Libri i tret i Musës 4: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Jehova vazhdoi me i thanë Moisiut:<br> | ||
<sup>2</sup><br> | <br> | ||
<sup>2</sup> “Tregoju izraelitëve: ‘Nëse dikush ban mëkat pa dashje, tuj ba naj sen që Jehova e ka ndalu, atëherë ka me vepru kështu:<br> | |||
<sup>3</sup><br> | <br> | ||
<sup>4</sup><br> | <sup>3</sup> Nëse prifti i vajosun ban mëkat e me atë e ngarkon popullin me faj, aj ka me ia pru Jehovës nji dem t’ri pa asnji të metë si kurban për mëkatin që e ka ba.<br> | ||
<sup>5</sup><br> | <br> | ||
<sup>6</sup><br> | <sup>4</sup> Aj ka me e pru demin te hyrja e tendës së takimit para Jehovës, ka me ia vu dorën mbi krye demit dhe ka me e therë demin para Jehovës.<br> | ||
<sup>7</sup><br> | <br> | ||
<sup>5</sup> Pastaj prifti i vajosun ka me marrë pak pi gjakut t’demit e ka me e çu në tendën e takimit.<br> | |||
<sup>8</sup><br> | <br> | ||
<sup>9</sup><br> | <sup>6</sup> Prifti ka me e zhyt gishtin në gjak e ka me spërkat pak pi atij gjaku shtatë herë para Jehovës, përpara perdes së vendit të shenjtë.<br> | ||
<sup>10</sup><br> | <br> | ||
<sup>7</sup> Prifti ka me qitë pak pi gjakut edhe mbi brinat e altarit të temjanit, që asht para Jehovës në tendën e takimit. Gjakun tjetër të demit ka me e derdhë te fundi i altarit të kurbanit që digjet, te hyrja e tendës së takimit.<br> | |||
<sup>11</sup><br> | <br> | ||
<sup>12</sup><br> | <sup>8</sup> Pastaj ka me ia hjekë demit të kurbanit për mëkat krejt dhjamin, domethanë dhjamin që i mbulon të mbrendshmet dhe dhjamin që asht rreth tyne,<br> | ||
<br> | |||
<sup>13</sup><br> | <sup>9</sup> bashkë me dy veshkat edhe dhjamin që asht mbi to, te pjesa e belit. Ka me ia hjekë edhe dhjamin që asht te mëlçia, bashkë me veshkat.<br> | ||
<sup>14</sup><br> | <br> | ||
<sup>15</sup><br> | <sup>10</sup> Ka me i hjekë të njejtat pjesë si te nji dem që jepet si kurban i bashkësisë. Prifti ka me i djegë krejt mbi altarin e kurbanit që digjet, derisa të bahen tym.<br> | ||
<br> | |||
<sup>16</sup><br> | <sup>11</sup> Po lëkurën e demit edhe krejt mishin e tij, bashkë me kryet, pjesët e poshtme të kambëve, të mbrendshmet edhe qka kanë ato mrena,<br> | ||
<sup>17</sup><br> | <br> | ||
<sup>18</sup><br> | <sup>12</sup> pra krejt qka mbetet pi demit, aj ka me i çu jashtë kampit, në nji vend t’pastër, aty ku e hedhin hinën. Ka me i djegë në zjarr me dru. Kanë me u djegë pikërisht aty ku hidhet hina.<br> | ||
<sup>19</sup><br> | <br> | ||
<sup>20</sup><br> | <sup>13</sup> Ta zamë se krejt bashkësia e Izraelit ka ba mëkat pa dashje e kështu ka marrë faj mbi vete, po bashkësia s’e ka ditë që ka ba diçka që Jehova e ka ndalu.<br> | ||
<sup>21</sup><br> | <br> | ||
<sup>14</sup> Kur merret vesh ai mëkat, bashkësia ka me pru nji dem t’ri si kurban për mëkat e ka me e çu përpara tendës së takimit.<br> | |||
<sup>22</sup><br> | <br> | ||
<sup>23</sup><br> | <sup>15</sup> Pleqtë e bashkësisë kanë me i vu durt mbi krye demit para Jehovës, e demi ka me u therë para Jehovës.<br> | ||
<sup>24</sup><br> | <br> | ||
