Luka 19: Unterschied zwischen den Versionen
(Absätze & Leerzeichen) |
Nexhat (Diskussion | Beiträge) Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 3: | Zeile 3: | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> Masanej aj ka ardhë në Jeriko edhe po kalonte nëpër qytet. <sup>2</sup> Aty ishte nji burrë me emnin Zake, | <sup>1</sup> Masanej aj ka ardhë në Jeriko edhe po kalonte nëpër qytet. <sup>2</sup> Aty ishte nji burrë me emnin Zake, kryetaksambledhës, edhe ishte i pasun. <sup>3</sup> Aj paqare donte me pa kush ishte ky Jezus. Por prej kallabllakut s’mujke me pa, se ishte i shkurtë. <sup>4</sup> Për qata ngajti pak përpara edhe hypi në nji fiq të egër, për me e pa, se Jezusi kishte me kalu andej. <sup>5</sup> Kur Jezusi mbrrini në qat ven, kqyri përpjetë edhe i tha: „Zake, zhdryp shpejt, se sot duhet me kan unë mysafir në shpinë tane.“ <sup>6</sup> Zakeu menjiherë zhdrypi edhe e priti me shumë gëzim si mysafir. <sup>7</sup> Krejt ata që e panë këtë nisën me u anku: „Aj ka shku mysafir në shpinë e nji gjynahqari!“ <sup>8</sup> Po Zakeu u çu edhe i tha Zotnisë: „Gjysmën e pasunisë teme po ja jap të vorfërve, edhe qka i kam marrë dikujt me hile(dallavere), po ja kthej katërfish.“ <sup>9</sup> Atëher Jezusi tha: „Sot ka ardhë shpëtimi në qit shpi, se edhe ky asht bir i Abrahamit. <sup>10</sup> Se Biri i njeriut ka ardh me i lyp edhe me pshtu ata që ishte hup.“ | ||
<br><br> | <br><br> | ||
<sup>11</sup> Masi Jezusi ishte ngat Jerusalemit, edhe ata që po e ngonshin menojshin që mbretnia e Zotit ka me | <sup>11</sup> Masi Jezusi ishte ngat Jerusalemit, edhe ata që po e ngonshin menojshin që mbretnia e Zotit ka me ju paraqit(zbulu) menjiher, aj ju kallxoj edhe nji krahasim tjeter. <sup>12</sup> Ai tha: „Nji njeri me prejardhje fisnike udhëtoi në nji ven të largët, për me marr pushtetin mbretnor e masanej me u kthy. <sup>13</sup> Aj i thirri dhjetë shërbëtor të vet, ju dha 10 mina(pare) edhe ju tha: ‘Punoni me to derisa të vij.’ <sup>14</sup> Po qytetarët e venit të tij e urrenin, edhe dërgun nji grup mas tij me thanë: ‘Na s’duam që ky njeri mu kan mreti jonë!’ | ||
<br><br> | <br><br> | ||
<sup>15</sup> Kur aj e mori pushtetin | <sup>15</sup> Kur aj e mori pushtetin mretnor edhe ma në fund u kthye, i thirri te vetja shërbëtoret që ju kish dhanë paret (minat), për me pa sa kishin fitu. <sup>16</sup> I pari doli përpara edhe tha: ‘Zotni, me paret e tua i kam fitu edhe 10 mina(pare tjera).’ <sup>17</sup> Zotnia e lavdoi: ‘Të lumtë, shërbëtor i mirë! Se u kallxove besnik në nji sen shumë të vogël,ti ke me pas pushtet mbi dhjetë qytete.’ <sup>18</sup> Masanej erdh i dyti edhe tha: ‘Zotni, me paret e tua i kam fitu edhe 5 mina(pare tjera).’ <sup>19</sup> Edhe këtij i tha: ‘Ti ke me pas pushtet mbi pesë qytete.’ <sup>20</sup> Por masanej erdh nji tjetër edhe tha: ‘Zotni, qe paret e tua. E kam majtë të msheftë në nji shami. <sup>21</sup> Se u frikova prej teje, se je njeri i rreptë. Ti merr qka s’e ke lanë vetë, edhe korr qka s’e ke mbjellë.’ <sup>22</sup> Zotnia ju përgjigj: ‘Shërbëtor i keq, po të gjykoj me fjalët e tua! Pra ti e paske ditë që unë jom njeri i rreptë, që marr qka s’e kam lanë vetë edhe korr qka s’e kam mbjellë? <sup>23</sup> Pse atëherë s’i qite paret e mia në bankë? Kur të vija, i kisha marrë me kamatë(fajde).’ | ||
