Libri i parë i Musës 6: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Abnahme | | Status = Abnahme | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup> Kur njerzit kanë nisë me u shtu në tokë edhe ju kanë lind vajza,<br> | |||
<sup>1</sup> Kur | <br> | ||
<sup>2</sup> | <sup>2</sup> djemtë e Zotit të vërtetë e kanë pa që vajzat e njerzve u konë të bukura. Atëherë i kanë marrë për gra krejt ato që ju kanë pëlqy.<br> | ||
<sup>3</sup> | <br> | ||
<br><br> | <sup>3</sup> Atëherë Jehovai ka thanë: „Fryma jem s’ka me e duru njeriun pa fund, se aj asht veç mish. Për qata, ditët e tij kanë me konë 120 vjet.“<br> | ||
<sup>4</sup> | <br> | ||
<br><br> | <sup>4</sup> Në qat kohë, edhe ma vonë, në tokë kanë jetu Nefilimët. Djemtë e Zotit të vërtetë kanë pas marrëdhënie me vajzat e njerzve edhe ju kanë lind djem. Ata u konë burra të fortë, burra të njohun pi kohëve të moçme.<br> | ||
<sup>5</sup> | <br> | ||
<sup>6</sup> | <sup>5</sup> Jehovai e ka pa që njerzit në tokë u bonë shumë të këqij, edhe krejt mendimet që ju vishin në zemër shkojshin gjithmonë veç kah e keqja.<br> | ||
<sup>7</sup> | <br> | ||
<sup>8</sup> | <sup>6</sup> Jehovait i ka ardhë keq që i kish kriju njerzit në tokë, edhe kjo i ka shkaktu shumë dhimt në zemër.<br> | ||
<br><br> | <br> | ||
<sup>9</sup> | <sup>7</sup> Për qata Jehovai ka thanë: „Kam me i zhduk pi faqes së tokës njerzit që i kom kriju, bashkë me kafshët e shpisë, kafshët që zvarriten në tokë edhe kafshët që fluturojnë në qiell. Se po më vjen keq që i kom kriju.“<br> | ||
<sup>10</sup> | <br> | ||
<sup>11</sup> | <sup>8</sup> Po Noa e ka gjetë pëlqimin e Jehovait.<br> | ||
<sup>12</sup> Zoti e | <br> | ||
<br><br> | <sup>9</sup> Ky asht tregimi për Noan. Noa u konë njeri i drejtë. Ndryshe pi njerzve të kohës së tij, aj ka jetu pa të meta. Noa ka ecë në rrugën e Zotit të vërtetë.<br> | ||
<sup>13</sup> | <br> | ||
<sup>14</sup> | <sup>10</sup> Noa u bo babë i tre djemve: Semit, Hamit edhe Jafetit.<br> | ||
<sup>15</sup> | <br> | ||
<sup>16</sup> | <sup>11</sup> Po toka u konë e prishun në sytë e Zotit të vërtetë edhe u konë mbushë me dhunë.<br> | ||
<br><br> | <br> | ||
<sup>17</sup> Se kam me | <sup>12</sup> Zoti e ka shiku tokën edhe e ka pa që u konë e prishun. Krejt njerzit në tokë e kishin marrë rrugën e keqe.<br> | ||
<sup>18</sup> Po me ty | <br> | ||
<sup>19</sup> | <sup>13</sup> Atëherë Zoti i ka thanë Noas: „E kom vendosë me i dhanë fund njerzve, se për shkak të tyne toka asht mbushë me dhunë. Kam me i shkatërru ata bashkë me tokën.<br> | ||
<sup>20</sup> | <br> | ||
<sup>21</sup> Merr me veti edhe ushqim | <sup>14</sup> Maroje për veti nji arkë pi drunit që ka rrëshinë. Ndaje mrena në dhoma edhe lyje përmrena e përjashta me zift.<br> | ||
<br><br> | <br> | ||
<sup>22</sup> | <sup>15</sup> Arkën maroje 300 kutë të gjatë, 50 kutë të gjanë edhe 30 kutë të naltë.<br> | ||
<br><br> | <br> | ||
<sup>16</sup> Bane nji hapje për dritë nji kut poshtë kulmit të arkës. Derën e arkës vene anash, edhe maroja tri kate: nji të poshtëm, nji të mesëm edhe nji të epërm.<br> | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> Se unë kam me e mbulu tokën me ujë edhe kam me e shkatërru krejt qka ka frymë jete nën qiell. Krejt qka asht në tokë ka me dekë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Po me ty kam me bo nji besëlidhje. Hyn në arkë bashkë me djemtë tu, grun tane edhe gratë e djemve tu.<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Merr me veti në arkë pi çdo lloji të kafshëve nga nji çift, nji mashkull edhe nji femën, që me mbetë gjallë bashkë me ty.<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Pi çdo lloji të kafshëve që fluturojnë, pi kafshëve të shpisë edhe pi kafshëve që zvarriten në tokë, nga dy kanë me ardh te ti në arkë, që me mbetë gjallë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Merr me veti në arkë edhe ushqim të gjithfarë llojeve për ty, edhe ushqim për kafshët.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Noa ka bo krejt qysh i ka thanë Zoti. Tamam qashtu ka bo.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v2 = Hi 1:6; 38:7; 2Pe 2:4; Jud 6 | | v2 = Hi 1:6; 38:7; 2Pe 2:4; Jud 6 | ||
Version vom 24. Oktober 2026, 20:28 Uhr
1 Kur njerzit kanë nisë me u shtu në tokë edhe ju kanë lind vajza,
2 djemtë e Zotit të vërtetë e kanë pa që vajzat e njerzve u konë të bukura. Atëherë i kanë marrë për gra krejt ato që ju kanë pëlqy.
