Jobi 9: Unterschied zwischen den Versionen
Erstell. + Quver. Hi. 9 1-35 |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Masanej Jobi u përgjigj:<br> | ||
<br> | |||
<sup>2 | <sup>2</sup> “Po, e di që ashtu asht.<br> | ||
< | Po qysh munet nji njeri i vdekshëm me pasë të drejtë në gjyq me Zotin?<br> | ||
<sup>3 | <br> | ||
< | <sup>3</sup> Nëse dikush don me u shty me të, s’munet me<br> | ||
<sup>4 | iu përgjigjë as njanës pi 1 000 pyetjeve të tij.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>5 | <sup>4</sup> Aj ka shumë mençuri edhe fuqi të madhe.<br> | ||
< | Kush munet me iu kundërvu edhe me dalë pa pësu kurgjo?<br> | ||
<sup>6 | <br> | ||
< | <sup>5</sup> Aj i lëviz malet pi vendit, pa e ditë kërkush.<br> | ||
<sup>7 | Kur zemërohet, i përmbys.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>8 | <sup>6</sup> Aj e dridh tokën pi vendit,<br> | ||
< | saqë edhe shtyllat e saj dridhen.<br> | ||
<sup>9 | <br> | ||
< | <sup>7</sup> Aj e urdhnon diellin mos me<br> | ||
<sup>10 | ndriçu, edhe ua mbyll dritën yjeve.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>11 | <sup>8</sup> Aj vetë e ka shtri qiellin, edhe<br> | ||
< | ecën mbi valët e nalta të detit.<br> | ||
<sup>12 | <br> | ||
< | <sup>9</sup> Aj i ka kriju grupet e yjeve Ash, Kesil edhe<br> | ||
<sup>13 | Kima, edhe grupet e yjeve në qiellin e jugut.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>14 | <sup>10</sup> Aj bon sene të mëdhaja që s’munesh me i kuptu<br> | ||
< | krejt, edhe sene të mrekullueshme që s’munesh me i numru.<br> | ||
<sup>15 | <br> | ||
< | <sup>11</sup> Aj kalon ngat meje, po unë s’muj me e pa.<br> | ||
<sup>16 | Kalon përpara meje, po unë as s’e vërej.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>17 | <sup>12</sup> Kur aj merr diçka, kush munet me e nalë?<br> | ||
< | Kush munet me i thanë: ‘Qka po bon aty?’<br> | ||
<sup>18 | <br> | ||
< | <sup>13</sup> Zoti s’ka me e përmbajt zemërimin e vet.<br> | ||
<sup>19 | Edhe ata që e ndihmojnë Rahabin kanë me u përkulë para tij.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>20 | <sup>14</sup> E sa ma shumë duhet unë me i zgjedhë fjalët me kujdes,<br> | ||
< | kur po mundohem me i dhanë arsye për me iu përgjigjë!<br> | ||
<sup>21 | <br> | ||
< | <sup>15</sup> Edhe po të kisha të drejtë, s’kisha mujtë me iu përgjigjë.<br> | ||
<sup>22 | Veç kisha mujtë me iu lutë gjykatësit tem me pasë dhimt për mu.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>23 | <sup>16</sup> Nëse e thirri, a ka me m’u përgjigjë?<br> | ||
< | S’besoj që ka me më ngu,<br> | ||
<sup>24 | <br> | ||
< | <sup>17</sup> se aj më shtyp me nji stuhi, edhe pa<br> | ||
<sup>25 | kurrfarë arsye po më shton plagë mas plage.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>26 | <sup>18</sup> S’po më len as me marrë frymë.<br> | ||
< | Veç po më mbush me hidhërim pa u nalë.<br> | ||
<sup>27 | <br> | ||
< | <sup>19</sup> Nëse asht puna te fuqia, aj asht ma i forti. Nëse asht<br> | ||