<br><br> | <br><br> | ||
<sup>24</sup> | <sup>24</sup> Masanej ju tha atyne që rrishin aty: ‘Merrjani minën(paret), edhe jepjani atij që i ka 10 mina(pare).’ <sup>25</sup> Ata i thanë: ‘Zotni, aj veç i ka 10 mina(pare)!’ — <sup>26</sup> ‘Po ju thom: Secilit që ka, ka me ju dhanë ma shumë. Po atij që s’ka, edhe ajo që ka ka me ju marrë. <sup>27</sup> E tash birni qitu armiqtë e mi, që s’kanë dashtë me kan unë mret mbi ta, edhe mytni para syve të mij.’“ | ||
<br><br> | <br><br> | ||
<sup>28</sup> Mas këtyne fjalëve, aj vazhdoi | <sup>28</sup> Mas këtyne fjalëve, aj vazhdoi udhën tu hypë kah Jerusalemi. <sup>29</sup> Kur ju afru Betfages edhe Betanisë, te mali që quhet Mali i Ullinjve, i ngarkoi dy nxansa: <sup>30</sup> „Shkoni në katunin që shihet prej qitu. Sapo të hini aty, keni me gjetë nji magar të ri dhe të lidhun, mbi të cilin hala s’ka hypë kurrkush. Zgidhni edhe bima qitu. <sup>31</sup> Po nëse dikush ju vet pse po e zgidhni, thuni: ‘Zotnisë i duhet.’“ <sup>32</sup> Ata që u dërgun shkun edhe gjetën qashtu krejt qysh ju kish thanë aj. <sup>33</sup> Po kur ishin tu e zgidhë magarin e ri, pronarët e vetën: „Pse po e zgidhni magarin e ri?“ <sup>34</sup> Ata i thanë: „Zotnisë i duhet.“ <sup>35</sup> Masanej e çun magarin te Jezusi, i qitën petkat(teshat) e jashtme përmbi kafshë edhe e ndihmun Jezusin me hypë. | ||
<br><br> | <br><br> | ||
<sup>36</sup> | <sup>36</sup> Deri sa aj po ecte hypun nëpër rrugë, njerzt i shtrijshin petkat(teshat) e jashtme përpara tij në tokë. <sup>37</sup> Kur ju afru rrugës që zhdryp prej Malit të Ullinjve, krejt kallabllaku i nxansave u mush me gëzim edhe nisën me e lavdu Zotin me za të madh, për krejt veprat e fuqishme që i kishin pa. <sup>38</sup> Ata thirrshin: „I bekuem asht aj që vjen si Mret në emën të Jehovait! Paqe në hava edhe lavdi nalt në lartësi!“ <sup>39</sup> Por do Farisenj pi kallabllakut kundërshtun: „Msues, nalni nxansat e tu!“ <sup>40</sup> Aj ju përgjigj: „Po ju thom: nëse kta kishin heshtë(nuk kishin fol), gurët kishin me bërtitë.“ | ||
<br><br> | <br><br> | ||
<sup>41</sup> Kur ju | <sup>41</sup> Kur ju avyt qytetit edhe e pa, kajti për të <sup>42</sup> edhe tha: „Sikur ta kishe kuptu ti, po ti, në qit ditë, qka bjen paqe... po tash kjo asht mshehë prej syve të tu. <sup>43</sup> Se kanë me ardhë ditët për ty, kur armiqtë e tu kanë me ngritë rreth teje nji rrethim(gardh) me hunj të sprehtë, kanë me t’rrethu edhe kanë me t’shtrëngu prej krejt anëve. <sup>44</sup> Kanë me të rrëzu përtokë ty edhe thfmitë mrena teje, edhe s’kanë me lanë gur përmbi gur, se ti s’e ke njoft kohën kur je kontrollu(hetu).“ | ||
<br><br> | <br><br> | ||