3 Atëherë Jehovai ka thanë: „Fryma jem s’ka me e duru njeriun pa fund, se aj asht veç mish. Për qata, ditët e tij kanë me konë 120 vjet.“
4 Në qat kohë, edhe ma vonë, në tokë kanë jetu Nefilimët. Djemtë e Zotit të vërtetë kanë pas marrëdhënie me vajzat e njerzve edhe ju kanë lind djem. Ata u konë burra të fortë, burra të njohun pi kohëve të moçme.
5 Jehovai e ka pa që njerzit në tokë u bonë shumë të këqij, edhe krejt mendimet që ju vishin në zemër shkojshin gjithmonë veç kah e keqja.
6 Jehovait i ka ardhë keq që i kish kriju njerzit në tokë, edhe kjo i ka shkaktu shumë dhimt në zemër.
7 Për qata Jehovai ka thanë: „Kam me i zhduk pi faqes së tokës njerzit që i kom kriju, bashkë me kafshët e shpisë, kafshët që zvarriten në tokë edhe kafshët që fluturojnë në qiell. Se po më vjen keq që i kom kriju.“
8 Po Noa e ka gjetë pëlqimin e Jehovait.
9 Ky asht tregimi për Noan. Noa u konë njeri i drejtë. Ndryshe pi njerzve të kohës së tij, aj ka jetu pa të meta. Noa ka ecë në rrugën e Zotit të vërtetë.
10 Noa u bo babë i tre djemve: Semit, Hamit edhe Jafetit.
11 Po toka u konë e prishun në sytë e Zotit të vërtetë edhe u konë mbushë me dhunë.
12 Zoti e ka shiku tokën edhe e ka pa që u konë e prishun. Krejt njerzit në tokë e kishin marrë rrugën e keqe.
13 Atëherë Zoti i ka thanë Noas: „E kom vendosë me i dhanë fund njerzve, se për shkak të tyne toka asht mbushë me dhunë. Kam me i shkatërru ata bashkë me tokën.
14 Maroje për veti nji arkë pi drunit që ka rrëshinë. Ndaje mrena në dhoma edhe lyje përmrena e përjashta me zift.
15 Arkën maroje 300 kutë të gjatë, 50 kutë të gjanë edhe 30 kutë të naltë.
16 Bane nji hapje për dritë nji kut poshtë kulmit të arkës. Derën e arkës vene anash, edhe maroja tri kate: nji të poshtëm, nji të mesëm edhe nji të epërm.
17 Se unë kam me e mbulu tokën me ujë edhe kam me e shkatërru krejt qka ka frymë jete nën qiell. Krejt qka asht në tokë ka me dekë.
18 Po me ty kam me bo nji besëlidhje. Hyn në arkë bashkë me djemtë tu, grun tane edhe gratë e djemve tu.
19 Merr me veti në arkë pi çdo lloji të kafshëve nga nji çift, nji mashkull edhe nji femën, që me mbetë gjallë bashkë me ty.
20 Pi çdo lloji të kafshëve që fluturojnë, pi kafshëve të shpisë edhe pi kafshëve që zvarriten në tokë, nga dy kanë me ardh te ti në arkë, që me mbetë gjallë.
21 Merr me veti në arkë edhe ushqim të gjithfarë llojeve për ty, edhe ushqim për kafshët.“
22 Noa ka bo krejt qysh i ka thanë Zoti. Tamam qashtu ka bo.