<sup>28 | puna te drejtësia, aj thotë: ‘Kush munet me më kërku llogari?’<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>29 | <sup>20</sup> Edhe po të kisha të drejtë, goja jeme kish me më shpallë fajtor.<br> | ||
< | Edhe nëse jom i pafajshëm, Zoti ka me më shpallë fajtor.<br> | ||
<sup>30 | <br> | ||
< | <sup>21</sup> Edhe nëse jom i pafajshëm, dyshoj në veten teme.<br> | ||
<sup>31 | Kjo jetë më asht bo e padurueshme.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>32 | <sup>22</sup> Krejt njajt asht. Për qata po thom: ‘Aj<br> | ||
< | i zhduk edhe të pafajshmit, edhe të këqijtë.’<br> | ||
<sup>33 | <br> | ||
< | <sup>23</sup> Nëse nji vërshim i madh e i papritun sjell dekje,<br> | ||
<sup>34 | aj kish me u tallë me dëshpërimin e të pafajshmve.<br> | ||
<br> | |||
<sup>24</sup> Toka u asht dorëzu njerëzve të këqij.<br> | |||
<sup>35 | Aj ua lidh sytë gjykatësve të tokës.<br> | ||
<br><br> | Nëse s’asht aj, atëherë kush?<br> | ||
<br> | |||
<sup>25</sup> Ditët e mia jonë ma të shpejta se nji vrapues.<br> | |||
Po ikin me vrap, pa pa kurrfarë të mire.<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Kalojnë shpejt si lundrat e kallamit, lëshohen<br> | |||
poshtë si shqiponjat mbi prenë e vet.<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> Po të thojsha:<br> | |||
‘Kam me e harru ankesën teme, kam me e ndërru pamjen e ftyrës edhe kam me u gëzu’,<br> | |||
<br> | |||
<sup>28</sup> prapë kisha pasë frikë pi krejt dhimtave të mia, edhe e<br> | |||
di që ti s’kishe me më mbajtë për të pafajshëm.<br> | |||
<br> | |||
<sup>29</sup> Kisha me u shpallë fajtor.<br> | |||
Atëherë pse me u mundu kot?<br> | |||
<br> | |||
<sup>30</sup> Edhe po të lahesha me ujë pi bora e<br> | |||
shkrime, edhe me i pastru duart me finjë,<br> | |||
<br> | |||
<sup>31</sup> ti prapë kishe me më zhytë në nji gropë, saqë<br> | |||
edhe teshat e mia kishin me u gërditë pi meje.<br> | |||
<br> | |||
<sup>32</sup> Se aj s’asht njeri si unë, që unë me mujtë me<br> | |||
iu përgjigjë, e me dalë të dy bashkë para gjyqit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>33</sup> S’ka kërkush që munet me na pajtu mes veti,<br> | |||
kërkush që munet me na gjyku të dyve.<br> | |||
<br> | |||
<sup>34</sup> Sikur aj me nalë me më rrehë, edhe<br> | |||
mos me më frikësu me tmerret e veta,<br> | |||
<br> | |||
<sup>35</sup> atëherë kisha folë me të pa frikë, se<br> | |||
unë s’e kom zakon me folë pi frikës.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v2 = 5Mo 32:4; Ps 143:1, 2; Rö 3:23 | | v2 = 5Mo 32:4; Ps 143:1, 2; Rö 3:23 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 20:56 Uhr
1 Masanej Jobi u përgjigj:
2 “Po, e di që ashtu asht.
Po qysh munet nji njeri i vdekshëm me pasë të drejtë në gjyq me Zotin?
3 Nëse dikush don me u shty me të, s’munet me
iu përgjigjë as njanës pi 1 000 pyetjeve të tij.
4 Aj ka shumë mençuri edhe fuqi të madhe.
Kush munet me iu kundërvu edhe me dalë pa pësu kurgjo?
5 Aj i lëviz malet pi vendit, pa e ditë kërkush.
Kur zemërohet, i përmbys.