<sup>45</sup> | <sup>45</sup> Masanej hini në tempull edhe nisi me i përzanë shitësit. <sup>46</sup> Ai ju tha: „Në Shkrime shkruhet: ‘Shpia jem ka mu kan shpi lutjeje’, po ju e keni bo shpellë hajnash.“ | ||
<br><br> | <br><br> | ||
<sup>47</sup> Aj vazhdoi me msu çdo ditë në tempull. Po | <sup>47</sup> Aj vazhdoi me msu çdo ditë në tempull. Po kryepriftat, skribët edhe burrat kryesor të popullit lypshin një mënyr qysh me e mbytë, <sup>48</sup> por s’po dishin qysh me ja bo, se krejt populli rrinte tu e ngu me shumë kujdes(përqendrim). | ||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 21. Juli 2026, 15:00 Uhr
1 Masanej aj ka ardhë në Jeriko edhe po kalonte nëpër qytet. 2 Aty ishte nji burrë me emnin Zake, kryetaksambledhës, edhe ishte i pasun. 3 Aj paqare donte me pa kush ishte ky Jezus. Por prej kallabllakut s’mujke me pa, se ishte i shkurtë. 4 Për qata ngajti pak përpara edhe hypi në nji fiq të egër, për me e pa, se Jezusi kishte me kalu andej. 5 Kur Jezusi mbrrini në qat ven, kqyri përpjetë edhe i tha: „Zake, zhdryp shpejt, se sot duhet me kan unë mysafir në shpinë tane.“ 6 Zakeu menjiherë zhdrypi edhe e priti me shumë gëzim si mysafir. 7 Krejt ata që e panë këtë nisën me u anku: „Aj ka shku mysafir në shpinë e nji gjynahqari!“ 8 Po Zakeu u çu edhe i tha Zotnisë: „Gjysmën e pasunisë teme po ja jap të vorfërve, edhe qka i kam marrë dikujt me hile(dallavere), po ja kthej katërfish.“ 9 Atëher Jezusi tha: „Sot ka ardhë shpëtimi në qit shpi, se edhe ky asht bir i Abrahamit. 10 Se Biri i njeriut ka ardh me i lyp edhe me pshtu ata që ishte hup.“
11 Masi Jezusi ishte ngat Jerusalemit, edhe ata që po e ngonshin menojshin që mbretnia e Zotit ka me ju paraqit(zbulu) menjiher, aj ju kallxoj edhe nji krahasim tjeter. 12 Ai tha: „Nji njeri me prejardhje fisnike udhëtoi në nji ven të largët, për me marr pushtetin mbretnor e masanej me u kthy. 13 Aj i thirri dhjetë shërbëtor të vet, ju dha 10 mina(pare) edhe ju tha: ‘Punoni me to derisa të vij.’ 14 Po qytetarët e venit të tij e urrenin, edhe dërgun nji grup mas tij me thanë: ‘Na s’duam që ky njeri mu kan mreti jonë!’
15 Kur aj e mori pushtetin mretnor edhe ma në fund u kthye, i thirri te vetja shërbëtoret që ju kish dhanë paret (minat), për me pa sa kishin fitu. 16 I pari doli përpara edhe tha: ‘Zotni, me paret e tua i kam fitu edhe 10 mina(pare tjera).’ 17 Zotnia e lavdoi: ‘Të lumtë, shërbëtor i mirë! Se u kallxove besnik në nji sen shumë të vogël,ti ke me pas pushtet mbi dhjetë qytete.’ 18 Masanej erdh i dyti edhe tha: ‘Zotni, me paret e tua i kam fitu edhe 5 mina(pare tjera).’ 19 Edhe këtij i tha: ‘Ti ke me pas pushtet mbi pesë qytete.’ 20 Por masanej erdh nji tjetër edhe tha: ‘Zotni, qe paret e tua. E kam majtë të msheftë në nji shami. 21 Se u frikova prej teje, se je njeri i rreptë. Ti merr qka s’e ke lanë vetë, edhe korr qka s’e ke mbjellë.’ 22 Zotnia ju përgjigj: ‘Shërbëtor i keq, po të gjykoj me fjalët e tua! Pra ti e paske ditë që unë jom njeri i rreptë, që marr qka s’e kam lanë vetë edhe korr qka s’e kam mbjellë? 23 Pse atëherë s’i qite paret e mia në bankë? Kur të vija, i kisha marrë me kamatë(fajde).’
