mendon për të, ose biri i njeriut, që ti po kujdesesh për të? <sup>7</sup> E ke bo pak ma të ulët se melaqet, e ke kurorëzu me lavdi edhe nder, edhe ja ke dhanë pushtetin mbi veprat e duerve tua. <sup>8</sup> Krejt senet ja ke vu nën kambët e tij.“ Masi Zoti ja ka nënshtru krejt senet, nuk ka lanë kurgjo pa ja nënshtru. Megjithatë, tash për tash nuk po shohim hala që krejt senet i janë nënshtru. <sup>9</sup> Po e shohim Jezusin, që u bo pak ma i ulët se melaqet, tash të kurorëzuem me lavdi edhe nder, sepse e vuajti vdekjen. Përmes mirësisë së pameritume të Zotit, aj e shijoi vdekjen për secilin. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>10</sup> Aj, për të cilin edhe përmes të cilit ekzistojnë krejt senet, deshti me çu shumë bij në lavdi. Prandaj ishte e përshtatshme që udhëheqësin kryesor të shpëtimit të tyne ta bante të përsosun përmes vuajtjeve. <sup>11</sup> Sepse si aj që shenjtëron, ashtu edhe ata që shenjtërohen, vijnë krejt pi njani, prandaj aj nuk ka marre me i qujtë vllazën. <sup>12</sup> Sepse thotë: „Kam me jau bo të njohun emnin tand vllaznive të mi. Në mes të kongregacionit kam me të lavdëru me kangë.“ <sup>13</sup> Po ashtu thuhet: „Kam me e vu besimin tem në të.“ Edhe: „Kqyrni! Unë edhe fmitë që Jehovaj m’i ka dhanë.“ | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup>18</sup> | <sup>14</sup> Masi pra „fmitë“ janë pi mishi e gjaku, edhe aj u bo njeri pi mishi e gjaku, që përmes vdekjes së tij ta shkatërrojë atë që mundet me shkaktu vdekjen, domethanë Djallin, <sup>15</sup> edhe me i çliru krejt ata që tanë jetën kanë qenë robër pi frika e vdekjes. <sup>16</sup> Sepse aj nuk po ju vjen në ndihmë melaqeve, po pasardhësve të Abrahamit. <sup>17</sup> Prandaj aj duhej me u bo në çdo mënyrë si „vllaznit“ e vet, që në shërbimin për Zotin me u bo Kryeprift me dhimt edhe besnik, për me ofru kurban për shlyerjen e gjynaheve të popullit. <sup>18</sup> Masi aj vetë ka vuajtë kur u sprovua, mundet me ju ndihmu atyne që po sprovohen. | ||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 21. Mai 2026, 21:13 Uhr
1 Prandaj duhet me i kushtu edhe ma shumë kujdes asaj që kemi ni, që kurrë mos me u largu pi saj. 2 Sepse nëse fjalët e përcjelluna përmes melaqeve ishin të detyrueshme, edhe çdo shkelje e çdo mosbindje mori dënim të drejtë, 3 qysh kemi me shpëtu na, nëse e shpërfillim nji shpëtim kaq të madh? Ky shpëtim së pari u bo i njohun pi Zotnia jonë, e pastaj na u vërtetu pi ata që e kanë ni. 4 Edhe Zoti e dëshmoi këtë me shenja, mrekulli, vepra të ndryshme të fuqishme, edhe me frymën e shenjtë që e ndan simas vullnetit të vet.
5 Sepse aj nuk ja ka nënshtru melaqeve tokën e banueme që ka me ardhë, për të cilën po flasim. 6 Përkundrazi, nji dëshmitar diku ka thanë: „Qka asht njeriu, që ti po mendon për të, ose biri i njeriut, që ti po kujdesesh për të? 7 E ke bo pak ma të ulët se melaqet, e ke kurorëzu me lavdi edhe nder, edhe ja ke dhanë pushtetin mbi veprat e duerve tua. 8 Krejt senet ja ke vu nën kambët e tij.“ Masi Zoti ja ka nënshtru krejt senet, nuk ka lanë kurgjo pa ja nënshtru. Megjithatë, tash për tash nuk po shohim hala që krejt senet i janë nënshtru. 9 Po e shohim Jezusin, që u bo pak ma i ulët se melaqet, tash të kurorëzuem me lavdi edhe nder, sepse e vuajti vdekjen. Përmes mirësisë së pameritume të Zotit, aj e shijoi vdekjen për secilin.
10 Aj, për të cilin edhe përmes të cilit ekzistojnë krejt senet, deshti me çu shumë bij në lavdi. Prandaj ishte e përshtatshme që udhëheqësin kryesor të shpëtimit të tyne ta bante të përsosun përmes vuajtjeve. 11 Sepse si aj që shenjtëron, ashtu edhe ata që shenjtërohen, vijnë krejt pi njani, prandaj aj nuk ka marre me i qujtë vllazën. 12 Sepse thotë: „Kam me jau bo të njohun emnin tand vllaznive të mi. Në mes të kongregacionit kam me të lavdëru me kangë.“ 13 Po ashtu thuhet: „Kam me e vu besimin tem në të.“ Edhe: „Kqyrni! Unë edhe fmitë që Jehovaj m’i ka dhanë.“
14 Masi pra „fmitë“ janë pi mishi e gjaku, edhe aj u bo njeri pi mishi e gjaku, që përmes vdekjes së tij ta shkatërrojë atë që mundet me shkaktu vdekjen, domethanë Djallin, 15 edhe me i çliru krejt ata që tanë jetën kanë qenë robër pi frika e vdekjes. 16 Sepse aj nuk po ju vjen në ndihmë melaqeve, po pasardhësve të Abrahamit. 17 Prandaj aj duhej me u bo në çdo mënyrë si „vllaznit“ e vet, që në shërbimin për Zotin me u bo Kryeprift me dhimt edhe besnik, për me ofru kurban për shlyerjen e gjynaheve të popullit. 18 Masi aj vetë ka vuajtë kur u sprovua, mundet me ju ndihmu atyne që po sprovohen.