6 Aj e dridh tokën pi vendit,
saqë edhe shtyllat e saj dridhen.
7 Aj e urdhnon diellin mos me
ndriçu, edhe ua mbyll dritën yjeve.
8 Aj vetë e ka shtri qiellin, edhe
ecën mbi valët e nalta të detit.
9 Aj i ka kriju grupet e yjeve Ash, Kesil edhe
Kima, edhe grupet e yjeve në qiellin e jugut.
10 Aj bon sene të mëdhaja që s’munesh me i kuptu
krejt, edhe sene të mrekullueshme që s’munesh me i numru.
11 Aj kalon ngat meje, po unë s’muj me e pa.
Kalon përpara meje, po unë as s’e vërej.
12 Kur aj merr diçka, kush munet me e nalë?
Kush munet me i thanë: ‘Qka po bon aty?’
13 Zoti s’ka me e përmbajt zemërimin e vet.
Edhe ata që e ndihmojnë Rahabin kanë me u përkulë para tij.
14 E sa ma shumë duhet unë me i zgjedhë fjalët me kujdes,
kur po mundohem me i dhanë arsye për me iu përgjigjë!
15 Edhe po të kisha të drejtë, s’kisha mujtë me iu përgjigjë.
Veç kisha mujtë me iu lutë gjykatësit tem me pasë dhimt për mu.
16 Nëse e thirri, a ka me m’u përgjigjë?
S’besoj që ka me më ngu,
17 se aj më shtyp me nji stuhi, edhe pa
kurrfarë arsye po më shton plagë mas plage.
18 S’po më len as me marrë frymë.
Veç po më mbush me hidhërim pa u nalë.
19 Nëse asht puna te fuqia, aj asht ma i forti. Nëse asht
puna te drejtësia, aj thotë: ‘Kush munet me më kërku llogari?’
20 Edhe po të kisha të drejtë, goja jeme kish me më shpallë fajtor.
Edhe nëse jom i pafajshëm, Zoti ka me më shpallë fajtor.
21 Edhe nëse jom i pafajshëm, dyshoj në veten teme.
Kjo jetë më asht bo e padurueshme.
22 Krejt njajt asht. Për qata po thom: ‘Aj
i zhduk edhe të pafajshmit, edhe të këqijtë.’
23 Nëse nji vërshim i madh e i papritun sjell dekje,
aj kish me u tallë me dëshpërimin e të pafajshmve.
24 Toka u asht dorëzu njerëzve të këqij.
Aj ua lidh sytë gjykatësve të tokës.
Nëse s’asht aj, atëherë kush?
25 Ditët e mia jonë ma të shpejta se nji vrapues.
Po ikin me vrap, pa pa kurrfarë të mire.
26 Kalojnë shpejt si lundrat e kallamit, lëshohen
poshtë si shqiponjat mbi prenë e vet.
27 Po të thojsha:
‘Kam me e harru ankesën teme, kam me e ndërru pamjen e ftyrës edhe kam me u gëzu’,
28 prapë kisha pasë frikë pi krejt dhimtave të mia, edhe e
di që ti s’kishe me më mbajtë për të pafajshëm.
29 Kisha me u shpallë fajtor.
Atëherë pse me u mundu kot?
30 Edhe po të lahesha me ujë pi bora e
shkrime, edhe me i pastru duart me finjë,
31 ti prapë kishe me më zhytë në nji gropë, saqë
edhe teshat e mia kishin me u gërditë pi meje.
32 Se aj s’asht njeri si unë, që unë me mujtë me
iu përgjigjë, e me dalë të dy bashkë para gjyqit.
33 S’ka kërkush që munet me na pajtu mes veti,
kërkush që munet me na gjyku të dyve.
34 Sikur aj me nalë me më rrehë, edhe
mos me më frikësu me tmerret e veta,
35 atëherë kisha folë me të pa frikë, se
unë s’e kom zakon me folë pi frikës.