24 Masanej ju tha atyne që rrishin aty: ‘Merrjani minën(paret), edhe jepjani atij që i ka 10 mina(pare).’ 25 Ata i thanë: ‘Zotni, aj veç i ka 10 mina(pare)!’ — 26 ‘Po ju thom: Secilit që ka, ka me ju dhanë ma shumë. Po atij që s’ka, edhe ajo që ka ka me ju marrë. 27 E tash birni qitu armiqtë e mi, që s’kanë dashtë me kan unë mret mbi ta, edhe mytni para syve të mij.’“
28 Mas këtyne fjalëve, aj vazhdoi udhën tu hypë kah Jerusalemi. 29 Kur ju afru Betfages edhe Betanisë, te mali që quhet Mali i Ullinjve, i ngarkoi dy nxansa: 30 „Shkoni në katunin që shihet prej qitu. Sapo të hini aty, keni me gjetë nji magar të ri dhe të lidhun, mbi të cilin hala s’ka hypë kurrkush. Zgidhni edhe bima qitu. 31 Po nëse dikush ju vet pse po e zgidhni, thuni: ‘Zotnisë i duhet.’“ 32 Ata që u dërgun shkun edhe gjetën qashtu krejt qysh ju kish thanë aj. 33 Po kur ishin tu e zgidhë magarin e ri, pronarët e vetën: „Pse po e zgidhni magarin e ri?“ 34 Ata i thanë: „Zotnisë i duhet.“ 35 Masanej e çun magarin te Jezusi, i qitën petkat(teshat) e jashtme përmbi kafshë edhe e ndihmun Jezusin me hypë.
36 Deri sa aj po ecte hypun nëpër rrugë, njerzt i shtrijshin petkat(teshat) e jashtme përpara tij në tokë. 37 Kur ju afru rrugës që zhdryp prej Malit të Ullinjve, krejt kallabllaku i nxansave u mush me gëzim edhe nisën me e lavdu Zotin me za të madh, për krejt veprat e fuqishme që i kishin pa. 38 Ata thirrshin: „I bekuem asht aj që vjen si Mret në emën të Jehovait! Paqe në hava edhe lavdi nalt në lartësi!“ 39 Por do Farisenj pi kallabllakut kundërshtun: „Msues, nalni nxansat e tu!“ 40 Aj ju përgjigj: „Po ju thom: nëse kta kishin heshtë(nuk kishin fol), gurët kishin me bërtitë.“
41 Kur ju avyt qytetit edhe e pa, kajti për të 42 edhe tha: „Sikur ta kishe kuptu ti, po ti, në qit ditë, qka bjen paqe... po tash kjo asht mshehë prej syve të tu. 43 Se kanë me ardhë ditët për ty, kur armiqtë e tu kanë me ngritë rreth teje nji rrethim(gardh) me hunj të sprehtë, kanë me t’rrethu edhe kanë me t’shtrëngu prej krejt anëve. 44 Kanë me të rrëzu përtokë ty edhe thfmitë mrena teje, edhe s’kanë me lanë gur përmbi gur, se ti s’e ke njoft kohën kur je kontrollu(hetu).“
45 Masanej hini në tempull edhe nisi me i përzanë shitësit. 46 Ai ju tha: „Në Shkrime shkruhet: ‘Shpia jem ka mu kan shpi lutjeje’, po ju e keni bo shpellë hajnash.“
47 Aj vazhdoi me msu çdo ditë në tempull. Po kryepriftat, skribët edhe burrat kryesor të popullit lypshin një mënyr qysh me e mbytë, 48 por s’po dishin qysh me ja bo, se krejt populli rrinte tu e ngu me shumë kujdes(përqendrim).