<sup>25</sup><br> | <sup>16</sup> Pastaj prifti i vajosun ka me çu pak pi gjakut t’demit në tendën e takimit.<br> | ||
<sup>26</sup><br> | <br> | ||
<sup>17</sup> Prifti ka me e zhyt gishtin në gjak e ka me spërkat pak pi atij gjaku shtatë herë para Jehovës, përpara perdes.<br> | |||
<sup>27</sup><br> | <br> | ||
<sup>28</sup><br> | <sup>18</sup> Pastaj ka me qitë pak pi gjakut mbi brinat e altarit që asht para Jehovës në tendën e takimit. Gjakun tjetër ka me e derdhë te fundi i altarit të kurbanit që digjet, te hyrja e tendës së takimit.<br> | ||
<sup>29</sup><br> | <br> | ||
<sup>30</sup><br> | <sup>19</sup> Ka me ia hjekë krejt dhjamin e ka me e djegë mbi altar, derisa të bahet tym.<br> | ||
<sup>31</sup><br> | <br> | ||
<sup>20</sup> Me qetë dem ka me vepru njisoj si me demin tjetër të kurbanit për mëkat. Qashtu ka me ba. Prifti ka me ba shlyerje për mëkatin e tyne, edhe atyne ka me iu falë.<br> | |||
<sup>32</sup><br> | <br> | ||
<sup>33</sup><br> | <sup>21</sup> Ka me e çu demin jashtë kampit e ka me e djegë, qysh e ka djegë demin e parë. Ky asht kurban për mëkat për bashkësinë.<br> | ||
<sup>34</sup><br> | <br> | ||
<sup>35</sup><br> | <sup>22</sup> Nëse nji prijës ban mëkat pa dashje, tuj ba naj sen që Jehova, Zoti i tij, e ka ndalu, e me atë bahet fajtor,<br> | ||
<br> | |||
<sup>23</sup> ose nëse e merr vesh që ka ba nji mëkat e ka shkelë nji urdhënim, atëherë ka me pru si kurban nji cjap t’ri pa asnji të metë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Ka me ia vu dorën mbi krye cjapit t’ri dhe ka me e therë në vendin ku theret kurbani që digjet para Jehovës. Ky asht kurban për mëkat.<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Prifti ka me marrë me gisht pak pi gjakut të kurbanit për mëkat e ka me e qitë mbi brinat e altarit të kurbanit që digjet. Gjakun tjetër ka me e derdhë te fundi i altarit të kurbanit që digjet.<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Krejt dhjamin ka me e djegë mbi altar derisa të bahet tym, qysh bahet me dhjamin e kurbanit të bashkësisë. Prifti ka me ba shlyerje për mëkatin e tij, edhe atij ka me iu falë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> Nëse dikush pi popullit të vendit ban mëkat pa dashje, tuj ba diçka që Jehova e ka ndalu, e me atë bahet fajtor,<br> | |||
<br> | |||
<sup>28</sup> ose nëse e merr vesh që ka ba nji mëkat, atëherë ka me pru për mëkatin e vet si kurban nji dhi t’re pa asnji të metë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>29</sup> Ka me ia vu dorën mbi krye kurbanit për mëkat dhe ka me e therë në të njejtin vend ku theret kurbani që digjet.<br> | |||
<br> | |||
<sup>30</sup> Prifti ka me marrë me gisht pak pi gjakut e ka me e qitë mbi brinat e altarit të kurbanit që digjet. Gjakun tjetër ka me e derdhë te fundi i altarit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>31</sup> Ka me ia hjekë krejt dhjamin, qysh i hiqet dhjami kurbanit të bashkësisë, e prifti ka me e djegë mbi altar derisa të bahet tym e me dalë nji erë e kandshme për Jehovën. Prifti ka me ba shlyerje për të, edhe atij ka me iu falë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>32</sup> Po nëse aj e sjell nji qengj si kurban për mëkat, ka me konë femër pa asnji të metë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>33</sup> Ka me ia vu dorën mbi krye kurbanit për mëkat dhe ka me e therë si kurban për mëkat në vendin ku theret kurbani që digjet.<br> | |||
<br> | |||
<sup>34</sup> Prifti ka me marrë me gisht pak pi gjakut të kurbanit për mëkat e ka me e qitë mbi brinat e altarit të kurbanit që digjet. Gjakun tjetër ka me e derdhë te fundi i altarit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>35</sup> Ka me ia hjekë krejt dhjamin, njisoj qysh i hiqet dhjami dashit t’ri te kurbani i bashkësisë, e prifti ka me e djegë mbi altar, mbi kurbanet që digjen për Jehovën, derisa të bahet tym. Prifti ka me ba shlyerje për mëkatin që aj e ka ba, edhe atij ka me iu falë.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v2 = 3Mo 5:17; 4Mo 15:27, 28 | | v2 = 3Mo 5:17; 4Mo 15:27, 28 | ||
Version vom 24. Oktober 2026, 20:40 Uhr
1 Jehova vazhdoi me i thanë Moisiut:
2 “Tregoju izraelitëve: ‘Nëse dikush ban mëkat pa dashje, tuj ba naj sen që Jehova e ka ndalu, atëherë ka me vepru kështu:
3 Nëse prifti i vajosun ban mëkat e me atë e ngarkon popullin me faj, aj ka me ia pru Jehovës nji dem t’ri pa asnji të metë si kurban për mëkatin që e ka ba.
4 Aj ka me e pru demin te hyrja e tendës së takimit para Jehovës, ka me ia vu dorën mbi krye demit dhe ka me e therë demin para Jehovës.
5 Pastaj prifti i vajosun ka me marrë pak pi gjakut t’demit e ka me e çu në tendën e takimit.
6 Prifti ka me e zhyt gishtin në gjak e ka me spërkat pak pi atij gjaku shtatë herë para Jehovës, përpara perdes së vendit të shenjtë.
7 Prifti ka me qitë pak pi gjakut edhe mbi brinat e altarit të temjanit, që asht para Jehovës në tendën e takimit. Gjakun tjetër të demit ka me e derdhë te fundi i altarit të kurbanit që digjet, te hyrja e tendës së takimit.
8 Pastaj ka me ia hjekë demit të kurbanit për mëkat krejt dhjamin, domethanë dhjamin që i mbulon të mbrendshmet dhe dhjamin që asht rreth tyne,
9 bashkë me dy veshkat edhe dhjamin që asht mbi to, te pjesa e belit. Ka me ia hjekë edhe dhjamin që asht te mëlçia, bashkë me veshkat.
10 Ka me i hjekë të njejtat pjesë si te nji dem që jepet si kurban i bashkësisë. Prifti ka me i djegë krejt mbi altarin e kurbanit që digjet, derisa të bahen tym.
11 Po lëkurën e demit edhe krejt mishin e tij, bashkë me kryet, pjesët e poshtme të kambëve, të mbrendshmet edhe qka kanë ato mrena,
12 pra krejt qka mbetet pi demit, aj ka me i çu jashtë kampit, në nji vend t’pastër, aty ku e hedhin hinën. Ka me i djegë në zjarr me dru. Kanë me u djegë pikërisht aty ku hidhet hina.
13 Ta zamë se krejt bashkësia e Izraelit ka ba mëkat pa dashje e kështu ka marrë faj mbi vete, po bashkësia s’e ka ditë që ka ba diçka që Jehova e ka ndalu.
14 Kur merret vesh ai mëkat, bashkësia ka me pru nji dem t’ri si kurban për mëkat e ka me e çu përpara tendës së takimit.
15 Pleqtë e bashkësisë kanë me i vu durt mbi krye demit para Jehovës, e demi ka me u therë para Jehovës.
16 Pastaj prifti i vajosun ka me çu pak pi gjakut t’demit në tendën e takimit.
17 Prifti ka me e zhyt gishtin në gjak e ka me spërkat pak pi atij gjaku shtatë herë para Jehovës, përpara perdes.
18 Pastaj ka me qitë pak pi gjakut mbi brinat e altarit që asht para Jehovës në tendën e takimit. Gjakun tjetër ka me e derdhë te fundi i altarit të kurbanit që digjet, te hyrja e tendës së takimit.
19 Ka me ia hjekë krejt dhjamin e ka me e djegë mbi altar, derisa të bahet tym.
20 Me qetë dem ka me vepru njisoj si me demin tjetër të kurbanit për mëkat. Qashtu ka me ba. Prifti ka me ba shlyerje për mëkatin e tyne, edhe atyne ka me iu falë.
21 Ka me e çu demin jashtë kampit e ka me e djegë, qysh e ka djegë demin e parë. Ky asht kurban për mëkat për bashkësinë.
22 Nëse nji prijës ban mëkat pa dashje, tuj ba naj sen që Jehova, Zoti i tij, e ka ndalu, e me atë bahet fajtor,
23 ose nëse e merr vesh që ka ba nji mëkat e ka shkelë nji urdhënim, atëherë ka me pru si kurban nji cjap t’ri pa asnji të metë.
24 Ka me ia vu dorën mbi krye cjapit t’ri dhe ka me e therë në vendin ku theret kurbani që digjet para Jehovës. Ky asht kurban për mëkat.
25 Prifti ka me marrë me gisht pak pi gjakut të kurbanit për mëkat e ka me e qitë mbi brinat e altarit të kurbanit që digjet. Gjakun tjetër ka me e derdhë te fundi i altarit të kurbanit që digjet.
26 Krejt dhjamin ka me e djegë mbi altar derisa të bahet tym, qysh bahet me dhjamin e kurbanit të bashkësisë. Prifti ka me ba shlyerje për mëkatin e tij, edhe atij ka me iu falë.
27 Nëse dikush pi popullit të vendit ban mëkat pa dashje, tuj ba diçka që Jehova e ka ndalu, e me atë bahet fajtor,
28 ose nëse e merr vesh që ka ba nji mëkat, atëherë ka me pru për mëkatin e vet si kurban nji dhi t’re pa asnji të metë.
29 Ka me ia vu dorën mbi krye kurbanit për mëkat dhe ka me e therë në të njejtin vend ku theret kurbani që digjet.
30 Prifti ka me marrë me gisht pak pi gjakut e ka me e qitë mbi brinat e altarit të kurbanit që digjet. Gjakun tjetër ka me e derdhë te fundi i altarit.
31 Ka me ia hjekë krejt dhjamin, qysh i hiqet dhjami kurbanit të bashkësisë, e prifti ka me e djegë mbi altar derisa të bahet tym e me dalë nji erë e kandshme për Jehovën. Prifti ka me ba shlyerje për të, edhe atij ka me iu falë.
32 Po nëse aj e sjell nji qengj si kurban për mëkat, ka me konë femër pa asnji të metë.
33 Ka me ia vu dorën mbi krye kurbanit për mëkat dhe ka me e therë si kurban për mëkat në vendin ku theret kurbani që digjet.
34 Prifti ka me marrë me gisht pak pi gjakut të kurbanit për mëkat e ka me e qitë mbi brinat e altarit të kurbanit që digjet. Gjakun tjetër ka me e derdhë te fundi i altarit.
35 Ka me ia hjekë krejt dhjamin, njisoj qysh i hiqet dhjami dashit t’ri te kurbani i bashkësisë, e prifti ka me e djegë mbi altar, mbi kurbanet që digjen për Jehovën, derisa të bahet tym. Prifti ka me ba shlyerje për mëkatin që aj e ka ba, edhe atij ka me iu falë.